1/ . Κύριε πρόεδρε πρόσφατα είπατε ότι φοβάστε ξεκαθάρισμα λογαριασμών στο συνέδριο, δεν ακούγεται δυσοίωνη η προοπτική αυτή;
Από το ρόλο μου ως Προέδρου, από αντίληψη και κουλτούρα, αλλά ιδιαίτερα και λόγω της επιτακτικής ανάγκης για την ευρύτατη δυνατή ενότητα της αριστεράς λόγω της πρωτοφανούς κρίσης και της άγριας επίθεσης που δέχονται οι δυνάμεις της εργασίας και ευρύτερα η κοινωνία, θεωρώ χρέος μου να συμβάλλω, μαζί με όλα τα μέλη και τα στελέχη του κόμματός μας, στη διαμόρφωση των ευρύτερων δυνατών πλειοψηφιών που θα εγγυηθούν μια συντεταγμένη πορεία επανεκκίνησης του Συνασπισμού. Ήδη οι προσυνεδριακές συζητήσεις έχουν δώσει το πολιτικό πεδίο της βάσης για τη διαμόρφωση των ευρύτερων συνθέσεων, καθώς ο κορμός των προτεινόμενων θέσεων από την ΚΠΕ τυγχάνει ευρείας υποστήριξης. Η πρόκληση, το διακύβευμα, είναι η ενότητα, είναι η συνύπαρξη, είναι οι προωθητικές συνθέσεις, είναι η κουλτούρα του πολιτικού πολιτισμού και της κοινής διαμόρφωσης και του σεβασμού των κανόνων λειτουργίας που θα προσδώσουν μια νέα αξιοπιστία στο εγχείρημά μας μέσα στην κοινωνία. Το συνέδριό μας θα είναι τομή και αφετηρία για μια αριστερά της ελπίδας, της αλληλεγγύης, των κοινωνικών αγώνων και της εναλλακτικής προοπτικής μέσα στις άγριες συνθήκες εκμετάλλευσης που βιώνει η κοινωνία μας.
2/. Από την άλλη οι σχέσεις των εταίρων του ΣΥΡΙΖΑ δεν διακρίνονται για την ενότητα και την αλληλεγγύη, ,ο Α. Αλαβάνος επιμένει να τραβήξει το δρόμο ενός νέου ΕΑΜ ή μιας νέας ΕΔΑ, έχει μέλλον το σχήμα;
Έχουμε τις δικές μας σοβαρές ευθύνες για τη σημερινή εικόνα που αδικεί τον πολιτικό και ακυρώνει τον κοινωνικό ΣΥΡΙΖΑ, των εκατοντάδων χιλιάδων πολιτών που επανειλημμένα μας εμπιστεύτηκαν. Ως η μεγαλύτερη δύναμη αυτής της συμμαχίας, επιτρέψαμε φαινόμενα άγονων ανταγωνισμών και δεν προσπαθήσαμε όσο έπρεπε για την εξάπλωση και τη δυναμική του κοινωνικού ΣΥΡΙΖΑ, όχι μόνο των μελών των συνιστωσών αλλά και των χιλιάδων ανένταχτων αριστερών, της σημερινής νεολαίας που δεν έλκει την καταγωγή της από τις παραδοσιακές πτέρυγες του κομμουνιστικού κινήματος. Ο ΣΥΡΙΖΑ ως ανοιχτό και ανεκτικό, ως αριστερό συμμαχικό μόρφωμα που θα εμπνέει και θα οργανώνει δυνάμεις από τη σοσιαλιστική αριστερά ως τη ριζοσπαστική οικολογία, μπορεί να υπάρξει μόνο στα πλαίσια ενός ενιαίου κοινά αποδεκτού πολιτικού σχεδίου. Δεν θα δεχτούμε να ακυρωθεί αυτό το εγχείρημα από την διαμόρφωση και ταυτόχρονη δημόσια εκφώνηση ριζικά διαφορετικών πολιτικών σχεδίων που μερικές φορές φτάνουν σε αριστερές παραδοξότητες και γραφικότητες, όπως για παράδειγμα η πρόταση για αποχώρηση του ΣΥΡΙΖΑ από τη Βουλή ή για την αναδιαμόρφωση της σημερινής αριστεράς ως νέου ΕΑΜ, απέναντι σε δυνάμεις κατοχής που μας περιτριγυρίζουν και σε δοτούς δοσίλογους κυβερνήτες.
3/. Τι θα θεωρήσετε προσωπική ήττα στο συνέδριο; Αισθάνεσθε έτοιμος, αν χρειαστεί, να συγκρουστείτε με κατεστημένες αντιλήψεις;
Το θέμα δεν είναι αν θα κερδίσει ή θα ηττηθεί ο Τσίπρας. Το ζητούμενο είναι αν το συλλογικό μας υποκείμενο, ο Συνασπισμός, θα κερδίσει το στοίχημα με την ιστορία, για μια νέα αρχή, που θα στηρίζεται στη χειραφέτηση των μελών του από κατεστημένες λειτουργίες και αντιλήψεις. Το ζητούμενο είναι η πολιτική μας επάρκεια να εμπνεύσουμε τους αγώνες της κοινωνίας, να πείσουμε την κοινωνία ότι δεν είμαστε μέρος του προβλήματος και του χρεωκοπημένου πολιτικού συστήματος διακυβέρνησης, ότι είμαστε αποφασισμένοι να διορθώσουμε την πορεία μας και να προβάλουμε τις εναλλακτικές μας προτάσεις και να σφυρηλατήσουμε μια νέα ενότητα στις γραμμές μας που θα αποκαταστήσει το πλήγμα στην πολιτική φερεγγυότητα και αξιοπιστία που έχει δεχθεί ο χώρος μας τον τελευταίο χρόνο. Άλλωστε αυτή ήταν και η εντολή που μας έδωσε, ίσως ως τελευταία ευκαιρία, το εκλογικό σώμα της αριστεράς πριν από μερικούς μήνες.
4/. Κύριε πρόεδρε η αριστερά δεν εισπράττει έστω δημοσκοπικά από την κρίση, έχει πρόταση διεξόδου ή απλώς «συμπαρίσταται»;
Θα αντισταθούμε στην απίστευτη και πρωτοφανή συγχορδία, που με επίκεντρο την κυβέρνηση και σταθερούς βραχίονες μεγάλη μερίδα των ΜΜΕ, τη συναίνεση των κομμάτων της δεξιάς αντιπολίτευσης και επιφανών παραγόντων του επιχειρηματικού κόσμου, προσπαθεί να επιτεθεί ως ιδιότυπος μηχανισμός μιας τρόικας ελληνικής έμπνευσης πάνω στην κοινωνία, απέναντι στην αριστερά, ενάντια στους αγώνες και κατά των όποιων δημοκρατικών κατακτήσεων της μεταπολιτευτικής περιόδου. Ας το πάρουν απόφαση η νέα μεταπολίτευση δεν θα είναι δικιά τους. Στη συνείδηση του κόσμου διαμορφώνονται οι προϋποθέσεις για να μετατραπεί η οργή σε μια προοδευτική πολιτική και κοινωνική μετατόπιση που θα αλλάξει άρδην το πολιτικό σκηνικό. Η διαδικασία αυτή είναι ένα ανοιχτό στοίχημα για την αριστερά που μπορεί να βρεθεί στο κέντρο αυτών των διεργασιών στην Ελλάδα αλλά και στην Ευρώπη, τουλάχιστον στην Ευρώπη του Νότου.
6/. Όμως η απαξίωση των πολιτών διαπερνά πλέον οριζόντια τα κόμματα, αρκεί το ηθικό πλεονέκτημα της Αριστεράς για να μην μπει και αυτή στο «κάδρο»;
Το κάδρο του δοκιμαζόμενου και χρεωκοπημένου πολιτικού σκηνικού διακυβέρνησης του δικομματισμού έχει ρηγματωθεί καθώς μέρα με την ημέρα αποκτά και καινούργιες χαρακιές. Αυτές της ΖΗΜΕΝΣ, των ομολόγων, του Βατοπεδίου, της ανάληψης και διαχείρισης των ολυμπιακών αγώνων, των εξοπλιστικών προγραμμάτων, της ασυλίας της εκκλησιαστικής περιουσίας. Το φόντο αυτού του κάδρου της ιδιότυπης τρικομματικής συναίνεσης είναι γκρίζο, είναι το μνημόνιο με τις νεοφιλελεύθερες ελίτ της ΕΕ και του ΔΝΤ, είναι η νέα βαρβαρότητα που κρύβει το σύνθημα «όλοι φταίμε, όλοι να πληρώσουν», είναι το ιδεολόγημα του νέου πατριωτισμού που επιχειρεί να θέσει, στον ακολουθούμενο μονόδρομο, στο περιθώριο τους εργαζόμενους, τους νέους, τους άνεργους, τις γυναίκες, τους μετανάστες. Σ΄ αυτό το κάδρο δεν έχει καμιά θέση η αριστερά και δεν πρόκειται, στο όνομα της συναίνεσης απέναντι στη κρίση, να κάνουμε πως μπαίνουμε. Ούτε καν για μια αναμνηστική φωτογραφία στο προεδρικό μέγαρο.
7/. Πολλοί μιλούν για το τέλος της μεταπολίτευσης, βλέπετε να δημιουργούνται νέα σχήματα και σε αυτό το τοπίο, πως μπορεί να «παίξει» η Αριστερά;
Το ζήτημα δεν είναι να μιλάμε στατικά για τις υπάρχουσες πολιτικές δυνάμεις, αλλά να βλέπουμε τη διαμόρφωση του νέου πολιτικού συσχετισμού ως ένα πεδίο μιας πρώτης πολιτικής και αγωνιστικής παρουσίας και παρέμβασης των νέων ανθρώπων και όλων όσων μέχρι τώρα βολεύονταν στη λογική του καναπέ και στην ευκολία της δικομματικής ψήφου ανά τετραετία. Όπως μιλάμε με όρους επανίδρυσης για την Ευρωπαϊκή Ένωση που θα είναι ανοιχτή στους λαούς και την προοπτική του σοσιαλισμού, όπως μιλάμε για ουσιαστικές ανασυνθετικές διαδικασίες στον ευρύτερο χώρο της νέας ριζοσπαστικής αριστεράς, έτσι πρέπει να μιλάμε με όρους δυναμικής για την αναδιαμόρφωση του πολιτικού τοπίου, για τη δημιουργία μιας νέας κοινωνικής πλειοψηφίας που θα εκφραστεί και πολιτικά. Η συνάντηση της κοινωνικής αριστεράς με το κοινωνικό ΠΑΣΟΚ, σε συνθήκες κοινωνικών αγώνων, μπορεί να απελευθερώσει απίστευτη ενέργεια. Ο δικός μας ρόλος θα πρέπει να είναι αυτός του καταλύτη σε μια χημική αντίδραση.
8/. Η κυβέρνηση επιμένει στην εφαρμογή των μέτρων της «τρόικα», ο πρωθυπουργός ταξιδεύει…
Δεν ξέρω αν ταξιδεύει και που πάει, αυτό που ξέρω είναι ότι ασχολείται κυρίως με την επικοινωνία και δευτερευόντως με τη πολιτική. Αυτό που τον ενδιαφέρει είναι πως θα ξεγελάσει τη κοινωνία για τα μέτρα και όχι πως θα αναζητήσει εναλλακτικές. Άλλωστε η πολιτική εμπεριέχει και την έννοια της διαπραγμάτευσης, που έδειξε ότι δεν τη γνωρίζει καν. Ο πρωθυπουργός και η κυβέρνησή του, στάθηκαν ανίκανοι να διαπραγματευτούν προς όφελος των συμφερόντων του ελληνικού λαού. Είναι προφανές ότι η χώρα χρειάζεται μια προοδευτική κυβέρνηση που να είναι αποφασισμένη να τηρήσει τη λαϊκή εντολή. Να είναι αποφασισμένη να επαναδιαπραγματευτεί στο ευρωπαϊκό πλαίσιο, άλλον μηχανισμό στήριξης, χωρίς κοινωνική κατεδάφιση, χωρίς μείωση μισθών και συντάξεων. Να είναι αποφασισμένη να υλοποιήσει ένα μίνιμουμ πρόγραμμα εξόδου από τη κρίση, με ασπίδα προστασίας για τα αδύναμα στρώματα. Αυτό η σημερινή κυβέρνηση δεν μπορεί να το κάνει. Είναι αναγκαίο να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις μιας νέας αριστερής πλειοψηφίας που θα θέλει και θα μπορεί.
9/. Η Γερμανία επιθυμεί να παίξει ηγετικό ρόλο στην Ευρώπη, εκτιμάτε ότι η ευρωζώνη μπορεί να παραμείνει με τη σημερινή της μορφή ή κάποιες χώρες θα οδηγηθούν στην έξοδο;
Αυτή τη στιγμή στην Ευρωπαϊκή Ένωση έχουν ανοίξει αντιθέσεις με τρόπο που πριν την παγκόσμια οικονομική κρίση θα ήταν αδιανόητος. Η ίδια η αρχιτεκτονική της ΟΝΕ, όμως, ευνόησε και όξυνε την κρίση μέσα στο γενικότερο διεθνές περιβάλλον. Το ίδιο το σύμφωνο σταθερότητας, που από χρόνια έχουμε ζητήσει να καταργηθεί, εμείς και όλα τα κόμματα που συμμετέχουν στο Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς. Είναι πολύ πιθανόν σήμερα να εξυφαίνονται σχέδια για μια Ευρώπη πολλών ταχυτήτων. Αλλά στον βαθμό που δεν έχουν άλλο στόχο πέρα από το να διασφαλίσουν την κερδοφορία του κεφαλαίου, δεν πρόκειται να οδηγήσουν πουθενά. Απλώς θα βαθαίνουν τα σημερινά αδιέξοδα. Γι αυτό θεωρούμε ότι σήμερα το μέλλον της Ευρώπης είναι στα χέρια των λαών της. Η έξοδος από την σημερινή κρίση, θα έρθει μέσα από τους σημερινούς αγώνες για δικαιοσύνη και αλληλεγγύη, τους αγώνες για μια δημοκρατική κοινωνική Ευρώπη.
10/. Ο ευρωπαϊκός νότος βρίσκεται στο επίκεντρο της κρίσης, θα μπορούσαν οι χώρες του να δώσουν το έναυσμα για μια διαφορετική Ευρώπη;
Οι αγώνες των λαών του Ευρωπαϊκού Νότου, μπορούν να δώσουν αυτό το έναυσμα. Όπως οι δικοί μας αγώνες, η τεράστια κινητοποίηση της 5ης του Μάη, ο περσινός Δεκέμβρης, το φοιτητικό ξέσπασμα του 2007 δώσανε έμπνευση και κουράγιο στους ευρωπαϊκούς λαούς. Σήμερα η καρδιά μας χτυπάει κοντά και μαζί με τις εκατοντάδες χιλιάδες των πολιτών που αντιστέκονται στους δρόμους αρκετών ευρωπαϊκών μεγαλουπόλεων. Το μήνυμα της αντίστασης θα το δίνουμε καθημερινά. Θα τους υποχρεώσουμε να μας ακούσουν, θα τους υποχρεώσουμε να ηττηθούν, αυτοί ως πολιτικό προσωπικό και οι περίφημοι νόμοι της αγοράς όπως και οι διεθνείς παράγοντες και οι εταιρείες πιστοποιήσεων που θέλουν να μετακυλήσουν τη δική τους κρίση στους εργαζόμενους.
To Γραφείο Τύπου
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα συνεντευξεις. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα συνεντευξεις. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Κυριακή 30 Μαΐου 2010
Κυριακή 18 Απριλίου 2010
Συνέντευξη του Προέδρου της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξη Τσίπρα στην εφημερίδα «Ο ΤΥΠΟΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ»
1. Η επικαιρότητα αλλά και το ελληνικό ενδιαφέρον, τους τελευταίους μήνες, είναι στραμμένα στο ενδεχόμενο δανεισμού της Ελλάδας από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, μάλιστα για ορισμένους, η λύση αυτή έχει κλειδώσει. Οι επικριτές του πρωθυπουργού υποστηρίζουν, ότι το θέμα το άνοιξε η ίδια η κυβέρνηση, παρά τους ισχυρισμούς της για το αντίθετο, και το έφερε στο προσκήνιο. Πιστεύετε ότι ήταν ατυχής χειρισμός ή γενικότερος σχεδιασμός;
Ειλικρινά δεν μου είναι ξεκάθαρο τι από τα δύο συνέβη. Ενδεχομένως και ένας συνδυασμός ατυχών χειρισμών και πιέσεων από συμβούλους που έχουν σχεδιασμούς που ακουμπάνε στην άλλη άκρη του Ατλαντικού. Αυτό όμως τελικά έχει μικρή σημασία. Η κυβέρνηση έχει τεράστιες ευθύνες για την κατάσταση που διαμορφώθηκε. Αρχικά έπαιξε με την κατάσταση των δημόσιων οικονομικών, επιδιώκοντας να προκαλέσει κάποιου είδους ευρωπαϊκή επιτήρηση για να δικαιολογήσει την εγκατάλειψη των προεκλογικών υποσχέσεων. Μετά αρνήθηκε να αναζητήσει εναλλακτικές μορφές δανεισμού, αρνήθηκε να διεκδικήσει εξ αρχής κοινοτική στήριξη, αρνήθηκε να αναζητήσει συμμαχίες με χώρες που αντιμετωπίζουν ανάλογα προβλήματα. Το μόνο που έκανε ήταν να διαβεβαιώνει τις αγορές ότι θα κάνει οτιδήποτε της ζητηθεί .Και αυτό βέβαια, οι αγορές το εξέλαβαν ως αδυναμία. Και τώρα οδηγούμαστε σε καθεστώς κηδεμονίας και σε μια μακρά διαδικασία κοινωνικής πτώχευσης.
2. Οικονομικοί αναλυτές επισημαίνουν ότι δεν αποκλείεται το «ακραίο» σενάριο της εξόδου της χώρας μας από το ευρώ για να μπει η Ελλάδα σε αναπτυξιακή τροχιά. Κατά τη γνώμη σας η ευρωπαϊκή πορεία της Ελλάδας σημαίνει αναγκαστικά και κοινό νόμισμα;
Έξοδος από την ευρωζώνη υπό τις σημερινές συνθήκες θα σήμαινε δραματική επιδείνωση των κοινωνικών ανισοτήτων. Θα σήμαινε περισσότερη φτώχια και ανεργία, διεύρυνση του δημοσιονομικού ελλείμματος και του χρέους. Με λίγα λόγια θα σήμαινε να πληρώνουμε τα χρέη και τα αγαθά σε ακριβό ευρώ και μισθούς και συντάξεις σε φθηνή δραχμή. Ωστόσο το ζητούμενο μετά τη προχθεσινή ταπεινωτική για την Ευρώπη εξέλιξη της παράδοσης μιας χώρας μέλους της ευρωζώνης στην υπερατλαντική δικαιοδοσία, δεν είναι αν εμείς θα επιλέξουμε να μείνουμε στο κοινό νόμισμα αλλά αν θα αντέξει το ίδιο το κοινό νόμισμα.
3. Είτε δανειστεί η χώρα μας από το ΔΝΤ είτε όχι, το 2011 θεωρείται η χρονιά που θα ληφθούν ακόμη σκληρότερα μέτρα. Το πιστεύετε κι εσείς;
Πολύ φοβάμαι ότι η προσφυγή στο ΔΝΤ μας οδηγεί σε συνθήκες απόλυτης λεηλασίας. Ότι δεν είχε πουληθεί μέχρι σήμερα θα πουληθεί τώρα, οποιοδήποτε κοινωνικό δικαίωμα και κατάκτηση, είτε αφορά την εργασία, είτε την ασφάλιση, είτε τις κοινωνικές υπηρεσίες, βρίσκεται ήδη υπό αμφισβήτηση. Ο μόνος τρόπος να το αποφύγουμε, είναι να διαμαρτυρηθεί ο κόσμος, να αντιδράσει, να δημιουργήσει πολιτικό κόστος για την κυβέρνηση. Αν οι άνθρωποι παραμείνουν μέσα σε ένα κλίμα ηττοπάθειας, παραίτησης και απογοήτευσης, θα τους τα πάρουν όλα. Αυτό είναι το κριτήριο για το αν θα εφαρμοστούν ή όχι νέα μέτρα.
4. Λέτε «όχι» με φανατισμό στην προσφυγή της χώρας στο ΔΝΤ. Ίδια στάση έχει και η ΝΔ. Πώς εξηγείται αυτή η σύμπλευση;
Και το ΠΑΣΟΚ αυτό θα έλεγε αν ήταν στην αντιπολίτευση. Η στάση αυτή, είναι τυπική και η υποκριτική για τα δύο κόμματα εξουσίας, αναλόγως αν βρίσκονται στην κυβέρνηση, ή αν προσπαθούν να κεφαλαιοποιήσουν την κοινωνική δυσαρέσκεια. Η ΝΔ άλλωστε δεν έχει σταθερή στρατηγική και βολοδέρνει ανάμεσα στη γραμμή της εθνικής συναίνεσης και της επιλεκτικής διαφοροποίησης. Απεναντίας η Αριστερά είναι απολύτως ξεκάθαρη. Δεν έχουμε καμία αυταπάτη για το ΔΝΤ, αφού γνωρίζουμε τι συνέβη σε όλες ανεξαιρέτως τις χώρες που κατέφυγαν εκεί. Εκρηκτικά κοινωνικά προβλήματα, σοβαρότατες μεταρρυθμίσεις υπέρ των μεγάλων οικονομικών συμφερόντων και φυσικά, καμία βελτίωση στα οικονομικά μεγέθη. ΤΑ παραδείγματα της Ουγγαρίας και της Λεττονίας είναι τα πιο χαρακτηριστικά.
5. Η Αριστερά υποστηρίζει, ότι με τα μέτρα που ανακοίνωσε η κυβέρνηση, οι εργαζόμενοι δέχονται τη μεγαλύτερη επίθεση στα κεκτημένα τους δικαιώματα. Πώς είναι δυνατόν σ’ αυτήν την εξέλιξη, τα κόμματα της Αριστεράς να μην διατυπώνουν κοινό λόγο και να εμφανίζεστε κατακερματισμένοι;
Είναι μεγάλη και ιστορική η ευθύνη της αριστεράς για την εικόνα κατακερματισμού που περιγράφετε, γιατί αποτελεί και τη βασική αιτία που περνάει από το μυαλό σε όσους μας κυβερνάν, ότι μπορούν να προχωρούν σε τόσο σκληρές επιλογές. Όταν οι εργαζόμενοι βλέπουν από τη μια τους εργατοπατέρες της ΓΣΕΕ και από την άλλη τις ξεχωριστές συγκεντρώσεις απογοητεύονται, δε πιστεύουν στη δύναμή τους. Η ευθύνη της ηγεσίας του ΚΚΕ είναι πολύ μεγάλη για αυτή την εξέλιξη. Από την άλλη εμείς παρά και τις δικές μας αδυναμίες δε θα κουραστούμε να επιδιώκουμε διαρκώς τη κοινή δράση όλων των δυνάμεων που αισθάνονται την ευθύνη να μπλοκάρουμε τις αρνητικές εξελίξεις που έρχονται. Και όχι μόνο με δυνάμεις της αριστεράς αλλά και με δυνάμεις που θα αρχίσουν να απεγκλωβίζονται από το συναινετικό πλαίσιο του δικομματισμού.
6. Χαρακτηρίσατε τον πρόεδρο του ΛΑΟΣ Γιώργο Καρατζαφέρη «αντιπρόεδρο της κυβέρνησης». Θεωρείτε ότι το ακροατήριο που βρίσκει- όπως προκύπτει από τα ποσοστά του κόμματος στις δημοσκοπήσεις- αποτελείται από συντηρητικούς ψηφοφόρους ή ο Γ. Καρατζαφέρης μιλά πιο «ανοικτά» και γι’ αυτό βρίσκει ακροατήριο;
Ο κ. Καρατζαφέρης απευθύνεται σε έναν κόσμο βαθύτατα συντηρητικό, ο οποίος έχει απογοητευτεί από τα κόμματα εξουσίας, αλλά αρνείται να αμφισβητήσει την πολιτική τους. Και η πολιτική του κ. Καρατζαφέρη είναι να προσπαθεί να στρέψει τον κόσμο αυτό ενάντια σε ακόμα πιο αδύναμες ομάδες όπως οι μετανάστες. Το πιο σημαντικό όμως είναι ο κ. Καρατζαφέρης προσφέρει στην κυβέρνηση κάλυψη από τα δεξιά, υποστηρίζοντας τα κυβερνητικά μέτρα και συκοφαντώντας κάθε εκδήλωση κοινωνικής διαμαρτυρίας. Πιθανόν να βγαίνει πρόσκαιρα ωφελημένος, αλλά το ερώτημα είναι πόσο είναι ικανοποιημένοι από αυτή τη συμμαχία, οι άνθρωποι που ψήφισαν το ΠΑΣΟΚ.
7. Όταν το ΠΑΣΟΚ εμφάνιζε χαμηλά ποσοστά στις δημοσκοπήσεις, ο ΣΥΝ είχε παρουσιάσει θεαματική άνοδο. Σήμερα, παρά τα μέτρα που έχει πάρει το κυβερνών κόμμα, διατηρεί την πρωτιά και σταθερό προβάδισμα. Αντίθετα ο ΣΥΡΙΖΑ κινείται σε χαμηλά ποσοστά. Το ΠΑΣΟΚ πείθει τους ψηφοφόρους;
Είναι πολύ νωρίς για να βγάλουμε συμπεράσματα αλλά εγώ θα συνιστούσα να μην επαναπαύεστε σε πρόσκαιρα δημοσκοπικά ευρήματα. Ο κόσμος βράζει και οι πολιτικές εξελίξεις που θα ακολουθήσουν ακραίες επιλογές στη οικονομία, ενδεχομένως να είναι εξίσου ακραίες. Το ΠΑΣΟΚ βρίσκεται ακόμα στην πρώτη θέση επειδή οι δημοσκοπήσεις δεν μπορούν να βγάλουν δύο δεύτερους. Και τα δύο κόμματα βρίσκονται σε τραγική κατάσταση και ο κόσμος είναι απογοητευμένος. Ο στόχος της Αριστεράς είναι να μετατρέψει την απογοήτευση αυτή σε ενεργή πολιτική στάση. Το προσπαθούμε, επικοινωνώντας με τον κόσμο, αναδεικνύοντας το πόσο άδικα και αντικοινωνικά είναι τα κυβερνητικά μέτρα, καλώντας τους εργαζόμενους και ιδιαίτερα τους νέους ανθρώπους να υπερασπιστούν το δικαίωμά τους σε μια αξιοπρεπή ζωή.
8. Η κόντρα που παραμένει στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ μήπως είναι κι αυτή μία από τις αιτίες που η Αριστερά δεν μπορεί δημόσια να υπερασπίσει τα δικαιώματα των εργαζομένων ή συμβαίνει κάτι βαθύτερο;
Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει μια σταθερή γραμμή έμπρακτης και μαχητικής υπεράσπισης των δικαιωμάτων του ελληνικού λαού μέσα και έξω από τη βουλή, ανεξαρτήτως των ιδεολογικών συζητήσεων που διεξάγει στο εσωτερικό του. Πολλές φορές μάλιστα αναρωτιέμαι αν έλλειπε από τη βουλή η δική μας παρουσία αν θα υπήρχε αντιπολίτευση. Οι διαφορές στο εσωτερικό μας όμως αναδεικνύονται περισσότερο από όσο αξίζουν και πολλές φορές υπερκαλύπτουν στα ΜΜΕ το έργο μας. Όπως και να ‘χει εκτιμώ ότι είμαστε πολύ κοντά στο σημείο που όλα αυτά τα προβλήματα θα αντιμετωπιστούν δημοκρατικά και θα επιλυθούν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.
9. Οι φωνές στο κόμμα σας για συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ μήπως εισακουστούν στις εκλογές για την αυτοδιοίκηση;
Η στάση του κόμματος στις προσεχείς αυτοδιοικητικές εκλογές έχει ξεκαθαριστεί στην τελευταία συνεδρίαση της Κεντρικής μας Επιτροπής, και θα ξεκαθαριστεί ακόμα περισσότερο στο προσεχές Συνέδριό μας. Επιδιώκουμε παντού συγκρότηση συνδυασμών με πυρήνα τις δυνάμεις της αριστεράς που συμμετέχουν στον ΣΥΡΙΖΑ, και προγραμματικές συμμαχίες με άλλες δυνάμεις από τον χώρο της αριστεράς και της οικολογίας αλλά και με δυνάμεις ή πρόσωπα που θα απεγκλωβίζονται από τη πολιτική επιρροή των δυο μεγάλων κομμάτων. Ιδιαίτερα δε στις περιφέρειες και στους μεγάλους δήμους, όπου η ψήφος θα έχει σαφές πολιτικό μήνυμα, θεωρούμε ότι και τα δύο μεγάλα κόμματα, που είναι υπεύθυνα για την σημερινή κατάσταση, πρέπει να αποδοκιμαστούν.
10. Η λαθρομετανάστευση αποτελεί το μεγάλο αγκάθι της χώρας μας ενώ η εγκληματικότητα αυξάνεται ραγδαία. Ποια πρέπει να είναι η αντίδραση σ’ αυτό το φαινόμενο;
Ξέρετε, δεν υπάρχουν λαθραίοι άνθρωποι, με αυτή την έννοια δεν δέχομαι τον όρο λαθρομετανάστευση. Επίσης τα εγκλήματα δεν έχουν χώρα προέλευσης αλλά αιτίες που τα προκαλούν. Εν ολίγοις αν προσπαθήσουμε να αντιμετωπίσουμε την εγκληματικότητα εστιάζοντας μόνο στους μετανάστες, τότε όχι μόνο δε πετύχουμε το στόχο μας αλλά θα σπείρουμε το μίσος και το φόβο μέσα στη καρδιά της ελληνικής κοινωνίας. Γιατί οι μετανάστες είτε το θέλουμε είτε όχι αποτελούν κομμάτι της κοινωνίας μας. Χρειάζεται λοιπόν μια συνολική πολιτική παρέμβαση που θα αντιμετωπίζει τα προβλήματα του κοινωνικού αποκλεισμού, της εξαθλίωσης, των υποβαθμισμένων κοινωνικών υπηρεσιών, της τοξικοεξάρτησης γιατί η καταστολή δεν επιλύει το πρόβλημα, απλά το μεταθέτει. Και ταυτόχρονα πρέπει να πιέσουμε την Ε.Ε να αναλάβει τις ευθύνες της, με μια συνολική ευρωπαϊκή πολιτική για το ζήτημα των προσφύγων, όπως την έχει διατυπώσει η ύπατη αρμοστεία του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες και να μη «πετάει το μπαλάκι» στις χώρες υποδοχής
11. Είναι γνωστή η «κόντρα» σας με τον κ. Χρυσοχοίδη. Πώς κρίνετε το έργο του Υπουργού, μετά και τη σύλληψη, κατά την αστυνομία, μελών τρομοκρατικής οργάνωσης;
Όσο η σοβαρή αυτή υπόθεση βρίσκεται σε εξέλιξη, τόσο σε ότι αφορά την αστυνομική έρευνα όσο και τη προδικαστική διαδικασία, καλό θα ήταν να αποφύγουμε τους περιττούς σχολιασμούς και να περιμένουμε να αποφανθεί η δικαιοσύνη. Από εκεί και πέρα προσωπικές κόντρες δεν έχω με κανένα. ¨Έχω πολιτικές αντιπαλότητες με πρακτικές και κυρίως με απόψεις. Και το έργο του κ. Χρυσοχοΐδη, δε θα κριθεί μονάχα από την εξέλιξη της συγκεκριμένης υπόθεσης. Θα κριθεί και από πολλές άλλες. Από το ότι σήμερα εξιχνιάζονται λιγότερες από το 1/3 των υποθέσεων συνήθους εγκληματικότητας. Από το ότι η αστυνομία εμφανίζει ψευδομάρτυρες στην δίκη για τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου. Από το ότι τα ΜΑΤ ψεκάζουν ανελέητα με δακρυγόνα τον Μανώλη Γλέζο και ασκούν σχεδόν σε καθημερινή βάση βία κατά πολιτών που ασκούν το δημοκρατικό τους δικαίωμα να διαδηλώνουν ειρηνικά.
Ειλικρινά δεν μου είναι ξεκάθαρο τι από τα δύο συνέβη. Ενδεχομένως και ένας συνδυασμός ατυχών χειρισμών και πιέσεων από συμβούλους που έχουν σχεδιασμούς που ακουμπάνε στην άλλη άκρη του Ατλαντικού. Αυτό όμως τελικά έχει μικρή σημασία. Η κυβέρνηση έχει τεράστιες ευθύνες για την κατάσταση που διαμορφώθηκε. Αρχικά έπαιξε με την κατάσταση των δημόσιων οικονομικών, επιδιώκοντας να προκαλέσει κάποιου είδους ευρωπαϊκή επιτήρηση για να δικαιολογήσει την εγκατάλειψη των προεκλογικών υποσχέσεων. Μετά αρνήθηκε να αναζητήσει εναλλακτικές μορφές δανεισμού, αρνήθηκε να διεκδικήσει εξ αρχής κοινοτική στήριξη, αρνήθηκε να αναζητήσει συμμαχίες με χώρες που αντιμετωπίζουν ανάλογα προβλήματα. Το μόνο που έκανε ήταν να διαβεβαιώνει τις αγορές ότι θα κάνει οτιδήποτε της ζητηθεί .Και αυτό βέβαια, οι αγορές το εξέλαβαν ως αδυναμία. Και τώρα οδηγούμαστε σε καθεστώς κηδεμονίας και σε μια μακρά διαδικασία κοινωνικής πτώχευσης.
2. Οικονομικοί αναλυτές επισημαίνουν ότι δεν αποκλείεται το «ακραίο» σενάριο της εξόδου της χώρας μας από το ευρώ για να μπει η Ελλάδα σε αναπτυξιακή τροχιά. Κατά τη γνώμη σας η ευρωπαϊκή πορεία της Ελλάδας σημαίνει αναγκαστικά και κοινό νόμισμα;
Έξοδος από την ευρωζώνη υπό τις σημερινές συνθήκες θα σήμαινε δραματική επιδείνωση των κοινωνικών ανισοτήτων. Θα σήμαινε περισσότερη φτώχια και ανεργία, διεύρυνση του δημοσιονομικού ελλείμματος και του χρέους. Με λίγα λόγια θα σήμαινε να πληρώνουμε τα χρέη και τα αγαθά σε ακριβό ευρώ και μισθούς και συντάξεις σε φθηνή δραχμή. Ωστόσο το ζητούμενο μετά τη προχθεσινή ταπεινωτική για την Ευρώπη εξέλιξη της παράδοσης μιας χώρας μέλους της ευρωζώνης στην υπερατλαντική δικαιοδοσία, δεν είναι αν εμείς θα επιλέξουμε να μείνουμε στο κοινό νόμισμα αλλά αν θα αντέξει το ίδιο το κοινό νόμισμα.
3. Είτε δανειστεί η χώρα μας από το ΔΝΤ είτε όχι, το 2011 θεωρείται η χρονιά που θα ληφθούν ακόμη σκληρότερα μέτρα. Το πιστεύετε κι εσείς;
Πολύ φοβάμαι ότι η προσφυγή στο ΔΝΤ μας οδηγεί σε συνθήκες απόλυτης λεηλασίας. Ότι δεν είχε πουληθεί μέχρι σήμερα θα πουληθεί τώρα, οποιοδήποτε κοινωνικό δικαίωμα και κατάκτηση, είτε αφορά την εργασία, είτε την ασφάλιση, είτε τις κοινωνικές υπηρεσίες, βρίσκεται ήδη υπό αμφισβήτηση. Ο μόνος τρόπος να το αποφύγουμε, είναι να διαμαρτυρηθεί ο κόσμος, να αντιδράσει, να δημιουργήσει πολιτικό κόστος για την κυβέρνηση. Αν οι άνθρωποι παραμείνουν μέσα σε ένα κλίμα ηττοπάθειας, παραίτησης και απογοήτευσης, θα τους τα πάρουν όλα. Αυτό είναι το κριτήριο για το αν θα εφαρμοστούν ή όχι νέα μέτρα.
4. Λέτε «όχι» με φανατισμό στην προσφυγή της χώρας στο ΔΝΤ. Ίδια στάση έχει και η ΝΔ. Πώς εξηγείται αυτή η σύμπλευση;
Και το ΠΑΣΟΚ αυτό θα έλεγε αν ήταν στην αντιπολίτευση. Η στάση αυτή, είναι τυπική και η υποκριτική για τα δύο κόμματα εξουσίας, αναλόγως αν βρίσκονται στην κυβέρνηση, ή αν προσπαθούν να κεφαλαιοποιήσουν την κοινωνική δυσαρέσκεια. Η ΝΔ άλλωστε δεν έχει σταθερή στρατηγική και βολοδέρνει ανάμεσα στη γραμμή της εθνικής συναίνεσης και της επιλεκτικής διαφοροποίησης. Απεναντίας η Αριστερά είναι απολύτως ξεκάθαρη. Δεν έχουμε καμία αυταπάτη για το ΔΝΤ, αφού γνωρίζουμε τι συνέβη σε όλες ανεξαιρέτως τις χώρες που κατέφυγαν εκεί. Εκρηκτικά κοινωνικά προβλήματα, σοβαρότατες μεταρρυθμίσεις υπέρ των μεγάλων οικονομικών συμφερόντων και φυσικά, καμία βελτίωση στα οικονομικά μεγέθη. ΤΑ παραδείγματα της Ουγγαρίας και της Λεττονίας είναι τα πιο χαρακτηριστικά.
5. Η Αριστερά υποστηρίζει, ότι με τα μέτρα που ανακοίνωσε η κυβέρνηση, οι εργαζόμενοι δέχονται τη μεγαλύτερη επίθεση στα κεκτημένα τους δικαιώματα. Πώς είναι δυνατόν σ’ αυτήν την εξέλιξη, τα κόμματα της Αριστεράς να μην διατυπώνουν κοινό λόγο και να εμφανίζεστε κατακερματισμένοι;
Είναι μεγάλη και ιστορική η ευθύνη της αριστεράς για την εικόνα κατακερματισμού που περιγράφετε, γιατί αποτελεί και τη βασική αιτία που περνάει από το μυαλό σε όσους μας κυβερνάν, ότι μπορούν να προχωρούν σε τόσο σκληρές επιλογές. Όταν οι εργαζόμενοι βλέπουν από τη μια τους εργατοπατέρες της ΓΣΕΕ και από την άλλη τις ξεχωριστές συγκεντρώσεις απογοητεύονται, δε πιστεύουν στη δύναμή τους. Η ευθύνη της ηγεσίας του ΚΚΕ είναι πολύ μεγάλη για αυτή την εξέλιξη. Από την άλλη εμείς παρά και τις δικές μας αδυναμίες δε θα κουραστούμε να επιδιώκουμε διαρκώς τη κοινή δράση όλων των δυνάμεων που αισθάνονται την ευθύνη να μπλοκάρουμε τις αρνητικές εξελίξεις που έρχονται. Και όχι μόνο με δυνάμεις της αριστεράς αλλά και με δυνάμεις που θα αρχίσουν να απεγκλωβίζονται από το συναινετικό πλαίσιο του δικομματισμού.
6. Χαρακτηρίσατε τον πρόεδρο του ΛΑΟΣ Γιώργο Καρατζαφέρη «αντιπρόεδρο της κυβέρνησης». Θεωρείτε ότι το ακροατήριο που βρίσκει- όπως προκύπτει από τα ποσοστά του κόμματος στις δημοσκοπήσεις- αποτελείται από συντηρητικούς ψηφοφόρους ή ο Γ. Καρατζαφέρης μιλά πιο «ανοικτά» και γι’ αυτό βρίσκει ακροατήριο;
Ο κ. Καρατζαφέρης απευθύνεται σε έναν κόσμο βαθύτατα συντηρητικό, ο οποίος έχει απογοητευτεί από τα κόμματα εξουσίας, αλλά αρνείται να αμφισβητήσει την πολιτική τους. Και η πολιτική του κ. Καρατζαφέρη είναι να προσπαθεί να στρέψει τον κόσμο αυτό ενάντια σε ακόμα πιο αδύναμες ομάδες όπως οι μετανάστες. Το πιο σημαντικό όμως είναι ο κ. Καρατζαφέρης προσφέρει στην κυβέρνηση κάλυψη από τα δεξιά, υποστηρίζοντας τα κυβερνητικά μέτρα και συκοφαντώντας κάθε εκδήλωση κοινωνικής διαμαρτυρίας. Πιθανόν να βγαίνει πρόσκαιρα ωφελημένος, αλλά το ερώτημα είναι πόσο είναι ικανοποιημένοι από αυτή τη συμμαχία, οι άνθρωποι που ψήφισαν το ΠΑΣΟΚ.
7. Όταν το ΠΑΣΟΚ εμφάνιζε χαμηλά ποσοστά στις δημοσκοπήσεις, ο ΣΥΝ είχε παρουσιάσει θεαματική άνοδο. Σήμερα, παρά τα μέτρα που έχει πάρει το κυβερνών κόμμα, διατηρεί την πρωτιά και σταθερό προβάδισμα. Αντίθετα ο ΣΥΡΙΖΑ κινείται σε χαμηλά ποσοστά. Το ΠΑΣΟΚ πείθει τους ψηφοφόρους;
Είναι πολύ νωρίς για να βγάλουμε συμπεράσματα αλλά εγώ θα συνιστούσα να μην επαναπαύεστε σε πρόσκαιρα δημοσκοπικά ευρήματα. Ο κόσμος βράζει και οι πολιτικές εξελίξεις που θα ακολουθήσουν ακραίες επιλογές στη οικονομία, ενδεχομένως να είναι εξίσου ακραίες. Το ΠΑΣΟΚ βρίσκεται ακόμα στην πρώτη θέση επειδή οι δημοσκοπήσεις δεν μπορούν να βγάλουν δύο δεύτερους. Και τα δύο κόμματα βρίσκονται σε τραγική κατάσταση και ο κόσμος είναι απογοητευμένος. Ο στόχος της Αριστεράς είναι να μετατρέψει την απογοήτευση αυτή σε ενεργή πολιτική στάση. Το προσπαθούμε, επικοινωνώντας με τον κόσμο, αναδεικνύοντας το πόσο άδικα και αντικοινωνικά είναι τα κυβερνητικά μέτρα, καλώντας τους εργαζόμενους και ιδιαίτερα τους νέους ανθρώπους να υπερασπιστούν το δικαίωμά τους σε μια αξιοπρεπή ζωή.
8. Η κόντρα που παραμένει στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ μήπως είναι κι αυτή μία από τις αιτίες που η Αριστερά δεν μπορεί δημόσια να υπερασπίσει τα δικαιώματα των εργαζομένων ή συμβαίνει κάτι βαθύτερο;
Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει μια σταθερή γραμμή έμπρακτης και μαχητικής υπεράσπισης των δικαιωμάτων του ελληνικού λαού μέσα και έξω από τη βουλή, ανεξαρτήτως των ιδεολογικών συζητήσεων που διεξάγει στο εσωτερικό του. Πολλές φορές μάλιστα αναρωτιέμαι αν έλλειπε από τη βουλή η δική μας παρουσία αν θα υπήρχε αντιπολίτευση. Οι διαφορές στο εσωτερικό μας όμως αναδεικνύονται περισσότερο από όσο αξίζουν και πολλές φορές υπερκαλύπτουν στα ΜΜΕ το έργο μας. Όπως και να ‘χει εκτιμώ ότι είμαστε πολύ κοντά στο σημείο που όλα αυτά τα προβλήματα θα αντιμετωπιστούν δημοκρατικά και θα επιλυθούν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.
9. Οι φωνές στο κόμμα σας για συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ μήπως εισακουστούν στις εκλογές για την αυτοδιοίκηση;
Η στάση του κόμματος στις προσεχείς αυτοδιοικητικές εκλογές έχει ξεκαθαριστεί στην τελευταία συνεδρίαση της Κεντρικής μας Επιτροπής, και θα ξεκαθαριστεί ακόμα περισσότερο στο προσεχές Συνέδριό μας. Επιδιώκουμε παντού συγκρότηση συνδυασμών με πυρήνα τις δυνάμεις της αριστεράς που συμμετέχουν στον ΣΥΡΙΖΑ, και προγραμματικές συμμαχίες με άλλες δυνάμεις από τον χώρο της αριστεράς και της οικολογίας αλλά και με δυνάμεις ή πρόσωπα που θα απεγκλωβίζονται από τη πολιτική επιρροή των δυο μεγάλων κομμάτων. Ιδιαίτερα δε στις περιφέρειες και στους μεγάλους δήμους, όπου η ψήφος θα έχει σαφές πολιτικό μήνυμα, θεωρούμε ότι και τα δύο μεγάλα κόμματα, που είναι υπεύθυνα για την σημερινή κατάσταση, πρέπει να αποδοκιμαστούν.
10. Η λαθρομετανάστευση αποτελεί το μεγάλο αγκάθι της χώρας μας ενώ η εγκληματικότητα αυξάνεται ραγδαία. Ποια πρέπει να είναι η αντίδραση σ’ αυτό το φαινόμενο;
Ξέρετε, δεν υπάρχουν λαθραίοι άνθρωποι, με αυτή την έννοια δεν δέχομαι τον όρο λαθρομετανάστευση. Επίσης τα εγκλήματα δεν έχουν χώρα προέλευσης αλλά αιτίες που τα προκαλούν. Εν ολίγοις αν προσπαθήσουμε να αντιμετωπίσουμε την εγκληματικότητα εστιάζοντας μόνο στους μετανάστες, τότε όχι μόνο δε πετύχουμε το στόχο μας αλλά θα σπείρουμε το μίσος και το φόβο μέσα στη καρδιά της ελληνικής κοινωνίας. Γιατί οι μετανάστες είτε το θέλουμε είτε όχι αποτελούν κομμάτι της κοινωνίας μας. Χρειάζεται λοιπόν μια συνολική πολιτική παρέμβαση που θα αντιμετωπίζει τα προβλήματα του κοινωνικού αποκλεισμού, της εξαθλίωσης, των υποβαθμισμένων κοινωνικών υπηρεσιών, της τοξικοεξάρτησης γιατί η καταστολή δεν επιλύει το πρόβλημα, απλά το μεταθέτει. Και ταυτόχρονα πρέπει να πιέσουμε την Ε.Ε να αναλάβει τις ευθύνες της, με μια συνολική ευρωπαϊκή πολιτική για το ζήτημα των προσφύγων, όπως την έχει διατυπώσει η ύπατη αρμοστεία του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες και να μη «πετάει το μπαλάκι» στις χώρες υποδοχής
11. Είναι γνωστή η «κόντρα» σας με τον κ. Χρυσοχοίδη. Πώς κρίνετε το έργο του Υπουργού, μετά και τη σύλληψη, κατά την αστυνομία, μελών τρομοκρατικής οργάνωσης;
Όσο η σοβαρή αυτή υπόθεση βρίσκεται σε εξέλιξη, τόσο σε ότι αφορά την αστυνομική έρευνα όσο και τη προδικαστική διαδικασία, καλό θα ήταν να αποφύγουμε τους περιττούς σχολιασμούς και να περιμένουμε να αποφανθεί η δικαιοσύνη. Από εκεί και πέρα προσωπικές κόντρες δεν έχω με κανένα. ¨Έχω πολιτικές αντιπαλότητες με πρακτικές και κυρίως με απόψεις. Και το έργο του κ. Χρυσοχοΐδη, δε θα κριθεί μονάχα από την εξέλιξη της συγκεκριμένης υπόθεσης. Θα κριθεί και από πολλές άλλες. Από το ότι σήμερα εξιχνιάζονται λιγότερες από το 1/3 των υποθέσεων συνήθους εγκληματικότητας. Από το ότι η αστυνομία εμφανίζει ψευδομάρτυρες στην δίκη για τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου. Από το ότι τα ΜΑΤ ψεκάζουν ανελέητα με δακρυγόνα τον Μανώλη Γλέζο και ασκούν σχεδόν σε καθημερινή βάση βία κατά πολιτών που ασκούν το δημοκρατικό τους δικαίωμα να διαδηλώνουν ειρηνικά.
Σάββατο 3 Απριλίου 2010
Συνέντευξη του Προέδρου της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ Αλ. Τσίπρα στη Real News
1. Μετά τα μέτρα που έλαβε η κυβέρνηση Παπανδρέου πιστεύετε πως δικαιώθηκαν όσοι υποστήριζαν ¨τι ΠΑΣΟΚ, τι ΝΔ¨;
Τα δυο κόμματα δεν είναι ίδια αλλά όπως αποδείχθηκε διέθεταν συμπληρωματικά και όχι ανταγωνιστικά σχέδια απέναντι στη κρίση. Το επισημάναμε και προεκλογικά και δεχθήκαμε σφοδρή κριτική. Αμέσως μετά τις εκλογές επιβεβαιωθήκαμε όταν η νέα κυβέρνηση άρχισε να «παίζει» με το δημοσιονομικό πρόβλημα της χώρας, προκειμένου να δικαιολογήσει την εγκατάλειψη των προεκλογικών της δεσμεύσεων και να προωθήσει τα συγκεκριμένα μέτρα. Το ότι φτάσαμε στο χείλος του γκρεμού, οφείλεται και σε αυτά τα κυβερνητικά παιχνίδια, και κυρίως στις δημόσιες δηλώσεις για Τιτανικούς και χρεοκοπία. Το ερώτημα λοιπόν για το ποιες είναι οι ουσιαστικές διαφορές μεταξύ ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, πρέπει να το απευθύνετε στους πολίτες που ψήφισαν ΠΑΣΟΚ, προκειμένου να απαλλαγούν από την πολιτική της Νέας Δημοκρατίας και τους προέκυψε συγκυβέρνηση με το ΛΑΟΣ.
2. Γιατί θεωρείτε τόσο αρνητική τη στήριξη που δίνει ο κ. Καρατζαφέρης στην κυβέρνηση για την οικονομία; Ο Πρόεδρος του ΛΑΟΣ, μάλιστα, κερδίζει δημοσκοπικά με τη στάση του περισσότερο απ’ ότι εσείς…
Ο κ. Καρατζαφέρης είναι ένας συνεπέστατος αντιδραστικός πολιτικός. Ο εχθρός του είναι οι μετανάστες, και οποιοσδήποτε διεκδικεί εργασιακά, πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα. Κατά τα άλλα, πάγια θέση του είναι η αδιαμαρτύρητη υποταγή σε κάθε μορφή εξουσίας, είτε αυτή είναι οι τράπεζες, είτε οι Βρυξέλλες, είτε οι εργοδότες. Με την έννοια αυτή, η συμπολίτευση στην οποία επιδίδεται, είναι απολύτως ενδεικτική για το είδος της πολιτικής που ασκεί σήμερα η κυβέρνηση. Μπορεί το ΠΑΣΟΚ να ισχυρίζεται ότι τα κυβερνητικά μέτρα είναι αντίθετα με την ιδεολογία του, αλλά είναι συμβατά με την ιδεολογία του κ. Καρατζαφέρη και αυτό αρκεί. Όσο για τις δημοσκοπήσεις, καλύτερα να περιμένουμε, γιατί όπως θα έχετε παρατηρήσει, δημοσκοπήσεις αυτή την περίοδο, για κάποιο περίεργο λόγο, δεν γίνονται.
3. Αν υποθέσουμε ότι έχετε δίκιο και κατακρημνιστεί η κυβέρνηση Παπανδρέου. Τι εναλλακτικό βλέπετε; Και μάλιστα περισσότερο προοδευτικό;
Εναλλακτική πολιτική είναι αυτή που ενισχύει τα αδύναμα κοινωνικά στρώματα, αναζητά το κόστος εξόδου από την κρίση σε αυτούς που επί δεκαετίες συσσωρεύουν μυθώδη κέρδη, και στηρίζει την έξοδο από την σημερινή κατάσταση σε συγκεκριμένο αναπτυξιακό σχέδιο, καθώς και στην ενίσχυση της απασχόλησης. Είναι μάλιστα η μόνη ρεαλιστική, καθώς η σημερινή πολιτική της κυβέρνησης μας οδηγεί σε μια τρομακτική ύφεση. Για να προωθηθεί όμως μια τέτοια εναλλακτική πολιτική, χρειάζεται να υπάρξουν και οι κατάλληλοι πολιτικοί συσχετισμοί, καθώς και ισχυρή πίεση από τον κόσμο. Και αυτό ακριβώς είναι που επιδιώκουμε, με τις πολιτικές μας παρεμβάσεις.
4. Εσείς παρεμπιπτόντως ζητάτε να φύγει εδώ και τώρα η κυβέρνηση, όπως πράττει ο κ. Αλαβάνος;
Ζητάμε να παρθούν πίσω τα μέτρα. Να συγκλίνουν σε αυτό το στόχο ακόμα και οι πολίτες που ψήφισαν ΠΑΣΟΚ. Να συγκροτηθεί ένα ευρύ μέτωπο δυνάμεων, πλειοψηφικό και αποτελεσματικό. Αν αυτό το μέτωπο είναι νικηφόρο, οι πολιτικές εξελίξεις θα είναι ραγδαίες.
5. Πιστεύετε και εσείς ότι το πολιτικό σύστημα όπως το γνωρίζουμε, μαζί του και οι σημερινοί κομματικοί σχηματισμοί της Αριστεράς, είναι προς απόσυρση;
Οι αποσύρσεις στην πολιτική δεν έρχονται με διακηρύξεις. Έρχονται από την στιγμή που συγκροτούνται νέες κοινωνικές συμμαχίες και ωριμάζουν τα κοινωνικά αιτήματα. Πιστεύω ότι το σύστημα που διακυβέρνησε τον τόπο όλα αυτά τα χρόνια, βασισμένο σε εναλλαγή των δύο κομμάτων, βρίσκεται σε βαθειά κρίση, από την οποία δεν θα τα καταφέρει να βγει. Και ταυτόχρονα πιστεύω ότι η Αριστερά οφείλει να υπερβεί τα δικά της προβλήματα, αν θέλει να είναι αντίστοιχη με τις απαιτήσεις των καιρών.
6. Συνεχίζετε να επιμένετε στη συγκρότηση του τρίτου πόλου της Αριστεράς; Και ρωτώ γιατί από την άλλη υποστηρίζετε πως οι διαφορές σας με το ΚΚΕ είναι ριζικές…
Ακούστε, η κατάσταση είναι πολύ άσχημη. Και δεν είναι μόνο η αδυναμία των ανθρώπων να αντεπεξέλθουν οικονομικά, είναι ακόμα το ξήλωμα του ασφαλιστικού και η κατάργηση κάθε εργασιακού δικαιώματος, που έχουν ήδη ανακοινωθεί. Η κατάσταση αυτή μπορεί να ανατραπεί μόνο αν υπάρξει ουσιαστική και άμεση αντίσταση από την πλευρά της κοινωνίας. Και για να είναι αποτελεσματική η αντίδραση αυτή, χρειάζεται η ευρύτερη δυνατή ενότητα στον αγώνα. Η ενότητα δεν προϋποθέτει απόλυτη ιδεολογική συμφωνία, προϋποθέτει βούληση.
7. Καλά πώς θα συνεργασθείτε με την κυρία Παπαρήγα, που σας αποκαλεί-όσους μείνατε στον ΣΥΝ-…ποντίκια;
Δυστυχώς αυτή είναι η πολιτική επιλογή του Περισσού. Εμείς πιστεύουμε ότι αυτή τη στιγμή χρειάζεται η ευρύτερη δυνατή ενότητα του κόσμου που ακουμπά σε όλο τον προοδευτικό χώρο για να ανατραπούν τα μέτρα. Να συναντηθούν όλοι σε αυτά που τους ενώνουν. Εμείς θα επιμείνουμε σε αυτό.
8. Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, πάντως, εξακολουθεί να σας έχει στο στόχαστρο, με ιδιαίτερους μάλιστα χαρακτηρισμούς. Έχει κάτι προσωπικό μαζί σας; Τι κατά τη γνώμη σας συμβαίνει…
Ο κ. Πάγκαλος εδώ και πολύ καιρό επιδίδεται σε εκστρατεία λάσπης, ασύστολων συκοφαντιών και φραστικού τραμπουκισμού ενάντια στην Αριστερά. Αυτό δεν οφείλεται απλώς στο οξύθυμο του χαρακτήρα του. Είναι μια στάση που εντάσσεται πλήρως στην επικοινωνιακή τακτική της κυβέρνησης. Χρειάζονται ένα εσωτερικό εχθρό για να αποτρέψουν την αποσταθεροποίηση τους. Έφτασαν στο σημείο να βεβαιώνουν ότι κόσμος του ΣΥΡΙΖΑ χτύπησε τον κ. Παναγόπουλο, και συγγνώμη δεν ζητήσανε. Το έργο όμως είναι ξαναπαιγμένο και ο κόσμος δεν τρώει κουτόχορτο. Όταν θα διαπιστώσουν την ζημιά που τους κάνει και θα επιχειρήσουν να τον μαζέψουν, θα είναι αργά.
9. Χωρίς μισόλογα κ. Πρόεδρε για ένα θέμα που συζητείται πολύ στον ΣΥΝ. Ναι ή όχι από το κόμμα σας στην συμμετοχή της χώρας στην Ε.Ε.;
Το να κάνεις κριτική στις σημερινές δομές και στις κατευθύνσεις που ακολουθεί η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ένα ζήτημα. Το να θεωρείς ευνοϊκό για τις κοινωνικές τάξεις που θέλεις να εκπροσωπήσεις, το σενάριο αποχώρησης είναι άλλο. Άλλωστε μια τέτοια προοπτική δεν θα δημιουργούσε κάποιο μεγάλο κόστος στην Ευρώπη, ενώ για την Ελλάδα θα ήταν ανυπολόγιστο. Αυτό που φοβούνται οι κυρίαρχοι κύκλοι στην ΕΕ, είναι ένας συντονισμένος αγώνας των εργαζομένων σε όλες τις χώρες. Και εκεί στρέφουμε τις προσπάθειές μας. Η στρατηγική της Αριστεράς πρέπει να είναι να αλλάξουμε την Ευρώπη. Όχι να την εγκαταλείψουμε.
10. Ναι ή όχι στη ζώνη του ευρώ;
Στο βαθμό που δεν υπάρχει εναλλακτική στρατηγική για τη συμμετοχή μας σε κάποια άλλη περιφερειακή οικονομική συνεργασία, νομίζω ότι δε χωράει ερώτημα. Για σκεφτείτε λίγο τις συνέπειες: Η επιστροφή στην δραχμή, θα έχει ως αποτέλεσμα να μετατραπούν σε υποτιμημένες δραχμές οι μισθοί και να παραμείνουν σε ευρώ τα χρέη και τα κέρδη. Τα κεφάλαια θα εγκαταλείψουν τη χώρα λίγα εικοσιτετράωρα πριν την υποτίμηση, για να επιστρέψουν υπερτιμημένα και να αγοράσουν κοψοχρονιά τα πάντα. Αυτό θα οξύνει ακόμα περισσότερο τις κοινωνικές ανισότητες. Η αριστερά δε μπορεί να υπερασπίζεται μια τέτοια εκδοχή αλλά να διεκδικεί μια άλλη πολιτική ανάπτυξης για την Ευρώπη. Με άλλη λογική για το νόμισμα, απαλλαγμένη από τον μονεταρισμό και την περιοριστική πολιτική. Γιατί το σημερινό γερμανοκεντρικό μοντέλο βρίσκεται σε αδιέξοδο, πράγμα που ομολογείται πλέον ανοιχτά. Θα με ρωτήσετε, βέβαια, αν μια εναλλακτική ευρωπαϊκή πολιτική είναι ρεαλιστική. Μήπως, όμως, είναι ρεαλιστικό να συνεχίσει να υπάρχει η Ευρώπη ως έχει;
11. Προσδοκάτε σε έναν…Λαφονταίν από το ΠΑΣΟΚ; Ή τουλάχιστον προοπτική σε μια σοσιαλιστική συνιστώσα του ΣΥΝ, με στελέχη που θα προέρχονται από το ΠΑΣΟΚ;
Εκτιμούμε ότι ο σημερινός δρόμος τον οποίο έχει επιλέξει η κυβέρνηση, θα οδηγήσει το ΠΑΣΟΚ σε βαθύτατη κρίση. Και το κύριο χαρακτηριστικό της κρίσης αυτής, θα είναι η οριστική αποκοπή του ΠΑΣΟΚ από στρώματα που παραδοσιακά το υποστήριζαν. Εμείς με τον κόσμο αυτόν θέλουμε πρώτα από όλα να συναντηθούμε. Πιστεύω ότι μια τέτοια συνάντηση μπορεί να απελευθερώσει απίστευτη ενέργεια, προωθητική και δημιουργική για τον τόπο. Από εκεί και πέρα, αν δρομολογηθούν τέτοιες εξελίξεις, σίγουρα θα εκφραστούν και σε κεντρικό πολιτικό επίπεδο. Αλλά δεν είναι το πρώτο που μας ενδιαφέρει. Αυτό που πρωτίστως μας ενδιαφέρει αυτή τη στιγμή, είναι να υπάρξει αντίσταση στα κυβερνητικά μέτρα. Γιατί η επίθεση στους μισθούς, τις συντάξεις, την ασφάλιση, είναι κάτι που αφορά τους πάντες, ανεξάρτητα από το κόμμα που επέλεξαν στις εκλογές.
12. Οι παρατάξεις που στηρίζετε σε ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ θα συνεχίσουν να μετάσχουν στα όργανα των διοικήσεων των Συνομοσπονδιών;
Όσα προβλήματα και καθυστερήσεις και αν έχει το συνδικαλιστικό κίνημα, η διάσπασή του σε μια τόσο κρίσιμη περίοδο θα ήταν πολύ σοβαρό λάθος. Η συμμετοχή σε αντιπροσωπευτικά προεδρεία, είναι μια στάση που πρέπει να κριθεί ως προς τα θετικά και τα αρνητικά της σημεία. Το σημαντικό είναι να ασκεί η αριστερά σταθερή και κάθετη αντιπολίτευση απέναντι στον κυβερνητικό και τον πελατειακό συνδικαλισμό. Και ταυτόχρονα, να πιέζει όσο γίνεται περισσότερο για τον αναπροσανατολισμό του συνδικαλιστικού κινήματος προς τους κοινωνικούς αγώνες, καθώς και την επανασύνδεσή του με τους εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα. Ειδικά τους νέους ανθρώπους, που παλεύουν για τα 500 και τα 600 ευρώ χωρίς κατοχυρωμένα εργασιακά δικαιώματα.
13. Με το Συνέδριο του Ιουνίου τι θέλετε να πετύχετε κ. πρόεδρε;
Το προηγούμενο διάστημα, ήρθαμε αντιμέτωποι κατά πρόσωπο με τις αδυναμίες μας και μάλιστα με αρκετά επώδυνο τρόπο. Αν θέλουμε λοιπόν να αντιστοιχούμε στην κρισιμότητα των περιστάσεων και να είμαστε πολιτικά αποτελεσματικοί, οφείλουμε αυτές τις αδυναμίες να τις δούμε διεξοδικά και να τις ξεπεράσουμε. Αυτό καλείται να κάνει το Συνέδριό μας. Και μπορεί να το κάνει, πάντα με σεβασμό στις διαφορετικές απόψεις, με πολιτική σύνθεση και με απόλυτα δημοκρατικές διαδικασίες.
14. Την επομένη, δηλαδή, οι τάσεις θα λειτουργούν ως ¨κόμμα μέσα στο κόμμα¨;
Τις τάσεις δεν μπορείς να τις αποκλείσεις, ούτε να τις απαγορεύσεις. Όπως δεν μπορείς να απαγορεύσεις και την ελεύθερη διατύπωση απόψεων. Το ζητούμενο είναι να υπάρχει κόμμα, που εργάζεται και λειτουργεί ως τέτοιο και όχι ως ομοσπονδία τάσεων, με αλληλοσυγκρουόμενα πολιτικά σχέδια. Αυτό νομίζω ότι είναι και η απαίτηση της μεγάλης πλειοψηφίας των μελών και των φίλων του κόμματος, να γίνει επιτέλους ο ΣΥΝ κόμμα με κανόνες και πλαίσιο λειτουργίας που όσοι θέλουν να βρίσκονται εντός οφείλουν να το σέβονται. Αυτό μας ζήτησε ο κόσμος μας και νομίζω ότι στο συνέδριο θα αποτυπωθεί πλήρως.
15. Σας κατηγορούν, πάντως, ότι επιδιώκετε την διάσπαση του ¨Αριστερού Ρεύματος¨ και τη συγκρότηση ¨προεδρικής¨ ομάδας;
Ο στόχος είναι η επιστροφή της πολιτικής στα θεσμικά όργανα του κόμματος. Με δημοκρατική λειτουργία, με πλειοψηφίες και μειοψηφίες και όχι με διαμόρφωση των ισορροπιών σε διαδρόμους και κλειστά γραφεία. Το κόμμα δεν χρειάζεται άλλες τάσεις, έχει ήδη αρκετές. Το κόμμα χρειάζεται κανόνες λειτουργίας, σεβασμό στην δημοκρατία, και πολιτική που θα εμπνέει και θα εκφράζει τα μέλη του.
16. Την ¨Ανανεωτική Πτέρυγα¨ τη θεωρείτε ικανή να διασπάσει τον ΣΥΝ, αν δεν ικανοποιηθεί στην ¨κόκκινη γραμμή¨ που θέτει για τον ΣΥΡΙΖΑ;
Εδώ και καιρό δέχομαι εισηγήσεις διασπάσεων εκατέρωθεν. Το θεωρώ θετικό ότι αυτές οι εισηγήσεις δεν περπατάνε στον πονεμένο από χίλιες διασπάσεις κόσμο της αριστεράς. Σε ένα κόμμα, οι όροι συνύπαρξης διαμορφώνονται από όλους, και αφορούν και την πολιτική συμμαχιών, και την υλοποίηση ή υπονόμευση των αποφάσεων, και την επιδίωξη ικανοποίησης προσωπικών φιλοδοξιών και τα πάντα. Νομίζω ότι μια σοβαρή εμβάθυνση της πολιτικής μας γραμμής και μια σαφής δέσμευση σε κανόνες λειτουργίας, μπορεί να μας φέρει όλους σε κοινή κατεύθυνση χωρίς η εσωκομματική δημοκρατία να θιγεί στο ελάχιστο.
17. Ριζική ανανέωση να περιμένουμε κ. Πρόεδρε; Την χρειάζεται ο ΣΥΝ;
Η ανανέωση είναι πολιτικό ζήτημα. Δεν μας ενδιαφέρει απλώς η ανανέωση για την ανανέωση, μας ενδιαφέρει κάθε βήμα που θα κάνει τον ΣΥΝ λιγότερο γραφειοκρατικό, και πιο αποτελεσματικό στην πολιτική του δουλειά. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η ανανέωση, με σαφή και ξεκάθαρα πάντως τα πολιτικά κριτήρια, είναι διαρκές ζητούμενο. Ειδικά για την δική μας αριστερά, που αντιμετωπίζει την πολιτική ως στάση ζωής και όχι ως κατεστημένο.
18. Στις προσεχείς εκλογές για την Αυτοδιοίκηση, αποκλείεται κάθε συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ;
Η τελευταία μας απόφαση, είναι σαφέστατη. Πάμε με τους συμμάχους μας της ριζοσπαστικής αριστεράς και επιδιώκουμε διεύρυνση και προς άλλους χώρους, ιδιαίτερα τον οικολογικό, στην βάση της αντιμετώπισης των τοπικών προβλημάτων. Εμείς θα επιμείνουμε στην συγκρότηση αυτοδιοικητικών σχημάτων που θα είναι μεν πλατειά και ανοιχτά σε συνεργασίες, αλλά θα είναι όσο πιο αξιόπιστα γίνεται σε επίπεδο προγράμματος, αυτοδιοικητικής πρακτικής και προσώπων. Αλλά είναι σημαντικό να αναδειχτούν και τα τρέχοντα πολιτικά προβλήματα, ιδιαίτερα στους διευρυμένους δήμους των μεγάλων πόλεων και τις περιφέρειες, όπου η αναμέτρηση έχει κεντρικό πολιτικό χαρακτήρα. Και με αυτή την έννοια, θέμα συνεργασίας με το ΠΑΣΟΚ δεν τίθεται, πόσο μάλλον στις συνθήκες που διαμορφώνονται σήμερα, όταν ο κόσμος είναι αντιμέτωπος με μια τέτοια κυβερνητική πολιτική.
* Βλέπουμε ότι είστε κάθετα αντίθετος με το ενδεχόμενο προσφυγής στο ΔΝΤ. Είναι στ΄ αλήθεια τόσο τρομερό;
Το ΔΝΤ μπήκε στη διεθνή ατζέντα ως λύση από τον κ. Παπανδρέου. Βέβαια πρωτίστως, εντός συνόρων, είχε υποδειχθεί από τους δύο ένθερμους υποστηριχτές της πολιτικής του, τους κ.κ. Καρατζαφέρη και Μητσοτάκη. Δε πιστεύω ότι πρόκειται για γλωσσικό ολίσθημα του κου Παπανδρεόυ, ούτε για μπλόφα. Σε τόσο σημαντικά θέματα δε μπορεί κανείς να μπλοφάρει. Μάλλον πρόκειται για συνειδητή επιλογή. Σε κάθε περίπτωση εάν καταλήξουμε στο ΔΝΤ την απόλυτη ευθύνη θα την έχει ο κ. Παπανδρέου. Στο ΔΝΤ όμως έχουν βέτο οι ΗΠΑ. Άρα εδώ έχουμε κατ’ αρχήν μια οδυνηρή διπλωματική ήττα της Ευρώπης. Δεύτερον, είναι σαφές ότι το ΔΝΤ θα διεκδικήσει εφαρμογή απάνθρωπων και αποτυχημένων πολιτικών οι οποίες τελευταία αποκαλούνται «τεχνογνωσία». Ακούσαμε και κάποιες αστειότητες από τον κ. Παπακωνσταντίνου, ότι το ΔΝΤ δεν μπορεί να ζητήσει νέα μέτρα, οι οποίες όμως διαψεύστηκαν εντός 24ώρου, από τον κ. Στρος Καν.
* Τα έχετε βάλει με τις τράπεζες μήπως έχετε μονομανία κ. Πρόεδρε;
Οι τράπεζες ενισχύθηκαν με 28 δις δημόσιου χρήματος, προκειμένου να διασφαλιστεί η ρευστότητα στην οικονομία, την οποία ποτέ δεν είδαμε. Κερδοσκοπούν ασύστολα ακόμα και τώρα δανειζόμενες με 1% από την Κεντρική Ευρωπαϊκή Τράπεζα, και δανείζοντας το κράτος με πενταπλάσιο ποσοστό. Οι τράπεζες κρατάνε περίπου το 25% του ελληνικού χρέους. Είναι οι εγχώριοι κερδοσκόποι. Εμείς λέμε κάτι πολύ απλό. Να επιστρέψουν στον έλληνα φορολογούμενο όσα βγάζουν από τα ομόλογα του ελληνικού δημοσίου. Είναι παράλογο αυτό; Λέμε να μετοχοποιούν ένα μέρος των κερδών τους και να το αποδίδουν στα ασφαλιστικά ταμεία. Μήπως και αυτό είναι παράλογο; Σε κάθε περίπτωση η χώρα δε πρόκειται να βγει από τη κρίση αν δεν γίνουν ριζικές τομές στο χρηματοπιστωτικό σύστημα. Αν δε προχωρήσουμε άμεσα σε έναν ισχυρό δημόσιο πυλώνα, που θα κατευθύνει τον ανταγωνισμό προς όφελος των δανειοληπτών και θα χρηματοδοτεί την ανάπτυξη με κριτήριο τη κοινωνική ανταποδοτικότητα και όχι το κέρδος των μετόχων.
To Γραφείο Τύπου
Τα δυο κόμματα δεν είναι ίδια αλλά όπως αποδείχθηκε διέθεταν συμπληρωματικά και όχι ανταγωνιστικά σχέδια απέναντι στη κρίση. Το επισημάναμε και προεκλογικά και δεχθήκαμε σφοδρή κριτική. Αμέσως μετά τις εκλογές επιβεβαιωθήκαμε όταν η νέα κυβέρνηση άρχισε να «παίζει» με το δημοσιονομικό πρόβλημα της χώρας, προκειμένου να δικαιολογήσει την εγκατάλειψη των προεκλογικών της δεσμεύσεων και να προωθήσει τα συγκεκριμένα μέτρα. Το ότι φτάσαμε στο χείλος του γκρεμού, οφείλεται και σε αυτά τα κυβερνητικά παιχνίδια, και κυρίως στις δημόσιες δηλώσεις για Τιτανικούς και χρεοκοπία. Το ερώτημα λοιπόν για το ποιες είναι οι ουσιαστικές διαφορές μεταξύ ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, πρέπει να το απευθύνετε στους πολίτες που ψήφισαν ΠΑΣΟΚ, προκειμένου να απαλλαγούν από την πολιτική της Νέας Δημοκρατίας και τους προέκυψε συγκυβέρνηση με το ΛΑΟΣ.
2. Γιατί θεωρείτε τόσο αρνητική τη στήριξη που δίνει ο κ. Καρατζαφέρης στην κυβέρνηση για την οικονομία; Ο Πρόεδρος του ΛΑΟΣ, μάλιστα, κερδίζει δημοσκοπικά με τη στάση του περισσότερο απ’ ότι εσείς…
Ο κ. Καρατζαφέρης είναι ένας συνεπέστατος αντιδραστικός πολιτικός. Ο εχθρός του είναι οι μετανάστες, και οποιοσδήποτε διεκδικεί εργασιακά, πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα. Κατά τα άλλα, πάγια θέση του είναι η αδιαμαρτύρητη υποταγή σε κάθε μορφή εξουσίας, είτε αυτή είναι οι τράπεζες, είτε οι Βρυξέλλες, είτε οι εργοδότες. Με την έννοια αυτή, η συμπολίτευση στην οποία επιδίδεται, είναι απολύτως ενδεικτική για το είδος της πολιτικής που ασκεί σήμερα η κυβέρνηση. Μπορεί το ΠΑΣΟΚ να ισχυρίζεται ότι τα κυβερνητικά μέτρα είναι αντίθετα με την ιδεολογία του, αλλά είναι συμβατά με την ιδεολογία του κ. Καρατζαφέρη και αυτό αρκεί. Όσο για τις δημοσκοπήσεις, καλύτερα να περιμένουμε, γιατί όπως θα έχετε παρατηρήσει, δημοσκοπήσεις αυτή την περίοδο, για κάποιο περίεργο λόγο, δεν γίνονται.
3. Αν υποθέσουμε ότι έχετε δίκιο και κατακρημνιστεί η κυβέρνηση Παπανδρέου. Τι εναλλακτικό βλέπετε; Και μάλιστα περισσότερο προοδευτικό;
Εναλλακτική πολιτική είναι αυτή που ενισχύει τα αδύναμα κοινωνικά στρώματα, αναζητά το κόστος εξόδου από την κρίση σε αυτούς που επί δεκαετίες συσσωρεύουν μυθώδη κέρδη, και στηρίζει την έξοδο από την σημερινή κατάσταση σε συγκεκριμένο αναπτυξιακό σχέδιο, καθώς και στην ενίσχυση της απασχόλησης. Είναι μάλιστα η μόνη ρεαλιστική, καθώς η σημερινή πολιτική της κυβέρνησης μας οδηγεί σε μια τρομακτική ύφεση. Για να προωθηθεί όμως μια τέτοια εναλλακτική πολιτική, χρειάζεται να υπάρξουν και οι κατάλληλοι πολιτικοί συσχετισμοί, καθώς και ισχυρή πίεση από τον κόσμο. Και αυτό ακριβώς είναι που επιδιώκουμε, με τις πολιτικές μας παρεμβάσεις.
4. Εσείς παρεμπιπτόντως ζητάτε να φύγει εδώ και τώρα η κυβέρνηση, όπως πράττει ο κ. Αλαβάνος;
Ζητάμε να παρθούν πίσω τα μέτρα. Να συγκλίνουν σε αυτό το στόχο ακόμα και οι πολίτες που ψήφισαν ΠΑΣΟΚ. Να συγκροτηθεί ένα ευρύ μέτωπο δυνάμεων, πλειοψηφικό και αποτελεσματικό. Αν αυτό το μέτωπο είναι νικηφόρο, οι πολιτικές εξελίξεις θα είναι ραγδαίες.
5. Πιστεύετε και εσείς ότι το πολιτικό σύστημα όπως το γνωρίζουμε, μαζί του και οι σημερινοί κομματικοί σχηματισμοί της Αριστεράς, είναι προς απόσυρση;
Οι αποσύρσεις στην πολιτική δεν έρχονται με διακηρύξεις. Έρχονται από την στιγμή που συγκροτούνται νέες κοινωνικές συμμαχίες και ωριμάζουν τα κοινωνικά αιτήματα. Πιστεύω ότι το σύστημα που διακυβέρνησε τον τόπο όλα αυτά τα χρόνια, βασισμένο σε εναλλαγή των δύο κομμάτων, βρίσκεται σε βαθειά κρίση, από την οποία δεν θα τα καταφέρει να βγει. Και ταυτόχρονα πιστεύω ότι η Αριστερά οφείλει να υπερβεί τα δικά της προβλήματα, αν θέλει να είναι αντίστοιχη με τις απαιτήσεις των καιρών.
6. Συνεχίζετε να επιμένετε στη συγκρότηση του τρίτου πόλου της Αριστεράς; Και ρωτώ γιατί από την άλλη υποστηρίζετε πως οι διαφορές σας με το ΚΚΕ είναι ριζικές…
Ακούστε, η κατάσταση είναι πολύ άσχημη. Και δεν είναι μόνο η αδυναμία των ανθρώπων να αντεπεξέλθουν οικονομικά, είναι ακόμα το ξήλωμα του ασφαλιστικού και η κατάργηση κάθε εργασιακού δικαιώματος, που έχουν ήδη ανακοινωθεί. Η κατάσταση αυτή μπορεί να ανατραπεί μόνο αν υπάρξει ουσιαστική και άμεση αντίσταση από την πλευρά της κοινωνίας. Και για να είναι αποτελεσματική η αντίδραση αυτή, χρειάζεται η ευρύτερη δυνατή ενότητα στον αγώνα. Η ενότητα δεν προϋποθέτει απόλυτη ιδεολογική συμφωνία, προϋποθέτει βούληση.
7. Καλά πώς θα συνεργασθείτε με την κυρία Παπαρήγα, που σας αποκαλεί-όσους μείνατε στον ΣΥΝ-…ποντίκια;
Δυστυχώς αυτή είναι η πολιτική επιλογή του Περισσού. Εμείς πιστεύουμε ότι αυτή τη στιγμή χρειάζεται η ευρύτερη δυνατή ενότητα του κόσμου που ακουμπά σε όλο τον προοδευτικό χώρο για να ανατραπούν τα μέτρα. Να συναντηθούν όλοι σε αυτά που τους ενώνουν. Εμείς θα επιμείνουμε σε αυτό.
8. Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, πάντως, εξακολουθεί να σας έχει στο στόχαστρο, με ιδιαίτερους μάλιστα χαρακτηρισμούς. Έχει κάτι προσωπικό μαζί σας; Τι κατά τη γνώμη σας συμβαίνει…
Ο κ. Πάγκαλος εδώ και πολύ καιρό επιδίδεται σε εκστρατεία λάσπης, ασύστολων συκοφαντιών και φραστικού τραμπουκισμού ενάντια στην Αριστερά. Αυτό δεν οφείλεται απλώς στο οξύθυμο του χαρακτήρα του. Είναι μια στάση που εντάσσεται πλήρως στην επικοινωνιακή τακτική της κυβέρνησης. Χρειάζονται ένα εσωτερικό εχθρό για να αποτρέψουν την αποσταθεροποίηση τους. Έφτασαν στο σημείο να βεβαιώνουν ότι κόσμος του ΣΥΡΙΖΑ χτύπησε τον κ. Παναγόπουλο, και συγγνώμη δεν ζητήσανε. Το έργο όμως είναι ξαναπαιγμένο και ο κόσμος δεν τρώει κουτόχορτο. Όταν θα διαπιστώσουν την ζημιά που τους κάνει και θα επιχειρήσουν να τον μαζέψουν, θα είναι αργά.
9. Χωρίς μισόλογα κ. Πρόεδρε για ένα θέμα που συζητείται πολύ στον ΣΥΝ. Ναι ή όχι από το κόμμα σας στην συμμετοχή της χώρας στην Ε.Ε.;
Το να κάνεις κριτική στις σημερινές δομές και στις κατευθύνσεις που ακολουθεί η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ένα ζήτημα. Το να θεωρείς ευνοϊκό για τις κοινωνικές τάξεις που θέλεις να εκπροσωπήσεις, το σενάριο αποχώρησης είναι άλλο. Άλλωστε μια τέτοια προοπτική δεν θα δημιουργούσε κάποιο μεγάλο κόστος στην Ευρώπη, ενώ για την Ελλάδα θα ήταν ανυπολόγιστο. Αυτό που φοβούνται οι κυρίαρχοι κύκλοι στην ΕΕ, είναι ένας συντονισμένος αγώνας των εργαζομένων σε όλες τις χώρες. Και εκεί στρέφουμε τις προσπάθειές μας. Η στρατηγική της Αριστεράς πρέπει να είναι να αλλάξουμε την Ευρώπη. Όχι να την εγκαταλείψουμε.
10. Ναι ή όχι στη ζώνη του ευρώ;
Στο βαθμό που δεν υπάρχει εναλλακτική στρατηγική για τη συμμετοχή μας σε κάποια άλλη περιφερειακή οικονομική συνεργασία, νομίζω ότι δε χωράει ερώτημα. Για σκεφτείτε λίγο τις συνέπειες: Η επιστροφή στην δραχμή, θα έχει ως αποτέλεσμα να μετατραπούν σε υποτιμημένες δραχμές οι μισθοί και να παραμείνουν σε ευρώ τα χρέη και τα κέρδη. Τα κεφάλαια θα εγκαταλείψουν τη χώρα λίγα εικοσιτετράωρα πριν την υποτίμηση, για να επιστρέψουν υπερτιμημένα και να αγοράσουν κοψοχρονιά τα πάντα. Αυτό θα οξύνει ακόμα περισσότερο τις κοινωνικές ανισότητες. Η αριστερά δε μπορεί να υπερασπίζεται μια τέτοια εκδοχή αλλά να διεκδικεί μια άλλη πολιτική ανάπτυξης για την Ευρώπη. Με άλλη λογική για το νόμισμα, απαλλαγμένη από τον μονεταρισμό και την περιοριστική πολιτική. Γιατί το σημερινό γερμανοκεντρικό μοντέλο βρίσκεται σε αδιέξοδο, πράγμα που ομολογείται πλέον ανοιχτά. Θα με ρωτήσετε, βέβαια, αν μια εναλλακτική ευρωπαϊκή πολιτική είναι ρεαλιστική. Μήπως, όμως, είναι ρεαλιστικό να συνεχίσει να υπάρχει η Ευρώπη ως έχει;
11. Προσδοκάτε σε έναν…Λαφονταίν από το ΠΑΣΟΚ; Ή τουλάχιστον προοπτική σε μια σοσιαλιστική συνιστώσα του ΣΥΝ, με στελέχη που θα προέρχονται από το ΠΑΣΟΚ;
Εκτιμούμε ότι ο σημερινός δρόμος τον οποίο έχει επιλέξει η κυβέρνηση, θα οδηγήσει το ΠΑΣΟΚ σε βαθύτατη κρίση. Και το κύριο χαρακτηριστικό της κρίσης αυτής, θα είναι η οριστική αποκοπή του ΠΑΣΟΚ από στρώματα που παραδοσιακά το υποστήριζαν. Εμείς με τον κόσμο αυτόν θέλουμε πρώτα από όλα να συναντηθούμε. Πιστεύω ότι μια τέτοια συνάντηση μπορεί να απελευθερώσει απίστευτη ενέργεια, προωθητική και δημιουργική για τον τόπο. Από εκεί και πέρα, αν δρομολογηθούν τέτοιες εξελίξεις, σίγουρα θα εκφραστούν και σε κεντρικό πολιτικό επίπεδο. Αλλά δεν είναι το πρώτο που μας ενδιαφέρει. Αυτό που πρωτίστως μας ενδιαφέρει αυτή τη στιγμή, είναι να υπάρξει αντίσταση στα κυβερνητικά μέτρα. Γιατί η επίθεση στους μισθούς, τις συντάξεις, την ασφάλιση, είναι κάτι που αφορά τους πάντες, ανεξάρτητα από το κόμμα που επέλεξαν στις εκλογές.
12. Οι παρατάξεις που στηρίζετε σε ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ θα συνεχίσουν να μετάσχουν στα όργανα των διοικήσεων των Συνομοσπονδιών;
Όσα προβλήματα και καθυστερήσεις και αν έχει το συνδικαλιστικό κίνημα, η διάσπασή του σε μια τόσο κρίσιμη περίοδο θα ήταν πολύ σοβαρό λάθος. Η συμμετοχή σε αντιπροσωπευτικά προεδρεία, είναι μια στάση που πρέπει να κριθεί ως προς τα θετικά και τα αρνητικά της σημεία. Το σημαντικό είναι να ασκεί η αριστερά σταθερή και κάθετη αντιπολίτευση απέναντι στον κυβερνητικό και τον πελατειακό συνδικαλισμό. Και ταυτόχρονα, να πιέζει όσο γίνεται περισσότερο για τον αναπροσανατολισμό του συνδικαλιστικού κινήματος προς τους κοινωνικούς αγώνες, καθώς και την επανασύνδεσή του με τους εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα. Ειδικά τους νέους ανθρώπους, που παλεύουν για τα 500 και τα 600 ευρώ χωρίς κατοχυρωμένα εργασιακά δικαιώματα.
13. Με το Συνέδριο του Ιουνίου τι θέλετε να πετύχετε κ. πρόεδρε;
Το προηγούμενο διάστημα, ήρθαμε αντιμέτωποι κατά πρόσωπο με τις αδυναμίες μας και μάλιστα με αρκετά επώδυνο τρόπο. Αν θέλουμε λοιπόν να αντιστοιχούμε στην κρισιμότητα των περιστάσεων και να είμαστε πολιτικά αποτελεσματικοί, οφείλουμε αυτές τις αδυναμίες να τις δούμε διεξοδικά και να τις ξεπεράσουμε. Αυτό καλείται να κάνει το Συνέδριό μας. Και μπορεί να το κάνει, πάντα με σεβασμό στις διαφορετικές απόψεις, με πολιτική σύνθεση και με απόλυτα δημοκρατικές διαδικασίες.
14. Την επομένη, δηλαδή, οι τάσεις θα λειτουργούν ως ¨κόμμα μέσα στο κόμμα¨;
Τις τάσεις δεν μπορείς να τις αποκλείσεις, ούτε να τις απαγορεύσεις. Όπως δεν μπορείς να απαγορεύσεις και την ελεύθερη διατύπωση απόψεων. Το ζητούμενο είναι να υπάρχει κόμμα, που εργάζεται και λειτουργεί ως τέτοιο και όχι ως ομοσπονδία τάσεων, με αλληλοσυγκρουόμενα πολιτικά σχέδια. Αυτό νομίζω ότι είναι και η απαίτηση της μεγάλης πλειοψηφίας των μελών και των φίλων του κόμματος, να γίνει επιτέλους ο ΣΥΝ κόμμα με κανόνες και πλαίσιο λειτουργίας που όσοι θέλουν να βρίσκονται εντός οφείλουν να το σέβονται. Αυτό μας ζήτησε ο κόσμος μας και νομίζω ότι στο συνέδριο θα αποτυπωθεί πλήρως.
15. Σας κατηγορούν, πάντως, ότι επιδιώκετε την διάσπαση του ¨Αριστερού Ρεύματος¨ και τη συγκρότηση ¨προεδρικής¨ ομάδας;
Ο στόχος είναι η επιστροφή της πολιτικής στα θεσμικά όργανα του κόμματος. Με δημοκρατική λειτουργία, με πλειοψηφίες και μειοψηφίες και όχι με διαμόρφωση των ισορροπιών σε διαδρόμους και κλειστά γραφεία. Το κόμμα δεν χρειάζεται άλλες τάσεις, έχει ήδη αρκετές. Το κόμμα χρειάζεται κανόνες λειτουργίας, σεβασμό στην δημοκρατία, και πολιτική που θα εμπνέει και θα εκφράζει τα μέλη του.
16. Την ¨Ανανεωτική Πτέρυγα¨ τη θεωρείτε ικανή να διασπάσει τον ΣΥΝ, αν δεν ικανοποιηθεί στην ¨κόκκινη γραμμή¨ που θέτει για τον ΣΥΡΙΖΑ;
Εδώ και καιρό δέχομαι εισηγήσεις διασπάσεων εκατέρωθεν. Το θεωρώ θετικό ότι αυτές οι εισηγήσεις δεν περπατάνε στον πονεμένο από χίλιες διασπάσεις κόσμο της αριστεράς. Σε ένα κόμμα, οι όροι συνύπαρξης διαμορφώνονται από όλους, και αφορούν και την πολιτική συμμαχιών, και την υλοποίηση ή υπονόμευση των αποφάσεων, και την επιδίωξη ικανοποίησης προσωπικών φιλοδοξιών και τα πάντα. Νομίζω ότι μια σοβαρή εμβάθυνση της πολιτικής μας γραμμής και μια σαφής δέσμευση σε κανόνες λειτουργίας, μπορεί να μας φέρει όλους σε κοινή κατεύθυνση χωρίς η εσωκομματική δημοκρατία να θιγεί στο ελάχιστο.
17. Ριζική ανανέωση να περιμένουμε κ. Πρόεδρε; Την χρειάζεται ο ΣΥΝ;
Η ανανέωση είναι πολιτικό ζήτημα. Δεν μας ενδιαφέρει απλώς η ανανέωση για την ανανέωση, μας ενδιαφέρει κάθε βήμα που θα κάνει τον ΣΥΝ λιγότερο γραφειοκρατικό, και πιο αποτελεσματικό στην πολιτική του δουλειά. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η ανανέωση, με σαφή και ξεκάθαρα πάντως τα πολιτικά κριτήρια, είναι διαρκές ζητούμενο. Ειδικά για την δική μας αριστερά, που αντιμετωπίζει την πολιτική ως στάση ζωής και όχι ως κατεστημένο.
18. Στις προσεχείς εκλογές για την Αυτοδιοίκηση, αποκλείεται κάθε συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ;
Η τελευταία μας απόφαση, είναι σαφέστατη. Πάμε με τους συμμάχους μας της ριζοσπαστικής αριστεράς και επιδιώκουμε διεύρυνση και προς άλλους χώρους, ιδιαίτερα τον οικολογικό, στην βάση της αντιμετώπισης των τοπικών προβλημάτων. Εμείς θα επιμείνουμε στην συγκρότηση αυτοδιοικητικών σχημάτων που θα είναι μεν πλατειά και ανοιχτά σε συνεργασίες, αλλά θα είναι όσο πιο αξιόπιστα γίνεται σε επίπεδο προγράμματος, αυτοδιοικητικής πρακτικής και προσώπων. Αλλά είναι σημαντικό να αναδειχτούν και τα τρέχοντα πολιτικά προβλήματα, ιδιαίτερα στους διευρυμένους δήμους των μεγάλων πόλεων και τις περιφέρειες, όπου η αναμέτρηση έχει κεντρικό πολιτικό χαρακτήρα. Και με αυτή την έννοια, θέμα συνεργασίας με το ΠΑΣΟΚ δεν τίθεται, πόσο μάλλον στις συνθήκες που διαμορφώνονται σήμερα, όταν ο κόσμος είναι αντιμέτωπος με μια τέτοια κυβερνητική πολιτική.
* Βλέπουμε ότι είστε κάθετα αντίθετος με το ενδεχόμενο προσφυγής στο ΔΝΤ. Είναι στ΄ αλήθεια τόσο τρομερό;
Το ΔΝΤ μπήκε στη διεθνή ατζέντα ως λύση από τον κ. Παπανδρέου. Βέβαια πρωτίστως, εντός συνόρων, είχε υποδειχθεί από τους δύο ένθερμους υποστηριχτές της πολιτικής του, τους κ.κ. Καρατζαφέρη και Μητσοτάκη. Δε πιστεύω ότι πρόκειται για γλωσσικό ολίσθημα του κου Παπανδρεόυ, ούτε για μπλόφα. Σε τόσο σημαντικά θέματα δε μπορεί κανείς να μπλοφάρει. Μάλλον πρόκειται για συνειδητή επιλογή. Σε κάθε περίπτωση εάν καταλήξουμε στο ΔΝΤ την απόλυτη ευθύνη θα την έχει ο κ. Παπανδρέου. Στο ΔΝΤ όμως έχουν βέτο οι ΗΠΑ. Άρα εδώ έχουμε κατ’ αρχήν μια οδυνηρή διπλωματική ήττα της Ευρώπης. Δεύτερον, είναι σαφές ότι το ΔΝΤ θα διεκδικήσει εφαρμογή απάνθρωπων και αποτυχημένων πολιτικών οι οποίες τελευταία αποκαλούνται «τεχνογνωσία». Ακούσαμε και κάποιες αστειότητες από τον κ. Παπακωνσταντίνου, ότι το ΔΝΤ δεν μπορεί να ζητήσει νέα μέτρα, οι οποίες όμως διαψεύστηκαν εντός 24ώρου, από τον κ. Στρος Καν.
* Τα έχετε βάλει με τις τράπεζες μήπως έχετε μονομανία κ. Πρόεδρε;
Οι τράπεζες ενισχύθηκαν με 28 δις δημόσιου χρήματος, προκειμένου να διασφαλιστεί η ρευστότητα στην οικονομία, την οποία ποτέ δεν είδαμε. Κερδοσκοπούν ασύστολα ακόμα και τώρα δανειζόμενες με 1% από την Κεντρική Ευρωπαϊκή Τράπεζα, και δανείζοντας το κράτος με πενταπλάσιο ποσοστό. Οι τράπεζες κρατάνε περίπου το 25% του ελληνικού χρέους. Είναι οι εγχώριοι κερδοσκόποι. Εμείς λέμε κάτι πολύ απλό. Να επιστρέψουν στον έλληνα φορολογούμενο όσα βγάζουν από τα ομόλογα του ελληνικού δημοσίου. Είναι παράλογο αυτό; Λέμε να μετοχοποιούν ένα μέρος των κερδών τους και να το αποδίδουν στα ασφαλιστικά ταμεία. Μήπως και αυτό είναι παράλογο; Σε κάθε περίπτωση η χώρα δε πρόκειται να βγει από τη κρίση αν δεν γίνουν ριζικές τομές στο χρηματοπιστωτικό σύστημα. Αν δε προχωρήσουμε άμεσα σε έναν ισχυρό δημόσιο πυλώνα, που θα κατευθύνει τον ανταγωνισμό προς όφελος των δανειοληπτών και θα χρηματοδοτεί την ανάπτυξη με κριτήριο τη κοινωνική ανταποδοτικότητα και όχι το κέρδος των μετόχων.
To Γραφείο Τύπου
Πέμπτη 12 Νοεμβρίου 2009
Αποσπάσματα συνέντευξης του Προέδρου της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ Αλ. Τσίπρα στον «Αθήνα 9.84»
ΓΙΑ ΣΥΝ - ΣΥΡΙΖΑ
- Επειδή αφορά κι εσάς, να κάνω μια ερώτηση, επειδή έχουν επανεμφανιστεί τα προβλήματα στον ΣΥΡΙΖΑ που σας είχαν ταλανίσει προεκλογικά και έμειναν εκκρεμή -και λογικό επειδή προκηρύχθηκαν εκλογές. Θέλω να σας ρωτήσω... έχετε σκεφτεί ποτέ το ενδεχόμενο της αποχώρησης του ΣΥΝ από τον ΣΥΡΙΖΑ.....
Όχι, δεν με έχει απασχολήσει αυτή η λογική. Γιατί ο ΣΥΝ από την συνύπαρξη με διαφορετικές απόψεις, διαφορετικά ρεύματα δεν έχει να φοβηθεί κάτι, στο βαθμό που θα υπερισχύει η δημοκρατία, η δημοκρατική λειτουργία.
Εμείς εδώ και πάρα πολλά χρόνια έχουμε υιοθετήσει την άποψη -την χαρακτηρίσαμε στρατηγική επιλογή- την άποψη της συμπόρευσης με πολλές και διαφορετικές ομάδες, συνιστώσες, ρεύματα ιδεών στο χώρο της ριζοσπαστικής Αριστεράς.
Δεν συμφωνώ με την άποψη ότι ο εχθρός είναι στο χώρο μας, είναι ο διπλανός μας, ο εχθρός είναι απέναντι. Αυτό το οποίο έχω σκεφτεί και με προβληματίζει βαθύτατα είναι ότι πρέπει να δημιουργήσουμε ένα θεσμικά νομιμοποιημένο και αποδεκτό απ΄ όλους όσους συμμετέχουμε σ΄ αυτό το εγχείρημα, σ΄ αυτή τη συμμαχία, πλαίσιο όπου θα παίρνονται οι αποφάσεις.
- Να αναποδογυρίσω την ερώτηση. Αν είστε υπέρ της κατάργησης του ΣΥΝ; Γιατί ο Αλ. Αλαβάνος προχτές μιλώντας στην παρουσίαση ενός βιβλίου της Νάντιας Βαλαβάνη είπε, ότι δεν με φωνάξατε με κάποια ιδιότητα, η ιδιότητα με την οποία εγώ θέλω να με αποκαλείτε πλέον είναι μέλος του ΣΥΡΙΖΑ.. Και πολλοί είπαν ότι ίσως είναι πια λογικό, αφού θέλετε να μετεξελιχθείτε σ’ ένα τέτοιο κόμμα, να διαλυθ8εί ο ΣΥΝ ως συνιστώσα και να ιδρυθεί ως ΣΥΡΙΖΑ ως μια ενιαία έκφραση της Αριστεράς...
Την προσωπική μου άποψη θα σας πω. Ο ΣΥΝ εδώ και είκοσι χρόνια έχει δημιουργήσει μια ταυτότητα στην ελληνική πολιτική σκηνή. Είναι ένα κόμμα το οποίο όταν δημιουργήθηκε αυτοί που το συνδημιούργησαν δεν πίστευαν βαθιά-βαθιά μέσα τους ότι θα μπορέσει να αντέξει τόσο πολύ. Κι όμως έχει αντέξει τόσα χρόνια. Αυτό σημαίνει ότι κάτι εκφράζει...
- Παραλίγο να σας διαλύσει όμως πριν από τρεις μήνες...
Θα πάω και σ΄ αυτά. Έχω την αίσθηση λοιπόν ότι τα κόμματα δεν είναι αιώνια ως σχηματισμοί. Μπορεί να αλλάζουν, μπορεί να μετεξελίσσονται. Στην παρούσα φάση έχει ξεκινήσει μια πολύ μεγάλη συζήτηση και στον ΣΥΝ και στον ΣΥΡΙΖΑ. Ξεκινήσαμε πριν από πέντε χρόνια μια εκλογική συμμαχία. Επί Ν. Κωνσταντόπουλου ξεκίνησε. Και πριν από τα πέντε χρόνια, από το 2004.. Έχει λοιπόν κυλήσει πολύ νερό στο αυλάκι. Μετεξελίχθηκε σε κάτι παραπάνω από εκλογική συμμαχία. Δίνουμε μαζί μάχες πολιτικές καθημερινές, κοινωνικούς αγώνες και εκλογικές μάχες μ΄ όλον αυτόν τον κόσμο...
- Πώς εκφράζεται όμως ως μόρφωμα;....
Το κρίσιμο για μας δεν είναι να καθίσουμε στα κεκτημένα μας και να ταμπουρωθούμε στα οχυρά μας και να πούμε εμείς έχουμε το δικό μας μαγαζί, εσείς το δικό σας μαγαζί. Να δούμε ανοιχτά. Πιστεύω ότι ο ΣΥΝ δεν έχει να φοβηθεί τίποτα στη συζήτηση που διεξάγεται -και δεν μπορούμε να κρυφτούμε πίσω από το δάχτυλό μας- για τον μετασχηματισμό, την μετεξέλιξη και την επανίδρυση αυτού του σχήματος.
Εγώ πρώτος είμαι αποφασισμένος να ανοίξω δημόσια αυτή τη συζήτηση...
- Ναι, αλλά διατυπώσατε δυο σενάρια εντελώς αντίθετα μεταξύ τους...
Ναι, διότι αυτό είναι το δίλημμα που έχουμε αυτή τη στιγμή....
- Τα διατυπώσατε όμως με την μορφή σαν να υιοθετείτε και το ένα και το άλλο....
- Εγώ κατάλαβα την επανίδρυση πάντως....
Αυτό το οποίο δεν μπορώ να υποστηρίξω -δεν είμαι υπέρ βαρύτερων εκφράσεων, διότι σε τελική ανάλυση δεν είναι δική μου απόφαση, είναι απόφαση συλλογικών οργάνων. Αυτό που εγώ δεν μπορώ να υποστηρίξω είναι μια δια της διολισθήσεως μετεξέλιξη σε έναν κομματικό σχηματισμό, ο οποίος μάλιστα θα είναι και συγκεντρωτικός. Διότι το μεγάλο πρόβλημα των κομμάτων που δεν έχουν δημοκρατική λειτουργία είναι ότι διαμορφώνονται γραφειοκρατίες. Κι επειδή γραφειοκρατίες υπάρχουν παντού -και στο κόμμα μου- το ζήτημα δεν είναι να αντικαταστήσουμε την υπάρχουσα γραφειοκρατία με μια άλλη ακόμα πιο βαριά. Το ζήτημα για μας είναι να δημιουργήσουμε έναν πολιτικό φορέα που θα λειτου6ργεί με δημοκρατία, ένα κόμμα των μελών του. Κι αυτό το στοίχημα είναι και για τον ΣΥΝ, είναι και για τον ΣΥΡΙΖΑ αν μετεξελιχθεί.
Εγώ λοιπόν λέω ότι ο ΣΥΝ ως η μεγαλύτερη συνιστώσα, ως το πιο δημοκρατικό πολιτικό μόρφωμα που έχουμε στην πολιτική ζωή της χώρας (αν ένα είναι το ελάττωμά μας είναι ότι όλα τα συζητάμε ανοιχτά, τίποτα δεν κρύβουμε κάτω από το χαλί, έχουμε τέσσερις-πέντε τάσεις, ρεύματα) Εγώ λέω λοιπόν ότι ο ΣΥΝ δεν έχει να φοβηθεί τίποτα απ΄ αυτή τη συζήτηση.
- Δεν μπορείτε όμως να εισηγείστε και τα δύο ενδεχόμενα....
Εισηγούμαι την άποψη ότι έχει ωριμάσει η στιγμή να μην κρυφτούμε πίσω από το δάχτυλό μας και να ανοίξουμε δημόσια και ανοιχτά τη συζήτηση για τον μετασχηματισμό, για την επανίδρυση του ΣΥΡΙΖΑ σ’ έναν δημοκρατικό -αυτή είναι η μόνη προϋπόθεση που εγώ τουλάχιστον θέτω- ενιαίο, πολυτασικό φορέα της ριζοσπαστικής Αριστεράς.
Τι εννοώ; Εννοώ ότι στην παρούσα φάση...
- Διάβαζα και μια άλλη προϋπόθεση που θέτετε, την ευρωπαϊκό προσανατολισμό.. Ισχύει;...
... Θα πω.. Απολύτως ισχύει.. Στην παρούσα φάση η ταυτότητα του ΣΥΝ είναι δεδομένη. Η ταυτότητα όλων των άλλων συνιστωσών στον ΣΥΡΙΖΑ είναι δεδομένη. Όπως επίσης όμως είναι δεδομένο ότι υπάρχει ένας κοινωνικός λεγόμενος χώρος που βρίσκει πολύ ελκυστικό το εγχείρημα της ενότητας της Αριστεράς και μας δίνει την υ6ποστήριξή του σε απανωτές εκλογικές αναμετρήσεις.
Ο ΣΥΝ δυο πράγματα μονάχα θεωρεί -εγώ τουλάχιστον πιστεύω ότι πρέπει να θεωρεί ως μη συζητήσιμα, δυο στοιχεία της ταυτότητάς του. Τη δημοκρατική λειτουργία, ότι δηλαδή έχουμε ξεπεράσει το σχήμα του δημοκρατικού συγκεντρωτισμού, τη δημοκρατία λοιπόν και το δεύτερο, τον ευρωπαϊκό του προσανατολισμό, τη συμμετοχή του σ΄ ένα ευρύτερο κόμμα, που είναι το Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς. Όλα τα άλλα είναι καθημερινά διακυβεύματα. Εννοώ όλα τα άλλα στοιχεία της ταυτότητας είναι διακυβεύματα καθημερινά. Μπορεί να αλλάζουν, ανάλογα αν αλλάζουν οι συνθήκες, οι πλειοψηφίες εντός του κόμματος.
- Θα μπορούσατε να υπερβείτε τα ονόματα ΣΥΝ, ΣΥΡΙΖΑ σε μια λεγόμενη επανίδρυση;.....
Εγώ προσωπικά θεωρώ ότι τα κόμματα δεν έχουν να κάνουν με τα ονόματά τους ή με την ιστορικότητά τους. Υπάρχουν κομμουνιστικά κόμματα, τα οποία έχουν μια πολύ βαριά σφραγίδα και ιστορία, που όμως σήμερα στην Ευρώπη έχουν καταντήσει να έχουν πάρα πολύ μικρή απήχηση. Υπάρχουν και νέα σχήματα, τα οποία αλλάζουν κάθε 5 ή 6 χρόνια μορφή ή περιεχόμενο ή και όνομα, τα οποία έχουν όμως μια πολύ μεγάλη κοινωνική απήχηση και παρέμβαση.
Άρα λοιπόν, εγώ λέω ότι το κρίσιμο δίλημμα είναι: Συμμαχία πολιτική ή μετεξέλιξη σ΄ έναν σχηματισμό ο οποίος θα λειτουργεί με δημοκρατία; Δεν μπορούμε να αποφύγουμε την συζήτηση επί τον τύπο των ήλων...
- Κάπως μου φαίνεται να θέτετε το δίλημμα και να φαίνεται ότι και στα δυο είστε ανοιχτός εξ ίσου....
Η προσωπική μου γνώμη, την οποία θα διατυπώσω με μεγάλη σαφήνεια στην Κεντρική Πολιτική Επιτροπή του ΣΥΝ το ερχόμενο Σαββατοκύριακο- είναι ότι μπορούμε να προχωρήσουμε, να ανοίξουμε εμείς πρώτοι τη συζήτηση, με θάρρος, με τόλμη, για τον μετασχηματισμό, για την επανίδρυση του ΣΥΡΙΖΑ σ΄ ένα δημοκρατικό μόρφωμα.
Αυτό όμως δεν μπορεί να γίνει από τη μία μέρα στην άλλη. Αυτό προϋποθέτει, πρώτον, οι συνομιλητές σου να το αποδέχονται. Δεύτερον, να ανοίξει μια ουσιαστική κασι μεγάλη συζήτηση για το πώς θα πας σ’ αυτή τη διαδικασία; Υπ΄ αυτή την έννοια, εγώ θα προτείνω στην ΚΠΕ να έχουμε ένα συγκεκριμένο σχέδιο, που θα προτείνουμε σ΄ αυτή την Πανελλαδική Σύσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ για το μεταβατικό στάδιο, μία κόκκινη γραμμή πέραν της οποίας εμείς δεν θα μπορούμε να προχωρήσουμε και να ανοίξου6με τη συζήτηση ώστε σ΄ ένα εξάμηνο, σ’ έναν χρόνο, αν συμφωνούν και οι υπόλοιποι, να πάμε σ΄ έναν μετασχηματισμό.,
- Και ένα σχόλιο για την άποψη του Αλ. Αλαβάνου ότι το αποτέλεσμα των εκλογών είναι βαριά ήττα της Αριστεράς....
Θα μου επιτρέψτε να μην το σχολιάσω....
- Είναι ταμπού...
Όχι, δεν είναι ταμπού. Και παλαιότερα όταν άλλα πρόσωπα που διαδραμάτισαν έναν κεντρικό ιστορικό ρόλο στο χώρο μου, οι πρώην πρόεδροι, σχολίαζαν ή ασκούσαν κριτική και σε προσωπικό επίπεδο, δεν σχολίασα. Ούτε τώρα θα σχολιάσω. Ακούω με προσοχή όλες τις απόψεις, παρακολουθώ όλες τις απόψεις, αλλά δεν θα σχολιάσω.
Νομίζω ότι σημασία έχει καμιά φορά να ξέρουμε -κι εγώ που μιλάω και όλοι όσοι μιλάμε- ότι και οι κρίνοντες κρίνονται.
- Αυτό είναι μια απάντηση. Γιατί όταν έρχεται ο προηγούμενος αρχηγός του ΣΥΝ και λέει στον επόμενο ότι υπέστης ήττα, νομίζω ότι πρέπει να υπάρχει μια απάντηση.
Δεν υπάρχει απάντηση από μένα προσωπικά....
- Είπατε.. είπατε...
.. Υπάρχει μια στάση αρχής...
- Θα ξαναπροτείνετε συνέδριο για το κόμμα σας, που είχε απορριφθεί η πρότασή σας πριν τις εκλογές;...
Εγώ μιλάω για διεργασίες οι οποίες είναι πολύ τολμηρές, οι οποίες μας υπερβαίνουμε. Είναι δυνατόν αυτές οι διεργασίες να προχωρήσουν ή να μην προχωρήσουν μέσα από μια συζήτηση σε μια Πολιτική Γραμματεία ή σε μια Κεντρική Επιτροπή;
To Γραφείο Τύπου
- Επειδή αφορά κι εσάς, να κάνω μια ερώτηση, επειδή έχουν επανεμφανιστεί τα προβλήματα στον ΣΥΡΙΖΑ που σας είχαν ταλανίσει προεκλογικά και έμειναν εκκρεμή -και λογικό επειδή προκηρύχθηκαν εκλογές. Θέλω να σας ρωτήσω... έχετε σκεφτεί ποτέ το ενδεχόμενο της αποχώρησης του ΣΥΝ από τον ΣΥΡΙΖΑ.....
Όχι, δεν με έχει απασχολήσει αυτή η λογική. Γιατί ο ΣΥΝ από την συνύπαρξη με διαφορετικές απόψεις, διαφορετικά ρεύματα δεν έχει να φοβηθεί κάτι, στο βαθμό που θα υπερισχύει η δημοκρατία, η δημοκρατική λειτουργία.
Εμείς εδώ και πάρα πολλά χρόνια έχουμε υιοθετήσει την άποψη -την χαρακτηρίσαμε στρατηγική επιλογή- την άποψη της συμπόρευσης με πολλές και διαφορετικές ομάδες, συνιστώσες, ρεύματα ιδεών στο χώρο της ριζοσπαστικής Αριστεράς.
Δεν συμφωνώ με την άποψη ότι ο εχθρός είναι στο χώρο μας, είναι ο διπλανός μας, ο εχθρός είναι απέναντι. Αυτό το οποίο έχω σκεφτεί και με προβληματίζει βαθύτατα είναι ότι πρέπει να δημιουργήσουμε ένα θεσμικά νομιμοποιημένο και αποδεκτό απ΄ όλους όσους συμμετέχουμε σ΄ αυτό το εγχείρημα, σ΄ αυτή τη συμμαχία, πλαίσιο όπου θα παίρνονται οι αποφάσεις.
- Να αναποδογυρίσω την ερώτηση. Αν είστε υπέρ της κατάργησης του ΣΥΝ; Γιατί ο Αλ. Αλαβάνος προχτές μιλώντας στην παρουσίαση ενός βιβλίου της Νάντιας Βαλαβάνη είπε, ότι δεν με φωνάξατε με κάποια ιδιότητα, η ιδιότητα με την οποία εγώ θέλω να με αποκαλείτε πλέον είναι μέλος του ΣΥΡΙΖΑ.. Και πολλοί είπαν ότι ίσως είναι πια λογικό, αφού θέλετε να μετεξελιχθείτε σ’ ένα τέτοιο κόμμα, να διαλυθ8εί ο ΣΥΝ ως συνιστώσα και να ιδρυθεί ως ΣΥΡΙΖΑ ως μια ενιαία έκφραση της Αριστεράς...
Την προσωπική μου άποψη θα σας πω. Ο ΣΥΝ εδώ και είκοσι χρόνια έχει δημιουργήσει μια ταυτότητα στην ελληνική πολιτική σκηνή. Είναι ένα κόμμα το οποίο όταν δημιουργήθηκε αυτοί που το συνδημιούργησαν δεν πίστευαν βαθιά-βαθιά μέσα τους ότι θα μπορέσει να αντέξει τόσο πολύ. Κι όμως έχει αντέξει τόσα χρόνια. Αυτό σημαίνει ότι κάτι εκφράζει...
- Παραλίγο να σας διαλύσει όμως πριν από τρεις μήνες...
Θα πάω και σ΄ αυτά. Έχω την αίσθηση λοιπόν ότι τα κόμματα δεν είναι αιώνια ως σχηματισμοί. Μπορεί να αλλάζουν, μπορεί να μετεξελίσσονται. Στην παρούσα φάση έχει ξεκινήσει μια πολύ μεγάλη συζήτηση και στον ΣΥΝ και στον ΣΥΡΙΖΑ. Ξεκινήσαμε πριν από πέντε χρόνια μια εκλογική συμμαχία. Επί Ν. Κωνσταντόπουλου ξεκίνησε. Και πριν από τα πέντε χρόνια, από το 2004.. Έχει λοιπόν κυλήσει πολύ νερό στο αυλάκι. Μετεξελίχθηκε σε κάτι παραπάνω από εκλογική συμμαχία. Δίνουμε μαζί μάχες πολιτικές καθημερινές, κοινωνικούς αγώνες και εκλογικές μάχες μ΄ όλον αυτόν τον κόσμο...
- Πώς εκφράζεται όμως ως μόρφωμα;....
Το κρίσιμο για μας δεν είναι να καθίσουμε στα κεκτημένα μας και να ταμπουρωθούμε στα οχυρά μας και να πούμε εμείς έχουμε το δικό μας μαγαζί, εσείς το δικό σας μαγαζί. Να δούμε ανοιχτά. Πιστεύω ότι ο ΣΥΝ δεν έχει να φοβηθεί τίποτα στη συζήτηση που διεξάγεται -και δεν μπορούμε να κρυφτούμε πίσω από το δάχτυλό μας- για τον μετασχηματισμό, την μετεξέλιξη και την επανίδρυση αυτού του σχήματος.
Εγώ πρώτος είμαι αποφασισμένος να ανοίξω δημόσια αυτή τη συζήτηση...
- Ναι, αλλά διατυπώσατε δυο σενάρια εντελώς αντίθετα μεταξύ τους...
Ναι, διότι αυτό είναι το δίλημμα που έχουμε αυτή τη στιγμή....
- Τα διατυπώσατε όμως με την μορφή σαν να υιοθετείτε και το ένα και το άλλο....
- Εγώ κατάλαβα την επανίδρυση πάντως....
Αυτό το οποίο δεν μπορώ να υποστηρίξω -δεν είμαι υπέρ βαρύτερων εκφράσεων, διότι σε τελική ανάλυση δεν είναι δική μου απόφαση, είναι απόφαση συλλογικών οργάνων. Αυτό που εγώ δεν μπορώ να υποστηρίξω είναι μια δια της διολισθήσεως μετεξέλιξη σε έναν κομματικό σχηματισμό, ο οποίος μάλιστα θα είναι και συγκεντρωτικός. Διότι το μεγάλο πρόβλημα των κομμάτων που δεν έχουν δημοκρατική λειτουργία είναι ότι διαμορφώνονται γραφειοκρατίες. Κι επειδή γραφειοκρατίες υπάρχουν παντού -και στο κόμμα μου- το ζήτημα δεν είναι να αντικαταστήσουμε την υπάρχουσα γραφειοκρατία με μια άλλη ακόμα πιο βαριά. Το ζήτημα για μας είναι να δημιουργήσουμε έναν πολιτικό φορέα που θα λειτου6ργεί με δημοκρατία, ένα κόμμα των μελών του. Κι αυτό το στοίχημα είναι και για τον ΣΥΝ, είναι και για τον ΣΥΡΙΖΑ αν μετεξελιχθεί.
Εγώ λοιπόν λέω ότι ο ΣΥΝ ως η μεγαλύτερη συνιστώσα, ως το πιο δημοκρατικό πολιτικό μόρφωμα που έχουμε στην πολιτική ζωή της χώρας (αν ένα είναι το ελάττωμά μας είναι ότι όλα τα συζητάμε ανοιχτά, τίποτα δεν κρύβουμε κάτω από το χαλί, έχουμε τέσσερις-πέντε τάσεις, ρεύματα) Εγώ λέω λοιπόν ότι ο ΣΥΝ δεν έχει να φοβηθεί τίποτα απ΄ αυτή τη συζήτηση.
- Δεν μπορείτε όμως να εισηγείστε και τα δύο ενδεχόμενα....
Εισηγούμαι την άποψη ότι έχει ωριμάσει η στιγμή να μην κρυφτούμε πίσω από το δάχτυλό μας και να ανοίξουμε δημόσια και ανοιχτά τη συζήτηση για τον μετασχηματισμό, για την επανίδρυση του ΣΥΡΙΖΑ σ’ έναν δημοκρατικό -αυτή είναι η μόνη προϋπόθεση που εγώ τουλάχιστον θέτω- ενιαίο, πολυτασικό φορέα της ριζοσπαστικής Αριστεράς.
Τι εννοώ; Εννοώ ότι στην παρούσα φάση...
- Διάβαζα και μια άλλη προϋπόθεση που θέτετε, την ευρωπαϊκό προσανατολισμό.. Ισχύει;...
... Θα πω.. Απολύτως ισχύει.. Στην παρούσα φάση η ταυτότητα του ΣΥΝ είναι δεδομένη. Η ταυτότητα όλων των άλλων συνιστωσών στον ΣΥΡΙΖΑ είναι δεδομένη. Όπως επίσης όμως είναι δεδομένο ότι υπάρχει ένας κοινωνικός λεγόμενος χώρος που βρίσκει πολύ ελκυστικό το εγχείρημα της ενότητας της Αριστεράς και μας δίνει την υ6ποστήριξή του σε απανωτές εκλογικές αναμετρήσεις.
Ο ΣΥΝ δυο πράγματα μονάχα θεωρεί -εγώ τουλάχιστον πιστεύω ότι πρέπει να θεωρεί ως μη συζητήσιμα, δυο στοιχεία της ταυτότητάς του. Τη δημοκρατική λειτουργία, ότι δηλαδή έχουμε ξεπεράσει το σχήμα του δημοκρατικού συγκεντρωτισμού, τη δημοκρατία λοιπόν και το δεύτερο, τον ευρωπαϊκό του προσανατολισμό, τη συμμετοχή του σ΄ ένα ευρύτερο κόμμα, που είναι το Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς. Όλα τα άλλα είναι καθημερινά διακυβεύματα. Εννοώ όλα τα άλλα στοιχεία της ταυτότητας είναι διακυβεύματα καθημερινά. Μπορεί να αλλάζουν, ανάλογα αν αλλάζουν οι συνθήκες, οι πλειοψηφίες εντός του κόμματος.
- Θα μπορούσατε να υπερβείτε τα ονόματα ΣΥΝ, ΣΥΡΙΖΑ σε μια λεγόμενη επανίδρυση;.....
Εγώ προσωπικά θεωρώ ότι τα κόμματα δεν έχουν να κάνουν με τα ονόματά τους ή με την ιστορικότητά τους. Υπάρχουν κομμουνιστικά κόμματα, τα οποία έχουν μια πολύ βαριά σφραγίδα και ιστορία, που όμως σήμερα στην Ευρώπη έχουν καταντήσει να έχουν πάρα πολύ μικρή απήχηση. Υπάρχουν και νέα σχήματα, τα οποία αλλάζουν κάθε 5 ή 6 χρόνια μορφή ή περιεχόμενο ή και όνομα, τα οποία έχουν όμως μια πολύ μεγάλη κοινωνική απήχηση και παρέμβαση.
Άρα λοιπόν, εγώ λέω ότι το κρίσιμο δίλημμα είναι: Συμμαχία πολιτική ή μετεξέλιξη σ΄ έναν σχηματισμό ο οποίος θα λειτουργεί με δημοκρατία; Δεν μπορούμε να αποφύγουμε την συζήτηση επί τον τύπο των ήλων...
- Κάπως μου φαίνεται να θέτετε το δίλημμα και να φαίνεται ότι και στα δυο είστε ανοιχτός εξ ίσου....
Η προσωπική μου γνώμη, την οποία θα διατυπώσω με μεγάλη σαφήνεια στην Κεντρική Πολιτική Επιτροπή του ΣΥΝ το ερχόμενο Σαββατοκύριακο- είναι ότι μπορούμε να προχωρήσουμε, να ανοίξουμε εμείς πρώτοι τη συζήτηση, με θάρρος, με τόλμη, για τον μετασχηματισμό, για την επανίδρυση του ΣΥΡΙΖΑ σ΄ ένα δημοκρατικό μόρφωμα.
Αυτό όμως δεν μπορεί να γίνει από τη μία μέρα στην άλλη. Αυτό προϋποθέτει, πρώτον, οι συνομιλητές σου να το αποδέχονται. Δεύτερον, να ανοίξει μια ουσιαστική κασι μεγάλη συζήτηση για το πώς θα πας σ’ αυτή τη διαδικασία; Υπ΄ αυτή την έννοια, εγώ θα προτείνω στην ΚΠΕ να έχουμε ένα συγκεκριμένο σχέδιο, που θα προτείνουμε σ΄ αυτή την Πανελλαδική Σύσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ για το μεταβατικό στάδιο, μία κόκκινη γραμμή πέραν της οποίας εμείς δεν θα μπορούμε να προχωρήσουμε και να ανοίξου6με τη συζήτηση ώστε σ΄ ένα εξάμηνο, σ’ έναν χρόνο, αν συμφωνούν και οι υπόλοιποι, να πάμε σ΄ έναν μετασχηματισμό.,
- Και ένα σχόλιο για την άποψη του Αλ. Αλαβάνου ότι το αποτέλεσμα των εκλογών είναι βαριά ήττα της Αριστεράς....
Θα μου επιτρέψτε να μην το σχολιάσω....
- Είναι ταμπού...
Όχι, δεν είναι ταμπού. Και παλαιότερα όταν άλλα πρόσωπα που διαδραμάτισαν έναν κεντρικό ιστορικό ρόλο στο χώρο μου, οι πρώην πρόεδροι, σχολίαζαν ή ασκούσαν κριτική και σε προσωπικό επίπεδο, δεν σχολίασα. Ούτε τώρα θα σχολιάσω. Ακούω με προσοχή όλες τις απόψεις, παρακολουθώ όλες τις απόψεις, αλλά δεν θα σχολιάσω.
Νομίζω ότι σημασία έχει καμιά φορά να ξέρουμε -κι εγώ που μιλάω και όλοι όσοι μιλάμε- ότι και οι κρίνοντες κρίνονται.
- Αυτό είναι μια απάντηση. Γιατί όταν έρχεται ο προηγούμενος αρχηγός του ΣΥΝ και λέει στον επόμενο ότι υπέστης ήττα, νομίζω ότι πρέπει να υπάρχει μια απάντηση.
Δεν υπάρχει απάντηση από μένα προσωπικά....
- Είπατε.. είπατε...
.. Υπάρχει μια στάση αρχής...
- Θα ξαναπροτείνετε συνέδριο για το κόμμα σας, που είχε απορριφθεί η πρότασή σας πριν τις εκλογές;...
Εγώ μιλάω για διεργασίες οι οποίες είναι πολύ τολμηρές, οι οποίες μας υπερβαίνουμε. Είναι δυνατόν αυτές οι διεργασίες να προχωρήσουν ή να μην προχωρήσουν μέσα από μια συζήτηση σε μια Πολιτική Γραμματεία ή σε μια Κεντρική Επιτροπή;
To Γραφείο Τύπου
Πέμπτη 10 Σεπτεμβρίου 2009
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ Του Βασίλη Πριμικήρη Μέλους της Εκτελεστικής Γραμματείας του Συνασπισμού
Ειλικρινής , ανθρώπινη και αισιόδοξη μπορεί να χαρακτηριστεί η συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε στα Μ.Μ.Ε της Πρέβεζας το μέλος της Εκτελεστικής Γραμματείας του ΣΥΝ Βασίλης Πριμικήρης με την ευκαιρία της προεκλογικής Συνέλευσης του Συνασπισμού.
Απευθυνόμενος στους εκπροσώπους των μέσων της Πόλης μας, ζήτησε συγγνώμη από τον κόσμο της Αριστεράς για λογαριασμό της ηγεσίας, που φάνηκε κατώτερη των περιστάσεων όλο το τελευταίο διάστημα με αποκορύφωμα την διαχείριση του κακού αποτελέσματος των ευρωεκλογών.
Παραδεχόμενος ότι η εσωστρέφεια, που εμφανίστηκε, έβλαψε σε μεγάλο βαθμό την εικόνα του Κόμματος στην κοινωνία, τόνισε ότι ο Συνασπισμός δεν είναι αρχηγικό κόμμα, δεν έχει κάποιον που κληρονόμησε το κόμμα από τον μπαμπά του, ή από τον θείο του. Έτσι την ώρα της μάχης θα είμαστε όλοι μαζί και θα σταθούμε όπως κάνουμε πάντα στο πλευρό του πολίτη, του εργάτη, του αγρότη, του επαγγελματία, της νεολαίας
Γιατί η διαφορετικότητα της Αριστεράς είναι η ανιδιοτέλεια, τα καθαρά χέρια, η αυταπάρνηση, κι΄αυτό το ξέρει πολύ καλά ο κόσμος κι΄ας προσπάθησαν μερικοί να μας βάλουν στο ίδιο τσουβάλι με τους κυβερνώντες.
Εμείς λέμε ένα απλό πράγμα: Δεν είναι δυνατόν να καίνε εναλλάξ τα δάση, να αφήνουν στα χάλια της την Δημόσια Υγεία και Παιδεία, να αφήνουν στη ανασφάλεια την νέα γενιά και να ξαναζητάνε την ψήφο μας. Είναι θράσος!!! Στις κοκορομαχίες του δικομματισμού δεν υπάρχει χώρος για τα λαϊκά προβλήματα. Ποτέ δεν προβληματίστηκαν για το τι κοινωνία θα αφήσουν στα νέα παιδιά. Αρκούνται σε γενικόλογες αναφορές και υποσχέσεις, που ποτέ δεν υλοποίησαν με το ένα ή το άλλο πρόσχημα.
* Σε ερώτηση μήπως πρόκειται για προσωρινή «ανακωχή» ανάμεσα στις συνιστώσες του ΣυΡιζΑ, απάντησε πως μπήκαν ζητήματα εμπιστοσύνης, όμως η ενότητα της Αριστεράς, της Μεγάλης Αριστεράς και όχι μόνο του ΣυΡιζΑ είναι θέληση όλων μας. Παρά τις επιμέρους διαφορές μας, έχουμε Πρόγραμμα, έχουμε απαντήσεις στα προβλήματα και πρέπει να τις συζητήσουμε με τον κόσμο, να βγούμε από τα γραφεία και τη μιζέρια και να απεγκλωβίσουμε τον πολίτη από τα δεσμά της αυτοδυναμίας και της εναλλαγής χωρίς πραγματική αλλαγή.
* Για τον Αλέκο Αλαβάνο είπε ότι με τις κινήσεις του για την δημιουργία του ΣυΡιζΑ, την παραίτησή του από τη Προεδρία του Συνασπισμού, την επισφαλή υποψηφιότητά του στο Ηράκλειο Κρήτης και τόσα άλλα, έδωσε μαθήματα πολιτικού ήθους, που δεν συναντάμε εύκολα στη χώρα μας και έβαλε την σφραγίδα του ανεξίτηλα στην ιστορία της Αριστεράς. Γι΄αυτό και προκαλούν εντύπωση οι τελευταίες λαθεμένες αποφάσεις του, όσον αφορά την διαχείριση του αποτελέσματος των ευρωεκλογών, καθώς και η μη συμμετοχή του στις επικείμενες εκλογές. Παρ΄ όλα αυτά αποτελεί κεφάλαιο για την Αριστερά και σίγουρα έχει ακόμα πολλά να προσφέρει.
* Το ερώτημα για τη στάση του ΣυΡιζΑ σε περίπτωση μη αυτοδυναμίας απαντήθηκε κατηγορηματικά: Δεν θα γίνουμε δεκανίκι κανενός κόμματος του δικομματισμού. Και δεν θα υπάρξουν δυσαρεστημένοι στο χώρο μας που θα πάνε στο ΠαΣοΚ. Ο κομματικός μας πατριωτισμός θα λειτουργήσει, παρά τις δυσκολίες και τις πιέσεις και τις συκοφαντίες που θα συναντήσουμε .Ο ΣυΡιζΑ θα στηριχτεί από την κοινωνία. Και τότε το ερώτημα, που ήδη μπήκε θα είναι προς τα μεγάλα κόμματα: Θα κυβερνήσουν με συνασπισμό τύπου Μέρκελ, σύμφωνα με τις θελήσεις των βιομηχάνων;
Κλείνοντας ο Β. Πριμικήρης ζήτησε τη στήριξη του ψηφοδέλτιου του ΣυΡιζΑ, που σύντομα θα ανακοινωθεί και στην Πρέβεζα και έκφρασε την αισιοδοξία του.
Πρέβεζα 10/09/2009
Το Γραφείο Τύπου του Συνασπισμού
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)