Πολιτική Απόφαση της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής - Σύνοδος 20/12/2008

Συμπεράσματα από τα τελευταία γεγονότα και κατευθύνσεις για το επόμενο διάστημα

Τις τελευταίες ημέρες εξελίσσεται στη χώρα μας ένα κοινωνικό φαινόμενο ιστορικής εμβέλειας. Βρισκόμαστε μπροστά σε μια έκρηξη οργής της νεολαίας με πολύ μεγάλη ένταση που έχει απλωθεί σε όλη τη χώρα. Πρόκειται για μια εξέγερση της νέας γενιάς χωρίς κάποιο συγκεκριμένο πολιτικό σχέδιο, που εκφράζει όμως την απόγνωση των νέων για το γενικευμένο αδιέξοδο στο οποίο οδηγούνται σήμερα εξαιτίας της εφαρμοζόμενης βαθειά αντιλαϊκής και αδιέξοδης πολιτικής. Όπως έχουμε τονίσει επανειλημμένα είναι η πρώτη γενιά που θα ζήσει χειρότερα από την προηγούμενη.
Από την πρώτη κιόλας στιγμή αναδείξαμε ότι πρόκειται για μια εξέγερση απόγνωσης με κοινωνικές και πολιτικές αιτίες. Από την πρώτη στιγμή είπαμε αυτό που λέμε εδώ και χρόνια σταθερά και εισπράτταμε την περιφρόνηση του πολιτικού συστημάτος: Ότι ο νεοφιλελευθερισμός οδηγεί σε κοινωνικά και οικονομικά αδιέξοδα εκτεταμένα τμήματα του πληθυσμού και πρώτα από όλα τη νεολαία, συμπιέζοντας ακόμη και τα μεσαία στρώματα. Προειδοποιούσαμε για τα σοβαρά αδιέξοδα και την κοινωνική έκρηξη που τελικά βλέπουμε τις τελευταίες ημέρες.
Σήμερα, ολόκληρη η χώρα οδηγείται στο μαρασμό από την επικράτηση νεοφιλελεύθερων πολιτικών αντιλήψεων που εξηπηρετούσαν και συνεχίζουν να εξυπηρετούν τυχοδιωκτικές λογικές εύκολου κέρδους για τους λίγους. Το κόστος γνωστό: αδιέξοδος και αντικοινωνικός οικονομικός και παραγωγικός σχεδιασμός, καμιά περιβαλλοντική αντίληψη, ξεπούλημα του δημόσιου τομέα, υποβάθμιση ως εξαφάνιση του κοινωνικού κράτους, ιδιωτικοποίηση της υγείας και της παιδείας, συρρίκνωση των εισοδημάτων και φτώχεια, υπερδανεισμός στις τράπεζες και άλλα πολλά που όλοι και όλες έχουμε βιώσει τα τελευταία 15 χρόνια.
Οι αιτίες της κοινωνικής έκρηξης έχουν να κάνουν όχι μόνο με την αστυνομική καταστολή αλλά και με βαθύτερες κοινωνικές διεργασίες. Με τις εντεινόμενες κοινωνικές ανισότητες στο φόντο της οικονομικής κρίσης. Με την ανεργία και την κοινωνική ανασφάλεια των νέων, οι οποίοι προορίζονται να ζήσουν πολύ χειρότερα από τους γονείς τους. Με τα κοινωνικά αδιέξοδα και το απαράδεκτο χαμηλό πολιτιστικό και εκπαιδευτικό πρότυπο που τους προσφέρονται. Με τη δραματική αντίφαση που βιώνει η νεολαία από τη μια να είναι θύμα της ανεργίας, της κακοπληρωμένης, ανασφάλιστης και ελαστικής εργασίας, και από την άλλη να βλέπει με το Βατοπέδι, τη ΖΗΜΕΝΣ, τους κουμπάρους, τα δομημένα ομόλογα κλπ να λεηλατείται όχι μόνο από κερδοσκόπους αλλά και από τμήμα του πολιτικού προσωπικού του δικομματισμού η δημόσια περιουσία ή να μετατρέπονται τα δημόσια αγαθά σε εμπορεύματα. Ή ακόμα εν μέσω οικονομικής κρίσης να δίνονται 28 δις ευρώ στις τράπεζες που την δημιούργησαν και να πληρώνουν τα σπασμένα οι εργαζόμενοι και οι νέοι.
Κεντρική θέση σε αυτή την έκρηξη είχε η μαθητική νεολαία που αντέδρασε ακαριαία σε όλη τη χώρα. Οι φοιτητές συνέβαλαν σε μεγάλο βαθμό, ενώ σημαντική ήταν και η παρουσία των επισφαλώς εργαζόμενων νέων και των μεταναστών. Απαράδεκτη ήταν η εξέλιξη της στάσης του οργανωμένου συνδικαλιστικού κινήματος με ευθύνη της πλειοψηφίας της ηγεσίας του, καθώς, αντί να συνεχίσει την συμπαράστασή του στη νεολαία και να συνδράμει στον αγώνα της, επιχειρήθηκε η αποκοπή του εργατικού κινήματος από αυτό τον αγώνα. Έκπληξη και προβληματισμό προκάλεσε η μεγάλη μαζικότητα των δυνάμεων που επιδόθηκαν σε βίαιες ενέργειες και η οποία υπερβαίνει τον αντιεξουσιαστικό χώρο, αλλά και άλλες ομάδες, ακόμη και δυνάμεις της κρατικής ασφάλειας, που συνήθως επιδίδονται σε τέτοιες πράξεις. Το γεγονός ότι ένας μεγάλος αριθμός νέων ανθρώπων επιλέγουν μια τέτοια μορφή αντίδρασης στην παρούσα φάση αποτελεί ένα από τα πιο σημαντικά ζητήματα που οφείλουμε να ερμηνεύσουμε και να εξηγήσουμε (μητροπολιτική βία, πρότυπα από ΜΜΕ, αστυνομοκρατία, σκληρές και προκλητικές ταξικές διακρίσεις, μαζική περιθωριοποίηση μεταναστών, τοξικοεξαρτημένων και άλλων κοινωνικών ομάδων κλπ) για να το αντιμετωπίσουμε το επόμενο διάστημα.

Η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι

Η εν ψυχρώ δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου έδωσε το έναυσμα για την έκφραση της συσσωρευμένης οργής. Η εν λόγω δολοφονία δεν είναι ένα μεμονωμένο περιστατικό. Η σκληρά ταξική
πολιτική που αναφέραμε παραπάνω δεν μπορεί παρά να συνοδεύεται από την συρρίκνωση των κοινωνικών και πολιτικών δικαιωμάτων, το σμπαράλιασμα στοιχειωδών ελευθεριών, την αστυνομοκρατία, την ατιμωρησία, την αύξηση της κρατικής βίας και της καταστολής. Μόνο με αυτό τον τρόπο μπορεί να υποταχθεί η κοινωνία και ιδιαίτερα η νέα γενιά σε ένα μέλλον αναξιοπρεπές και αβίωτο. Σε ένα τέτοιο περιβάλλον εκκολάπτονται διαρκώς εγκληματικές πράξεις από τις αστυνομικές δυνάμεις και δεν μπορούμε να μιλάμε για μεμονωμένο περιστατικό.

Η αντίδραση του πολιτικού συστήματος

Η κυβέρνηση αντέδρασε σε αυτό το κοινωνικό φαινόμενο με τον τρόπο που αντιδρά συνήθως η εξουσία σε τέτοιες περιπτώσεις. Πάντοτε σε περιόδους κοινωνικής αναταραχής και έντασης υπάρχουν μια σειρά από ακραία φαινόμενα: καταστροφές και βανδαλισμοί, ενεργοποίηση εγκληματικών στοιχείων, παρακρατικών μηχανισμών κλπ. Η κυβέρνηση επέλεξε να αναγορεύσει κάποιες από αυτές τις πτυχές σε κεντρικό ζήτημα. Μίλησε για εγκληματικά στοιχεία που εκμεταλλεύτηκαν την κατάσταση για να επιδοθούν σε καταστροφές και κλοπές, μετατοπίζοντας το κέντρο βάρους από την ουσία της υπόθεσης που είναι η έκρηξη οργής της νεολαίας με σκοπό να αποσιωπήσει τις πολιτικές ευθύνες της για την κατάσταση που επικρατεί στη χώρα και η οποία οδήγησε σε αυτό τον ξεσηκωμό.
Επιπρόσθετα, η κυβέρνηση στοχοποίησε τον ΣΥΡΙΖΑ επαναφέροντας σενάρια «Πολύδωρα» περί πολιτικής κάλυψης και υποκίνησης ακραίων μορφών βίας, ακολουθώντας μια πάγια τακτική της εξουσίας σε τέτοιες καταστάσεις: η αριστερά στοχοποιείται και συκοφαντείται ώστε να ξεφύγει η κυβέρνηση από τη θέση του υπόλογου και να πάρει τη θέση του κατήγορου: αυτά που συμβαίνουν δεν οφείλονται στην πολιτική της αλλά στον ΣΥΡΙΖΑ.
Σε αυτή την κλασική θα λέγαμε επιχείρηση της κυβέρνησης να αποπροσανατολίσει από τις πολιτικές αιτίες του φαινομένου και τις συνεπαγόμενες ευθύνες της και να στοχοποιήσει την αριστερά, δηλαδή τον ΣΥΡΙΖΑ, βρήκε δίπλα της τον ΛΑΟΣ και την ηγεσία του ΚΚΕ.
Είναι η πρώτη φορά που αριστερή πολιτική δύναμη αποφασίζει να συμπαραταχθεί με μια αναμενόμενη κυβερνητική επιχείρηση αποπροσανατολισμού και συκοφάντησης. Οι αριστερές δυνάμεις πάντοτε προσπαθούν να αποκόψουν τον κυβερνητικό αποπροσανατολισμό από την ουσία της υπόθεσης σε δευτερεύουσες πτυχές και εντοπίζουν την υποκίνηση στην πολιτική που εφαρμόζεται. Η ηγεσία του ΚΚΕ έπραξε το αντίθετο. Η σύμπραξη του Περισσού με την κυβερνητική προπαγάνδα πολλαπλασίασε την ισχύ της, καθώς βοήθησε στην προσπάθεια αποπροσανατολισμού από τις ευθύνες της κυβέρνησης αφού «επιβεβαίωνε» τις θεωρίες περί υποκίνησης και κάλυψης. Η ηγεσία του ΚΚΕ υπέπεσε και σε δεύτερο πολιτικό λάθος κάνοντας λόγο για σχέδιο ξένων μυστικών υπηρεσιών που επίσης βοηθάει την κυβέρνηση να βγει από τη δύσκολη θέση και δείχνει την αδυναμία του να αναλύσει σύνθετα κοινωνικά φαινόμενα.
Έτσι, λειτούργησε ως ένας ακόμη κρίκος ενός πολιτικού συστήματος που δεν αντιλαμβάνεται τις κοινωνικές διεργασίες που είναι σε εξέλιξη και τα επίδικα της εποχής. Έδειξε αρνητικά αντανακλαστικά σε μια έκρηξη της νέας γενιάς που υπερέβαινε τους πάντες και δεν μπορούσε να ελέγξει. Η αυτονόητη αναγκαιότητα οργανωμένου και περιφρουρημένου αγώνα δεν ταυτίζεται με τον κομματικό έλεγχο που επιθυμεί. Λειτούργησε όπως όλες οι άλλες πολιτικές δυνάμεις, δηλαδή σταθμίζοντας μικροπολιτικά οφέλη με γνώμονα τη διατήρηση ή και ενίσχυση της δικής του θέσης σε ένα χρεοκοπημένο πολιτικό σκηνικό.
Σε κάθε περίπτωση, η κριτική μας στην ηγεσία του ΚΚΕ δεν θα αναστείλει την επιμονή μας για την κοινή αγωνιστική δράση με τον κόσμο του απέναντι στις πολιτικές του νεοφιλελευθερισμού. Και τούτο διότι θεωρούμε ότι η συνεδριακή μας θέση για τη στρατηγική της ενότητας της αριστεράς είναι βασικός όρος για την εξυπηρέτηση των λαϊκών συμφερόντων.
Ωστόσο, η επιχείρηση αποπροσανατολισμού από τις αιτίες του φαινομένου στις καταστροφές και στην πολιτική τους υποκίνηση ή κάλυψη, δηλάδη η συκοφάντηση του ΣΥΝ και του ΣΥΡΙΖΑ από την κυβέρνηση και ένα ετερόκλητο μπλοκ δυνάμεων, απέτυχε. Όπως απέτυχε και η επιχείρηση χειραγώγησης και τρομοκράτησης της ελληνικής κοινωνίας. Η έκταση του κοινωνικού φαινομένου καθιστά εξαιρετικά ισχνή τη θεωρία της υποκίνησης και αδύνατη τη μετατόπιση της συζήτησης γύρω από τις καταστροφές. Όσο περνούν οι μέρες δικαιώνεται η δική μας στάση να εστιάσουμε στις πολιτικές αιτίες της έκρηξης κόντρα στην κυβερνητική προπαγάνδα. Όλος ο διεθνής τύπος, μια σειρά φορείς ακόμα και οι πιο σοβαροί αστοί αναλυτές προσέγγισαν με τον ίδιο τρόπο, παρά τις διαφορές ως προς το περιεχόμενο της ανάλυσης, το εν λόγω κοινωνικό φαινόμενο. Ένας ακόμη λόγος για την αποτυχία της κυβερνητικής προπαγάνδας είναι ότι σχεδόν κάθε σπίτι είχε συμμετοχή σε αυτή τη γενικευμένη έκρηξη οργής.
Γιατί όμως στοχοποιήθηκε ο ΣΥΝ και ο ΣΥΡΙΖΑ και όχι κάποια άλλη πολιτική δύναμη; Ο ΣΥΡΙΖΑ εδώ και αρκετά χρόνια επαναλαμβάνει μονότονα την ανάγκη να αλλάξουν ριζικά οι πολιτικές που οδηγούν τη νέα γενιά στο περιθώριο. Παλεύει με ό,τι δυνάμεις έχει για να μην συμβεί αυτό και δεν έχει σταματήσει να στηρίζει τους αγώνες των νέων παρά την τρομοκρατία και τη συκοφαντία που έχει υποστεί επανειλλημένα. Γιατί και σε αυτή την έκρηξη της νέας γενιάς, σε πείσμα του λαϊκισμού και του συντηρητισμού, υπερασπιστήκαμε την κοινωνική ερμηνεία των γεγονότων, και δεν ενδώσαμε στην τρομοφοβική υστερία. Γιατί υπερασπιστήκαμε τις μαζικές δυναμικές κινητοποιήσεις και δεν αφήσαμε να λειτουργήσει το επικοινωνιακό σχέδιο της κυβέρνησης που ήθελε να ενταχθεί κάθε μορφής κινητοποίηση στα γεγονότα τυφλής και ατομικής βίας. Γιατί υπερασπιστήκαμε και υπερασπιζόμαστε τα κοινωνικά δικαιώματα. Και γιατί αρνηθήκαμε τους συμψηφισμούς, πίσω από τους οποίους έτρεξε να οχυρωθεί η κυβέρνηση για να πετάξει από πάνω της κάθε ευθύνη.
Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι μια πολιτική δύναμη που χαλάει τα σχέδια για αυτοδυναμία ενώ την ίδια στιγμή θεωρείται απειλή και από το ΚΚΕ σε έναν ανούσιο αγώνα που δίνει μόνο του για την πρωτοκαθεδρία στην αριστερά. Όμως, ο σημαντικότερος λόγος είναι ότι ο ΣΥΝ και ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχουν συναινέσει σε μια συμφωνία σιωπής που επιχειρείται να επιβληθεί στο πολιτικό σύστημα για την καταδίκη της νέας γενιάς προς όφελος της διατήρησης μιας θέσης στον πολιτικό χάρτη. Ο ΣΥΝ και ο ΣΥΡΙΖΑ αγωνίζονται να ανατρέψουν το πολιτικό σκηνικό ακριβώς γιατί δεν αντιστοιχεί με το αίτημα των καιρών, ένα αίτημα ριζικής ανατροπής και αλλαγής της πορείας της χώρας. Δεν βολεύεται σε καμιά θέση μέσα στον παραδοσιακό πολιτικό χάρτη. Αγωνίζεται για να γεννηθεί κάτι καινούριο και μιλάει ήδη από τη σκοπιά του μέλλοντος.
Για την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ δεν υπάρχουν πολλά να πούμε. Χάθηκε πίσω από μια συστημική κριτική προς τη ΝΔ σχετικά με τη διαχείριση της κρίσης και με αυτό τον τρόπο έδειξε πόσο αποκομμένο είναι από τις κοινωνικές διεργασίες και τις απαιτήσεις της εποχής. Σφιχτά προσδεδεμένο στη νεοφιλελεύθερη πολιτική και στη λογική της «εξουσίας για την εξουσία» κράτησε μια στάση αδιαφορίας ως και εχθρότητας απέναντι στην κινητοποίηση του κόσμου. Θέλησε να εμφανιστεί ως εγγυητής της κοινωνικής «γαλήνης» και της «τάξης» εφόσον επανέλθει στην εξουσία.

Η δική μας παρέμβαση

Πέρα από την επιλογή να προσεγγίσουμε με τη δέουσα σοβαρότητα ένα τέτοιο κοινωνικό φαινόμενο και να μιλήσουμε για πολιτικές αιτίες, οι δυνάμεις μας είχαν και ενεργό συμμετοχή σε αυτή την εξέγερση. Παρά την τρομοκρατία και τη συκοφαντία δεν σταματήσαμε να αγωνιζόμαστε με τον τρόπο και τη μεθοδολογία που ακολουθούμε τόσα χρόνια. Με οργανωμένο, μαζικό και συντεταγμένο τρόπο βοηθήσαμε να κατεβούν χιλιάδες πολίτες να διαδηλώσουν την αντίθεσή τους στην κρατική βία και καταστολή. Παίξαμε καταλυτικό ρόλο ώστε να οργανωθούν οι αντιστάσεις και να πάρουν μορφές αποτελεσματικές. Με δεδομένη την αντίθεσή μας σε καταστροφές και στον φετιχισμό της βίας που δεν ανήκουν στη δική μας μεθοδολογία, καθώς δεν βοηθούν τη μαζικοποίηση των αγώνων και δίνουν άλλοθι για την ενίσχυση της κρατικής καταστολής, δώσαμε το δικό μας παράδειγμα αγώνα, το οποίο βρήκε ανταπόκριση από χιλιάδες πολίτες σε όλη τη χώρα. Παρά τα όποια λάθη και αδυναμίες συμβάλαμε ώστε να μπουν στο προσκήνιο της πολιτικής και κοινωνικής πάλης χιλιάδες πολίτες και να κάνουν δική τους υπόθεση την υπεράσπιση των δικαιωμάτων τους.
Επίσης προσπαθήσαμε να δώσουμε ένα θετικό περιεχόμενο σε αυτή την έκρηξη της νέας γενιάς. Είμαστε η μόνη πολιτική δύναμη που καταθέσαμε συγκεκριμένες προτάσεις-διεκδικήσεις που ανοίγουν μια προοπτική για τους εργαζόμενους και τη νεολαία μέσα από αυτό το ξέσπασμα της νέας γενιάς.
Ενδεικτικά αναφέρουμε τις προτάσεις μας:
Πρώτον: Το τέλος της καταστολής, του αυταρχισμού και της ανεξέλεγκτης αστυνομικής αυθαιρεσίας. Την κατάργηση των ΜΑΤ και τον αφοπλισμό των αστυνομικών περιπολιών, την συνολική δημοκρατική αναμόρφωση της αστυνομίας.
Δεύτερον Μια ριζική τομή στο εκπαιδευτικό σύστημα. Ελεύθερη πρόσβαση στα πανεπιστήμια και ανασχεδιασμός σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης. Σήμερα έχουμε ένα σύστημα σχεδιασμένο για να απομακρύνει σταδιακά από την εκπαίδευση τους νέους των πιο αδύναμων κοινωνικών στρωμάτων. Περήφανο έργο της εκσυγχρονιστικής και της μεταρρυθμιστικής αντίληψης όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων. Πρέπει να περάσουμε σε ένα εκπαιδευτικό σύστημα με πραγματικά κοινωνικό ρόλο.
Και τρίτον: Μέτρα στήριξης για τη νέα γενιά. Μέτρα για την αντιμετώπιση της ανεργίας, για καλές και σταθερές θέσεις εργασίας, για κοινωνική στήριξη, για αποδέσμευση από τον εφιάλτη της ανασφάλιστης, κακοπληρωμένης, επισφαλούς απασχόλησης και της ανεργίας. Τέλος επαναφέρουμε την πρότασή μας για ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις.
Να σταματήσουμε την πολιτική του νεοφιλελευθερισμού, να τους διώξουμε τώρα.
Στο επόμενο διάστημα θα ενισχύσουμε με κάθε τρόπο τον αγώνα των μαθητών, των φοιτητών, των εργαζόμενων και των αγροτών με τις μορφές που θα επιλέξουν με δημοκρατικό τρόπο μέσα από τις οργανωμένες τους διαδικασίες. Επίσης, θα ενισχύσουμε με κάθε τρόπο τη συνδικαλιστική οργάνωση των χιλιάδων επισφαλώς εργαζόμενων που δεν εντάσσονται σήμερα στις υφιστάμενες συνδικαλιστικές εκφράσεις. Στόχος μας είναι η μετατροπή της συσσωρευμένης οργής σε οργανωμένη, μαζική και ως εκ τούτου αποτελεσματική πολιτική πρακτική με στόχο την κατάκτηση αυτονόητων δικαιωμάτων των εργαζομένων και της νεολαίας. Για το σκοπό αυτό κρίνεται εξαιρετικά σημαντική και η ενίσχυση της δουλειάς της νεολαίας ΣΥΝ και των τοπικών επιτροπών του ΣΥΡΙΖΑ.
Από τη μεριά της η κυβέρνηση έχει χάσει πλέον το μέτρο και ακολουθεί έναν πολύ επικίνδυνο για την δημοκρατία δρόμο με την στρατηγική έντασης εναντίον της νέας γενιάς που επιλέγει. Η αύξηση της καταστολής, οι συμψηφισμοί της δολοφονίας με τις καταστροφές και το κλίμα τρομοκρατίας που επιχειρείται να δημιουργηθεί καλλιεργούν την πόλωση και ενεργοποιούν ακροδεξια στοιχεία και γιʼ αυτό καλούμε σε επαγρύπνιση και εγρήγορση την αγωνιζόμενη νεολαία. Φαινόμενα όπως ο πυροβολισμός μαθητή στο Περιστέρι αναδεικνύουν του λόγου το αληθές.
Γενικότερα, η κυβέρνηση με την πολιτική της αντί να βγάλει συμπεράσματα επιτείνει τις επιλογές των νεοφιλελεύθερων απορρυθμίσεων και ψηφίζει έναν προϋπολογισμό που οδηγεί την οικονομία στην ύφεση και την κοινωνία σε ακόμη μεγαλύτερα αδιέξοδα. Εξαιτίας της κυβερνητικής πολιτικής το επόμενο διάστημα πρέπει να είμαστε έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε μια σοβαρή όξυνση των κοινωνικών προβλημάτων, μια σφοδρή επίθεση στα κοινωνικά και εργασιακά δικαιώματα, με αφορμή την οικονομική κρίση. Ήδη η γραφειοκρατία των Βρυξελλών, αφού εξασφάλισε την τυπική συνέχεια και διατήρηση του Συμφώνου Σταθερότητας και την στήριξη του τραπεζικού συστήματος, προωθεί τις 65 ώρες εβδομαδιαίας εργασίας και την πλήρη αποδόμηση της εργατικής νομοθεσίας. Μια διαδικασία που μπλοκαρίστηκε μερικώς από το ευρωκοινοβούλιο και αποτελεί μια θετική εξέλιξη. Αλλά αυτό δεν φτάνει. Η πραγματική σύγκρουση για την υπεράσπιση των εργασιακών δικαιωμάτων, για την μεταφορά του κόστους της κρίσης σε αυτούς που είναι πραγματικά υπεύθυνοι, θα γίνει στο πεδίο των κινημάτων. Στους δρόμους και στους χώρους δουλειάς. Και για αυτή την σύγκρουση πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι και να προετοιμάζουμε την κοινωνία. Οι μηχανισμοί που διαμορφώνουν και προωθούν την κυβερνητική πολιτική έχουν χάσει έδαφος αυτή τη στιγμή με την νέα γενιά στους δρόμους. Δεν πρέπει αυτό το έδαφος να το παραχωρήσουμε ξανά πίσω.
Στο κεντρικό πολιτικό επίπεδο θεωρούμε ότι η σημερινή κατάσταση στη χώρα αναδεικνύει περίτρανα ότι αυτή η κυβέρνηση είναι επικίνδυνη και πρέπει να παραιτηθεί. Καλούμε τους εργαζόμενους και τη νεολαία να αγωνιστούμε όλοι μαζί ώστε α) να βάλουμε ένα φρένο στην πολιτική του νεοφιλελευθερισμού, β) να απορρίψουμε τον δικομματικό μονόδρομο που μας έχει οδηγήσει στα σημερινά αδιέξοδα και γ) να αναδειχθεί μια νέα κοινωνική και πολιτική πλειοψηφία, με πυρήνα της δυνάμεις της ριζοσπαστικής αριστεράς.

Kεντρική Πολιτική Επιτροπή του Συνασπισμού

Πρωτότυπη κατάληψη στις ειδήσεις της ΝΕΤ!!!!!

Ομάδα νέων μπήκε στο στούντιο των ειδήσεων της κρατικής τηλεόρασης, στις 3 το μεσημέρι και διέκοψε τη ροή του δελτίου ειδήσεων, αναρτώντας πανό που ανέγραφε
"ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΝΑ ΚΟΙΤΑΖΕΤΕ, ΒΓΕΙΤΕ ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ".
Η ομάδα ζήτησε επίσης την αποφυλάκιση των συλληφθέντων για τα επεισόδια των τελευταίων ημερών.Τα παιδιά έμειναν για ελάχιστα δευτερόλεπτα στον αέρα καθώς η ροή σταμάτησε για διαφημίσεις. Χαρακτηριστικό είναι ότι μετά το τέλος του διαλείμματος, η ροή του δελτίου συνεχίστηκε κανονικά χωρίς κάποιο σχόλιο από τους παρουσιαστές.
Μετά το τέλος του προγράμματος εμφανίστηκε απολογούμενος ο κ. Παναγόπουλος, που ανέλαβε και την ευθύνη για το "επεισόδιο".........

Η έκρηξη της νέας γενιάς. Οι θέσεις και οι προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ

Η δολοφονία του Αλέξανδρου έκανε το ποτήρι να ξεχειλίσει.
Δίπλα στην εξελισσόμενη οικονομική και κοινωνική κρίση και την κρίση των κυρίαρχων πολιτικών, βρίσκεται εδώ και μέρες σε εξέλιξη ένα μεγάλο κίνημα και ξέσπασμα διαμαρτυρίας και οργής της νέας γενιάς.
Οι μεγάλες κινητοποιήσεις της νεολαίας των τελευταίων ημερών, που συνεχίζονται με αξιοθαύμαστη αντοχή, συγκεντρώνουν την αλληλεγγύη ενός πλατύτατου τμήματος των εργαζομένων και των λαϊκών μαζών. Δεν είναι δυνατόν να συκοφαντηθούν από την δράση μιας μειοψηφίας που επιδίδεται σε καταστροφικές τακτικές, δεν είναι δυνατόν και δεν πρέπει να καμφθούν από την διαρκή κατασταλτική πίεση. Όταν η νεολαία δολοφονείται, κανείς δεν έχει το δικαίωμα να τη συκοφαντεί όπως βλέπουμε σήμερα να κάνει ένα μεγάλο τμήμα του πολιτικού κόσμου και των ΜΜΕ. Οι κινητοποιήσεις της νεολαίας πρέπει να φτάσουν σε νίκη, σε θετικές κατακτήσεις. Αυτό είναι ανάγκη, ανάσα αλλά και παράδειγμα για ολόκληρη την κοινωνία
Αυτές οι κινητοποιήσεις δεν αποτελούν μόνο μεγάλες εκδηλώσεις αντίστασης και διαμαρτυρίας που τροφοδοτούνται από συσσωρευμένης δυσφορία, οργή και αγανάκτηση απέναντι σε πολιτικές, αντιλήψεις και πρακτικές που θέτουν σταδιακά τη νέα γενιά στο περιθώριο.
Περιέχουν ένα μεγάλο θετικό φορτίο για ριζοσπαστικές αλλαγές και τελικά για μια προοδευτική αλλαγή στην πορεία της χώρας.
Μέσα σε αυτές τις συνθήκες η ανάγκη να υπάρξει μια θετική διέξοδος στην πορεία της χώρας μας γίνεται επιτακτική και μας αφορά όλους.
Αφορά τον κόσμο της μισθωτής εργασίας και τους απόμαχους της δουλειάς.
Αφορά τους γονείς και τους εκπαιδευτικούς της χώρας μας που πασχίζουν για μια καλύτερη μόρφωση κι ένα καλύτερο μέλλον των νέων ανθρώπων.
Αφορά τους μικρούς και πολύ μικρούς επιχειρηματίες και επαγγελματίες.
Αφορά τον κόσμο της υπαίθρου και πρώτα απʼ όλα τους μικρομεσαίους αγρότες που βασανίζονται με τα δικά τους προβλήματα.
Διέξοδος όμως από τη σημερινή κατάσταση δεν μπορεί να υπάρξει όσο συνεχίζονται και κλιμακώνονται πολιτικές και αντιλήψεις που οδήγησαν και τροφοδοτούν τη σημερινή κρίση.
Διέξοδος δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς αλλαγές και τελικά αλλαγή της πορείας της χώρας μας.
Η διέξοδος δεν μπορεί να προχωρήσει αν, δίπλα στη νιάτα της χώρας μας, δεν έρθει στο προσκήνιο ο ίδιος ο ελληνικός λαός ως συμπαραστάτης και πρωταγωνιστής. Αν δεν υπάρξουν μεγάλες ενωτικές, παλλαϊκού χαρακτήρα, κινητοποιήσεις με θετικούς στόχους.
Ο ΣΥΡΙΖΑ προτείνει θετικούς στόχους αλλαγών, που μπορούν να ενώσουν τη μεγάλη πλειοψηφία της κοινωνίας μας και να δώσουν θετική αγωνιστική προοπτική στους πολίτες και τη νεολαία
1. Να μπει φρένο στην πολιτική του αυταρχισμού, της καταστολής και της στρατιωτικοποίησης. Άμεσες ριζικές αλλαγές σε δημοκρατική κατεύθυνση, με σκοπό τη αλλαγή του προσανατολισμού και της λειτουργίας των σωμάτων ασφαλείας.
Άμεσοι στόχοι:
αφοπλισμός των αστυνομικών μονάδων στη διάρκεια κινηματικών, συνδικαλιστικών και πολιτικών εκδηλώσεων.
Κατάργηση των ειδικών μονάδων (ΜΑΤ, ΕΚΑΜ) και των ειδικών σωμάτων (Ειδικοί φρουροί)
Απαγόρευση της χρήσης των χημικών αερίων
Απόσυρση των καμερών από την πόλη.
Κατάργηση του τρομονόμου
2. Υπεράσπιση και διεύρυνση του δημόσιου δωρεάν και κοινωνικού χαρακτήρα της εκπαίδευσης και της έρευνας. Όλοι όσοι κατοικούν σʼ αυτή τη χώρα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα νʼ απολαμβάνουν το δημόσιο αγαθό της εκπαίδευσης δωρεάν, σε όλη τη διάρκεια της ζωής τους. Η ιδιωτική εκπαίδευση σε όλες τις βαθμίδες και τα φαινόμενα παραπαιδείας αποτελούν παθογένεια του Εκπαιδευτικού Συστήματος η οποία οφείλει σταδιακά να γίνει περιττή μέσα από την ουσιαστική αναβάθμιση του Δημόσιου Σχολείου και άρα τον μηδενισμό των αντίστοιχων οικογενειακών δαπανών.
Άμεσοι στόχοι:
Άμεση αύξηση της χρηματοδότησης για την εκπαίδευση και την έρευνα από τον κρατικό προϋπολογισμό τουλάχιστον στον μέσο Ευρωπαϊκό όρο (5,25% για την εκπαίδευση, 3% για την έρευνα), με προοπτική την αύξηση αθροιστικά στο 8- 9 %.
Θεσμοθέτηση της 2χρονης προσχολικής, της 12χρονης υποχρεωτικής εκπαίδευσης, του Ενιαίου Λυκείου, Θεωρίας και Πράξης ως μοναδικού τύπου Λυκείου, ελεύθερη πρόσβαση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.
Δημόσια δωρεάν μεταλυκειακή επαγγελματική εκπαίδευση, με σταδιακή απορρόφηση κάθε είδους Ιδιωτικού ΙΕΚ, ΚΕΣ κ.λ.π., η οποία θα οδηγεί σε πτυχία με επαγγελματικά δικαιώματα
Κατάργηση σε όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης και τα Ερευνητικά Κέντρα όλου του νομοθετικού πλέγματος ΠΑΣΟΚ & ΝΔ, που ιδιωτικοποιεί και εμπορευματοποιεί το Δημόσιο Αγαθό της Παιδείας και Έρευνας
Υπεράσπιση του άρθρου 16 του Συντάγματος. Να αποσυρθεί ο νόμος για τα Κολέγια και να καταργηθεί νομοθετικά κάθε δυνατότητα εμπορικής συμφωνίας αγοράς και πώλησης Ξένων πτυχίων (δικαιόχρησης) . Δωρεάν μεταπτυχιακές σπουδές
Μαζικοί διορισμοί για κάλυψη όλων των κενών και αύξηση των θέσεων εκπαιδευτικού διοικητικού και ερευνητικού προσωπικού με μόνιμους λειτουργούς, με σταθερή εργασιακή σχέση πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης. Οικονομική αναβάθμιση των εργαζομένων στην Εκπαίδευση και την Έρευνα ώστε να μπορούν να ζουν με αξιοπρέπεια από το μισθό τους.
Αναμόρφωση των προγραμμάτων σπουδών σε όλες τις βαθμίδες. Με ουσιαστική συμμετοχή της εκπαιδευτικής κοινότητας. Με δημόσιο έλεγχο και διαφάνεια στις διαδικασίες ανάθεσης συγγραφής και διακίνησης των συγγραμμάτων.
3. Ο αγώνας για την πλήρη, σταθερή και ασφαλή εργασία για όλους και όλες, είναι η απάντηση της Αριστεράς στο νεοφιλελεύθερο σχέδιο της γενίκευσης της επισφαλούς απασχόλησης και της εργασιακής περιπλάνησης, που θίγει πρώτα από όλους τη νεολαία, τη γενιά των 700 ευρώ και τις γυναίκες.
Άμεσοι στόχοι:
Κατάργηση όλου του νομικού πλαισίου που επέβαλε την ελαστικότητα και τις αρνητικές διακρίσεις σε βάρος των νέων στην εργασία, τις αμοιβές και την ασφάλιση. Κατά συνέπεια προτείνουμε την κατάργηση των σχετικών νόμων όπως των 3429/2006 και 3691/2008 (άρθρου 56) που θέσπισαν τις εργασιακές διακρίσεις σε βάρος των νεοπροσλαμβανομένων στις ΔΕΚΟ, καθώς και των νόμων 2084/1992, 3371/2005 και 3655/2008, με τους οποίους θεσπίστηκαν ασφαλιστικές διακρίσεις για τους νέους
Κατάργηση των επισφαλών-ευέλικτων εργασιακών σχέσεων (συμβασιούχοι, μερική απασχόληση, stage, ενοικίαση εργαζομένων, μπλοκάκι κλπ) με στόχο την πλήρη απασχόληση των νέων, με πλήρες ωράριο και εργασιακές συμβάσεις αορίστου χρόνου. Κατά συνέπεια προτείνουμε κατάργηση εργασιακών νόμων 1892/1990 για την μερική απασχόληση, 3377/2005 για την απελευθέρωση του ωραρίου στο εμπόριο και 3385/2005 για την κατάργηση του 8ωρου των κυβερνήσεων της ΝΔ και των νόμων 2639/1998 για την εκ περιτροπής εργασία, 2874/2000 για το ελαστικό ωράριο και 2956/2001για την ενοικίαση εργαζομένων των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ.
4. Εκπόνηση και άμεση εφαρμογή ενός έκτακτου προγράμματος για τη δραστική μείωση της ανεργίας συνολικά και ειδικότερα της ανεργίας των νέων, που να βασίζεται στη δραστική αύξηση των δημόσιων επενδύσεων και των δημόσιων δαπανών για κοινωνικές πολιτικές. Να μπει φρένο στις ιδιωτικοποιήσεις κρίσιμων τομέων της οικονομίας (ΟΤΕ.ΛΙΜΑΝΙΑ. ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ)
Άμεσοι στόχοι:
Επείγον πρόγραμμα 100 χιλιάδων προσλήψεων στα νοσοκομεία, σχολεία, Ταμεία και οργανισμούς κοινωνικής πολιτικής, όπως άλλωστε ζητούν τα συνδικάτα.
Πολιτική με προτεραιότητα τη μείωση της ανεργίας, που στους νέους βρίσκεται σε απαράδεκτα υψηλό επίπεδο.
Ανάπτυξη νέων θέσεων απασχόλησης στους κρίσιμους τομείς της κοινωνικής φροντίδας και της προστασίας του περιβάλλοντος
Κατάργηση των ιδιωτικών μαγαζιών «ευρέσεως» εργασίας και ενοικίασης εργαζομένων. Δημόσια κέντρα παντού
5. Ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις.
Άμεσοι στόχοι:
Καταβολή «διορθωτικής» μηνιαίας αύξησης 300 ευρώ, επιπλέον από τις προβλεπόμενες στις συλλογικές συμβάσεις, για την κάλυψη των απωλειών από την ακρίβεια.
Aύξηση του επιδόματος ανεργίας στο 80% του τακτικού μισθού, χορήγηση του σε όλη τη διάρκεια της ανεργίας και πλήρης ασφαλιστική, ιατροφαρμακευτική και υγειονομική κάλυψη των ανέργων.
Καμία ανοχή στην ανασφάλιστη εργασία, με κύρια θύματα τους νέους και τους μετανάστες.
6. Ίσα δικαιώματα, άρση και καταπολέμηση κάθε διάκρισης λόγω φύλου, θρησκείας, χρώματος, καταγωγής, σεξουαλικού προσανατολισμού. Θετικές δράσεις για την εξάλειψη υφισταμένων ανισοτήτων. - Όχι στις γειτονιές γκέτο-ελεύθεροι δημόσιοι χώροι.
Άμεσοι στόχοι:
Νομιμοποίηση και ένταξη στην κοινωνική ασφάλιση όλων των εργαζομένων μεταναστών. Κατοχύρωση των πολιτικών και κοινωνικών δικαιωμάτων τους, αποδέσμευση της νομιμοποίησης από ασφαλιστικές προϋποθέσεις, έκδοση πιστοποιητικού γέννησης των παιδιών τους, δικαίωμα εκλέγειν και εκλέγεσθαι στις τοπικές εκλογές, ένταξη των μεταναστών στο οργανωμένο συνδικαλιστικό κίνημα. Σεβασμός στα δικαιώματα των μειονοτήτων, των Ρομά και των φυλακισμένων.
Πολιτικό άσυλο στους πρόσφυγες. Ιθαγένεια σε όσα παιδιά γεννιούνται στην Ελλάδα ή έρχονται σε μικρή ηλικία. Χορήγηση ιθαγένειας τους μετανάστες/μετανάστριες ύστερα από 7 χρόνια παραμονής στη χώρα.
Ο ΣΥΡΙΖΑ στη βάση αυτών των άμεσων προτάσεων , τους οποίους θέτει στην δημόσια συζήτηση ως ένα ελάχιστο πλαίσιο για μεγάλες ενωτικές λαϊκές κινητοποιήσεις, θα προχωρήσει τις επόμενες ημέρες σε συναντήσεις με τη ΓΣΕΕ, την ΑΔΕΔΥ, τη ΓΣΕΒΕ, την ΕΣΕΕ, το ΒΕΑ, το ΤΕΕ, τους Δικηγορικούς Συλλόγους Αθηνών και Θεσσαλονίκης, την ΠΑΣΕΓΕΣ, τη ΓΕΣΑΣΕ, την ΟΛΜΕ, την ΔΟΕ, Συλλόγους Γονέων και Κηδεμόνων, Φοιτητικούς Συλλόγους και Μαθητικά Συμβούλια.
Η διεκδίκηση των στόχων αυτών είναι άμεσα συνδεδεμένη με την πάλη για να σταματήσουμε την πολιτική που εφάρμοσαν μέχρι τώρα ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, να σταματήσουμε την πολιτική του νεοφιλελευθερισμού, που έχει τεράστιες ευθύνες για την κρίση, για τα σκάνδαλα, για το κύμα αυταρχισμού.
Τώρα είναι η ώρα να ηττηθεί η αντιλαϊκή πολιτική
Τώρα είναι η ώρα να τους διώξουμε
Τώρα είναι η ώρα να διεκδικήσουμε τις δικές μας μέρες
Τώρα είναι η ώρα της Αριστεράς
Πολύ σύντομα θα παρουσιαστούν επίσης από την Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ, 15 σημεία – μέτωπα πάλης για το επόμενο διάστημα με πληρέστερες και αναλυτικότερες τις προτάσεις μας.

ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

Συνέντευξη τύπου έδωσε σήμερα εκ μέρους του ΣΥΡΙΖΑ ο Αλ.Τσίπρας μαζί με νέα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ

Στις τράπεζες λεφτά, στην νεολαία σφαίρες
Ήρθε η ώρα για τις δικές μας μέρες
Δεν ξεχνάμε κανένα θύμα της αστυνομικής καταστολής -
Φτάνει πια με τα μεμονωμένα περιστατικά

Σάββατο βράδυ δολοφονείται ο 15χρονος Αλέξης από τα πυρά ειδικού φρουρού στο κέντρο της Αθήνας. Από την στιγμή εκείνη ζούμε μια ιδιότυπη κοινωνική εξέγερση της νεολαίας. Οργή που για χρόνια είχε συσσωρευθεί στο εσωτερικό της ελληνικής κοινωνίας, οργή καλά κρυμμένη από τα δελτία ειδήσεων και την δημόσια συζήτηση, οργή και θυμός, ξεχύθηκαν με μιας σε όλη την Ελλάδα αλλά και σε δεκάδες πόλεις του εξωτερικού.
Ο Αλέξης δεν ήταν το πρώτο θύμα της αστυνομικής καταστολής, δεν είναι μεμονωμένο περιστατικό. Από τον Μ. Καλτεζά 23 χρόνια πριν μέχρι και σήμερα έχουμε πάνω από 10 «μεμονωμένους» νεκρούς, δεκάδες τυχαίες εκπυρσοκροτήσεις και εξοστρακισμούς, αλλά και τόσα άλλα φαινόμενα αστυνομικής βαρβαρότητας.
Προσπάθησαν και προσπαθούν να μας πείσουν πως φταίει ο δράστης, φταίνε τα Εξάρχεια, φταίνε οι αδυναμίες της Ελληνικής Αστυνομίας και κανείς δεν παίρνει την ευθύνη. Ντροπή.
Στόχος τους είναι να μας φοβίσουν γιατί μας φοβούνται! Μας στέλνουν το μήνυμα ότι όποιος τολμήσει να αντικρούσει τα σχέδια του νεοφιλελευθερισμού, θα έχει την τύχη του 15χρονου. Δεν τους περνάει όμως! Οι μαθητές και οι φοιτητές, με τους εργαζόμενους στους δρόμους δείχνουν ότι δεν σκοπεύουν να τρομάξουν!
Απαιτούμε ένα συγνώμη από τις κυβερνήσεις που τα τελευταία 20 χρόνια οδήγησαν σε όλα αυτά, επέβαλαν μια κοινωνία τρόμου, κάμερες, τρομονόμοι, πάνοπλες διμοιρίες μέσα στην πόλη, ωμή βία απέναντι σε διαδηλωτές. Αυτά δεν είναι αδυναμίες αλλά η κεντρική πολιτική του κράτους που την είδαμε να υλοποιείται πάνω στα σώματα των φοιτητών, των μεταναστών, των διαφορετικών και όσων αμφισβητούσαν το κυρίαρχο ατομικό πρότυπο που προβλέπει μόνο μέλημα μας να είναι να κοιτάμε την δουλειά μας, να μαθαίνουμε τα νέα από τα δελτία ειδήσεων και να ψηφίζουμε ότι μας ορίζουν οι δημοσκοπήσεις.
Και ληστεύουν, και δολοφονούν.
Η τραγική δολοφονία όμως του Αλέξη συμβολοποιεί με ακραίο τρόπο όχι μόνο την καταστολή αλλά όλα τα αδιέξοδα των κυβερνητικών πολιτικών. Ανεργία, φτώχεια, επισφάλεια, ρατσισμός, υποβάθμιση της παιδείας. Από τη μία οι κυβερνήσεις που πνίγονται στα σκάνδαλα του χρηματιστηρίου, των αντιασφαλιστικών νόμων, τις διάλυσης των εργασιακών σχέσεων, των ιδιωτικοποιήσεων, της ασυδοσίας των τραπεζών και της διάλυσης της παιδείας αλλά και των υποκλοπών, των κουμπάρων, της Siemens και του Βατοπεδίου και από την άλλη μια νεολαία αμήχανη, στριμωγμένη στο περιθώριο, αβέβαιη, με συνείδηση πως θα είναι η γενιά που θα ζήσει χειρότερα από όλες τις προηγούμενες. Τα οράματα του εκσυγχρονισμού και της επανίδρυσης του κράτους μοιάζουν με φάρσες μπροστά στο σήμερα. Κάποιοι μας κοροϊδεύουν. Κάποιοι μας κλέβουν τη ζωή. Κάποιοι δολοφονούν το μέλλον μας. Ως εδώ!
Ακόμα και σήμερα, μετά από την τραγωδία της δολοφονίας του Αλέξη, μετά τους χιλιάδες που βγήκαν στον δρόμο, ο πρωθυπουργός και οι υπουργοί του δείχνουν να μην καταλαβαίνουν τίποτα και κρύβονται πίσω από της σπασμένες τζαμαρίες. Τους μαθητές δεν τους βλέπουν. Βλέπουν μόνο την βία. Τους χιλιάδες εργαζόμενους που διαδήλωσαν μαζικά κόντρα στα εξαγγέλματα του πρωθυπουργού δεν τους βλέπουν.
Από την άλλη το ΠΑΣΟΚ το μόνο που προτείνει είναι να το ψηφίσουμε για να συνεχιστεί η γνωστή εναλλαγή των δύο κομμάτων εξουσίας στην διαχείριση των κυβερνητικών θέσεων. Δεν τους περνάει από το μυαλό να συνομιλήσουν με αυτό τον κόσμο που βγαίνει στο δρόμο για να διεκδικήσει την αξιοπρέπεια του, αλλά και το ίδιο το δικαίωμα στην ζωή. Δεν τους περνάει από το μυαλό να υιοθετήσουν εδώ και τώρα αυτονόητα αιτήματα που θα αποδείκνυαν τον ελάχιστο σεβασμό απέναντι στη νεολαία άλλα και σε κάθε δημοκρατικό πολίτη.
Επαναλαμβάνουν μηχανικά ανούσιες κατηγορίες για το ΣΥΡΙΖΑ και σε αυτό τον κατήφορο δυστυχώς πέρα από το ΛΑΟΣ τους ακολούθησε και η ηγεσία του ΚΚΕ. Λυπόμαστε. Η Αριστερά οφείλει να μείνει στο πλευρό των από κάτω, στο πλευρό των νέων, αταλάντευτη στην μάχη για τα αυτονόητα δικαιώματα μας.
Εμείς από την πρώτη στιγμή μιλήσαμε για το αδιέξοδο του φετιχισμού της βίας και δηλώσαμε πως ποτέ δεν υιοθετήσαμε τέτοιες πρακτικές μέσα στο κίνημα. Δεν θα υπογράψουμε όμως και δήλωση μετανοίας, ούτε θα ανεχτούμε να μας ζητάνε πιστοποιητικά φρονημάτων οι υπαίτιοι για τα σημερινά αδιέξοδα των νέων.
Τώρα είναι η ώρα να πάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας. Τώρα είναι η ώρα να οργανώσουμε τη δράση μας μέσα στους μαζικούς χώρους. Τώρα είναι η ώρα να διεκδικήσουμε μαζικά και ενωτικά, εργαζόμενοι και νεολαία, να μπει φρένο στην εγκληματική πολιτική των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ και Νέας Δημοκρατίας.
Να τους διώξουμε!

Έχουν λόγο που εξαγριώνονται τα παιδιά

Στην "προδοσία" εκ μέρους των μεγάλων, εχόντων ή μη θεσμικό ρόλο, αποδίδει ο αρχιεπίσκοπος Αθηνών Ιερώνυμος την "εξαγρίωση" των παιδιών μετά τη δολοφονία του Αλ. Γρηγορόπουλου, σε άρθρο του στην εφημερίδα "Κόσμος του Επενδυτή".
"Τα παιδιά μας", σημειώνει, "δεν είναι εξαγριωμένα χωρίς λόγο... Το σύνολο σχεδόν της νέας γενιάς δεν είναι εναντίον των αρχών, των αξιών και των ιδανικών που ενέπνευσαν και έθρεψαν το γένος μας, αλλά εναντίον όλων ημών που τους τα διδάσκουμε και συγχρόνως τα προδίδουμε ανερυθρίαστα και ασύστολα. Τα παιδιά μας δεν αμφισβητούν την αλήθεια, αλλά την προδοσία της. Τα παιδιά μας είναι θυμωμένα μαζί μας επειδή μας αγαπούν και αισθάνονται προδομένα. Η νεολαία νιώθει όχι μόνο το ασφυκτικό παρόν που φτιάξαμε εμείς οι φυσικοί ή θεσμικοί γονείς τους, αλλά, κυρίως, καταγγέλλει την υποθήκευση, αν όχι την κλοπή, και την καταστροφή του μέλλοντός της".
Αναφερόμενος στις βιαιότητες, ο αρχιεπίσκοπος αναρωτιέται "πώς να καταδικάσεις τον αδικημένο για τα λάθη του αν δεν αναζητήσεις πρώτα τρόπους και λύσεις που να δίνουν ελπίδα και να προσκαλούν σε αξιοποίηση των δυνάμεων", ενώ εκφράζει τον φόβο πως την οικονομική κρίση θα πληρώσουν πάλι τα γνωστά θύματα: "Πώς να ζητήσουμε κατανόηση και θυσίες από τον λαό μας όταν οι εσαεί προτεινόμενες επί δεκαετίες λύσεις επαναλαμβάνουν κυνικά σενάρια μονόπλευρης λιτότητας; Όταν οι περιορισμοί και οι θυσίες επιβάλλονται μονομερώς εξαιρώντας προκλητικά εκείνους προς τους οποίους θα έπρεπε καταρχήν να απαιτηθεί η συνεισφορά τους στην υπέρβαση της κρίσης";

Οι νεολαίοι που συγκρούονται δεν είναι "κουκουλοφόροι"

Του Νίκου ΜΟΡΦΟΝΙΟΥ

Οι συγκρούσεις όλες αυτές τις μέρες δεν πραγματοποιούνται μόνο από αναρχικούς. Αναμφίβολα ένα κομμάτι πίσω από τις κουκούλες έχει αναρχική συνείδηση και τις φορά είτε για προστασία είτε από σημειολογία. Ωστόσο -και όποιος είναι στον δρόμο όλες αυτές τις μέρες το βλέπει ξεκάθαρα- το υποκείμενο που συγκρούεται και συχνά προχωρά σε καταστροφές δεν τελειώνει απλά στο "κουκουλοφόρος" ή στο "αναρχικός"!
Οι περιστάσεις τούς ξεπερνουν και τους δύο.
Η πρώτη εκτίμηση ότι πρόκεται για το κομμάτι της "άγριας νεολαίας", παιδιών που βρίσκονται λόγω των οικονομικών και κοινωνικών τους καταβολών σε δυσχερή ταξική θεση, στο περιθώριο, και συχνά συνδέονται με υποκουλτούρες ή μικροπαραβατικές συμπεριφορές, είναι ορθή.
Ανάμεσα στα παιδιά που ξεχειλίζουν από οργή βρίσκονται παιδιά μεταναστών (οι μετανάστες της β' γενιάς), που θα συνεχίσουν για πολλά χρόνια ακόμη να είναι πολίτες β' κατηγορίας και να υφίστανται τον κρατικό, θεσμικό ρατσισμό. Δίπλα τους και οι Έλληνες νέοι από τα χαμηλά ή μικρομεσαία κοινωνικά στρώματα, για τα οποία το παραμύθι της κοινωνικής ανέλιξης έχει ήδη καταρρεύσει κάπου ανάμεσα στο πλήθος των περιστασιακών εργασιών που κάνουν για να βοηθήσουν την οικογένεια να ξεπληρώσει τα δάνειά της.
Και αν πριν από λίγα χρόνια οι νέοι αυτοί μπορούσαν να στηρίζονται και στο εισόδημα του "πατέρα" στα διαστήματα ανεργίας, η εντεινόμενη οικονομική κρίση που κάνει τις οικογένειες να αδυνατούν να βοηθήσουν τα παιδιά τους, συμβάλλει στην ολοένα μεγαλύτερη "προλεταριοποίηση" μεγάλων κομματιών της νεολαίας και ας μην προέρχονται με την κλασική έννοια από την "εργατική τάξη".
Η παραπάνω όμως θεωρία είναι μερική. Στους "δρόμους της φωτιάς" βγαίνουν και νέοι που δεν αντιμετωπίζουν άμεσο πρόβλημα οικονομικής επιβίωσης. Τι τους ενώνει με τους υπόλοιπους; Αυτό δεν είναι άλλο από το στοιχείο της καταπίεσης.
Η εντατικοποίηση των σπουδών, η αποστειρωμένη καθημερινή διαδρομή ανάμεσα σε σχολείο και φροντιστήριο, η πίεση του υπαγορευμένου ονείρου για "καριέρα και επαγγελματική καταξίωση", η γενικότερη ανασφάλεια και αβεβαιότητα για το μέλλον, η καταστολή του αστυνομικού "κράτους ασφάλειας" που είναι παρόν σε κάθε νεανική γωνιά, σε κάθε πλατεία, μπορούν να οδηγήσουν στην αναζήτηση ενός διαφορετικού δρόμου, που παρέχει ωστόσο τη φαντασιακή επανασύνθεση των αξιών και της αλληλεγγύης.
Οι χιλιάδες μαθητές και οι νέοι που εκφράζουν την οργή τους με μια πέτρα σε μια τράπεζα ή σε ένα αστυνομικό τμήμα δεν είναι όλοι αναρχικοί ή αριστεροί. Μπορεί φυσικά να γίνουν. Μπορεί και όχι.
Η δολοφονία του 15χρονου Αλέξη τούς έδωσε το έναυσμα για ένα ξέσπασμα άνευ προηγουμένου για τα ελληνικά δεδομένα, για μια εξέγερση με χαρακτηριστικά που προσιδιάζουν στη νεολαιίστικη εξέγερση του Μπρίξτον τη δεκαετία του '80, στη βία των καταπιεσμένων μαζών στο Λος Άντζελες το '92, στους "δρόμους της φωτιάς" των αποκλεισμένων στα προάστια των Παρισίων το 2005.
Το συμπέρασμα απ'όλα αυτά, όπως έλεγε και ένα από τα συνθήματα του Μάη του '68, είναι ό,τι "δεν μπορείς πλέον να κοιμηθείς ήσυχος, απ' τη στιγμή που ξαφνικά άνοιξες τα μάτια σου"... Και ίσως η δολοφόνια του Αλέξη να συνέβαλε σ' αυτό.

Από την Αυγή της 14/12/2008

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΠΓ ΣΥΝ- Η ηγεσία του ΚΚΕ σε ρόλο θλιβερού συκοφάντη. Έλεος!

Ξεπέρασε κάθε όριο η επίθεση της κας Παπαρήγα στον ΣΥΡΙΖΑ
Δεν αποτελεί πλέον είδηση η συστηματική επίθεση της ηγεσίας του ΚΚΕ εναντίον της πολιτικής και των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ. Η ανθενωτική του στάση στο μαζικό κίνημα, η εχθρική του στάση στις άλλες δυνάμεις της αριστεράς, η συκοφαντική του στάση στο κίνημα ενάντια στη παγκοσμιοποίηση και στο Ευρωπαϊκό και Ελληνικό κοινωνικό Φόρουμ, είναι πλέον γνωστές πρακτικές που αποδοκιμάζονται από τους αριστερούς και δημοκρατικούς πολίτες της χώρας, την ίδια στιγμή που επιδοκιμάζονται από συντηρητικούς κύκλους και το κατεστημένο.
Η σημερινή δήλωση, όμως, της γραμματέας του ΚΚΕ -εξερχόμενη από το μέγαρο Μαξίμου (!) - ξεπερνάει κάθε όριο.
Είναι απαράδεκτο η ηγεσία του ΚΚΕ να ευτελίζει με αυτό τον τρόπο το ιστορικό κόμμα της αριστεράς, του οποίου ηγείται. Σε ρόλο θλιβερού συκοφάντη ταυτίζεται με ακραίους κύκλους της ΝΔ και της ακροδεξιάς και από κοινού εξαπολύουν μια πρωτοφανή για το ήθος της αριστεράς επίθεση συκοφαντίας εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ.
Παρακολουθούμε από χθες το βράδυ την απέλπιδα προσπάθεια ακραίων κύκλων του κυβερνώντος κόμματος αλλά και της ηγεσίας του ΚΚΕ να αναστήσουν τις ένδοξες ημέρες Πολύδωρα, στοχοποιώντας τον ΣΥΡΙΖΑ, χρεώνοντας στη ριζοσπαστική αριστερά ανοχή σε πρακτικές βίας που δεν έχουν καμία σχέση με την κουλτούρα δράσης και τις αξίες μας.
Την ώρα που οι δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ προσπαθούν - παρά τις δυσκολίες - να δώσουν το παράδειγμα δυναμικού, συλλογικού και ειρηνικού τρόπου κινητοποιήσεων, με σκοπό να μπουν στο προσκήνιο της πολιτικής οι εργαζόμενοι και η νεολαία, η ηγεσία του ΚΚΕ κάνει μικροπολιτική και βαθαίνει το ρήγμα στον κόσμο της αριστεράς, αναμασώντας φθηνές συκοφαντίες που οι κατεστημένες δυνάμεις, συνήθως, χρησιμοποιούν εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ.
Ο ΣΥΡΙΖΑ ενοχοποιείται γιατί ενοχλεί. Ενοχλεί κυρίως γιατί προσπαθεί να δώσει τον πρώτο λόγο στους πολίτες. Μαζί με τους πολίτες επιχειρούμε να πάρουμε τη ζωή μας στα χέρια μας. Η ηγεσία του ΚΚΕ δεν αντιλαμβάνεται τι γίνεται γύρω της. Δεν αντιλαμβάνεται το αίτημα των εργαζομένων και της νεολαίας για ριζικές αλλαγές που μόνο ένα μαζικό κίνημα και μια ενωμένη αριστερά μπορεί να υπηρετήσει. Γι' αυτό και επιτίθεται με συκοφαντίες στην υπόλοιπη αριστερά και επιμένει σε μια διασπαστική λογική που μόνο υπηρεσίες στις δυνάμεις του συστήματος μπορεί να προσφέρει.
Ελπίζουμε ότι κάποτε θα σταματήσει αυτός ο κατήφορος που έχει πάρει το ΚΚΕ από την εποχή του κινήματος για το άρθρο 16 που και τότε κράτησε μια στάση εχθρική απέναντι στα νέα παιδιά, τους φοιτητές και τις φοιτήτριες που έδωσαν έναν τεράστιο αγώνα εναντίον όλων και νίκησαν. Μια στάση για την οποία θα απολογείται για πολλά χρόνια στο εκπαιδευτικό κίνημα.
Σε κάθε περίπτωση εμείς δεν πρόκειται να τους ακολουθήσουμε. Η μόνη απάντηση στην πολιτική του αυταρχισμού και της καταστολής, η μόνη απάντηση στην κοινωνία του τρόμου είναι οι μαζικοί κοινωνικοί αγώνες της νεολαίας και των εργαζομένων. Αγώνες που θα αναμετρηθούν και θα ανατρέψουν αυτή την πολιτική.
To Γραφείο Τύπου

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑΣ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΣΗΜΕΡΙΝΕΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΣ ΠΑΠΑΡΗΓΑ

Με οδυνηρή έκπληξη ακούσαμε τις θλιβερές σημερινές δηλώσεις της γ.γ. του ΚΚΕ κ. Αλέκας Παπαρήγα κατά την έξοδό της από το Μέγαρο Μαξίμου. Η κ. Παπαρήγα και το επίσημο δημοσιογραφικό όργανο του ΚΚΕ, ο Ριζοσπάστης, επαναλαμβάνουν όσα ακούγονται, τις τελευταίες μέρες από τις πλέον ακραίες φωνές του κυβερνητικού στρατοπέδου, της ακροδεξιάς και καθεστωτικών κύκλων. Αντί να στρέφουν τα πυρά της κριτικής τους στην κυβέρνηση, συμπαρατάσσονται μαζί της στη στοχοποίηση του ΣΥΡΙΖΑ.
Συνεργούν έτσι στην προβοκάτσια εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ και δίνουν πολύτιμο άλλοθι στην κυβέρνηση και την πολιτική της, ενώ ξέρουν πολύ καλά ότι ποτέ δεν υιοθετήσαμε τέτοιες πρακτικές και ότι όλες τις δυνάμεις μας τις εξαντλούμε για την ενίσχυση ενός μαζικού και ενωτικού κινήματος.
Ο ΣΥΡΙΖΑ, σε αντίθεση με το ΚΚΕ, πιστεύει ότι βρισκόμαστε μπροστά σε μια έκρηξη της νεολαίας, η οποία έχει βαθιές κοινωνικές αιτίες. Τις αιτίες αυτές, δηλαδή, της νεοφιλελεύθερης πολιτικής των κυβερνήσεων που οδηγεί στην περιθωριοποίηση και τον κοινωνικό αποκλεισμό. Είναι λογικό η κυβέρνηση της ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ να προσπαθούν να κρύψουν τις αιτίες και τις ευθύνες τους πίσω από τις σπασμένες βιτρίνες και τις φωτιές. Ο ΣΥΡΙΖΑ θα επιμένει στην ανάδειξη της πολιτικής ευθύνης της κυβέρνησης της ΝΔ και του δικομματισμού. Το ΚΚΕ επέλεξε, όχι μόνο να συγκαλύψει αυτές τις ευθύνες, αλλά να επιτεθεί στον ΣΥΡΙΖΑ. Η πολιτική του αυτή στάση αγγίζει πλέον τα όρια της προβοκάτσιας.