Παρουσίαση ψηφοδελτίου ΣΥΡΙΖΑ στην Πρέβεζα

Την εναλλακτική πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για τη διακυβέρνηση της χώρας επισήμαναν οι υποψήφιοι του ΣΥΡΙΖΑ στο Νομό Πρέβεζας, σε συνέντευξη τύπου που παρέθεσαν χθες το απόγευμα στην αίθουσα της Λαϊκής Αγοράς. Οι Κανελλοπούλου Παγώνα (Πέγκυ), Μπάρκας Κώστας, Παγκράτης Σπύρος και Φονταράς Ευκλείδης κάλεσαν το λαό να καταδικάσει τις πολιτικές του μνημονίου ζητώντας από την κοινωνία σε αυτές τις εκλογές να στείλει ένα ηχηρό μήνυμα σε αυτούς που έφτασαν τη χώρα στη σημερινή κατάσταση. Τους υποψήφιους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ στο Νομό Πρέβεζας παρουσίασε το μέλος της συντονιστικής επιτροπής κ. Ηλίας Χάιδας, ο οποίος αναφέρθηκε στο πολιτικό πλαίσιο και την πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ. «Στις εκλογές πρέπει να σταλεί καθαρό μήνυμα από την κοινωνία. Είναι η δική της ώρα να μιλήσει. Να φύγουν! Αποφάσισαν χωρίς εμάς, προχωράμε χωρίς αυτούς. Ή το κόμμα του μνημονίου, Σαμαράς, Βενιζέλος και οι όποιοι πρόθυμοι να ανασυρθούν από τον προθάλαμο του αστισμού, ή ένας νέος συνασπισμός εξουσίας με την αριστερά στο επίκεντρο» είπε χαρακτηριστικά ο κ. Χάιδας υπενθυμίζοντας την πρόσφατη πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ στο ΚΚΕ και στη ΔΗΜΑΡ για αλληλοϋποστήριξη στις μονοεδρικές και την αφαίρεση 8 εδρών από το κόμμα του μνημονίου, την οποία –όπως τόνισε- δυστυχώς βιάστηκαν να απορρίψουν οι ηγεσίες της άλλης αριστεράς εντελώς ανιστόρητα. «Το πολιτικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ περιλαμβάνει άμεσα μέτρα ανακούφισης του λαού από την κρίση, μέτρα υποστήριξης των ανέργων αλλά και των υπερχρεωμένων νοικοκυριών και ταυτόχρονα περιλαμβάνει ένα συνολικά εναλλακτικό σχέδιο ανατροπής της σημερινής πολιτικής ενάντια στην εξυπηρέτηση ενός άδικου και ταξικού χρέους» τόνισε ο κ. Χάιδας ο οποίος στη συνέχεια παρουσίασε τους υποψηφίους υπογραμμίζοντας ότι το ψηφοδέλτιο της Πρέβεζας αποτυπώνει τις μάχες που δόθηκαν σε πολιτικό και κινηματικό επίπεδο και το δρόμο της ανατροπής και αριστερής διακυβέρνησης. «Με απόφαση της γενικής συνέλευσης των μελών μας μετά από συζήτηση προτάσεων μελών και οργανώσεων, με επιμονή στα κριτήρια, τη συμμετοχή στους πολιτικούς και κοινωνικούς αγώνες, στην ενότητα των αντιμνημονιακών, αντινεοφιλελεύθερων δυνάμεων και την αντίσταση της κοινωνίας ο ΣΥΡΙΖΑ Πρέβεζας ανακοινώνει το ψηφοδέλτιο ΣΥΡΙΖΑ ενωτικό κοινωνικό μέτωπο, με το οποίο θα διεκδικήσει την ψήφο των πολιτών στο Νομό μας. Το ψηφοδέλτιο αποτελείται από: την Κανελλοπούλου Παγώνα(Πέγκυ), πτυχιούχο λογιστικής, άνεργη, ανένταχτη στο ΣΥΡΙΖΑ, με ενεργό συμμετοχή στο κίνημα και στις δράσεις αλληλεγγύης. Τον Κώστα Μπάρκα, πτυχιούχο Γεωπονίας και δημοσιογραφίας, εργαζόμενο στον ιδιωτικό τομέα και ως δημοσιογράφος, μέλος της νεολαίας του Συνασπισμού. Τον Σπύρο Παγκράτη, εργαζόμενο στον ΟΤΕ, συνδικαλιστή, στέλεχος της ΑΚΟΑ και της πανελλαδικής συντονιστικής επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ. Τον Ευκλείδη Φονταρά, μηχανολόγο μηχανικό, ανένταχτο στο ΣΥΡΙΖΑ, με ενεργό συμμετοχή στα κινήματα πόλης και με πρωτοβουλίες πολιτιστικών συλλογικοτήτων. Δύναμή μας η συλλογικότητα και η ανιδιοτέλεια, το καθαρό αγωνιστικό μας ψηφοδέλτιο. Η ομόφωνη απόφαση της γενικής μας συνέλευσης για διετή εναλλαγή στις βουλευτικές θέσεις αποσυνδέει την κοινοβουλευτική ιδιότητα, την ενασχόληση με τα κοινά από το επάγγελμα. Καθιστά το ψηφοδέλτιό μας ακόμη πιο καθαρό, ακόμη πιο αξιόπιστο» επισήμανε ο κ. Χάιδας απευθύνοντας ανοιχτό κάλεσμα σε κάθε πολίτη που αισθάνεται δυσβάσταχτο και άδικο το βάρος της ανελέητης επίθεσης στη ζωή του και στη ζωή των παιδιών του να δώσει μαζί τη μάχη για την ενίσχυση του ενωτικού ψηφοδελτίου του ΣΥΡΙΖΑ με άξονες την ανατροπή του μνημονίου, την ενότητα της αριστεράς και όλων των δυνάμεων που απορρίπτουν το μνημόνιο από τα αριστερά.

Πέγκυ Κανελλοπούλου: «Η Ευρώπη είναι πρώτα οι λαοί της» Πρώτη πήρε το λόγο η κα Κανελλοπούλου η οποία ανέφερε: «Συμπολίτες μου, στρατευόμαστε με τις δυνάμεις της Αριστεράς γιατί δεν πιστεύουμε ότι τα μνημόνια είναι μονόδρομος και ακόμη ότι η Ευρώπη δεν είναι μόνο οι τράπεζες τα χρηματιστήρια και οι πολυεθνικές. Αλλά πιστεύουμε ότι η Ευρώπη είναι πρώτα οι λαοί της. Αντιστεκόμαστε στην κυρίαρχη πολιτική ζητώντας αξιοπρεπή εργασία, ισχυρό κοινωνικό κράτος, δικαιοσύνη και πραγματική δημοκρατία. Είμαστε βέβαιοι ότι θα δημιουργηθεί δύναμη ανατροπής της αδιέξοδης πορείας και αλυσίδα κοινωνικής προστασίας για να σταματήσει η εξαθλίωση του λαού, η περιθωριοποίηση, η απομόνωση, ειδικότερα των γυναικών, των χιλιάδων νέων ανέργων, εργατών, αγροτών και αυτοαπασχολούμενων. Είμαστε εδώ για να πούμε ότι η ανατροπή που ζητάμε για την Ελλάδα είναι μήνυμα και για την Ευρώπη. Για να πορευτούμε χωρίς αυτούς που αποφάσισαν χωρίς εμάς».

Ευκλείδης Φονταράς: «Στόχος του ΣΥΡΙΖΑ η εξυγίανση του δημοσίου» Στον κλάδο των μηχανικών και του δημοσίου γενικότερα επικεντρώθηκε ο κ. Φονταράς επισημαίνοντας ότι στόχο του ΣΥΡΙΖΑ είναι η εξυγίανση του δημοσίου. Χαρακτηριστικά τόνισε: «Είμαι μηχανολόγος μηχανικός και εργολάβος δημοσίων έργων και πέρα των γενικών εγώ θα σας πω δυο λόγια για τον κλάδο μου, ο οποίος είναι ο κλάδος των προνομιούχων σε εισαγωγικά έτσι όπως τον παρουσιάζουν τα ΜΜΕ. Τα ΜΜΕ τα οποία ανήκουν σε εργολάβους οι οποίοι νέμονται όλα τα πλούτη της Ελλάδας μαζί με την καθεστηκυία τάξη. Αυτοί λοιπόν οι εργολάβοι στη λογική του Πάγκαλου που όλοι μαζί τα φάγαμε, επιρρίπτουν την ευθύνη σε όλο τον κλάδο των εργολάβων. Η αλήθεια όμως είναι κάπου αλλού. Το δημόσιο χρωστάει στους εργολάβους γύρω στα 2 δις και εκτός αυτού, που οι εργολάβοι τώρα πλέον είναι εξαθλιωμένοι και άνεργοι, συμβαίνει και το άλλο, έχει να κάνει και με το δημόσιο όπου οι υπηρέτες του δημοσίου γίνονται κάποιες φορές και εκβιαστές. Συμβαίνει να μη σε πληρώνουν για να πάρουν το γρηγορόσημο και άλλα, τα οποία είναι λίγο πολύ γνωστά. Το πολιτικό σύστημα έχει οργανώσει το δημόσιο έτσι που να εξυπηρετεί πολιτικές σκοπιμότητες. Ευτυχώς όμως υπάρχουν και εξαιρέσεις. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θέλει τέτοιο δημόσιο, ο ΣΥΡΙΖΑ είναι υπέρ του δημοσίου, ενός δημοσίου όμως με ευσυνείδητους εργαζόμενους οι οποίοι τιμούν τα λεφτά του ελληνικού λαού και υπάρχουν πάρα πολλοί από αυτούς»

Κώστας Μπάρκας: «Η υποψηφιότητά μου πρεσβεύει τη νέα γενιά που μπορεί να κάνει όνειρα» Ο κ. Μπάρκας επισήμανε την ανάγκη για τη δημιουργία ελπίδας για τη νέα γενιά, υπογραμμίζοντας ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει εναλλακτική πρόταση για τη δημιουργία νέας προοπτικής. «Η δική μου υποψηφιότητα πρεσβεύει τη νέα γενιά, τα νέα παιδιά τα οποία πιέζονται πολύ από την οικονομική κρίση, η οποία τα έχει οδηγήσει σε μια ζωή χωρίς όνειρα, χωρίς προοπτικές. Θεωρώ ότι όλοι οι νέοι, οι άνεργοι, οι επισφαλώς εργαζόμενοι μπορούν να πάρουν τις τύχες στα χέρια τους ψηφίζοντας τον ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος μέχρι τώρα κατηγορούνταν ότι δεν είχε εναλλακτική πρόταση. Τώρα έχει κυβερνητική πρόταση, μπορεί και θέλει να ασκήσει την κυβερνητική εξουσία και όλοι μαζί νέοι, οι άνεργοι, οι επισφαλώς εργαζόμενοι ψηφίζοντας τον ΣΥΡΙΖΑ θα μπορούν πλέον να κάνουν όνειρα και να αποκτήσουν ελπίδα. Θεωρούμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να κερδίσει, θεωρούμε ότι μπορούμε να πετύχουμε τη νίκη και στο νομό για να δώσουμε μια άλλη προοπτική στον τόπο, προοπτική ανατροπής του μνημονίου μέσα στην ευρωπαϊκή ένωση, να ισχυροποιήοσουμε τη θέση της Ελλάδας στην Ε.Ε. Αποφασίζουν χωρίς εμάς, μπορούμε χωρίς αυτούς.»

Σπύρος Παγκράτης: «Μια νέα κοινωνική πλειοψηφία μπορεί να ανατρέψει το σάπιο δικομματικό σύστημα» Από την πλευρά του ο κ. Παγκράτης μεταξύ άλλων είπε: «Στις επερχόμενες εξαιρετικά κρίσιμες εκλογές θα κριθεί το παρόν και το μέλλον της πατρίδας. Για πρώτη φορά στη μεταπολεμική ιστορία της Ελλάδας το πολιτικό σύστημα έχει υποστεί σοβαρές φθορές και το πολιτικό προσωπικό που το υπηρετεί βρίσκεται σε πλήρη απαξίωση, σε πλήρη κατάρρευση. Ένα πολιτικό σύστημα διακυβέρνησης που στηρίχθηκε κύρια στα δύο κόμματα ΠΑΣΟΚ και ΝΔ και προσφάτως από το ακροδεξιό ΛΑΟΣ, μας οδήγησε στον καιάδα της χρεοκοπίας και της κοινωνικής εξαθλίωσης. Μια νέα κοινωνική πλειοψηφία με ζωντανό πυρήνα τη ριζοσπαστική αριστερά μπορεί να ανατρέψει το σάπιο και διεφθαρμένο δικομματικό σύστημα και να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις εναλλακτικής διακυβέρνησης με πρωταγωνιστή τον ελληνικό λαό. Αυτή είναι η κεντρική πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ».

Η Ελλάδα θα είναι η πρώτη χώρα που δημοκρατικά θα διώξει Μνημόνιο και ΔΝΤ

Ούτε μία ούτε δύο, αλλά οκτώ (!) έρευνες της κοινής γνώμης επιβεβαιώνουν τα ίδια πολιτικά συμπεράσματα: ο δικομματισμός στην Ελλάδα καταρρέει, η Αριστερά ενισχύεται, ο ΣΥΡΙΖΑ είναι τρίτη πολιτική δύναμη, η Ν.Δ. δεν παίρνει αυτοδυναμία, το ΠΑΣΟΚ δεν θα είναι πρώτο κόμμα, τα δύο μεγάλα κόμματα αθροιστικά μάλλον δεν πιάνουν τις 150 έδρες. Όλα αυτά τα σωστά πολιτικά συμπεράσματα οδηγούν σε μία πολιτική εκτίμηση: η Ελλάδα μπορεί να είναι η πρώτη χώρα που με δημοκρατικό τρόπο (δηλαδή με εκλογές και όχι με κοινωνική αναταραχή, επαναστάσεις κ.λπ.) μπορεί να αποτινάξει το Μνημόνιο, το ΔΝΤ και τον νεοφιλελεύθερο μονόδρομο. Το πολιτικό διακύβευμα δεν είναι να πιάσουν ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, τα κόμματα του Μνημονίου, το 50% των ψήφων (ήδη οι ηγεσίες των δύο κομμάτων το έχουν ξεγράψει...), αλλά να μην πιάσουν τις 150 έδρες. Το Μνημόνιο δεν θα έχει ούτε τη δημοκρατική νομιμοποίηση (50% των ψήφων), ούτε την κοινοβουλευτική (150 έδρες). Αν επιτευχθεί αυτό, το μήνυμα των ελληνικών εκλογών θα “ταξιδέψει” πολύ πέρα από το Βερολίνο και τις Βρυξέλλες. Οι δημοσκοπήσεις της τελευταίας εβδομάδας, όπως φαίνεται και από τον πίνακα που δημοσιεύεται, δείχνουν ότι παγιώνονται οι διαθέσεις του εκλογικού σώματος σε τέτοιο βαθμό, που για να μεταβληθούν, θα χρειαστεί κάποιο δραματικό γεγονός (πολιτικό, κοινωνικό, προβοκάτσια ή άλλο). Για παράδειγμα, πώς μπορεί να ανατραπεί το δεδομένο (της RASS) ότι ο 1 στους 2 ψηφοφόρους δεν θέλει ΠΑΣΟΚ ή Ν.Δ. να είναι πρώτο κόμμα, αν όχι με πολιτικό γεγονός; Ή το ότι οι 6 στους 10 δεν εμπιστεύονται το ΠΑΣΟΚ ή τη Ν.Δ. για τη διαχείριση της κρίσης; Δεν είναι πλέον προφανές ότι το Μνημόνιο και τα κόμματα - εκφραστές του, δεν είναι κοινωνική και πολιτική πλειοψηφία; Εκλογικά η Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ φαίνεται πως έχουν διαμορφώσει τακτικές “των δύο εβδομάδων”, με στόχο να αυξήσουν τη συσπείρωσή τους. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι αποδέχονται όπως δεν μπορούν να πετύχουν τον διακηρυγμένο εκλογικό τους στόχο: αυτοδυναμία η Ν.Δ. και πρωτιά το ΠΑΣΟΚ. Με τα στοιχεία της MRB το ΠΑΣΟΚ με πρόθεση ψήφου 12,6% έχει συσπείρωση 33,5%, όμως μόνο το 12,4% των ψηφοφόρων του το 2009 είναι αναποφάσιστοι, καθώς όλοι οι άλλοι πήγαν σε άλλα κόμματα (π.χ. ο ΣΥΡΙΖΑ παίρνει το μεγαλύτερο ποσοστό, 12,8%). Επομένως η τακτική Βενιζέλου είναι να κερδίσει περίπου 4% - 5% των ψήφων και να φθάσει το μάξιμουμ στο 17,5%! Ομοίως, η Ν.Δ. με συσπείρωση στο 58,4% και αναποφάσιστους το 11,8% των ψηφοφόρων του 2009, μπορεί να κυνηγήσει το 3% του εκλογικού σώματος, μπας και ανέβει (από το 20%) στο 23%... Ουσιαστικά και οι δύο έχουν αποδεχθεί την πρωτιά της Ν.Δ. (από 3,4% έως 9% στις δημοσκοπήσεις), αλλά χωρίς αυτοδυναμία (δεν παίρνει πάνω από 24,1%). ΣΥΡΙΖΑ: Τρίτος σε 6 έρευνες με άξονα την κυβέρνηση συνεργασίας της Αριστεράς Την ίδια ώρα η Αριστερά εμφανίζεται συνολικά ενισχυμένη, αλλά με κερδισμένο τον ΣΥΡΙΖΑ, που προβάλλει πειστικά την ενωτική πρόταση και την εναλλακτική πολιτική - δύο στοιχεία που φαίνεται πως είναι ζητούμενο για τους πολίτες. Και στη VPRC και στην Public Issue η κυβέρνηση συνεργασίας της Αριστεράς είναι η πρώτη επιλογή (ποσοστά 21% και 26% αντίστοιχα), πάνω και από την κυβέρνηση Ν.Δ. - ΠΑΣΟΚ που προβάλλεται ως η μόνη εναλλακτική κυβερνητική προοπτική από τα κυρίαρχα μήντια. Το ότι οι πολίτες επιλέγουν κυβέρνηση Αριστεράς δείχνει ότι είναι ώριμοι να ακούσουν μία διαφορετική προσέγγιση για την έξοδο από την κρίση και σε ένα βαθμό εξηγεί και την τρίτη θέση που καταλαμβάνει ο ΣΥΡΙΖΑ στις 6 από τις 7 δημοσκοπήσεις της τελευταίας εβδομάδας (μόνο η Kapa Research τον έχει τέταρτο...). Ο ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται πως εξασφαλίζει το διψήφιο ποσοστό (παίρνει έως και 13,5%) και έχει το προβάδισμα στην “αναμέτρηση” με ΚΚΕ και Ανεξάρτητους Έλληνες για την τρίτη θέση, ενώ η ΔΗΜ.ΑΡ. επιβεβαιώνει την ισχυρή τάση αποδυνάμωσής της που έχει ξεκινήσει εδώ και 15 μέρες.

Συνέντευξη Αλέξη Τσίπρα στην Αυγή: "Μνημονιακή κυβέρνηση ή νέος συνασπισμός εξουσίας το διακύβευμα"

* Πώς θα χαρακτηρίζατε την προεκλογική τακτική των κομμάτων του Μνημονίου; Το σύστημα εξουσίας και διαπλοκής που κυβερνά τη χώρα τα τελευταία 38 χρόνια είναι σε πανικό. Έχουν τόσο τρομοκρατηθεί που έπιασαν πάτο πριν λίγες ημέρες με το θέμα των περικοπών στις κύριες και επικουρικές συντάξεις. Με φτηνά επικοινωνιακά κόλπα μετέθεσαν τις περικοπές ένα μήνα μετά τις εκλογές, προφασιζόμενοι ότι χάλασε το σύστημα. Το μόνο σύστημα που χάλασε είναι το δικό τους, που αδυνατεί να συγκεντρώσει το 35% στις δημοσκοπήσεις. Με τις κουτοπονηριές τους, το μόνο που καταφέρνουν είναι να εξαγριώσουν ακόμα περισσότερο τους απόμαχους της ζωής, μια και, εκτός από τη βεβαιότητα των νέων επώδυνων περικοπών που τους ετοιμάζουν, λίγο πολύ τους είπαν πως τους θεωρούν εύκολα θύματα για ακόμα μια εκλογική εξαπάτηση. Έχουν επιλέξει να λένε απίστευτα ψέματα και να μιλούν για οτιδήποτε άλλο εκτός από το Μνημόνιο. * Εννοείτε ότι επιχειρήθηκε αλλαγή ατζέντας; Δεν αμφιβάλλουμε ότι θα κάνουν ό,τι περνά από το χέρι τους. Πρώτη τους απόπειρα ήταν να θέσουν ένα υπαρκτό πρόβλημα των αστικών κέντρων, το μεταναστευτικό και την γκετοποίηση, πρώτο θέμα στην εκλογική ατζέντα και τα δελτία των 8. Θυμήθηκαν το θέμα με δέκα χρόνια καθυστέρηση και το ξέχασαν πάλι σε λίγες ημέρες. Διαπίστωσαν ότι και στο μεταναστευτικό ζήτημα η μόνη πολιτική δύναμη που έχει ολοκληρωμένη πρόταση είναι η Αριστερά. Αργότερα, συνέχισαν με τη γνωστή τακτική των αγορών και του ΔΝΤ, τα ξεχασμένα, θαμμένα σκάνδαλα. Και θα συνεχίσουν ακόμα και με προβοκάτσιες, όχι μόνο δεν το αποκλείουμε, αλλά το περιμένουμε κιόλας. Όμως είναι τέτοια η κοινωνική καταστροφή, η εκπτώχευση και προλεταριοποίηση του κόσμου της εργασίας που δημιούργησαν με σχέδιο, ώστε, θέλουν δεν θέλουν, αυτή η εκλογική μάχη θα γίνει με πολιτικούς και ταξικούς όρους. Θα γίνει στη βάση ιδεολογικών και προγραμματικών διαφορών. Θα γίνει και στο ηθικό επίπεδο. Και εκεί -για άλλη μια φορά- θα διαπιστώσουν την υπεροχή της Αριστεράς. * Στις δημοσκοπήσεις δεν φαίνεται να κατάφεραν να συμπιέσουν την Αριστερά. Η Αριστερά δεν χρειάζεται τις δημοσκοπήσεις για να αντιληφθεί την άνοδο της κοινωνικής της επιρροής. Ο κόσμος -που έχει υποστεί αυτήν τη βάρβαρη επίθεση τρία χρόνια τώρα-, όταν τον πλησιάζεις, σε ρωτά «ποιος είσαι» και «τι έχει κάνει εσύ για μένα τρία χρόνια τώρα». Η Αριστερά, όλο αυτό το διάστημα, δεν άφησε κανέναν μόνο του στην κρίση, ήταν καθημερινά δίπλα στους πολίτες, ασπίδα προστασίας στον ανελέητο πόλεμο που δέχτηκαν από τους θιασώτες -παλαιούς και νεοφώτιστους- του νεοφιλελευθερισμού. Στο κίνημα των Αγανακτισμένων, στα κινήματα των διοδίων, στα χαράτσια. Και, δυστυχώς για το δικομματικό σύστημα και το υπηρετικό προσωπικό της τρόικας, ο κόσμος ξέρει πολύ καλά και τις εναλλακτικές προτάσεις, το πολιτικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ, που θέλει την κοινωνία όρθια και όχι τους τραπεζίτες και τις αγορές κυρίαρχους. * Ποιο είναι λοιπόν το δίλημμα των εκλογών; Και τι στόχο βάζει ο ΣΥΡΙΖΑ; Καθώς πλησιάζουμε προς τις κάλπες, το δίλημμα γίνεται ολοένα και πιο καθαρό. Ή θα έχουμε μνημονιακή κυβέρνηση ή νέο συνασπισμό εξουσίας με την Αριστερά στο επίκεντρο. Πηγαίνοντας προς την κάλπη, ο κόσμος έχει να διαλέξει: Μνημόνιο ή Αριστερά. Ο λαός επέβαλε τις κάλπες. Δεν του χάρισε κανείς τη δυνατότητα να εκφραστεί. Την κατέκτησε. Θα επιβάλει λοιπόν και την ενότητα και την ανατροπή. Δύο χρόνια ακριβώς μετά, οι πολίτες θα δώσουν την απάντησή τους σε αυτούς που τους εξαπάτησαν, που αποφάσισαν χωρίς αυτούς. Σε αυτήν την εκλογική μάχη ο κ. Βενιζέλος, που δεν διάβασε το πρώτο Μνημόνιο, αλλά έφτιαξε το δεύτερο, μαζί με τον κ. Σαμαρά, που δεν ψήφισε το πρώτο Μνημόνιο, αλλά έγινε βασιλικότερος του βασιλέως στο δεύτερο, θα κατέβουν με κοινό πρόγραμμα το Μνημόνιο και τη δανειακή σύμβαση της υποτέλειας. Από την άλλη μεριά, θα είναι οι δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ Ενωτικό Κοινωνικό Μέτωπο και η προοπτική ενός νέου συνασπισμού εξουσίας με ρεαλιστικό, εφαρμόσιμο και συγκεκριμένο εναλλακτικό πολιτικό σχέδιο για την έξοδο από την κρίση και την αναπτυξιακή και παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας. Ο στόχος είναι να μην έχει το μνημονιακό μπλοκ ούτε 51% στον λαό ούτε 151 βουλευτές. Είναι στόχος εφικτός. * Πώς σχολιάζετε την άποψη ότι υπάρχει άνοδος των άκρων; Επιχειρούν λοιπόν να πλασάρουν τη θεωρία των άκρων. Και να ταυτίσουν την Αριστερά σε όλες τις εκδοχές της με την ακροδεξιά. Αυτή η απόπειρα μόνο ως πολιτική χυδαιότητα μπορεί να χαρακτηριστεί. Στις δύο δεκαετίες που κυριαρχούσε το αμαρτωλό τρίγωνο «δικομματισμός - τράπεζες - μέσα ενημέρωσης», οι ακροδεξιοί είχαν πιάσει στασίδι στα κανάλια, όχι οι αριστεροί. Τα τελευταία χρόνια η εγκληματική ναζιστική οργάνωση της Χρυσής Αυγής είναι στο απυρόβλητο από την εξουσία, όχι η Αριστερά. Για τον απλούστατο λόγο ότι την Αριστερά δεν την έχουν στο χέρι ούτε πρόκειται ποτέ να συναινέσει σε κανένα κοινωνικό και οικονομικό έγκλημα. Αν λοιπόν τη Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ τους ενδιαφέρει στα αλήθεια ο κίνδυνος εκφασισμού της κοινωνίας, ας αφήσουν την προπαγάνδα που ποτίζει τον σπόρο του φασισμού, ας σταματήσουν να τους χαϊδεύουν τ’ αυτιά και να τους χρησιμοποιούν. * Εκτιμάται ότι υπάρχει δυνατότητα αλλαγής σε ευρωπαϊκό επίπεδο ή μια αριστερή κυβέρνηση δεν έχει περιθώρια διαπραγμάτευσης και διαμόρφωσης εξελίξεων; Η Ευρώπη του Μάαστριχτ τελείωσε. Είναι ιδεοληψία να νομίζει κανείς ότι η Ευρώπη μπορεί να παραμείνει ως έχει. Δυστυχώς η ελληνική μνημονιακή συμμαχία είναι θλιβερός ουραγός της κ. Μέρκελ. Δεν υπάρχει σοβαρός αναλυτής που να μη λέει όσα εμείς υποστηρίζαμε εδώ και καιρό. Θα υπάρξουν λοιπόν αλλαγές. Διότι, εκτός από τα αδιέξοδα της ευρωπαϊκής ηγεσίας, υπάρχει η κοινωνία που θέλει να μείνει κοινωνία, υπάρχει το μέτωπο της ενωμένης Αριστεράς στη Γαλλία, στην Ισπανία, στα συνδικάτα της Ιταλίας. Υπάρχει αυτό που είπε ο Μελανσόν: «η αναγέννηση της ανυποχώρητης Αριστεράς». Υπάρχουν οι πλατείες και ο λαϊκός παράγοντας, με το πιο δημοκρατικό και αντικαπιταλιστικό σύνθημα: «οι άνθρωποι πάνω από τα κέρδη». Αυτή η Ευρώπη, της αλληλεγγύης, της αξιοπρεπούς εργασίας και της αξιοπρεπούς αμοιβής, η Ευρώπη της δημοκρατίας και της ανυπακοής στον καζινο-καπιταλισμό, έρχεται δυναμικά στο προσκήνιο. Σήμερα, αυτή η Ευρώπη και αυτή η Αριστερά, η ενωμένη και με σύγχρονο προγραμματικό λόγο, θα δώσει την πρώτη απάντηση στη Γαλλία. Στο τέλος του μήνα στην Ιρλανδία και στις 6 Μαΐου στην Ελλάδα. Είμαστε κοντά, πιο κοντά από ποτέ, οι λαοί της Ευρώπης να κατατάξουν στην κατηγορία "σκουπίδια" και τον νεοφιλελευθερισμό. * Στην υποχώρηση του νεοφιλελευθερισμού θα μπορούσαμε να εντάξουμε και την επανεθνικοποίηση των πετρελαίων στην Αργεντινή; Ακριβώς. Η Αργεντινή αποφάσισε να επανεθνικοποιήσει την εταιρεία πετρελαίων που της έκλεψαν όταν η χώρα ήταν όμηρος του ΔΝΤ και οδηγήθηκε με σχέδιο στη φτώχεια και τη χρεωκοπία. Διότι, ο ορυκτός πλούτος πρέπει να αξιοποιείται με όρους κοινωνικής ανταποδοτικότητας και όχι κερδοσκοπίας. Εμείς είμαστε με την επιλογή της σημερινής κυβέρνησης της Αργεντινής, ο κ. Σαμαράς και ο κ. Βενιζέλος είναι με τις εκθέσεις και τα σχέδια του ΔΝΤ. Με το Μνημόνιο Βενιζέλου και την κυβέρνηση Σαμαρά - Παπαδήμου, όλη η δημόσια περιουσία και οι φυσικοί πόροι της χώρας εκχωρήθηκαν στους δανειστές και το μεγάλο κεφάλαιο. Αυτό είναι το μεγάλο όραμα, το εθνικό συμφέρον για το οποίο μας καλούσαν σε σιωπητήριο οι κύριοι Βενιζέλος και Σαμαράς. Για κακή τους τύχη, οι συγκυρίες και οι πολιτικές επιλογές της κυβέρνησης της Αργεντινής τους εξέθεσαν. * Έχετε σταθερά υποστηρίξει την εκλογική συνεργασία της Αριστεράς. ΚΚΕ και ΔΗΜ.ΑΡ. δεν ανταποκρίνονται. Θα επιμείνετε; Η πρότασή μας δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία. Είναι στρατηγική επιλογή για εμάς. Είναι μεγάλη ανάγκη για την κοινωνία. Την έχουμε διατυπώσει εδώ και σχεδόν ένα χρόνο. Με επιμονή και υπομονή δρέπουμε τους πρώτους καρπούς των προσπαθειών μας με τη συνάντησή μας με συντρόφους του σοσιαλιστικού χώρου, με τους οποίους συγκροτήσαμε το ψηφοδέλτιο ΣΥΡΙΖΑ Ενωτικό Κοινωνικό Μέτωπο. Πιστεύω ότι η ριζική αλλαγή του πολιτικού σκηνικού μετά τις εκλογές και η καθολική απαίτηση του κόσμου της Αριστεράς θα δώσουν την ώθηση στο ζήτημα της ενότητας. Δυστυχώς, με διάφορα προσχήματα, οι ηγεσίες του ΚΚΕ και της ΔΗΜ.ΑΡ. απορρίπτουν όλες τις ενωτικές προτάσεις και πρωτοβουλίες του ΣΥΡΙΖΑ. Ελπίζαμε ότι τουλάχιστον την πρότασή μας για τις μονοεδρικές θα την αποδεχόντουσαν. Απάντησαν με αμηχανία και θέτοντας όρους τεχνικούς και όχι πολιτικούς. Ο εκλογικός νόμος είναι νομικό όπλο στα χέρια του συστήματος, όχι πρόσχημα για τη μη συνεργασία. Μπορούσαν, εάν το πρόβλημά τους είναι νομικό, να το συζητήσουμε και να υπερβούμε από κοινού τα εμπόδια. Ο κόσμος όμως λέει ένα μεγάλο "ναι" στην ενότητα, ο κόσμος ζητάει με τεράστια ποσοστά κυβέρνηση της Αριστεράς. Γιατί ξέρει ότι με τέτοια κυβέρνηση δεν πρόκειται το ταμείο του κράτους να πάει στο εξωτερικό, ξέρει ότι με κυβέρνηση Αριστεράς δεν θα γίνουμε η πρώτη χώρα-αποικία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ξέρει ότι πρώτα θα πληρώνονται μισθοί και συντάξεις και μετά οι τοκογλύφοι. Κι αν ο κόσμος της Αριστεράς πει το μεγάλο "ναι", κανείς δεν θα επιμείνει στο μικρό του "όχι". * Και από τη ΔΗΜ.ΑΡ. περιμένατε τέτοια αντίδραση; Όχι, αλλά δυστυχώς αυτό που έλεγαν εγχείρημα της «ανανεωτικής αριστερής φυσιογνωμίας» πολύ γρήγορα μετατράπηκε σε «ανασύνθεση του σοσιαλιστικού χώρου», με ταυτόχρονες μεταγραφές στελεχών του σκληρού σημιτικού μπλοκ. Έτσι σήμερα, η ΔΗΜ.ΑΡ. με τις επιλογές που έκανε μοιάζει να αγιοποιεί την περίοδο. Η εποχή Σημίτη όμως ήταν η αρχή της νεοφιλελεύθερης μετάλλαξης του ΠΑΣΟΚ, η οποία ολοκληρώθηκε υπό την ηγεσία Παπανδρέου - Βενιζέλου. Τότε πρωτακούσαμε για απασχολήσιμους και ευελφάλεια. Τότε έγινε η ληστεία του Χρηματιστηρίου, η σπατάλη των Ολυμπιακών Αγώνων, αλλά και η εκρηκτική άνοδος του χρέους από τα 100 στα 180 δισ. Η Αριστερά πρέπει να βγάλει σοβαρά συμπεράσματα από αυτή την περίοδο. Εμείς σε κάθε περίπτωση επιμένουμε πως η θέση τους είναι σε συμμαχία μαζί μας. Δεν πρέπει να γίνουν αριστερό συμπλήρωμα μιας μνημονιακής λύσης. Αριστερά του Μνημονίου δεν υπάρχει. * Τι μπορεί να κρατήσει η Αριστερά από την πορεία των δύο τελευταίων ετών; Σε αυτόν τον τριετή πόλεμο των αγορών ενάντια στη δημοκρατία κρατάμε τον αγώνα που έδωσαν εκατομμύρια πολίτες καθημερινά στις πλατείες, στους δρόμους και τους εργασιακούς χώρους. Είμαστε περήφανοι για τα μέλη και τους φίλους του ΣΥΡΙΖΑ που πρωτοστάτησαν σε αυτόν τον αγώνα. Στα κινήματα «Δεν πληρώνω», στα κινήματα ενάντια στο χαράτσι. Είμαστε περήφανοι για όσους και όσες αποχώρησαν από το κυβερνητικό κόμμα, μένοντας πιστοί στα ιδανικά τους και συναντήθηκαν μαζί μας για να συγκροτήσουμε το ΣΥΡΙΖΑ Ενωτικό κοινωνικό Μέτωπο. Νιώθουμε δέος που αγωνιστήκαμε δίπλα στον Μ. Θεοδωράκη και τον Μ. Γλέζο. Και στις 6 Μαΐου πιστεύουμε ότι θα νικήσει η Δημοκρατία, θα νικήσει η Αριστερά.

Ψηφοδέλτια με αέρα ανατροπής

Ενεργοί πολίτες στις κινητοποιήσεις κατά του Μνημονίου, στους αγώνες για την υπεράσπιση των κοινωνικών και δημοκρατικών δικαιωμάτων και τον εκδημοκρατισμό της εκπαίδευσης, πρωτεργάτες στα κινήματα "Δεν πληρώνω", συγκροτούν τα ψηφοδέλτια νίκης του ΣΥΡΙΖΑ Ενωτικό Κοινωνικό Μέτωπο * Μήνυμα πολιτικής ανατροπής από τις μαζικές συγκεντρώσεις του ΣΥΡΙΖΑ σε ολόκληρη τη χώρα, οι οποίες επιβεβαιώνουν τη δυναμική ανόδου που καταγράφει το σχήμα στις τελευταίες δημοσκοπήσεις * Επικεφαλής του ψηφοδελτίου Επικρατείας ο Μανώλης Γλέζος * Στην Α' Αθηνών και στην Αχαΐα υποψήφιος ο Αλέξης Τσίπρας * Εννέα προγραμματικούς άξονες για να σπάσει ο φαύλος κύκλος της λιτότητας, της ύφεσης και του χρέους, καθώς και να υπάρξει ανάπτυξη με απασχόληση, παρουσίασε ο Αλ. Τσίπρας χθες στα Χανιά * Ιδρυτική πράξη του συνασπισμού εξουσίας με επίκεντρο την Αριστερά θα είναι η καταγγελία της δανειακής σύμβασης και η ακύρωση του Μνημονίου

Εκλογική Διακήρυξη του ΣΥΡΙΖΑ

Στις επερχόμενες εξαιρετικά κρίσιμες εκλογές θα κριθεί το παρόν και το μέλλον της χώρας. ΤΩΡΑ είναι η ώρα να βρουν δικαίωση οι αγώνες του λαού μας, να τιμωρηθεί και να ηττηθεί ο δικομματισμός, να καταδικαστούν τα Μνημόνια και η τρόικα. Μια νέα κοινωνική και πολιτική πλειοψηφία, με πυρήνα τη ριζοσπαστική Αριστερά, μπορεί να ανατρέψει το σάπιο δικομματικό πολιτικό σύστημα και να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις εναλλακτικής διακυβέρνησης, με πρωταγωνιστή τον λαό. Νέος συνασπισμός εξουσίας Γι' αυτό ενωθήκαμε όσοι συγκροτήσαμε το ψηφοδέλτιο ΣΥΡΙΖΑ Ενωτικό Κοινωνικό Μέτωπο. Γι’ αυτό καλούμε όλες τις δυνάμεις που αντιπαλεύουν γνήσια την πολιτική των συνεταίρων του δικομματισμού και των δορυφόρων τους σε μια κοινή προσπάθεια προεκλογικά και μετεκλογικά. Δεν δημιουργούμε αυταπάτες. Η κατάσταση είναι πολύ δύσκολη, αλλά μπορεί να αντιστραφεί. Δεσμευόμαστε -με την καθημερινή συμπαράσταση και κινητοποίηση του λαού- να ακυρώσουμε τα Μνημόνια, τις δανειακές συμβάσεις, το καθεστώς επιτροπείας από Ε.Ε.-ΔΝΤ και να ανακόψουμε την καταστροφική πορεία που εξοντώνει την κοινωνία και λεηλατεί τη χώρα. Δεσμευόμαστε να ξεκινήσει μια νέα, επίπονη, αλλά αναγκαία πορεία ανάκαμψης και ανασυγκρότησης της ελληνικής κοινωνίας και οικονομίας με γνώμονα τις κοινωνικές ανάγκες. Δεσμευόμαστε να προωθήσουμε κατά προτεραιότητα μέτρα που ανακουφίζουν τα ευάλωτα στρώματα, που προασπίζουν τα δημόσια αγαθά και επιτρέπουν στον λαό μας να βγει όρθιος από την κρίση, καθώς και μέτρα γενναίας αναδιανομής εισοδημάτων, πλούτου και εν γένει πόρων που θα στηρίξουν ένα εναλλακτικό οικονομικό και κοινωνικό σχέδιο. Δεσμευόμαστε να σταματήσουμε τον αντιδημοκρατικό κατήφορο και να αποκτήσουν φωνή όσοι σήμερα δεν έχουν. Μνημόνια: Tο κοινό πρόγραμμα Ν.Δ. - ΠΑΣΟΚ Οι συνέταιροι του δικομματισμού, καθώς και τα σχήματα-δορυφόροι τους, ούτε θέλουν ούτε μπορούν να ασκήσουν φιλολαϊκή πολιτική. Η ύπαρξή τους συνδέεται με τα μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα, τους τραπεζίτες και τους μεγαλοβιομήχανους. Αν συνεχιστεί η κυριαρχία τους, η Ελλάδα θα γίνει μια τριτοκοσμική χώρα στην Ευρώπη με μισθούς και συντάξεις πείνας, με μεγάλη φτώχεια, με κακή εκπαίδευση για τους πολλούς και ακριβά σχολεία για λίγους, με υποβαθμισμένες δημόσιες υπηρεσίες υγείας και πολυτελείς ιδιωτικές κλινικές για λίγους. Μια χώρα εχθρική στη νέα γενιά, με κατεστραμμένο παραγωγικό ιστό και απαξιωμένο εργατικό δυναμικό, με το περιβάλλον και τη δημόσια περιουσία στη διάθεση κάθε αετονύχη επενδυτή. Μπορούμε να τους σταματήσουμε Προσπαθούν να μας εκβιάσουν και να μας φοβίσουν. Μνημόνιο, λένε, ή έξοδος από το eυρώ. Λένε ψέματα. Η ίδια η Μέρκελ ομολογεί ότι η έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ έχει πολύ μεγαλύτερο κόστος για την Eυρωζώνη. Δεν εκβιαζόμαστε από το πλαστό δίλλημα "ευρώ ή καταστροφή", ούτε δεχόμαστε θυσίες στο όνομα νεοφιλελεύθερων επιλογών. Για την Αριστερά προέχουν οι ανάγκες της κοινωνίας κι όχι τα συμφέροντα των τραπεζών και των ισχυρών κρατών της Eυρωζώνης. Μνημόνιο, λένε, ή χάος. Λένε ψέματα. Μνημόνιο σημαίνει ύφεση, φτώχεια, ανεργία για τον λαό, παραγωγική παρακμή για τη χώρα και δισεκατομμύρια για δανειστές και τράπεζες. Αυτή είναι η πολιτική επιλογή της τρόικας, της συμμαχίας Συντηρητικών και νεοφιλελεύθερων Σοσιαλδημοκρατών που κυβερνά την Ευρώπη και τη χώρα μας. Για να αυξηθούν τα κέρδη με την ένταση της εκμετάλλευσης της εργασίας και την καταστροφή του περιβάλλοντος. Το δημόσιο χρέος παραμένει μηχανή κερδοσκοπίας για τις τράπεζες και τους διεθνείς τοκογλύφους και μοχλός πίεσης και εκβιασμών. Για να επιβάλουν αυτή την πολιτική, μας βάζουν υπό κηδεμονία και επιτήρηση, καταργούν το Σύνταγμα και τις δημοκρατικές ελευθερίες, ασκούν βία εναντίον ανθρώπων που διαμαρτύρονται. Οι δημοκρατικοί θεσμοί μετατρέπονται σε φάρσα και κυριαρχεί το δόγμα της περιορισμένης εθνικής κυριαρχίας. Δεν είμαστε μόνοι μας Μας λένε ότι θα απομονωθούμε. Λένε ψέματα. Σε όλη την Ευρώπη υπάρχει αντίσταση για να ανατραπεί η νεοφιλελεύθερη δομή, λειτουργία και πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η δική μας επιτυχία στην Ελλάδα, λοιπόν, δεν σημαίνει απομόνωση, αλλά θα δώσει κουράγιο και δύναμη στους άλλους λαούς, ιδίως του ευρωπαϊκού Νότου. Μπορεί να γίνει αφετηρία για μια άλλη Ευρώπη. Η ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΕΙΝΑΙ ΑΡΙΣΤΕΡΑ 10 στόχοι διεκδίκησης και δέσμευσης 1. Ασπίδα προστασίας για να βγει η κοινωνία όρθια από την κρίση * Να μην υπάρχει πολίτης χωρίς ελάχιστο εισόδημα ή επίδομα ανεργίας, περίθαλψη, κοινωνική προστασία, στέγη, πρόσβαση σε υπηρεσίες κοινής ωφέλειας. * Προστασία και μέτρα ανακούφισης των υπερχρεωμένων νοικοκυριών. * Έλεγχος και μείωση των τιμών, μείωση των συντελεστών ΦΠΑ και κατάργησή του στα είδη βασικής ανάγκης. 2. Να απαλλαγούμε από τον βραχνά του χρέους Το χρέος είναι ταξικό και απάνθρωπο. Είναι οι φόροι που δεν πλήρωσαν οι πλούσιοι, η λεηλασία των δημόσιων ταμείων, οι υπέρογκοι εξοπλισμοί. Εκφράζει τις ανισότιμες διεθνείς οικονομικές σχέσεις. Απαιτείται άμεσα: * Αναστολή της εξυπηρέτησης του χρέους. * Διαπραγμάτευση για τη διαγραφή του χρέους με προστασία ασφαλιστικών ταμείων και μικροαποταμιευτών, αξιοποιώντας κάθε μέσο, όπως είναι ο λογιστικός έλεγχος και η διακοπή πληρωμών. * Ρύθμιση του υπολοίπου με ρήτρα ανάπτυξης και απασχόλησης. * Ευρωπαϊκή ρύθμιση για το χρέος των ευρωπαϊκών κρατών. * Ριζική αλλαγή του ρόλου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. * Απαγόρευση των κερδοσκοπικών τραπεζικών προϊόντων. * Πανευρωπαϊκή φορολόγηση του πλούτου, των χρηματοοικονομικών πράξεων και των κερδών. 3. Αναδιανομή, φορολογία του πλούτου, κατάργηση περιττών δαπανών * Δημιουργία περιουσιολόγιου, ενίσχυση και ανασυγκρότηση του φοροεισπρακτικού μηχανισμού. * Επαρκής φορολόγηση των περιουσιών άνω του 1 εκατομμυρίου ευρώ και των μεγάλων εισοδημάτων. * Προοδευτική αύξηση στο 45% του συντελεστή φορολόγησης των διανεμόμενων κερδών των Α.Ε. * Φόρος χρηματοοικονομικών συναλλαγών και ειδική φορολογία της πολυτελούς κατανάλωσης. * Κατάργηση της φορολογικής ασυλίας των εφοπλιστών και της Εκκλησίας. * Άρση του τραπεζικού και εμπορικού απορρήτου, καταπολέμηση φοροδιαφυγής και εισφοροδιαφυγής. * Απαγόρευση κάθε συναλλαγής μέσω εταιρειών off shore. * Να βρεθούν νέοι πόροι με την αποτελεσματική αξιοποίηση κάθε κοινοτικού ευρώ, με διεκδίκηση του γερμανικού κατοχικού δανείου και των επανορθώσεων και αποζημιώσεων, με μείωση των στρατιωτικών δαπανών. 4. Παραγωγική, κοινωνική και περιβαλλοντική ανασυγκρότηση * Εθνικοποίηση-κοινωνικοποίηση τραπεζών και αναμόρφωσή τους σε δημόσιο τραπεζικό σύστημα με εργατικό και κοινωνικό έλεγχο και αναπτυξιακό προσανατολισμό. Να σταματήσει το σκάνδαλο της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών. * Ανάκτηση όσων στρατηγικής σημασίας δημόσιων επιχειρήσεων έχουν ιδιωτικοποιηθεί. Λειτουργία με διαφάνεια, κοινωνικό έλεγχο και δημοκρατικό σχεδιασμό. Προάσπιση των δημόσιων αγαθών. * Προστασία και ενίσχυση των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων, του κοινωνικού τομέα, των συνεταιρισμών. * Οικολογικός μετασχηματισμός του μοντέλου ανάπτυξης, της παραγωγής στην ενέργεια, στη μεταποίηση, στον τουρισμό και στον αγροτικό τομέα, με κριτήρια την διατροφική επάρκεια και την ικανοποίηση των κοινωνικών αναγκών. * Ενίσχυση της επιστημονικής έρευνας και της παραγωγικής εξειδίκευσης. 5. Σταθερή εργασία με αξιοπρεπή μισθό και ασφάλεια Η απαξίωση της εργασίας και οι εξευτελιστικοί μισθοί ούτε επενδύσεις φέρνουν ούτε ανάπτυξη ούτε απασχόληση. Εμείς προωθούμε: * Καλά αμειβόμενη, ρυθμισμένη και ασφαλή εργασία. * Αποκατάσταση άμεσα του κατώτερου μισθού και των πραγματικών μισθών μέσα στην επόμενη τετραετία. * Άμεση επαναφορά των ελεύθερων συλλογικών διαπραγματεύσεων και της ισχύος των συλλογικών συμβάσεων. * Ισχυρούς ελεγκτικούς μηχανισμούς για την προστασία της εργασίας. Απόκρουση των απολύσεων και της εργασιακής απορρύθμισης. 6. Δημοκρατία παντού. Δημοκρατικά πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα για όλους και όλες Η δημοκρατία έχει νοθευτεί. Η Ελλάδα μεταβάλλεται σε αυταρχικό -αστυνομικό κράτος Απαιτείται: * Εγκαθίδρυση λαϊκής κυριαρχίας και αναβάθμιση του κοινοβουλίου. Καθιέρωση απλής αναλογικής. Διάκριση των εξουσιών. Κατάργηση του νόμου περί ευθύνης υπουργών και των οικονομικών προνομίων των βουλευτών. * Πραγματική αποκέντρωση και αυτοδιοίκηση με ενισχυμένο ρόλο και επαρκείς πόρους. * Εισαγωγή μορφών άμεσης δημοκρατίας και θεσμών αυτοδιαχείρισης, εργατικού και κοινωνικού ελέγχου σε όλα τα επίπεδα. Μέτρα κατά της διαφθοράς και της διαπλοκής. * Κατοχύρωση των δημοκρατικών, πολιτικών και συνδικαλιστικών δικαιωμάτων. Ενίσχυση των δικαιωμάτων των γυναικών και των νέων στην οικογένεια, στην οικονομία και στη διοίκηση. * Επίσπευση διαδικασιών χορήγησης ασύλου. Κατάργηση της συνθήκης Δουβλίνο ΙΙ και χορήγηση ταξιδιωτικών εγγράφων. Κοινωνική ένταξη των μεταναστών και διασφάλιση ίσων δικαιωμάτων. * Δημοκρατική μεταρρύθμιση της δημόσιας διοίκησης με συμμετοχή των εργαζομένων. * Αποστρατιωτικοποίηση και δημοκρατική αναμόρφωση της Αστυνομίας και του Λιμενικού. Διάλυση των ειδικών δυνάμεων καταστολής. 7. Ισχυρό κοινωνικό κράτος Οι αντιασφαλιστικοί νόμοι, η κατάργηση κοινωνικών υπηρεσιών και η μείωση της χρηματοδότησης όσων απέμειναν κάνουν την Ελλάδα χώρα της απόλυτης κοινωνικής αδικίας. Χρειάζεται: * Ένα άμεσο πρόγραμμα για την αποκατάσταση των συντάξεων με τριμερή χρηματοδότηση και σταδιακή επιστροφή των πόρων των ασφαλιστικών ταμείων σε ένα δημόσιο, καθολικό σύστημα κοινωνικής ασφάλισης. * Αύξηση των επιδομάτων ανεργίας ώστε σταδιακά να φτάσουν στο 80% του μισθού. Κανείς άνεργος χωρίς επίδομα ανεργίας. Ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα. * Ενιαίο σύστημα ουσιαστικής κοινωνικής προστασίας όλων των ευάλωτων κατηγοριών. 8. Η Υγεία είναι κοινωνικό αγαθό και δικαίωμα όλων Η Υγεία εξασφαλίζεται δωρεάν με επαρκείς πόρους από ένα δημόσιο σύστημα Υγείας. Αναγκαία άμεσα μέτρα είναι: * Στήριξη και αναβάθμιση νοσοκομείων, δομών του ΙΚΑ και υποδομών Υγείας και ολοκληρωμένο σύστημα πρωτοβάθμιας φροντίδας Υγείας. * Αποτροπή των απολύσεων και κάλυψη των αναγκών σε προσωπικό και εξοπλισμό. * Ελεύθερη και δωρεάν πρόσβαση στις δημόσιες υπηρεσίες Υγείας όσων κατοικούν στην Ελλάδα. * Κατάργηση συμμετοχής στα φάρμακα και τις εξετάσεις για χαμηλοσυνταξιούχους, άνεργους, φοιτητές και πάσχοντες από χρόνια νοσήματα. 9. Προστασία της Παιδείας, της έρευνας, του πολιτισμού και του αθλητισμού από την πολιτική των Μνημονίων Ειδικά για την Παιδεία απαιτείται: * Ενίσχυση της καθολικής, δημόσιας και δωρεάν Παιδείας με κάλυψη των αναγκών σε προσωπικό και υποδομές σε όλες τις βαθμίδες. Υποχρεωτική 14χρονη ενιαία εκπαίδευση. * Κατάργηση του νόμου Διαμαντοπούλου και ενίσχυση της αυτοτέλειας και του ακαδημαϊκού χαρακτήρα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης σε αποκλειστικά δημόσια ιδρύματα. 10. Ανεξάρτητη και φιλειρηνική εξωτερική πολιτική Η πολιτική της προσαρμογής στις επιθυμίες των ΗΠΑ και των ισχυρών κρατών της Ε.Ε. δημιουργεί κινδύνους για την ανεξαρτησία, την ειρήνη και την ασφάλεια της χώρας μας. Χρειάζεται: * Πολυδιάστατη και φιλειρηνική εξωτερική πολιτική. * Εφαρμογή της αρχής: κανένας στρατιώτης έξω από τα σύνορα. * Απεμπλοκή από το ΝΑΤΟ και κατάργηση των ξένων βάσεων. * Διακοπή της στρατιωτικής συνεργασίας με το Ισραήλ. * Στήριξη της προσπάθειας του κυπριακού λαού για την επανένωση του νησιού. * Να αντιμετωπιστούν οι ελληνοτουρκικές σχέσεις, οι διαφορές για το όνομα της ΠΓΔΜ και να καθοριστούν οι ΑΟΖ, αξιοποιώντας το διεθνές δίκαιο και με βάση την αρχή της ειρηνικής επίλυσης των διαφορών. Αυτό το οικονομικό και κοινωνικό σύστημα έχει αποτύχει και πρέπει να ανατραπεί! Η οικονομική κρίση που συγκλονίζει τον παγκόσμιο καπιταλισμό διέλυσε ψευδαισθήσεις. Όλο και περισσότεροι άνθρωποι βλέπουν ότι η καπιταλιστική κερδοσκοπία είναι απάνθρωπος τρόπος οργάνωσης της κοινωνίας. Ότι η λειτουργία ιδιωτικών τραπεζών ωφελεί μόνο τους τραπεζίτες και βλάπτει τους πολλούς. Μεγαλοβιομήχανοι και μεγαλοτραπεζίτες εισπράττουν τα δισεκατομμύρια που λείπουν από την Υγεία, την Παιδεία και τις συντάξεις. Η έξοδος από την κρίση χρειάζεται τολμηρά μέτρα που θα εμποδίσουν τους υπαίτιους της κρίσης να συνεχίσουν το καταστροφικό τους έργο. Εμείς επιδιώκουμε το νέο πρότυπο παραγωγής και διανομής του πλούτου να είναι υπόθεση όλης της κοινωνίας, η μεγάλη καπιταλιστική ιδιοκτησία να γίνει δημόσια και η οικονομία να διευθύνεται δημοκρατικά με κοινωνικά και οικολογικά κριτήρια. Ο σοσιαλισμός με ελευθερία, πλήρη άνθηση της δημοκρατίας, όπου όλοι οι πολίτες συμμετέχουν στα κέντρα λήψης των αποφάσεων, είναι ο στρατηγικός μας στόχος. Αλλάζουμε το μέλλον, τους κάνουμε παρελθόν Μπορούμε να νικήσουμε. Με την ενότητα και τη δημιουργία ενός νέου συνασπισμού εξουσίας με πυρήνα την Αριστερά. Με τη συμμαχία του λαού, την έμπνευση, τη δημιουργική προσπάθεια και με τους αγώνες των εργαζομένων, που θα εξουσιάζουν και θα διαμορφώνουν τη ζωή και το μέλλον τους. Τώρα ψηφίζει ο λαός! Τώρα παίρνει την εξουσία ο λαός! Σε αυτές τις εκλογές μπορεί και πρέπει με την ψήφο του να κλείσει μια θλιβερή παρένθεση, να δώσει τέλος στο καθεστώς των Μνημονίων και της τρόικας και να ανοίξει μια νέα σελίδα ελπίδας και αισιοδοξίας για το μέλλον. Για την Ελλάδα και την Ευρώπη, η λύση είναι αριστερά!

09/03/2012 Ομιλία του Προέδρου της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξη Τσίπρα

Ομιλία του Προέδρου της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξη Τσίπρα, στη συζήτηση της επίκαιρης ερώτησης του προς τον Πρωθυπουργό με θέμα: «Διαγραφή χρεών των νοικοκυριών από τις τράπεζες»
σύνδεσμος βίντεο
• Ολική ή μερική διαγραφή των χρεών για τους δανειολήπτες
• Το PSI δεν κάνει το χρέος βιώσιμο.
• Ο καθένας σε αυτή τη χώρα γνωρίζει ποιος έχει την ευθύνη της εγκαθίδρυσης του συστήματος της διαπλοκής και του τριγώνου της αμαρτίας
• Αν το ΙΚΑ ήταν τράπεζα θα το σώζατε
• Είναι αναξιόπιστο να θεωρείτε ότι πιστωτικό γεγονός με μνημόνιο είναι τεχνική λεπτομέρεια ενώ πιστωτικό γεγονός χωρίς μνημόνιο είναι καταστροφή
Στην ανάπτυξη της ερώτησης είπε: «Κύριε αντιπρόεδρε, σήμερα σας ρωτώ –ερωτώ τον Πρωθυπουργό– αλλά ως συνήθως εσείς έρχεστε να μου απαντήσετε, κάτι πολύ σημαντικό, όχι για μας εδώ, για τον απλό κόσμο. Διότι η συντριπτική πλειοψηφία των μικρομεσαίων επιχειρηματιών, η συντριπτική πλειοψηφία των νοικοκυριών έχουν καταχρεωθεί στο τραπεζικό σύστημα την προηγούμενη δεκαετία της ανάπτυξης –σας θυμίζω ότι στις αρχές του 2000– πριν από μια δεκαετία οι συνολικές υποχρεώσεις των νοικοκυριών προς τις τράπεζες δεν υπερέβαιναν τα 10 δις ευρώ, ενώ σήμερα οι υποχρεώσεις των νοικοκυριών υπερβαίνουν το ποσό, το αμύθητο ποσό, των 112 δις ευρώ, περίπου δηλαδή όσο ήταν το πρώτο πακέτο στήριξης της ελληνικής οικονομίας.
Παρ’ όλα αυτά, τη διετία που πέρασε, όλα τα εισοδήματα έχουν υποστεί δραματικές μειώσεις εκτός από πολύ λίγων συμπολιτών μας, βεβαίως, που έχουν μείνει σταθερά ή και αυξάνονται. Έχουν υποστεί δραματικές μειώσεις, όμως κανείς δε συζητά, κανείς δεν προτείνει προς τους τραπεζίτες οι οποίοι θα πάρουν 58 δις ευρώ για στήριξη ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών τους από το περίφημο αυτό πακέτο, μετά το PSI. Έχουν πάρει πάνω από 130 δις την τελευταία τριετία σε εγγυήσεις, κανείς δε συζητάει –για ανάλογη με τη μείωση των εισοδημάτων, απομείωση των δανειακών απαιτήσεων των δανειοληπτών προς τους τραπεζίτες.
Και το οξύμωρο, κύριε Υπουργέ, είναι το γεγονός ότι και θα πάρουν τα 58 δις σε κρατικές και ευρωπαϊκές εγγυήσεις και στο τέλος ο φορολογούμενος θα τις πληρώσει. Και θα ξεγράψουν από τους ισολογισμούς τις απαιτήσεις εκείνες τις επισφαλείς και θα κυνηγάνε –μέσω εισπρακτικών εταιρειών– τους δανειολήπτες προκειμένου να πάρουν ακέραια τα ποσά τα οποία τους χρωστάνε.
Ε, αυτό δεν είναι δίκαιο, δεν είναι ηθικό. Είναι παράλογο, παράνομο και πρέπει να σταματήσει. Και μόνο μέσα από μια νομοθετική πρωτοβουλία μπορεί να σταματήσει.
Και σας ρωτώ. Εμείς έχουμε προτείνει συγκεκριμένες κατευθύνσεις.
Θα προχωρήσετε στη μερική ή ολική διαγραφή χρεών όταν το ατομικό ή οικογενειακό εισόδημα δεν υπερβαίνει αυτό που επισήμως λογίζεται ως όριο της φτώχειας;
Θα προχωρήσετε σε αντίστοιχη απομείωση των δανειακών υποχρεώσεων δανειοληπτών μ’ αυτή που έχει καταγραφεί από τις εκκαθαριστικές δηλώσεις στην εφορία ως απομείωση του εισοδήματος την τελευταία τριετία;
Και τέλος, εάν σκοπεύετε να νομοθετήσετε ώστε η μηνιαία καταβολή δόσεων προς τους τραπεζίτες, προς τις τράπεζες να μην υπερβαίνει το 30% των μηνιαίων ατομικών ή οικογενειακών αποδοχών;
Και ένα τελευταίο κύριε Υπουργέ. Αυτές οι λύσεις που είναι λύσεις ουσιαστικές, σωτηρίας για χιλιάδες συμπολίτες μας δε γίνονται μέσα από ευχολόγια, ούτε από πιέσεις, μέσα από νομοθετικές πρωτοβουλίες.
Διότι μέχρι σήμερα, και κλείνω κύριε Πρόεδρε, πιέσεις ακούμε ότι δέχεται η Κυβέρνηση από τους τραπεζίτες και όχι οι τραπεζίτες από την Κυβέρνηση.
Και, επί τη ευκαιρία, θα ήθελα να ξεκαθαρίσετε εάν ισχύουν όλα όσα ακούστηκαν, το τελευταίο διάστημα, ότι και εσείς και η Κυβέρνησή σας δεχτήκατε πιέσεις για να μείνουν έξω από τη διαδικασία του κουρέματος δάνεια συγκεκριμένου τραπεζικού ομίλου προς Δημόσιες Επιχειρήσεις Κοινής Ωφέλειας και μάλιστα πιέσεις απευθείας από τους τραπεζίτες, και όχι μόνο, αλλά και από υψηλόβαθμα στελέχη εκδοτικών ομίλων.
Και σας δίνω την ευκαιρία να το διαψεύσετε ή να το επαληθεύσετε και να μην το κάνετε και εσείς όπως ο πρώην Πρωθυπουργός κατόπιν εορτής να καταγγέλλετε συμφέροντα διότι δεν θα είστε πιστευτός».
Στην ομιλία του είπε: «Κύριε Αντιπρόεδρε, σε άλλες συνθήκες και αν δεν είχα την αίσθηση ότι βρίσκεστε σε τεταμένη, έκρυθμη κατάσταση εσείς ο ίδιος, ψυχικώς και πολιτικώς, και αν δεν είχα βεβαίως την αίσθηση ότι και ο ελληνικός λαός που μας παρακολουθεί αντιλαμβάνεται και χασκογελάει, έρχεται στο νου μου η παροιμία «είπε ο γάιδαρος τον πετεινό κεφάλα» όταν ακούει κάτι τέτοια που λέτε εσείς εδώ απέναντι στην Αριστερά.
Θα σας ζητούσα να ανακαλέσετε αυτή την αθλιότητα που εκστομίσατε –θέλω να πιστεύω στη ρητορική σας ευφράδεια– και όχι επειδή το πιστεύετε ότι είμαστε εμείς εδώ εκτελωνιστές συμφερόντων.
Διότι ο καθείς σε αυτή τη χώρα γνωρίζει ποιος έχει την ευθύνη της εγκαθίδρυσης του συστήματος της διαπλοκής και του τριγώνου της αμαρτίας. Εμείς δεν παντρευτήκαμε τη διαφθορά, ούτε τη διαπλοκή. Και μη γελάτε κύριε Υπουργέ, δεν την παντρευτήκαμε. Ούτε εμείς είμαστε αυτοί που διορίσαμε ή ήταν στα πολιτικά μας γραφεία επικεφαλής του ΣΔΟΕ στη Θεσσαλονίκη οι οποίοι αργότερα μπήκανε ως επικεφαλής συμμοριών του εγκλήματος.
Εμείς σας δώσαμε εδώ μια ευκαιρία να καταγγείλετε παρεμβάσεις επιχειρηματικών συμφερόντων τις οποίες γνωρίζει ο κάθε πολίτης. Ούτε σας κατηγορήσαμε ότι εσείς κρύβεστε πίσω απ’ αυτές. Όμως ευθέως σας λέμε ότι παίζετε διαιτητικό ρόλο. Και ευθέως λέμε και καταγγέλλουμε δημοσίως στην ελληνική κοινωνία, στον άνεργο, στο μεροκαματιάρη που κάνει τη δουλειά του και τον κυνηγάνε οι τράπεζες, που του βάζετε χαράτσια να πληρώσει ενώ ο μισθός του έχει πάει στα 450 και 600 ευρώ, τους λέμε ότι τα εκδοτικά συγκροτήματα στη χώρα είναι όργανα των τραπεζικών ομίλων. Δεν είναι οι κομματικές εφημερίδες όργανα της Κεντρικής Επιτροπής, είναι τα μεγάλα εκδοτικά συμφέροντα όργανα των μεγάλων τραπεζικών ομίλων. Και μιλάμε με καθαρά λόγια.
Επαναλαμβάνω όμως, ότι αντιλαμβάνομαι ότι είμαστε σε μια στιγμή όπου ο καθείς μπορεί να βρίσκεται σε ένταση και να λέει και λόγια, αλλά τα λόγια αυτά μένουν εδώ. Δεν θα πείτε εσείς την Αριστερά εκτελωνιστές συμφερόντων, τουλάχιστον όχι εσείς, κύριε Υπουργέ.
Και έρχομαι στην ουσία. Θα πανηγυρίσετε για άλλη μια φορά για τη μεγάλη επιτυχία του PSI. Κύριε Υπουργέ, ξέρετε εσείς καμιά χώρα σήμερα στην ευρωζώνη με χρέος 120%. Αυτός λέτε ότι θα είναι ο στόχος σας, εάν τα πρωτογενή πλεονάσματα είναι πολύ υψηλά. Αμφιβάλλω αλλά δε θέλω να μπω σε αυτή τη συζήτηση. Ξέρετε καμιά χώρα με 120% χρέος που να δανείζεται από τις αγορές; Πως θέλετε να μας πείσετε ότι θα μπορεί η Ελλάδα το 2020 να δανείζεται από τις αγορές με χρέος 120% του Α.Ε.Π. την στιγμή που είχε 115% όταν μπήκε στα μνημόνια.
Επιπλέον μπορείτε να μας εξηγήσετε ποια θα είναι η κοινωνική πραγματικότητα στη χώρα το 2020; πόσοι θα είναι οι άνεργοι και κοινωνικά κατεστραμμένοι, ποιο θα είναι το κοινωνικό περιβάλλον;
Κύριε Υπουργέ, θέλετε να κρύψετε από τον ελληνικό λαό ότι έρχεται λαίλαπα το καλοκαίρι. Με μειώσεις μισθών και εισοδημάτων, συντάξεων, διότι το κόστος απ’ αυτή τη διαδικασία μη λύσης του δημόσιου χρέους θα είναι ανυπολόγιστο διότι διαλύονται τα ασφαλιστικά ταμεία. Και ήταν, τουλάχιστον, ανήθικη η επίθεση που εξαπολύσατε το προηγούμενο διάστημα απέναντι στις διοικήσεις των ταμείων. Μιλήσατε ότι βρίσκονται στα όρια της εθνικής προδοσίας. Ποιο έθνος προστατεύετε και υπερασπίζεστε; Το έθνος των πενομένων ανέργων και γερόντων και των καταχρεωμένων νοικοκυριών ή μήπως το έθνος των τραπεζιτών και των ραντιέρηδων. Ποια είναι η πατρίδα που σώζετε; Αυτή που δε θα έχει ο λαός της τη δυνατότητα να ζει με αξιοπρέπεια;
Βεβαίως, εάν η Goldman Shacks κύριε Υπουργέ, ήταν ασφαλιστικό ταμείο θα την κουρεύατε. Αλλά τα 5 δις swaps της Goldman Shacks τα αφήσατε έξω από τη διαδικασία. Εάν το ΙΚΑ ήταν τράπεζα θα το σώζατε και φυσικά η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα έμεινε στο απυρόβλητο.
Σας καταθέτουμε μια συγκεκριμένη πρόταση, γιατί δεν απαντάτε επί της ουσίας. Να πείτε στους τραπεζίτες, το πάρτι τελείωσε. Να πείτε στους τραπεζίτες ότι δεν μπορεί να παίρνουν 58 δις για την ανακεφαλαιοποίηση και των ομολόγων που κουρεύονται και των επισφαλών δανείων και να μη δέχονται συζήτηση για μια νομοθετική πρωτοβουλία η οποία θα κατοχυρώσει τα ελάχιστα για τα νοικοκυριά τα οποία βρίσκονται σε αυτή την περιδίνηση σήμερα.
Σε λίγες ώρες από τώρα θα βρεθείτε σε ένα Υπουργικό Συμβούλιο και θα κάνετε και μια τηλεδιάσκεψη στο Eurogroup η οποία θα αποφασίσει ξέρετε τι, από ό,τι μαθαίνουμε και διαβάζουμε; Εάν θα ενεργοποιηθούν οι ρήτρες υποχρεωτικής συμμετοχής και θα οδηγηθούμε σε πιστωτικό γεγονός.
Και σε μια από τις ομιλίες σας στη Βουλή είπατε, κύριε Υπουργέ, ότι και τι έγινε αν ενεργοποιηθούν τα cds; Μαζί σας και εμείς, συμφωνούμε. Γιατί δεν μας το λέγατε αυτό, όμως, δυο χρόνια τώρα που μόλις πηγαίναμε να πούμε μια εναλλακτική πρόταση μας λέγατε είστε καταστροφικοί, θέλετε την καταστροφή, διότι θα γίνει πιστωτικό γεγονός με αυτά που λέτε.
Προφανώς, πιστωτικό γεγονός υπό συνθήκες μνημονίου είναι μια τεχνική λεπτομέρεια αλλά πιστωτικό γεγονός χωρίς μνημόνια λιτότητας είναι καταστροφή και κόλαση του Δάντη. Ε, αυτό είναι αναξιοπιστία. Είστε αναξιόπιστοι όταν λέτε τέτοια πράγματα. Και επιπλέον το IIF προχθές για να τρομοκρατήσει τους ομολογιούχους, και ενδεχομένως –θεμιτή η στρατηγική– έβγαλε μια έκθεση η οποία λέει ότι σε περίπτωση αποτυχίας και χρεοκοπίας, το κόστος για την ευρωζώνη θα είναι 1 τρισεκατομμύριο ευρώ. Εμείς έχουμε υποστεί ήδη ένα ανυπολόγιστο κόστος. Αυτό το είχατε υπόψη σας όταν διαπραγματευόσασταν και δεν καταφέρατε να κερδίσετε τίποτα παρά μονάχα τα δώσατε όλα.
Και κλείνω με αυτό. Το μεγαλύτερο έγκλημα, απ’ όλα όσα έχουν γίνει που είναι στα όρια, όντως, της εθνικής ταπείνωσης και της κοινωνικής ντροπής είναι η απόφαση του Eurogroup –στις 20 Φλεβάρη– η οποία λέει ότι η χώρα μας δεσμεύτηκε να νομοθετήσει και αργότερα να συνταγματοποιήσει την αρχή «πρώτα οι πιστωτές και μετά οι κοινωνικές ανάγκες».
Εάν αυτό, πόσω δε μάλλον, η προοπτική συνταγματοποίησης τότε θα πρέπει να είναι το κεντρικό διακύβευμα στην επόμενη εκλογική αναμέτρηση. Ο λαός μας θέλει να συνταγματοποιηθεί αυτή η εξευτελιστική και αντικοινωνική αρχή, ε, ας ψηφίσει τότε τα δύο κόμματα. Αν δε θέλει, ας δώσει επιλογή σε ένα νέο συνασπισμό εξουσίας που θα ανατρέψει αυτή την εθνική ντροπή.
Και βεβαίως, το δικό σας όραμα είναι να καταφέρετε να συγκυβερνήσετε με τον κ. Σαμαρά. Βέβαια, εσείς πάντοτε, στη διαρκώς αυτή θέση του υπάρχου θα είστε και τότε, γιατί ο κ. Σαμαράς θα είναι Πρωθυπουργός –έτσι φαίνεται– αλλά δε νομίζω ότι είναι και καμία πολύ φιλόδοξη επιλογή, να θέλετε να συνεχίσετε να είστε υπό τον κ. Σαμαρά, κύριε Βενιζέλο.
Εν τοιαύτη περιπτώσει, κλείνω λέγοντας το εξής: ο κόσμος καταλαβαίνει ή θα πάμε σε μία συνολική σύγκρουση με αυτήν την πολιτική σώζοντας ό,τι μπορεί να σωθεί σ’ αυτή τη χώρα, το οποίο προϋποθέτει σύγκρουση με τις τράπεζες που είναι κράτος εν κράτει και άρα, προστασία των δανειοληπτών ή αυτός ο κατήφορος δε θα έχει τέλος και το βαρέλι δε θα έχει πάτο.
Συνασπισμός της Αριστεράς των Κινημάτων και της Οικολογίας

06/03/2012 Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ για το χαράτσι της ΔΕΗ

Το υπουργείο Οικονομικών δε θέλει να παραδεχτεί την ήττα που υπέστη η αντισυνταγματική και βάρβαρη πολιτική του επιλογή για το χαράτσι στα ακίνητα. Κάνοντας πως δεν καταλαβαίνει αφήνει επίτηδες να δημιουργούνται καταστάσεις χάους στα σημεία πληρωμής, ενώ ταυτόχρονα με εκδικητικό τρόπο δεν αναγνωρίζει την απόφαση χιλιάδων πολιτών να μην πληρώσουν το χαράτσι, μέσω της διαδικασίας των ΑΤΜ. Ας σοβαρευτεί επιτέλους ο "συνταγματολόγος" υπουργός. Εκτίθεται ανεπανόρθωτα.
Πρέπει άμεσα να δοθεί εντολή στη ΔΕΗ για:
-Να αναγνωριστεί ως καταβολή ποσού ρεύματος κάθε πληρωμή που έγινε μέσω ΑΤΜ.
-Να παγώσουν όλες οι ενέργειες διακοπής ρεύματος σε κατοικίες και μικρομεσαίες επιχειρήσεις μέχρι να δημοσιοποιηθεί η απόφαση του ΣΤΕ.
-Να ασχοληθεί ο εισπρακτικός μηχανισμός της επιχείρησης με τους μεγαλοοφειλέτες και τα εκατομμύρια ευρώ που χρωστάνε.
Οι πολίτες -χρησιμοποιώντας όλα τα όπλα (νομικά, κινηματικά και πολιτικά) που διαθέτουν- θα συνεχίσουν με συλλογικότητα και αυτοοργάνωση τον αγώνα για την κατάργηση όλων των άδικων και βάρβαρων χαρατσιών, για την ανατροπή και την απομάκρυνση της απονομιμοποιημένης κυβέρνησης.

To Γραφείο Τύπου

Απάντηση Παναγιώτη Λαφαζάνη στο αντι-αριστερό παραλήρημα του Αντώνη Σαμαρά

29/02/2012
Ομιλία του Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ, κ. Παναγιώτη Λαφαζάνη, για το σχέδιο νόμου «Ρυθμίσεις συνταξιοδοτικού περιεχομένου και άλλες επείγουσες ρυθμίσεις εφαρμογής του Μνημονίου Συνεννόησης του ν. 4046/2012»
«Ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, βλέπω είστε πολύ θορυβώδεις – μα δεν ξεκίνησα, είπα ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, μπορεί να πω καλά λόγια, εσείς αγανακτείτε εκ των προτέρων. Ξέρετε το σκύλο του Παβλόφ;
Λοιπόν σας παρακαλώ, λέω, ο Αρχηγός σας δεν έρχεται συχνά, δεν επισκέπτεται συχνά τη Βουλή και το ξέρω από δικιά μου εμπειρία διότι δυστυχώς είμαι υποχρεωμένος να ζω σ’ αυτήν την Αίθουσα. Όταν τον είδα ξαφνιάστηκα, λέω, θα μιλήσει σήμερα ο κ. Σαμαράς; Μήπως ξέχασα τι έχει το νομοσχέδιο; Το νομοσχέδιο αυτό τι κάνει; Κόβει συντάξεις, κόβει επικουρικές, διαλύει την έρευνα, διαλύει την ΕΛ.ΣΤΑΤ. και την αναθέτει στο ΔΝΤ και δίνει 50 δις ευρώ στις τράπεζες, στους τραπεζίτες, για να είμαι ακριβής.
Λέω αυτά ήλθε να πει ο κ. Σαμαράς εδώ; Να τα υπερασπίσει; Αδύνατον. Μετά κατάλαβα. Βεβαίως κάτι είχα υποψιαστεί, ότι ο κ. Σαμαράς ήλθε εδώ για να εκφωνήσει ένα αντι-αριστερό παραλήρημα, ένα αντι-αριστερό παραλήρημα – δείγμα του πανικού, της αγωνίας και των αδιεξόδων του.
Θα έλεγα στον κ. Σαμαρά να μη συνεχίσει αυτό το δρόμο, διότι αν τον συνεχίσει θα μας πάει σε προηγούμενες δεκαετίες και θα αναβιώσει κλίμα άλλων δεκαετιών το οποίο, φυσικά, δε θα το πληρώσει η Αριστερά, θα το πληρώσει για άλλη μια φορά ο τόπος – πολύ φοβάμαι, ο τόπος.
Βέβαια τον κατανοώ τον κ. Σαμαρά, προσπαθεί κάπου να πιαστεί, κάτι ζητάει για να πιαστεί. Βλέπει ότι η λαϊκή βάση της παράταξής του διασκορπίζεται και διαρρέει. Βλέπει ένα μεγάλο τμήμα της Κοινοβουλευτικής του Ομάδας να μη δικαιολογεί τις στροφές, τις ανάποδες στροφές, τις οποίες επιχειρεί και να καταψηφίζει το δεύτερο μνημόνιο. Βλέπει ότι η επαναδιαπραγμάτευση την οποία μας έλεγε κατέληξε πού; Στο να μας πάει σε ένα καινούριο και πολύ χειρότερο μνημόνιο έτσι ώστε να λέμε στον κ. Σαμαρά να μην ξανα-διαπραγματευτεί, τον παρακαλούμε πάρα πολύ. Να μην ξανα-διαπραγματευτεί το οτιδήποτε.
Κατανοώ όλα αυτά τα πράγματα, αλλά η απάντηση σε όλα αυτά δεν είναι το αντι-αριστερό μέτωπο. Το καταφύγιο έχει δοκιμαστεί σε άλλες εποχές και έχει ζημιώσει πάρα πολύ τον τόπο. Αρκετά ζημιώνει με την πολιτική της η Ν.Δ. τη χώρα και τον ελληνικό λαό. Μην προσθέτει και άλλα πράγματα άκρως επικίνδυνα.
Αποφράδα ημέρα η σημερινή και ανοίγει αντι-αριστερό μέτωπο ο κ. Σαμαράς μαζί με τον κ. Βενιζέλο –τον Αντιπρόεδρο της Κυβέρνησης– μαζί με την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, για τον απλούστατο λόγο, ότι αυτή τη μέρα και οι δύο μαζί έκαναν ένα τρομακτικό πραξικόπημα. Ένα πρωτοφανές πραξικόπημα για τη μεταπολίτευση. Τι εννοώ; Αυτή τη μέρα που βλέπετε αυτή την αντι-αριστερή ψύχωση και από τους δύο συνεταίρους, τι έγινε;
Με πράξη του Υπουργικού Συμβουλίου, βλέπω κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να μειώνονται 22% –άκουσον – άκουσον– ο κατώτατος μισθός. Δηλαδή από 750 ευρώ –μέγα το ποσό, τεράστιο– θα καταλήξει να είναι κάτι παραπάνω από 600 ευρώ και καθαρό κάτω λιγότερο από 600. Στην πράξη έχετε ήδη καταφέρει τους μισθούς των 400 και 300 ευρώ. Για τους νέους η μείωση του κατώτατου μισθού θα είναι ακόμη μεγαλύτερη. Θα είναι το 1/3, θα είναι 32%. Είσαι νέος; Θα δουλεύεις δωρεάν και συνήθως χωρίς ασφάλιση. Μέχρι πότε; Μέχρι να ωριμάσεις.
Αυτό είναι το μέλλον που επιφυλάσσετε για τη νεολαία σήμερα.
Και όχι τίποτα άλλο, τι λέτε εδώ πέρα; Η άμεση προσαρμογή –η πράξη Υπουργικού Συμβουλίου τα λέει αυτά– στα νέα μειωμένα κατώτατα όρια μισθών και ημερομισθίων όπως καθορίζονται στις προηγούμενες παραγράφους δεν προϋποθέτει τη σύμφωνη γνώμη των εργαζομένων. Τέρμα οι συλλογικές συμβάσεις. Τέρμα στην ουσία ο συνδικαλισμός.
Γι’ αυτό μίλησα για πραξικόπημα. Τέρμα οι συλλογικές συμβάσεις. Τέρμα στην ουσία και ο συνδικαλισμός. Διότι τι νόημα έχει ο συνδικαλισμός από εδώ και μπρος όταν θα ερχόσαστε με πράξεις του Υπουργικού Συμβουλίου, χωρίς να περνάνε καν από τη Βουλή να διαλύετε και να κατακρεουργείτε τους μισθούς. Τι νόημα έχει ο συνδικαλισμός; Και όχι μόνο αυτό. Για να καταλάβετε τι κάνετε. κύριοι της Νέας Δημοκρατίας και κύριοι του ΠΑ.ΣΟ.Κ., λέει το άρθρο 3 της πράξης του Υπουργικού Συμβουλίου από 14.2.2012 η προσφυγή στη διαιτησία, γίνεται αποκλειστικά με κοινή συμφωνία των μερών. Δηλαδή τέρμα και η διαιτησία.
Αν υπάρχει αδιέξοδο στις διαπραγματεύσεις η διαιτησία ήταν ένα καταφύγιο. Τώρα αν δεν συμφωνεί η εργοδοσία δεν πάμε στη διαιτησία. Και τι γίνεται; Να σας πω τι γίνεται. Άρθρο 4. Από 14.2.12 και μέχρι το ποσοστό της ανεργίας να διαμορφωθεί κάτω του 10%, δηλαδή ποτέ με την πολιτική σας, γιατί η πολιτική ύφεσης θα αυξάνει την ανεργία και όχι ότι την μειώνει κάτω από 10% αναστέλλεται η ισχύς διατάξεων νόμων κανονιστικών πράξεων, συλλογικών συμβάσεων ή διαιτητικών αποφάσεων οι οποίες προβλέπουν αυξήσεις μισθών ή ημερομισθίων περιλαμβανομένων και εκείνων περί υπηρεσιακών ωριμάνσεων με μόνη προϋπόθεση την πάροδο συγκεκριμένου χρόνου εργασίας όπως ενδεικτικά το επίδομα πολυετίας, το επίδομα χρόνου εργασίας, το επίδομα τριετίας και το επίδομα πενταετίας. Ιδού τα έργα σας.
Που πάει η Ελλάδα; Η Ελλάδα της εργασίας πάει σε χειρότερες μέρες απ’ αυτές που περνάει η Βουλγαρία. Εκεί πάει η Ελλάδα. Μέγα το κατόρθωμα. Αυτή είναι η διέξοδος που επιφυλάσσετε από τη σημερινή κρίση; Μπορεί να υπάρξει ποτέ διέξοδος από τη σημερινή κρίση, όταν βυθίζετε τη χώρα σε απέραντη ύφεση;
Μας λέτε ότι γλυτώσατε τη χώρα από την πτώχευση. Γλυτώσατε τη χώρα από την πτώχευση! Χθες δεν ακούσατε τι είπε η Standard and Poor’s; Επιλεκτική πτώχευση η χώρα. Αυτό είπε η Standard and Poor’s, όχι εμείς. Επιλεκτική πτώχευση. Ο ελληνικός λαός ήδη έχει πτωχεύσει και κλιμακώνεται η πτώχευσή του και σε λίγο με την πολιτική σας θα οδηγήσετε και σε ανεξέλεγκτη πτώχευση.
Επομένως χρησιμοποιείτε τον μπαμπούλα της πτώχευσης μόνο και μόνο για να δικαιολογήσετε την εξαθλίωση, τη φτώχεια και τελικά την ανεξέλεγκτη πτώχευση της χώρας.
Και βεβαίως χρησιμοποιείτε και τον μπαμπούλα της εξόδου από την ευρωζώνη. Σας το έχω πει χίλιες φορές. Θα το πω άλλη μια φορά. …
Γιατί μπήκαμε στην ευρωζώνη; Αυτοί που τη βάλανε και όταν τη βάλανε και όπως τη βάλανε. Γιατί μπήκαμε; Για να εκφοβίζετε τον ελληνικό λαό και οι δυο σας ότι αν δεν κάνετε αυτά τα οποία επιχειρούμε τώρα, δηλαδή να διαλύσουμε την κοινωνία, τότε αν δεν τα κάνετε αυτά κινδυνεύουμε να φύγουμε από την ευρωζώνη; Δηλαδή μπήκατε για να εκβιάζετε τον ελληνικό λαό ή για να βελτιώσετε τη ζωή του; Εδώ θέλουμε μια απάντηση.
Διότι στο τέλος, στο όνομα αυτού του εκβιασμού, δε θα μείνει τίποτα όρθιο σε αυτή τη χώρα. Και η Ελλάδα μεν θα είναι στην ευρωζώνη αλλά από κάτω θα υπάρχει έρημο τοπίο, μια ρημαγμένη χώρα, ερείπια. Αυτή είναι η πολιτική σας και αυτά είναι τα έργα σας. Κύριες συντάξεις και επικουρικές συντάξεις κατακρεουργούνται με το νομοσχέδιο κυριολεκτικά. Και δεν μας λέτε αν περιορίζετε τις συντάξεις –είναι η τέταρτη μείωση των συντάξεων– και δεν ξέρω πόσες θα ακολουθήσουν. Που θα τις πάτε τις συντάξεις; Επικουρικές συντάξεις των 250 ευρώ τις κατακρεουργείτε. Είναι δυνατόν;
Πως θα ζήσουν αυτοί οι άνθρωποι; Πως θα προγραμματίσουν τη ζωή τους; Ποια προοπτική θα έχουν; Ποιο μέλλον; Κανένα απολύτως μέλλον.
Και πάτε με τροπολογία να ανακεφαλαιοποιήσετε τις τράπεζες. Τα ασφαλιστικά ταμεία τα ληστεύετε κυριολεκτικά, παίρνετε τα αποθεματικά τους, τα κουρεύετε 50% και λέτε ότι θα τους δώσετε ακίνητη περιουσία προς αντικατάσταση –έλεος δεν το πιστεύει κανείς και ξέρει ότι αυτό το επιχείρημα είναι διάτρητο, ένα άλλοθι– και στις τράπεζες όμως σπεύδετε να τις ανακεφαλαιοποιήσετε με 50 δις. Ξέρετε πόσο είναι τα 50 δις περίπου το ¼ του Α.Ε.Π. Λεφτά δεν υπάρχουν αλλά δανεικά βρίσκονται για να ανακεφαλαιοποιηθούν οι τράπεζες.
Και τι κάνετε με το συγκεκριμένο νομοσχέδιο; Αντί να πάρετε τις τράπεζες για έναν άλλο έλεγχο και να ασκήσετε μια διαφορετική πολιτική, δεν μπορείτε να την ασκήσετε φυσικά, αλλά έτσι έπρεπε να γίνει, δίνετε τα 50 δις και τον έλεγχο των τραπεζών τον κρατάνε οι τραπεζίτες. Και για τα μάτια του κόσμου λέτε για κάποιες αποφάσεις αλλαγές καταστατικού, θα μπορεί να παίζει ρόλο το δημόσιο. Με 50 δις θα παίζει κάποιο ρόλο σε κάποιες αποφάσεις. Τον έλεγχο πάλι οι τραπεζίτες. Οι αναξιοπαθούσες τράπεζες. Όταν βγάζανε κέρδη, τα κέρδη ήταν δικά τους και των μετόχων τους. Τώρα που υπάρχει προβλήματα κανείς δε βάζει το χέρι στην τσέπη. Το χέρι στην τσέπη θα το βάλει ο φορολογούμενος που του κλέβουμε τη σύνταξη. Που του κλέβουμε το μισθό. Που του κλέβουμε τον κατώτατο μισθό και τον πάμε στα 200 και 300 ευρώ. Αυτός θα πληρώσει τη νύφη.
Και δεν μου λέτε αυτή η πολιτική, απλώς και μόνο είναι άδικη; Αυτή η πολιτική δεν είναι σκανδαλώδης; Αυτή η πολιτική δεν επισύρει τεράστιες ιστορικές πολιτικές ευθύνες και όχι μόνο;
Τι κάνετε με την ΕΛ.ΣΤΑΤ; Εκχωρείτε τα πάντα στον πρόεδρο. Ένα πρόσωπο θα καθορίζει τα πάντα. Με ευθύνη του θα δίνονται οι στατιστικές. Δεν υπάρχει συλλογικό όργανο. Τι σας εμποδίζει ένα διοικητικό συμβούλιο το οποίο θα παίζει ρόλο στην ΕΛ.ΣΤΑΤ και θα υπάρχει μια συλλογικότερη επεξεργασία; Γιατί αυτό το συγκεντρωτικό μονοπρόσωπο. Και όταν το πρόσωπο το κεντρικό είναι ποιος; Ένα στέλεχος του ΔΝΤ. Δηλαδή παραδίδετε την ΕΛ.ΣΤΑΤ στο Δ.Ν.Τ. Και το θέμα είναι ότι επικαλείστε ότι σας το επιβάλλουν οι κανονισμοί της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μεγάλο λάθος. Από πουθενά δεν προκύπτει αυτό, από κανέναν κανονισμό, τουλάχιστον γι’ αυτό το θέμα ότι πρέπει ο πρόεδρος να είναι δικτάτορας στην ΕΛ.ΣΤΑΤ. Από πουθενά δεν προκύπτει μια τέτοια διάταξη. Γιατί επομένως επιχειρείτε αυτού του είδους τη μεθόδευση με την ΕΛ.ΣΤΑΤ.;
Γιατί βάζετε τον πρωθυπουργό να υπογράψει τα στατιστικά στοιχεία; Πού ακούστηκε αυτό; Θα το κάνει κανένας άλλος αρχηγός κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή της ευρωζώνης; Θα υπογράψει την εγκυρότητα των στατιστικών στοιχείων; Τι θέλετε να αποφύγετε με αυτού του είδους την υπογραφή; Και που ξέρει ο κ. Παπαδήμος αν είναι έγκυρα τα στοιχεία ή όχι; Πως θα τα υπογράψει; Αυτό εγείρει πάρα πολλά ερωτηματικά. Γιατί θέλετε να το κάνετε; Τα ερευνητικά κέντρα γιατί τα μεταχειρίζεστε με αυτό τον τρόπο;
Έχουμε μια κατάσταση πάρα πολύ δυσχερή για τη χώρα. Ένας από τους λόγους είναι το γεγονός ότι η χώρα υστερεί όσον αφορά την παραγωγική της ανάπτυξη, την αυτόνομη ανάπτυξη. Και ερχόσαστε τα ερευνητικά κέντρα σχεδόν με μια μονοκονδυλιά να τα διαλύσετε, χωρίς διάλογο, χωρίς συζήτηση; Γιατί το κάνετε αυτό;. Και να περικόψετε δραστικά την επιχορήγησή τους; Δηλαδή στην ουσία βάζετε ταφόπλακα στην έρευνα στην Ελλάδα. Αλλά χωρίς έρευνα καμία χώρα δεν μπορεί να ανοίξει δρόμους οποιοδήποτε σύστημα και αν επιλέξει.
Αυτά όμως είναι οι δικές σας πράξεις, οι δικές σας λογικές. Αυτή την ώρα ο τόπος χρειάζεται μια εντελώς διαφορετική πολιτική. Υπάρχει διαφορετική επιλογή για τη χώρα. Υπάρχει διαφορετική προοπτική. Η χώρα αυτή δεν μπορεί να συνεχίσει αυτό το δρόμο που ο λαός να φτωχαίνει για να πληρώνονται οι πιστωτές. Το χρέος αυτό το οποίο είναι ένα άδικο χρέος με δική σας ευθύνη συσσωρευμένο αυτό το χρέος δεν είναι βιώσιμο, δεν είναι δυνατόν να αποπληρωθεί χωρίς να εξοντωθεί ο ελληνικός λαός.
Η χώρα θέλει δυο ανάσες. Μια ανάσα που μπορεί να προκύψει τουλάχιστον από τη διαγραφή μεγαλύτερου μέρους του χρέους το οποίο είναι άκρως ρεαλιστικό αίτημα και άκρως ρεαλιστική κατεύθυνση και προοπτική και από την άλλη η χώρα θέλει ζώνες προστασίας ώστε να μπορέσει να αναπτύξει διαφορετικές πολιτικές. Δε λέω ότι και τα δυο αυτά μέτρα είναι ικανά να ανοίξουν θετικούς δρόμους, αλλά χωρίς αυτά δεν μπορεί να γίνει μια προσπάθεια αναστήλωσης, αναγέννησης – αναστήλωσης και αναπτυξιακής προοπτικής για τη χώρα. Οι εναλλακτικές λύσεις υπάρχουν αλλά όμως χρειάζονται μεγάλες πολιτικές ανατροπές για να μπορέσουν να ανοίξουν τέτοιοι καινούργιοι προοδευτικοί και σοσιαλιστικοί δρόμοι για τη χώρα. Θα ανοίξουν όμως και πολύ γρήγορα».

ΓΙΑΝΝΗΣ ΔΡΑΓΑΣΑΚΗΣ: Οι πραγματικοί στόχοι της συμφωνίας

«Αυγή»: 26/02/2012

Αυτή τη φορά ο διεθνής τύπος ήταν αδυσώπητος. Πριν καν η απόφαση του Eurogroup καθαρογραφεί, την είχαν κάνει φύλλο και φτερό. Το ερώτημα λοιπόν που απασχολεί διεθνώς δεν είναι το εάν, αλλά το πότε θα φανεί η ανάγκη νέων Μνημονίων, «κουρεμάτων» και μέτρων.

Το υψηλό χρέος διατηρείται ως μοχλός πίεσης
Υποστηρίζει η κυβέρνηση πως η νέα συμφωνία καθιστά το δημόσιο χρέος «βιώσιμο» διότι αυτό θα είναι 120,5% το 2020. Όμως καμιά χώρα δεν μπορεί να δανειστεί σήμερα με τέτοιο ποσοστό χρέους. Γιατί θα μπορεί τότε; Εκτός αυτού η πρόβλεψη γι' αυτό το ποσοστό χρέους στηρίζεται σε μη ρεαλιστικές παραδοχές, π.χ. πολύ υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα.
Αν κάτι έδειξε η νέα συμφωνία, είναι ότι αυτοί που ορίζουν τις τύχες μας, και κυρίως ο γερμανικός παράγοντας, δεν θέλουν μια τελική λύση στο πρόβλημα του χρέους. Αν ήθελαν το χρέος να καταστεί βιώσιμο, θα κούρευαν και το χρέος που κατέχει ο θεσμικός τομέας, θα ενίσχυαν την ανάπτυξη ή θα επέτρεπαν τον δανεισμό της Ελλάδας από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα με επιτόκιο αντίστοιχο εκείνου με το οποίο δανείζονται οι τράπεζες (1%). Θα μπορούσαν να υιοθετήσουν την έκδοση ευρωομολόγου ή να υλοποιήσουν κάποια από τις πολλές λύσεις που έχουν προταθεί ακόμη και από οικονομικούς συμβούλους της κ. Μέρκελ, για μια κοινή ευρωπαϊκή λύση στο πρόβλημα του χρέους όλων των χωρών.
Λύσεις υπήρχαν και υπάρχουν. Όμως δεν υιοθετούνται. Δεν είναι μόνο τα συμφέροντα που αντιδρούν. Το χρέος το θέλουν υψηλά διότι είναι μοχλός πίεσης, μέσο πειθάρχησης και υποταγής.

Η νέα «υπερδομή» και οι νέες ολιγαρχίες
Ποιοι είναι λοιπόν οι πραγματικοί στόχοι της νέας συμφωνίας; Από τακτική άποψη με τη νέα συμφωνία οι ηγετικές δυνάμεις της νεοφιλελεύθερης Ευρώπης και της Γερμανίας ειδικότερα: 1. Επιδιώκουν να κερδίζουν χρόνο, ακολουθώντας τη λογική του "βλέποντας και κάνοντας". 2. Προσπαθούν να αποφύγουν κάποια μεγάλη αναταραχή εν όψει των προεδρικών εκλογών στη Γαλλία. 3. Βοηθούν τις μεγάλες τράπεζες να μειώσουν την έκθεσή τους προς την Ελλάδα. 4. Ανοίγουν νέους κύκλους λιτότητας, μείωσης μισθών, συρρίκνωσης του κοινωνικού κράτους, διάλυσης της κοινωνικής ασφάλισης. Συνεχίζεται δηλαδή και εντείνεται η φάση της διάλυσης και της καταστροφής του παλιού «μοντέλου», παλιών διευθετήσεων.
Από στρατηγική άποψη η νέα συμφωνία εξασφαλίζει την αναβάθμιση και τη διεύρυνση του ελέγχου της τρόικας όχι μόνο επί των οικονομικών, αλλά και επί των πολιτικών διαδικασιών. Αυτό που συμβατικά ονομάζουμε «τρόικα» τείνει να λάβει τη μορφή μιας πολυδαίδαλης «υπερδομής» με ποικίλες επιτροπές και μηχανισμούς ελέγχου και επιρροής, στους οποίους εμπλέκονται εγχώριοι παράγοντες, οικονομικοί και πολιτικοί. Οι εν λόγω μηχανισμοί και οι σχέσεις που διαμορφώνονται ασκούν ήδη την επίδρασή τους στη συγκρότηση των νέων οικονομικών ολιγαρχιών και του νέου πολιτικού συστήματος, μέσα βεβαίως από αντιθέσεις, συγκρούσεις, ακόμη και κανιβαλισμούς. Στην παρούσα φάση ο έλεγχος των διαδικασιών απαιτεί κατακερματισμούς και πολυδιασπάσεις και στην πολιτική και στην οικονομία. Η συγκεντροποίηση θα ακολουθεί όσο η αποσύνθεση προχωρεί και ο έλεγχος από τα νέα κέντρα ισχύος εμπεδώνεται.

Οι νέοι Σάιλοκ
Από αυτούς τους πολυποίκιλους μηχανισμούς και νέους θεσμούς θα ξεχωρίσουμε εδώ μόνο έναν που κατέχει εξέχουσα θέση στη νέα συμφωνία και αφορά την απαίτηση για θεσμοθέτηση μιας ρύθμισης (και του αντίστοιχου λογαριασμού) που θα ορίζει πως η εξυπηρέτηση του χρέους θα είναι πάνω από κάθε άλλη ανάγκη ή δικαίωμα, γεγονός που σημαίνει πως όλες οι χάρτες των ανθρωπίνων δικαιωμάτων πάνε περίπατο. Μπορούμε λοιπόν να φανταστούμε από τώρα σκηνές ενός νέου «πολιτισμού», όπου σχολεία ή νοσοκομεία θα κλείνουν άρρωστοι θα πεθαίνουν χωρίς φροντίδα διότι η «δόση» του δανείου δε θα αφήνει περιθώρια για τέτοιες «σπατάλες».
Αν ως κοινωνία και ως λαός αποδεχθούμε μια τέτοια ρύθμιση, θα είναι μία ιστορική ντροπή απέναντι σε όλη την ανθρωπότητα, αφού τέτοια ρύθμιση ούτε υπάρχει πουθενά ούτε διανοήθηκε ποτέ κανείς να εφαρμόσει. Μόνο στον Σάιλοκ του Σαίξπηρ βρίσκουμε μια συναφή διαστροφή, όταν αντί για τόκο ζητά μια λίβρα κρέας από το σώμα του οφειλέτη, την ταπείνωση και τον ευτελισμό του δηλαδή. Έτσι κι εδώ η ως άνω ρύθμιση, την οποία η κυβέρνηση ήδη αποδέχθηκε -στο όνομα ποιου λαού αλήθεια και με ποια νομιμοποίηση;- θέλει, όπως και ο Σάιλοκ, την ταπείνωση και την εφ’ όρου ζωής υποταγή καθώς και τη δημιουργία ενός παραδείγματος προς παγκόσμια επίδειξη και εξαγωγή.

Κανένα ευρώ για το χρέος
Αξίζει να θυμίσουμε στο σημείο αυτό, για να έχουμε ένα μέτρο σύγκρισης, ότι η αντίστοιχη ρύθμιση που συμφωνήθηκε κατά την αναδιαπραγμάτευση των χρεών του γερμανικού κράτους, το 1953, προέβλεπε ότι η εξυπηρέτηση του χρέους που απέμεινε μετά τη γενναιόδωρη διαγραφή του όχι μόνο δεν είχε καμιά προτεραιότητα έναντι άλλων δαπανών, αλλά αντίθετα υπέκειτο στον περιορισμό της οικονομικής ανάπτυξης και της κοινωνικής συνοχής. Η Γερμανία πλήρωνε δηλαδή ανάλογα με την επίδοση της οικονομίας και των εξαγωγών.
Εν όψει των εξελίξεων αυτών, η αναστολή πληρωμών για το χρέος και το πάγωμά του καθίσταται ένα αίτημα διαρκείας: «Κανένα ευρώ για το χρέος» μέχρις ότου υπάρξει μια κοινή και δίκαιη ευρωπαϊκή λύση ή μέχρις ότου ως κοινωνία ανακτήσουμε την αξιοπρέπεια, την αυτοκυριαρχία και τη δυνατότητα να ανατάξουμε την οικονομία και να διαμορφώσουμε συνθήκες για μια διαπραγμάτευση με όρους στοιχειώδους αξιοπρέπειας και ισοτιμίας. Είναι όμως μια τέτοια στόχευση εφικτή; Ή μήπως οι εξευτελιστικές συμφωνίες που σήμερα υπογράφονται δεσμεύουν και τις μελλοντικές κυβερνήσεις και την κοινωνία εφ’ όρου ζωής;

Ριζική αναδιαπραγμάτευση του μέλλοντός μας
Διάβασα στην «Αυγή» (19.2.2012) την παράδοξη άποψη του Σπύρου Λυκούδη, στελέχους της ΔΗΜ.ΑΡ., με έκπληξη ομολογώ, ότι οι συμβάσεις που υπογράφονται με την τρόικα δεν ανατρέπονται. «Οι διεθνείς συμβάσεις” -είπε συγκεκριμένα- “που υπογράφει η χώρα είναι δεσμευτικές». Ανεξαρτήτως του περιεχομένου τους και ανεξαρτήτως των συνθηκών υπό τις οποίες υπογράφτηκαν; Έτσι φαίνεται να υπονοεί ο ως άνω ισχυρισμός. Όμως οι συμφωνίες που συνάπτονται σήμερα κυρώνονται από μια Βουλή με περιορισμένη και πάντως αμφιλεγόμενη νομιμοποίηση.
Αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Συμφωνίες που συνάπτονται με το πιστόλι στον κρόταφο, χωρίς δηλαδή ελευθερία επιλογής, στερούνται νομιμοποίησης αφού είναι προϊόν εκβιασμού. Και τέτοιες είναι όλες οι συμβάσεις που έχουν υπογραφεί από την άνοιξη του 2010 έως σήμερα με την τρόικα. Και αυτό επί της ουσίας ουδείς το αρνείται.
Σχολιάζοντας π.χ. την απαίτηση της τρόικας να θεσμοθετηθεί η προτεραιότητα της εξυπηρέτησης του χρέους έναντι όλων των άλλων δαπανών ο Guntram B. Wolff (21/2/2012), του γνωστού Ινστιτούτου Bruegel, επισημαίνει ότι η εν λόγω απαίτηση «μπορεί να γίνει αποδεκτή τώρα καθώς η Ελλάδα είναι με την πλάτη στον τοίχο». «Όμως» συνεχίζει, «η άποψη αυτή μπορεί να αλλάξει στο μέλλον, ακόμη και μετά τις επικείμενες εκλογές. Σ’ αυτή την περίπτωση η ελληνική κυβέρνηση μπορεί να θελήσει να επαναδιαπραγματευτεί τη συμφωνία». Δεν χρειάζεται εμείς να γίνουμε καθολικότεροι του Πάπα.

Στην Αριστερά η ελπίδα αλλά και η ευθύνη
Οι συμφωνίες είναι ανατρέψιμες. Τα πάντα είναι υπό αναδιαπραγμάτευση. Άλλο είναι το θέμα. Το θέμα είναι ότι η ανατροπή των εν λόγω συμφωνιών δεν θα είναι ένας περίπατος ούτε ένα μονόπρακτο έργο. Διότι στην πράξη η ανατροπή των εν λόγω συμφωνιών σημαίνει αναδιαπραγμάτευση των πάντων, όχι μόνο του χρέους αλλά συνολικά των διακρατικών σχέσεων με πλήθος κρατών. Αφού το χρέος θα ανήκει πλέον κυρίως στα κράτη και σε ευρωπαϊκούς ή διεθνείς θεσμούς.
Μια τέτοια αναδιαπραγμάτευση επομένως απαιτεί νέους συσχετισμούς στην Ελλάδα, ει δυνατόν και στην Ευρώπη. Προϋποθέτει ένα νέο συνασπισμό κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων, εξοπλισμένο με ισχυρή λαϊκή υποστήριξη, με πολυδιάστατες διεθνείς συμμαχίες και γεωπολιτικές αναφορές, με ένα σχέδιο ανασυγκρότησης της χώρας και ουσιαστικής επανένταξης στην Ευρώπη και τον διεθνή καταμερισμό εργασίας, με όρους αξιοπρέπειας, κοινωνικής δικαιοσύνης, ισοτιμίας και βιώσιμης παραγωγικής εξειδίκευσης.
Η συγκρότηση ενός τέτοιου σχεδίου και του αντίστοιχου κοινωνικού και πολιτικού συνασπισμού που θα αγωνιστεί από σήμερα γι’ αυτό θα έπρεπε να αποτελεί ήδη προνομιακό χώρο διαλόγου και κοινής δράσης όλων των δυνάμεων της αριστεράς και της οικολογίας, πεδίο συνάντησης κοινωνικών κινημάτων και επιστημονικών δυνάμεων. Η στρατηγική αμηχανία του ΚΚΕ και η κρίση προσανατολισμού της ΔΗΜ.ΑΡ., αφήνουν το έργο αυτό, τουλάχιστον προς το παρόν, στις πλάτες κυρίως του Συνασπισμού, του ΣΥΡΙΖΑ και όσων άλλων συμμερίζονται τις σχετικές αναγκαιότητες. Ας ελπίσουμε ότι ο Συνασπισμός και ο ΣΥΡΙΖΑ, που έγκαιρα είδαν αυτήν την ανάγκη και έχουν κάνει βήματα σημαντικά, θα αναπροσαρμόσουν τις δομές τους, τη λειτουργία τους αλλά και την κουλτούρα τους στις απαιτήσεις και τις ευθύνες ενός τόσο δύσκολου αλλά και ελπιδοφόρου εγχειρήματος, τη συγκρότηση δηλαδή του υποκειμένου και του αντίστοιχου ιδεολογικού και προγραμματικού εξοπλισμού που θα δώσει στον λαό αξιοπρέπεια και στην κοινωνία αυτοπεποίθηση και ελπιδοφόρα προοπτική.

21/02/2012 Επιστολή του Προέδρου της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ, Aλ. Τσίπρα

Επιστολή του Προέδρου της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ, Aλ. Τσίπρα στους αρχηγούς κρατών της ευρωζώνης - στον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής - στον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου - στον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
Επιστολή Προθέσεων

Αθήνα, 21 Φεβρουαρίου 2012
Αξιότιμοι κύριοι,
Σας αποστέλλω την παρούσα επιστολή προκειμένου να θέσω υπό την προσοχή σας ένα δημοκρατικό ζήτημα επείγουσας σημασίας για την Ελλάδα. Το ζήτημα αυτό έχει να κάνει με τις δεσμεύσεις που ανελήφθησαν τις προηγούμενες δύο ημέρες από την παρούσα κυβέρνηση, της οποίας ηγείται ο κ. Λουκάς Παπαδήμος. Επιτρέψτε μου να σας υπενθυμίσω ότι η κυβέρνηση αυτή δεν έχει εκλεγεί, δεν απολαμβάνει της λαϊκής υποστήριξης και έχει συνειδητά και συστηματικά πράξει ενάντια στη θέληση του ελληνικού λαού. Αυτή η κυβέρνηση δεν διαθέτει τη δημοκρατική νομιμοποίηση να δεσμεύσει μια χώρα και το λαό της για τα επόμενα χρόνια και τις επόμενες γενιές. Ένα τέτοιο έλλειμμα νομιμοποίησης έρχεται επίσης σε σύγκρουση με την πλούσια δημοκρατική παράδοση της δικής σας χώρας. Υπό αυτήν την έννοια, αν συνεχιστεί, θα δημιουργήσει κακό προηγούμενο για την Ελλάδα και την Ευρώπη συνολικά, οι οποίες, πάνω από όλα, έχουν μια κοινή κληρονομιά πολιτικών και δημοκρατικών παραδόσεων, που πρέπει να γίνει σεβαστή. Όσο μεγάλη κι αν είναι η σοβαρότητα των περιστάσεων που αντιμετωπίζουν -επί των οποίων υπάρχει πεδίο διαφωνιών- δεν μπορούν με κανένα τρόπο να ακυρώσουν τη δημοκρατία.
Η έλλειψη δημοκρατικής νομιμοποίησης της κυβέρνησης του κ. Παπαδήμου απορρέει από τα παρακάτω δεδομένα:
1. Τα δύο πολιτικά κόμματα που υποστηρίζουν και συμμετέχουν στην κυβέρνηση δεν έχουν τη λαϊκή εξουσιοδότηση να δεσμεύσουν την Ελλάδα σε συνθήκες και συμφωνίες τέτοιου τύπου. Οι εκπρόσωποί τους εξελέγησαν στις τελευταίες εθνικές εκλογές του Οκτωβρίου 2009 με βάση πολιτικά προγράμματα εκ διαμέτρου αντίθετα με τις πολιτικές που εφαρμόστηκαν από την προηγηθείσα κυβέρνηση Παπανδρέου και τις πολιτικές που διαπραγματεύεται σήμερα η παρούσα κυβέρνηση με την Ευρωπαϊκή Ένωση, την Τρόικα και το Διεθνές Χρηματοπιστωτικό Ινστιτούτο (ΔΧΙ) για το μέλλον. Τα δύο κόμματα που συνιστούν την παρούσα κυβέρνηση έχουν καταγεγραμμένο ιστορικό λεηλασίας των δημοσίων πόρων και είναι υπεύθυνα για την παρούσα οικονομική κατάσταση.
2. Ο ελληνικός λαός έχει παραπληροφορηθεί και εξαπατηθεί συστηματικά για την ένταση και τη διάρκεια των μέτρων λιτότητας, από την πρώτη εφαρμογή τους το 2010. Ως συνέπεια αυτού, έχει αποσύρει την εμπιστοσύνη του από το πολιτικό κατεστημένο της Ελλάδας. Επιπροσθέτως, η ευρέως παραδεκτή – εντός της χώρας μου και στο εξωτερικό- κατάφωρη αποτυχία αυτών των μέτρων να αντιμετωπίσουν επιτυχώς τα δημοσιονομικά προβλήματα που υποτίθεται ότι θα επιλύονταν τα προηγούμενα δύο χρόνια και η πενταετής περίοδος της διαρκώς αυξανόμενης ύφεσης, έχει περαιτέρω νομιμοποιήσει το αίτημα για αλλαγή πολιτικής, ώστε να αποκατασταθεί η κοινωνικά δίκαιη ανάπτυξη και συνεπώς η προοπτική της δημοσιονομικής εξυγίανσης.
3. Πιο συγκεκριμένα, η μη εκλεγμένη κυβέρνηση Παπαδήμου παρέχει μόνο τις ελάχιστες και μερικές φορές ακόμη και παραπλανητικές πληροφορίες σχετικά με τις συνθήκες που διαπραγματεύεται εν κρυπτώ. Δεν έχει αναπτύξει και δεν έχει επιτρέψει να αναπτυχθεί καμία ενημερωτική δημόσια συζήτηση για τις ιδιαιτέρως σοβαρές, συνεπαγόμενες μακροπρόθεσμες δεσμεύσεις. Η Ελληνική Δημοκρατία έχει στερηθεί του συνταγματικά κατοχυρωμένου δικαιώματος της λεπτομερούς αξιολόγησης τους. Η επονομαζόμενη δεύτερη διάσωση ψηφίστηκε μέσω μιας έκτακτης συνοπτικής διαδικασίας, μέσα σε μια κοινοβουλευτική συνεδρίαση, μιας Κυριακής. Η κύρια πτυχή αυτής της ψηφοφορίας αφορούσε το αίτημα της κυβέρνησης για εν λευκώ εξουσιοδότηση επί σχεδόν κενών κειμένων, τα οποία, μολαταύτα, θα δεσμεύσουν τη χώρα μας για τα επόμενα χρόνια.
4. Στο βαθμό που δεν έχει υπάρξει καμία πληροφόρηση για τις συμφωνίες, το περιεχόμενό τους φαίνεται πως είναι τέτοιο, ώστε να δεσμεύει τον ελληνικό λαό για τις επόμενες γενιές. Για τέτοιες δεσμεύσεις, η παρούσα κυβέρνηση και η οποιαδήποτε κυβέρνηση θα έπρεπε τουλάχιστον να ζητήσει καθαρή και ανανεωμένη εντολή.
5. Στο βαθμό που δεν έχει υπάρξει καμία πληροφόρηση για τις κινήσεις της κυβέρνησης, η βούληση του ελληνικού λαού, όπως εκφράστηκε με πολλούς και ποικιλόμορφους τρόπους, είναι η σχεδόν ομόφωνη εναντίωσή του σε αυτές. Πιο συγκεκριμένα, κατά τα τελευταία δύο χρόνια ο ελληνικός λαός, σε ολόκληρη τη χώρα εκφράζει την αντίθεσή του στις κυβερνητικές πολιτικές μέσω, μεταξύ άλλων, επαναλαμβανόμενων γενικών απεργιών και διαδηλώσεων διαμαρτυρίας, καταλήψεων, επιστολών, ηλεκτρονικών μηνυμάτων και άλλων μορφών προσωπικής επικοινωνίας με τα μέλη του Κοινοβουλίου. Η ελληνική κυβέρνηση, όχι μόνο επέλεξε να αγνοήσει τη φωνή των πολιτών, αλλά, επιπλέον, προσπάθησε να την καταπνίξει, μερικές φορές ακόμη και βίαια, προκειμένου να συνεχίσει, με αντιδημοκρατικό τρόπο, τις πολιτικές που έχουν ήδη αποδειχθεί καταστροφικές για την ελληνική οικονομία και την κοινωνία.
Για όλους αυτούς τους λόγους, σας γνωστοποιώ ότι ο ελληνικός λαός, μόλις αποκαταστήσει το δικαίωμά του να εκφράζει δημοκρατικά τη βούλησή του και ανακτήσει τον έλεγχο των δημοκρατικών του θεσμών, πιθανότατα θα επιφυλαχθεί να αναγνωρίσει ή να τηρήσει τις συμφωνίες στις οποίες ετοιμάζεται να προχωρήσει η παρούσα κυβέρνησή του. Πιο συγκεκριμένα, ο ελληνικός λαός δεν θα αποδεχθεί οποιαδήποτε απώλεια κυριαρχίας, εξωτερική παρέμβαση στα εσωτερικά θέματα της χώρας ή μαζική πώληση δημοσίων επιχειρήσεων, γης και άλλων περιουσιακών στοιχείων, που η παρούσα κυβέρνηση ετοιμάζεται να αποδεχθεί.

Αλέξης Τσίπρας
Πρόεδρος της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ

14/02/2012 ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑΣ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ

Η Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ χαιρετίζει τους εκατοντάδες χιλιάδες λαού, που συμμετείχαν στα μεγαλύτερα συλλαλητήρια που έγιναν ποτέ στη χώρα. Η κοσμοσυρροή, οι γεμάτοι δρόμοι και πλατείες, η λαοθάλασσα της πλατείας Συντάγματος ήταν αυτά που έσπασαν το κλίμα της απίστευτης κυβερνητικής κινδυνολογίας, που άσκησαν τη μέγιστη πολιτική πίεση και άλλαξαν εντελώς τη ροή των εξελίξεων. Το κίνημα έστειλε σαφές μήνυμα αντίστασης στην τρόικα, η οποία βλέπει ότι οι εργαζόμενοι στην Ελλάδα, αλλά και σε άλλες χώρες του ευρωπαϊκού Νότου δεν υποκύπτουν στους εκβιασμούς και συνεχίζουν να αγωνίζονται.
Η κυβέρνηση Παπαδήμου βγαίνει από αυτή τη διαδικασία εξαιρετικά αποδυναμωμένη πολιτικά και ηθικά. Επιβεβαιώνεται ότι είναι ένας δοτός πρωθυπουργός, σε μια κυβέρνηση που κλονίζεται, με μια Βουλή που είναι σε πλήρη δυσαρμονία με τη λαϊκή βούληση. Το νέο μνημόνιο έχει καταδικαστεί στη συνείδηση των λαϊκών κοινωνικών στρωμάτων και θα συναντά σε κάθε απόπειρα υλοποίησής του την οργανωμένη και αποφασιστική αντίδραση του λαού.
Ο αγώνας του κόσμου της εργασίας και της νεολαίας δεν τελείωσε με τη ψήφιση του νόμου. Αντίθετα, τώρα που το πολιτικό σύστημα κλονίζεται πρέπει να ενταθεί η πάλη. Η εξέγερση του λαού είναι αυτή που θα επιβάλει την παραίτηση της κυβέρνησης Παπαδήμου, που θα ακυρώσει στον τύπο και στην πράξη τα μνημόνια, που θα ανοίξει το δρόμο για να μιλήσει ο λαός με τη ψήφο του.
Καλούμε τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες, τους άνεργους, τους συνταξιούχους, τους αυτοαπασχολούμενους, τους αγρότες, τους ανθρώπους του πολιτισμού, τη νεολαία, να βγουν πάλι στους δρόμους, να ξεσηκωθούν να αναλάβουν αγωνιστικές πρωτοβουλίες στους χώρους δουλειάς και κατοικίας. Καλούμε τους μαζικούς φορείς να κινητοποιηθούν, να δημιουργήσουν μεγάλα αγωνιστικά γεγονότα με κεντρικό μήνυμα: Να φύγουν αυτοί και η πολιτική τους. Ή αυτοί ή εμείς!
Στις σημερινές συνθήκες ο ρόλος της αριστεράς, ως εναλλακτικής λύσης στο σκηνικό της καπιταλιστικής βαρβαρότητας, στο σκηνικό εξαθλίωσης, που στήνει το αστικό πολιτικό σύστημα, έχει γίνει καθοριστικός. Ο ΣΥΡΙΖΑ ανταποκρινόμενος σε αυτή την ανάγκη έχει προβάλει την ιδέα της συμπαράταξης όλων των δυνάμεων της αριστεράς, αλλά και όσων έχουν διαχωρίσει με σαφήνεια και συνέπεια τη θέση τους από την πολιτική της λιτότητας και των μνημονίων, από την πολιτική της μεταλλαγμένης νεοφιλελεύθερης σοσιαλδημοκρατίας. Θα συνεχίσει σε αυτή την κατεύθυνση, ώστε να ανατραπούν: ο κατήφορος, η εξάρτηση, ο βραχνάς του χρέους και οι σκληρές ταξικές πολιτικές που έχουν γονατίσει την κοινωνία και έχουν οδηγήσει εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους και οικογένειες στην απόλυτη φτώχεια και εξαθλίωση.
To Γραφείο Τύπου

13/02/2012 Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ για τις χθεσινές μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις ενάντια στο νέο μνημόνιο

Η ανεπανάληπτη σε όγκο αγωνιστική παρουσία του ελληνικού λαού στα χθεσινά συλλαλητήρια στην Αθήνα και σε όλες τις μεγάλες πόλεις της χώρας έστειλε ένα σαφές μήνυμα καταδίκης του μνημονίου. Οι εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες, αψηφώντας τα εκβιαστικά διλήμματα και την προσπάθεια τρομοκράτησης τους εκ μέρους της κυβέρνησης, κατέκλισαν τους δρόμους και τις πλατείες σφραγίζοντας τις εξελίξεις.
Κάτω από τη λαϊκή κατακραυγή και την οργή της κοινωνίας οι κυρίαρχες πολιτικές δυνάμεις διαλύονται και αποσυντίθενται. Μετά τη χθεσινή ψηφοφορία η πολιτική απονομιμοποίηση της κυβέρνησης είναι πολύ μεγαλύτερη και όσο δεν ανατρέπεται αυτή η πολιτική, η κοινωνική κρίση θα προσλαμβάνει τεράστιες διαστάσεις με απρόβλεπτες συνέπειες. Είναι κάτι παραπάνω από βέβαιο, πως το καταρρέον πολίτικο σύστημα θα επιχειρήσει να δημιουργήσει πολιτικά αναχώματα.
Το νέο μνημόνιο ουσιαστικά καταψηφίστηκε στη συνείδηση του λαού. Έχει γίνει άλλωστε αντιληπτό πως βαθαίνει την κοινωνική χρεοκοπία ενώ οξύνει τη κρίση σε όλα τα επίπεδα σε Ελλάδα και Ευρώπη.
Καταλογίζουμε βαριές πολιτικές ευθύνες στην κυβέρνηση για την απρόκλητη σχεδιασμένη επίθεση κατά της χθεσινής μεγαλειώδους διαδήλωσης της Αθήνας. Θεωρούμε πως η αστυνομία με εντολές της κυβέρνησης αξιοποίησε την παρουσία συγκεκριμένων ομάδων, ενώ σε αρκετές περιπτώσεις συνέβαλε στην εξάπλωση των επεισοδίων.
Η εικόνα των καμένων ιστορικών κτηρίων του κέντρου της Αθήνας ήρθε να προστεθεί στα «καμένα» εργασιακά και κοινωνικά δικαιώματα και στο κουρελιασμένο Σύνταγμα. Οι καταδικαστέες πράξεις καταστροφικής βίας συγκεκριμένων ομάδων λειτουργούν υπονομευτικά απέναντι στο μαζικό λαϊκό κίνημα, που δεν τρομοκρατείται και δεν υποχωρεί.
Ο αγώνας των εργαζομένων στη χώρα μας ενάντια στις νεοφιλελεύθερες μνημονιακές πολιτικές είναι ένας αγώνας που συμπυκνώνει τα αιτήματα του συνόλου των ευρωπαίων εργαζομένων.
Αξιώνουμε την παραίτηση της κυβέρνησης και την άμεση προσφυγή στη λαϊκή ετυμηγορία.
To Γραφείο Τύπου

Εκλογές τώρα. Όλοι στους δρόμους.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΥΠΟΥ ΣΥΡΙΖΑ

Εκλογές τώρα. Όλοι στους δρόμους.

Όλοι αύριο Τρίτη στις απεργιακές συγκεντρώσεις σε όλη τη χώρα
Στην Πρέβεζα συγκέντρωση στις 10 π. μ. στο Εργατικό Κέντρο
Προσυγκέντρωση Πρωτοβάθμιων Σωματείων 9:30πμ στον ΟΤΕ

Η ώρα είναι κρίσιμη. Η κυβέρνηση Παπαδήμου, το ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ και o ΛΑ.Ο.Σ. μαζί με την τρόικα σχεδιάζουν και αποφασίζουν την καταστροφή του λαού, την καταστροφή της χώρας. Ληστεύουν τους μισθούς, ληστεύουν τα εισοδήματα, ληστεύουν τη δημόσια περιουσία.
Σήμερα να μιλήσει ο λαός. Γενικός ξεσηκωμός. Να τους σταματήσουμε. Όχι στη δανειακή σύμβαση. Να φύγει η τρόικα. Αυτή η κυβέρνηση πρέπει να πέσει. Ή αυτοί ή ο λαός. Εκλογές τώρα. Όλοι στους δρόμους. Όλοι αύριο στη Γενική απεργία ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ. Στην Πρέβεζα συγκέντρωση στις 10 π. μ. στο Εργατικό Κέντρο.

6/02/2012

Συνέντευξη του Προέδρου της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ, Αλ. Τσίπρα στο «Ελεύθερο Τύπο της Κυριακής» στον Γιώργο Μελιγγώνη

Έχετε ταχθεί κατά της ολοκλήρωσης του PSI. Γιατί διαφωνείτε να ελαφρυνθεί το χρέος της χώρας κατά 47 μονάδες του ΑΕΠ, όπως λέει η κυβέρνηση;

Το PSI δε πρόκειται να λύσει κανένα πρόβλημα. Μετά από δέκα χρόνια διάλυσης και λεηλασίας το χρέος θα είναι πάλι μη βιώσιμο. Όχι μόνο γιατί διάλεξαν ένα κούρεμα που προαπαιτεί νέα δάνεια, αλλά και γιατί η λιτότητα και οι πολιτικές ύφεσης συνεχίζονται με αμείωτη ένταση. Το χειρότερο όμως ότι αν προχωρήσουν έτσι όπως σχεδιάζουν θα μας οδηγήσουν σε μια τραγωδία δίχως τέλος, αφού θα σώσουν μεν τις τράπεζες και τους ομολογιούχους, με πολλά δις ευρώ, αλλά θα χρεοκοπήσουν τα ασφαλιστικά ταμεία και θα χαθούν οι κόποι μιας ζωής εκατομμυρίων ασφαλισμένων. Βάζουν πάλι τις αγορές και τις τράπεζες πάνω από τους ανθρώπους και την κοινωνία. Και σε λίγους μήνες θα χρειαστεί κι άλλο κούρεμα. Όπως έγινε τον Ιούλιο που πανηγύριζαν επειδή «έσωσαν την Ελλάδα». Η μόνη περίπτωση να σωθεί ο Ελληνικός λαός είναι να υπάρξει μια κυβέρνηση που να αρνηθεί τα μνημόνια και το PSI και να διεκδικήσει ένα μορατόριουμ πληρωμών για τρία τουλάχιστον χρόνια, ώστε να εξοικονομηθούν δεκάδες δις για απασχόληση, ανάπτυξη και κοινωνική προστασία.

Περιγράφετε μια άλλη λύση, αλλά πάντως εντός του ευρώ. Τι απαντάτε σε όσους σας κατηγορούν ότι είναι αντιφατικό να είστε κατά του Μνημονίου, αλλά υπέρ του ευρώ;

Από την πρώτη στιγμή είπαμε πως η κρίση δεν είναι ελληνική αλλά ευρωπαϊκή και η όποια λύση θα είναι πολιτική. Το πρόβλημα είναι η νεοφιλελεύθερη δομή της Ευρωπαϊκής ένωσης και η εμμονές της θλιβερής ηγεσίας της. Για αυτούς το πρόβλημα δεν είναι το νόμισμα, είναι η οικονομική και πολιτική εξουσία των τραπεζών. Μία Ευρώπη της αλληλεγγύης θα απαντούσε στις επιθέσεις των κερδοσκόπων με απευθείας δανεισμό από την ΕΚΤ, αναδιαπραγμάτευση του χρέους με διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους της και υιοθέτηση πολιτικών αναδιανομής του πλούτου και ανάπτυξης υπέρ των εργαζομένων, προστασίας της εργασίας και ενίσχυσης του κοινωνικού κράτους. Δυνατότητες για διαπραγμάτευση πάντα υπάρχουν, όπως και εναλλακτικές διέξοδοι. Η Κύπρος για παράδειγμα εξασφάλισε δάνειο από τη Ρωσία αντί να προσφύγει στο μηχανισμό. Στην Ελλάδα όμως όσοι μιλάγαμε για διαπραγμάτευση και εναλλακτικές πηγές δανεισμού, αντιμετωπίζαμε ειρωνικά σχόλια.

Σε πολιτικό επίπεδο, παρότι το ΚΚΕ και η ΔΗΜ.ΑΡ. αρνούνται τη συγκρότηση αριστερού αντιμνημονιακού μετώπου, εσείς επιμένετε. Πιστεύετε όντως ότι μπορεί να αλλάξουν στάση;

Υπάρχουν στιγμές που η ιστορία απαιτεί να λάβουμε κρίσιμες αποφάσεις. Αποφάσεις που θα καθορίσουν την επιβίωση όχι μόνο της ελληνικής κοινωνίας αλλά και των άλλων λαών της Ευρώπης. Εμείς θα επιμένουμε να καλούμε, και τον κ. Κουβέλη και την κα Παπαρήγα σε συνεργασία, ώστε μαζί με την κοινωνία να σώσουμε το λαό από τη φτώχεια και τη χώρα από μια νέα εθνική τραγωδία. Η ιστορία θα μας κρίνει, όμως πρωτίστως θα μας κρίνει η κοινωνία και κυρίως ο κόσμος της αριστεράς. Τους ρωτώ; Αν ο λαός μας τιμωρήσει τα δυο κόμματα εξουσίας και δε προκύπτει κυβέρνηση από αυτά, Θα αναζητήσουν μετεκλογικές συνεργασίες με το ΣΥΡΙΖΑ; Και αν ναι γιατί όχι προεκλογικά; Η αριστερά τώρα πρέπει να πρωταγωνιστήσει. Όχι να δηλώνουν ότι δεν έχει σημασία αν θα κυβερνήσει η αριστερά, όπως είπε η Αλέκα Παπαρήγα, ή να αφήνουν ανοιχτό το ενδεχόμενο συνεργασίας με το ΠΑΣΟΚ, όπως είπε ο Φώτης Κουβέλης.

Πρόσφατα, το ΚΚΕ σας κατηγόρησε για «κεντροαριστερή στροφή», ενώ η ΔΗΜ.ΑΡ. για «αριστερισμό». Τι απαντάτε;

Πρόκειται για προφάσεις. Προφανώς δε μπορεί να συμβαίνουν και τα δύο ταυτόχρονα.

Οι δημοσκοπήσεις σκιαγραφούν μη αυτοδυναμία και συμμαχικές κυβερνήσεις. Τι θέση παίρνει ο ΣΥΡΙΖΑ σ’ αυτό το περιβάλλον;

Η θέση μας είναι καθαρή. Θέλουμε μια κυβέρνηση που θα καταγγείλει τη νέα δανειακή σύμβαση και θα απεμπλέξει τη χώρα από το μνημόνιο. Είναι ένα σενάριο εφικτό. Και το δίλημμα της κάλπης θα είναι πολύ συγκεκριμένο. Μνημόνιο και δανειακή σύμβαση ή Νέος Συνασπισμός Εξουσίας;

Μια και μιλάτε για νέο συνασπισμό εξουσίας , αναρωτιέμαι αν πιστεύετε όντως ότι η Αριστερά είναι έτοιμη να κυβερνήσει…

Η αριστερά έχει δικαιωθεί στην ανάλυση της για την κρίση, και έχει το στελεχικό δυναμικό και την αγωνιστική ετοιμότητα να ανταποκριθεί σε αυτό που ελληνικός λαός θα την τάξει. Το πρόγραμμα μας είναι απολύτως ρεαλιστικό και εφαρμόσιμο. Η αποτυχία, η ανικανότητα και εσχάτως η αυτογελοιοποίηση κυβερνητικών στελεχών κάνει επιτακτική την ανάγκη για την απομάκρυνσή τους.

Βλέπουμε ξανά τους “τροϊκανούς” να εμμένουν σε σκληρά μέτρα, ειδικά στα εργασιακά. Μπορεί η κυβέρνηση να αγνοήσει τις απειλές για χρεοκοπία; Εσείς θα παίρνατε τέτοιο ρίσκο, κ. πρόεδρε;

Οι εκπρόσωποι της τρόικας δεν είναι αυτοί που εννοείτε εσείς αλλά η τρικομματική κυβέρνηση και ο διορισμένος πρωθυπουργός. Διότι δεν πρόκειται για αίτημα της τρόικας η περικοπή του 13ου και 14ου μισθού, αλλά του Συνδέσμου Ελλήνων Βιομηχάνων. Διότι η μόνη κόκκινη γραμμή που έχει τεθεί αφορά τη περιφρούρηση των συμφερόντων του μεγάλου κεφαλαίου και των τραπεζών. Και δεν πρόκειται για ρίσκο, όταν έχουν ρίξει το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού στην εξαθλίωση. Πρόκειται για κοινωνικό έγκλημα. Εμείς αυτά τα μέτρα θα τα ξηλώσουμε ένα-ένα!

Η Ελλάδα φαίνεται να έχει μπει ήδη σε ευρωπαϊκή «καραντίνα», ως «ειδική και μοναδική περίπτωση». Πιστεύετε ακόμη ότι δε συμφέρει τους Ευρωπαίους να μας αποβάλουν από το ευρώ;

Μονάχα «ειδική και μοναδική περίπτωση» δεν είμαστε. Το πρόβλημα είναι πανευρωπαϊκό. Απλά επάνω μας δοκιμάζουν τα όρια των αντοχών της κοινωνίας. Εξετάζουν μέχρι πόσο δύνανται να την εξαθλιώσουν, μέχρι πόσα από τα κεκτημένα κοινωνικά αγαθά μπορούν να μας αφαιρέσουν προκειμένου να κερδίσει το κεφάλαιο. Αν η ελληνική κοινωνία αντισταθεί τότε η ιστορία σε ευρωπαϊκό επίπεδο θα πάρει άλλη τροπή. Γι’ αυτό τσακίζουν κάθε είδους μαζικής διαμαρτυρίας, γι’ αυτό απαγορεύουν με προσχήματα την διεξαγωγή εκλογών.

Γιατί επιμένετε να ζητάτε “αποδείξεις και ονόματα” για τις απόρρητες δαπάνες;

Είναι χρέος μας να επιμείνουμε. Όπως ανέμενα έχω κληθεί από τη δικαιοσύνη να καταθέσω, και θα το κάνω αύριο Δευτέρα. Ο Ελληνικός λαός δοκιμάζεται και κάποιοι θαρρούν πως έχουν το δικαίωμα να σκορπούν αδιαφανώς εκατοντάδες εκατομμύρια δημόσιου χρήματος, λες και είναι στραγάλια ή λες και τα κληρονόμησαν. Η προσπάθεια συσκότισης απέτυχε παταγωδώς και πιστεύω ότι πολύ σύντομα, όσοι με περισσή αλαζονεία απαξίωναν να μου απαντήσουν, θα κληθούν να δώσουν απαντήσεις.

To Γραφείο Τύπου

Ευκλείδης Τσακαλώτος: Θεμέλια μιας αριστερής προσέγγισης για την κρίση

(Το κείμενο αποτελεί παρέμβαση στη διημερίδα που οργάνωσε ο ΣΥΡΙΖΑ στη Νομική Παρασκευή 20 και Σάββατο 21 Ιανουαρίου), με τίτλο «Καπιταλιστική κρίση και απάντηση της Αριστεράς»).



Αρχίζω με ένα πολύ παλιό ερώτημα που έχει να κάνει με τη σχέση μεταξύ θεωρίας και πρακτικής στην πολιτική της αριστεράς. Πώς μας βοηθά η θεωρία; Ποιος είναι ο ρόλος των αριστερών διανοούμενων, είτε είναι στο πανεπιστήμιο είτε είναι οργανικοί διανοούμενοι; Είναι η επιστήμη ουδέτερη, μας δίνει δηλαδή ουδέτερες απαντήσεις στα ερωτήματα που έχουν τεθεί: για τον αν είναι ο προστατευτισμός καλύτερος από την παγκοσμιοποίηση, για τον αν είναι καλύτερα να έχεις το δικό σου νόμισμα ή να συμμετέχεις σε ένα σύστημα σταθερών συναλλαγματικών ισοτιμιών, για το αν η ανάπτυξη προωθείται καλύτερα από τις ελεύθερες αγορές ή από μια κρατική βιομηχανική πολιτική; (βλ.συζήτηση του Μ. Λεβί με τον Γιώργο Σουβλή στο RNB).

Η δική μου προσέγγιση σε τέτοιου είδος ερωτήματα ξεκαθάρισε απ’ όταν κατάλαβα γιατί ο Μαρξ, άλλοτε εκθείαζε την πολιτική οικονομία που προηγήθηκε, και άλλοτε την αποκαλούσε «χυδαία» (vulgar). Η απάντηση, νομίζω, είναι ότι πριν κάνει την εμφάνισή της η εργατική τάξη ως αξιόλογο κοινωνικό και πολιτικό μέγεθος, η πολιτική οικονομία δικαιούνταν να την αγνοεί. Αλλά μετά την εμφάνισή της, ήταν «χυδαίο» να την αγνοήσεις, να υποθέτεις ότι ο καπιταλισμός αποτελεί το τελικό στάδιο της παγκόσμιας ιστορίας, ότι δεν θα μπορούσε να υπάρχει ένας άλλος κόσμος. Άρα, μας λέει ο Μαρξ, η επιστήμη ανταποκρίνεται στην κοινωνική πραγματικότητα και τη δυναμική των κινημάτων. Για τον δε Γκράμσι, οι διανοούμενοι της αριστεράς απλοποιούν, συστηματοποιούν, και γενικεύουν την εμπειρία του κόσμου της εργασίας. Θα ήθελα η δική μας αριστερά να διευρύνει αυτόν τον ορισμό, ώστε να εμπεριέχει το φεμινιστικό και οικολογικό κίνημα, το κίνημα κατά του ρατσισμού, και όλα αυτά τα κινήματα που παλεύουν κατά της εμπορευματοποίησης των κοινωνικών αγαθών.

Γιατί ξεκίνησα την ομιλία μου με αυτές τις σκέψεις; Γιατί μου φαίνεται αξιωματικό ότι για εμάς η κρίση συνδέεται απολύτως με το είδος του καπιταλισμού που γνωρίσαμε πριν από το 2008, και άρα με τις κοινωνικές και γεωγραφικές ανισότητες, την εμπορευματοποίηση των κοινωνικών αγαθών, με τις οικολογικές καταστροφές, με τη μετάβαση ρίσκου στις γυναίκες, στους μετανάστες και γενικότερα στα πιο ευάλωτα στρώματα του πληθυσμού. Πιο γενικά, με ένα σύστημα που βάζει τα κέρδη πάνω από τους ανθρώπους.

Και σε αυτή την πραγματικότητα αναπτύχθηκαν πληθώρα κινημάτων αντίστασης. Δεν υπάρχει κάποιος ή κάποια σε αυτή την αίθουσα που να μην έχει κάποια συμμετοχή σε αυτά ή που να μην έχει δηλώσει την συμπαράστασή του σε κινήματα άλλων χωρών. Αυτή δεν είναι η εμπειρία που τώρα θα έπρεπε να απλοποιούμε, να γενικεύουμε, να συστηματοποιούμε; Γιατί προτείνουμε την εθνικοποίηση ή την κοινωνικοποίηση των τραπεζών; Γιατί επιμένουμε στη ριζική αναδιανομή του εισοδήματος; Γιατί θέλουμε μια επέκταση των κοινωνικών υπηρεσιών με ένα διαφορετικό κοινωνικό κράτος, που θα αναζητά την έμπρακτη συνεισφορά των ατόμων που έχουν συγκεκριμένες ανάγκες; Γιατί μας ενδιαφέρουν όλοι αυτοί οι πειραματισμοί με την αυτοδιαχείριση, με την κοινωνική οικονομία, με την κοινωνική αλληλεγγύη; Είναι επειδή όλα αυτά θα λύσουν το πρόβλημα του χρέους; Αυτό είναι που μας λένε όλα τα κοινωνικά κινήματα των τελευταίων χρονών;

Είναι ένα πράγμα να ισχυριστεί κανείς ότι το χρέος αποτελεί πρόβλημα (αν και ο Γιάννης Μηλιός θα σας έλεγε ότι ο καπιταλισμός δουλεύει μέσω του χρέους)• είναι ένα πράγμα να δείχνει κανείς πώς το χρέος χρησιμοποιείται για να εμβαθύνει το νεοφιλελεύθερο εγχείρημα με τις επιθέσεις στους μισθούς, στις συντάξεις και στα εργασιακά δικαιώματα. Αλλά είναι τελείως διαφορετικό να θεωρεί κανείς ότι το χρέος αποτελεί το ουσιαστικό πρόβλημα της εποχής. Η δική μας υποχρέωση είναι να δείξουμε τι υπάρχει πίσω από τη συσσώρευση χρέους, να αμφισβητήσουμε τους όρους της αντιπαράθεσης με την κυρίαρχη ιδεολογία. Αισθάνομαι περήφανος για όλα αυτά που έχουμε καταφέρει όλα αυτά τα χρόνια, και με στεναχωρεί όταν αρκετοί δεν συμμερίζονται αυτή την περηφάνια. Ας υποθέσουμε, όμως, ότι κάτι κάναμε καλά όλο αυτόν τον καιρό. Αν δεν ήταν έτσι, τότε η συζήτησή μας εδώ σήμερα δε θα είχε και τόσο νόημα. Ότι θα μπορούσαμε να είχαμε καταφέρει περισσότερα είναι αφορμή για να διευρύνουμε την ατζέντα -- όχι για να γκρινιάζουμε μεταξύ μας.

Χρειάζεται να απαντήσουμε τα ερωτήματα που έχει θέσει το σύστημα; Ναι, άλλα με τους δικούς μας όρους. Εξάλλου το έχουμε κάνει για το θέμα του χρέους. Περίπου ζητάμε ό,τι διεκδίκησε με επιτυχία η Γερμανία το ’53: κούρεμα, επενδυτικό πρόγραμμα όπως το σχέδιο Μάρσαλ, και αποπληρωμή ανάλογα με τις δυνατότητές μας σε σχέση με τις εξαγωγές και το ρυθμό ανάπτυξης. Αυτό θα μπορούσε να διαπραγματευτεί μια σημερινή κυβέρνηση. Μια αριστερή κυβέρνηση, με άλλους συσχετισμούς, θα ήταν προφανώς πιο προωθημένη. Στο μεταξύ, δεν βλέπω το λόγο να μην λέμε ναι σε όλα: και στα ευρωομόλογα, και σε ένα αναβαθμισμένο ομοσπονδιακό προϋπολογισμό και σε μια διαφορετική ΕΚΤ. Αυτοί που θεωρούν ότι τα ευρωομόλογα είναι ρεφορμιστικό αίτημα έχουν απόλυτα δίκαιο – αλλά τι σόι παγκόσμια καπιταλιστική κρίση είναι αυτή που θα σωθεί από ένα ευρωομόλογο; Το θέμα είναι αν τέτοιες αλλαγές ανοίγουν νέα πεδία παρέμβασης. Γιατί, όπως εύστοχα αναρωτήθηκε πρόσφατα ο Δημήτρης Παπαγιαννάκος, σε ένα πολύ καλό άρθρο στις Συναντήσεις της Αυγής, αν η TINA είναι μύθος στο επίπεδο τους έθνους κράτους, γιατί να ισχύει στο υπερεθνικό επίπεδο;

Για ό,τι λέμε, οφείλουμε να οικοδομούμε από τα κάτω και συγχρόνως να μην χάσουμε τη μεγάλη εικόνα. Όμως, η μεγάλη εικόνα δεν είναι η ανασυγκρότηση της ελληνικής οικονομίας, αλλά μια ριζική μετατόπιση στο οικονομικό-παραγωγικό-καταναλωτικό-κοινωνικό παράδειγμα μιας ολόκληρης εποχής. Και αυτή η μεγάλη εικόνα είναι που μας δίνει ένα μπούσουλα για τις συμμαχίες μας.

Για τις συμμαχίες μας με τους μικρομεσαίους, για παράδειγμα. Όχι με βάση τη συνέχισης της φοροδιαφυγής και της εκμετάλλευσης των μεταναστών. Αλλά με βάση νέα καταναλωτικά και παραγωγικά πρότυπα• με μια νέα ματιά στους συνεταιρισμούς και τα παραγωγικά δίκτυα, για μια πιο ποιοτική παραγωγή που θα σέβεται το περιβάλλον.

Για τις συμμαχίες με τους ανθρώπους που αποδεσμεύονται από τη σοσιαλδημοκρατία. Από τη μια μεριά αρνούμαστε την πρακτική του ΚΚΕ που δε μιλάει με οργανωμένες πολιτικές συλλογικότητες που δεν ελέγχει. Χρειαζόμαστε και συμμαχίες κορυφής. Από την άλλη, κατανοούμε ότι το βασικό είναι οι κοινωνικές συμμαχίες που έχουν τη δυναμική να αλλάξουν το κυρίαρχο παράδειγμα. Στη διαδικασία αυτή, δεν ενώνουμε δύο παλιά ρεύματα, αλλά χτίζουμε κάτι καινούργιο με βάση τις ανάγκες των πολλών της επόμενης περιόδου.

Για τις διεθνείς συμμαχίες. Δεν είμαστε δεσμευμένοι σε καμία υπάρχουσα οικονομική και χρηματοπιστωτική αρχιτεκτονική. Αλλά είμαστε δεσμευμένοι να βρούμε θεσμικές μορφές για τον έλεγχο των χρηματαγορών και των πολυεθνικών. Είμαστε δεσμευμένοι να μη συνεχίσουμε τον ανταγωνισμό μεταξύ εθνικών οικονομιών, που μόνιμα έχει χαμένους τον κόσμο της εργασίας και νικήτρια την αποτυχημένη οικονομία. Είμαστε δεσμευμένοι να βρούμε τους υπερεθνικούς θεσμούς αυτούς που θα δημιουργήσουν χώρο για την πολιτική και τη δημοκρατία, που όχι μόνο θα επιτρέψουν αλλά και θα ενθαρρύνουν τον κοινωνικό και οικονομικό πειραματισμό. Αυτές οι δεσμεύσεις είναι μεγάλο μέρος της ατζέντας μας, γιατί αυτό προκύπτει από τα κινήματα με τα οποία όλοι και όλες ασχολούμαστε πριν και μετά το 2008.

Στις πρώτες μεταπολεμικές δεκαετίες, ο καπιταλισμός διεκδικούσε, σε σχέση με τη μονοκαλλιέργεια του σοβιετικού μοντέλου, τον τίτλο του πλουραλισμού -- με την ελεύθερη αγορά, αλλά και με την κρατική παρέμβαση, το κοινωνικό κράτος, τα (ημι) αυτόνομα πανεπιστήμια, με κάποια αυτονομία στην τοπική αυτοδιοίκηση, με διαβουλευτικούς θεσμούς στις αγορές εργασίας. Με το νεοφιλελευθερισμό, ο καπιταλισμός επέστρεψε στη μονοκαλλιέργεια της αγοράς, της επιχειρηματικότητας, της υιοθέτησης των τεχνικών του μάνατζμεντ στο δημόσιο τομέα. Τώρα πια εμείς αντιπροσωπεύουμε τον πλουραλισμό. Έχουμε μπολιαστεί από τα κινήματα και ξέρουμε ότι υπάρχουν πολλές λύσεις για πολλά προβλήματα. Είμαστε και με την αυτοδιαχείριση, και με την κοινωνικοποίηση των υπηρεσιών κοινής ωφέλειας, και με την κοινωνικοποίηση των τραπεζών, και με ένα πιο δημοκρατικό δημόσιο τομέα, και με την κοινωνική οικονομία, και με τους συνεταιρισμούς.

Τελειώνω με το σημείο απ’ όπου άρχισα. Χρειαζόμαστε απλοποίηση και γενίκευση. Χρειαζόμαστε, για παράδειγμα, κάποιος που δουλεύει για ένα καλύτερο σχολείο να κατανοήσει τι τον ενώνει με κάποια που παλεύει κατά της επισφάλειας στην αγορά εργασίας. Χρειαζόμαστε έναν αναβαθμισμένο προγραμματικό λόγο που δεν ξεχνά τις ρίζες μας, τα θεμέλια της προσέγγισής μας. Που δεν ξεχνά τις εμπειρίες μας. Αυτός είναι ο μόνος τρόπος να αλλάξουμε τους συσχετισμούς. Να είναι το όλον των παρεμβάσεών μας μεγαλύτερο από το άθροισμα των επιμέρους. Γι’ αυτό προτάσσουμε την ενότητα σε σχέση με τη γραμμή. Γιατί η επιμονή στη μία και μοναδική γραμμή δεν προσθέτει, αλλά διαιρεί. Πιστεύω ότι αν καταφέρουμε να δημιουργήσουμε τις συνθήκες όπου το όλον θα είναι μεγαλύτερο από το άθροισμα, όπου οι κινήσεις μας θα δουλεύουν πολλαπλασιαστικά, τότε θα μπορούμε όλοι και όλες να περιμένουμε πολύ καλύτερες μέρες.