Η νέα Κεντρική Πολιτική Επιτροπή

Ανανεωμένη σε σημαντικό βαθμό είναι η νέα Κεντρική Πολιτική Επιτροπή, που εκλέχθηκε από το 6ο Συνέδριο του Συνασπισμού. Στην νέα ΚΠΕ εκλέχτηκαν 89 άνδρες και 34 γυναίκες (οι 7 με την εφαρμογή της ποσόστωσης). Από την επαρχία προέρχονται 27 μέλη της ΚΠΕ, ενώ 15 εκπροσώπους έχουν οι οργανώσεις της Θεσσαλονίκης και δύο αυτές του εξωτερικού. Στην νέα ΚΠΕ θα λάβουν μέρος και 7 στελέχη που προέρχονται απ' τη Νεολαία του Συνασπισμού.

Στη συνέχεια δημοσιεύονται τα αποτελέσματα με τα ονόματα των υποψηφίων, το όνομα της λίστας από την οποία εξελέγησαν τις ψήφους και τις Π.Κ. προέλευσής τους.

`Εγγεγραμμένοι`1.354

`Ψήφισαν`1.040`76,81%

`Έγκυρα`1.036`99,62%

`Άκυρα`1``0,1%

`Λευκά`3`0,29%

Εκλέγονται

Ανεξάρτητος

Παφίλης Δημήτριος (150, Εθνική & πρώην ΕΤΒΑ).

Αριστερή Ενότητα

Βίτσας Δημήτρης (474, Δυτικά), Τσακαλώτος Ευκλείδης (451, Πρέβεζα), Διώτη Ηρώ (408, Λάρισα), Καρίτζης Ανδρέας (404, Νότια), Μπαλτάς Αριστείδης (400, Πανεπιστημιακοί), Κορωνάκης Τάσος (388, Α' Αθήνας), Μηλιός Γιάννης (378, Α' Αθήνας), Κουράκης Τάσος (369, Θεσσαλονίκη), Βούτσης Νίκος (344, Βόρεια), Καλκανδής Πέτρος (343, Βόρεια), Σκουρλέτης Παναγιώτης (293, Βόρεια), Λάσκος Χρήστος (278, Θεσσαλονίκη), Μαρματάκης Κώστας (277, Χανιά), Μπασκόζος Γιάννης (263, Υγεία), Τριγάζης Παναγιώτης (258, Ανατολικά), Σβίγγου Ράνια (258, Νεολαία), Παπαδόπουλος Χριστόφορος (237, Τράπεζες), Φλαμπουράρης Αλέκος (236, Μηχανικοί), Μπουρνούς Γιάννης (229, Α' Αθήνας), Κιτσαντά Ευαγγελία (229, Άρτα), Αποστόλου Βαγγέλης (226, Εύβοια), Γολέμης Χάρης (218, Βόρεια), Κατσινοπούλου Ειρήνη (208, Αγροτικό), Φίλης Νίκος (208, Δημοσιογράφοι), Μπίστης Αλέξανδρος (208, Νότια), Υδραίος Μιχάλης (204, Α' Αθήνας), Σακελλαρίδης Γαβριήλ (203, Νεολαία), Κυπριανίδου Ερμίνα (202, Α' Αθήνας), Παπαδόπουλος Νίκος (194, Λάρισα), Παπαδάτος - Αναγνωστόπουλος Δημοσθένης (193, Νεολαία), Κυρίτσης Γιώργος (186, Δημοσιογράφοι), Ξανθός Ανδρέας (182, Ρέθυμνο), Αξελός Ρήγας (180, Ηθοποιοί), Κλάπας Μιλτιάδης (179, Πρέβεζα), Παππάς Νίκος (172, Ανατολικά), Τσέκερης Άγγελος (172, Α' Αθήνας), Παππάς Στέλιος (171, Ανατολικά), Χαρίτος Τάκης (169, Κομοτηνή), Πέρκα Πέτη (163, Θεσσαλονίκη), Καλαμαρά Έφη (161, Εκπαιδευτικοί), Κωνσταντάτος Χάρης (160, Α' Αθήνας), Κουτσοθεοδωρής Θεόδωρος (159, Δυτικά), Καρατσιουμπάνης Γιώργος (157, Νεολαία), Βελισσαρίου Σίσσυ (149, Πανεπιστημιακοί), Βαμβουρέλλη Μαρία (145, Νότια), Κωνσταντίνου Αλέξανδρος (142, Νεολαία), Χατζηγεωργίου Ελευθερία (142, Θεσσαλονίκη), Καστρινάκης Μιχάλης (138, Μαγνησία), Βωβός Παναγιώτης (137, Α' Αθήνας), Ανανδρανιστάκης Γιώργος (137, Δημοσιογράφοι), Χαραμής Παύλος (134), Χονδρός Γιώργος (133, Τρίκαλα), Καρανίκας Νίκος (133, Θεσσαλονίκη), Μπαδογιάννη Δανάη (121, Νεολαία), Σίμος Χρήστος (118, Νεολαία), Στούμπος Δημήτρης (118, Δημοσιογράφοι), Κούβελα Φωτεινή (113, Τράπεζες), Μανιού Παναγιώτα (107, Βρυξέλλες), Γεωργίου Ζωή (92, Συνδικαλιστές), Νικολιδάκη Φλώρα (91, Α' Αθήνας), Δουδούμη Λίτσα (88, Δυτικά), Κρασοπούλου Αλέκα (82, Θεσσαλονίκη).

Αριστερό Ρεύμα

Λαφαζάνης Παναγιώτης (381, Β' Αθήνας), Ήσυχος Κώστας (349, Αερομεταφορές), Χουντής Νίκος (338, Β' Αθήνας), Καλύβης Αλέκος (307, Τράπεζες), Στρατούλης Δημήτρης (296, ΟΤΕ), Πρωτονοτάριος Γιάννης (278, ΑΕΙ Αθήνας), Γαβρίλης Γιώργος (258, Πειραιάς), Ζάννας Ζήσης (255, Κατερίνη), Αμμανατίδου - Πασχαλίδου Λίτσα (252, Β' Θεσσαλονίκης), Καλομοίρης Γρηγόρης (250, Εκπαιδευτικοί), Βλαδιμήροβιτς Μαρία (246, Β' Αθήνας), Τόλιος Γιάννης (236, Δυτική Αττική), Σπανού Δέσποινα (231, Δημόσιοι), Λεωτσάκος Στάθης (224, Πειραιάς), Παπαδόγιαννη Σόφη (221, Β' Αθήνας), Κριτσωτάκης Μιχάλης (200, Ηράκλειο), Αντωνιάδης Άλκης (197, Ρέθυμνο), Πριμικήρης Βασίλης (189, Οργανώσεις Εξωτερικού), Πετράκος Θανάσης (186, Μεσσηνία), Κανταράς Τάσος (175, Α' Θεσσαλονίκης), Σιώκος Σωτήρης (170, Τράπεζες), Παυλίδης Νίκος (168, Α' Θεσσαλονίκης), Χαραλαμπίδου Δέσποινα (166, Α' Θεσσαλονίκης), Φράγκου Λία (158, Πειραιάς), Σουλτανίδου Χριστίνα (156, Α' Θεσσαλονίκης), Παπατριανταφύλλου Νίκος (156, Α' Θεσσαλονίκης), Δούκας Γιάννης (152, ΟΤΕ), Πεπές Ζώης (151, Τράπεζες), Δελημήτρος Κώστας (148, Βόλος), Αδαμόπουλος Δημήτρης (143, Υγεία), Κυριακάκης Ηλίας (129, Β' Αθήνας), Σπηλιοπούλου Μάγδα (122, Β' Αθήνας), Παπαμιχαλοπούλου Μαρία (113, Αχαΐα), Μπαδογιάννης Άκης (111, Β' Αθήνας), Ουζουνίδου Ευγενία (109, Κοζάνη), Ζαφειροπούλου Φιλαρέτη (98, Αχαΐα), Σπαρτινός Δημήτρης (96, Αχαΐα).

Ενιαίο Ψηφοδέλτιο Μελών ΣΥΝ

Μηταφίδης Τριαντάφυλλος (300, Α' Θεσσαλονίκης), Μπαλάφας Γιάννης (267, Α' Αθήνας), Δούρου Ρένα (257, Β' Αθήνας), Μανταδάκης Άγγελος (235, Α' Αθήνας), Συρμαλένιος Νίκος (221, Κυκλάδες), Πουλάκης Κώστας (205, Μαγνησία), Θεοτοκάς Νίκος (197, ΑΕΙ Αθήνας), Ρήγας Παναγιώτης (166, Εκπαιδευτικοί Αθήνας), Στάικος Χρήστος (158, Α' Αθήνας), Θεοδωρακοπούλου Νατάσα (153, Α' Αθήνας), Παναρέτου Σούλα (149, Α' Αθήνας), Σκουρολιάκος Πάνος (142, Καλλιτέχνες), Φραγκάκη Μαρίκα (133, Α' Αθήνας), Δημητριάδης Δημήτρης (106, Α' Θεσσαλονίκης), Δραγασάκης Μπάμπης (94, Ιεράπετρα), Ζαγάρας Περικλής (86, Καστοριά), Τσαούσογλου Τάσος (76, Φλώρινα), Πάλλης Γιώργος (67, Λέσβος), Καπράνας Ζήσης (66, Β' Αθήνας), Κολτσίδα Δανάη (61, Καρδίτσα), Καλφακάκου Ρία (60, ΑΕΙ Θεσσαλονίκης).

Πρωτοβουλία για την Αριστερή Ανασύνθεση

Χελάκης Γιώργος (77, ΣΠΟΡ FM), Ιωσηφίδου Ράνια (27, Κηφισιάς)

Δήλωση Γιάννη Δραγασάκη

Στις νέες συνθήκες που δημιουργεί η καπιταλιστική κρίση και η παράδοση της τύχης της χώρας στον περιβόητο «μηχανισμό» του ΔΝΤ και της Ε.Ε. και τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές τους, η Αριστερά έχει την ιστορική ευθύνη αλλά και τη δυνατότητα να γίνει η ελπίδα των νέων, των εργαζόμενων και της κοινωνίας συνολικά και να βγούμε από την παγίδα του χρέους και το αδιέξοδο τούνελ λιτότητας στο οποίο μας έχουν βάλει οι κυβερνήσεις της δεξιάς και του ΠΑΣΟΚ, του συναινετικού δικομματισμού, που κυβέρνησαν τη χώρα μας μονοπωλιακά επί τρεις και πλέον δεκαετίες.

Ο ΣΥΝ μπορεί να παίξει αποφασιστικό ρόλο στην κατεύθυνση αυτή αν υπερβεί τη δική του αυτοπαγίδευση σε μια συγκρότηση και λειτουργία παραλυτική.

Ο κύκλος του ΣΥΝ, ως ένα άθροισμα τάσεων και παραγόντων ή ως ένα κόμμα αρχηγικό-προεδροκεντρικό έχει κλείσει προ πολλού. Γι αυτό και όσο η κατάσταση δεν αλλάζει, όσο τα προβλήματα δεν αντιμετωπίζονται κατά μέτωπο, ο ΣΥΝ απλά «συντηρείται», ενώ θα έπρεπε να αναπτύσσεται δυναμικά. Και αντί να λειτουργεί ως προωθητική συνθετική δύναμη του ΣΥΡΙΖΑ, γίνεται μέρος των προβλημάτων του.

Το έκτακτο συνέδριο πρέπει να αξιοποιηθεί για να δοθούν αξιόπιστες, συγκεκριμένες και δεσμευτικές για όλους απαντήσεις στα ανοιχτά προβλήματα. Αυτό δεν είναι θέμα μόνο ρυθμίσεων. Πρωτίστως είναι θέμα πολιτικής βούλησης, διάθεσης και δεσμευτικής συμφωνίας όλων για ένα Συνασπισμό στον οποίον το δικαίωμα ύπαρξης τάσεων και οι ατομικές φιλοδοξίες και στρατηγικές των στελεχών του δεν θα αναιρούν ούτε θα ακυρώνουν -όπως συμβαίνει τώρα- τη συλλογική θεσμική λειτουργία και την ενιαία έκφραση του κόμματος.

To Γραφείο Τύπου

Δ. Βίτσας: Οι διαφορετικές εκδοχές δεν συνιστούν αιτία διάσπασης

* Τι περιμένετε από το 6ο Έκτακτο Συνέδριο του ΣΥΝ;

Το συνέδριό μας γίνεται μέσα σε μια πολυεπίπεδη και όχι μόνο οικονομική κρίση. Συγχρόνως εδώ και ένα χρόνο έντονα κρισιακά φαινόμενα παρουσιάζονται και στο κόμμα μας αλλά και στην πολιτική μας συμμαχία, τον ΣΥΡΙΖΑ. Με βάση την άποψη που εκφράστηκε στις Περιφερειακές Συσκέψεις Πανελλαδικά η ΚΠΕ αποφάσισε να προσπαθήσουμε να λύσουμε τον κόμπο με την πιο συλλογική κομματική μορφή που διαθέτουμε. Έκτακτο Συνέδριο. Τρία, κατά τη γνώμη μου, είναι τα βασικά.

Πρώτο, το κόμμα. Ήρθε η ώρα ν’ αρχίσουμε τουλάχιστον να αναμετριόμαστε με τις αδυναμίες, τις παθογένειες και τις δυσλειτουργίες μας. Να μπει μια τάξη που θα μας επιτρέπει το κόμμα να αποτελεί μια σταθερή πολιτική αναφορά για την κοινωνία και συγχρόνως να ανιχνεύσουμε το μέγα ζήτημα της Αριστεράς στον 21ο αιώνα.

Δεύτερο, η ενιαία δράση της αριστεράς, που πρακτική έκφρασή της σε οργανωμένο πολιτικό επίπεδο είναι ο ΣΥΡΙΖΑ. Υπάρχουν μεγάλες επιτυχίες, υπάρχουν βήματα που μετρήσαμε καλά, υπάρχουν και δυσκολίες και ζητήματα που είτε παραβλέψαμε, είτε τα προσεγγίσαμε με λάθος τρόπο.

Τρίτο, η αριστερή απάντηση στην κρίση. Έχουμε το πρόγραμμά μας, η κριτική που ασκούμε στην κυβέρνηση και τη νεοφιλελεύθερη πολιτική της Ε.Ε. είναι και συγκεκριμένη και δικαιωμένη, οι λύσεις που προτείνουμε είναι σε απ’ ευθείας σύγκρουση με τις ρίζες των επιλογών του συστήματος. Χρειάζεται όμως ν’ ανιχνεύσουμε και να προωθήσουμε δρόμους αντίστασης και ελπίδας ακόμη περισσότερο, ακόμη καλύτερα.

* Έχετε όμως έναν όγκο κειμένων που ξαφνιάζει..

Είναι αλήθεια. Ίσως δείχνει και την κατάσταση που πρέπει να υπερβούμε. Μου προκαλεί απορία το γεγονός ότι αρκετοί σ., τάσεις κ.λπ. επέλεξαν την διακριτότητα αντί της προσπάθειας σύνθεσης σε μια ανώτερη ποιότητα. Η Επιτροπή Θέσεων με επικεφαλής τον σ. Δραγασάκη έκανε καλά τη δουλειά της και απέδειξε το αριστερό ενωτικό της πνεύμα. Απ’ την άλλη, και πέρα απ’ το αναφαίρετο δικαίωμα διαφορετικής γνώμης, η ίδια η κρίση με την πολυπλοκότητά της προσφέρεται για διαφορετικές αναγνώσεις, εκτιμήσεις και προτάσεις. Το υλικό πια είναι πλούσιο. Ας το πω και αλλιώς. Η ΚΠΕ μίλησε, τα μέλη της, οι τάσεις, οι ομάδες και οι υποομάδες εντός της τοποθετήθηκαν, τώρα θα μιλήσει το Κόμμα. Και τα μέλη του Κόμματος γνωρίζουν πως ακόμα και μέσα από δημιουργικές συγκρούσεις, να συνθέτουν ένα ενιαίο πεδίο πολιτικής γραμμής. Το απέδειξαν 3 φορές τον τελευταίο χρόνο. Να επισημάνω ακόμη και τα αυτονόητα. Ως το Συνέδριο όλες οι αποφάσεις ισχύουν. Οι προσυνεδριακές διαδικασίες δεν πρέπει να μας αποκόψουν από τη ζωή, τους αγώνες και τις αγωνίες της, το αντίθετο θα 'λεγα. Χρειάζεται να 'ναι στοιχείο της προσυνεδριακής και συνεδριακής μας ζωής.

* Εμφανίστηκε κείμενο και "συμβολές" που υπογράφονται από μέλη του Αριστερού Ρεύματος. Δεν είδαμε την υπογραφή σας. Να υποθέσουμε ότι δεν είστε πλέον στο Ρεύμα;

Οι τάσεις συγκροτούνται σε ιδεολογική βάση. Δεν έχουν ιδιοκτήτες, δεν προσωποποιούνται, δεν αποτελούν συμπαγείς μηχανισμούς, ούτε εκφράζονται ενιαία, άσχετα αν η μέχρι σήμερα πρακτική παρουσίαζε τέτοια χαρακτηριστικά «κόμματος μέσα στο κόμμα», θα 'λεγα όμως με την μικρότερη ευθύνη του Α.Ρ. Το κείμενο που είδατε, υπογράφεται από συγκεκριμένους συντρόφους του Αριστερού Ρεύματος. Υπάρχουν άλλα μέλη της ΚΠΕ τα περισσότερα με αναφορά στο Αριστερό Ρεύμα, που δεν το υπέγραψαν, γιατί διαφωνούν με τις εκδοχές, στηρίζουν όμως το κείμενο της Επιτροπής Θέσεων. Αυτό δεν σημαίνει ότι κάποιος από όλους αυτούς έχει μετατοπιστεί ιδεολογικά. Μην ξεχνάτε ότι το Αριστερό Ρεύμα έχει δώσει είτε ως μειοψηφία, είτε ως πλειοψηφία μάχες για το Κόμμα. Θεωρώ ότι αυτό που χρειάζεται σήμερα, είναι πέρα από την λειτουργία των τάσεων, να υπάρξει χώρος για την λειτουργία του κόμματος, πάνω σε ξεκάθαρες αρχές. Αυτό είναι και η απαίτηση της μεγάλης πλειοψηφίας των μελών και των φίλων του κόμματος.

* Παρ’ όλα αυτά θα υπάρχουν διαφορετικές λίστες στο συνέδριο και πόσες;

Από τις εκδοχές σ/φων προκύπτουν μεν διαφορετικές προσεγγίσεις και προβληματισμοί σε ούτως ή άλλως ανοιχτά από την κρίση θέματα. Δεν συνιστούν όμως αιτία διάσπασης της πλειοψηφίας. Το κόμμα χρειάζεται μια ραχοκοκαλιά ευθύνης και σταθερότητας για να προχωρήσει. Είναι βαριά η ευθύνη να σπάσει οποιοσδήποτε αυτή τη ραχοκοκαλιά. Κατά τη γνώμη μου δεν υπάρχει σοβαρός, καταλυτικός λόγος να κατακερματιστεί αυτή η πλειοψηφία. Και αναφέρομαι στην πλειοψηφία που παρά τις διαφορετικές εκδοχές και προσεγγίσεις τελικά υπερψήφισε τις θέσεις, αλλά και στην πλειοψηφία του 82% που πριν ένα χρόνο στο προγραμματικό μας συνέδριο έδωσε προσανατολισμό στη δράση μας.

* Μπροστά στην κρίση, η αριστερά φαίνεται ότι καλείται να απαντήσει εκ νέου σε κρίσιμα ερωτήματα. Σας ρωτάω ευθέως, ναι ή όχι στο ευρώ, ναι ή όχι στην Ευρωπαϊκή Ένωση;

Το ερώτημα δεν είναι «ναι ή όχι στην Ευρωπαϊκή Ένωση». Είναι πως οι εργαζόμενοι ολόκληρης της Ευρώπης θα ανατρέψουν τους σημερινούς συσχετισμούς και θα διεκδικήσουν ένα άλλο ευρωπαϊκό μοντέλο. Είμαστε στην Ευρώπη και πρέπει να παλέψουμε να την αλλάξουμε. Να αμφισβητήσουμε τον μονεταρισμό και την κυριαρχία των αγορών, να διεκδικήσουμε ένα πλαίσιο αλληλεγγύης, ανάπτυξης και δημοκρατίας στο δρόμο προς μια Ευρώπη των λαών, στο δρόμο προς το σοσιαλισμό με δημοκρατία και ελευθερία. Να συντονίσουμε τη δράση μας με τις άλλες ευρωπαϊκές αριστερές δυνάμεις, να δυναμώσουμε το Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς. Η έξοδος από την Ευρωζώνη, ή ακόμα και από την Ευρωπαϊκή Ένωση με δική μας πρόταση, δεν είναι απάντηση στα σημερινά προβλήματα. Θα επιδεινώσει την κατάσταση των εργαζομένων, και κυρίως θα δημιουργήσει τρομακτικά προβλήματα για μια ελάχιστα παραγωγική οικονομία όπως η ελληνική. Και επιπλέον μια τέτοια εξέλιξη δεν την φοβούνται τα κέντρα αποφάσεων και οι κυρίαρχοι μηχανισμοί. Αυτό που φοβούνται είναι μια συνολική εξέγερση των Ευρωπαίων εργαζομένων.

* Πολλή συζήτηση έχει γίνει και για τις λειτουργίες του κόμματος...

Αυτό που πρέπει να γίνει άμεσα, είναι να ενδυναμωθεί η δημοκρατική λειτουργία του κόμματος και ο σεβασμός στην άποψη της πλειοψηφίας των μελών. Να βάλουμε κανόνες που θα προστατεύουν την δημόσια εικόνα του κόμματός μας. Εξ αυτών απορρέουν καθήκοντα και αναγκαίες ρυθμίσεις. Για τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της εσωκομματικής μας ζωής ώστε να διευκολύνει τη δράση, για τα όργανα διεύθυνσης του Κόμματος, για την περιφερειακή του συγκρότηση, για την ανάδειξη στελεχών, για τη συμμετοχή γυναικών σε όλα τα όργανα, για την διαχείριση της δημόσιας έκφρασης της διαφορετικής γνώμης και της διαφωνίας, για τη λειτουργία των τάσεων, για τη συγκρότηση τμημάτων και επιτροπών, για τα "δικά μας" ΜΜΕ, για τον κώδικα δεοντολογίας σε σχέση με την παρουσία σε Πανελλαδικής Εμβέλειας ΜΜΕ. Σε αυτή τη βάση θα προταθεί ένα συγκεκριμένο πλαίσιο ρυθμιστικών κανόνων που ελπίζω πως θα υιοθετήσει το συνέδριο. Συγχρόνως έχω προτείνει την διεξαγωγή οργανωτικού - καταστατικού συνεδρίου σε ένα χρόνο.

* Ένα θέμα που τίθεται από πολλές πλευρές είναι αυτό των θητειών που προβλέπονται από το καταστατικό του κόμματος. Τι θα γίνει;

Νομίζω ότι μια βασική απόφαση αυτού του Συνεδρίου πρέπει να είναι και βεβαίως να εφαρμοστεί, ότι το καταστατικό ισχύει, κάθε άρθρο του ισχύει και δεν το λέω μόνο για τις θητείες αλλά και για τον τρόπο λειτουργίας των τάσεων και για τη σχέση των οργάνων με τις Π.Κ. και για τα δικαιώματα των μελών και όλα. Και ισχύει χωρίς διακρίσεις, ερμηνείες, μεταφράσεις.

Συνέντευξη του Προέδρου της Κ.Ο, του ΣΥΡΙΖΑ Αλ. Τσίπρα στον Π. Τσουτσια για το ΕΘΝΟΣ της Κυριακής

Λέτε ότι η κυβέρνηση αθέτησε τις προεκλογικές της υποσχέσεις. Ακόμα και αν είναι έτσι δεν θα έπρεπε να αποφασίσει για τα μέτρα έτσι όπως είναι η κατάσταση της οικονομίας;

Νομίζω ότι το να μιλάμε για «αθέτηση προεκλογικών υποσχέσεων» είναι πολύ λίγο σε σχέση με αυτό που συμβαίνει σήμερα. Πρόκειται για συνειδητή εξαπάτηση. Ήξεραν την πραγματική κατάσταση της οικονομίας. Και υποσχέθηκαν ότι θα προχωρήσουν σε παρεμβάσεις χωρίς να πειράξουν τα φτωχά στρώματα και τα κοινωνικά δικαιώματα. Και στην πραγματικότητα δεν είχαν το παραμικρό σχέδιο προς αυτή την κατεύθυνση. Δεν ασχολήθηκαν καν. Σήμερα έχουν συμμαχήσει με τις περίφημες «αγορές» εναντίον της ελληνικής κοινωνίας. Ξεχνάνε ότι ο κόσμος τους ψήφισε με την προσδοκία να απαλλαγεί από την πολιτική που εφάρμοζε η Νέα Δημοκρατία.

- Η χώρα μας χρωστάει δις ευρώ. Τα ελλείμματα τρέχουν με ιλιγγιώδη ταχύτητα. Ποια κυβέρνηση θα μπορούσε ως δια μαγείας να λύσει το πρόβλημα;

Η κυβέρνηση υποτάσσει τα πάντα στο στόχο της μείωσης των ελλειμμάτων, υποθηκεύοντας, την απασχόληση, την ανάπτυξη, το ασφαλιστικό. Βλέπει δηλαδή τον κόσμο ανάποδα. Άρα πρέπει να αλλάξουν οι προτεραιότητες. Τα ελλείμματα δεν θα μειωθούν με αυτές τις επιλογές, και μετά θα ζητούν και νέο κύκλο θυσιών. Δεν υπάρχει προηγούμενο μείωσης ελλειμμάτων με περιοριστικές πολιτικές εν μέσω ύφεσης. Γιατί δεν υπάρχει τρόπος να μειώσεις τα ελλείμματα βυθίζοντας την οικονομία στην ύφεση και τον κόσμο στην ανεργία και τη φτώχεια. Θα χρειαζόταν ένα σχέδιο μεσοπρόθεσμου ελέγχου των ελλειμμάτων, βασισμένο σε λογική ανάπτυξης. Άλλωστε αυτά τα έλεγε και ο κ. Παπανδρέου τον Σεπτέμβρη για να κερδίσει τις εκλογές. Σήμερα ο μετεκλογικός Παπανδρέου γελοιοποιεί τον προεκλογικό. Και ακολουθεί πρόθυμα μια στρατηγική ύφεσης, που έχει ως στόχο να γυρίσει την Ελλάδα στην λίθινη εποχή. Πιστέψτε με, με τον κόσμο να μαζεύει σκουπίδια από τη λαϊκή για να επιβιώσει, καμία οικονομία δεν ανακάμπτει.

- Πάντως ο κ. Παπανδρέου λέει ότι παίρνει τώρα αυτά τα μέτρα για να μην φτάσει η χώρα στην παρακμή και στην χρεοκοπία.

Γιατί, θεωρείτε ότι έτσι γλυτώνουμε την παρακμή και τη χρεωκοπία; Παρακμή δεν είναι το ένα εκατομμύριο ανέργων και τα δύο ή τρία εκατομμύρια φτωχών την ώρα που οι τράπεζες εξακολουθούν να κερδίζουν. Εδώ δεν πρόκειται για την οικονομική κατάσταση της χώρας. Πρόκειται για μια ωμή επίθεση των οικονομικά ισχυρών πάνω στους οικονομικά αδύναμους. Λένε «θα δουλεύετε χωρίς προστασία, χωρίς μισθούς μέχρι τα 70 σας, για να διασφαλίσουμε τα κέρδη μας». Και σε αυτή την επίθεση συγκλίνουν όλοι μαζί. Τα όρνεα που κατ ευφημισμόν αποκαλούμε «διεθνείς αγορές», τα καλοθρεμμένα νεοφιλελεύθερα παγώνια της Κομισιόν, το ισχυρότερο και θρασύτερο καρτέλ της ελληνικής οικονομίας, που είναι οι τράπεζες, και η κυβέρνηση. Και έχουν πέσει να λεηλατήσουν οτιδήποτε απομένει όρθιο, είτε αυτό ονομάζεται εργασιακά δικαιώματα, είτε κοινωνικό κράτος, είτε ασφάλιση, είτε δημόσιος πλούτος. Και αυτό δεν είναι καν λύση στο πρόβλημα. Το να πετάμε κρέας στους καρχαρίες, μάλλον δεν είναι ο καταλληλότερος τρόπος να τους διώξουμε.

- Όταν από τις εξελίξεις τίθεται ζήτημα αμφισβήτησης της εθνικής κυριαρχίας, υπάρχουν αρεστά ή μη αρεστά μέτρα;

Τα οποιαδήποτε μέτρα δεν διακρίνονται σε αρεστά ή μη αρεστά. Διακρίνονται ανάλογα με την στρατηγική την οποία υπηρετούν. Το περίφημο ιδεολόγημα περί εθνικής ανεξαρτησίας ήταν ένα από τα τεράστια επικοινωνιακά λάθη του κ. Παπανδρέου. Διότι ποια εθνική ανεξαρτησία επικαλείσαι, όταν την άλλη μέρα πηγαίνεις στο Νταβός και λες ορίστε, πέταξα εκατό χιλιάδες κόσμο από το δημόσιο, τους μειώνω τους μισθούς και θα τους ξηλώσω και το ασφαλιστικό σύστημα. Και όταν ο ίδιος ο κ. Παπακωνσταντίνου παραδέχεται με πρωτοφανή κυνισμό ότι η αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης είναι αίτημα των αγορών και οφείλουμε να συμμορφωθούμε, άσχετα να θα έχει κάποιο αποτέλεσμα ή όχι.

- Υπάρχει άλλος δρόμος εξόδου από την κρίση;

Φυσικά και υπάρχει. Καταθέσαμε συγκεκριμένες προτάσεις. Είπαμε ότι πρέπει να αναληφθεί μια πρωτοβουλία μαζί με την Ισπανία, την Πορτογαλία και τις άλλες χώρες που έχουν το ίδιο πρόβλημα, για την έκδοση ευρωομολόγου, για απ’ ευθείας δανεισμό από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Να αυξηθεί πίεση. Αυτή και μόνο η απροθυμία διεκδίκησης θα έπρεπε να εξοργίζει και τον τελευταίο ψηφοφόρο του ΠΑΣΟΚ. Τους είπαμε ότι μπορεί να αναζητηθεί εσωτερικός δανεισμός με την έκδοση ομολόγου που θα διατεθεί ελεύθερα. Δεν το ακουμπάνε, γιατί κάτι τέτοιο δεν αρέσει στις τράπεζες. Τους είπαμε ότι πρέπει να διαμορφωθεί ένας δημόσιος πόλος στο τραπεζικό σύστημα, με όχημα την Εθνική, την Αγροτική και το ταχυδρομικό ταμιευτήριο. Εναλλακτικές λύσεις υπάρχουν. Το ζήτημα είναι ότι δεν τις ακουμπάει αυτή η κυβέρνηση. Αλλά πρέπει να σας πω ακόμα κάτι. Αν ο κόσμος ξεσηκωθεί, αν μεθαύριο κατέβουν στον δρόμο μερικές εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι, εναλλακτικές διέξοδοι θα βρεθούν αμέσως.

- Μπορεί να υπάρξει μείγμα οικονομικής πολιτικής ικανό να περιορίζει το έλλειμμα χωρίς να στραγγαλίζει όσες δυνατότητες ανάπτυξης έχουν απομείνει;

Ίσα-ίσα. Ο μόνος τρόπος να περιορίσεις το έλλειμμα, είναι να επενδύσεις στην ανάπτυξη. Ακόμα και αν πετάς τον κόσμο έξω από τα νοσοκομεία, ή πας την ανεργία στο 20%, το έλλειμμα δεν ισοσκελίζεται. Γι αυτό θεωρούμε ότι πρέπει να ξεσηκωθεί ο κόσμος. Γιατί σήμερα, η συμμόρφωση της Ελλάδας με τις αγορές, είναι το πρόσχημα. Ο πραγματικός στόχος είναι να λεηλατηθεί οποιοδήποτε κοινωνικό δικαίωμα. Και πάλι, μετά, θα είμαστε ακριβώς στα ίδια. Και θα μας ζητάνε ακόμα περισσότερες θυσίες, για να στηριχτούν τα τραπεζικά κέρδη και η διεθνής τοκογλυφία.

- Το ασφαλιστικό είναι μια ωρολογιακή βόμβα. Ποια είναι τα βήματα που πρέπει να γίνουν;

Αυτά τα περί ωρολογιακής βόμβας τα ακούω όταν είναι να αυξηθούν τα όρια συνταξιοδότησης. Όταν κλέβουν τα αποθεματικά, όταν χαρίζουν ασφαλιστικές εισφορές στους εργοδότες, όταν οι τράπεζες κλέβουν δισεκατομμύρια με τις εθελούσιες εξόδους, όταν ρυθμίζονται σκανδαλωδώς οι οφειλές στους επιχειρηματίες, όταν εκποιείται η περιουσία των ταμείων, γιατί δεν μιλάει κανείς για βόμβα; Ξέρουν άλλωστε όλοι, ότι η παράταση των ορίων δεν θα λύσει το πρόβλημα. Το πρόβλημα είναι η εισφοροδιαφυγή, η ελαστική και η μερική απασχόληση, η μη ένταξη των μεταναστών στο σύστημα, η έλλειψη νέων πόρων πέρα από τις εισφορές. Ας πάνε λοιπόν προς αυτή την κατεύθυνση. Προσβάλλουν την κοινή νοημοσύνη όταν λένε από τη μια για ωρολογιακές βόμβες και από την άλλη για εκποίηση της περιουσίας των ταμείων, που την θέλουν οι αγορές. Λεηλατούν το ασφαλιστικό σύστημα εδώ και δεκαετίες, τόσο το ΠΑΣΟΚ όσο και η Νέα Δημοκρατία. Και δεν θα σταματήσουν, αν δεν δουν τους ασφαλισμένους στο δρόμο.

- Η Ευρωπαϊκή Ένωση στάθηκε κατώτερη των περιστάσεων στη διαχείριση της κρίσης που αντιμετώπισαν όλα λίγο ως πολύ τα μέλη της;

Εμείς έχουμε μιλήσει από καιρό για τις αδυναμίες του Ευρωπαϊκού οικοδομήματος. Για το ότι είναι πολιτικός νάνος, για το ότι δεν έχει διαδικασίες δανεισμού τελευταίας καταφυγής, για το ότι δεν μπορεί να αντιμετωπίζει τις κρίσεις. Τότε μας λέγανε ευρωσκεπτικιστές. Φτιάξανε μια Ευρώπη που ανοίγει την πόρτα στους κερδοσκόπους. Βυθίζει τους λαούς στην κρίση, και με πρόσχημα την κρίση αυτή, προσπαθεί να απαλλοτριώσει όσο περισσότερα δικαιώματα μπορεί. Κοιτάξτε, στην Ευρώπη υπάρχουν διαμορφωμένοι συσχετισμοί. Και με βάση τους συσχετισμούς αυτούς, καθορίζονται και οι κεντρικές πολιτικές και οικονομικές επιλογές. Σήμερα που το πάνω χέρι το έχουν οι τραπεζίτες, η κρίση αντιμετωπίζεται ως ευκαιρία να προωθηθεί σε ολόκληρη την Ευρώπη η κοινωνική οπισθοδρόμηση.

- Σύμφωνο Σταθερότητας και δημοψήφισμα.

Δεν θεωρούμε ότι έχει νόημα να κριθεί το Σύμφωνο Σταθερότητας σε μία και μόνη χώρα. Και δεν πιστεύουμε ότι υπάρχει δυνατότητα να επιβιώσει η οικονομία της χώρας έξω από το ευρώ. Αυτό που χρειάζεται είναι αμφισβήτηση του Συμφώνου Σταθερότητας σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή ¨Ένωση. Με συντονισμένους αγώνες των εργαζομένων και των κοινωνιών παντού, από ην μία άκρη μέχρι την άλλη. Με διεθνείς πολιτικές πρωτοβουλίες. Μόνο έτσι αλλάζουν οι συσχετισμοί. Και είμαστε αρκετά κοντά σε αυτή τη στιγμή, να είστε σίγουροι.

- Αδύναμος κρίκος η Ελλάδα;

Αυτό που συμβαίνει σήμερα, είναι ότι οι αγορές και το κυρίαρχο λόμπι της Ευρωπαϊκής Ένωσης χρησιμοποιούν την Ελλάδα σαν πειραματόζωο. Μας κόβουν τον αέρα και μετράνε πόσο μπορούμε να αντέξουμε. Ξεκίνησαν να κάνουν το ίδιο με την Ισπανία και την Πορτογαλία. Αν το πείραμά τους πετύχει, Βάζουν στο στόχαστρο μεθοδευμένα και συστηματικά, όποια χώρα έχει δημοσιονομικό πρόβλημα. Και είναι αλήθεια ότι ακραίοι συντηρητικοί κύκλοι επιθυμούν την έξοδό μας από το Ευρώ και τον εναγκαλισμό μας με το διεθνές νομισματικό ταμείο. Αυτό είναι στον αντίποδα της δικής μας στρατηγικής των διεθνών συμμαχιών και της διεκδίκησης μιας Ευρώπης της αλληλεγγύης μεταξύ των κρατών και της κοινωνικής δικαιοσύνης.

- Τι περιμένετε από το επικείμενο ΣΥΝέδριο;

Ένα συνέδριο στο οποίο θα ακουστεί η άποψη των μελών μας, αυτών που κάθε εκλογές παίρνουν την κατάσταση στα χέρια τους και μας βγάζουν από τα αδιέξοδα, μπορεί να αποτελέσει ένα εξαιρετικά θετικό βήμα. Όχι για να λυθούν λογαριασμοί, ή για να ανακατανεμηθεί η εσωκομματική εξουσία, όπως ακούγεται. Αυτά σε ένα δημοκρατικό κόμμα όπως εμείς, είναι ανοησίες. Αλλά κυρίως, για να μπορέσουμε να κάνουμε τα βήματα που χρειάζονται ώστε να αντιστοιχηθεί η Αριστερά με τις εξαιρετικά κρίσιμες απαιτήσεις των καιρών. Να επικαιροποιήσει και να εμβαθύνει την αριστερή διέξοδο από την οικονομική κρίση. Και να μπορέσει ξανά να εμπνεύσει τους εργαζόμενους, τους νέους ανθρώπους, τους κοινωνικά αδύναμους, και να τους δείξει τον δρόμο των κοινωνικών αγώνων.