Συνέντευξη του Προέδρου της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜΑλέξη Τσίπρα Στον Baris Ince, αρχισυντάκτη της Τουρκικής αριστερής καθημερινής εφημερίδας Bir Gun

Επειδή η συνέντευξη, που αναρτήσαμε την Τρίτη 26 Ιουνίου, δεν περιείχε το σύνολο των δηλώσεων της συνέντευξης του Προέδρου της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ, σε τουρκική καθημερινή αριστερή εφημερίδα (BIR GUN 25.06 .2012), με αποτέλεσμα να παρεξηγηθεί το περιεχόμενό της, αναρτούμε ολόκληρο το κείμενο της συνέντευξης στα ελληνικά, ώστε να διαλυθεί κάθε προσπάθεια διαστρέβλωσής της.

1. Ερ: Ποιες είναι οι αιτιες που ανεδειξαν τον ΣΥΡΙΖΑ δευτερη πολιτικη δυναμη στην Ελλαδα από το 4,6% που ειχε το 2009;

Η εκλογική εκτόξευση του ΣΥΡΙΖΑ τα τελευταία τρία χρόνια οφείλεται σε πολλούς λόγους:

Ο πρώτος είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ αποτέλεσε την κύρια δύναμη της αντιπολίτευσης στις καταστροφικές μνημονιακές πολιτικές, τόσο μέσα στη Βουλή όσο και στα κινήματα.

Ο δεύτερος λόγος είναι η ενωτική του πρόταση, την οποία έκανε πράξη, προσελκύοντας αρχικά αντιμνημονιακές δυνάμεις του σοσιαλιστικού χώρου. Απευθυνθήκαμε σταθερά και στις άλλες δυνάμεις της αριστεράς για τη δημιουργία ενός αριστερού προοδευτικού μετώπου και αν είχαμε βρει ανταπόκριση από τις ηγεσίες του ΚΚΕ και της ΔΗΜΑΡ άλλη θα ήταν σήμερα η πλειοψηφία στη Βουλή των Ελλήνων. Ο τρίτος λόγος είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ αποτέλεσε δύναμη κοινής δράσης και ενότητας της αριστεράς και στην Ευρώπη. Είπαμε εξαρχής ότι η κρίση δεν είναι μόνο Ελληνική, αλλά και Ευρωπαϊκή γι αυτό έπρεπε όλες μαζί οι αριστερές δυνάμεις να αγωνιστούμε για μια άλλη Ευρώπη.

Ο τέταρτος λόγος της κατακόρυφης εκλογικής ανόδου του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ είναι ότι μετά τις εκλογές της 6^ης Μάη 2012 παρουσιάσαμε ένα αριστερό κυβερνητικό πρόγραμμα, με πρώτο στόχο να καταργήσουμε το μνημόνιο. Ένα πρόγραμμα τεκμηριωμένο και ρεαλιστικό για την έξοδο της χώρας μας από την κρίση, την οικονομική της ανασυγκρότηση και την άμεση ανακούφιση της κοινωνία από τα δεινά του μνημονίου.

Το πρόγραμμα αυτό συνάντησε τη λυσσαλέα αντίδραση των δυνάμεων του κατεστημένου στην Ελλάδα και στην Ευρώπη, που επιδόθηκαν σε μια εκστρατεία τρομοκράτησης του Ελληνικού λαού, επιστρατεύοντας τον «μπαμπούλα» της εξόδου της Ελλάδας από την Ευρωζώνη και την Ε.Ε. Δεν κάμφθηκε, όμως, ο Ελληνικός λαός και μας έδωσε μεγάλη δύναμη στις εκλογές της 17^ης Ιουνίου.

2. Ερ: Νομιζω ότι το ΠΑΣΟΚ θα ηθελε κυβερνηση συνεργασιας με τον κ. Σαμαρα αλλα και με το ΣΥΡΙΖΑ. Ποια είναι η δικη σας θεση;

Από την Κυριακή το βράδυ, όταν ανακοινώθηκαν τα αποτελέσματα των εκλογών, εμείς είπαμε ότι θα αναλάβουμε το ρόλο της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Αν κάναμε κυβέρνηση με τις μνημονιακές δυνάμεις θα ήμασταν ανακόλουθοι με τις προεκλογικές μας διακηρύξεις. Μπορούμε να προσφέρουμε πολλά στον Ελληνικό λαό και στη χώρα από τη θέση μιας μαχητικής και υπεύθυνης αριστερής αντιπολίτευσης.

3. Ερ: Στην Τουρκια η νικη σας μας εκανε πολύ αισιοδοξους για το μελλον. Εχετε καποιο μηνυμα για τους τουρκους συντροφους σας;

Παρακολουθούμε με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον τους κοινωνικούς και δημοκρατικούς αγώνες που αναπτύσσονται στην Τουρκία. Με την αριστερά της χώρας σας έχουμε αναπτύξει στενές σχέσεις διεθνιστικής αλληλεγγύης και συνεργασίας, εδώ και πολλά χρόνια. Έχουμε συναντηθεί σε κοινούς αγώνες σε διεθνές επίπεδο, στο Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Φόρουμ και στα αντιπολεμικά κινήματα. Με το ODP συνεργαζόμαστε στενά και στο Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς. Έχουμε αναλάβει κοινές πρωτοβουλίες για την ειρήνη και τη φιλία των λαών της Ελλάδας και της Τουρκίας, όπως η αμοιβαία και ισόρροπη μείωση των εξοπλισμών.

4. Ερ: Μετα τα αποτελεσματα πως βλεπετε τις Ελληνο-Τουρκικες σχεσεις; Η εισοδος του νεοναζιστικου κομματος στη βουλη θα εχει αρνητικη επιδραση;

Πιστεύουμε ότι οι ελληνοτουρκικές σχέσεις πρέπει και μπορεί να μπουν σ΄ένα διαφορετικό δρόμο, μακριά από εντάσεις, casus belli και πολυδάπανους εξοπλισμούς. Δεν υπάρχει άλλη επιλογή από την ειρήνη και τον διάλογο για τη λύση των Ελληνοτουρκικών προβλημάτων, με βάση το διεθνές δίκαιο και τον αμοιβαίο σεβασμό της εθνικής κυριαρχίας. Στην κατεύθυνση αυτή, σημαντικό ρόλο καλείται να παίξει και η «διπλωματία των πολιτών και των κινημάτων».

Μεγάλο βήμα για τη βελτίωση των Ελληνοτουρκικών σχέσεων θα ήταν και η επίλυση του Κυπριακού με βάση τις αποφάσεις του ΟΗΕ. Δυστυχώς, όμως, η κυβέρνηση Χριστόφια στην Κύπρο δεν βρήκε την αναγκαία ανταπόκριση στην προσπάθειά της για «λύση από τους Κύπριους για τους Κύπριους» μέσα από τον διακοινοτικό διάλογο. Και στο σημείο αυτό θα ήθελα να επισημάνω ότι είναι εντελώς απαράδεκτη η στάση της κυβέρνησης Ερντογάν, που αμφισβητεί το δικαίωμα της Κυπριακής Δημοκρατίας να αναλάβει την Προεδρία της Ε.Ε. από την 1^η Ιουλίου. Η στάση αυτή δεν συμβάλει στον ευρωπαϊκό προσανατολισμό της Τουρκίας.Πιστεύω ότι η είσοδος στη Βουλή της νεοναζιστικής «Χρυσής Αυγής» δεν θα έχει αρνητική επίδραση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Η Χρυσή Αυγή εξακολουθεί να αποτελεί περιθωριακό φαινόμενο στην πολιτική μας ζωή. Επωφελήθηκε από τη βαθειά καπιταλιστική κρίση στη χώρα μας, αλλά ευνοήθηκε και από τη στάση της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ στο μεταναστευτικό. Ξέρουμε και από την ιστορία ότι τα ρατσιστικά και νεοναζιστικά φαινόμενα τροφοδοτούνται όταν διαλύεται η κοινωνία, καλπάζει η ανεργία και εξαπλώνεται η φτώχεια. Συνεπώς η εφαρμογή του δικού μας προγράμματος θα αφαιρούσε το έδαφος στο οποίο αναπτύχθηκε η εκλογική επιρροή της «Χρυσής Αυγής».

5. Ερ: Εισατε αισιοδοξος για το μελλον της Ελλαδας και της Ευρωπης;

Ο νεοφιλελευθερισμός, που σήμερα κυριαρχεί στην Ε.Ε., δεν ενώνει αλλά διαιρεί την Ευρώπη. Συνεπώς για να ενωθεί πραγματικά η Ε.Ε. πρέπει να ηττηθεί ο νεοφιλελευθερισμός και αυτό θα γίνει με την κοινή δράση όλων των δυνάμεων της αριστεράς και των κοινωνικών κινημάτων. Σε ότι αφορά την Ελλάδα, ο δρόμος έχει ήδη ανοίξει για μια μεγάλη αλλαγή, με πρωταγωνιστή τον ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ. Ο δικός μας αγώνας κατά του ακραίου νεοφιλελευθερισμού στην Ελλάδα είναι αγώνας για λογαριασμό όλων των λαών της Ευρώπης.

O βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Δ. Παπαδημούλης μιλώντας σήμερα στο ραδιόφωνο της «ΝΕΤ» (Γ. Παντελάκης) για τις τρέχουσες πολιτικές εξελίξεις, είπε μεταξύ άλλ

Για τον κ. Βενιζέλο και τις εξελίξεις στο ΠΑΣΟΚ

Ο Βενιζέλος ετοιμάζεται να αλλάξει τα πάντα στο ΠΑΣΟΚ. Ελπίζω να μην τα κάνει όπως ο «νέος Πανιώνιος» ή η «νέα ΑΕΚ» για να γλιτώσει τα χρέη. Περιμένω να δω πότε θα προχωρήσει η αναζήτηση ευθυνών όχι μόνο γι’ αυτούς που έπαιρναν τα επιδόματα μαϊμού αλλά και για αυτούς που τα έδιναν. Όχι μόνο για αυτούς που έδιναν τα δάνεια στα κόμματα χωρίς να πληρούνται τα τραπεζικά κριτήρια αλλά και γι’ αυτούς που τα έπαιρναν. Υπάρχει παραβίαση των κανόνων περί της χρηματοδότησης των κομμάτων με αξιόπιστα τραπεζικά κριτήρια. Ελπίζω να μην τα πληρώσουν οι φορολογούμενοι αυτά τα δανεικά και αγύριστα, μέσα από το γνωστό δόγμα ιδιωτικοποίηση των κερδών των τραπεζών και κοινωνικοποίηση των ζημιών.

Για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών

Με την πρόσφατη ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών τα 50 δις θα προστεθούν στο δημόσιο χρέος. Δηλαδή στις πλάτες των φορολογουμένων. Από αυτά το δημόσιο προσδοκά στην καλύτερη περίπτωση να πάρει πίσω 16 δις. Η άποψη του ΣΥΡΙΖΑ είναι ότι η ανακεφαλαιοποίηση πρέπει να γίνει με κοινές μετοχές με δικαίωμα ψήφου. Που σημαίνει απλά όποιος βάλει τα λεφτά έχει και τον έλεγχο. Το Μνημόνιο νούμερο 2, όπως ψηφίστηκε από ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, αφήνει αυτό το θέμα «φλου».

Βέβαια, η επιδίωξη είναι να διατηρήσουν τον έλεγχο των «ιδιωτικών» τραπεζών οι ιδιώτες μεγαλομέτοχοι παρόλο που δεν έχουν βάλει το χέρι στην τσέπη. Αυτό που προτείνουμε εμείς είναι μια πρακτική που έχει εφαρμοστεί στην Σουηδία και στην Βρετανία πρόσφατα. Δηλαδή έμμεσα θα γίνει κρατικοποίηση των τραπεζών.

Στις άλλες χώρες που έχει γίνει αυτό στην θέση των διοικήσεων, οι κυβερνήσεις επέλεξαν, όχι κομματικά στελέχη, αλλά ανθρώπους με επαγγελματικές ικανότητες που διαχειρίστηκαν καλύτερα τις τράπεζες από τους προηγούμενους μεγαλομετόχους. Έτσι πήραν τα περισσότερα από τα λεφτά που έβαλαν και κράτησαν τις τράπεζες ζωντανές και επομένως και την ρευστότητα στην οικονομία. Εμείς θέλουμε ένα ισχυρό δημόσιο πυλώνα στην οικονομία που μπορεί να συνυπάρχει και με ιδιωτικές τράπεζες.

Για τις ευρωπαϊκές εξελίξεις και την Σύνοδο Κορυφής

Οι έλληνες πολίτες ακόμα δεν έχουν καταλάβει ποιο είναι το ελληνικό σχέδιο διαπραγμάτευσης. Ποιες είναι οι ελληνικές κόκκινες γραμμές, ποιες οι επιδιωκόμενες συμμαχίες, τι ζητάει η τρικομματική συγκυβέρνηση ως συμβολή και βοήθεια από την αξιωματική αντιπολίτευση. Το κοινό σχέδιο που ανακοίνωσαν τα τρία κόμματα έχει ελάχιστα πράγματα σχετικά με την Σύνοδο Κορυφής. Είναι ένα κείμενο με στόχους τετραετίας και τελεί υπό την έγκριση της Τρόικας. Δηλαδή λείπει η διαπραγματευτική γραμμή. Το σχέδιο.

Προβλέπω ότι το κεφάλαιο Ελλάδα – και λόγω της εξάπλωσης της «φωτιάς» στην ευρωζώνη – δεν θα είναι το «κυρίως πιάτο» στην Σύνοδο Κορυφής. Αυτό θα έπρεπε να είναι ένα ισχυρό ελληνικό επιχείρημα, διότι η κρίση στην Ισπανία – Ιταλία αποδεικνύει ότι ήταν η θεωρία Μέρκελ να τιμωρήσουμε και να απομονώσουμε τους άσωτους έλληνες ως παραδειγματισμό για να σώσουμε την ευρωζώνη. Αυτή η εξέλιξη μαζί με την αποτυχία του ελληνικού προγράμματος είναι ένα πολύ καλό επιχείρημα για να βάλεις στο τραπέζι την ανάγκη να απαλλαγεί η Ελλάδα από την θηλιά του μνημονίου. Η κυβέρνηση μέχρι τώρα, δεν μας έχει καλέσει να ανταλλάξουμε απόψεις πριν από την Σύνοδο Κορυφής.

Για να αντιμετωπιστεί η κρίση τραπεζών – χρέους και οι τεράστιες ανισορροπίες της ζώνης του ευρώ, χρειάζονται ευρωπαϊκές απαντήσεις. Περισσότερη και διαφορετική Ευρώπη. Η πρόταση Ντελόρ – Σμιτ είναι μια θετική συμβολή. Είναι αδύνατο να έχεις ένα κοινό νόμισμα και 17 διαφορετικές αγορές χρέους ή 17 διαφορετικούς τρόπους να αντιμετωπίζεις την κρίση των τραπεζών. Ή ο κοινός προϋπολογισμός να είναι μικρότερος από το 1% του ΑΕΠ.

Χρειάζεται περισσότερη Ευρώπη και μεταβίβαση αρμοδιοτήτων από τα κράτη μέλη σε υπερθνικούς οργανισμούς. Κλειδί σε αυτό είναι η δημοκρατία και ο έλεγχος. Ενίσχυση των αρμοδιοτήτων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και περιορισμό του ανεξέλεγκτου της ΕΚΤ. Άμα δεν γίνουν ορισμένα πράγματα στις επόμενες εβδομάδες μπορεί να διαλυθεί η ευρωζώνη.

Η δυσκολία της Μέρκελ είναι ότι όσο περνάει ο χρόνος η λύση είναι πιο δύσκολη πολιτικά και πιο ακριβή οικονομικά και ποιο κοντά στις εκλογές της. Αν διαλυθεί η ευρωζώνη θα την πληρώσει η Γερμανία με μια ύφεση που θα φτάσει το 10% και θα καταρρεύσει το γερμανικό εξαγωγικό θαύμα. Το ζητούμενο είναι να φτιαχτεί μια μεγάλη συμμαχία που θα αναγκάσει την αποδυναμωμένη Μέρκελ να εγκαταλείψει αυτή την επικίνδυνη γραμμή.

Αναγκαίο το κούρεμα ενός «σημαντικού μέρους» του χρέους, λέει ο Γ. Δραγασάκης

Η διαγραφή ενός «σημαντικού μέρους» του δημοσίου χρέους είναι αναγκαία, καθώς το χρέος δεν μπορεί να πληρωθεί, επισημαίνει σε συνέντευξή του στο in.gr ο υποψήφιος βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Γιάννης Δραγασάκης.

Ο κ. Δραγασάκης τονίζει ότι εφόσον δεν μπορεί να υπάρξει άμεσα μία κοινή ευρωπαϊκή λύση, μια μεταβατική λύση θα μπορούσε να είναι η συμφωνημένη αναστολή πληρωμών των τόκων (μορατόριουμ) μέχρι να ορθοποδήσει η οικονομία.

Σχολιάζοντας το ενδεχόμενο διακοπής της χρηματοδότησης από την τρόικα, λέει ότι «δεν είναι στις προθέσεις μας να προβούμε σε μονομερείς ενέργειες» και επισημαίνει ότι εκτός από τη μεγάλη αναταραχή που θα προκαλούσε στην Ευρώπη» αυτή η απόφαση, «θα μας έδινε το δικαίωμα να αμφισβητήσουμε το χρέος συνολικά».

Ερωτηθείς για το αν η ελληνική κυβέρνηση πρέπει να έχει «σχέδιο Β» για το ενδεχόμενο εξόδου της χώρας από το ευρώ, λέει ότι «ένα σύγχρονο και κοινωνικά υπεύθυνο κράτος, πρέπει να έχει εναλλακτικά σχέδια, ακόμη και για τα λιγότερο πιθανά ενδεχόμενα», που μπορεί να αφορούν και σε «ανεύθυνους και ωμούς εκβιασμούς».

Ο κ. Δραγασάκης σημειώνει ακόμα ότι η ρύθμιση και η μερική διαγραφή τραπεζικών οφειλών είναι προϋπόθεση για την εξυγίανση των τραπεζών και την οικονομική ανάκαμψη και θα μπορούσε να είναι μέρος της διαδικασίας ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών.

Για το ενδεχόμενο σχηματισμού κυβέρνησης την επομένη των εκλογών, λέει ότι ως προς τη μεθόδευση του τρόπου αντικατάστασης του Μνημονίου από ένα «ανορθωτικό πρόγραμμα» υπάρχει «όχι μόνο περιθώριο αλλά και ανάγκη συζήτησης» με τις άλλες πολιτικές δυνάμεις.

Αναλυτικά η συνέντευξη

Ο ΣΥΡΙΖΑ κατηγορήθηκε για ένα πρόγραμμα παροχών χωρίς καμία μεταρρύθμιση. Από πού θα καλυφθεί το κόστος για την υλοποίηση όσων υπόσχεται;

Ο ΣΥΡΙΖΑ κατηγορείται για πολλά από τους υπεύθυνους της οικονομικής καταστροφής.

Η αλήθεια όμως είναι ότι στην καρδιά του πολιτικού μας σχεδίου είναι ένα τολμηρό πρόγραμμα ριζοσπαστικών μεταρρυθμίσεων και μετασχηματισμών στο κράτος, το πολιτικό σύστημα, στην οικονομία, παντού.

Δεν πάει άλλο με αυτό το κράτος, με αυτό το φορολογικό σύστημα, με αυτό το πολιτικό σύστημα. Πρέπει να αλλάξουν όλα, με σχέδιο, αποφασιστικότητα και επιμονή, διαφορετικά η καταστροφή θα γίνει ολοκληρωτική.

Στο πρόγραμμα του ο ΣΥΡΙΖΑ υπόσχεται την ολική ή μερική διαγραφή τραπεζικών οφειλών για υπερχρεωμένα νοικοκυριά, αγρότες και μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Πώς θα γίνει αυτό και με ποιον τρόπο θα καλυφθεί το κόστος;

Αυτό δεν προτείνεται μόνο για λόγους κοινωνικής δικαιοσύνης. Είναι ταυτόχρονα προϋπόθεση για την εξυγίανση των τραπεζών και την ανάκαμψη της οικονομίας. Αν οι τράπεζες μείνουν φορτωμένες με μη εξυπηρετούμενα δάνεια, τότε για χρόνια πολλά ίσως και δεκαετίες θα είναι παγιδευμένες στην ανακύκλωση των παλιών δανείων, και όχι στη χορήγηση νέων. Γι’ αυτό η ρύθμιση και η μερική διαγραφή χρεών, ιδίως των φτωχών νοικοκυριών, υπό όρους και προϋποθέσεις βεβαίως, θα είναι μέρος της διαδικασίας ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών.

Ποια είναι τα πρώτα μέτρα άμεσης ανακούφισης των πλέον ευάλωτων κοινωνικών στρωμάτων που μπορεί να λάβει μία κυβέρνηση της Αριστεράς, ανεξαρτήτως της όποιας πορείας των διαπραγματεύσεων με την τρόικα για το Μνημόνιο;

Προτείνουμε στο πρόγραμμά μας εξειδικευμένα μέτρα εισοδηματικής και φορολογικής πολιτικής. Θα ήθελα όμως να τονίσω τη συνολικότερη προσέγγισή μας στο θέμα αυτό.

Ο ΣΥΡΙΖΑ προσβλέπει σε μια κοινωνία αλληλεγγύης, πραγματικής Δημοκρατίας, δικαιοσύνης, ισότητας. Η στρατηγική μας πάει πέρα από τον νεοφιλελεύθερο, καταστροφικό καπιταλισμό.

Οι άμεσοι στόχοι μας όμως είναι κατ’ αρχήν αμυντικοί. Άμεσος στόχος μας είναι να ανακόψουμε την ύφεση, να βάλουμε τέλος στην πτώση. Να σταματήσει η μείωση των μισθών και των συντάξεων. Να μην υπάρξει κανένα άλλο βάρος, φορολογικό ή εισοδηματικό, στα κάτω τμήματα της κοινωνίας που έχoυν οικονομικά γονατίσει, αντίθετα να υπάρξουν μέτρα ανακούφισης. Να περιορίσουμε την ανασφάλεια και να δώσουμε ξανά ελπίδα και ρεαλιστική προοπτική στην κοινωνία.

Αν μπορέσουμε να σταθεροποιήσουμε την κατάσταση, τότε πολλά θα μπορέσουν να γίνουν στη συνέχεια. Χωρίς αυτό, αν η πτώση συνεχίζεται, ό,τι και αν «δώσουμε» θα χαθεί και πάλι. Σε κάθε περίπτωση, οι όποιες δυνατότητες υπάρξουν θα αξιοποιηθούν υπέρ αυτών που αντιμετωπίζουν τη μεγαλύτερη ανάγκη.

Τι προτείνετε για τη διαχείριση του χρέους;

Η θέση που διατυπώσαμε από την αρχή είναι ότι η κρίση που ζούμε έχει ενδογενείς αιτίες, ταυτόχρονα όμως είναι μέρος μιας ευρύτερης, διεθνούς και ευρωπαϊκής, κρίσης του χρηματιστικού καπιταλισμού και του τρόπου που οικοδομήθηκε η Ευρωπαϊκή Ένωση.

Γι' αυτό και η βασική μας θέση, η πρώτη μας επιλογή, είναι να υπάρξει μια κοινή ευρωπαϊκή λύση για το ζήτημα του συσσωρευμένου χρέους, όχι μόνο της Ελλάδας αλλά όλων των χωρών. Αυτό θα μπορούσε να περιλαμβάνει πολλά μέτρα και «εργαλεία», όπως η απορρόφηση ενός μέρους των εθνικών χρεών από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ή κάποιον συναφή οργανισμό, το χαμηλότοκο δανεισμό των κρατών από την ΕΚΤ, όπως γίνεται με τις τράπεζες, την έκδοση κοινών ευρωομολόγων κ.λπ.

Αυτές οι απόψεις μας, που όταν τις πρωτοδιατυπώσαμε αντιμετωπίζονταν ως αιρετικές, σήμερα αποτελούν κοινό τόπο στη συζήτηση που διεξάγεται στην Ευρώπη και διεθνώς.

Σε τι θα εξυπηρετήσει το μορατόριουμ στην αποπληρωμή του χρέους;

Αν αυτή η κοινή ευρωπαϊκή λύση που ανέφερα δεν υπάρξει άμεσα, τότε μια μεταβατική λύση θα μπορούσε να είναι η συμφωνημένη αναστολή πληρωμών των τόκων μέχρι να ορθοποδήσει η οικονομία. Διαφορετικά είμαστε σε πλήρες αδιέξοδο. Διότι δεν μπορούμε ταυτόχρονα να πετύχουμε και μηδενισμό του ελλείμματος, και χρηματοδότηση της ανάκαμψης, και πληρωμή τόκων, οι οποίοι μάλιστα ανέρχονται στα 110 δισ. ευρώ ως το 2020. Πώς να τους πληρώσουμε χωρίς ανάπτυξη; Και πώς να έχουμε ανάπτυξη αν κάθε ευρώ που βγάζουμε πρέπει να το δίνουμε για τόκους;

Με το να κρύβουμε τα προβλήματα, όπως κάνουν τα άλλα κόμματα, δεν κερδίζουμε τίποτε. Μόνο αν δούμε κατάματα την πραγματικότητα θα μπορέσουμε να την αντιμετωπίσουμε.

Η συμφωνημένη αναστολή πληρωμών επομένως που προτείνουμε θα επιτρέψει να συγκεντρώσουμε όλες τις δυνάμεις μας για να υπάρξει ανάκαμψη, και στη συνέχεια να διευθετήσουμε το ζήτημα του χρέους και άλλες εκκρεμότητες.

Τι θα γίνει σε περίπτωση που η τρόικα απορρίπτοντας την πρόταση αποφασίσει να κλείσει τη στρόφιγγα της χρηματοδότησης;

Οι εκβιασμοί, οι απειλές και οι ανεξέλεγκτες ρήξεις, δεν ωφελούν κανέναν. Σε ό,τι μας αφορά δεν είναι στις προθέσεις μας να προβούμε σε μονομερείς ενέργειες, εκτός και αν προκληθούμε γι’ αυτό. Επομένως ούτε η Ε.Ε. έχει λόγους να προχωρήσει σε μονομερή διακοπή της χρηματοδότησης. Εκτός της μεγάλης αναταραχής που θα προκαλούσε στην Ευρώπη κάτι τέτοιο, θα μας έδινε το δικαίωμα να αμφισβητήσουμε το χρέος συνολικά.

Γενικότερα, στην κατεύθυνση αυτή, θα μεγιστοποιηθούν οι ζημιές και οι κίνδυνοι και για εμάς και για τους Ευρωπαίους. Το θέμα είναι στη θέση του Μνημονίου να μπει ένα πρόγραμμα ανόρθωσης της κοινωνίας και ανασυγκρότησης της οικονομίας, και, στη βάση αυτή να ανακτήσουμε τη θέση μας στις ευρωπαϊκές εξελίξεις, με όρους ισοτιμίας και αξιοπρέπειας.

Πέρα απ’ αυτό, ο ΣΥΡΙΖΑ σκοπεύει να προχωρήσει σε λογιστικό έλεγχο και μη εξυπηρέτηση του λεγόμενου επαχθούς χρέους;

Ο έλεγχος των όρων και των συνθηκών που μας οδήγησαν στη χρεοκοπία είναι αναγκαίος. Όμως δεν συνδέεται άμεσα με την ανάγκη διαγραφής ενός σημαντικού μέρους του χρέους. Αυτή η διαγραφή είναι αναγκαία επειδή το χρέος δεν μπορεί να πληρωθεί. Αυτό ισχύει ακόμη και αν το χρέος κριθεί τυπικά νόμιμο.

Πέραν της διαγραφής πρέπει να υπάρξει και ρήτρα εξυπηρέτησης του υπόλοιπου, ανάλογα με τους ρυθμούς ανάπτυξης και την αναπτυξιακή βοήθεια που θα δεχθούμε. Όπως αναγνώρισε πρόσφατα και ο πρώην υπουργός εξωτερικών της Γερμανίας Γιόσκαρ Φίσερ, η Ελλάδα είναι σαν να έχει βγει ηττημένη από έναν πόλεμο. Η ρύθμιση λοιπόν που πέτυχε η Γερμανία για τα δικά της χρέη μετά τον πόλεμο, το 1953, συνιστά ένα παράδειγμα που πρέπει να το μελετήσουμε και για τη δική μας περίπτωση.

Με δεδομένο ότι ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ αρνούνται να προχωρήσουν σε καταγγελία του Μνημονίου, ενώ το ΚΚΕ έχει ξεκαθαρίσει ότι δεν θα στηρίξει μία κυβέρνηση συνεργασίας, θα μπορούσε να στραφεί ο ΣΥΡΙΖΑ στους Ανεξ. Έλληνες για τον σχηματισμό κυβέρνησης;

Ανεξάρτητα από το ποσοστό ψήφων που θα έχουμε, μια κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ θα επιδιώξει την ευρύτερη δυνατή κοινωνική και πολιτική στήριξη με βάση του πρόγραμμά της. Πιστεύουμε ότι οι βουλευτές τόσο του ΚΚΕ όσο και της ΔΗΜΑΡ δεν θα έχουν λόγους να μην δώσουν στήριξη σε ένα πρόγραμμα σωτηρίας του λαού και ανόρθωσης της κοινωνίας. Και βεβαίως το πρόγραμμα είναι ανοικτό σε αλλαγές, εφόσον αυτές δεν αλλοιώνουν τη βασική κατεύθυνσή για την οποία και θα μας ψηφίσουν οι πολίτες.

Αν υποθέσουμε ότι οι πιθανοί κυβερνητικοί εταίροι διαφωνούν με την καταγγελία του Μνημονίου, ο ΣΥΡΙΖΑ θα μπορούσε να κάνει ένα βήμα πίσω προκειμένου να σχηματισθεί κυβέρνηση;

Το μνημόνιο, ως οικονομικό πρόγραμμα, δεν είναι μόνο κοινωνικά άδικο, είναι καταστροφικό. Παράγει φτώχεια, ανεργία και οδηγεί στη χρεοκοπία, ακόμη και υγιείς επιχειρήσεις. Δεν υπάρχει διέξοδος στη βάση του μνημονίου. Ως προς τη μεθόδευση της διαδικασίας μέσα από την οποία στη θέση του μνημονίου θα μπει ένα ανορθωτικό πρόγραμμα, όπως ήδη είπα, αυτή, ούτως ή άλλως, απαιτεί ένα σχεδιασμό. Άρα εδώ υπάρχει όχι μόνο περιθώριο αλλά και ανάγκη συζήτησης.

Στην Ευρώπη και όχι μόνο, κυβερνήσεις, τράπεζες και επιχειρήσεις υποστηρίζουν ότι έχουν επεξεργασθεί σχέδια Β για την πιθανότητα ελληνικής εξόδου από το ευρώ. Η ελληνική κυβέρνηση δεν πρέπει να έχει έτοιμο ανάλογο σχέδιο για παν ενδεχόμενο;

Δεν είναι επιλογή μας η έξοδος από το ευρώ. Όμως ένα σύγχρονο και κοινωνικά υπεύθυνο κράτος, πρέπει να έχει εναλλακτικά σχέδια, ακόμη και για τα λιγότερο πιθανά ενδεχόμενα, είτε αυτά φορούν σε φυσικές καταστροφές είτε σε απρόκλητες επιβουλές, είτε σε ανεύθυνους και ωμούς εκβιασμούς.

Γιώργος Κωστούλας

ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΤΟΥ ΕΠΙΚΕΦΑΛΗΣ ΤΟΥ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΥ ΣΥΡΙΖΑ / Ε Κ Μ, ΑΛΕΞΗ ΤΣΙΠΡΑ ΣΤΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ ΣΤΟ ΖΑΠΠΕΙΟ (ΔΙΑΚΑΝΑΛΙΚΗ)

Για να δείτε το βίντεο πατείστε πάνω στην φωτογραφία

ΤΡΙΤΗ 12 ΙΟΥΛΙΟΥ 2012

ΠΑΝΟΣ ΣΚΟΥΡΛΕΤΗΣ (ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΗΣ): Σας καλωσορίζουμε στη σημερινή διακαναλική συνέντευξη Τύπου προς τα ελληνικά Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Υπάρχουν και πάρα πολλοί ξένοι και Έλληνες ανταποκριτές ξένων Μαζικών Μέσων Ενημέρωσης, τους ευχαριστούμε για την παρουσία τους. Δεν γνωρίζω κατά πόσο θα γίνει κατορθωτό να έχουν κι αυτοί τη δυνατότητα σήμερα τουλάχιστον να κάνουν ερωτήσεις. Πάντως σε κάθε περίπτωση η παρέμβαση του Προέδρου της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ του κ. Αλέξη Τσίπρα θα τους αποσταλεί μεταφρασμένη στα e-mail τους.

Ξεκινάμε αμέσως με την παρέμβαση του κ. Τσίπρα και αμέσως μετά θα ακολουθήσουν οι ερωτήσεις. Σας ευχαριστώ.

ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑΣ: Σας ευχαριστούμε όλους και όλες για τη σημερινή σας παρουσία. Την Κυριακή με την ψήφο του στον ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ ο ελληνικός λαός ανοίγει το κεφάλαιο της νέας μεταπολίτευσης στην ιστορία της χώρας μας.

Τη Δευτέρα 18 του μηνός σχηματίζουμε Κυβέρνηση όλων των Ελλήνων, αφήνουμε πίσω μας το παρελθόν, αφήνουμε πίσω μας την παλαιοκομματική διαίρεση του λαού που επιχειρεί αυτές τις μέρες η Νέα Δημοκρατία προκειμένου να διασωθεί εκλογικά και κάνουμε όλες και όλοι μαζί μια νέα αρχή, ενωμένοι και όχι διαιρεμένοι, ανοίγουμε το βήμα μας στο μέλλον, βάζουμε τα θεμέλια μίας νέας Ελλάδας, μιας δημοκρατικής Ελλάδας με αξιοπρέπεια, σταθερότητα, ασφάλεια, κράτος δικαίου και ανάπτυξη.

Αναλαμβάνουμε την ευθύνη για την διακυβέρνηση της χώρας, προκειμένου να δώσουμε τέλος στο σάπιο διεφθαρμένο και αναποτελεσματικό πολιτικό και οικονομικό σύστημα που απειλεί σήμερα τη συμμετοχή της Ελλάδας στην Ευρωζώνη, την κοινωνική συνοχή και την επιβίωση των Ελλήνων πολιτών.

Την Κυριακή 17 του Ιούνη τελειώνει το πάρτι της διαφθοράς και της διαπλοκής στις πλάτες του ελληνικού λαού. Αναλαμβάνουμε την ευθύνη για τη διακυβέρνηση της χώρας για να εγγυηθούμε μία σταθερή, ασφαλή και δίκαιη πορεία για το λαό και τον τόπο μέσα στην Ευρωζώνη.

Αναλαμβάνουμε την ευθύνη για τη διακυβέρνηση της χώρας για να αποκαταστήσουμε τη διεθνή αξιοπιστία και το διεθνές κύρος της χώρας μας. Με τον τρόπο αυτό θα διασφαλίσουμε την ισότιμη συμμετοχή της Ελλάδας σε όλους τους ευρωπαϊκούς και διεθνείς θεσμούς.

Αναλαμβάνουμε την ευθύνη της διακυβέρνησης της χώρας για να αντικαταστήσουμε το αναποτελεσματικό μνημόνιο της χρεοκοπίας με ένα νέο εθνικό σχέδιο ανόρθωσης της οικονομίας, ανάπτυξης και παραγωγικής ανασυγκρότησης.

Αναλαμβάνουμε την ευθύνη της διακυβέρνησης της χώρας για να αποκαταστήσουμε το δικαίωμα κάθε ελληνικής οικογένειας, κάθε Ελληνίδας και κάθε Έλληνα στην αξιοπρεπή διαβίωση, την ασφαλή εργασία και τη δίκαιη αμοιβή.

Αναλαμβάνουμε την ευθύνη για τη διακυβέρνηση της χώρας για να έχουν όλες και όλοι αξιοπρεπή σύνταξη για τα γηρατειά και περίθαλψη ανεξάρτητα από το εισόδημά τους.

Αναλαμβάνουμε την ευθύνη για τη διακυβέρνηση της χώρας για να αποκαταστήσουμε όχι μόνο συλλογικά, αλλά και τα ατομικά δικαιώματα των πολιτών, το ατομικό δικαίωμα κάθε πολίτη στην ασφάλεια.

Αναλαμβάνουμε την ευθύνη για τη διακυβέρνηση της χώρας με την αυτοπεποίθηση της ήρεμης δύναμης, που θέλει, ξέρει και μπορεί να αλλάξει τη μοίρα του λαού και του τόπου.

Και τη Δευτέρα 18 συγκροτούμε την Κυβέρνηση της νέας μεταπολίτευσης με ένα ολιγομελές και ευέλικτο κυβερνητικό σχήμα. Με Υπουργικό Συμβούλιο που θα συνεργάζεται απευθείας με τη δημόσια διοίκηση. Αυτό σημαίνει τέλος στο στρατό των υψηλά αμειβόμενων βολεμένων συμβούλων, που υποκαθιστούν και μάλλον ανάξια τη δημόσια διοίκηση και λειτουργούν ως κομματικό κράτος εν κράτη. Άλλο πράγμα είναι το κόμμα και άλλο είναι το κράτος.

Θα στελεχώσουμε τον κρατικό μηχανισμό με διαφανή αξιοκρατικά και όχι με αδιαφανή και αυθαίρετα κομματικά κριτήρια. Το απαράδεκτο φαινόμενο των χρυσοκάνθαρων Διοικητών, Προέδρων, Διευθυνόντων και Εντεταλμένων Συμβούλων των ΔΕΚΟ τελειώνει την Κυριακή το βράδυ.

Οι αμοιβές όλων θα ανταποκρίνονται στις πραγματικές συνθήκες της οικονομίας και της κοινωνικής κρίσης που διέρχεται η χώρα. Σε καμία περίπτωση δεν θα υπερβαίνουν, δεν θα ξεπερνούν την Υπουργική αποζημίωση. Πλουτισμός με δημόσιο δανεικό χρήμα τέλος.

Από την απεξάρτηση της δημόσιας διοίκησης από τον κομματισμό και το ρουσφέτι, από την αξιοποίηση της συσσωρευμένης γνώσης και εμπειρίας των στελεχών της δημόσιας διοίκησης που θα εμπιστευτούμε δεν θα ωφεληθεί μόνο η Κυβέρνηση, θα ωφεληθεί η Ελλάδα.

Με πράξη του νέου Υπουργικού Συμβουλίου θα περικοπούν οι αποζημιώσεις του Πρωθυπουργού και των μελών του Υπουργικού Συμβουλίου στο μισό. Θα ξεκινήσει η σύνταξη περιουσιολογίου συμβολικά από τα μέλη του Υπουργικού Συμβουλίου και από όλους και όλες όσοι θα καταλάβουν αξιώματα και θέσεις κρατικής ευθύνης, ώστε να είναι άμεσα συγκρίσιμη η περιουσιακή τους κατάσταση πριν και μετά τη θητεία τους σε κυβερνητικές θέσεις.

Θα περικοπούν τα προνόμια των βουλευτών, όπως η τηλεφωνική ατέλεια, η χρήση αυτοκινήτων μισθωμένων από τη Βουλή. Θα περιοριστεί επίσης η δυνατότητα απόσπασης σε βουλευτικά γραφεία στελεχών της δημόσιας διοίκησης και μάλιστα από κρίσιμες υπηρεσίες με κενές οργανικές θέσεις, όπως είναι οι γιατροί, οι νοσηλευτές, οι δάσκαλοι, οι καθηγητές και τα στελέχη των Σωμάτων Ασφαλείας.

Θα αντικαταστήσουμε τον ισχύοντα νόμο περί ευθύνης υπουργών που δεν είναι τίποτα περισσότερο από τη θεσμική αυτο-ασυλία πονηρών πολιτευτών και στα πρώτα σχέδια νόμου της νέας Κυβέρνησης, Κυβέρνησης με πυρήνα την Αριστερά, αλλά Κυβέρνησης όλων των Ελλήνων και των Ελληνίδων περιλαμβάνονται:

Πρώτον, η επαναφορά του κατώτατου μισθού στα 751,00 € για όλους ανεξάρτητα από την ηλικία τους. Η επαναφορά του επιδόματος ανεργίας στα 461,5 € και η χορήγησή του για διπλάσιο χρόνο από το σημερινό, δηλαδή για δυο χρόνια. Η επαναφορά της μετενέργειας και της υποχρεωτικής επεκτασιμότητας των κλαδικών συμβάσεων.

Δεύτερον, η κατάργηση των ειδικών επιβαρύνσεων, των χαρατσιών για τα μικρομεσαία εισοδήματα και πρώτα απ’ όλα για τους άνεργους, τους χαμηλόμισθους, τους χαμηλοσυνταξιούχους και όλους όσους ζουν στο όριο της φτώχιας.

Τρίτον, η νέα Σεισάχθεια με την ολική ή μερική διαγραφή δανειακών υποχρεώσεων των νοικοκυριών στις τράπεζες ανάλογα με την σημερινή τους κατάσταση και με την μείωση που έχει υποστεί το εισόδημά τους λόγω της κρίσης. Με την αντίστοιχη διαγραφή δανειακών υποχρεώσεων για τους μικρούς και μεσαίους επιχειρηματίες ανάλογα με την μείωση του κύκλου εργασιών τους. Με τη ρύθμιση των αγροτικών χρεών στις τράπεζες και την διασφάλιση των περιουσιακών στοιχείων κάθε αγρότη, στα σημερινά τους επίπεδα. Με το πάγωμα κάθε διαδικασίας εκποίησης πλειστηριασμού περιουσιακού στοιχείου για δυο χρόνια.

Τέταρτον, η αναβάθμιση, η διεύρυνση των δικαιούχων και η σταθερή χρηματοδότηση του προγράμματος Βοήθεια στο Σπίτι.

Πέμπτον, η ανασύσταση του Οργανισμού Εργατικής Κατοικίας και της Εργατικής Εστίας.

Στις άμεσες προτεραιότητες της νέας κυβέρνησης περιλαμβάνονται:

Η επίτευξη των τριών παράλληλων και αλληλένδετων στόχων για την ανακοπή του κατήφορου στους μισθούς και στις συντάξεις, στις κοινωνικές δαπάνες, στην οικονομία και την κοινωνία συνολικά.

Του στόχου της υλικής ανακούφισης των θυμάτων της κρίσης, του στόχου της σταθεροποίησης της οικονομίας και της αποτροπής ακόμα πιο μαζικής και ακόμα μεγαλύτερης οικονομικής καταστροφής, της εμπέδωσης αισθήματος ασφάλειας και ελπίδας με τον περιορισμό της γενικευμένης ανασφάλειας για τη διαμόρφωση ορατών θετικών οικονομικών και κοινωνικών προσδοκιών και προοπτικών.

Στις άμεσες προτεραιότητες της νέας κυβέρνησης είναι, η πάταξη της διαφθοράς, της διαπλοκής και η επανεξέταση όλων των μεγάλων σκανδάλων κυρίως του σκανδάλου των σκανδάλων του τέως δικομματισμού. Του σκανδάλου της SIEMENS. Από Δευτέρα 18 σταματά στην Ελλάδα το καθεστώς της ατιμωρησίας. Όσοι νομίζουν ότι κουκούλωσαν τις βρωμιές τους και έσβησαν τα ίχνη τους, είναι γελασμένοι.

Η νέα Βουλή για πρώτη φορά με πλειοψηφία αδιάφθορων δυνάμεων, για πρώτη φορά με μειοψηφούσες τις δυνάμεις του μεταπολιτευτικού δικομματισμού της διαφθοράς και της διαπλοκής θα αναζητήσει και θα αποδώσει ευθύνες για τα μεγάλα σκάνδαλα της προηγούμενης περιόδου. Θα αναζητήσει και θα αποδώσει ευθύνες για την μετατροπή μιας διαχειρίσιμης κρίσης χρέους σε εθνική τραγωδία.

Φίλες και φίλοι,

Αυτό που ζούμε τις τελευταίες μέρες στη χώρα μας, είναι μια – επιτρέψτε μου την έκφραση – ιστορική διαδικασία λαϊκής χειραφέτησης. Είναι μια ιστορική διαδικασία ειρηνικής επανάστασης του λαού μας.

Οι δυνάμεις του χθες, όσο και αν προσπαθούν με την αρχιτεκτονική της λάσπης ή με το σύνδρομο του Νέρωνα, δηλαδή πετώντας λάσπη στον ανεμιστήρα ή προσπαθώντας να δουν από ψηλά την καταστροφή που έχουν δημιουργήσει, την Ρώμη να καίγεται δηλαδή και αποδίδοντας ευθύνες σε εμάς που ερχόμαστε τώρα ν’ αλλάξουμε αυτή τη κατάσταση, όσο και αν προσπαθούν, δεν θα μπορέσουν να καταλάβουν το ασίγαστο πάθος του λαού μας για ζωή με αξιοπρέπεια.

Από Δευτέρα σταματούν οι δυνάμεις της εγχώριας διαπλοκής και της διεθνούς τοκογλυφίας να γράφουν μνημόνια. Γιατί ο λαός μας την Κυριακή θα γράψει ιστορία. Νέα Δημοκρατία και ΠΑΣΟΚ την Κυριακή το βράδυ περνάνε στη λήθη της ιστορίας. Αφήνουν όμως πίσω τους ένα λαό λεηλατημένο, έναν τόπο ερειπωμένο.

Εμείς απλά αναλαμβάνουμε την ευθύνη. Την βαριά ιστορική ευθύνη να ανοικοδομήσουμε τη χώρα από τα ερείπια του μνημονίου. Να ξαναστήσουμε σε στέρεες βάσεις ένα κράτος δίκαιο, αποτελεσματικό και αξιοκρατικό, μια οικονομία που θα ανταποκρίνεται στις κοινωνικές ανάγκες, στις ανάγκες του λαού μας. Δεν είμαστε, ούτε παριστάνουμε τους σωτήρες. Δεν είμαστε, ούτε παριστάνουμε τους ήρωες. Απλά ανταποκρινόμαστε στο καθήκον μας. Στο δημοκρατικό και πατριωτικό μας καθήκον. Το εάν στο τέλος θα τα καταφέρουμε σε μεγάλο βαθμό, θα κριθεί από την στήριξη του λαού μας στη δύσκολη προσπάθεια, στο δύσκολο αγώνα που έχουμε μπροστά μας, στο δύσκολο και ανηφορικό δρόμο που έχουμε να βαδίσουμε ο οποίος δεν τελειώνει την Κυριακή, αρχίζει την Κυριακή.

Εμείς φίλες και φίλοι δεν μπορούμε να υποσχεθούμε τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο, απ’ αυτό που είπαμε και πριν και μετά τις εκλογές της 6^ης Μαΐου, απ’ αυτό που και σήμερα λέμε κοιτάζοντας με βλέμμα καθαρό και ειλικρινές τους Έλληνες και τις Ελληνίδες στα μάτια.

Εμείς δεν πρόκειται να σας προδώσουμε ποτέ. Θα υπερασπιζόμαστε πάντοτε τα συμφέροντα του λαού, τα συμφέροντα του τόπου και θα λέμε πάντοτε την αλήθεια, για τις δυσκολίες και για τις δυνατότητες που θα έχουμε μπροστά μας. Με αυτό το στίγμα, με αυτό το πνεύμα, με αυτές τις αξίες θα πορευθούμε.

Σας ευχαριστώ είμαι στη διάθεσή σας για τις ερωτήσεις σας.

ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ 12/06/2012

Αλέξης Τσίπρας: Η 17η Ιουνίου θα είναι ημέρα ιστορικής νίκης για την Ελλάδα

Τελικά η κρίση στην Ισπανία δυσκολεύει ή διευκολύνει την ελληνική θέση;

Οι εξελίξεις στην Ισπανία επιβεβαιώνουν τη θέση που απο την πρώτη στιγμή υποστηρίζουμε. Δηλαδή ότι η κρίση είναι πανευρωπαϊκό πρόβλημα και ότι ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίστηκε μέχρι σήμερα, εκτός από κοινωνικά καταστροφικός, είναι και ολοκληρωτικά αναποτελεσματικός. Πριν από δύο χρόνια, η κρίση συνδεόταν με την υποτιθέμενη τεμπελιά και αντιπαραγωγικότητα των Ελλήνων. Μετά από δύο χρόνια αποτυχίας των Μνημονίων, οι φωνές που λένε ότι απαιτείται αλλαγή πολιτικής για να μην καταρρεύσει το σύνολο της ευρωπαϊκής οικονομίας, πληθαίνουν εντυπωσιακά. Η πρόταση διεξόδου της ρυρωπαϊκής Αριστεράς αποδεικνύεται η μόνη ρεαλιστική. Αντιθέτως, η στοχοπροσήλωση της ευρωπαϊκής Δεξιάς και Σοσιαλδημοκρατίας στα προγράμματα λιτότητας οδηγούν την Ευρωζώνη στα βράχια. Ο κ. Ραχόι, ο Ισπανός Σαμαράς δηλαδή, δεν έκλεισε χρόνο στην εξουσία και οδηγεί τη χώρα του στο ΔΝΤ. Συνεπώς, φανταστείτε πού θα οδηγήσει την ήδη γονατισμένη Ελλάδα ο κ. Σαμαράς.

* Λέτε ότι το Μνημόνιο είναι νόμος του κράτους που, όπως κάθε νόμος, μπορεί να αλλάξει όταν αλλάξουν οι συσχετισμοί στη Βουλή. Μετά την ακύρωση του Μνημονίου και των εφαρμοστικών, θα πάτε σε επαναδιαπραγμάτευση της δανειακής σύμβασης. Η διαπραγμάτευση όμως θέλει δύο. Αν οι εταίροι δεν δεχθούν την ακύρωση του Μνημονίου, τι θα κάνετε;

Ας μιλήσουμε επί της ουσίας. Το Μνημόνιο απεδείχθη ολέθριο για τη χώρα. Δύο χρόνια τώρα, έχει αποτύχει στους στόχους του και η επιμονή σε αυτή την πολιτική μάς οδηγεί σε βέβαιη χρεωκοπία και έξοδο από την Ευρωζώνη. Σας θυμίζω ότι το Μνημόνιο έχει αναθεωρηθεί ήδη δύο φορές και, μπροστά στην ανάγκη ενός νέου PSI και ενός πρόσθετου πακέτου στήριξης, πολύ πιθανόν οι δανειστές να προτιμήσουν να αφήσουν την Ελλάδα στην τύχη της. Εμείς ξεκινάμε από μια βάση εκτίμησης. Ότι κανέναν δεν συμφέρει και άρα κανένας εταίρος δεν θέλει ούτε χρεωκοπία ούτε διατάραξη της συνοχής στην Ευρωζώνη. Αυτό δημιουργεί σημαντικές δυνατότητες για διαπραγμάτευση. Επιπλέον ας θυμόμαστε ότι το συντριπτικά μεγαλύτερο κομμάτι των χρημάτων της δανειακής σύμβασης επιστρέφει στους ίδιους τους δανειστές μας για την αποπληρωμή ληξιπρόθεσμων ομολόγων. Επομένως αρνητική στάση τους στο ζήτημα της επαναδιαπραγμάτευσης της δανειακής σύμβασης θα είχε άμεσες συνέπειες σε ένα σύστημα που ήδη δοκιμάζεται από την εξάπλωση της κρίσης. Γι' αυτό πιστεύουμε ότι η επαναδιαπραγμάτευση των όρων της δανειακής σύμβασης είναι η επωφελέστερη στρατηγική και για τις δύο πλευρές.

* Πώς εξηγείτε ότι ενώ ο ένας πόλος του δικομματισμού, το ΠΑΣΟΚ, καταρρέει, ο έτερος, η Νέα Δημοκρατία, δεν μπορεί να σηκώσει “κεφάλι”, όπως φάνηκε και από τις τελευταίες δημοσιευμένες δημοσκοπήσεις;

Η απάντηση είναι απλή. Ο κόσμος έχει εγκαταλείψει τον παραδοσιακό δικομματισμό ενός σάπιου πολιτικού συστήματος και στρέφεται στην Αριστερά. Το μόνο που έχει απομείνει στη Νέα Δημοκρατία και στο ΠΑΣΟΚ είναι η στρατηγική του φόβου: οι απειλές ότι αν έλθει στο προσκήνιο μια κυβέρνηση της Αριστεράς και αμφισβητήσει την ούτως η άλλως αδιέξοδη πολιτική των Μνημονίων, θα έλθει η συντέλεια του κόσμου. Αλλά ο κόσμος δεν τσιμπάει. Πρώτα απ' όλα γιατί ξέρει ότι αν δώσει και άλλη ευκαιρία στις δυνάμεις του Μνημονίου, η Δευτέρα των εκλογών θα τον βρεί ακόμα πιο βαθιά χωμένο στην απελπισία και τα οικονομικά αδιέξοδα. Δεύτερον γιατί δεν θέλει να τους βλέπει, μετά από δύο χρόνια υποκρισίας και ασύστολου ψεύδους. Και τρίτον γιατί η ελπίδα είναι πιο δυνατή από τον φόβο. Και η ελπίδα σήμερα είναι ο ΣΥΡΙΖΑ και η Αριστερά.

* Λίγες μέρες πριν τις εκλογές, φαίνεται να υπάρχει πια δυναμική πρωτιάς για τον ΣΥΡΙΖΑ. Αν οι εκτιμήσεις επιβεβαιωθούν, σε ποιες δυνάμεις θα απευθυνθείτε για τον σχηματισμό κυβέρνησης; Στην περίπτωση αυτοδυναμίας θα επιμείνετε σε συνεργασία με τις δυνάμεις της Αριστεράς;

Η εμπιστοσύνη της κοινωνίας στο πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ και η κατάρρευση του μνημονιακού μπλοκ δημιουργούν τις προϋποθέσεις για μια μεγάλη νίκη στις 17 Ιουνίου. Ανεξάρτητα από το εύρος μιας τέτοιας νίκης, εμείς θα επιδιώξουμε τη συνεννόηση και τη συνεργασία ανάμεσα στις δυνάμεις της Αριστεράς. Σταθερή μας θέση είναι ότι χρειάζεται μια κυβέρνηση που θα προχωρήσει στην ακύρωση και την αντικατάσταση του Μνημονίου από ένα Εθνικό Σχέδιο Ανόρθωσης για την οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη, την παραγωγική ανασυγκρότηση και τη δίκαιη δημοσιονομική εξυγίανση, καθώς και στην επαναδιαπραγμάτευση της δανειακής σύμβασης. Αυτό μπορεί να το κάνει μόνο μια κυβέρνηση Αριστεράς με ισχυρή λαϊκή στήριξη και νωπή εντολή. Γι' αυτό επιδιώκουμε η κάλπη στις 17 να δώσει όσο το δυνατόν μεγαλύτερη δύναμη στον ΣΥΡΙΖΑ, ώστε στις 18 να είναι αυτοδύναμος ο λαός μας. Από εκεί και πέρα, επιδιώκουμε, ανεξαρτήτως αποτελέσματος, τόσο το ΚΚΕ όσο και η ΔΗΜ.ΑΡ. να είναι κυβερνητικοί εταίροι σε μια κυβέρνηση Αριστεράς.

* Το θεωρείτε αυτό εφικτό με βάση τις προεκλογικές τοποθετήσεις τους;

Η προεκλογική στάση των δύο κομμάτων δεν είναι ενθαρρυντική. Συμπεριφέρονται σαν να μη συνειδητοποιούν αμφότεροι την ιστορική ευκαιρία για την Αριστερά και για το λαϊκό κίνημα στη χώρα μας. Η ηγεσία του ΚΚΕ δυστυχώς επιλέγει συνειδητά να αφήσει ένα ιστορικό κόμμα για πρώτη φορά έξω από τις ιστορικής διάστασης διεργασίες λαϊκής χειραφέτησης και ειρηνικής ανατροπής, που συμβαίνουν τούτες τις μέρες στη χώρα μας και οδηγούν σε κυβέρνηση Αριστεράς για πρώτη φορά μετά τα χρόνια της Εθνικής Αντίστασης. Αυτή είναι βαριά ιστορική ευθύνη. Από την άλλη, η ηγεσία της ΔΗΜ.ΑΡ. θα πρέπει να πάρει τις αποφάσεις της και μάλιστα να τις κοινοποιήσει πριν τις εκλογές, γιατί ο κόσμος που την ακολουθεί έχει άλλη οργανωτική και πολιτική κουλτούρα από αυτή των οπαδών του ΚΚΕ. Θέλει να ξέρει τι ρότα χαράζει η ηγεσία. Θα πρέπει λοιπόν να αποφασίσουν τι κυβέρνηση θέλουν στις 18 και να το πουν. Γιατί στις 18, μετά από δύο εκλογικές αναμετρήσεις, δεν μπορεί να έχουμε κυβέρνηση οικουμενικού αχταρμά. Θα έχουμε ή κυβέρνηση Αριστεράς ή κυβέρνηση Μνημονίου. Είμαι βέβαιος ότι ο κόσμος που την ακολουθεί λαχταρά μια κυβέρνηση Αριστεράς. Μένει να δούμε αν το συμμερίζεται και η ηγεσία.

"Θα φέρουμε στη Βουλή Εθνικό Σχέδιο Ανόρθωσης που θα αντικαταστήσει το Μνημόνιο"

* Ποιες θα είναι οι πρώτες κινήσεις της κυβέρνησής σας;

Θα συγκροτήσουμε ένα ευέλικτο κυβερνητικό σχήμα και θα μειώσουμε στο ελάχιστο δυνατό τις σπατάλες του κρατικού μηχανισμού εξουσίας. Θα καταργήσουμε τις στρατιές συμβούλων στα υπουργεία, τους αργόμισθους και χρυσοκάνθαρους της εξουσίας στις ΔΕΚΟ. Θα ξεκινήσουμε συμβολικά το περιουσιολόγιο από όσους θα στελεχώνουν τον κυβερνητικό μηχανισμό. Ώστε να είναι σε πλήρη διαφάνεια, για συγκρίσεις, τα περιουσιακά τους στοιχεία πριν και μετά τη θητεία τους σε κυβερνητικές θέσεις. Θα περικόψουμε στο μισό τους υπουργικούς μισθούς και θα περιορίσουμε στο ελάχιστο δυνατό τις διατιθέμενες σε υπουργούς αστυνομικές δυνάμεις. Από τις πρώτες κιόλας μέρες, η κυβέρνηση της Αριστεράς θα φέρει προς ψήφιση στη Βουλή την απλή αναλογική. Θα καταργήσουμε τον νόμο περί ευθύνης υπουργών και θα προχωρήσουμε την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών με κοινές μετοχές μετά δικαιώματος ψήφου στο Δημόσιο. Ακολούθως θα φέρουμε στη Βουλή Εθνικό Σχέδιο Ανόρθωσης που θα αντικαταστήσει το μνημόνιο, θέτοντας τρεις άμεσους στόχους: Την ανακούφιση των θυμάτων της κρίσης, τη σταθεροποίηση της οικονομίας, ώστε να αποτρέψουμε μεγαλύτερη επιδείνωση και μεγαλύτερη καταστροφή, και τη διαμόρφωση ορατών θετικών προϋποθέσεων για έξοδο από την κρίση.

* Δεχθήκατε έντονες επικρίσεις από τα υπόλοιπα κόμματα για το πρόγραμμά σας. Σας κατηγόρησαν ότι παρουσιάσατε ένα νέο "λεφτά υπάρχουν". Πώς λοιπόν θα υλοποιήσετε τις δεσμεύσεις σας με άδεια τα Ταμεία του κράτους;

Το πρόγραμμά μας έχει τη στήριξη της μεγάλης κοινωνικής πλειοψηφίας ακριβώς επειδή είναι ρεαλιστικό και τεκμηριωμένο. Αντιδράσεις υπήρχαν μόνο από τις δυνάμεις που θέτουν και την παραμικρή αλλαγή υπό την αίρεση της τρόικας. Αυτό, στην ουσία, σημαίνει αποδοχή του Μνημονίου και εμμονή στον ίδιο καταστροφικό δρόμο. Δεν θα περιμέναμε φυσικά από τη Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ να μας χειροκροτήσουν. Από τη στιγμή που συνδέθηκαν με το Μνημόνιο, η ουσιαστική αμφισβήτηση του Μνημονίου σημαίνει γι' αυτές τις δυνάμεις πολιτική καταστροφή. Όσο για τις συνήθεις κραυγές «πού θα βρείτε τα λεφτά», στο πρόγραμμά μας έχουμε καταθέσει αναλυτικές προτάσεις για αύξηση των εσόδων μέσα από ένα δίκαιο, αποδοτικό και διαφανές φορολογικό σύστημα, ώστε να ανακουφιστούν τα αδύναμα στρώματα που σήμερα σηκώνουν το μέγιστο βάρος της κρίσης. Αυτό, σε συνδυασμό με ένα σχέδιο αναδιάρθρωσης των δαπανών, δημιουργεί τις προϋποθέσεις για τα πρώτα βήματα ανάκαμψης από την κρίση.

* Αν σχηματίσετε κυβέρνηση, θα έχετε να αντιμετωπίσετε ένα κράτος σε κατάρρευση. Πώς θα αναδιοργανώσετε το Δημόσιο σε τόσο δυσμενείς συνθήκες, έχοντας να αντιμετωπίσετε, όπως όλα δείχνουν, και αντιδράσεις από ένα σύστημα εξουσίας 40ετίας;

Η κοινωνία δεν περιμένει από εμάς θαύματα από τη μια μέρα στην άλλη. Έχει ρεαλισμό και ξέρει ποια είναι η σημερινή κατάσταση και πόσο δύσκολο είναι να αναστρέψεις την υφεσιακή πορεία. Αυτό που θέλει είναι να δει την Αριστερά να στέκεται στο ύψος της εμπιστοσύνης των πολιτών. Να κάνει ριζικές τομές σε ένα σύστημα που μετά από 40 χρόνια δικομματικής διακυβέρνησης βυθίστηκε στην αναξιοπιστία, την αντιπαραγωγικότητα και τη διαφθορά. Με τη στήριξη της κοινωνικής πλειοψηφίας και με σταθερότητα στις δημοκρατικές αρχές μπορούν να γίνουν οι πιο μεγάλες τομές και οι πιο ριζοσπαστικές μεταρρυθμίσεις.

"Προάσπιση του δημοσίου συμφέροντας έναντι του κατεστημένου"

* Έχετε ανοίξει μέτωπο με τους ιδιοκτήτες καναλιών και τους μεγαλοεργολάβους. Τι εννοείτε όταν λέτε "το πάρτι τελείωσε";

Υπάρχει ένα σύστημα διαπλοκής το οποίο έχει βαθιές ρίζες στο πολιτικό κατεστημένο και ελέγχει σχεδόν ολοκληρωτικά τον χώρο των ΜΜΕ. Το σύστημα αυτό έχει αποκτήσει ήδη από τη δεκαετία του '90 τον έλεγχο των δημόσιων προμηθειών και των μεγάλων έργων. Στην προοπτική μιας πολιτικής αλλαγής στην Ελλάδα, το σύστημα αυτό αποχαλινώθηκε, ξεπερνώντας κάθε όριο. Εμείς δεν λέμε τίποτα άλλο πέραν του ότι σε κάθε τομέα της οικονομικής ζωής και της δημόσιας σφαίρας θα υπάρξει επιτέλους διασφάλιση της νομιμότητας και απόλυτη κατοχύρωση του δημόσιου συμφέροντος.

* Ο κόσμος όμως ζητεί και την τιμωρία των πολιτικών που ευθύνονται για τη σημερινή κατάσταση της χώρας. Η κυβέρνηση της Αριστεράς θα προχωρήσει σε κάθαρση; Θα ανοίξετε υποθέσεις και σκάνδαλα, όπως, για παράδειγμα, η Siemens;

Έχουμε δηλώσει ότι θα ακυρώσουμε τον εξωδικαστικό συμβιβασμό με τη Siemens στον οποίο προχώρησαν εσπευσμένα η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ. Για 2 δισ. ζημιά που υπέστη το Δημόσιο, η Siemens θα μας δώσει περίπου 100 εκατομμύρια, σε μορφή προγραμμάτων, δηλαδή απολύτως τίποτε. Και αυτή είναι μόνο μία από τις υποθέσεις που πρέπει να διερευνηθούν. Θέλω να ξεκαθαρίσω ότι δεν είμαστε υπέρ ενός λαϊκιστικού προτύπου κάθαρσης, όπου διάφοροι έκπτωτοι λιθοβολούνται δημοσίως για να ικανοποιηθεί το λαϊκό αίσθημα. Αλλά με πολύ σοβαρό τρόπο πρέπει να διερευνηθεί κάθε πτυχή της πολιτικής διαφθοράς, να καταργηθούν οι νόμοι που την προστατεύουν, να αποδοθούν πολιτικές και ποινικές ευθύνες όπου υπάρχουν και να εδραιωθεί επιτέλους σύστημα διαφάνειας.

"Έχουμε ευθύνη να διασφαλίσουμε το ηθικό και αξιακό πλεονέκτημα της Αριστεράς"

* Στις ομιλίες σας επαναλαμβάνετε συχνά ότι δεν θα προδώσετε τον κόσμο, δεν θα αθετήσετε τις δεσμεύσεις σας. Είναι γνωστή όμως η ρήση ότι η εξουσία διαφθείρει. Γνωστό είναι επίσης ότι οι αγαθές προθέσεις δεν αρκούν. Πώς δεν θα γίνετε σαν τους άλλους;

Θα έλεγα ότι το ερώτημα αυτό απασχολεί περισσότερο από κάθε άλλον τον κόσμο της Αριστεράς. Το έργο της αλλοτρίωσης από την εξουσία και τη διαπλοκή έχει παιχτεί πολύ στην Ελλάδα και κανένας δεν έχει όρεξη να το δει ακόμα μια φορά, στην αριστερή του εκδοχή. Η προοπτική νίκης του ΣΥΡΙΖΑ στις 17 Ιουνίου δημιουργεί παράλληλα την ευθύνη για το πώς η Αριστερά, ως πυρήνας μιας κυβερνητικής λύσης, δεν θα χάσει το ηθικό και αξιακό της πλεονέκτημα. Υποθέτω ότι ακριβώς αυτή η αγωνία του κόσμου είναι ο καλύτερος σύμβουλος. Εκείνο όμως που διασφαλίζει τη διαφάνεια, είναι ένα σύστημα κανόνων και ελέγχου που πρέπει να προωθηθεί άμεσα. Η αποκατάσταση της στοιχειώδους εμπιστοσύνης της κοινωνίας στο πολιτικό σύστημα, ανεξάρτητα από το ποιος βρίσκεται στην κυβέρνηση, πρέπει να προχωρήσει άμεσα. Και την ώρα που το παραδοσιακό πολιτικό κατεστημένο καταρρέει, το βάρος για μια τέτοια αλλαγή πέφτει στις πλάτες της Αριστεράς.

* Έχετε μαζέψει στο κόμμα σας το βαθύ ΠΑΣΟΚ, όπως σας κατηγορούν;

Πρόκειται περί κωμωδίας. Στην προσπάθειά του να διασωθεί απο την πολιτική κατάρρευση, το ΠΑΣΟΚ πετάει απο πάνω του το παρελθόν του και προσπαθεί να το φορτώσει στον ΣΥΡΙΖΑ. Επί της ουσίας, προπαθούν να προσδώσουν αποκρουστικά χαρακτηριστικά στην πραγματική εικόνα, που είναι η μαζική μεταστροφή της παραδοσιακής βάσης του ΠΑΣΟΚ προς τον ΣΥΡΙΖΑ και την Αριστερά. Η εμπειρία των ανοιχτών συνελεύσεων του ΣΥΡΙΖΑ είναι συγκλονιστική. Άνθρωποι που για πρώτη φορά στη ζωή τους αναζητούν ελπίδα στην Αριστερά, έρχονται, παίρνουν τον λόγο, καταθέτουν την εμπειρία τους, βάζουν ερωτήματα, διατυπώνουν θέσεις. Η καταστροφική πολιτική του Μνημονίου προκάλεσε τεράστια ρεύματα ανακατάταξης στην κοινωνία και διέλυσε τις παραδοσιακές πολιτικές ταυτότητες. Αυτό δεν το είχαν υπολογίσει. Νόμιζαν ότι ο κόσμος θα κάτσει να παρακολουθεί έντρομος την διάλυση της κοινωνίας από τους καναπέδες, αφήνοντας τον εαυτό του να εξαπατάται από κουβέντες συμπάθειας και υποσχέσεις μελλοντικής ανάκαμψης. Έκαναν λάθος. Η Αριστερά συγκροτεί αυτή τη στιγμή ευρύτατες κοινωνικές συμμαχίες για να ανατρέψει την πολιτική των Μνημονίων. Η 17η Ιουνίου θα είναι ημέρα ιστορικής νίκης και όσοι θεωρούν ότι αυτό θα οφείλεται στη μετατόπιση κάποιου «βαθέος ΠΑΣΟΚ» πέφτουν θύματα του πανικού τους.

* Γιατί επιλέξατε, λίγο πριν τις εκλογές, να συναντήσετε τους πρεσβευτές των G-20;

Θελήσαμε να παρουσιάσουμε στους διπλωματικούς εκπροσώπους των G20 τις πραγματικές μας θέσεις και τον τρόπο με τον οποίο σκοπεύουμε να διαχειριστούμε ένα νικηφόρο για την Αριστερά αποτέλεσμα της 17ης Ιουνίου. Η ελληνική κρίση απασχόλησε πολύ σοβαρά την πρόσφατη σύνοδο των G20, επιβεβαιώνοντας τη θέση μας ότι πρόκειται για κρίση συστημική και όχι για ένα μεμονωμένο φαινόμενο στην άκρη της Ευρώπης. Η ανταπόκριση στην πρόσκληση που απευθύναμε έδειξε σοβαρό και ειλικρινές ενδιαφέρον για τις θέσεις μας και τις μετεκλογικές εξελίξεις. Έγινε πολύ σοβαρή συζήτηση, απαντήσαμε σε πολλά και ουσιώδη ερωτήματα, και νομίζω ότι εδραιώθηκε κατ' αρχήν ένα κλίμα εμιστοσύνης που απέχει πολύ από την κινδυνολογία και την καταστροφολογία που έχει εξαπολυθεί στο εσωτερικό, εν όψει της 17ης Ιουνίου.

Φασιστική συμμορία - εγκληματική οργάνωση η Χρυσή Αυγή

* Πώς σχολιάζετε το πρόσφατο επεισόδιο τραμπουκισμού, στο οποίο πρωταγωνίστησε εκπρόσωπος της Χρυσής Αυγής; Ποια είναι η θέση σας για το φαινόμενο της Χρυσής Αυγής και πώς θεωρείτε ότι πρέπει να αντιμετωπιστεί;

Η επίθεση του Κασιδιάρη στη Λιάνα Κανέλλη και τη Ρένα Δούρου ήταν εξοργιστικό θέαμα, που απέδειξε κάτι το οποίο ήδη γνωρίζαμε. Η Χρυσή Αυγή δεν είναι απλώς ένα πολιτικό κόμμα της Ακροδεξιάς. Είναι μια φασιστική συμμορία επικίνδυνων και διαταραγμένων προσώπων. Επί της ουσίας, αυτό που είδαμε στην τηλεόραση είναι πταίσμα μπροστά στην καθημερινή εγκληματική τους δράση, ενάντια σε αθώους και ανυποψίαστους ανθρώπους. Το πρόβλημα είναι ότι αυτή η ομάδα, πλασάροντας την ανεξέλεγκτη βία και το μίσος ως αντισυστημικά χαρακτηριστικά, κατάφερε να συγκεντρώσει 450.000 ψήφους. Ελπίζω ότι βλέποντας αυτά που συνέβησαν προχθές, οι πολίτες αυτοί θα σκεφτούν ωριμότερα πού δίνουν την ψήφο τους. Η πολιτική δεν είναι γήπεδο ούτε βιντεοπαιχνίδι. Τέτοιες εγκληματικές ομάδες δεν έχουν καμιά θέση στην πολιτική ζωή του τόπου, ούτε στην κοινωνία. Ο τρόπος να αντιμετωπιστούν είναι η άμεση και ολοκληρωτική απομόνωσή τους.

Συνέντευξη του Προέδρου της Κ.Ο. Αλέξη Τσίπρα στην εφημερίδα «ΕΠΕΝΔΥΤΗΣ» (19-20/5/2012)

1. Το επιχείρημα που ακούγεται σχεδόν από το σύνολο των πολιτικών σας αντιπάλων, είναι πως μια καταγγελία του Μνημονίου, οδηγεί αντικειμενικά σε έξοδο από την ευρωζώνη. Πρόκειται για "μπλόφα» ή υπάρχει και ένα πραγματικό τέτοιο ενδεχόμενο;

Είναι μια συντονισμένη προσπάθεια να ασκηθεί πίεση στον ελληνικό λαό και να ακυρωθεί το μήνυμα των εκλογών. Οι έλληνες απειλούνται με τιμωρία επειδή στις εκλογές της 6ης Μαϊου καταψήφισαν το Μνημόνιο και τα κόμματα που το υιοθέτησαν προγραμματικά. Το δυσάρεστο είναι ότι η εκστρατεία αυτή διεξάγεται συντονισμένα, τόσο από το εξωτερικό, όσο και μέσα από την Ελλάδα. Αν όμως διαβάσει κανείς προσεκτικά όλες τις απόψεις και τις σχετικές αναλύσεις, αντιλαμβάνεται ότι το κόστος αποβολής μιας οποιασδήποτε χώρας είναι τεράστιο για ολόκληρη την ευρωζώνη. Οι μεθοδευμένα υψηλοί τόνοι και οι απειλές δείχνουν απλά και μόνο το αδιέξοδο στο οποίο βρίσκεται αυτή τη στιγμή η πολιτική των Μνημονίων και της ύφεσης, και τον πανικό μπροστά στο ενδεχόμενο να καταγγείλει η Ελλάδα το Μνημόνιο και να επαναδιαπραγματευτεί το χρέος της.

2. Τα σενάρια αναγκαστικής εξώθησης της χώρας από την ευρωζώνη, ακούγονται εδώ και δύο χρόνια, από αναλυτές, αγορές, ειδικούς, ακόμη και από αξιωματούχους της Ε.Ε. Πρόσφατα ο κ. Βενιζέλος, είπε ότι μπορεί να προκληθεί και από ένα "ατύχημα". Είστε προετοιμασμένοι για ένα τέτοιο "ατύχημα". Έχετε, δηλαδή, plan b;

Δεν ξέρω τι υπαινίσσεται ο κ Βενιζέλος και με ποια σκοπιμότητα το είπε Θα του συνιστούσα να μην επιτείνει τους κινδύνους με μοναδικό σκοπό την προσωπική του σωτηρία Είναι σαφές ότι όσοι επαναφέρουν τέτοια διλλήματα διαφωνούν με όσα είπε ακόμα και ο Γιούνκερ. Επιπρόσθετα κάνουν ότι αγνοούν τις τοποθετήσεις της ΕΚΤ για την απρόσκοπτη χρηματοδότηση των τραπεζών. Αυτό που γνωρίζουν οι έλληνες αυτή τη στιγμή είναι ότι η πολιτική των Μνημονίων είναι ολοκληρωτικά αναποτελεσματική ως προς τους οικονομικούς στόχους και απολύτως καταστροφική σε παραγωγικό και κοινωνικό επίπεδο. Επομένως μας οδηγεί σε βέβαιη χρεωκοπία και σε αποβολή από την ευρωζώνη.Το μνημόνιο διαλύει το ευρώ. Αυτό μας φέρνει μπροστά στην άμεση ανάγκη να αλλάξουμε δρόμο. Να απαλλαγούμε από την ασφυκτική λιτότητα, να δημιουργήσουμε προϋποθέσεις ανάπτυξης και με τον τρόπο αυτό να αντιμετωπίσουμε την κρίση. Μια τέτοια αλλαγή πορείας δεν αφορά μόνο την Ελλάδα, αφού η πολιτική των αυστηρών δημοσιονομικών περιορισμών αμφισβητείται σήμερα ολοένα και περισσότερο σε πανευρωπαϊκό επίπεδο.

3. Έχετε πει, μετεκλογικά, πως η καταγγελία του Μνημονίου και των δανειακών συμβάσεων δεν θα γίνει με μονομερείς ενέργειες. Άρα μιλάτε για διαπραγμάτευση. Τι θα διαπραγματευτείτε με την τρόικα και την κ. Μέρκελ;

Ήμασταν ξεκάθαροι και πολύ προσεκτικοί στις διατυπώσεις. Η δημοκρατικά εκλεγμένη ελληνική βουλή θα σεβαστεί τη λαϊκή βούληση και θα ακυρώσει το νόμο του μνημονίου. Και ότι θα επαναδιαπραγματευτούμε με τους δανειστές μας το χρέος. Η αποφυγή μονομερών ενεργειών αφορά την επαναδιαπραγμάτευση του χρέους, και είναι λογικό, αφού κανένας δανειστής δεν αρνείται την διαπραγμάτευση, επιλέγοντας να χάσει τα χρήματά του.

4। Είδατε το non paper του πρώην πρωθυπουργού Λουκά Παπαδήμου, για την κατάσταση της οικονομίας. Και έχετε και απευθείας ενημέρωση απόυπηρεσίες του υπουργείου Οικονομικών και την Τράπεζα της Ελλάδος. Μπορείτε να πείτε ανοικτά στους πολίτες ποια είναι η πραγματική κατάσταση; Πόσο βάση έχουν τα σενάρια περί επικείμενης καταστροφής;

Δεν ξέρω γιατί ο κ. Παπαδήμος δεν παίρνει την ευθύνη να ενημερώσει επισήμως για την κατάσταση της οικονομίας, και πετάει το μπαλάκι αλλού. Ούτε είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε τι λέει και που απευθύνεται κάθε non paper που διακινείται από το γραφείο του κ. Παπαδήμου. Αν η κατάσταση βρίσκεται στο χείλος του γκρεμού, η κυβέρνηση Παπαδήμου πρέπει να λογοδοτήσει στον ελληνικό λαό. Προχώρησαν σε ανακεφαλαιοποιήσεις τραπεζών με δημόσιο χρήμα και μετοχές κοινές, χωρίς δικαίωμα ψήφου. Κουρέψανε τα αποθεματικά των ήδη λεηλατημένων ταμείων και τα διαθέσιμα μιας σειράς από Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου. Έχουν οδηγήσει την οικονομία σε ύφεση και την κοινωνία σε πλήρη αδυναμία να ανταποκριθεί σε βασικές υποχρεώσεις. Δεν μπορούν να ισχυρίζονται ότι φταίει το προχθεσινό αποτέλεσμα για την κατάσταση της οικονομίας. Και εκτός αυτού σας υπενθυμίζω ότι πριν από κάθε δόση του Μνημονίου άρχιζε πάντοτε η ίδια ιστορία για το μέχρι που φτάνουν τα ταμειακά διαθέσιμα. Αρκετά πια. Αν θέλουμε να τραβήξουμε την χώρα από το χείλος του γκρεμού πρέπει να αλλάξουμε πολιτική τώρα.

5. Έχετε δηλώσει ότι η θέση της Ελλάδος στην Ευρωζώνη είναι αδιαπραγμάτευτη. Ωστόσο πολλά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ δηλώνουν πως υπάρχει "ζωή και μετά το ευρώ". Και ανάλογες αποκλίσεις υπάρχουν και σε άλλα ζητήματα. Πώς θα διαχειριστείτε αυτή την πολυγλωσσία στην παράταξή σας;

Η επιστροφή στην δραχμή δεν είναι επιλογή. Γιατί θα πετύχει απότομα αυτό που το μνημόνιο επιχειρεί. Τη ραγδαία υποτίμηση μισθών συντάξεων περιουσιών. Η λύση στο πρόβλημα δεν είναι η απομόνωση, ούτε το να μετατρέψουμε τους Ισπανούς ή τους Πορτογάλους εργαζόμενους σε ανταγωνιστές μας. Η λύση είναι να παλέψουμε σε κάθε χώρα ξεχωριστά και σε ολόκληρη την Ευρώπη συντονισμένα, για την ήττα της πολιτικής της λιτότητας. Η πραγματικότητα είναι με το μέρος μας. Έξοδος από την κρίση με σκληρά δημοσιονομικά μέτρα, δεν υπάρχει ούτε και πρόκειται να υπάρξει. Όσο για τις διαφορετικές απόψεις, δεν τις ποινικοποιούμε, είναι δείγμα υγείας. Ευτυχώς είμαστε χώρος που σκέφτεται άρα υπάρχει.

6. Η λαϊκή ετυμηγορία επέβαλε, τουλάχιστον, την επαναδιαπραγμάτευση του Μνημονίου. Τώρα πια όλοι μιλούν για αυτήν. Από τις συζητήσεις σας με τους άλλους πολιτικούς αρχηγούς, έχετε αντιληφθεί τι ακριβώς θέλουν να επαναδιαπραγματευτούν;

Αυτό που καταλαβαίνουμε είναι ότι οι υπογραφές τους είναι αδιαπραγμάτευτες. Μιλάνε για αναδιαπραγμάτευση, και για απαγκίστρωση, αλλά το μέγιστο που μπορέσαμε να καταλάβουμε είναι ότι πρόκειται για κάποια ελάχιστα περιθώρια αναδιαμόρφωσης που δίνουν οι ίδιοι οι ευρωπαίοι, μπροστά στην ολοκληρωτική αποτυχία δύο προγραμμάτων στήριξης. Πίσω από τα επικοινωνιακά παιχνίδια είναι η άποψη για πλήρη εφαρμογή του Μνημονίου. Εμείς θέσαμε 5 προϋποθέσεις για συζήτηση. Δεν ήταν τίποτα τραγικά πράγματα, ήταν να δούμε τι θα κάνει το δημόσιο ως βασικός μέτοχος των τραπεζών, να μην γίνουν οι περικοπές στους μισθούς και τις συντάξεις, να μην καταργηθεί η μετενέργεια, να γίνει λογιστικός έλεγχος στο χρέος. Η ακαριαία απάντηση από τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ ήταν ότι αυτά μας οδηγούν εκτός ευρώ. Και αυτό είναι ενδεικτικότατο του ότι στην πραγματικότητα δεν έχουν πρόθεση να επναδιαπραγματευτούν το οτιδήποτε. Απλώς κάτι πρέπει να πουν μετά το εκλογικό αποτέλεσμα, ειδικά όταν η κοινωνία έχει κατανοήσει το αδιέξοδο της πολιτικής των Μνημονίων.

7. Ποιο είναι το διακύβευμα της νέας εκλογικής αναμέτρησης; Στην προηγούμενη ήταν η καταδίκη του μνημονίου, και συντελέσθηκε. Τώρα;

Εμείς επιμένουμε στον ίδιο στόχο. Στις 18 χωρίς μνημόνιο και με κυβέρνηση Αριστεράς. Οι προηγούμενες εκλογές ανέτρεψαν τους συσχετισμούς, και το πολιτικό σκηνικό που είχε στηθεί γύρω από το Μνημόνιο. Τώρα πρέπει να γίνει το βήμα που απομένει. Να διαμορφωθούν οι προϋποθέσεις ώστε να γίνει το βήμα απεμπλοκής

8. Σας κατηγορούν πως ευθύνεστε για το μη σχηματισμό κυβέρνησης και πώς έτσι παίρνετε το ρίσκο μιας οικονομικής καταστροφής. Μετά τη διαδικασία των διερευνητικών και των άκαρπων συναντήσεων, στην εκλογική αναμέτρηση θα έχετε απέναντι σας περισσότερους αντιπάλους. Ποια είναι, λοιπόν, η κυβερνητική λύση στην οποία προσβλέπετε; Με ποιους συμμάχους;

Είναι εντυπωσιακό πως όλοι αυτοί οι οποίοι κατηγορούσαν προεκλογικά τον ΣΥΡΙΖΑ ως κόμμα της ανομίας, της βίας και της επιστροφής στη δραχμή, αρνήθηκαν να κάνουν κυβέρνηση αν δεν συμμετείχαμε και εμείς. Είναι προφανές γιατί συμβαίνει αυτό. Γιατί καταλαβαίνουν και οι ίδιοι ότι η πολιτική την οποία καλείται η Ελλάδα αν υλοποιήσει μέσα από τα Μνημόνια δεν έχει καμία τύχη και βεβαίως καμία συναίνεση από την κοινωνία. Αναζητούν λοιπόν άλλοθι από τα αριστερά, απαιτώντας από τον ΣΥΡΙΖΑ να εγκαταλείψει τις προεκλογικές του δεσμεύσεις. Για μας είναι σημαντικό ζήτημα το να μείνουμε συνεπείς στην γραμμή με την οποία ζητήσαμε την ψήφο του κόσμου. Η Ελλάδα πρέπει να απαλλαγεί από το Μνημόνιο. Και θεωρούμε ότι ο λαός έχει πια και την γνώση και την κρίση που χρειάζεται, για να διαμορφώσει στις ερχόμενες εκλογές του αναγκαίους συσχετισμούς.

To Γραφείο Τύπου

Συνέντευξη Τσίπρα στον Στέλιο Κούλογλου

-Κύριε Τσίπρα, λέτε ότι θα εξαντλήσετε τα περιθώρια διαπραγμάτευσης εντός Ευρωπαϊκής Ένωσης  και Ευρωζώνης. Αν εξαντληθούν αυτά, είστε διατεθειμένος να προτάξετε την επιβιώση του ελληνικού λαού. Ποιό είναι το Plan B του ΣΥΡΙΖΑ;

A.T: Αυτή τη στιγμή, η κρίση δεν είναι μια ελληνική ιδιαιτερότητα. Είναι μία κρίση ευρωπαϊκή, συστημική, που βαθαίνει. Ακόμα και οι Ολλανδοί, που μας κουνάγαν το δάχτυλο και έλεγαν «λιτότητα εσείς οι Έλληνες», σήμερα δεν έχουν κυβέρνηση. Όλη η Ευρώπη κρέμεται από ένα σκοινί. Στη Γαλλία καταλαβαίνουν τι έρχεται. Εάν στην Ευρώπη κυριαρχήσουν οι φιλελεύθερες δυνάμεις που θέλουν σώνει και καλά να χρεωθεί όλη η κρίση στους λαούς και στους εργαζόμενους, ώστε να τη βγάλουν οι τραπεζίτες καθαρή, τότε θα πρέπει να ξέρουν ότι, ενδεχομένως, με αφορμή και επίκεντρο την Ελλάδα, η κρίση θα πάρει διαστάσεις συνολικές και θα έχουμε διάλυση της Ευρωζώνης. Εκεί θα έχουμε να αντιμετωπίσουμε άλλης κλίμακας και άλλου μεγέθους γεγονότα. Το Plan B, λοιπόν, θα είναι δεδομένο ότι θα πρέπει να το ακολουθήσουμε γιατί δε θα υπάρχει Ευρωζώνη. Πιο πιθανό είναι να μας πει η Μέρκελ «φεύγω από το ευρώ», εάν εδώ βγει μία κυβέρνηση της Αριστεράς και διεκδικήσει αυτά που αξιζουν στη χώρα μας, παρά να μας πουν αυτοί ότι «ξέρετε, συνεχίζουμε χωρίς εσάς».

-Αν όμως, στον λίγο χρόνο που έχουμε, δεν γίνουν δεκτά τα ελληνικά αιτήματα, τι κάνουμε;
Α.Τ: Αν δεν κάνουν δεκτά τα ελληνικά αιτήματα, στην πραγματικότητα βάζουν φωτιά σε όλη την Ευρωζώνη. Διότι εδώ θα υπάρχει μία κυβέρνηση που θα καταγγείλει τη δανειακή σύμβαση, θα πει «το μνημόνιο ακυρώνεται», θα πει «δεν πληρώνω από εδώ και στο εξής, γιατί δεν έχω να πληρώσω τους πιστωτές και  τους τοκογλύφους, δίνω προτεραιότητα στους μισθούς, τις συντάξεις και στο κοινωνικό κράτος» και θα πάει σε μία διαπραγμάτευση πολιτική, όχι με τους Τόμσεν και τους φούφουτους αλλά εκεί όπου η χώρα είναι ισότιμο μέλος, στο Eurogroup, στη Σύνοδο Κορυφής, στην Κομισιόν. Σήμερα, όλοι συζητάνε έξω για τρίτο πακέτο. Θα παμε σε τρίτο πακέτο; Θα πηγαίνουμε διαρκώς σε μέτρα λιτότητας και νέους δανεισμούς μέχρι να εξαντληθούμε; Θέλω να καταλάβουμε την έννοια της διαπραγμάτευσης. Όταν εμείς λέμε «διαπραγμάτευση» δεν εννοούμε αυτήν του Μνημονίου, γιατί η κόλαση δεν διαπραγματεύεται. Ούτε θα μπούμε στη λογική που, με μεγάλη λύπη, βλέπω να έχει και ο κ. Κουβέλης, μέχρι πρότινως σύντροφός μας, ο οποίος λέει: «Θα βρούμε τα ισοδύναμα». Τι ισοδύναμα να βρούμε; Να βρούμε ισοδύναμους πόνους; Αντί να κόψουμε το μεγάλο δάχτυλο να κόψουμε τον αντίχειρα. Τι ισοδύναμο να βρεις σε 150.000 απολύσεις; Ποιό είναι το ισοδύναμό του; Τι ισοδύναμο μπορείς να βρεις στο κλείσιμο του Οργανισμού Εργατικής Εστίας, Εργατικής Κατοικίας ή στις μειώσεις των συντάξεων και του εισοδήματος 40%; Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι το μνημόνιο έχει στον πυρήνα του τη λογική, τη φιλοσοφία της λιτότητας. Αυτό είναι το λάθος. Μην ψάχνουμε να βρούμε ισοδύναμες λιτότητες.

Ένα εθνικό σχέδιο παραγωγικής και οικονομικής ανασυγκρότησης που θα βασίζεται στις δικές μας δυνατότητες πρέπει να είναι έτοιμο και να το έχουμε επεξεργαστεί, ανεξάρτητα τι θα γίνει, ποιά θα ‘ναι η έκβαση της διαπραγμάτευσης στο ευρωπαϊκό και διεθνές πλαίσιο. Και αυτό το σχέδιο πατάει σε έναν πυλώνα, στην αναδιανομή του πλούτου. Δεν μπορεί να στηθεί η οικονομία στα πόδια της εάν δεν φορολογήσουμε τον πλούτο, σταματώντας να φορολογούμε τη φτώχεια. Δεν μπορείς να προχωρήσεις και να σταθείς στα πόδια σου. Ακόμη και αν αύριο το πρωί τους πείθαμε όλους κι είχαμε μηδέν χρέος, εάν συνεχίζαμε με τα μνημόνια της λιτότητας να φορολογούμε τη φτώχεια και να αποδεκατίζουμε τη μεσαία και μικρομεσαία τάξη και να αφήνουμε τον πλούτο να κερδίζει, να είναι στο απυρόβλητο και να μη φορολογείται, πάλι θα συσσωρεύαμε χρέη. Άρα, λοιπόν, εμείς λέμε το πολύ απλό πράγμα, απλά είναι τα πράγματα στη ζωή πολλές φορές, ότι για να μπορέσουμε να εξοικονομήσουμε πόρους, τους οποίους στοχευμένα θα επενδύσουμε για τη στήριξη της απασχόλησης, της ανάπτυξης -αυτό που ονομάζουμε εμείς παραγωγική ανασυγκρότηση- αλλά κυρίως για κοινωνική συνοχή, για ασπίδα προστασίας στους αδύναμους, πρέπει να φορολογήσουμε τον πλούτο και να σταματήσουμε να πληρώνουμε τους πιστωτές.
Με αυτούς τους δύο πυλώνες, με αυτές τις δύο κινήσεις, τους πόρους που θα εξοικονομήσουμε με προτεραιότητα θα τους δώσουμε για να δημιουργηθεί ασπίδα προστασίας στους πιο αδύναμους, για να μην υπάρχει κανένα σπίτι χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα, ή δίχως θέρμανση, να μην υπάρχει κανένας άρρωστος που θα πηγαίνει σε ένα δημόσιο νοσοκομείο και δε θα έχει αξιοπρεπή περίθαλψη. Να έχουν τη δυνατότητα στέγασης οι άστεγοι και σίτισης αυτοί οι οποίοι πεινάνε. Να μην πηγαίνουν τα παιδιά νηστικά στο σχολείο, στοιχειώδη πράγματα! Επίδομα ανεργίας αξιοπρεπές κι όχι αντίδωρο, συντάξεις που θα είναι ανθρώπινες. Από ‘κει και πέρα, θα  προχωρήσουμε με αυτούς τους πόρους  και με τη φορολογία φυσικά. Εξηγώ, γιατί πολλοί λένε «πού θα βρείτε λεφτά να δώσετε συντάξεις; Πού θα βρείτε λεφτά να δώσετε στους άνεργους, αφού άμα δε μας δώσουν από το εξωτερικό χρήματα δε θα έχουμε λεφτά;». Αυτό είναι το μεγάλο ψέμα, ο μεγάλος μύθος δύο χρόνια τώρα. Για να στηρίξουμε μισθούς και συντάξεις από τη φορολογία και μόνο από τα έσοδα του κράτους, πόσο μάλλον αν πάμε και σε μία αύξηση των εσόδων με μία προοδευτική φορολόγηση του πλούτου, θα έχουμε για να δώσουμε μισθούς και συντάξεις. Δε θα ‘χουμε για να στηρίξουμε τους τραπεζίτες. Δε θα είναι ένας δρόμος που θα είναι σπαρμένος με ροδοπέταλα, ούτε θα είναι  μία εύκολη υπόθεση. Αλλά τουλάχιστον θα ξέρουμε  ότι αυτός ο δρόμος είναι μεν δύσκολος, θα έχει αγκάθια, αλλά θα είναι ένας δρόμος αξιοπρέπειας, εθνικής και λαϊκής κυριαρχίας, δημοκρατίας και, το κυριότερο, κοινωνικής δικαιοσύνης.

-Από τη μία λετε ότι θα κάνετε μορατόριουμ στην αποπληρωμή του χρέους και από την άλλη υπόσχεστε αύξηση των μισθών, των συντάξεων και της κοινωνικής πρόνοιας. Οι απόψεις σας για το χρέος δεν θυμίζουν ΠΑΣΟΚ δεκαετίας του ’80;
Α.Τ: Όχι, δεν είναι έτσι. Αν σταματήσουμε να πληρώνουμε τους πιστωτές, θα εξοικονομήσουμε μόνο από τους τόκους,  μέσα σε μια τριετία, πάνω από 40 δισ. Κατανοώ ότι δεν είναι μια εύκολη απόφαση, θα έχει κάποιο κόστος για τη χώρα, αλλά είναι μια αναπότρεπτη απόφαση. Όχι μόνο μία κυβέρνηση της Αριστεράς, αλλά όποια κυβέρνηση και αν προκύψει στις 7 του Μάη, θα βρεθεί στο δίλημμα να στηρίξει μισθούς, συντάξεις, νοσοκομεία που καταρρέουν ή να πληρώνει τους πιστωτές. Και γι’αυτό προέβλεψαν  και απαίτησαν οι εταίροι μας να φτιάξουν το ταμείο, τον λεγόμενο ειδικό λογαριασμό, τον οποίο έχουν μεν τυπικά στην Τράπεζα της Ελλάδας, αλλά δεν τον ελέγχουν οι Έλληνες αιρετοί και οι εκλεγμένοι. Δεν το ελέγχει η ελληνική κυβέρνηση. Αυτό είναι καραμπινάτη εκχώρηση κυριαρχίας. Τον ελέγχει η Τρόικα. Και αυτός ο ειδικός λογαριασμός είναι η προτεραιότητα στους πιστωτές, μην χάσουν ούτε ένα cent, ενώ θα καταρρέει το κοινωνικό κράτος, θα κλείνουν νοσοκομεία.
Αυτό πρέπει να καταλάβει ο ελληνικός λαός είναι ότι αυτό είναι παράνομο. Αντιτίθεται όχι μόνο στο ελληνικό Σύνταγμα, αλλά και σε μια σειρά διεθνών Συμβάσεων στο ευρωπαϊκό νομικό κεκτημένο, στη χάρτα θεμελιωδών δικαιωμάτων του ανθρώπου  της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που είναι διεθνής σύμβαση. Αντιτίθεται ακόμα και με το διεθνές δίκαιο. Αν δείτε, η Επιτροπή Δικαίου του ΟΗΕ έχει καθορισμένο αυτό που ονομάζεται «έκτακτη κατάσταση δημοσιονομικής ανάγκης», το state of necessity, όπου μία χώρα δικαιούται, όταν δεν μπορεί να εξυπηρετήσει τις άμεσες ανάγκες βιωσιμότητας του λαού της, να μην πληρώνει τα χρέη της προς τους πιστωτές. Αυτοί, επειδή ξέρανε ότι θα οδηγηθούμε εκεί αργά ή γρήγορα, φρόντισαν να φτιάξουν το ταμείο και έβαλαν το Σαμαρά και το Βενιζέλο να το υπογράψουν. Εμείς πιστεύουμε, λοιπόν, ότι ο ελληνικός λαός έχει μια μοναδική ευκαιρία, που μπορεί να μην ξαναβρει, να κηρύξει αυτές τις υπογραφές, άγονες, μη γενόμενες και μη νομιμοποιημένες. Έστειλα και επιστολή στην κ. Μέρκελ, την κ. Λανγκάρντ, στον κ. Γιούγκερ, στον Μπαρόζο, όταν αυτοί εβάζαν τις υπογραφές. Τους είπα «σας προειδοποιούμε, αυτές οι υπογραφές εκφράζουν τους δύο και τα κόμματά τους, τα οποία είναι μειοψηφικά και κάτι τέτοιο μπορεί να αποδειχθεί. Κι όταν δοθεί η ευκαιρία να αποκατασταθεί η δημοκρατία στην Ελλάδα και να έχει ο λαός την ετυμηγορία, μπορεί να αποδείξει ότι δεν τον εκφράζουν αυτοί που υπέγραψαν. Μη νομίζετε ότι οι υπογραφές εκφράζουν και δεσμεύουν τον ελληνικό λαό».

 
-Εάν όλη αυτή η σύγκρουση οδηγήσει σε μία αναγκαστική αποχώρηση της Ελλάδας από την Ευρωζώνη, πριν φύγει η Μέρκελ; Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι διατεθειμένος να σηκώσει το βάρος μιας τέτοιας πορείας;

Α.Τ: Κοιτάξτε, εγώ δεν μπορώ να αποκλείσω τίποτα. Mια πολιτική δύναμη οφείλει να προβλέπει, όχι κάνοντας την  Πυθία ή ρίχνοντας τον καφέ, αλλά με βάση τα συγκεκριμένα δεδομένα που υπάρχουν. Στη γεωπολιτική σκακιέρα, ας το πω έτσι, υπάρχουν κόστη και οφέλη. Αν συμβεί κάτι τέτοιο, το κόστος θα είναι πολύ μεγάλο και θα έχει παγκόσμιο αντίκτυπο. Η διάλυση μιας καπιταλιστικής ολοκλήρωσης, όπως αυτή της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ενός νομίσματος όπως το ευρώ, το δεύτερο αποθεματικό νόμισμα στον κόσμο,  είναι ένα τρομακτικό γεγονός όχι μονάχα για την Ελλάδα, αλλά για την παγκόσμια οικονομία.  Θα είμαστε συνολικά σε έναν διαφορετικό κόσμο, αν αυτό συμβεί. Και σε αυτή τη περίπτωση εμείς πρέπει να έχουμε σχέδιο επιβίωσης για τον ελληνικό λαό, με γνώμονα να προστατεύσουμε τον πιο αδύνατο. Και το σχέδιο επιβίωσης περιλαμβάνει διαφορετικό γεωπολιτικό προσανατολισμό σε διεθνές επίπεδο, συμμαχίες με εκείνες τις χώρες που μπορούν να έχουν τα ίδια συμφέροντα με τα δικά μας, αυτές του ευρωπαϊκού νότου και, ενδεχομένως, μία δυνατότητα δανεισμού από άλλες πηγές τις οποίες ποτέ δεν διεκδικήσαμε. Ο Χριστόφιας, όταν η Ελλάδα έλεγε «είμαστε Τιτανικός» και έβγαινε στις αγορές και δεν έπαιρνε τίποτα πήγε και δανείστηκε από τον Πούτιν 2,5 δισεκατομμύρια ευρώ. Μικρό το ποσό, αλλά για την Κύπρο ήταν ικανό, ήταν το 30% του ΑΕΠ της χώρας, αρκετό ώστε να μην μπει στο μηχανισμό η Κύπρος.
Αντιστοίχως, πρέπει να δούμε ότι ο κόσμος είναι πολυπολικός, η χώρα μας δεν μπορεί να μένει στην λογική του «ανήκω στη δύση», το οποίο μεταφράζεται παραδινόμαστε εις τη δύση, αλλά πρέπει να έχει μία ανεξάρτητη, πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική. Κυρίως, όμως, πρέπει και εμείς στο εσωτερικό μας να αλλάξουμε πολλά. Νομίζω ότι πρέπει να ακολουθήσουμε το παράδειγμα της Γερμανίας, για να βγούμε από την κρίση. Πώς βγήκε η Γερμανία από τη μεγάλη καταστροφή του πολέμου; Μορατόριουμ πληρωμών στους πιστωτές. Η Γερμανία δεν έχει καταγραφεί στη συλλογική συνείδηση και στην ιστορία ως ένας λαός μπαταχτσήδων, αλλά αυτό έκανε. Μας λένε «δε θα πληρώσουμε θα είμαστε οι μπαταχτσήδες»; Μα, οι Γερμανοί αυτό κάνανε για να βγουν απ’ την κρίση! Μορατόριουμ στις πληρωμές. Διεκδίκησαν και πέτυχαν μία διεθνή  διάσκεψη για το χρέος τους. Το 1953 με 23 χώρες, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα,  συμφώνησαν να κουρέψουν το 62,5% του χρέους  με ρήτρα ανάπτυξης, άρα είχαν ανάπτυξη ώστε να πληρώσουν το υπόλοιπο.
Πέραν του μορατόριουμ των πληρωμών, μερική διαγραφή του χρέους για να μπορέσεις να ανασάνεις. Επίσης, χαμηλότοκη ή άτοκη στήριξη επενδύσεων για την ανάπτυξη. Η Ελλάδα πρέπει να βρει πόρους και η Ευρώπη πρέπει να σταθεί δίπλα της σε αυτό. Και αυτό είναι ένα μεγάλο θέμα. Και βεβαίως αν δεν υπάρχει Ευρώπη, πρέπει να αναζητήσουμε εναλλακτικές πηγές δανεισμού. Ταυτόχρονα, αναδιοργάνωση  και ανασυγκρότηση  του κρατικού μηχανισμού και του δημόσιου  τομέα. Έχουνε φτιάξει ένα δημόσιο σαν τα μούτρα τους με τα ρουσφέτια που κάνανε, 20 χρόνια τώρα, και μας βάζουν στον τοίχο και μας λένε «θα το υπερασπιστείτε»; Ουσιαστικά, δημιούργησαν οι ίδιοι ένα δημόσιο το οποίο είναι μη αποτελεσματικό και τώρα έρχονται ως σωτήρες στο πρόβλημα που οι ίδιοι δημιούργησαν. Εμείς λοιπόν λέμε  ότι γενικά, το λέω ορθά κοφτά, δεν είμαστε με το κράτος, είμαστε με την κοινωνία. Θέλουμε ένα δημόσιο που να ανταποκρίνεται στις κοινωνικές ανάγκες. Όχι γενικά και αόριστα με το κράτος και τον κρατισμό.  Απέναντι όμως σε αυτόν τον μανιχαϊσμό, κράτος ή ιδιωτικός τομέας, εμείς λέμε ότι υπάρχει και μία τρίτη επιλογή, ένας τρίτος παραγωγικός τομέας της οικονομίας που θα θέλαμε να δημιουργήσουμε: Τις συνεταιριστικές οργανώσεις, που είναι η δυνατότητα των εργαζόμενων να μπορούν να φτιάχνουν μόνοι τους συνεταιρισμούς, ώστε να παίρνουν τις χρεοκοπημένες επιχειρήσεις από τα αφεντικά τους.  Είναι αυτό που εμείς ονομάζουμε αλληλέγγυα οικονομία, που βλέπουμε να ξεδιπλώνεται σε πάρα πολλές πτυχές σε όλη την χώρα και είναι ένα κίνημα πάρα πολύ  ενδιαφέρον.

Εμείς δεν ισχυριζόμαστε ότι η έξοδος από την κρίση είναι επιστροφή στο 2008, το 2007, το 2006, το 2004 της Ολυμπιάδας, τότε  που ήμασταν και πάρα πολύ χαρούμενοι όλοι σα να μη συμβαίνει τίποτα. Λέγαμε ότι «θα σκάσει η φούσκα στα χέρια μας» και γινόμασταν κακοί τότε εμείς. Λέγαμε η Ολυμπιάδα είναι μία ιστορία την οποία θα την πληρώσουμε πάρα πολύ ακριβά, μας έλεγαν ότι είμαστε ανθέλληνες. Με το Χρηματιστήριο όλοι χαρούμενοι ήταν πάλι. Εμείς λέγαμε θα σκάσει η φούσκα στα χέρια μας και τελικά έσκασε. Για μας λοιπόν δεν είναι λύση η επιστροφή στο ’08 και στο ’07. Η κρίση ίσως είναι και μία ευκαιρία να βάλουμε νέα θεμέλια και βάσεις σε αυτό που ονομάζουμε παραγωγικό πρότυπο-μοντέλο κατανάλωσης κι αν θέλετε και πρότυπο ζωής. Με τι μπορεί κανείς να είναι ευτυχισμένος. Δεν ξέρω αν τελικά ευτυχία είναι να έχεις τρία αυτοκίνητα και τέσσερις τηλεοράσεις έγχρωμες.

-Μιλάτε για συμμαχίες, αλλά με τα δύο αντιμνημονιακά κόμματα της Αριστεράς, το ΚΚΕ και τη ΔΗΜΑΡ, δεν τα έχετε βρει.

Α.Τ: Καταρχάς, δεν έχω καμία αυταπάτη. Μια συμμαχική αριστερή κυβέρνηση μπορεί να έρθει εις πέρας μόνο μέσα από μία μεγάλη και ριζική αλλαγή των συσχετισμών. Για λόγους που είναι γνωστοί σε όλους μας, το ΚΚΕ και Δημοκρατική Αριστερά αρνήθηκαν στις επανειλλημένες προτάσεις μας για συμμαχία πριν τις εκλογές, με αποτέλεσμα να ψάχνουμε να βρούμε τώρα ποιός θα ‘ναι ο δεύτερος με τα κιάλια. Ακόμα και η συμμαχία στις μονοεδρικές θα έδινε άλλον αέρα. Θα μπαίναμε με γκολ από τα αποδυτήρια. Είναι δύσκολο να υπάρξει ανατροπή, αλλά όχι ανέφικτο. Ο λαός με την ψήφο του μπορεί να επιβάλει και την ενότητα της Αριστεράς και μία διέξοδο από την κρίση. Θα σας δώσω ένα παράδειγμα. Στόχος μας δεν είναι μόνο να πάμε εμείς καλά, το έχουμε πει δεκάδες φορές. Όταν καίγεται η κοινωνία, όταν διαλύεται το σύμπαν γύρω μας,  τι νόημα έχει να πούμε εμείς ότι αυξήσαμε τους βουλευτές μας και ότι έχουμε ισχυρή κοινοβουλευτική ομάδα; Το ζήτημα είναι να αποτρέψουμε αυτές τις εξελίξεις. Αυτό μπορεί να γίνει μόνο αν, όχι μόνο πάμε εμείς καλά, αλλά οι άλλοι δεν μπορούν να σχηματίσουν κυβέρνηση. Ποιοί άλλοι; Τα κόμματα του Μνημονίου. Να μην μπορούν ο κ.Σαμαράς και ο κ.Βενιζέλος, που είναι δύο στη συσκευασία του ενός, που είναι πακετάκι οι δυο τους πια, να σχηματίσουν κυβέρνηση έχοντας 151 βουλευτές. Και παίρνοντας μάλιστα και τους 50 προίκα από έναν καλπονοθευτικό εκλογικό νόμο. Αν αυτό συμβεί, τότε ο σοφός  λαός μας θα έχει δώσει εντολή ενότητας της Αριστεράς και σχηματισμού κυβέρνησης. Για όποιον δεν το πράξει, νομίζω ότι η ιστορική μήνις θα είναι πάρα πολύ μεγάλη εναντίον του.
Θα έχουμε δυσκολίες μπροστά μας και χρειαζόμαστε και το λαό στο πλάι μας, αλλά να προσπαθήσουμε να σταματήσουμε αυτήν την κατρακύλα,  αυτή τη λαίλαπα. Και αν τους ρωτήσετε «αφού έχετε τη δυνατότητα δε θα συμμετέχετε, τουλάχιστον να στηρίξετε αυτή την κυβέρνηση;». Τι θα κάνουν, θα δώσουν ψήφο ανοχής στη μειοψηφία του ΠΑ.ΣΟ.Κ. και της Ν.Δ.,  για να συνεχίζει να εφαρμόζεται το Μνημόνιο; Τότε θα ‘ναι εγκληματίες. Υπό αυτή την έννοια, πιστεύω ότι ο λαός μπορέι να αναγκάσει την ενότητα της Αριστεράς μέσα από την ψήφο του, μέσα από τη σοφία του, μέσα από την επιλογή του. Θα μου πείτε, άμα δε βγαίνουν οι αριθμοί γιατί να θεωρείται απολύτως δόκιμο και εύλογο ο κ.Βενιζέλος, που σε μια σειρά από δημοσκοπήσεις βρίσκεται και πίσω από το ΣΥΡΙΖΑ -άλλο αν στην εκτίμηση ψήφου αναγκάζεται να βγαίνει μπροστά για να μην τρελαθούνε και οι δημοσκόποι- να λέει «διεκδικώ να βγω πρώτο κόμμα και εμείς, η Αριστερά, που θέλουμε να ανατρέψουμε την πορεία των πραγμάτων να μην είναι εύλογο να λέμε «θέλουμε ακόμη και σε αυτή την πιθανότητα, να μας ενισχύσει ο λαός»;
Αυτή τη στιγμή, σε όλες τις τελευταίες δημοσκοπήσεις που επετράπη η δημοσίευσή τους, φαίνεται ότι υπάρχει ένα μικρό προβάδισμα της ΝΔ και  μετά ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ είναι πολύ κοντά. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει πάρει κεφάλι από τις άλλες αντιμνημονιακές δυνάμεις. Άρα, αυτή τη στιγμή, υπάρχει ενιίσχυση του ΣΥΡΙΖΑ, ακόμα και από αυτούς που λένε «εμείς έχουμε αποφασίσει να τους τιμωρήσουμε, τους μνημονιακούς, αλλά δεν έχουμε αποφασίσει ποιούς θα στηρίξουμε». Η ενίσχυση στο ΣΥΡΙΖΑ έχει μία πολλαπλή χρησιμότητα, διότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι εκείνη η πολιτική δύναμη, φαίνεται και από τις δημοσκοπήσεις, στις οποίες έχει πάρει κεφάλι, που μπορεί πιο εύκολα να καλύψει το κενό, την απόσταση. Άρα λοιπόν, εγώ, απευθυνόμενος και σ’αυτό τον κόσμο θα ήθελα να πω το εξής: μπορεί πολλοί από αυτούς  να μας κάνουν κριτική, θεμιτή. Δεν τα έχουμε κάνει όλα σωστά  ή έχουμε πολύ σημαντικές διαφορές. Όμως τώρα η στήριξή τους είναι απαραίτητη. Διότι η στήριξη στο ενωτικό ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να δώσει τη δυνατότητα, το βράδυ των εκλογών, να έχουμε ένα μεγάλο πολιτικό σεισμό και την επόμενη να αναγκάσουμε και τις άλλες δυνάμεις της Αριστεράς σε μία συμμαχία, έστω στο μίνιμουμ που μπορούμε να συμφωνήσουμε για μια ιστορική  αλλαγή, για μια  πολύ μεγάλη ανατροπή στην Ελλάδα  που θα στείλει ένα πάρα πολύ ισχυρό μήνυμα στη Ευρώπη.

 Εάν πάρετε εσείς εντολή σχηματισμού κυβέρνησης θα επιδιώξετε μία κυβέρνηση με όλες τις αντιμνημονικές δυνάμεις, ακόμα και με τους «Ανεξάρτητους Έλληνες», ας πούμε;

Α.Τ: Κοιτάξτε, με τον κ.Καμμένο έχουμε πολύ σημαντικές πολιτικές και ιδεολογικές διαφορές. Οι ιδεολογικές είναι γνωστές και η διαδρομή των χώρων είναι γνωστή. Οι πολιτικές και οι προγραμματικές έγκεινται σε αυτό που σας είπα στην αρχή. Εμείς δεν μπορούμε να πουλάμε φύκια για μεταξωτές κορδέλες στον κόσμο, λέγοντας ότι όλοι θα κερδίσουν. Δεν μπορούν να κερδίζουν όλοι στη ζωή.  Για να μπορέσεις να στηρίξεις τον άνεργο, το χαμηλοσυνταξιούχο, το φτωχό, πρέπει να στεναχωρήσεις τον πλούσιο, δε γίνεται αλλιώς. Δεν μπορεί να κερδίζει ο πλούσιος, να κερδίζει και ο φτωχός. Αν ήταν αυτό δυνατόν, θα ήμασταν όλοι ευτυχισμένοι σε αυτόν τον κόσμο. Ο κ.Καμμένος θέλει να μειώσουμε τη φορολογία του πλούτου. Αν μειώσουμε τη φορολογία του πλούτου, τότε θα πρέπει να ξεκοιλιάσουμε, να γονατίσουμε το φτωχό. Εμείς λέμε ότι οι πλούσιοι πρέπει να πληρώσουν. Πρέπει να περάσουν από το ταμείο. Οι  τραπεζίτες πρέπει να περάσουν από το ταμείο. Οι μεγαλοεπιχειρηματίες πρέπει να βάλουν κι αυτοί το χέρι στην τσέπη. Οι εφοπλιστές πρέπει να σταματήσουν να κάνουν τους τσαμπουκάδες και να πληρώσουν τώρα, που η χώρα κινδυνέυει. Δεν μπορεί να συμβαδίζουν όλα. Μέχρι τώρα κερδίζανε οι λίγοι που έχουν τα πολλά και χάνανε οι πολλοί που έχουν τα λίγα. Σε λίγο δε θα τους μείνει τίποτα.
Άρα, μία κυβέρνηση της Αριστεράς έχει ένα σκληρό φορολογικό σχέδιο, για να υπάρξει δικαιοσύνη και ισότητα σ’αυτόν τον τόπο επιτέλους. Ο καθένας να φορολογείται με βάση αυτά που έχει. Εκεί λοιπόν  έχουμε τις διαφορές μας. Εάν, όμως, παρόλα αυτά, εμείς, ως Αριστερά, καταθέσουμε την πρότασή μας και χρειαζόμαστε πέντε ψήφους του Καμμένου και έρθει να μας τις δώσει ως ανοχή ή ως στήριξη δε θα τον πετάξουμε, δε θα του πούμε δεν τις θέλουμε, συνεχίστε με το Μνημόνιο όλοι οι υπόλοιποι. Κοιτάξτε, είναι ιστορικές οι στιγμές που ζούμε. Και δεν μπορούμε να λέμε στον ελληνικό λαό ότι το κρίσιμο αυτή την ώρα είναι να επιβεβαιωθεί η δική μας άποψη. Βεβαίως να επιβεβαιωθεί, αλλά πρέπει να σταματήσει το Μνημόνιο. Το κύριο  εδώ που τα λέμε δεν είναι το τι θα κάνει ο Καμμένος, το κύριο είναι αν θα υπάρξει ένας σκληρός πυρήνας πλειοψηφίας στη Βουλή από τις δυνάμεις της Αριστεράς και μία συμφωνία σε ένα μίνιμουμ στόχων, γιατί έχουμε διαφορές. Είναι υπαρκτές οι διαφορές, δεν μπορεί από τη μία μέρα στην άλλη να τις κρύψουμε κάτω από ένα χαλί, αλλά νομίζω ότι το διακύβευμα σήμερα είναι τι θα κάνουμε τελικά με την Ευρωζώνη και με τη θέση μας στη Ευρώπη. Το διακύβευμα είναι τι θα πάμε να τους πούμε εκεί για να σταματήσουμε τη λαίλαπα. Και από εκεί και πέρα, προφανώς θα υπάρξουν και πάρα πολλά ζητήματα, τα οποία θα είμαστε αναγκασμένοι να τα επανεξετάσουμε στην πορεία. Αλλά το κρίσιμο θα είναι να υπάρξει αυτή η πλειοψηφική συσπείρωση, που θα δώσει και μεγάλη ελπίδα στον ελληνικό λαό.

- Άρα, αν εσείς πάρετε εντολή σχηματισμού κυβέρνησης θα επιδιώξετε συμμαχία με την Αριστερά και με ποιόν πρωθυπουργό;

Α.Τ: Εμείς δε βάζουμε τέτοιου είδους προϋποθέσεις. Άμα η Αλέκα θέλει να γίνει πρωθυπουργός, ας γίνει πρωθυπουργός. Εμάς μας ενδιαφέρει το ποιά θα είναι η γραμμή, ποιά θα είναι η κατεύθυνση, ποιό θα είναι το πρόγραμμα της κυβέρνησης.  Αλλά για να μην παρεξηγηθώ, δεν υποθέτω ότι το πρόβλημα της κ. Παπαρήγα είναι αν θα γίνει η ίδια πρωθυπουργός. Νομίζω είναι άλλου είδους οι διαφωνίες, πιο πολιτικές, αλλά κατά τη γνώμη μου ανιστόρητες στη φάση την οποία βρισκόμαστε.  Παρόλα αυτά, αυτό που έχει σημασία να σας πω στο ερώτημα τι θα κάνετε όταν θα πάρετε την εντολή δεν είναι ποιόν θα προκρίνουμε για πρωθυπουργό, είναι πώς θα πάμε να την διεκδικήσουμε. Σας λέω, λοιπόν, ότι μόλις την πάρουμε την εντολή, θα παμε στη Βουλή να διεκδικήσουμε σχηματισμό κυβέρνησης και ψήφο εμπιστοσύνης, ζητώντας όμως ταυτόχρονα από το λαό ψήφο εμπιστοσύνης. Θα καλέσουμε το λαό μαζικά να βγει στους δρόμους. Μόνο έτσι μπορούμε να κάνουμε μία κυβέρνηση Αριστεράς. Αλλιώς δεν έχει νόημα. Ξέρετε, αυτό το οποίο ζητάμε εμείς είναι νέο συνασπισμό εξουσίας. Εξουσία ξέρετε είναι κάτι πολύ πιο σύνθετο από τη διακυβέρνηση. Τη διακυβέρνηση μπορείς να την πάρεις με την ψήφο από τις εκλογές και μέσα στο Κοινοβούλιο, αλλά την εξουσία δεν την παίρνεις έτσι εύκολα. Εξουσία δεν είναι μονο να έχεις το υπουργικό συμβούλιο. Εξουσία είναι οι τράπεζες, εξουσία είναι το μεγάλο κεφάλαιο, είναι ο στρατός και η αστυνομία. Νομίζατε ότι την εξουσία τόσα χρόνια στην Ελλάδα την έχουν οι πρωθυπουργοί; Έχουν ένα μέρος της εξουσίας, αλλά το θέμα της εξουσίας είναι πολύ πιο πολύπλοκο. Για να περάσει  η εξουσία στο λαό, όπως εμείς επιθυμούμε χρειάζονται πολλά στάδια και πολλές διαδικασίες πάλης, σύγκρουσης και διεκδίκησης.
Γι’ αυτό εμείς έχουμε ξεκαθαρίσει ότι μία κυβέρνηση της Αριστεράς για να μπορέσει να αντέξει, πρέπει να συγκρουστεί με την εξουσία την οποία θα έχουν ακόμα στα χέρια τους οι ολιγάρχες του πλούτου, μέσα κι έξω, η διαπλοκή στην Ελλάδα, οι τραπεζίτες στην Ελλάδα. Σας δίνω πάλι παραδείγματα με το τι έγινε στη Χιλή του Αλιέντε, όταν του έκαναν απεργία επενδύσεων. Δεν του έκαναν απεργία οι εργάτες, του έκανε το κεφάλαιο και οι πολυεθνικές. Τι έγινε στη Βενεζουέλα του Τσάβες; Τα ξέρετε καλύτερα από εμένα, γιατί κι εγώ από εσάς τα έμαθα, από τα ντοκιμαντέρ σας. Αν δεν έβγαινε ο λαός στο δρόμο όταν του έκαναν το πραξικόπημα, θα ξαναρχόταν στην εξουσία ο Τσάβες;  Πρέπει να καταλάβουμε ότι η δυνατότητα η Αριστερά να βρεθεί στην κυβέρνηση είναι συνυφασμένη με την ανάπτυξη του λαϊκού κινήματος, του μαζικού κινήματος. Εμείς λοιπόν σήμερα έχουμε τη δυνατότητα να ζητάμε ψήφο εξουσίας και να μη μας περνάνε για τρελούς, αλλά να μας παίρνουν στα σοβαρά, ακριβώς γιατι δύο χρόνια τώρα είχαμε το λαό στου δρόμους. Αν δεν υπήρχε αυτο θα έλεγαν όλοι «τρελάθηκε ο Τσίπρας». Όμως είχαμε το λαό στους δρόμους, κόντεψε δυο φορές να ρίξει την κυβέρνηση και τελικά την έριξε μέσα από μια πιο πλατιά, μακρόχρονη διαδικασία. Εαν λοιπόν έχουμε το λαό στους δρόμους, να διεκδικεί, να παλεύει, τότε πιστεύουμε ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε. Εάν το λαό τον έχουμε στον καναπέ...
Αυτό είναι που με στεναχωρεί, ότι η πολιτική που ακολουθεί η ηγεσία του ΚΚΕ οδηγει το λαό στην κατάθλιψη και τον καναπέ. Δηλαδή τι λέει η κ. Παπαρήγα; Δεν υπάρχει περίπτωση να αλλάξουν τα πράγματα. Πότε θα αλλάξουν, με ρωτάς, όταν και αν θα έρθουν οι αντικειμενικές συνθήκες. Πότε, αν όχι τώρα; Τι άλλο θα πρέπει να γίνει σ’ αυτή τη χώρα και σ’ αυτή την κοινωνία, για να μπορέσουμε να διεκδικήσουμε με αυτοπεποίθηση να αλλάξουν τα πράγματα. Λέει ότι καμία κυβέρνηση της Αριστεράς δεν μπορεί να καταφέρει τίποτα. Εντάξει, δεν λέω ότι είναι εύκολο, λέω όμως ότι αξίζει τον κόπο να προσπαθήσουμε, διότι αν δεν προσπαθήσουμε, θα εγκλωβίσουμε τις υπόλοιπες γενιές. Τους εργαζόμενους, την εργατική τάξη κυρίως, αλλά και πολλές γενιές ακόμα.

-Η Αριστερά έχει ευθύνες για τη σημερινή κατάσταση της χώρας;
Α.Τ: Για την σημερινή κατάσταση της χώρας; Η Αριστερά έχει την ευθύνη που δεν κατάφερε να αποτρέψει αυτήν την εξέλιξη. Αλλά όχι, προφανώς δεν την δημιούργησε. Άλλοι ήταν στην εξουσία. Αλλά η ευθύνη της ήταν ότι δεν κατάφερε να την αποτρέψει, ότι δεν κατάφερε να γίνει ηγεμονική δύναμη και τώρα που είναι μια κρίσιμη στιγμή φαίνεται να μην χρησιμοποιεί την ιστορική ανάγκη να συμμαχήσει, ώστε να καταστρέψει αυτήν την καταστροφή. Ξέρετε, το έχω πει πολλές φορές αυτό. Ο ιστορικός του μέλλοντος δεν θα κρίνει ότι ο Τσίπρας ήθελε, αλλά η Παπαρήγα αρνιόταν. Ο ιστορικός του μέλλοντος θα πει ότι αυτή συνολικά, η Αριστερά του 2010 μπορούσε και δεν κατάφερε να αποτρέψει την καταστροφή, γιατί η καταστροφή που έρχεται είναι ιστορική και θα μας κρίνει όλους πολύ βαριά ο ιστορικός του μέλλοντος αν μπορούσαμε όντως και είτε αδιαφορήσαμε, είτε δεν θελήσαμε, είτε είχαμε τις αγκυλώσεις μας και δεν αποτρέψαμε τελικά αυτή τη καταστροφή.

 Ενώ είστε υπέρ της ενότητας, γιατί δεν προτείνετε ενότητα με μικρότερους σχηματισμούς της Αριστεράς;

Α.Τ: Ε, πόσους άλλους; Έχουμε τόσους πολλούς πια που είμαστε μαζί (γέλια).

-Από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ μέχρι το Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο του κ. Καζάκη.
Α.Τ: Ακολούθησαν διαφορετικούς δρόμους, διότι εξαρχής ήθελαν να ακολουθήσουν διαφορετικούς δρόμους. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι μια συμμαχία τόσο πλατιά, που μπορεί να χωρέσει και τις πιο διαφορετικές απόψεις σε μια κοινή συνισταμένη. Νομίζω ότι με δική τους ευθύνη βρίσκονται εκτός αυτής της συμμαχίας.

-Πώς είναι δυνατό το κόμμα με τον νεότερο ηγέτη να παρουσιάζει ένα συνδυασμό στον νομό Ηρακλείου, που περιλαμβάνει τρεις συνταξιούχους; Την ερώτηση υπογράφει ένας αναγνώστης μας, «συνταξιούχος, φαν του Τσίπρα».
Α.Τ: Για να τον κρατήσουμε φαν το κάναμε αυτό (γέλια). Όχι, είναι σοβαρό πρόβλημα αυτό. ‘Εχει να κάνει με την ανάγκη να υπάρξει ουσιαστική ανασυγκρότηση, οργανωτική ανανέωση του συνδυασμού μας, της παράταξής μας, όχι μονάχα στα επίπεδα τα ηγετικά, αλλά σε όλο το φάσμα. Βεβαίως, υπάρχουν και νέοι άνθρωποι, και στο Ηράκλειο και αλλού, αλλά, μου δίνετε την ευκαιρία να σας πω το εξής: είναι απαραίτητο ο ΣΥΡΙΖΑ να προσανατολιστεί στο άνοιγμα του στην κοινωνία το επόμενο διάστημα. Να γίνει ένα μαζικό σχήμα και όχι ένα σχήμα των συνιστωσών. Ο λαός που έρχεται και προσβλέπει στον ΣΥΡΙΖΑ είναι πολλαπλάσιος των οργανωμένων δυνάμεων του σχήματος αυτού. Και ένα σχήμα το οποίο κρατάει κλειστές τις πόρτες είναι μια ιδιότυπη νομεγκλατούρα, άρα από τις πρώτες προτεραιότητες που πρέπει να έχουμε όλοι την επόμενη μέρα, σε όποια θέση και αν βρεθούμε, είναι να ανοίξουμε τις πόρτες μας, να μην την φοβηθούμε τη κοινωνία που έρχεται και προσβλέπει σήμερα σε μας και απ’ ό,τι φαίνεται θα μας εμπιστευθεί μαζικά σε αυτές τις εκλογές.

- Αυτό κάνει όμως ο Κουβέλης, άνοιξε τις πόρτες...
Α.Τ: Ο κ.Κουβέλης δεν άνοιξε τις πόρτες στην κοινωνία, αλλά σε κάποιους πρώην βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, που ψάχνανε σωσίβια λέμβο. Εμείς δεν θέλουμε να γίνουμε σωσίβια λέμβος, εμείς θέλουμε να ανοίξουμε τις πόρτες μας, ώστε να πάρουμε κι εμείς και να δώσουμε, να συνθέσουμε, είναι τελείως διαφορετικό.

-Αν φεύγανε μαζικές οργανώσεις του ΠΑΣΟΚ, πχ. από μια πόλη, και ερχόντουσαν σε εσάς θα τις δεχόσασταν;

Α.Τ: Με ανοιχτές τις αγκαλιές. Άλλο όμως να έρθουν οργανώσεις και οργανωμένος κόσμος στη βάση και άλλο πολιτευτές που δεν βλέπουνε πώς θα ξαναμπούνε στη Βουλή και βρίσκουν την ευκαιρία, «βλέπουν φως και μπαίνουνε», για να βολευτούνε και να κρεμαστούνε από ένα εγχείρημα. Νομίζω ότι ο Φώτης Κουβέλης θα το πληρώσει αυτό. Εννοώ ότι πλέον, ενώ ήταν ένα σχήμα που όταν ξεκίνησε ήταν μια διάσπαση της Αριστεράς, σήμερα φαίνεται ως μια διάσπαση του ΠΑΣΟΚ και, μάλιστα, του εκσυγχρονιστικού του κομματιού.

- Σε σχέση με την ανεργία, ποιά είναι η πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ;

Α.Τ: Έχουμε κάνει ειδική συνέντευξη τύπου για την ανεργία και κυρίως αυτό το οποίο διεκδικούμε είναι το επίδομα της ανεργίας να μην είναι αντίδωρο, αλλά να μπορεί να είναι ένα επίδομα επιβίωσης. Το πιο σημαντικό μέτρο κατά της ανεργίας είναι να μπορέσουν να υπάρξουν σημαντικά μέτρα ανάπτυξης, ώστε να υπάρξουν δουλειές. Από εκεί και πέρα, εμείς πιστεύουμε ότι πρέπει, μιας πρώτης προτεραιότητας δράση μιας νέας κυβερνησης, που θα έχει σαν στόχο να στηρίξει την κοινωνία θα είναι να πάρει πίσω, να καταργήσει όλες αυτές τις αντεργατικές ρυθμίσεις που επέβαλε η Τρόϊκα και ψηφίστηκαν μέσω του Μνημονίου. Κανείς δεν κατάλαβε τι σχέση μπορεί να έχουν όλα αυτά με την εξοικονόμηση πόρων για την αντιμετώπιση του χρέους. Ήταν ο βασικός στόχος του Μνημονίου, τελικά δεν ήταν το χρέος, αλλά ήταν να δημιουργήσει συνθήκες Μεσαίωνα, εργασιακού Μεσαίωνα, στην Ελλάδα.

- Πώς θα φορολογήσετε τα μεγάλα ελληνικά κεφάλαια όταν αυτά βρίσκονται ή μπορούν να διαφύγουν στο εξωτερικό;

Α.Τ: Αναφέρεστε στις offshore εταιρείες, φαντάζομαι. Είναι ένα πραγματικό πρόβλημα και με αυτή την έννοια χρειάζονται και διακρατικές συμφωνίες ακόμα. Παρόλα αυτά, το πρώτο βήμα που πρέπει να κάνει κανείς είναι να βάλει κάποιες βάσεις για ένα δίκαιο φορολογικό σύστημα και για να μπούνε κάποιες βάσεις πρέπει να προχωρήσουμε στο «περιουσιολόγιο». Αδιανόητο το ότι δεν έχουμε προχωρήσει μέχρι τώρα. Τι είναι το περιουσιολόγιο; Είναι να ξέρουμε όλοι, κυρίως να ξέρει η πολιτεία, ποιά είναι η πραγματική περιουσιακή κατάσταση του κάθε πολίτη, να υποχρεούνται δηλαδή, όχι μόνο οι πολιτικοί, όλοι οι Έλληνες και οι Ελληνίδες σε πόθεν έσχες. Και να υπάρχουν και αυστηρές ποινές. Όποιος δηλώνει λάθος, να απειλείται με δήμευση ενός μεγάλου μέρους της περιουσίας του. Από εκεί και πέρα, αν ξέρουμε ότι ο Κούλογλου, ας πούμε, έχει τόσα στην τράπεζα, τόσα σε ακίνητα στο εξωτερικό, θα πρέπει να φορολογείται και για την κινητή και για την ακίνητη περιουσία του και εκτός της χώρας. Και αυτό για να μπορέσουμε να το πετύχουμε χρειάζεται και διακρατικές δυμφωνίες και με την Βρετανία και με την Ελβετία και με τις χώρες της ΕΕ. Από εκεί και πέρα τις offshore εταιρείες είναι δύσκολο να τις φορολογήσεις.
Παρόλα αυτά όμως, δεν είναι δύσκολο να φορολογήσεις τον πλούτο και θα σας πω γιατί: Ξέρουμε ότι οι εφοπλιστές έχουν offshore εταιρείες, όπως ξέρουμε ότι τα πλοία που έχουν, έχουν ελληνική σημαία. Θα μπορούσες λοιπόν να ζητήσεις μια έκτακτη εισφορά, εμείς την είχαμε υπολογίσει γύρω στις 400-500.000 ανά πλοίο, που σε σχέση με τον ετήσιο κύκλο εργασίων του πλοίου είναι ψίχουλα γι’ αυτούς. Αυτή η εισφορά, με 4.000 πλοία υπό ελληνική σημαία, θα μας έδινε 2 δισ., τα οποία τα είχαμε ανάγκη για να μην πάμε σε αυτό το άθλιο μέτρο με το χαράτσι, που κάναμε τους μικροϊδιοκτήτες να αισθάνονται νοικάρηδες στα σπίτια τους. Δεν το επέβαλε ο κ.Βενιζέλος, γιατί ήθελε να τα έχει καλά μαζί τους, και γιατί μας απειλούσανε λέει ότι θα κατεβάσουνε τις ελληνικές σημαίες και θα βάλουνε σημαίες Λιβερίας. Αν λοιπόν μας απειλούνε οι κύριοι αυτοί, δίνω ένα πχ. για τους εφοπλιστές, το ίδιο θα μπορούσαμε να πούμε ότι θα πάρουν τα εργοστάσια τους και θα τα πάνε στη Βουλγαρία. Εάν λοιπόν θέλουν να βάλουν σημαία Λιβερίας ή να πάνε τα εργοστάσια τους στην Βουλγαρία, τότε να πάνε και να ζήσουνε εκεί. Να πάρουν και τις βιλάρες τους, που έχουν στην Εκάλη και στη Γλυφάδα να πάρουν και τα καγιέν τους και τα πολιτικά τους δικαιώματα και να πάνε να ζήσουν στην Λιβερία. Δεν καταλαβαίνω γιατί ο εκβιασμός πρέπει να είναι μονίμως προς την κοινωνία και εμείς πρέπει να ανεχόμαστε ότι αυτοί οι κύριοι πρέπει να κερδοσκοπούν, να έχουν αφορολόγητο, 58 διαφορετικές φοροαπαλλαγές, να μην δίνουνε δεκάρα και να μας απειλούνε κιόλας.

-Πώς σας φαίνεται ο χειρισμός του μεταναστευτικού ζητήματος;
Α.Τ: Μεγάλο θέμα το μεταναστευτικό και νομίζω ότι πολλή δημαγωγία έχει πέσει πάνω στο θέμα αυτό το τελευταίο εικοσαήμερο, με αφορμή ένα σχέδιο του επικοινωνιακού επιτελείου της κυβέρνησης Παπαδήμου, με βασικό συντελεστή τον κ. Χρυσοχοϊδη, ο οποίος είχε και ένα προσωπικό στόχο, να βγάλει από πάνω του την ρετσινιά ότι δεν διάβασε το Μνημόνιο, ήθελε να το παίξει Ζορό. Ο στόχος τους ήταν να αναδείξουν το μεταναστευτικό πρώτο στην ατζέντα πίσω από τα Μνημόνια και πίσω από τα μεγάλα, άλλα προβλήματα, γιατί και αυτό είναι πραγματικό πρόβλημα, αλλά το κυρίαρχο 2 χρόνια τώρα είναι το Μνημόνιο. Δεν γεμίζαν οι πλατείες για το μεταναστευτικό, έτσι δεν είναι; Δεν έπεφταν κυβερνήσεις για το μεταναστευτικό. Πιστέψαν λοιπόν αυτοί ότι πρέπει να αναδείξουν το θέμα αυτό για να μειωθεί η δύναμη της Αριστεράς και πέσανε και οι ίδιοι στην παγίδα που οι ίδιοι φτιάξανε. Διότι με αυτό το μόνο που αναδείχθηκε ήταν η Χρυσή Αυγή. Και έτσι λοιπόν ο κ. Χρυσοχοϊδης και το επικοινωνιακό επιτελείο και τα μεγάλα κανάλια, που αναδεικνύανε διαρκώς ληστείες, κλοπές και εγκληματικότητα μεταναστών, φουντώσανε το «αυγό του φιδιού».
Και έτσι, ενώ 2 χρόνια τώρα, είχανε βγει παγανιά όλοι οι μεγαλοδημοσιογράφοι, οι διανοούμενοι οργανικοί του συστήματος, γράφανε μεγάλα άρθρα για το πώς η πολιτική ζωή έχει πέσει σε αυτό το φαύλο κύκλο της βίας, που για όλα φταίει ο ΣΥΡΙΖΑ, τώρα θα τους έρθει η βία με την μορφή ξυρισμένου κεφαλιού και παρατεταμένου χεριού να χαιρετάει σε φασιστικό χαιρετισμό μέσα στη Βουλή. Κανείς βέβαια από όλους αυτούς τους μεγάλους διανοούμενους δεν έχει γράψει ούτε μια λέξη γι’ αυτό. Τώρα εντοπίσαν το πρόβλημα, μια εβδομάδα πριν τις εκλογές.
Δεν ξέρω βέβαια, ας ελπίσουμε ότι δεν θα επαληθευτούν οι προγνώσεις και οι δημοσκοπήσεις, όμως εγώ βρίσκομαι πολλές φορές απέναντι σε πολίτες που καμία σχέση δεν μπορεί να έχουν με τον φασισμό ή με αυτά τα ιδεώδη, αλλά θεωρούν ότι είναι μια πράξη τιμωρίας. Του πολιτικού συστήματος, εννοώ. Πρέπει να το αποτρέψουμε, γιατί, στην πραγματικότητα δεν θα πρόκειται για μια τιμωρία του πολιτικού συστήματος, αλλά για ένα μεγάλο στίγμα απέναντι στη δημοκρατία. Δίπλα δίπλα στη Βουλή θα κάθεται ο επικεφαλής του Επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ, ο Μανώλης ο Γλέζος, που ήταν ο πρώτος αντιστασιακός που κατέβασε την σβάστιγα από την Ακρόπολη με τον Μιχαλολιάκο που θέλει να την ξανανεβάσει. Και αυτό είναι μεγάλη ντροπή.

-Υπάρχει όμως μια πολιτική για τους μετανάστες που προτείνετε εσείς;
Α.Τ: Με τους μετανάστες, βεβαίως, εμείς δεν αγνοούμε ότι είναι ένα υπαρκτό και μεγάλο πρόβλημα. Να πω και κάτι; Έχει και αυτό ταξική διάρθρωση, διότι τα γκέτο δεν είναι στην Εκάλη, ούτε στη Γλυφάδα. Είναι σε εκείνες τις περιοχές όπου ζούνε χαμηλά οικονομικά στρώματα. Εμείς λοιπόν έχουμε τρεις βασικούς άξονες για την αντιμετώπιση του προβλήματος. Ο πρώτος είναι η αναθεώρηση της συνθήκης «Δουβλίνο 2». Η συντριπτική πλειοψηφία αυτών των ανθρώπων κάνουνε 3.000 χλμ με τα πόδια, σκυλοπνίγονται στο Αιγαίο, περνάνε κακουχίες, όχι για να έρθουν στην Ελλάδα της φτώχειας και να μην έχουν δουλειά. Θέλουν να πάνε στην Γερμανία, την Αγγλία, τη Σουηδία και έρχονται στην Ελλάδα, τους εγκλωβίζουμε εδώ και δεν τους αφήνουμε να πάνε εκεί που θέλουν, διότι οι Γερμανοί, οι Άγγλοι και οι Σουηδοί, μια χαρά, δεν έχουν πια το πρόβλημα αυτό, το έχουν οι Έλληνες. Και αυτό γιατί; Γιατί ο Ζορό, ο κ. Χρυσοχοϊδης, ο οποίος τώρα θα μας λύσει το πρόβλημα με επιχειρήσεις σκούπα και με στρατόπεδα, υπέγραψε μαζί με τον Παπανδρέου τη Συνθήκη «Δουβλίνο 2». Πρέπει να την αναθεωρήσουμε τη Συνθήκη. Θα έχουμε επιπτώσεις ενδεχομένως, μπορεί να μας βγάλουν και από το Σένγκεν, θα πηγαίνουμε με διαβατήριο στο εξωτερικό. Αλλά, ένα από τα θέματα που μας δημιουργούν πολύ μεγάλο πρόβλημα αυτή τη στιγμή θα έχει κάπως λυθεί, αν αναθεωρηθεί αυτή η Συνθήκη και θα μπορούν κάποιοι να πάρουν ταξιδιωτικά έγγραφα και να φεύγουν.
Πρέπει επίσης να υπάρξει πάταξη της εγκληματικότητας εκεί όπου παράγεται, διότι έχουμε γεμίσει με χιλιάδες αστυνομικούς το κέντρο της πόλης να κυνηγάνε τους διαδηλωτές και να ρίχνουν χημικά και να παρακολουθεί ο ένας τον άλλον. Μάλλον όχι ο ένας τον άλλο, το κράτος να παρακολουθεί το πού πηγαίνουν, το πού συχνάζουν, το πού βρίσκονται πολίτες που ανήκουν σε συλλογικότητες και σε κόμματα της Αριστεράς και δεν έχουμε κανέναν αστυνομικό έκει που παράγεται το έγκλημα. Και έχουμε αφήσει ολόκληρες περιοχές στο έλεος της εγκληματικότητας. Και η εγκληματικότητα να ξέρετε δεν έχει μονάχα το πρόσωπο των αλλοδαπών, οι αλλοδαποί είναι στη βάση της πυραμίδας. Στην κορυφή της πυραμίδας των εγκληματικών συμμοριών είναι και οι Έλληνες.
Παράλληλα, θα κάνουμε παρεμβάσεις μητροπολιτικής ανάπλασης, κινήτρων που πρέπει να δοθούνε σε αυτές τις περιοχές, στις περιοχές γκέτο εννοώ, όπου πρέπει να επιστρέψει και η εμπορική χρήση, να δοθούν κίνητρα σε μικρομεσαίους να ανοίξουν τα μαγαζιά τους. Πρέπει να επιστρέψει η κατοικία, αλλά για να επιστρέψει η κατοικία πρέπει να γίνουν αναπλάσεις, πρέπει να γίνουν βιώσιμες αυτές οι περιοχές, όχι να μην έχουνε λάμπα την νύχτα στους δρόμους, να μην έχουνε μια παιδική χαρά, να μην έχουν ένα πάρκο. Τέλος, μας μιλάνε με μεγάλη υποκρισία για υγειονομική βόμβα και ανεξέλεγκτες καταστάσεις, αλλά οι ίδιοι δεν έχουν φροντίσει ώστε να υπάρχει ένας στοιχειώδης έλεγχος και μια προστασία υγειονομικής περίθαλψης για αυτούς τους ανθρώπους. Εμείς λοιπόν δεν μιλάμε για στρατόπεδα συγκέντρωσης, μιλάμε για ανοιχτούς χώρους φιλοξενίας εντός του πολεοδομικού ιστού και κοντά σε αυτές τις περιοχές που έχουν γίνει γκέτο, ώστε να απογκετοποιηθούν. Έχουμε τόσα κτίρια άδεια μέσα στο κέντρο της Αθήνας. Πίσω μας είναι το κτίριο του ΙΚΑ, που είναι εγκαταλελειμένο εδώ και 20 χρόνια. Γιατί δεν μπορούμε να φτιάξουμε ξενώνες φιλοξενίας;

- Άλλη ερώτηση αναγνώστη: Κύριε Τσίπρα, η άκρα Δεξία με τη Χρυσή Αυγή, αλλά και το ΛΑΟΣ, έχουν αντιμνημονικό λόγο. Μάλιστα, σε μερικά σημεία φαίνεται σαν να μιλάει η Αριστερά. Ποιό είναι το αριστερό πρόσταγμα που κάνει τη διαφορά από αυτή τη φρασεολογία;

Α.Τ: Η φορολόγηση του πλούτου. Για τους βιομήχανους δε λένε κουβέντα. Μιλάνε γενικά για την παγκοσμιοποίηση, γενικά για τους ξένους που έρχονται να μας πάρουν τη χώρα μας, για το εβραϊκό λόμπυ, για όλη αυτή τη συνομωσία των ξένων ενάντια στη χώρα μας. Αλλά δε βάζουν το μαχαίρι στο κόκαλο, δε μιλάνε επί της ουσίας για το ότι το Μνημόνιο έχει ευνοήσει και μία τάξη εντός της χώρας, η οποία μας κυβερνά. Διότι το μνημόνιο δεν το έφτιαξε μόνο ο Τόμσεν. Σιγά μην ήξερε ο Τόμσεν την ελληνική πραγματικότητα. Το Μνημόνιο φτιάχτηκε παρέα με το επιτελείο του Προβόπουλου και του Δασκαλόπουλου. Ο πόλεμος που έχουμε είναι ένας ταξικός πολεμος. Κι όχι ένας  πόλεμος ανάμεσα σε έθνη και λαούς.
-Τόσα χρόνια εσείς γνωρίζατε την έκταση του εγκλήματος που συντελείτο σε βάρος της Ελλάδας; Κι αν ναι, γιατί δεν αντιδράσατε πιο έντονα;
Α.Τ: Νομίζω ότι τα 2 τελευταία χρόνια τα πράγματα πήραν μία διαφορετική τροπή. Από  την ένταξη της χώρας στο ΔΝΤ. Για πιο πριν, εγώ θα πω ότι η δύναμη εκείνη που επίμονα αναδείκνυε τα κακώς κείμενα και που πήγαινε κόντρα στο ρεύμα, κόντρα στη λογική της ισχυρής Ελλάδας, της Ολυμπιάδας, του χρηματιστηρίου, ήμασταν εμείς. Στις εκλογές του 2009 η αλήθεια είναι ότι εμείς δεν είχαμε αυτή την  εικόνα του δημοσιονομικού εκτροχιασμού. Ήταν μία σημαντική δημοσιονομική κρίση, μία κρίση χρέους. Εξελίχθηκε σε εθνική τραγωδία, διότι οι χειρισμοί ήταν τέτοιοι, ώστε να εξελιχθεί σε μια εθνική τραγωδία.

-Στην περίπτωση που θα εκλεγείτε θα στείλετε στη δικαιοσύνη τους υπεύθυνους για την τραγωδία αυτή;

Α.Τ: Εμείς έχουμε δεσμευτεί ότι σε περίπτωση που θα υπάρξει μία κυβέρνηση της Αριστεράς, θα κάνει ό,τι περνάει απ’ το χέρι της προκειμένου να διαλευκανθούν με βάση τους ισχύοντες νόμους όλες αυτές οι υποθέσεις που τώρα κουκουλώνονται και έχουν να κάνουν  με την κατασπατήληση δημόσιου χρήματος. Στην πραγματικότητα πρόκειται για πόρους που τους παίρνουν από την κοινωνία και τους μεταβιβάζουν σε λίγους και ισχυρούς. Άρα είτε έχουν να κάνουν με  πολιτικούς, είτε με μεγαλοεπιχειρηματίες, είτε έχει να κάνει με πολυεθνικές, η διαλεύκανση  όλων αυτών των υποθέσεων οφείλει να είναι προτεραιότητα μιας αριστερής κυβέρνησης.

-Άρα θα πρέπει να τιμωρηθούν οι υπεύθυνοι;

Α.Τ: Η διαλεύκανση σημαίνει και τιμωρία. Αυτό το καθεστώς της ατιμωρησίας πρέπει να σταματήσει κάποια στιγμή.  Αλλά ξέρετε, σε μία άλλη κοινωνία και χώρα αυτό δε θα ‘ταν μία ερώτηση που θα απευθυνόταν σε έναν πολιτικό διότι η διακαιοσύνη θα λειτουργούσε αυτόνομα. Όμως εδώ διαπλέκεται. Και η πολιτική μπαίνει φρένο πολλές φορές στη λειτουργία του νόμου. Και ο νόμος δεν είναι ίσος για όλους τους πολίτες. Αλλιώς είναι για τον υπουργό, αλλιώς είναι για κάποιον που τον πιάνουν να μην πληρώνει τα διόδια και το πάνε φυλακή και αλλιώς για έναν υπουργό που έχει καταχραστεί το δημόσιο για χρόνια με μίζες από εξοπλιστικά προγράμματα και δε θα τον πάνε ποτέ φυλακή, όπως τον Τσοχατζόπουλο, διότι είναι παραγεγραμμένα τα αδικήματα. Πρέπει να σταματήσει αυτό το καθεστώς ατιμωρησίας.  Όμως εγώ πρέπει να μπω και από την άλλη πλευρά. Ότι αν πάει και ένας φυλακή δε θα πάρει πίσω τη σύνταξή του κάποιος που του την ε΄χουν φάει και του την έχουν κλέψει. Άρα, το ζήτημα  δεν είναι μόνο να σταματήσει το καθεστώς ατιμοσρησίας που θα με βρει σύμφωνο η άποψη ότι πρέπει να σταματήσει, αλλά και να υπάρξει ένα άλλο πλαίσιο λειτουργίας της πολιτικής και οικονομικής εξουσίας. Διαφανές, υπό δημόσιο και κοινωνικό έλεγχο. Να σταματήσει δηλαδή το σύστημα που παράγει τη διαπλοκή, όχι μόνο να τιμωρηθούν κάποιοι παραδειγματικά και να ανακουφιστούμε όλοι οι υπόλοιποι.

-Ρωτάει ένας αναγνώστης από την Καβάλα, πώς θα σταματήσει όλη αυτή η κατάσταση με την αστυφιλία και την συγκέντρωση όλων των δραστηριοτήτων στις πόλεις, σε βάρος της περιφέρειας;

Α.Τ: Νομίζω ότι το Μνημόνιο δουλεύει προς αυτή την κατεύθυνση, γιατί ο κόσμος θα αρχίσει να πηγαίνει πίσω στις αγροτικές περιοχές για να μπορέσει να ζήσει πιο άνετα. Πάντως, είναι ένα πολύ σοβαρό θέμα και έχει να κάνει με αυτό που έλεγα πιο πριν, με το μοντέλο της ανάπτυξης και το μοντέλος της παραγωγικής λειτουργίας. Για παράδειγμα, η Ελλάδα δε θα βγει ποτέ από την κρίση, κακά τα ψέματα, αν δεν αξιοποιήσει η ίδια η χώρα τα συγκριτικά της πλεονεκτήματα. Ποιά ειναι αυτά; Η γεωγραφική της θέση, που την κάνει μία χώρα πλούσια σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, της δίνει τη δυνατότητα να αναπτυχθεί τουριστικά, Όταν λοιπόν η Ελλάδα είναι σήμερα μια χώρα που εισάγει λάδι και πορτοκάλια, γιατί έχουμε φτάσει σε αυτό το σημείο, πώς θα μπορέσουμε  να βγούμε από την κρίση; Δε θα μπορέσουμε. Άρα, λοιπόν, και για να απαντήσω, εδώ χρειάζεται ένας άλλος σχεδιασμός. Αυτός ο άλλος σχεδιασμός προϋποθέτει και την αποκέντρωση. Δεν μπορεί η Ελλάδα να είναι μία χώρα που στηρίζεται στον τριτογενή τομέα παραγωγής, στις υπηρεσίες, δηλαδή στον κοπανιστό αέρα. Εδώ πρέπει να ξαναμιλήσουμε για τον πρωτογενή τομέα της παραγωγής και για τον δευτερογενή. Αλλά στον πρωτογενή τομέα υπάρχουν δυνατότητες πάρα πολύ σημαντικές, που πρέπει να αξιοποιήσουμε για το δημόσιο συμφέρον.