Είναι πια απολύτως σαφές ότι με πλήρη κυβερνητική κάλυψη εξυφαίνεται μια πρωτοφανής πολιτική σκευωρία σε βάρος του ΣΥΡΙΖΑ.
Αφορμή, η απόλυτα δικαιολογημένη αγανάκτηση του κόσμου και οι αυθόρμητες αντιδράσεις του στην κυβερνητική πολιτική.
Αιτία, το πλήρες αδιέξοδο στο οποίο έχει περιέλθει η κυβέρνηση.
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος χθες έκανε ένα βήμα παραπέρα στον ολισθηρό δρόμο που έχει επιλέξει η κυβέρνηση. Από τα συστηματικά ψεύδη πέρασε στην προαναγγελία προβοκάτσιας. Προβοκάτσια εις βάρος του ΣΥΡΙΖΑ, εις βάρος της αριστεράς, εις βάρος του λαϊκού κινήματος.
Αν η κυβέρνηση πιστεύει ότι είμαστε μια αριστερά παντός καιρού για να της αποδίδει όσα δεν αντέχει, πολύ σύντομα θα κατανοήσει ότι δεν είμαστε ο αδύναμος κρίκος της πολιτικής ζωής, ούτε οι πανταχού παρόντες.
Είμαστε μία αριστερά με ιστορία δημοκρατικών αγώνων, που έχει υποστεί τη βία και σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται να αποστασιοποιηθεί από τις δικαιολογημένες αντιδράσεις και από τους αγώνες του ελληνικού λαού.
Η βία αποτελούσε πάντοτε το καταφύγιο των πιο σκοτεινών κύκλων εξουσίας όταν αισθάνονται ότι χάνουν το έδαφος κάτω από τα πόδια τους. Δεν ήταν ποτέ και ούτε είναι επιλογή της αριστεράς. Τη βία την επιλέγουν όλοι όσοι θέλουν τον κόσμο κλεισμένο στο σπίτι του και όχι πρωταγωνιστή.
Καταστούμε λοιπόν σαφές: Δεν πρόκειται να κάνουμε δηλώσεις μετάνοιας για τις μελλοντικές κινητοποιήσεις του λαού, για τις οποίες εργαζόμαστε και επιθυμούμε να καταστούν κόμβοι πολιτικών εξελίξεων και ορόσημα μιας μεγάλης δημοκρατικής αλλαγής που έχει ανάγκη ο τόπος.
Κατανοούμε απολύτως ότι η κυβέρνηση, στον πανικό που βρίσκεται, έχει κάθε λόγο να αποτρέψει τη συνάντηση της λαϊκής δυσαρέσκειας με την εναλλακτική ρεαλιστική πρόταση της αριστεράς. Δεν θα επιτρέψουμε όμως ούτε την κατασυκοφάντηση του χώρου μας, ούτε βέβαια και την πολιτική απομόνωση των πολιτών που αντιδρούν στην κυβερνητική πολιτική. Στέλνουμε ένα σαφές μήνυμα στους κυβερνητικούς κύκλους που προαναγγέλλουν ευρείας κλίμακας προβοκάτσιες: Να εγκαταλείψετε αμέσως τα σχέδια αυτά. Και καλούμε τα μέλη και τους φίλους του ΣΥΡΙΖΑ σε αγωνιστική εγρήγορση. Καλούμε όμως και όλο το δημοκρατικό λαό να υπερασπιστεί την αξιοπρέπεια και το μέλλον του με μαζικές ειρηνικές παρεμβάσεις και διαδηλώσεις.
23/3/2011
ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ
Παρασκευή 25 Μαρτίου 2011
Δευτέρα 21 Μαρτίου 2011
Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου του ΣΥΝ για τη Λιβύη
Στεκόμαστε αλληλέγγυοι στους αγώνες του λιβυκού λαού για δημοκρατία, ανεξαρτησία και λαϊκή κυριαρχία και είμαστε ενάντια στις επεμβάσεις των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων για το μοίρασμα των πετρελαίων και τη διασφάλιση της ηγεμονίας τους στην περιοχή.
Καταδικάζουμε την πολεμική επιχείρηση ενάντια στη Λιβύη. Η γαλλοβρετανικής εμπνεύσεως συμμαχία με τη συμμετοχή ΗΠΑ και ΝΑΤΟ δε μπορεί να είναι η απάντηση στην ανάγκη του λιβυκού λαού για δημοκρατία και αυτοδιάθεση, μακριά από τις φρικαλεότητες του καθεστώτος Καντάφι.
Οι χώρες που συμμετέχουν στην επίθεση έχουν συγκεκριμένα οικονομικά και γεωστρατηγικά συμφέροντα και το δήθεν ανθρωπιστικό τους ενδιαφέρον είναι το προκάλυμμα των ιμπεριαλιστικών τους επιδιώξεων. Ο Καντάφι υπήρξε προνομιακός τους συνομιλητής, έχει δικά τους όπλα και μέχρι πρόσφατα εξυπηρετούσε τα δικά τους συμφέροντα.
Είμαστε κατηγορηματικά αντίθετοι στην εμπλοκή της Ελλάδας στις στρατιωτικές επιχειρήσεις. Η Ελλάδα έχει υπογράψει μνημόνιο με το ΝΑΤΟ από το 2009 επί κυβέρνησης ΝΔ και με τη σύμφωνη γνώμη του ΛΑΟΣ, το οποίο δίνει εν λευκώ επιταγή στο ΝΑΤΟ για χρησιμοποίηση των βάσεων στην Ελλάδα. Η ελληνική κυβέρνηση εγκρίνει μια νατοϊκή επιχείρηση, και οι επακόλουθες νατοϊκές ενέργειες είναι μόνο στη δικαιοδοσία του ΝΑΤΟ και όχι της Ελλάδας. Μέχρι το 2009 απαιτούνταν έγκριση της κάθε νατοϊκής ενέργειας χωριστά. Αυτό καταλύει πλήρως τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας, πράγμα για το οποίο το ΠΑΣΟΚ ως αντιπολίτευση κατηγορούσε την τότε κυβέρνηση της ΝΔ, ενώ τώρα θα το δούμε να εφαρμόζεται και στην πράξη με το ίδιο ως κυβέρνηση.
Σε αυτόν τον πόλεμο η Ελλάδα δεν έχει καμία θέση και η ελληνική κυβέρνηση δεν έχει καμία νομιμοποίηση να σύρει τη χώρα σε επικίνδυνους σχεδιασμούς, τόσο για τη σταθερότητα και την ασφάλεια στην περιοχή, όσο και για τον ίδιο το λιβυκό λαό. Το ελληνικό κοινοβούλιο δεν μπορεί απλώς να παρατηρεί τις αποφάσεις της κυβέρνησης για συμμετοχή στους πολεμικούς σχεδιασμούς και το θέμα πρέπει άμεσα να συζητηθεί στη Βουλή.
To Γραφείο Τύπου
Καταδικάζουμε την πολεμική επιχείρηση ενάντια στη Λιβύη. Η γαλλοβρετανικής εμπνεύσεως συμμαχία με τη συμμετοχή ΗΠΑ και ΝΑΤΟ δε μπορεί να είναι η απάντηση στην ανάγκη του λιβυκού λαού για δημοκρατία και αυτοδιάθεση, μακριά από τις φρικαλεότητες του καθεστώτος Καντάφι.
Οι χώρες που συμμετέχουν στην επίθεση έχουν συγκεκριμένα οικονομικά και γεωστρατηγικά συμφέροντα και το δήθεν ανθρωπιστικό τους ενδιαφέρον είναι το προκάλυμμα των ιμπεριαλιστικών τους επιδιώξεων. Ο Καντάφι υπήρξε προνομιακός τους συνομιλητής, έχει δικά τους όπλα και μέχρι πρόσφατα εξυπηρετούσε τα δικά τους συμφέροντα.
Είμαστε κατηγορηματικά αντίθετοι στην εμπλοκή της Ελλάδας στις στρατιωτικές επιχειρήσεις. Η Ελλάδα έχει υπογράψει μνημόνιο με το ΝΑΤΟ από το 2009 επί κυβέρνησης ΝΔ και με τη σύμφωνη γνώμη του ΛΑΟΣ, το οποίο δίνει εν λευκώ επιταγή στο ΝΑΤΟ για χρησιμοποίηση των βάσεων στην Ελλάδα. Η ελληνική κυβέρνηση εγκρίνει μια νατοϊκή επιχείρηση, και οι επακόλουθες νατοϊκές ενέργειες είναι μόνο στη δικαιοδοσία του ΝΑΤΟ και όχι της Ελλάδας. Μέχρι το 2009 απαιτούνταν έγκριση της κάθε νατοϊκής ενέργειας χωριστά. Αυτό καταλύει πλήρως τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας, πράγμα για το οποίο το ΠΑΣΟΚ ως αντιπολίτευση κατηγορούσε την τότε κυβέρνηση της ΝΔ, ενώ τώρα θα το δούμε να εφαρμόζεται και στην πράξη με το ίδιο ως κυβέρνηση.
Σε αυτόν τον πόλεμο η Ελλάδα δεν έχει καμία θέση και η ελληνική κυβέρνηση δεν έχει καμία νομιμοποίηση να σύρει τη χώρα σε επικίνδυνους σχεδιασμούς, τόσο για τη σταθερότητα και την ασφάλεια στην περιοχή, όσο και για τον ίδιο το λιβυκό λαό. Το ελληνικό κοινοβούλιο δεν μπορεί απλώς να παρατηρεί τις αποφάσεις της κυβέρνησης για συμμετοχή στους πολεμικούς σχεδιασμούς και το θέμα πρέπει άμεσα να συζητηθεί στη Βουλή.
To Γραφείο Τύπου
Τετάρτη 16 Μαρτίου 2011
Ομιλία του Προέδρου της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξη Τσίπρα, στην προ ημερησίας διάταξης συζήτηση στη Βουλή
«Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα μας επιτρέψετε να μη συμμεριστούμε καθόλου την αισιοδοξία που εξέπεμψε η αισιοδοξία του κυρίου Πρωθυπουργού, σε σχέση με τα αποτελέσματα της συνόδου κορυφής. Άποψή μας είναι ότι οι ηγέτες των χωρών-κρατών της Ευρωπαϊκής Ένωσης για άλλη μια φορά αποδείχθηκαν κατώτεροι των περιστάσεων, να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά και να δώσουν μια ουσιαστική και ριζική λύση στην κρίση του χρέους που δεν αντιμετωπίζει μονάχα η Ελλάδα, συνολικά η ευρωζώνη, οι χώρες της περιφέρειας και πολύ γρήγορα θα αντιμετωπίζουν και οι χώρες του κέντρου της ευρωζώνης.
Αποφάσισαν στην πραγματικότητα να μην αποφασίσουν, περί αυτού πρόκειται. Είναι σαν να έχουμε έναν εκρηκτικό μηχανισμό συνδεδεμένο με χρονοδιακόπτη και αυτοί αντί να τον απασφαλίζουν, ανανεώνουν το χρόνο και ταυτόχρονα αυξάνουν και την εκρηκτική ύλη. Αποφάσισαν να βαθύνουν την κρίση και στην πραγματικότητα να μεταθέσουν την επικείμενη χρεοκοπία –ελεγχόμενη τη θέλουν για να πάρουν τα λεφτά τους από τη χώρα μας- πέρα από το 2014 που είχε προδιαγραφεί.
Χωρίς δομικές αλλαγές στην αρχιτεκτονική της ευρωζώνης, καμία επιμήκυνση, κανένας δανεισμός, καμία μικροαλλαγή των όρων του υπάρχοντος δανεισμού δεν πρόκειται να σταματήσει την κρίση.
Θέλω όμως πολύ επιγραμματικά διότι ο χρόνος είναι εξαιρετικά λίγος για να μπορέσει κανείς να αναλύσει τις εξελίξεις αυτές, να αναφερθώ και στη σπουδή του Πρωθυπουργού να αντιμετωπίζει με όρους επικοινωνιακής πολιτικής μια επικείμενη εθνική και κοινωνική καταστροφή. Και αυτό δεν συνάδει με την κρισιμότητα της στιγμής. Τι είδους επιτυχία τόσο μεγάλη για να πανηγυρίζουμε ήταν αυτή της επιμήκυνσης και βεβαίως της δυνατότητας επαναδανεισμού μετά το 2013 που ούτως ή άλλως είχε προαναγγελθεί και από τον κ. Στρος Καν από τον Δεκέμβρη και είχε μπει και στις αποφάσεις του ECOFIN τον Δεκέμβρη; Χωρίς την επιμήκυνση αυτή, η χώρα μας αναγκαστικά θα οδηγείτο σε στάση πληρωμών μετά το 2013. Διότι θα ήταν αναγκασμένη μέσα σε δυο χρόνια το ʼ14 και ʼ15 να αποπληρώσει το σύνολο του δανείου των 110 δισ. μαζί με ένα πολύ μεγάλο εύρος ομολόγων που θα λήξουν το ʼ14-ʼ15 από το συνολικό χρέος, το οποίο το ξεχνάμε των 300 δισ.
Το ίδιο ισχύει και με τη δυνατότητα αγοράς νέων ελληνικών ομολόγων από το EFSF μετά το 2013, από τον μηχανισμό που σημαίνει και στην πραγματικότητα ομολογία ότι το 2013 δεν θα είμαστε σε θέση να βγούμε στις αγορές για να δανειστούμε, άρα τι θα κάνουμε; Θα δανειστούμε ξανά επιπλέον των 110 δισ.
Και όλα αυτά σημαίνουν ταυτόχρονα ότι το μνημόνιο το οποίο πριν από 10 μήνες μας το παρουσιάζατε ως σωτηρία απέναντι στη χρεοκοπία που θα διαρκούσε τρία χρόνια, θα είναι σε διάρκεια τουλάχιστον ως το 2023.
Πανηγυρίζετε κύριε Πρωθυπουργέ, για τα 6 δις. που κερδίσαμε υποτίθεται από την επιμήκυνση. Και εδώ αυτού του είδους οι αλχημείες δεν είναι σοβαρές. Διότι τα 6 δις. τα βγάζετε κάνοντας έναν υπολογισμό σε αυτά που υποτίθεται ότι θα πληρώναμε αν είχαμε εξασφαλίσει την επιμήκυνση στα 10 χρόνια και είχαμε το επιτόκιο 5,2. Γιατί δεν λέτε συνολικά την αύξηση του ποσού που έχουμε να αποπληρώσουμε σε τόκους απʼ αυτή την επιμήκυνση;
Στην πραγματικότητα κύριε Πρωθυπουργέ και κύριοι της κυβέρνησης για να πείτε ότι κερδίσαμε θα έπρεπε να είχαμε κατακτήσει κάτι το οποίο δεν ήθελαν να μας δώσουν. Κερδίζω σε μια διαπραγμάτευση σημαίνει ότι αποσπώ από τον αντίπαλο μέρος, κάτι που εκείνος δεν έχει συμφέρον να δώσει. Υπό αυτή την έννοια νομίζω ότι δεν κερδίσαμε τίποτα ό,τι πήραμε θα μας το έδιναν και να μη το ζητάγαμε, προκειμένου να εξασφαλίσουν τουλάχιστον ότι δεν θα χάσουν τα λεφτά τους τόσο γρήγορα.
Και έρχομαι στο πιο ουσιαστικό ζήτημα. Το περίφημο πακέτο το οποίο λέγατε μετά τις συναντήσεις μας, την προηγούμενη εβδομάδα και ειρήσθω εν παρόδω αυτή τη σκλήρυνση της στάσης σας απέναντι στους ευρωπαίους ηγέτες κράτησε μόνο λίγα 24ωρα. Είχαμε εμείς την αίσθηση -αν και είναι πολύ προβλεπόμενες οι κινήσεις σας πια- ότι θα κρατήσετε μια για τα μάτια του κόσμου σκληρή στάση μέχρι τις 25 του Μάρτη, εσείς δεν την κρατήσατε παρά μονάχα δυο, τρία 24ωρα.
Γιατί οι Ιρλανδοί δεν ενέδωσαν από τις 11 του μηνός και τους εγκαλείτε μάλιστα γιʼ αυτό; Γιατί δεν ενέδωσαν να συνυπογράψουν και αυτοί να πουν ότι θα ψηφίσουν το σύμφωνο ανταγωνιστικότητας, το σύμφωνο για το ευρώ; Αγνοείτε βεβαίως -και τους εγκαλείτε- ότι οι Ιρλανδοί το επιτόκιο που δήθεν εμείς κερδίσαμε θα το είχαν ότι ώρα ήθελαν, δεν το έκαναν ακριβώς γιατί δεν βιάστηκαν να παραδοθούν άνευ όρων όπως βιαστήκατε εσείς.
Και έρχομαι στο σκληρό πακέτο. Το πακέτο το οποίο έρχεται ως παρελκόμενο αυτής της συμφωνίας είναι τόσο σκληρό που ο ελληνικός λαός οφείλει να το γνωρίζει. Πρόκειται για νέα μέτρα, σκληρά μέτρα, πρόκειται για το τέλος της διαπραγμάτευσης, διότι το σύμφωνο για το ευρώ πια θα τελειώσει την πολιτική διαπραγμάτευση στην Ευρωπαϊκή Ένωση, διότι δεν θα υπάρχει ούτε το δικαίωμα του βέτο σε ζητήματα κρίσιμης σημασίας για την οικονομική πολιτική, πρόκειται για 25 δισ. μέχρι το 2015 όταν μέχρι στιγμής έχουμε μέτρα μόλις 8 δισ. και έχουμε στενάξει και γονατίσει, πρόκειται για 4 δισ. επιπλέον μέτρα μέσα στο 2011 γιατί δεν βγαίνει ο λογαριασμός και πρόκειται για 50 δισ. αξιοποίηση λέτε τώρα, αλλά θέλω μια ειλικρινή απάντηση που θα βρείτε 50 δισ. αν δεν πουλήσετε δημόσια γη, δημόσια περιουσία, διότι έχετε δεσμευθεί ότι δεν θα το κάνετε και που θα βρείτε 50 δισ. χωρίς αξιοποίηση ορυκτού και ενεργειακού πλούτου.
Κύριε Πρωθυπουργέ και κύριοι της κυβέρνησης, υπάρχει ζήτημα δημοκρατίας. Δεν δικαιούστε να πανηγυρίζετε, είναι ύβρις όταν έχουμε μια εθνική τραγωδία μπροστά μας και δεν δικαιούστε να μη λέτε την αλήθεια στον ελληνικό λαό γιατί πρόκειται να πληρώσει. Και κυρίως δεν δικαιούσθε να παίρνετε επιλογές που τόσο ηθικά όσο και χρονικά υπερβαίνουν τα όρια της εντολής που πριν από 1,5 χρόνο λάβατε από τον ελληνικό λαό.
Διότι ο ελληνικός λαός δεν γνώριζε βεβαίως πριν 15 μήνες τι τον περίμενε, γνωρίζει όμως σήμερα και σεις οφείλετε να ζητήσετε τουλάχιστον την κρίση του για επιλογές που αφορούν όχι εμάς εδώ, τα παιδιά μας, ενδεχομένως και τα εγγόνια μας».
Αποφάσισαν στην πραγματικότητα να μην αποφασίσουν, περί αυτού πρόκειται. Είναι σαν να έχουμε έναν εκρηκτικό μηχανισμό συνδεδεμένο με χρονοδιακόπτη και αυτοί αντί να τον απασφαλίζουν, ανανεώνουν το χρόνο και ταυτόχρονα αυξάνουν και την εκρηκτική ύλη. Αποφάσισαν να βαθύνουν την κρίση και στην πραγματικότητα να μεταθέσουν την επικείμενη χρεοκοπία –ελεγχόμενη τη θέλουν για να πάρουν τα λεφτά τους από τη χώρα μας- πέρα από το 2014 που είχε προδιαγραφεί.
Χωρίς δομικές αλλαγές στην αρχιτεκτονική της ευρωζώνης, καμία επιμήκυνση, κανένας δανεισμός, καμία μικροαλλαγή των όρων του υπάρχοντος δανεισμού δεν πρόκειται να σταματήσει την κρίση.
Θέλω όμως πολύ επιγραμματικά διότι ο χρόνος είναι εξαιρετικά λίγος για να μπορέσει κανείς να αναλύσει τις εξελίξεις αυτές, να αναφερθώ και στη σπουδή του Πρωθυπουργού να αντιμετωπίζει με όρους επικοινωνιακής πολιτικής μια επικείμενη εθνική και κοινωνική καταστροφή. Και αυτό δεν συνάδει με την κρισιμότητα της στιγμής. Τι είδους επιτυχία τόσο μεγάλη για να πανηγυρίζουμε ήταν αυτή της επιμήκυνσης και βεβαίως της δυνατότητας επαναδανεισμού μετά το 2013 που ούτως ή άλλως είχε προαναγγελθεί και από τον κ. Στρος Καν από τον Δεκέμβρη και είχε μπει και στις αποφάσεις του ECOFIN τον Δεκέμβρη; Χωρίς την επιμήκυνση αυτή, η χώρα μας αναγκαστικά θα οδηγείτο σε στάση πληρωμών μετά το 2013. Διότι θα ήταν αναγκασμένη μέσα σε δυο χρόνια το ʼ14 και ʼ15 να αποπληρώσει το σύνολο του δανείου των 110 δισ. μαζί με ένα πολύ μεγάλο εύρος ομολόγων που θα λήξουν το ʼ14-ʼ15 από το συνολικό χρέος, το οποίο το ξεχνάμε των 300 δισ.
Το ίδιο ισχύει και με τη δυνατότητα αγοράς νέων ελληνικών ομολόγων από το EFSF μετά το 2013, από τον μηχανισμό που σημαίνει και στην πραγματικότητα ομολογία ότι το 2013 δεν θα είμαστε σε θέση να βγούμε στις αγορές για να δανειστούμε, άρα τι θα κάνουμε; Θα δανειστούμε ξανά επιπλέον των 110 δισ.
Και όλα αυτά σημαίνουν ταυτόχρονα ότι το μνημόνιο το οποίο πριν από 10 μήνες μας το παρουσιάζατε ως σωτηρία απέναντι στη χρεοκοπία που θα διαρκούσε τρία χρόνια, θα είναι σε διάρκεια τουλάχιστον ως το 2023.
Πανηγυρίζετε κύριε Πρωθυπουργέ, για τα 6 δις. που κερδίσαμε υποτίθεται από την επιμήκυνση. Και εδώ αυτού του είδους οι αλχημείες δεν είναι σοβαρές. Διότι τα 6 δις. τα βγάζετε κάνοντας έναν υπολογισμό σε αυτά που υποτίθεται ότι θα πληρώναμε αν είχαμε εξασφαλίσει την επιμήκυνση στα 10 χρόνια και είχαμε το επιτόκιο 5,2. Γιατί δεν λέτε συνολικά την αύξηση του ποσού που έχουμε να αποπληρώσουμε σε τόκους απʼ αυτή την επιμήκυνση;
Στην πραγματικότητα κύριε Πρωθυπουργέ και κύριοι της κυβέρνησης για να πείτε ότι κερδίσαμε θα έπρεπε να είχαμε κατακτήσει κάτι το οποίο δεν ήθελαν να μας δώσουν. Κερδίζω σε μια διαπραγμάτευση σημαίνει ότι αποσπώ από τον αντίπαλο μέρος, κάτι που εκείνος δεν έχει συμφέρον να δώσει. Υπό αυτή την έννοια νομίζω ότι δεν κερδίσαμε τίποτα ό,τι πήραμε θα μας το έδιναν και να μη το ζητάγαμε, προκειμένου να εξασφαλίσουν τουλάχιστον ότι δεν θα χάσουν τα λεφτά τους τόσο γρήγορα.
Και έρχομαι στο πιο ουσιαστικό ζήτημα. Το περίφημο πακέτο το οποίο λέγατε μετά τις συναντήσεις μας, την προηγούμενη εβδομάδα και ειρήσθω εν παρόδω αυτή τη σκλήρυνση της στάσης σας απέναντι στους ευρωπαίους ηγέτες κράτησε μόνο λίγα 24ωρα. Είχαμε εμείς την αίσθηση -αν και είναι πολύ προβλεπόμενες οι κινήσεις σας πια- ότι θα κρατήσετε μια για τα μάτια του κόσμου σκληρή στάση μέχρι τις 25 του Μάρτη, εσείς δεν την κρατήσατε παρά μονάχα δυο, τρία 24ωρα.
Γιατί οι Ιρλανδοί δεν ενέδωσαν από τις 11 του μηνός και τους εγκαλείτε μάλιστα γιʼ αυτό; Γιατί δεν ενέδωσαν να συνυπογράψουν και αυτοί να πουν ότι θα ψηφίσουν το σύμφωνο ανταγωνιστικότητας, το σύμφωνο για το ευρώ; Αγνοείτε βεβαίως -και τους εγκαλείτε- ότι οι Ιρλανδοί το επιτόκιο που δήθεν εμείς κερδίσαμε θα το είχαν ότι ώρα ήθελαν, δεν το έκαναν ακριβώς γιατί δεν βιάστηκαν να παραδοθούν άνευ όρων όπως βιαστήκατε εσείς.
Και έρχομαι στο σκληρό πακέτο. Το πακέτο το οποίο έρχεται ως παρελκόμενο αυτής της συμφωνίας είναι τόσο σκληρό που ο ελληνικός λαός οφείλει να το γνωρίζει. Πρόκειται για νέα μέτρα, σκληρά μέτρα, πρόκειται για το τέλος της διαπραγμάτευσης, διότι το σύμφωνο για το ευρώ πια θα τελειώσει την πολιτική διαπραγμάτευση στην Ευρωπαϊκή Ένωση, διότι δεν θα υπάρχει ούτε το δικαίωμα του βέτο σε ζητήματα κρίσιμης σημασίας για την οικονομική πολιτική, πρόκειται για 25 δισ. μέχρι το 2015 όταν μέχρι στιγμής έχουμε μέτρα μόλις 8 δισ. και έχουμε στενάξει και γονατίσει, πρόκειται για 4 δισ. επιπλέον μέτρα μέσα στο 2011 γιατί δεν βγαίνει ο λογαριασμός και πρόκειται για 50 δισ. αξιοποίηση λέτε τώρα, αλλά θέλω μια ειλικρινή απάντηση που θα βρείτε 50 δισ. αν δεν πουλήσετε δημόσια γη, δημόσια περιουσία, διότι έχετε δεσμευθεί ότι δεν θα το κάνετε και που θα βρείτε 50 δισ. χωρίς αξιοποίηση ορυκτού και ενεργειακού πλούτου.
Κύριε Πρωθυπουργέ και κύριοι της κυβέρνησης, υπάρχει ζήτημα δημοκρατίας. Δεν δικαιούστε να πανηγυρίζετε, είναι ύβρις όταν έχουμε μια εθνική τραγωδία μπροστά μας και δεν δικαιούστε να μη λέτε την αλήθεια στον ελληνικό λαό γιατί πρόκειται να πληρώσει. Και κυρίως δεν δικαιούσθε να παίρνετε επιλογές που τόσο ηθικά όσο και χρονικά υπερβαίνουν τα όρια της εντολής που πριν από 1,5 χρόνο λάβατε από τον ελληνικό λαό.
Διότι ο ελληνικός λαός δεν γνώριζε βεβαίως πριν 15 μήνες τι τον περίμενε, γνωρίζει όμως σήμερα και σεις οφείλετε να ζητήσετε τουλάχιστον την κρίση του για επιλογές που αφορούν όχι εμάς εδώ, τα παιδιά μας, ενδεχομένως και τα εγγόνια μας».
Πέμπτη 10 Μαρτίου 2011
Αποσπάσματα από την ομιλία του Γ. Δραγασάκη στην Εναρκτήρια Δημόσια Εκδήλωση στο πλαίσιο του Διεθνούς Συνεδρίου:«Δημόσιο Χρέος και Πολιτικές Λιτότητας
«Υπάρχει προοδευτική λύση στο πρόβλημα του χρέους. Όμως η λύση αυτή περνά μέσα από μια διαπραγμάτευση με δύο κυρίως επίδικα θέματα: τη μείωση του χρέους και του κόστους εξυπηρέτησής του και τη χρηματοδότηση της ανάκαμψης, της ανασυγκρότησης της οικονομίας και της νέας ανάπτυξης» υποστήριξε ο πρώην βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Γιάννης Δραγασάκης, κατά την ομιλία του στο Διεθνές Συνέδριο «Δημόσιο Χρέος και Πολιτικές Λιτότητας στην Ευρώπη. Η απάντηση της Ευρωπαϊκής Αριστεράς».
Σύμφωνα με τον Γ. Δραγασάκη, το πρόβλημα της δημόσιας και της ιδιωτικής υπερχρέωσης δεν ήταν ένα λάθος αλλά μια συνειδητή και συστημική επιλογή «στο πλαίσιο των νεοφιλελεύθερων αντιλήψεων που κυριάρχησαν, με στόχο την αποκομιδή εύκολων κερδών από τις τράπεζες κυρίως, αλλά όχι μόνο, την πρόσκαιρη συγκάλυψη των κοινωνικών ανισοτήτων και την άμβλυνση των κυκλικών κρίσεων του καπιταλισμού με την πιστωτική επέκταση και με μια μεγέθυνση που γινόταν κυρίως μέσω δανεισμού».
Όπως ανέφερε ο πρώην βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, στην Ελλάδα το πρόβλημα του Δημόσιου Χρέους επιτείνεται και από ειδικότερες αιτίες όπως:
α) Η φορολογική ασυλία των ισχυρών, η διάχυτη φοροδιαφυγή και η υστέρηση των φορολογικών εσόδων σε σχέση με τα μέσα επίπεδα της ευρωζώνης.
β) Οι υψηλές στρατιωτικές δαπάνες και οι εξοπλισμοί, που ευθύνονται για το 1/3 περίπου του πριν την κρίση χρέους.
γ) Η απουσία κάθε συστήματος ελέγχου και αξιολόγησης της κοινωνικής αποτελεσματικότητας των δημόσιων δαπανών και η μετατροπή του δημοσίου σε χώρο ελεύθερης δράσης των ιδιωτικών συμφερόντων, ιδίως μετά την επέλαση του νεοφιλελευθερισμού.
Σύμφωνα με τον Γ. Δραγασάκη, το συσσωρευμένο ελληνικό δημόσιο χρέος αντιπροσωπεύει «μια κατανάλωση που δεν υπάρχει πλέον, εξοπλισμούς οι οποίοι δεν παράγουν εισόδημα, υποδομές που φθείρονται ή κέρδη και φοροκλοπές που και τα δύο έχουν φυγαδευτεί στο εξωτερικό». Για το λόγο αυτό «αυτό το αναλωθέν κεφάλαιο δεν μπορεί να αναπαραχθεί, άρα δεν μπορεί να πληρωθεί». Κατά συνέπεια η δίκαιη και βιώσιμη ρύθμιση του συσσωρευμένου χρέους είναι άμεση και επιτακτική ανάγκη διότι «όσο αυξάνει, μεγαλώνει την επισφάλεια της εργασίας και την πίεση στο κοινωνικό κράτος. Αξιοποιείται ως μοχλός πίεσης, εκβιασμού και τρομοκράτησης της κοινωνίας».
Ως βασικά σημεία της προοδευτικής ευρωπαϊκής απάντησης στο πρόβλημα του χρέους, όπως αυτά αναδεικνύονται από το δημόσιο διάλογο, ο Γ. Δραγασάκης έθεσε τα εξής:
*
να επιτραπεί ο κατευθείαν δανεισμός και των κρατών από την ΕΚΤ, όπως συμβαίνει και με τις τράπεζες.
*
να δημιουργηθεί κοινός μηχανισμός δανεισμού για την έκδοση ευρωομολόγων που, υπό όρους και προϋποθέσεις, θα μπορούσε να περιορίσει τη δύναμη των αγορών να κερδοσκοπούν με τις διαφορές επιτοκίων.
*
να μετατραπεί μέρος των εθνικών χρεών σε κοινό ευρωπαϊκό χρέος.
*
να γίνει διαγραφή, αδρανοποίηση ή επαναγορά μέρους του χρέους με τους πόρους ενός φόρου επί των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών ή και της περιουσίας.
*
να εξασφαλισθεί αναπτυξιακή ώθηση, με αιχμή την απασχόληση, την κοινωνική ανάπτυξη και την αλληλεγγύη, μέσα από έναν ενισχυμένο προϋπολογισμό και νέους θεσμούς διαφανείς και δημοκρατικά ελεγχόμενους».
Ο πρώην βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ υποστήριξε την ανάγκη πραγματοποίησης μιας πολυμερούς ευρωπαϊκής διάσκεψης που θα αντιμετωπίσει τα προβλήματα με τρόπο ριζικό και συνολικό για όλες τις χώρες με υπερβολικό χρέος, με ενεργή παρουσία του λαϊκού παράγοντα, των συνδικάτων, των προοδευτικών επιστημόνων. Διευκρίνισε, πάντως, πως σε όποια ρύθμιση ορισμένοι δικαιούχοι, όπως είναι τα ασφαλιστικά ταμεία σε Ελλάδα και Ευρώπη και οι μικροαποταμιευτές, θα πρέπει να εξαιρεθούν από το όποιο κόστος ή να αποζημιωθούν. Επιπλέον «η ρύθμιση του Δημόσιου Χρέους, για να έχει πρακτικό αποτέλεσμα, πρέπει να περιλαμβάνει τη ρύθμιση του χρέους των τραπεζών και μέρος του ιδιωτικού χρέους, ιδίως αυτό των φτωχών νοικοκυριών» όπως σημείωσε.
Αναφέρθηκε στις νομικές και ηθικές διαστάσεις του προβλήματος του χρέους, προτείνοντας «να τροποποιηθεί άμεσα ο Κανονισμός της Βουλής, ώστε στη σχετική επιτροπή για τη διερεύνηση και τον έλεγχο του χρέους, που προτείνει ο ΣΥΡΙΖΑ να συσταθεί, να μπορούν να συμμετάσχουν ως ισότιμα μέλη και εκπρόσωποι συλλογικών φορέων και ειδικοί επιστήμονες».
Παράλληλα όμως επεσήμανε παράλληλα όμως ότι «η ρύθμιση του χρέους από μόνη της, ακόμη κι αν γίνει με τους πλέον ευνοϊκούς όρους, δεν αρκεί για μια επανεκκίνηση της οικονομίας και αντιμετώπιση του κοινωνικού προβλήματος, αν δεν ανατραπεί το σύστημα που δημιουργεί το χρέος». Στο πλαίσιο αυτό υποστήριξε ότι η απελευθέρωση από τη θηλιά του χρέους θα είναι αποτέλεσμα μιας βαθιάς συστημικής αλλαγής του τρόπου ανάπτυξης, του τρόπου χρηματοδότησης της οικονομίας και του τρόπου διανομής και αναδιανομής των εισοδημάτων. Αυτό σημαίνει ότι, «ο ριζικός μετασχηματισμός του κράτους, της οικονομίας και της κοινωνίας, η δίκαιη διανομή και αναδιανομή, ο κοινωνικός έλεγχος του τραπεζικού συστήματος και η άμεση δημιουργία ενός ισχυρού δημόσιου πυλώνα, η εφαρμογή μιας στρατηγικής κοινωνικής ανάπτυξης, με επίκεντρο τη διεύρυνση της απασχόλησης και την αναβάθμιση της εργασίας είναι το πλαίσιο μέσα στο οποίο μια δίκαιη και βιώσιμη ρύθμιση του συσσωρευμένου χρέους».
Σύμφωνα με τον Γ. Δραγασάκη, το πρόβλημα της δημόσιας και της ιδιωτικής υπερχρέωσης δεν ήταν ένα λάθος αλλά μια συνειδητή και συστημική επιλογή «στο πλαίσιο των νεοφιλελεύθερων αντιλήψεων που κυριάρχησαν, με στόχο την αποκομιδή εύκολων κερδών από τις τράπεζες κυρίως, αλλά όχι μόνο, την πρόσκαιρη συγκάλυψη των κοινωνικών ανισοτήτων και την άμβλυνση των κυκλικών κρίσεων του καπιταλισμού με την πιστωτική επέκταση και με μια μεγέθυνση που γινόταν κυρίως μέσω δανεισμού».
Όπως ανέφερε ο πρώην βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, στην Ελλάδα το πρόβλημα του Δημόσιου Χρέους επιτείνεται και από ειδικότερες αιτίες όπως:
α) Η φορολογική ασυλία των ισχυρών, η διάχυτη φοροδιαφυγή και η υστέρηση των φορολογικών εσόδων σε σχέση με τα μέσα επίπεδα της ευρωζώνης.
β) Οι υψηλές στρατιωτικές δαπάνες και οι εξοπλισμοί, που ευθύνονται για το 1/3 περίπου του πριν την κρίση χρέους.
γ) Η απουσία κάθε συστήματος ελέγχου και αξιολόγησης της κοινωνικής αποτελεσματικότητας των δημόσιων δαπανών και η μετατροπή του δημοσίου σε χώρο ελεύθερης δράσης των ιδιωτικών συμφερόντων, ιδίως μετά την επέλαση του νεοφιλελευθερισμού.
Σύμφωνα με τον Γ. Δραγασάκη, το συσσωρευμένο ελληνικό δημόσιο χρέος αντιπροσωπεύει «μια κατανάλωση που δεν υπάρχει πλέον, εξοπλισμούς οι οποίοι δεν παράγουν εισόδημα, υποδομές που φθείρονται ή κέρδη και φοροκλοπές που και τα δύο έχουν φυγαδευτεί στο εξωτερικό». Για το λόγο αυτό «αυτό το αναλωθέν κεφάλαιο δεν μπορεί να αναπαραχθεί, άρα δεν μπορεί να πληρωθεί». Κατά συνέπεια η δίκαιη και βιώσιμη ρύθμιση του συσσωρευμένου χρέους είναι άμεση και επιτακτική ανάγκη διότι «όσο αυξάνει, μεγαλώνει την επισφάλεια της εργασίας και την πίεση στο κοινωνικό κράτος. Αξιοποιείται ως μοχλός πίεσης, εκβιασμού και τρομοκράτησης της κοινωνίας».
Ως βασικά σημεία της προοδευτικής ευρωπαϊκής απάντησης στο πρόβλημα του χρέους, όπως αυτά αναδεικνύονται από το δημόσιο διάλογο, ο Γ. Δραγασάκης έθεσε τα εξής:
*
να επιτραπεί ο κατευθείαν δανεισμός και των κρατών από την ΕΚΤ, όπως συμβαίνει και με τις τράπεζες.
*
να δημιουργηθεί κοινός μηχανισμός δανεισμού για την έκδοση ευρωομολόγων που, υπό όρους και προϋποθέσεις, θα μπορούσε να περιορίσει τη δύναμη των αγορών να κερδοσκοπούν με τις διαφορές επιτοκίων.
*
να μετατραπεί μέρος των εθνικών χρεών σε κοινό ευρωπαϊκό χρέος.
*
να γίνει διαγραφή, αδρανοποίηση ή επαναγορά μέρους του χρέους με τους πόρους ενός φόρου επί των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών ή και της περιουσίας.
*
να εξασφαλισθεί αναπτυξιακή ώθηση, με αιχμή την απασχόληση, την κοινωνική ανάπτυξη και την αλληλεγγύη, μέσα από έναν ενισχυμένο προϋπολογισμό και νέους θεσμούς διαφανείς και δημοκρατικά ελεγχόμενους».
Ο πρώην βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ υποστήριξε την ανάγκη πραγματοποίησης μιας πολυμερούς ευρωπαϊκής διάσκεψης που θα αντιμετωπίσει τα προβλήματα με τρόπο ριζικό και συνολικό για όλες τις χώρες με υπερβολικό χρέος, με ενεργή παρουσία του λαϊκού παράγοντα, των συνδικάτων, των προοδευτικών επιστημόνων. Διευκρίνισε, πάντως, πως σε όποια ρύθμιση ορισμένοι δικαιούχοι, όπως είναι τα ασφαλιστικά ταμεία σε Ελλάδα και Ευρώπη και οι μικροαποταμιευτές, θα πρέπει να εξαιρεθούν από το όποιο κόστος ή να αποζημιωθούν. Επιπλέον «η ρύθμιση του Δημόσιου Χρέους, για να έχει πρακτικό αποτέλεσμα, πρέπει να περιλαμβάνει τη ρύθμιση του χρέους των τραπεζών και μέρος του ιδιωτικού χρέους, ιδίως αυτό των φτωχών νοικοκυριών» όπως σημείωσε.
Αναφέρθηκε στις νομικές και ηθικές διαστάσεις του προβλήματος του χρέους, προτείνοντας «να τροποποιηθεί άμεσα ο Κανονισμός της Βουλής, ώστε στη σχετική επιτροπή για τη διερεύνηση και τον έλεγχο του χρέους, που προτείνει ο ΣΥΡΙΖΑ να συσταθεί, να μπορούν να συμμετάσχουν ως ισότιμα μέλη και εκπρόσωποι συλλογικών φορέων και ειδικοί επιστήμονες».
Παράλληλα όμως επεσήμανε παράλληλα όμως ότι «η ρύθμιση του χρέους από μόνη της, ακόμη κι αν γίνει με τους πλέον ευνοϊκούς όρους, δεν αρκεί για μια επανεκκίνηση της οικονομίας και αντιμετώπιση του κοινωνικού προβλήματος, αν δεν ανατραπεί το σύστημα που δημιουργεί το χρέος». Στο πλαίσιο αυτό υποστήριξε ότι η απελευθέρωση από τη θηλιά του χρέους θα είναι αποτέλεσμα μιας βαθιάς συστημικής αλλαγής του τρόπου ανάπτυξης, του τρόπου χρηματοδότησης της οικονομίας και του τρόπου διανομής και αναδιανομής των εισοδημάτων. Αυτό σημαίνει ότι, «ο ριζικός μετασχηματισμός του κράτους, της οικονομίας και της κοινωνίας, η δίκαιη διανομή και αναδιανομή, ο κοινωνικός έλεγχος του τραπεζικού συστήματος και η άμεση δημιουργία ενός ισχυρού δημόσιου πυλώνα, η εφαρμογή μιας στρατηγικής κοινωνικής ανάπτυξης, με επίκεντρο τη διεύρυνση της απασχόλησης και την αναβάθμιση της εργασίας είναι το πλαίσιο μέσα στο οποίο μια δίκαιη και βιώσιμη ρύθμιση του συσσωρευμένου χρέους».
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΗΣ Κ.Ο. ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΓΙΑ ΣΥΣΤΑΣΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΧΡΕΟΥΣ
9.3.11
Ο Πρόεδρος της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας και οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι Παναγιώτης Λαφαζάνης και Θοδωρής Δρίτσας επισκέφθησαν σήμερα στο γραφείο του, τον Πρόεδρο της Βουλής κ. Πετσάλνικο και του επέδωσαν επιστολή με το αίτημα για σύσταση κοινοβουλευτικής επιτροπής σύμφωνα με το άρθρο 44 του Κανονισμού της Βουλής, για τον έλεγχο του δημόσιου χρέους.
Επίσης του έθεσαν εκ νέου το ζήτημα της εκκρεμούσης πρότασης της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ με θέμα: «Οι κρίσιμες εξελίξεις και η στάση της ελληνικής κυβέρνησης στην Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ στις 25 Μαρτίου» για διεξαγωγή προ ημερησίας διατάξεως συζήτησης στην Ολομέλεια πριν από την κρίσιμη Σύνοδο Κορυφής.
Επισυνάπτεται η επιστολή:
«Προς τον Αξιότιμο Πρόεδρο της Βουλής
κ. Φ. Πετσάλνικο
Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε,
Το συσσωρευμένο δημόσιο χρέος της χώρα μας αποτελεί γόρδιο δεσμό για τον ελληνικό λαό, που καλείται να υποβληθεί σε οδυνηρές θυσίες για την αποπληρωμή του.
Ήδη εδώ και αρκετό καιρό, τα μέλη της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ και εγώ προσωπικά, έχουμε εκφράσει την εκτίμηση πως το συσσωρευμένο υπέρογκο δημόσιο χρέος είναι σε σημαντικό βαθμό αποτέλεσμα της άνισης διανομής και αναδιανομής των εισοδημάτων, της φοροασυλίας των ισχυρών, της διάχυτης φοροδιαφυγής και των ετεροβαρών συμβάσεων.
Αποτελεί σημαντική έκφραση της άρνησης του κυρίαρχου πολιτικού συστήματος να επιβάλει ένα στοιχειωδώς δίκαιο και αποτελεσματικό φορολογικό σύστημα και μια αποτελεσματική διαχείριση σημαντικών πόρων, εθνικών και ευρωπαϊκών, που είχε στη διάθεσή του όλα τα προηγούμενα χρόνια.
Και βεβαίως σημαντική συμβολή στη δημιουργία του είχαν και οι επί σειρά ετών υπέρογκες στρατιωτικές και εξοπλιστικές δαπάνες, οι «ύποπτες» υπερτιμολογήσεις στις προμήθειες και στα δημόσια έργα, καθώς και το όργιο σπατάλης των Ολυμπιακών αγώνων του 2004.
Η ουσία όμως είναι πως το δημόσιο χρέος που στο τρέχον έτος αναμένεται να υπερβεί το 160% του ΑΕΠ, δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί παρά μόνο μέσα από μια διαδικασία δίκαιης ρύθμισης του, που θα είναι αποτέλεσμα μιας διαδικασίας πολυμερούς διαπραγμάτευσης.
Απαραίτητη διαδικασία που θα δημιουργήσει τις προϋποθέσεις ώστε μια τέτοια εξέλιξη να είναι προς όφελος του ελληνικού λαού, είναι η αποσαφήνιση των όρων της δημιουργίας του χρέους, που ενδεχομένως σε σημαντική του έκταση είναι παράνομο και επαχθές.
Σας ζητώ λοιπόν βάσει του άρθρου 44 του Κανονισμού της Βουλής τη σύσταση επιτροπής από το Ελληνικό Κοινοβούλιο για το εθνικό θέμα του δημόσιου χρέους που θα ασκήσει αυστηρό έλεγχο της προέλευσης και της σύστασης του, ώστε να μάθει ο ελληνικός λαός πως δημιουργήθηκε αυτό και ποιο μέρος του είναι παράνομο, άκυρο και επαχθές, ώστε η Ελλάδα να αρνηθεί την αποπληρωμή του.
Αρμοδιότητα της επιτροπής θα πρέπει να είναι επίσης η διερεύνηση και απόδοση ευθυνών σε όσους εκμεταλλεύτηκαν τις δανειακές συμβάσεις, καθώς και η σαφής αποτύπωση των αιτιών δημιουργίας του χρέους, τόσο στο σκέλος των πραγματοποιούμενων δαπανών όσο και στην υστέρηση των εσόδων.
Παράλληλα σας ενημερώνω πως βρίσκεται σε εξέλιξη μία μεγάλη διεθνής πρωτοβουλία, ώστε να δημιουργηθεί μία Διεθνής Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου επί του ελληνικού δημόσιου χρέους, στα πρότυπα αντίστοιχων επιτροπών που συστήθηκαν για άλλες χώρες, ώστε να ελεγχθεί η νομιμότητα του χρέους.
Θεωρώ πως η Βουλή των Ελλήνων, μέσα στα πλαίσια που καθορίζει ο Κανονισμός της Βουλής, θα πρέπει να συνδράμει στο έργο κάθε έγκυρης επιτροπής ελέγχου, ώστε να συμβάλει αποτελεσματικά σε έναν πλήρη και εξονυχιστικό έλεγχο του δημόσιου χρέους.
Με εκτίμηση
Αλέξης Τσίπρας
Πρόεδρος της Κ.Ο του ΣΥΡΙΖΑ»
Ο Πρόεδρος της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας και οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι Παναγιώτης Λαφαζάνης και Θοδωρής Δρίτσας επισκέφθησαν σήμερα στο γραφείο του, τον Πρόεδρο της Βουλής κ. Πετσάλνικο και του επέδωσαν επιστολή με το αίτημα για σύσταση κοινοβουλευτικής επιτροπής σύμφωνα με το άρθρο 44 του Κανονισμού της Βουλής, για τον έλεγχο του δημόσιου χρέους.
Επίσης του έθεσαν εκ νέου το ζήτημα της εκκρεμούσης πρότασης της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ με θέμα: «Οι κρίσιμες εξελίξεις και η στάση της ελληνικής κυβέρνησης στην Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ στις 25 Μαρτίου» για διεξαγωγή προ ημερησίας διατάξεως συζήτησης στην Ολομέλεια πριν από την κρίσιμη Σύνοδο Κορυφής.
Επισυνάπτεται η επιστολή:
«Προς τον Αξιότιμο Πρόεδρο της Βουλής
κ. Φ. Πετσάλνικο
Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε,
Το συσσωρευμένο δημόσιο χρέος της χώρα μας αποτελεί γόρδιο δεσμό για τον ελληνικό λαό, που καλείται να υποβληθεί σε οδυνηρές θυσίες για την αποπληρωμή του.
Ήδη εδώ και αρκετό καιρό, τα μέλη της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ και εγώ προσωπικά, έχουμε εκφράσει την εκτίμηση πως το συσσωρευμένο υπέρογκο δημόσιο χρέος είναι σε σημαντικό βαθμό αποτέλεσμα της άνισης διανομής και αναδιανομής των εισοδημάτων, της φοροασυλίας των ισχυρών, της διάχυτης φοροδιαφυγής και των ετεροβαρών συμβάσεων.
Αποτελεί σημαντική έκφραση της άρνησης του κυρίαρχου πολιτικού συστήματος να επιβάλει ένα στοιχειωδώς δίκαιο και αποτελεσματικό φορολογικό σύστημα και μια αποτελεσματική διαχείριση σημαντικών πόρων, εθνικών και ευρωπαϊκών, που είχε στη διάθεσή του όλα τα προηγούμενα χρόνια.
Και βεβαίως σημαντική συμβολή στη δημιουργία του είχαν και οι επί σειρά ετών υπέρογκες στρατιωτικές και εξοπλιστικές δαπάνες, οι «ύποπτες» υπερτιμολογήσεις στις προμήθειες και στα δημόσια έργα, καθώς και το όργιο σπατάλης των Ολυμπιακών αγώνων του 2004.
Η ουσία όμως είναι πως το δημόσιο χρέος που στο τρέχον έτος αναμένεται να υπερβεί το 160% του ΑΕΠ, δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί παρά μόνο μέσα από μια διαδικασία δίκαιης ρύθμισης του, που θα είναι αποτέλεσμα μιας διαδικασίας πολυμερούς διαπραγμάτευσης.
Απαραίτητη διαδικασία που θα δημιουργήσει τις προϋποθέσεις ώστε μια τέτοια εξέλιξη να είναι προς όφελος του ελληνικού λαού, είναι η αποσαφήνιση των όρων της δημιουργίας του χρέους, που ενδεχομένως σε σημαντική του έκταση είναι παράνομο και επαχθές.
Σας ζητώ λοιπόν βάσει του άρθρου 44 του Κανονισμού της Βουλής τη σύσταση επιτροπής από το Ελληνικό Κοινοβούλιο για το εθνικό θέμα του δημόσιου χρέους που θα ασκήσει αυστηρό έλεγχο της προέλευσης και της σύστασης του, ώστε να μάθει ο ελληνικός λαός πως δημιουργήθηκε αυτό και ποιο μέρος του είναι παράνομο, άκυρο και επαχθές, ώστε η Ελλάδα να αρνηθεί την αποπληρωμή του.
Αρμοδιότητα της επιτροπής θα πρέπει να είναι επίσης η διερεύνηση και απόδοση ευθυνών σε όσους εκμεταλλεύτηκαν τις δανειακές συμβάσεις, καθώς και η σαφής αποτύπωση των αιτιών δημιουργίας του χρέους, τόσο στο σκέλος των πραγματοποιούμενων δαπανών όσο και στην υστέρηση των εσόδων.
Παράλληλα σας ενημερώνω πως βρίσκεται σε εξέλιξη μία μεγάλη διεθνής πρωτοβουλία, ώστε να δημιουργηθεί μία Διεθνής Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου επί του ελληνικού δημόσιου χρέους, στα πρότυπα αντίστοιχων επιτροπών που συστήθηκαν για άλλες χώρες, ώστε να ελεγχθεί η νομιμότητα του χρέους.
Θεωρώ πως η Βουλή των Ελλήνων, μέσα στα πλαίσια που καθορίζει ο Κανονισμός της Βουλής, θα πρέπει να συνδράμει στο έργο κάθε έγκυρης επιτροπής ελέγχου, ώστε να συμβάλει αποτελεσματικά σε έναν πλήρη και εξονυχιστικό έλεγχο του δημόσιου χρέους.
Με εκτίμηση
Αλέξης Τσίπρας
Πρόεδρος της Κ.Ο του ΣΥΡΙΖΑ»
Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ για τη λήξη της απεργίας πείνας των μεταναστών
Η θετική έκβαση της απεργίας πείνας των μεταναστών, η επιτυχία ενός αγώνα που διακινδύνευε το υπέρτατο αγαθό της ζωής, έφερε στην ελληνική κοινωνία ικανοποίηση και αισιοδοξία.
Χρειάστηκαν 44 μέρες απεργίας πείνας για να αποφασίσει η κυβέρνηση, κυριολεκτικά στο παρά πέντε, να δώσει λύση στο πρόβλημα των απεργών.
Ο ΣΥΡΙΖΑ από την αρχή, στη βάση της αντίληψης ότι δεν υπάρχει καμία ανθρώπινη ύπαρξη παράνομη, συμπαραστάθηκε έμπρακτα στον αγώνα των απεργών και ενίσχυσε τους πολίτες που οργάνωσαν την αναγκαία αλληλεγγύη προς τους μετανάστες, αντιμετωπίζοντας με θετικό τρόπο την κινδυνολογία που αναπτύχθηκε από διάφορους κύκλους.
Η επιτυχία αυτή όμως είναι ένας μόνο σταθμός σε έναν αγώνα και μία προσπάθεια που πρέπει να συνεχιστεί. Ούτε η Ευρώπη μπορεί να είναι φρούριο, ούτε η Ελλάδα. Οι συμπολίτες μας μετανάστες έχουν σοβαρούς λόγους που εγκαταλείπουν την πατρώα γη και έχουν κάθε δικαίωμα να ζήσουν με αξιοπρέπεια.
To Γραφείο Τύπου
Χρειάστηκαν 44 μέρες απεργίας πείνας για να αποφασίσει η κυβέρνηση, κυριολεκτικά στο παρά πέντε, να δώσει λύση στο πρόβλημα των απεργών.
Ο ΣΥΡΙΖΑ από την αρχή, στη βάση της αντίληψης ότι δεν υπάρχει καμία ανθρώπινη ύπαρξη παράνομη, συμπαραστάθηκε έμπρακτα στον αγώνα των απεργών και ενίσχυσε τους πολίτες που οργάνωσαν την αναγκαία αλληλεγγύη προς τους μετανάστες, αντιμετωπίζοντας με θετικό τρόπο την κινδυνολογία που αναπτύχθηκε από διάφορους κύκλους.
Η επιτυχία αυτή όμως είναι ένας μόνο σταθμός σε έναν αγώνα και μία προσπάθεια που πρέπει να συνεχιστεί. Ούτε η Ευρώπη μπορεί να είναι φρούριο, ούτε η Ελλάδα. Οι συμπολίτες μας μετανάστες έχουν σοβαρούς λόγους που εγκαταλείπουν την πατρώα γη και έχουν κάθε δικαίωμα να ζήσουν με αξιοπρέπεια.
To Γραφείο Τύπου
Δευτέρα 21 Φεβρουαρίου 2011
ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΗΝ ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ, 23 ΦΛΕΒΑΡΗ, στις 10 π.μ.
ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ
ΚΑΛΕΣΜΑ
ΤΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΩΝ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ
ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΜΑΣΤΕ – ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ – ΔΙΑΔΗΛΩΝΟΥΜΕ
Εργαζόμενοι/ες , συνταξιούχοι, νέες και νέοι, άνεργοι.
Μπορούμε και πρέπει να αγωνιστούμε για να ανατρέψουμε: Τη συρρίκνωση των μισθών και των εισοδημάτων μας, το ξεπούλημα και την λεηλασία του δημόσιου πλούτου, την επιβολή της ακρίβειας και τον πληθωρισμό, το κλείσιμο και τον αφανισμό των μικροεπιχειρήσεων, την καταστροφή του κοινωνικού κράτους και των δημόσιων αγαθών, τη βαρβαρότητα της εργοδοτικής αυθαιρεσίας και των απολύσεων, την διάλυση της κοινωνικής ασφάλισης, την επελαύνουσα μάστιγα της ανεργίας, την αντεργατική ανατροπή των εργασιακών σχέσεων και των εργατικών δικαιωμάτων, την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων, την ολόπλευρη επίθεση ενάντια στο συνδικαλιστικό κίνημα, την κυβέρνηση του μνημονίου και κάθε κυβέρνηση που θα επιχειρεί να το υπηρετεί.
Μπορούμε και πρέπει να συμπαραταχθούμε: με τις εργατικές αντιστάσεις και τα ευρύτερα λαϊκά κινήματα, με τους αγώνες των εργαζομένων για την υπεράσπιση των δημόσιων αγαθών στην υγεία, την παιδεία, στα μέσα μαζικής μεταφοράς και τους ελεύθερους χώρους, με τα κινήματα «δεν πληρώνω» και τις επιτροπές αγώνα στις γειτονιές, με τον αγώνα των μεταναστών για τα δικαιώματα τους, με την νεολαία και τους εκπαιδευτικούς για δημόσια και δωρεάν παιδεία και την υπεράσπιση του πανεπιστημιακού ασύλου, με τις πρωτοβουλίες αγώνα για τα δικαιώματα των ανέργων με πρώτο το δικαίωμα στην εργασία, με τα κινήματα για την υπεράσπιση και αναβάθμιση του περιβάλλοντος, με τις κοινωνικές αντιστάσεις στην κρατική αυθαιρεσία και την καταστολή.
Η εργατική τάξη πρέπει να δώσει δυναμικό παρόν στην πανεργατική απεργία της Τετάρτης, 23/2, δημιουργώντας τις προϋποθέσεις κλιμάκωσης ενός πολύμορφου κινήματος με στόχο την απεμπλοκή από το μνημόνιο, την ακύρωση των πολιτικών της κυβέρνησης και της τρόικας που έχουν λεηλατήσει τα εισοδήματα και τα δικαιώματα της.
Μπορούμε με τους αγώνες μας να ανοίξουμε τον δρόμο για μια άλλη προοδευτική σοσιαλιστική πορεία της χώρας μας , προς όφελος των εργαζόμενων.
ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΗΝ ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ
ΚΑΙ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ
ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ, 23 ΦΛΕΒΑΡΗ, στις 10 π.μ.
ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ στους ΔΡΟΜΟΥΣ
ΚΑΛΕΣΜΑ
ΤΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΩΝ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ
ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΜΑΣΤΕ – ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ – ΔΙΑΔΗΛΩΝΟΥΜΕ
Εργαζόμενοι/ες , συνταξιούχοι, νέες και νέοι, άνεργοι.
Μπορούμε και πρέπει να αγωνιστούμε για να ανατρέψουμε: Τη συρρίκνωση των μισθών και των εισοδημάτων μας, το ξεπούλημα και την λεηλασία του δημόσιου πλούτου, την επιβολή της ακρίβειας και τον πληθωρισμό, το κλείσιμο και τον αφανισμό των μικροεπιχειρήσεων, την καταστροφή του κοινωνικού κράτους και των δημόσιων αγαθών, τη βαρβαρότητα της εργοδοτικής αυθαιρεσίας και των απολύσεων, την διάλυση της κοινωνικής ασφάλισης, την επελαύνουσα μάστιγα της ανεργίας, την αντεργατική ανατροπή των εργασιακών σχέσεων και των εργατικών δικαιωμάτων, την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων, την ολόπλευρη επίθεση ενάντια στο συνδικαλιστικό κίνημα, την κυβέρνηση του μνημονίου και κάθε κυβέρνηση που θα επιχειρεί να το υπηρετεί.
Μπορούμε και πρέπει να συμπαραταχθούμε: με τις εργατικές αντιστάσεις και τα ευρύτερα λαϊκά κινήματα, με τους αγώνες των εργαζομένων για την υπεράσπιση των δημόσιων αγαθών στην υγεία, την παιδεία, στα μέσα μαζικής μεταφοράς και τους ελεύθερους χώρους, με τα κινήματα «δεν πληρώνω» και τις επιτροπές αγώνα στις γειτονιές, με τον αγώνα των μεταναστών για τα δικαιώματα τους, με την νεολαία και τους εκπαιδευτικούς για δημόσια και δωρεάν παιδεία και την υπεράσπιση του πανεπιστημιακού ασύλου, με τις πρωτοβουλίες αγώνα για τα δικαιώματα των ανέργων με πρώτο το δικαίωμα στην εργασία, με τα κινήματα για την υπεράσπιση και αναβάθμιση του περιβάλλοντος, με τις κοινωνικές αντιστάσεις στην κρατική αυθαιρεσία και την καταστολή.
Η εργατική τάξη πρέπει να δώσει δυναμικό παρόν στην πανεργατική απεργία της Τετάρτης, 23/2, δημιουργώντας τις προϋποθέσεις κλιμάκωσης ενός πολύμορφου κινήματος με στόχο την απεμπλοκή από το μνημόνιο, την ακύρωση των πολιτικών της κυβέρνησης και της τρόικας που έχουν λεηλατήσει τα εισοδήματα και τα δικαιώματα της.
Μπορούμε με τους αγώνες μας να ανοίξουμε τον δρόμο για μια άλλη προοδευτική σοσιαλιστική πορεία της χώρας μας , προς όφελος των εργαζόμενων.
ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΗΝ ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ
ΚΑΙ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ
ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ, 23 ΦΛΕΒΑΡΗ, στις 10 π.μ.
ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ στους ΔΡΟΜΟΥΣ
Πέμπτη 10 Φεβρουαρίου 2011
ΣΤΑΘΗΣ ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ: τα ντόμπερμαν της ενημέρωσης
09/02/2011
(ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ)
Τι Τρόμος είναι αυτός;!
Το κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Μέγκα.
Τι οργουελικός εφιάλτης!
Σαν τα κοράκια παραμονεύουν οι δύο απ'' τους παρουσιαστές, η κυρία Τρέμη και ο κ. Πρετεντέρης
να αρπάξουν απ'' το στόμα του καλεσμένου τους, όταν δεν είναι φιλοκυβερνητικός, την κουβέντα του, να την δαγκώσουν
να την διαστρέψουν, να την ανασκολοπίσουν
και να του τη δώσουν πίσω να την φάει, να τού κάτσει στον λαιμό, να πνιγεί, να σκάσει -και
αυτό το λένε διάλογο, ενημέρωση, ειδήσεις.
*****
Τι οργουελικός τρόμος είναι αυτός! Αυτό το φρικτό δίδυμο δεν επιτίθεται με μένος ταλιμπάν εναντίον των στόχων του μόνον με το (απύλωτο, ιταμό και υπερφίαλο) στόμα του, αλλά
με όλην τη γλώσσα του σώματός του να κορυβαντιά, να ωρύεται, να σκούζει, να προσβάλλει, να ειρωνεύεται -είναι αυτό ειδήσεις; έστω σχόλιο μέσα στις ειδήσεις; είναι άποψη;
Οχι, είναι τρομοκρατία! Είναι προπαγάνδα! Είναι κουστουμάτος ταλιμπανισμός, είναι φασισμός,
είναι, ακόμα χειρότερα, εθισμός των θεατών στον φασισμό.
...................................
Τίποτα απ'' όσα γίνονται σε αυτό το δελτίο δεν έχει σχέση με τη δημοσιογραφική δεοντολογία, ρωτάνε και απαντάνε οι ίδιοι,
διακόπτουν όποιον γουστάρουν
και το στόμα τους στάζει μέλι μόνον μπροστά στους κυβερνητικούς και τους φίλους τους. Αλλά, το πιο θλιβερό είναι όταν για «ξεκάρφωμα» οι δύο αυτοί παρουσιαστές (των οποίων, τουλάχιστον η ταπεινότης μου δεν είναι συνάδελφος) κάνουν τάχα ζόρικες ερωτήσεις στους υπουργούς, ανάλογες
με εκείνες που θα έκαναν δουλικά στους αφεντάδες τους σε άλλες εποχές.
Δεν ξέρω αν λέει αλήθεια η AGB ή η Πωστηλέν τώρα, για τη θεαματικότητα αυτού του δελτίου, ούτε με νοιάζει αν είναι πρώτο ή έσχατο. Με νοιάζει ότι είναι όνειδος για τη δημοσιογραφία, πληγή για τη δημοκρατία, ντροπή για την πολιτική.
Ούτε απορώ με τους πολιτικούς που πάνε και προσκυνάνε τα ξόανα της τηλεοπτικής τυραννίδας στην πιο απεχθή τους μορφή, αμφισβητώ όμως ότι οι πολίτες δεν αισθάνονται έστω κι απ'' τον καναπέ τους τον κίνδυνο που πηγάζει απ'' αυτήν την τηλεοπτική χούντα -αυτό
το διαρκές εξουσιαστικό ξεσάλωμα
του πρασινοφρουρισμού. Αυτής της ανωφελούς γλίτσας που σπαράζει τη χώρα παραπάνω από δυο δεκαετίες τώρα.
Αυτός ο συνδυασμός γκαιμπελισμού και σταλινισμού παντός καιρού, όστις υποστήριξε υπό την δορά του εκσυγχρονισμού με τον πιο καθωσπρεπίστικο τρόπο ό,τι πιο αισχρό μάς έχει συμβεί τα τελευταία χρόνια, απ'' το άγος του Χρηματιστηρίου έως την αποκοπή των μισθών και τις επιχειρησιακές ή ατομικές συμβάσεις,
αυτός ο συνδυασμός, καλά οχυρωμένος από αφεντικά, χορηγούς, διαφημιστές, τραπεζίτες και συν-ένοχους δημοσιογράφους, έχει βλάψει τον λαό και το πολίτευμα περισσότερο απ'' όσον έβλαψε η μαύρη πανώλης το Λονδίνο και τις τρεις φορές που το επισκέφθηκε.
Η ενημέρωση είναι δικαίωμα του λαού.
Το δελτίο του Μέγκα και τα άλλα δελτία όπως αυτό δεν ενημερώνουν τον λαό, τον στραβώνουν, τον αιχμαλωτίζουν, τον χειραγωγούν.
Βγαίνουν στον αέρα, που είναι περιουσία του λαού, μόνο και μόνο για να τον τρομοκρατήσουν, για να τον κάνουν να κάθεται σούζα,
οι σταθμοί αυτοί είναι η μαύρη χειρ και η σιδερένια φτέρνα των διαπλεκόμενων - είναι εχθροί του λαού με περικεφαλαία.
Την περικεφαλαία της οίησης, του (ραγιάδικου) θράσους, του κυνισμού, του αμοραλισμού, της αναισχυντίας, της αγένειας - με έναν λόγο: μιλάνε στον λαό σαν να μιλούν σε κατσαρίδες...
Ντροπή!
ΣΤΑΘΗΣ Σ. 9.ΙΙ.2011 stathis@enet.gr
(ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ)
Τι Τρόμος είναι αυτός;!
Το κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Μέγκα.
Τι οργουελικός εφιάλτης!
Σαν τα κοράκια παραμονεύουν οι δύο απ'' τους παρουσιαστές, η κυρία Τρέμη και ο κ. Πρετεντέρης
να αρπάξουν απ'' το στόμα του καλεσμένου τους, όταν δεν είναι φιλοκυβερνητικός, την κουβέντα του, να την δαγκώσουν
να την διαστρέψουν, να την ανασκολοπίσουν
και να του τη δώσουν πίσω να την φάει, να τού κάτσει στον λαιμό, να πνιγεί, να σκάσει -και
αυτό το λένε διάλογο, ενημέρωση, ειδήσεις.
*****
Τι οργουελικός τρόμος είναι αυτός! Αυτό το φρικτό δίδυμο δεν επιτίθεται με μένος ταλιμπάν εναντίον των στόχων του μόνον με το (απύλωτο, ιταμό και υπερφίαλο) στόμα του, αλλά
με όλην τη γλώσσα του σώματός του να κορυβαντιά, να ωρύεται, να σκούζει, να προσβάλλει, να ειρωνεύεται -είναι αυτό ειδήσεις; έστω σχόλιο μέσα στις ειδήσεις; είναι άποψη;
Οχι, είναι τρομοκρατία! Είναι προπαγάνδα! Είναι κουστουμάτος ταλιμπανισμός, είναι φασισμός,
είναι, ακόμα χειρότερα, εθισμός των θεατών στον φασισμό.
...................................
Τίποτα απ'' όσα γίνονται σε αυτό το δελτίο δεν έχει σχέση με τη δημοσιογραφική δεοντολογία, ρωτάνε και απαντάνε οι ίδιοι,
διακόπτουν όποιον γουστάρουν
και το στόμα τους στάζει μέλι μόνον μπροστά στους κυβερνητικούς και τους φίλους τους. Αλλά, το πιο θλιβερό είναι όταν για «ξεκάρφωμα» οι δύο αυτοί παρουσιαστές (των οποίων, τουλάχιστον η ταπεινότης μου δεν είναι συνάδελφος) κάνουν τάχα ζόρικες ερωτήσεις στους υπουργούς, ανάλογες
με εκείνες που θα έκαναν δουλικά στους αφεντάδες τους σε άλλες εποχές.
Δεν ξέρω αν λέει αλήθεια η AGB ή η Πωστηλέν τώρα, για τη θεαματικότητα αυτού του δελτίου, ούτε με νοιάζει αν είναι πρώτο ή έσχατο. Με νοιάζει ότι είναι όνειδος για τη δημοσιογραφία, πληγή για τη δημοκρατία, ντροπή για την πολιτική.
Ούτε απορώ με τους πολιτικούς που πάνε και προσκυνάνε τα ξόανα της τηλεοπτικής τυραννίδας στην πιο απεχθή τους μορφή, αμφισβητώ όμως ότι οι πολίτες δεν αισθάνονται έστω κι απ'' τον καναπέ τους τον κίνδυνο που πηγάζει απ'' αυτήν την τηλεοπτική χούντα -αυτό
το διαρκές εξουσιαστικό ξεσάλωμα
του πρασινοφρουρισμού. Αυτής της ανωφελούς γλίτσας που σπαράζει τη χώρα παραπάνω από δυο δεκαετίες τώρα.
Αυτός ο συνδυασμός γκαιμπελισμού και σταλινισμού παντός καιρού, όστις υποστήριξε υπό την δορά του εκσυγχρονισμού με τον πιο καθωσπρεπίστικο τρόπο ό,τι πιο αισχρό μάς έχει συμβεί τα τελευταία χρόνια, απ'' το άγος του Χρηματιστηρίου έως την αποκοπή των μισθών και τις επιχειρησιακές ή ατομικές συμβάσεις,
αυτός ο συνδυασμός, καλά οχυρωμένος από αφεντικά, χορηγούς, διαφημιστές, τραπεζίτες και συν-ένοχους δημοσιογράφους, έχει βλάψει τον λαό και το πολίτευμα περισσότερο απ'' όσον έβλαψε η μαύρη πανώλης το Λονδίνο και τις τρεις φορές που το επισκέφθηκε.
Η ενημέρωση είναι δικαίωμα του λαού.
Το δελτίο του Μέγκα και τα άλλα δελτία όπως αυτό δεν ενημερώνουν τον λαό, τον στραβώνουν, τον αιχμαλωτίζουν, τον χειραγωγούν.
Βγαίνουν στον αέρα, που είναι περιουσία του λαού, μόνο και μόνο για να τον τρομοκρατήσουν, για να τον κάνουν να κάθεται σούζα,
οι σταθμοί αυτοί είναι η μαύρη χειρ και η σιδερένια φτέρνα των διαπλεκόμενων - είναι εχθροί του λαού με περικεφαλαία.
Την περικεφαλαία της οίησης, του (ραγιάδικου) θράσους, του κυνισμού, του αμοραλισμού, της αναισχυντίας, της αγένειας - με έναν λόγο: μιλάνε στον λαό σαν να μιλούν σε κατσαρίδες...
Ντροπή!
ΣΤΑΘΗΣ Σ. 9.ΙΙ.2011 stathis@enet.gr
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
Σε μια περίοδο, που από τις δυνάμεις του κεφαλαίου, της Κυβέρνησης και της συμμαχίας των προθύμων, προβάλλεται ως μονόδρομος η πολιτική του Μνημονίου και της Τρόικας
Σε μια περίοδο, που η εξάρθρωση των κοινωνικών δικαιωμάτων, η θυσία μισθών και συντάξεων, κοινωνικής ασφάλισης, συλλογικών συμβάσεων και κάθε έννοιας κοινωνικής προστασίας, θεωρείται από τις κυρίαρχες δυνάμεις απαραίτητος όρος για τη σωτηρία της χώρας, ενώ η φορολογία του κεφαλαίου και της μεγάλης περιουσίας δε συνιστά αποδεκτό τρόπο ενίσχυσης των ταμείων του κράτους
Σας προσκαλούμε στην πολιτική εκδήλωση - συζήτηση που διοργανώνει, η Νομαρχιακή Επιτροπή Πρέβεζας του ΣΥΝ το Σάββατο, 12 Φεβρουαρίου 2010, ώρα 7:00 μ.μ., στην αίθουσα της “ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΑΓΟΡΑΣ”, με θέμα:
«Οικονομική κρίση - Διέξοδος με βάση τις κοινωνικές ανάγκες - Οι θέσεις του Συνασπισμού».
Ομιλητής ο Γιάννης Μηλιός, Οικονομολόγος, Καθηγητής στο Ε.Μ.Π. και μέλος της Π.Γ. της ΚΠΕ του ΣΥΝ.
Πρέβεζα 07.02.2011
Το Γραφείο Τύπου
Σε μια περίοδο, που η εξάρθρωση των κοινωνικών δικαιωμάτων, η θυσία μισθών και συντάξεων, κοινωνικής ασφάλισης, συλλογικών συμβάσεων και κάθε έννοιας κοινωνικής προστασίας, θεωρείται από τις κυρίαρχες δυνάμεις απαραίτητος όρος για τη σωτηρία της χώρας, ενώ η φορολογία του κεφαλαίου και της μεγάλης περιουσίας δε συνιστά αποδεκτό τρόπο ενίσχυσης των ταμείων του κράτους
Σας προσκαλούμε στην πολιτική εκδήλωση - συζήτηση που διοργανώνει, η Νομαρχιακή Επιτροπή Πρέβεζας του ΣΥΝ το Σάββατο, 12 Φεβρουαρίου 2010, ώρα 7:00 μ.μ., στην αίθουσα της “ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΑΓΟΡΑΣ”, με θέμα:
«Οικονομική κρίση - Διέξοδος με βάση τις κοινωνικές ανάγκες - Οι θέσεις του Συνασπισμού».
Ομιλητής ο Γιάννης Μηλιός, Οικονομολόγος, Καθηγητής στο Ε.Μ.Π. και μέλος της Π.Γ. της ΚΠΕ του ΣΥΝ.
Πρέβεζα 07.02.2011
Το Γραφείο Τύπου
Δευτέρα 7 Φεβρουαρίου 2011
Γιάννης Δραγασάκης: Το χρέος μοχλός για την επιβολή ενός «νέου καπιταλισμού»
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟΝ ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΡΗΣΤΟΥ
Αν η οικονομία είναι σε ύφεση, το χρέος, αν και «κουρεμένο», δεν θα μπορεί να εξυπηρετηθεί. Χρειάζεται λοιπόν μια ρήτρα απασχόλησης. Θα πληρώνουμε ανάλογα με το αν η οικονομία πηγαίνει καλά και η ανεργία μειώνεται. Αν η οικονομία είναι σε ύφεση και η ανεργία αυξάνεται, οι δόσεις θα πρέπει να μειώνονται ή να παγώνουν.
"Αν υποτιμούμε τα προβλήματα που θέτει αυτή η καπιταλιστική κρίση και στην αριστερά, αν απαντάμε σ’ αυτά με προχειρότητα, αν ψάχνουμε εύκολες λύσεις ή μαγικές συνταγές μακριά ή πάνω από τις άμεσες ανάγκες των ανθρώπων, οι δοκιμασίες, φοβούμαι, θα παρατείνονται" σημειώνει ο Γιάννης Δραγασάκης στη συνέντευξή του στην "Αυγή της Κυριακής".
"Οι εξελίξεις στην Ευρώπη τρέχουν, αλλά με τα βασικά σενάρια που επιλέγουν, θεωρώ", σημειώνει, "πως είναι αυταπάτη, ότι από μόνη της, ακόμη και μια δραστική διαγραφή του χρέους θα είναι αυτόματα ανάσα για τον λαό. Για να είναι επωφελής και βιώσιμη μια αναδιάρθρωση του χρέους, θα πρέπει να εντάσσεται σε ένα συνολικό σχέδιο ανακατανομής των φορολογικών βαρών, αναδιανομής του πλούτου και εξόδου από τον φαύλο κύκλο: χρέος - λιτότητα - ανεργία. Αναλυτικά η συνέντευξη.
* Από την αρχή ήταν φανερό, και δεν υπήρξε ούτε ένας σοβαρός οικονομολόγος που να μη διαφωνεί, πως το δάνειο των 110 δισ. ευρώ της τρόικας δεν μπορούσε να βγει και η κρίση χρέους που αντιμετώπιζε και αντιμετωπίζει η χώρα, στο τέλος της τριετούς συμφωνίας, θα ήταν δυσμενέστερη. Τώρα μας μιλούν για επιμηκύνσεις και Μνημόνια διαρκείας 30 ετών. Τι σημαίνει η επιμήκυνση και τι αποτελέσματα θα έχει;
Συζητούνται ποικίλα σενάρια αυτού του τύπου. Η επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής μέρους του χρέους δεν το καθιστά εξυπηρετήσιμο. Ταυτόχρονα, ακόμη και αυτό το μέτρο συζητείται σε συνδυασμό με σκληρούς όρους και άλλα ανταλλάγματα. Ο κίνδυνος, λοιπόν, είναι έναντι ενός ατελέσφορου μέτρου να αποδεχθούμε δυσανάλογες δεσμεύσεις και βαρείς όρους.
Ακριβώς γι’ αυτό, από την αρχή της κρίσης, υποστηρίζουμε ότι χρειάζεται συνολικό σχέδιο και συγκροτημένη στρατηγική. Διαπραγμάτευση με ποιους στόχους; Σε ποιο χρόνο; Σε ποιο πλαίσιο;
* Υπό ποιους όρους η επιμήκυνση μπορεί να αποτελέσει διέξοδο ή να δώσει έστω μια ανάσα;
Το κλειδί σε κάθε αναδιαπραγμάτευση του χρέους δεν είναι τόσο οι τεχνικές, αν δηλαδή θα είναι τόση η επιμήκυνση, τόση η διαγραφή, τόση η μείωση των επιτοκίων, τόση η επαναγορά ομολόγων κ.λπ. Το κλειδί είναι τελικά η μείωση του ετήσιου κόστους εξυπηρέτησης του χρέους, τουλάχιστον στα πριν το «Μνημόνιο» επίπεδα, έτσι ώστε να μείνει επαρκής «δημοσιονομικός χώρος» για την άσκηση κοινωνικής και αναπτυξιακής πολιτικής.
Γι’ αυτό πιστεύω ότι και οι αριστερές δυνάμεις εκεί πρέπει να στρέψουν το ενδιαφέρον του κόσμου, στο τελικό αποτέλεσμα, και, ανεξάρτητα από διαφορές σε άλλα ζητήματα, μπορεί αυτός να είναι ένας κοινός τους στόχος.
Ενώ όμως μια τέτοια αναδιάρθρωση του χρέους είναι αναγκαία, δεν είναι και επαρκής. Είναι αυταπάτη ότι από μόνη της ακόμη και μια δραστική διαγραφή του χρέους θα είναι αυτόματα ανάσα για τον λαό. Για να είναι επωφελής και βιώσιμη μια αναδιάρθρωση του χρέους, θα πρέπει να εντάσσεται σε ένα συνολικό σχέδιο ανακατανομής των φορολογικών βαρών, αναδιανομής του πλούτου και εξόδου από τον φαύλο κύκλο: χρέος - λιτότητα - ανεργία.
* Σε πρόσφατη ομιλία σας αναφερθήκατε στην ανάγκη μιας «βιώσιμης αναδιάρθρωσης του χρέους με ρήτρα απασχόλησης». Ποια τα βασικά στοιχεία μιας τέτοιας αναδιάρθρωσης;
Για την έννοια της «βιωσιμότητας» μιλήσαμε ήδη. Αυτή προσδιορίζεται από τη συνολική πολιτική, τον τρόπο παραγωγής και διανομής του πλούτου καθώς και από το ύψος των ετήσιων τόκων, ώστε οι καταβαλλόμενοι τόκοι να αφήνουν χώρο για δημόσιες επενδύσεις, κοινωνική πολιτική κ.λπ.
Με τη ρήτρα απασχόλησης, τώρα, εννοώ το εξής: ας υποθέσουμε ότι έχουμε επιτύχει τη διαγραφή ενός μεγάλου μέρους του χρέους. Η δυνατότητα εξυπηρέτησης του υπολοίπου θα είναι συνάρτηση της κατάστασης της οικονομίας και της απασχόλησης. Αν η οικονομία είναι σε ύφεση, το χρέος, αν και «κουρεμένο», δεν θα μπορεί να εξυπηρετηθεί. Χρειάζεται λοιπόν μια τέτοια ρήτρα. Θα πληρώνουμε ανάλογα με το αν η οικονομία πηγαίνει καλά και η ανεργία μειώνεται. Αν η οικονομία είναι σε ύφεση και η ανεργία αυξάνεται, οι δόσεις θα πρέπει να μειώνονται ή να παγώνουν.
* Έχει εφαρμοστεί αυτή ρήτρα σε άλλες περιπτώσεις;
Το πιο κλασικό παράδειγμα είναι η ρύθμιση των γερμανικών δανείων το 1953. Διαγράφτηκε το 62,5% του χρέους και η εξυπηρέτηση του υπολοίπου συμφωνήθηκε να γίνεται σε συνάρτηση με τις οικονομικές δυνατότητες της Γερμανίας και το ύψος των εξαγωγών της.
Δικαιούμαστε για πολλούς λόγους να έχουμε τη ρύθμιση αυτή, όχι βεβαίως ως μοντέλο, αλλά ως ένα σημείο αναφοράς και μέτρο σύγκρισης.
* Στο πρόσφατο άρθρο του ο κ. Κρούγκμαν καταρρίπτει τον μύθο των κρίσεων χρέους ως υποχρέωση για πολιτικές λιτότητας και με αφορμή την Βρετανία μιλάει ουσιαστικά για επίθεση στα δικαιώματα και στις αμοιβές των εργαζομένων σε όλη την Ευρώπη. Βιώνουμε την επίθεση του κεφαλαίου για να τους επιστραφούν όσα είχαν κατακτήσει οι εργαζόμενοι τώρα που δεν υπάρχει το σκιάχτρο του υπαρκτού σοσιαλισμού;
Δεν αμφιβάλω γι’ αυτό. Το δημόσιο χρέος, έχει πει ο Μαρξ, ενίοτε χρησιμοποιείται και ως μέσο ή ως μοχλός για την επίτευξη άσχετων με το χρέος σκοπών.
Πράγματι, σε άλλες εποχές, το δημόσιο χρέος χρησιμοποιήθηκε ως μοχλός πρωταρχικής συσσώρευσης του κεφαλαίου, σε άλλες ως μέσο ιμπεριαλιστικής εξάρτησης και επιβολής.
Στις μέρες μας, το δημόσιο χρέος χρησιμοποιείται ως μοχλός για την επιβολή μιας πρωτόγνωρης και κοινωνικά βάρβαρης λιτότητας, μισθολογικής και δημοσιονομικής, αλλά και για τη διαμόρφωση ενός «νέου καπιταλισμού», με βάση νόρμες που, σε πολλές περιπτώσεις, θυμίζουν τον καπιταλισμό του 19ου και όχι του 20ού αιώνα.
* Η πολιτική της κυβέρνησης με την απελευθέρωση του τζόγου, την εγκατάσταση 30.000 κουλοχέρηδων σε όλη την Ελλάδα και την παραχώρηση 50 αδειών για ηλεκτρονικά καζίνο και στοίχημα είναι μια πονηριά για έσοδα ή μια συνειδητή επιλογή διάβρωσης συνειδήσεων και λουμπενοποίησης των λαϊκών μαζών προς όφελος των διαπλεκομένων σε τέτοιες συνθήκες φτώχειας;
Η κρίση καθιστά άμεση ανάγκη τη διεύρυνση και αναβάθμιση της παραγωγικής βάσης, νέες παραγωγικές εξειδικεύσεις, νέους τομείς απασχόλησης και ένα παραγωγικό σύστημα συμβατό με τα νέα κοινωνικά, τεχνολογικά και οικολογικά δεδομένα.
Όλα αυτά προϋποθέτουν παιδεία και έρευνα. Όμως οι δαπάνες για την έρευνα στην Ελλάδα είναι στάσιμες, στο 0,50% περίπου, όταν στην υπόλοιπη Ευρωζώνη είναι πάνω από 2%. Οι δε δαπάνες ανά σπουδαστή της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης είναι στη χώρα μας περίπου 6.000 έναντι 12.000 στις βόρειες ευρωπαϊκές χώρες.
Η κυβέρνηση απαντά στις προκλήσεις αυτές με δύο ιδέες. Η μία είναι τα «φρουτάκια» και τα καζίνο. Και η άλλη είναι η κατασκευή και πώληση παραθεριστικών κατοικιών στους συνταξιούχους της βόρειας Ευρώπης. Αυτό είναι το νέο αναπτυξιακό πρότυπο που προσφέρεται στη νέα γενιά.
* Η καταστροφή των μεσαίων και μεγάλων εμπορικών μονάδων, η συρρίκνωση και της μεσαίας τάξης γιατί αφήνουν παντελώς αδιάφορη την κυβέρνηση και το σύστημα; Τι περιμένουν και πώς θα προκύψει σύντομα κατάσταση ισορροπίας;
Δεν νομίζω πως πρόκειται για λάθος ή για παράλειψη. Η ύφεση, η συρρίκνωση της οικονομίας, η καταστροφή θέσεων εργασίας και η ανεργία είναι τα μέσα για τη συμπίεση των μισθών στον ιδιωτικό τομέα και για την αναδιάρθρωσή του μέσω των αγορών. Αυτή είναι μια ουσιώδης πλευρά του νεοφιλελευθερισμού, αυτό ζητούσε χρόνια ο ΣΕΒ, αυτό είναι η βάση του «Μνημονίου» και η νέα ιδεολογία του ΠΑΣΟΚ, όπως ζήτησε ο κ. Γ.Α. Παπανδρέου πρόσφατα από τους βουλευτές του. Το πλήγμα βέβαια για την κοινωνία είναι βαρύ, διότι αυτή η σκληρή καπιταλιστική λογική οδηγεί σε μη αναστρέψιμες οικονομικές και κοινωνικές καταστροφές, που αυξάνουν από το γεγονός ότι δεν υπάρχει κάποιο σχέδιο για τη δημιουργία θέσεων εργασίας σε νέους τομείς.
* Αν σε τόσο άγριες οικονομικά και κοινωνικά κρίσεις η αριστερά δεν καταφέρει να αντιπροσωπεύσει πολιτικά μεγάλα πληττόμενα τμήματα του ελληνικού λαού, πότε και πώς θα μπορέσει να γίνει σοβαρή και ανταγωνιστική πολιτική δύναμη;
Μια καπιταλιστική κρίση συνιστά από μόνη της ένα επιχείρημα κατά του καπιταλισμού, μια ισχυρή υπενθύμιση για την ανάγκη υπέρβασής του. Κι όμως, πολλές φορές, ο καπιταλισμός βγήκε από τις κρίσεις του πιο ισχυρός. Ο λόγος είναι ότι οι κρίσεις συνιστούν μια δοκιμασία, ένα τεστ διαρκείας και για την αριστερά.
Αν λοιπόν υποτιμούμε τα προβλήματα που θέτει η κρίση και στην αριστερά, αν απαντάμε σ’ αυτά με προχειρότητα, αν ψάχνουμε εύκολες λύσεις ή μαγικές συνταγές μακριά ή πάνω από τις άμεσες ανάγκες των ανθρώπων, οι δοκιμασίες, φοβούμαι, θα παρατείνονται.
Αν, αντίθετα, στραφούμε με σοβαρότητα, διάρκεια και επιμονή στα καθήκοντα ανάλυσης και σύνθεσης στρατηγικής που θέτει η κρίση, αν δώσουμε με συλλογικότητα τις μάχες που έρχονται, αν αναζητήσουμε αυτό που ενώνει μέσα στις υπαρκτές διαφορές, αν σταθούμε δίπλα στους απλούς ανθρώπους και τους δώσουμε διεξόδους στις άμεσες, ζωτικές ανάγκες τους, οι δυνατότητες ανάκαμψης είναι εδώ και είναι μεγάλες.
Κυριακή 30 Ιανουαρίου 2011
Συνέντευξη του Προέδρου της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ, Αλ. Τσίπρα, στον «ΤΥΠΟ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ»
Ερώτηση: Ο πρωθυπουργός σας “φωτογράφισε” πως “πρεσβεύετε την Αριστερά που εκπροσωπεί το μπάχαλο, τις καταλήψεις και την ανομία”. Έπειτα από αυτή την επίθεση, κόπηκε κάθε γέφυρα επικοινωνίας με την κυβέρνηση, κύριε πρόεδρε;
Τα έχουμε ακούσει και από τον κ. Πάγκαλο αυτά. Νομίζουν ότι έτσι θα κατευνάσουν την κοινωνική κατακραυγή που έχει ξεσηκωθεί εναντίον τους, για όσα έχουν κάνει και για όσα σκοπεύουν να κάνουν. Όσο για την προσπάθεια να συσχετιστεί η Αριστερά με την βία, την θεωρώ γελοία και ανάξια σχολιασμού. Αλλά ειδικά για την «ανομία» θα έλεγα ότι πριν την εκστομίσουν θα έπρεπε να βρουν πρώτα τα λεφτά της Siemens, που ισχυρίζεται ότι μετέφερε ο κ. Τσουκάτος στα ταμεία τους, και να τα παραδώσουν στο ελληνικό δημόσιο, στο οποία ανήκουν.
Ερώτηση: Καταγγέλλετε στοχοποίηση από την κυβέρνηση. Παρόλα αυτά, βοηθάει τα αιτήματα των μεταναστών η εγκατάστασή τους στη Νομική, που ενεργοποίησε τα πλέον συντηρητικά ανακλαστικά των πολιτών;
Η επιλογή της Νομικής, αποδείχτηκε ότι λειτούργησε ανασταλτικά. Κυρίως γιατί έδωσε τη δυνατότητα στους κυρίαρχους κύκλους να μεταφέρουν την συζήτηση από τα προβλήματα που θέλουν αυτοί οι άνθρωποι να αναδείξουν, στο θέμα του ασύλου, παρόλο που θεωρούμε πως τέτοιου είδους διαμαρτυρίες χωρούν μέσα στο άσυλο . Θέλω όμως να είμαι κατηγορηματικός. Ούτε η εκπαιδευτική διαδικασία διαταράχθηκε, ούτε η δημόσια περιουσία καταστράφηκε, ούτε η τάξη μέσα στο Πανεπιστήμιο διασαλεύτηκε, ούτε κανένας κινδύνευσε – όπως γίνεται όταν παίζουν καρεκλιές η ΔΑΠ με την ΠΑΣΠ. Οι άνθρωποι αυτοί αγωνίζονται για ζωή και αξιοπρέπεια, για ασφαλισμένη εργασία και χαρτιά. Και σε αυτές τις διεκδικήσεις έχουν αυτονόητα την στήριξη και τη συμπαράσταση της Αριστεράς.
Ερώτηση: ΝΔ, ΛΑΟΣ και ΔΗΣΥ έδραξαν την ευκαιρία και ζήτησαν να καταργηθεί το άσυλο. Ποιος, κατά τη γνώμη σας, φταίει που ξαναμπήκε στο δημόσιο διάλογο το θέμα του ασύλου;
Το θέμα του ασύλου έχει έλθει στο προσκήνιο από την εποχή του άρθρου 16. Γιατί όλοι αυτοί στους οποίους αναφέρετε, γνωρίζουν ότι αν τότε επενέβαινε η αστυνομία στα πανεπιστήμια για να καταστείλει τις κινητοποιήσεις δεκάδων χιλιάδων φοιτητών, η διάλυση του δημόσιου πανεπιστήμιου θα ήταν σήμερα γεγονός. Αυτή την ήττα δεν την ξεχνάνε. Τα υπόλοιπα είναι προσχήματα. Και τέτοια προσχήματα μπορεί να προσφέρουν κατά καιρούς διάφορες ολιγομελείς ομάδες που επιχειρούν να εκβιάσουν καταστάσεις. Όχι όμως οι 300 μετανάστες, οι οποίοι μπήκαν εντελώς ειρηνικά, σε έναν χώρο που δεν χρησιμοποιείται, και που είναι εντελώς ξεκομμένος από κάθε εκπαιδευτική και διοικητική διαδικασία.
Ερώτηση: Ο νέος δήμαρχος Αθηναίων, Γιώργος Καμίνης, επισήμανε από την πρώτη στιγμή ότι «δε θα επωμιστεί μια ευθύνη που δεν είναι δική του», ενώ εσείς καταγγείλατε στη Βουλή πως «δε σας βγαίνει στο τηλέφωνο». Πώς κρίνετε τη στάση του;
Απ’ ότι μάθαμε εκ των υστέρων ακόμα και οι Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις που επιχείρησαν να επικοινωνήσουν μαζί του δεν τα κατάφεραν. Η απουσία του Δήμου Αθηναίων από τις εξελίξεις ήταν προκλητική. Δυστυχώς ο κ. Καμίνης σε πολύ σύντομο χρόνο, από συνήγορος του πολίτη μετετράπη σε συνήγορο της Κυβέρνησης.
Ερώτηση: Αυτές τις μέρες ανοίγουν τα κλειστά επαγγέλματα, εισάγεται προς ψήφιση νέο φορολογικό νομοσχέδιο κλπ. Αναρωτιέμαι πόσες και ποιες αλλαγές -από αυτές που επιχειρεί η κυβέρνηση- θεωρείτε “αναγκαίες” για ένα άλλο πρότυπο ανάπτυξης, που δε θα στηρίζεται σε δανεικά...
Καμία από τις συγκεκριμένες αλλαγές και σίγουρα όχι όλες μαζί. Η πολιτική του μνημονίου δεν οδηγεί σε απεξάρτηση της χώρας από τον δανεισμό. Το αντίθετο θα έλεγα και δε το λέω μόνο εγώ. Ακόμα και επίσημα χείλη, πλέον, παραδέχονται ανοιχτά ότι μετά το τέλος του Μνημονίου, οι δανειακές ανάγκες της χώρας θα είναι μεγαλύτερες από ότι ήταν πριν τον ερχομό του ΔΝΤ. Ο κόσμος πρέπει να καταλάβει ότι υποφέρει χωρίς αντίκρισμα. Από την κρίση θα μπορούσαμε να βγούμε μόνο με ένα μεσοπρόθεσμο σχέδιο, το οποίο πρώτα από όλα θα στήριζε την πραγματική οικονομία και τους πιο αδύναμους και δημιουργούσε προϋποθέσεις βιώσιμης ανάπτυξης.
Ερώτηση: Έχετε ζητήσει συνολική επαναδιαπραγμάτευση του χρέους. Η επιμήκυνση, αλλά και οι συζητήσεις για “κούρεμα” μέρους του χρέους σταθεροποιούν κάπως την κατάσταση για την Ελλάδα;
Σε όλα αυτά τα πράγματα, οφείλει να εξετάζει κανείς τους όρους. Αν επιμήκυνση σημαίνει άλλα δέκα και δεκαπέντε χρόνια Μνημόνιο θα είναι καταστροφική. Γιατί όχι μόνο θα επιβαρυνθείς με περισσότερους τόκους, αλλά θα συσσωρεύεις χρέος από την ύφεση που θα δημιουργούν τα νέα μέτρα. Χώρια το κόστος από τη διάλυση του κοινωνικού ιστού. Το χρέος της Ελλάδας δεν μπορεί να εξυπηρετηθεί. Τελεία και παύλα. Συνεπώς μια αναδιαπραγμάτευση είναι αναπόφευκτη. Το θέμα είναι με ποιους όρους θα γίνει. Για να μη χάσουν οι δανειστές ή για να μη διαλυθεί η κοινωνία; Αυτό που εμείς λέμε είναι πως πρώτη προτεραιότητα είναι η απεμπλοκή από το Μνημόνιο στη βάση των τεσσάρων “άλφα”: Αναδιαπραγμάτευση του χρέους, αναδιανομή του εισοδήματος υπέρ των μη εχόντων, ασφάλιση κοινωνική, απασχόληση.
Ερώτηση: Παρότι η κοινωνία χειμάζεται, η Αριστερά συνολικά δεν φαίνεται να κερδίζει. Γιατί δεν πείθετε ως χώρος, κ. Πρόεδρε;
Να θέσω ένα ερώτημα: Όλος αυτός ο κόσμος που χάνει συντάξεις, μισθούς, δουλειές και μέλλον, τι θα κάνει; Θα επενδύσει στη Νέα Δημοκρατία για να του τα δώσει πίσω; Μα το ίδιο δεν έγινε και το 2004 και το 2008; Υπάρχει λοιπόν όντως τεράστιο πολιτικό κενό. Αλλά η Αριστερά μπορεί να καλύψει αυτό το κενό μόνο όταν βρίσκεται μέσα στον κόσμο, όταν δείχνει στους ανθρώπους τον τρόπο να υπερασπιστούν τη ζωή και το μέλλον τους, όταν υπερασπίζεται τις αξίες της αξιοπρέπειας και της αλληλεγγύης. Δεν υπάρχει και δεν έχει υπάρξει αυτόματη σύνδεση της κοινωνικής δυστυχίας και της ανόδου της αριστεράς. Η κρίση γεννά φόβο και ανασφάλεια. Η αριστερά για να αναπτυχθεί πρέπει να εμπνεύσει στον κόσμο την ελπίδα. Και όσο δείχνει να μη μπορεί να ενώσει δυνάμεις στα αυτονόητα, δύσκολα θα εμπνεύσει ελπίδα. Γι αυτό εμείς παρά τις μεγάλες πολιτικές διαφορές, που προκύπτουν ακόμα και εντός του ΣΥΡΙΖΑ, δεν το βάζουμε κάτω και μιλάμε για την ανάγκη μιας νέας, ακόμα πιο ευρείας ενότητας, ενάντια στη πολιτική του μνημονίου, από τα αριστερά του ΠΑΣΟΚ ως τα αριστερά της αριστεράς.
Ερώτηση: Πώς εισπράττετε την άρνησή της Δημοκρατικής Αριστεράς στην πρότασή σας για συγκρότηση μετώπου κατά του Μνημονίου, με δεδομένο ότι συζητά για συμπόρευση με τους Οικολόγους και το κόμμα των Δημαρά-Οικονόμου;
Δεν υπήρξε ξεχωριστή πρόσκληση προς τη Δημοκρατική Αριστερά. Απευθύναμε έκκληση σε όλους όσοι είναι εναντίον του Μνημονίου, και η Δημοκρατική Αριστερά λέει ότι είναι. Από εκεί και πέρα ο καθείς και το πολιτικό του στίγμα, ο καθείς και οι στοχεύσεις του.
Τα έχουμε ακούσει και από τον κ. Πάγκαλο αυτά. Νομίζουν ότι έτσι θα κατευνάσουν την κοινωνική κατακραυγή που έχει ξεσηκωθεί εναντίον τους, για όσα έχουν κάνει και για όσα σκοπεύουν να κάνουν. Όσο για την προσπάθεια να συσχετιστεί η Αριστερά με την βία, την θεωρώ γελοία και ανάξια σχολιασμού. Αλλά ειδικά για την «ανομία» θα έλεγα ότι πριν την εκστομίσουν θα έπρεπε να βρουν πρώτα τα λεφτά της Siemens, που ισχυρίζεται ότι μετέφερε ο κ. Τσουκάτος στα ταμεία τους, και να τα παραδώσουν στο ελληνικό δημόσιο, στο οποία ανήκουν.
Ερώτηση: Καταγγέλλετε στοχοποίηση από την κυβέρνηση. Παρόλα αυτά, βοηθάει τα αιτήματα των μεταναστών η εγκατάστασή τους στη Νομική, που ενεργοποίησε τα πλέον συντηρητικά ανακλαστικά των πολιτών;
Η επιλογή της Νομικής, αποδείχτηκε ότι λειτούργησε ανασταλτικά. Κυρίως γιατί έδωσε τη δυνατότητα στους κυρίαρχους κύκλους να μεταφέρουν την συζήτηση από τα προβλήματα που θέλουν αυτοί οι άνθρωποι να αναδείξουν, στο θέμα του ασύλου, παρόλο που θεωρούμε πως τέτοιου είδους διαμαρτυρίες χωρούν μέσα στο άσυλο . Θέλω όμως να είμαι κατηγορηματικός. Ούτε η εκπαιδευτική διαδικασία διαταράχθηκε, ούτε η δημόσια περιουσία καταστράφηκε, ούτε η τάξη μέσα στο Πανεπιστήμιο διασαλεύτηκε, ούτε κανένας κινδύνευσε – όπως γίνεται όταν παίζουν καρεκλιές η ΔΑΠ με την ΠΑΣΠ. Οι άνθρωποι αυτοί αγωνίζονται για ζωή και αξιοπρέπεια, για ασφαλισμένη εργασία και χαρτιά. Και σε αυτές τις διεκδικήσεις έχουν αυτονόητα την στήριξη και τη συμπαράσταση της Αριστεράς.
Ερώτηση: ΝΔ, ΛΑΟΣ και ΔΗΣΥ έδραξαν την ευκαιρία και ζήτησαν να καταργηθεί το άσυλο. Ποιος, κατά τη γνώμη σας, φταίει που ξαναμπήκε στο δημόσιο διάλογο το θέμα του ασύλου;
Το θέμα του ασύλου έχει έλθει στο προσκήνιο από την εποχή του άρθρου 16. Γιατί όλοι αυτοί στους οποίους αναφέρετε, γνωρίζουν ότι αν τότε επενέβαινε η αστυνομία στα πανεπιστήμια για να καταστείλει τις κινητοποιήσεις δεκάδων χιλιάδων φοιτητών, η διάλυση του δημόσιου πανεπιστήμιου θα ήταν σήμερα γεγονός. Αυτή την ήττα δεν την ξεχνάνε. Τα υπόλοιπα είναι προσχήματα. Και τέτοια προσχήματα μπορεί να προσφέρουν κατά καιρούς διάφορες ολιγομελείς ομάδες που επιχειρούν να εκβιάσουν καταστάσεις. Όχι όμως οι 300 μετανάστες, οι οποίοι μπήκαν εντελώς ειρηνικά, σε έναν χώρο που δεν χρησιμοποιείται, και που είναι εντελώς ξεκομμένος από κάθε εκπαιδευτική και διοικητική διαδικασία.
Ερώτηση: Ο νέος δήμαρχος Αθηναίων, Γιώργος Καμίνης, επισήμανε από την πρώτη στιγμή ότι «δε θα επωμιστεί μια ευθύνη που δεν είναι δική του», ενώ εσείς καταγγείλατε στη Βουλή πως «δε σας βγαίνει στο τηλέφωνο». Πώς κρίνετε τη στάση του;
Απ’ ότι μάθαμε εκ των υστέρων ακόμα και οι Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις που επιχείρησαν να επικοινωνήσουν μαζί του δεν τα κατάφεραν. Η απουσία του Δήμου Αθηναίων από τις εξελίξεις ήταν προκλητική. Δυστυχώς ο κ. Καμίνης σε πολύ σύντομο χρόνο, από συνήγορος του πολίτη μετετράπη σε συνήγορο της Κυβέρνησης.
Ερώτηση: Αυτές τις μέρες ανοίγουν τα κλειστά επαγγέλματα, εισάγεται προς ψήφιση νέο φορολογικό νομοσχέδιο κλπ. Αναρωτιέμαι πόσες και ποιες αλλαγές -από αυτές που επιχειρεί η κυβέρνηση- θεωρείτε “αναγκαίες” για ένα άλλο πρότυπο ανάπτυξης, που δε θα στηρίζεται σε δανεικά...
Καμία από τις συγκεκριμένες αλλαγές και σίγουρα όχι όλες μαζί. Η πολιτική του μνημονίου δεν οδηγεί σε απεξάρτηση της χώρας από τον δανεισμό. Το αντίθετο θα έλεγα και δε το λέω μόνο εγώ. Ακόμα και επίσημα χείλη, πλέον, παραδέχονται ανοιχτά ότι μετά το τέλος του Μνημονίου, οι δανειακές ανάγκες της χώρας θα είναι μεγαλύτερες από ότι ήταν πριν τον ερχομό του ΔΝΤ. Ο κόσμος πρέπει να καταλάβει ότι υποφέρει χωρίς αντίκρισμα. Από την κρίση θα μπορούσαμε να βγούμε μόνο με ένα μεσοπρόθεσμο σχέδιο, το οποίο πρώτα από όλα θα στήριζε την πραγματική οικονομία και τους πιο αδύναμους και δημιουργούσε προϋποθέσεις βιώσιμης ανάπτυξης.
Ερώτηση: Έχετε ζητήσει συνολική επαναδιαπραγμάτευση του χρέους. Η επιμήκυνση, αλλά και οι συζητήσεις για “κούρεμα” μέρους του χρέους σταθεροποιούν κάπως την κατάσταση για την Ελλάδα;
Σε όλα αυτά τα πράγματα, οφείλει να εξετάζει κανείς τους όρους. Αν επιμήκυνση σημαίνει άλλα δέκα και δεκαπέντε χρόνια Μνημόνιο θα είναι καταστροφική. Γιατί όχι μόνο θα επιβαρυνθείς με περισσότερους τόκους, αλλά θα συσσωρεύεις χρέος από την ύφεση που θα δημιουργούν τα νέα μέτρα. Χώρια το κόστος από τη διάλυση του κοινωνικού ιστού. Το χρέος της Ελλάδας δεν μπορεί να εξυπηρετηθεί. Τελεία και παύλα. Συνεπώς μια αναδιαπραγμάτευση είναι αναπόφευκτη. Το θέμα είναι με ποιους όρους θα γίνει. Για να μη χάσουν οι δανειστές ή για να μη διαλυθεί η κοινωνία; Αυτό που εμείς λέμε είναι πως πρώτη προτεραιότητα είναι η απεμπλοκή από το Μνημόνιο στη βάση των τεσσάρων “άλφα”: Αναδιαπραγμάτευση του χρέους, αναδιανομή του εισοδήματος υπέρ των μη εχόντων, ασφάλιση κοινωνική, απασχόληση.
Ερώτηση: Παρότι η κοινωνία χειμάζεται, η Αριστερά συνολικά δεν φαίνεται να κερδίζει. Γιατί δεν πείθετε ως χώρος, κ. Πρόεδρε;
Να θέσω ένα ερώτημα: Όλος αυτός ο κόσμος που χάνει συντάξεις, μισθούς, δουλειές και μέλλον, τι θα κάνει; Θα επενδύσει στη Νέα Δημοκρατία για να του τα δώσει πίσω; Μα το ίδιο δεν έγινε και το 2004 και το 2008; Υπάρχει λοιπόν όντως τεράστιο πολιτικό κενό. Αλλά η Αριστερά μπορεί να καλύψει αυτό το κενό μόνο όταν βρίσκεται μέσα στον κόσμο, όταν δείχνει στους ανθρώπους τον τρόπο να υπερασπιστούν τη ζωή και το μέλλον τους, όταν υπερασπίζεται τις αξίες της αξιοπρέπειας και της αλληλεγγύης. Δεν υπάρχει και δεν έχει υπάρξει αυτόματη σύνδεση της κοινωνικής δυστυχίας και της ανόδου της αριστεράς. Η κρίση γεννά φόβο και ανασφάλεια. Η αριστερά για να αναπτυχθεί πρέπει να εμπνεύσει στον κόσμο την ελπίδα. Και όσο δείχνει να μη μπορεί να ενώσει δυνάμεις στα αυτονόητα, δύσκολα θα εμπνεύσει ελπίδα. Γι αυτό εμείς παρά τις μεγάλες πολιτικές διαφορές, που προκύπτουν ακόμα και εντός του ΣΥΡΙΖΑ, δεν το βάζουμε κάτω και μιλάμε για την ανάγκη μιας νέας, ακόμα πιο ευρείας ενότητας, ενάντια στη πολιτική του μνημονίου, από τα αριστερά του ΠΑΣΟΚ ως τα αριστερά της αριστεράς.
Ερώτηση: Πώς εισπράττετε την άρνησή της Δημοκρατικής Αριστεράς στην πρότασή σας για συγκρότηση μετώπου κατά του Μνημονίου, με δεδομένο ότι συζητά για συμπόρευση με τους Οικολόγους και το κόμμα των Δημαρά-Οικονόμου;
Δεν υπήρξε ξεχωριστή πρόσκληση προς τη Δημοκρατική Αριστερά. Απευθύναμε έκκληση σε όλους όσοι είναι εναντίον του Μνημονίου, και η Δημοκρατική Αριστερά λέει ότι είναι. Από εκεί και πέρα ο καθείς και το πολιτικό του στίγμα, ο καθείς και οι στοχεύσεις του.
Τετάρτη 29 Δεκεμβρίου 2010
Η νέα Ν.Ε. Πρέβεζας του ΣΥΝ
Ολοκληρώθηκαν σε πνεύμα ενότητας και ανανέωσης, οι εκλογικές διαδικασίες, για την ανάδειξη της νέας Νομαρχιακής Επιτροπής του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ Πρέβεζας.
Η νέα Νομαρχιακή Επιτροπή αποτελείται από τους:
Γιώργο Θεοχάρη, Δημήτρη Καρβελά, Ξανθή Κοντοχρήστου, Νίκο Λαμπρακούλη, Καλλιόπη Μιχελάκου, Μιχάλη Νόβα, Μπάμπη Πάνη, Παναγιώτη Παπαδάτο, Τσιόκο Κώστα, Θοδωρή Τρούγκο και Ηλία Χάιδα.
Η Ν.Ε. του ΣΥΝ Πρέβεζας, στην πρώτη της συνεδρίαση την Πέμπτη 23.12.2010, εξέλεξε τη νέα της 5μελή Γραμματεία από τους : Ξανθή Κοντοχρήστου, Δημήτρη Καρβελά, Νίκο Λαμπρακούλη, Μιχάλη Νόβα και Ηλία Χάιδα.
Γραμματέας της οργάνωσης εξελέγη ο Ηλίας Χάιδας.
Η Ν.Ε. του ΣΥΝ Πρέβεζας, θα συμβάλλει και θα στηρίξει:
-Πρωτοβουλίες για την οργάνωση της αντίστασης των μισθωτών, των ανέργων, των πληττόμενων γενικά κοινωνικών στρωμάτων: από τη σκληρή ταξική επίθεση Κυβέρνησης, πολιτικά προθύμων και τρόικας.
-Δίκτυα Κοινωνικής Αλληλεγγύης, για την ανάδειξη αξιών και δράσεων αλληλέγγυας αντιμετώπισης των συνεπειών της κρίσης, με στόχο το σύνθημα «ΚΑΝΕΝΑΣ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ», να αποτελέσει έμπνευση για δράση και στην τοπική κοινωνία.
-Πρωτοβουλίες στην κατεύθυνση μια νέας συνεργατικής πολιτικής κουλτούρας, θέσεων και δράσης, ανοιχτή: στις δυνάμεις της ριζοσπαστικής σοσιαλδημοκρατίας, που αποδεσμεύονται από τις πολιτικές του Μνημονίου και της Τρόικας, της ριζοσπαστικής οικολογίας και της σύνολης αριστεράς, ξεκινώντας από το ΣΥΡΙΖΑ και αξιοποιώντας το πλούσιο υλικό – θετικό και αρνητικό - της συνεργασίας μας.
Για να ανατραπούν οι πολιτικές του Μνημονίου, η Κυβέρνηση και οι σύμμαχοί της, για την αναδιάταξη των πολιτικών συσχετισμών προς τα Αριστερά.
Πρέβεζα 27.12.2010
Το Γραφείο Τύπου
Η νέα Νομαρχιακή Επιτροπή αποτελείται από τους:
Γιώργο Θεοχάρη, Δημήτρη Καρβελά, Ξανθή Κοντοχρήστου, Νίκο Λαμπρακούλη, Καλλιόπη Μιχελάκου, Μιχάλη Νόβα, Μπάμπη Πάνη, Παναγιώτη Παπαδάτο, Τσιόκο Κώστα, Θοδωρή Τρούγκο και Ηλία Χάιδα.
Η Ν.Ε. του ΣΥΝ Πρέβεζας, στην πρώτη της συνεδρίαση την Πέμπτη 23.12.2010, εξέλεξε τη νέα της 5μελή Γραμματεία από τους : Ξανθή Κοντοχρήστου, Δημήτρη Καρβελά, Νίκο Λαμπρακούλη, Μιχάλη Νόβα και Ηλία Χάιδα.
Γραμματέας της οργάνωσης εξελέγη ο Ηλίας Χάιδας.
Η Ν.Ε. του ΣΥΝ Πρέβεζας, θα συμβάλλει και θα στηρίξει:
-Πρωτοβουλίες για την οργάνωση της αντίστασης των μισθωτών, των ανέργων, των πληττόμενων γενικά κοινωνικών στρωμάτων: από τη σκληρή ταξική επίθεση Κυβέρνησης, πολιτικά προθύμων και τρόικας.
-Δίκτυα Κοινωνικής Αλληλεγγύης, για την ανάδειξη αξιών και δράσεων αλληλέγγυας αντιμετώπισης των συνεπειών της κρίσης, με στόχο το σύνθημα «ΚΑΝΕΝΑΣ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ», να αποτελέσει έμπνευση για δράση και στην τοπική κοινωνία.
-Πρωτοβουλίες στην κατεύθυνση μια νέας συνεργατικής πολιτικής κουλτούρας, θέσεων και δράσης, ανοιχτή: στις δυνάμεις της ριζοσπαστικής σοσιαλδημοκρατίας, που αποδεσμεύονται από τις πολιτικές του Μνημονίου και της Τρόικας, της ριζοσπαστικής οικολογίας και της σύνολης αριστεράς, ξεκινώντας από το ΣΥΡΙΖΑ και αξιοποιώντας το πλούσιο υλικό – θετικό και αρνητικό - της συνεργασίας μας.
Για να ανατραπούν οι πολιτικές του Μνημονίου, η Κυβέρνηση και οι σύμμαχοί της, για την αναδιάταξη των πολιτικών συσχετισμών προς τα Αριστερά.
Πρέβεζα 27.12.2010
Το Γραφείο Τύπου
Πέμπτη 16 Δεκεμβρίου 2010
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
Οι εκλογές για τη Ν.Ε. ΣΥΝ Ν. Πρέβεζας, μετά από απόφαση της Γεννικής Συνέλευσης, θα γίνουν την Τετάρτη 15/12 και το Σάββατο 18/12 στις 5-8μμ, με κάλπη.
Πέμπτη 9 Δεκεμβρίου 2010
Yπόμνημα-απάντηση της Γραμματείας του Κεντρικού Συμβουλίου της Νεολαίας ΣΥΝ προς τη Γ.Α.Δ.Α. σχετικά με τα γεγονότα της 7/12/2010 στην Ευελπίδων και τ
Η Γραμματεία του Κεντρικού Συμβουλίου της Νεολαίας Συνασπισμού απέστειλε σήμερα, 8/12/2010, προς τη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αθηνών, υπόμνημα-απάντηση σχετικά με τα γεγονότα της 7/12/2010 έξω από το κτίριο της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθηνών στα δικαστήρια της Ευελπίδων και τον σοβαρό τραυματισμό του γραμματέα της Νεολαίας Συνασπισμού
Το πλήρες κείμενο
Το πλήρες κείμενο
Τετάρτη 8 Δεκεμβρίου 2010
Ανακοίνωση της Νεολαίας ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ
Ανακοίνωση της Νεολαίας ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ για τη σημερινή επίθεση των αστυνομικών δυνάμεων στα δικαστήρια της Ευελπίδων
Καταγγέλλουμε την αναίτια και κτηνώδη επίθεση των δυνάμεων της αστυνομίας σήμερα στα Δικαστήρια της Ευελπίδων. Ενώ βρίσκονταν στο χώρο των δικαστηρίων μέλη Φοιτητικών Συλλόγων και πολιτικών οργανώσεων, φίλοι και συμφοιτητές των συλληφθέντων της χθεσινής πορείας, η αστυνομία επέλεξε να επιτεθεί, χωρίς καμία πρόφαση χτυπώντας κατά βούληση με χαρακτηριστική μανία.
Αποτέλεσμα ήταν να υπάρξουν τραυματισμοί από πλευράς των συγκεντρωμένων, κάποιοι από αυτούς ακόμη και σοβαρά.
Κατά τη διάρκεια της επίθεσης, με πρωτοφανή βαναυσότητα, χτυπήθηκε ο Γραμματέας του Κ.Σ της Νεολαίας ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ, Νάσος Ηλιόπουλος καθώς και άλλα μέλη της Νεολαίας ΣΥΝ.
Η σημερινή στάση των δυνάμεων καταστολής συνιστά άμεση συνέχεια της χθεσινής βαρβαρότητας, και αναδεικνύει την πολιτική επιλογή της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, να τρομοκρατήσει οποιονδήποτε αμφισβητεί τις πολιτικές της επιλογές, αδιαφορώντας ακόμα και για τη σωματική ακεραιότητα.
Αν η κυβέρνηση θεωρεί, ότι με αυτές τις μεθόδους της ωμής βίας, θα τρομάξει τον κόσμο της εργασίας, τη νεολαία και την Αριστερά τότε είναι γελασμένη. Το ΠΑΣΟΚ για ακόμα μια φορά φαίνεται να μην έχει διδαχθεί τίποτα από τη σύγχρονη ιστορία των κοινωνικών αγώνων. Αντίθετα, επιδεικνύει την εμμονή της να προχωρήσει στην πιο σκληρή επίθεση στα δικαιώματα του κόσμου της εργασίας και της νεολαίας, ανεξαρτήτως των αντιδράσεων και της κοινωνικής νομιμοποίησης.
Σήμερα, περισσότερο παρά πότε, είμαστε αποφασισμένοι να συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε ως την ανατροπή της πιο βάρβαρης πολιτικής και της κυβέρνησης που την υλοποιεί.
Το γραφείο τύπου της Νεολαίας Συνασπισμού
Καταγγέλλουμε την αναίτια και κτηνώδη επίθεση των δυνάμεων της αστυνομίας σήμερα στα Δικαστήρια της Ευελπίδων. Ενώ βρίσκονταν στο χώρο των δικαστηρίων μέλη Φοιτητικών Συλλόγων και πολιτικών οργανώσεων, φίλοι και συμφοιτητές των συλληφθέντων της χθεσινής πορείας, η αστυνομία επέλεξε να επιτεθεί, χωρίς καμία πρόφαση χτυπώντας κατά βούληση με χαρακτηριστική μανία.
Αποτέλεσμα ήταν να υπάρξουν τραυματισμοί από πλευράς των συγκεντρωμένων, κάποιοι από αυτούς ακόμη και σοβαρά.
Κατά τη διάρκεια της επίθεσης, με πρωτοφανή βαναυσότητα, χτυπήθηκε ο Γραμματέας του Κ.Σ της Νεολαίας ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ, Νάσος Ηλιόπουλος καθώς και άλλα μέλη της Νεολαίας ΣΥΝ.
Η σημερινή στάση των δυνάμεων καταστολής συνιστά άμεση συνέχεια της χθεσινής βαρβαρότητας, και αναδεικνύει την πολιτική επιλογή της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, να τρομοκρατήσει οποιονδήποτε αμφισβητεί τις πολιτικές της επιλογές, αδιαφορώντας ακόμα και για τη σωματική ακεραιότητα.
Αν η κυβέρνηση θεωρεί, ότι με αυτές τις μεθόδους της ωμής βίας, θα τρομάξει τον κόσμο της εργασίας, τη νεολαία και την Αριστερά τότε είναι γελασμένη. Το ΠΑΣΟΚ για ακόμα μια φορά φαίνεται να μην έχει διδαχθεί τίποτα από τη σύγχρονη ιστορία των κοινωνικών αγώνων. Αντίθετα, επιδεικνύει την εμμονή της να προχωρήσει στην πιο σκληρή επίθεση στα δικαιώματα του κόσμου της εργασίας και της νεολαίας, ανεξαρτήτως των αντιδράσεων και της κοινωνικής νομιμοποίησης.
Σήμερα, περισσότερο παρά πότε, είμαστε αποφασισμένοι να συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε ως την ανατροπή της πιο βάρβαρης πολιτικής και της κυβέρνησης που την υλοποιεί.
Το γραφείο τύπου της Νεολαίας Συνασπισμού
Τρομο-κρατική επίθεση στα γραφεία της Νεολαίας Συνασπισμού
Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου της Νεολαίας Συνασπισμού 7/12/2010
Χθες το βράδυ μετά το μαζικό συλλαλητήριο για τα δύο χρόνια από την δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, τα γραφεία της οργάνωσής μας στην οδό Θεμιστοκλέους 52 δέχτηκαν επίθεση διαδοχικά από δύο διμοιρίες των ΜΑΤ που προσπάθησαν να εισβάλουν στο χώρο, εγκλωβίζοντας μέσα μέλη της Νεολαίας ΣΥΝ. Οι άνδρες των ΜΑΤ που βρίσκονταν στην συμβολή των οδών Θεμιστοκλέους και Κωλέττη, στις 11μμ με χυδαίο αλλά και εξαιρετικά ανησυχητικό υβρεολόγιο απευθύνθηκαν στα μέλη της οργάνωσης που βρίσκονταν στον πρώτο όροφο των γραφείων, λέγοντάς τους ότι θα βρεθούν στη θέση του δολοφονημένου Αλέξανδρου, φώναζαν ότι «θα έχουμε και άλλον 15 χρόνο νεκρό”, κλώτσαγαν την πόρτα και χτυπούσαν τα κουδούνια ουρλιάζοντας ότι θα “ανέβουν πάνω και θα κάνουν τη γιάφκα(!) λίμπα”, κραύγαζαν “Ζήτω ο Άδωνις Γεωργιάδης” και εθνικιστικούς ύμνους. Το ίδιο σκηνικό ακολούθησε και μετά την αλλαγή βάρδιας, με την νέα διμοιρία να συνεχίζει από εκεί που άφησε η προηγούμενη, φανερώνοντας ότι δεν πρόκειται απλώς για κάποιους… «θερμοκέφαλους» αλλά για την τακτική που συνειδητά επέλεξε η αστυνομική και πολιτική ηγεσία να ακολουθήσει.
Αυτό άλλωστε μαρτυρεί η σύνολη χθεσινή συμπεριφορά των δυνάμεων καταστολής. Ο «απολογισμός» των επιθέσεων στα μέλη της Νεολαίας ΣΥΝ στη χθεσινή διαδήλωση περιλαμβάνει τρεις συντρόφισσες που τραυματίστηκαν στο κεφάλι από κλομπ αστυνομικών στην οδό Πανεπιστημίου, οι οποίες μάλιστα κατέληξαν στο νοσοκομείο για ράμματα, ενώ επίθεση δέχτηκε το συγκροτημένο και περιφρουρημένο μπλοκ της οργάνωσής μας στη συμβολή των οδών Χαριλάου Τρικούπη και Ακαδημίας καθώς πήγαινε να διαλυθεί στα γραφεία της οργάνωσης, όταν δύο διμοιρίες των ΜΑΤ αποφάσισαν να το διασχίσουν, «θερίζοντας» με ρόπαλα και ασπίδες τον κόσμο και ρίχνοντας χημικά με φυσούνα στα πρόσωπά μας από απόσταση αναπνοής.
Η χθεσινή εκτεταμένη χρήση χημικών, το ξύλο και οι δεκάδες τραυματισμοί φοιτητών, οι συλλήψεις στο σωρό δεν είναι μεμονωμένα περιστατικά: Είναι πλέον φανερό ότι η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ επιδιώκει να δημιουργήσει κλίμα τρομοκρατίας του εργατικού και νεολαϊστικού κινήματος και στοχοποίησης των οργανώσεων της αριστεράς με στόχο να τσάκισει τα δικαιώματα των εργαζόμενων και της νεολαίας σε εκπαίδευση και εργασία και να σαρώσει ό,τι έχει απομείνει όρθιο από τα δημοκρατικά μας δικαιώματα και τις ελευθερίες.
Αναμένουμε την απερίφραστη καταδίκη της επίθεσης που δέχτηκαν τα γραφεία πολιτικής νεολαίας από διμοιρίες των ΜΑΤ και την παραδειγματική τιμωρία των δραστών.
Αναγνωρίζουμε ως μόνο χρέος μας τη συσπείρωση όλων των πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων απέναντι στην επικίνδυνη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ που επιχειρεί μια βίαιη διέξοδο από την κρίση με ισοπεδωμένα τα δικαιώματα των εργαζομένων και της νεολαίας.
Χθες το βράδυ μετά το μαζικό συλλαλητήριο για τα δύο χρόνια από την δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, τα γραφεία της οργάνωσής μας στην οδό Θεμιστοκλέους 52 δέχτηκαν επίθεση διαδοχικά από δύο διμοιρίες των ΜΑΤ που προσπάθησαν να εισβάλουν στο χώρο, εγκλωβίζοντας μέσα μέλη της Νεολαίας ΣΥΝ. Οι άνδρες των ΜΑΤ που βρίσκονταν στην συμβολή των οδών Θεμιστοκλέους και Κωλέττη, στις 11μμ με χυδαίο αλλά και εξαιρετικά ανησυχητικό υβρεολόγιο απευθύνθηκαν στα μέλη της οργάνωσης που βρίσκονταν στον πρώτο όροφο των γραφείων, λέγοντάς τους ότι θα βρεθούν στη θέση του δολοφονημένου Αλέξανδρου, φώναζαν ότι «θα έχουμε και άλλον 15 χρόνο νεκρό”, κλώτσαγαν την πόρτα και χτυπούσαν τα κουδούνια ουρλιάζοντας ότι θα “ανέβουν πάνω και θα κάνουν τη γιάφκα(!) λίμπα”, κραύγαζαν “Ζήτω ο Άδωνις Γεωργιάδης” και εθνικιστικούς ύμνους. Το ίδιο σκηνικό ακολούθησε και μετά την αλλαγή βάρδιας, με την νέα διμοιρία να συνεχίζει από εκεί που άφησε η προηγούμενη, φανερώνοντας ότι δεν πρόκειται απλώς για κάποιους… «θερμοκέφαλους» αλλά για την τακτική που συνειδητά επέλεξε η αστυνομική και πολιτική ηγεσία να ακολουθήσει.
Αυτό άλλωστε μαρτυρεί η σύνολη χθεσινή συμπεριφορά των δυνάμεων καταστολής. Ο «απολογισμός» των επιθέσεων στα μέλη της Νεολαίας ΣΥΝ στη χθεσινή διαδήλωση περιλαμβάνει τρεις συντρόφισσες που τραυματίστηκαν στο κεφάλι από κλομπ αστυνομικών στην οδό Πανεπιστημίου, οι οποίες μάλιστα κατέληξαν στο νοσοκομείο για ράμματα, ενώ επίθεση δέχτηκε το συγκροτημένο και περιφρουρημένο μπλοκ της οργάνωσής μας στη συμβολή των οδών Χαριλάου Τρικούπη και Ακαδημίας καθώς πήγαινε να διαλυθεί στα γραφεία της οργάνωσης, όταν δύο διμοιρίες των ΜΑΤ αποφάσισαν να το διασχίσουν, «θερίζοντας» με ρόπαλα και ασπίδες τον κόσμο και ρίχνοντας χημικά με φυσούνα στα πρόσωπά μας από απόσταση αναπνοής.
Η χθεσινή εκτεταμένη χρήση χημικών, το ξύλο και οι δεκάδες τραυματισμοί φοιτητών, οι συλλήψεις στο σωρό δεν είναι μεμονωμένα περιστατικά: Είναι πλέον φανερό ότι η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ επιδιώκει να δημιουργήσει κλίμα τρομοκρατίας του εργατικού και νεολαϊστικού κινήματος και στοχοποίησης των οργανώσεων της αριστεράς με στόχο να τσάκισει τα δικαιώματα των εργαζόμενων και της νεολαίας σε εκπαίδευση και εργασία και να σαρώσει ό,τι έχει απομείνει όρθιο από τα δημοκρατικά μας δικαιώματα και τις ελευθερίες.
Αναμένουμε την απερίφραστη καταδίκη της επίθεσης που δέχτηκαν τα γραφεία πολιτικής νεολαίας από διμοιρίες των ΜΑΤ και την παραδειγματική τιμωρία των δραστών.
Αναγνωρίζουμε ως μόνο χρέος μας τη συσπείρωση όλων των πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων απέναντι στην επικίνδυνη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ που επιχειρεί μια βίαιη διέξοδο από την κρίση με ισοπεδωμένα τα δικαιώματα των εργαζομένων και της νεολαίας.
Τρίτη 7 Δεκεμβρίου 2010
Ανακοίνωση του κόμματος Ευρωπαϊκή Αριστερά - Κλείσιμο εργασιών 3ου Συνεδρίου - Εκλογή νέας ηγεσίας
3o ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ
ΠΑΡΙΣΙ, 3-5 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2010
- Νέα ηγεσία στο τιμόνι του ΚΕΑ
Στο 3ο Συνέδριο του ΚΕΑ αποφασίστηκε ένα νέο, συλλογικό μοντέλο ηγεσίας του κόμματος, με στόχο την εμβάθυνση της δημοκρατίας, την εκπροσώπηση όλων των υπαρκτών ρευμάτων και πολιτικών δυνάμεων, την μέγιστη δυνατή αποτελεσματικότητα του ΚΕΑ στην παρούσα, εξαιρετικά κρίσιμη περίοδο.
Πιο συγκεκριμένα, μετά από ομόφωνη πρόταση του Συμβουλίου Προέδρων της Ευρωπαϊκής Αριστεράς στο σώμα του 3ου Συνεδρίου, νέος Πρόεδρος του ΚΕΑ εξελέγη ο Εθνικός Γραμματέας του Γαλλικού Κομμουνιστικού Κόμματος (PCF), Πιέρ Λοράν, ενώ σύμφωνα με το νέο συλλογικό μοντέλο, νέοι Αντιπρόεδροι της Ευρωπαϊκής Αριστεράς εξελέγησαν ο Αλέξης Τσίπρας (Πρόεδρος του ΣΥΝ), η Μαρίζα Ματίας (Ευρωβουλευτής του Πορτογαλικού Μπλόκο της Αριστεράς), η Μαϊτέ Μόλα (μέλος του Πολιτικού Γραφείου του Κομμουνιστικού Κόμματος Ισπανίας) και ο Γκρεγκόρι Πετρένκο (Βουλευτής του Κόμματος των Μολδαβών Κομμουνιστών, πρώην Γ.Γ. του Μολδαβικού ΥΠ.ΕΞ). Τέλος, νέος Οικονομικός Υπεύθυνος του ΚΕΑ εξελέγη ο Βουλευτής της Γερμανικής Αριστεράς (Die Linke), Ντίτερ Ντεμ.
- Ατζέντα για μια Κοινωνική Ευρώπη
Μετά από πολύμηνη διαβούλευση ανάμεσα στα 37 κόμματα που συμμετέχουν στο ΚΕΑ, το 3ο Συνέδριο ενέκρινε με συντριπτική πλειοψηφία την “Ατζέντα για μια Κοινωνική Ευρώπη”, την πλατφόρμα, δηλαδή, της Ευρωπαϊκής Αριστεράς για την ανάπτυξη αντιστάσεων, άμεσης δράσης και εναλλακτικών προτάσεων ενάντια στην κρίση.
Με το κείμενο αυτό, η Ευρωπαϊκής Αριστερά προτείνει και διεκδικεί την εφαρμογή μιας σειράς άμεσα εφαρμόσιμών πολιτικών, με βασικό άξονα τη ρήξη με τη νεοφιλελεύθερη αρχιτεκτονική της Ε.Ε. και την προώθηση μιας διαδικασίας επανίδρυσης της Ευρώπης. Με παρέμβαση της αντιπροσωπείας του ΣΥΝ, ως βασικές αιχμές των διεκδικήσεων του ΚΕΑ υιοθετήθηκαν:
1) η ευρωπαϊκή ρύθμιση της κρίσης χρέους, που περνά μέσα από τη διαγραφή μέρους του δημοσίου χρέους, προκειμένου να αποτραπεί η κατάρρευση και να προωθηθεί η ανασυγκρότηση των οικονομιών των πιο αδύναμων κρατών-μελών της Ε.Ε.
2) η δημιουργία, αντί του υπάρχοντος, τιμωρητικού “Μηχανισμού Στήριξης”, ενός μόνιμου μηχανισμού προστασίας και αλληλεγγύης, που θα παρεμβαίνει για να αποσοβήσει τις μελλοντικές κρίσεις και όχι εκ των υστέρων.
3) η επιτακτική ανάγκη για τη ριζική αλλαγή του ρόλου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Η ΕΚΤ οφείλει να είναι σε θέση να τυπώνει νόμισμα, να κυκλοφορεί ευρωομόλογα και να δανείζει απευθείας τα κράτη-μέλη με χαμηλό επιτόκιο.
Στην “Ατζέντα για μια Κοινωνική Ευρώπη” περιλαμβάνονται και αναλυτικές θέσεις και διεκδικήσεις του ΚΕΑ για την περιβαλλοντική κρίση, την εργασία, την κοινωνική ασφάλιση, την παιδεία, την ευρωπαϊκή μεταναστευτική πολιτική κ.α.
- Συνέλευση Γυναικών
Ξεχωριστό ρόλο στο 3ο Συνέδριο του ΚΕΑ έπαιξε η καθιερωμένη Συνέλευση Γυναικών, στην οποία εκ μέρους του ΣΥΝ παρενέβησαν η Ελευθερία Χατζηγεωργίου (μέλος της ΚΠΕ) και η Ρένα Δούρου (μέλος της ΠΓ), μετά από πρόταση της οποίας, αποφασίστηκε ομόφωνα η διεξαγωγή εκδήλωσης στην Ελλάδα για τις συνέπειες της κρίσης στη ζωή των γυναικών.
- Ειδικά ψηφίσματα του 3ου Συνεδρίου του ΚΕΑ
Το 3ο Συνέδριο του ΚΕΑ ενέκρινε συνολικά 19 θεματικά ψηφίσματα, 5 από τα οποία κατατέθηκαν από την αντιπροσωπεία του ΣΥΝ. Τα πέντε αυτά ψηφίσματα αφορούν:
1. Την κρίσιμη επικείμενη Σύνοδο Κορυφής της Ε.Ε. στα μέσα Δεκεμβρίου.
2. Ένα σχέδιο δράσης του ΚΕΑ για τα Βαλκάνια, που περιλαμβάνει τη συγκρότηση ενός Βαλκανικού Δικτύου της Ευρωπαϊκής Αριστεράς.
3. Μια ευρωπαϊκή εκστρατεία ενάντια στην ξενοφοβία, το ρατσισμό και το νεοναζισμό.
4. Την αλληλεγγύη της Ευρωπαϊκής Αριστεράς στον Παλαιστινιακό λαό και το αίτημα για μια ειρηνική, αποπυρηνικοποιημένη Μέση Ανατολή.
5. Την αλληλεγγύη του ΚΕΑ με τους αγώνες στην Ελλάδα κατά του λεγόμενου “νέου σχολείου”, που προωθεί η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ.
Ξεχωριστή στιγμή του Συνεδρίου η ομόφωνη υιοθέτηση από τους συνέδρους ειδικής ανακοίνωσης με αφορμή τη δεύτερη θλιβερή επέτειο της εν ψυχρώ δολοφονίας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου από την Ελληνική Αστυνομία, στις 6 Δεκεμβρίου 2008.
Κατά τη διάρκεια του Συνεδρίου, εκ μέρους του ΣΥΝ μίλησαν ο Πρόεδρος του κόμματος, Αλέξης Τσίπρας, η Ρένα Δούρου και ο Κώστας Ήσυχος (μέλη της ΠΓ).
Κατά την παρουσίαση της υποψηφιότητάς του για τη θέση του Αντιπροέδρου του ΚΕΑ, ο Πρόεδρος του ΣΥΝ τόνισε: “Δεν είναι ώρα για πολλά λόγια. Είναι ώρα να δεσμευτούμε ότι βγαίνουμε από το 3ο Συνέδριό μας αποφασισμένοι να δουλέψουμε μαζί για μια πιο αποτελεσματική, πιο ριζοσπαστική, πιο ευρωπαϊκή Αριστερά”.
Η Ρένα Δούρου στην παρέμβασή της έκανε λόγο για την ανάγκη του Κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς να παρεμβαίνει με συγκροτημένες προτάσεις και αποτελεσματική δράση και αναφέρθηκε στη διαγραφή μέρους του χρέους και στην ανάγκη ύπαρξης ενός μηχανισμού αλληλεγγύης και στήριξης των πιο αδύναμων ευρωπαϊκών κοινωνιών.
Ο Κώστας Ήσυχος κατά τη διάρκεια της ομιλίας του τόνισε την ανάγκη στελέχωσης των Δικτύων και των Ομάδων Εργασίας της Ευρωπαϊκής Αριστεράς (Συνδικαλιστές, Φεμινιστικό, Παιδεία, Περιβάλλον, Λατινική Αμερική κ.α.) από μέλη όλων των κομμάτων του ΚΕΑ, αλλά και για την ανάγκη γείωσης των Δικτύων αυτών με τα κινήματα της Ευρώπης, για την πιο αποτελεσματική τους συμβολή στον αγώνα για μια σοσιαλιστική Ευρώπη.
Το Συνέδριο εξέλεξε στη νέα Εκτελεστική Επιτροπή του ΚΕΑ, εκ μέρους του ΣΥΝ, τη Νατάσα Θεοδωρακοπούλου και το Γιάννη Μπουρνού (μέλη της ΚΠΕ).
ΠΑΡΙΣΙ, 3-5 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2010
- Νέα ηγεσία στο τιμόνι του ΚΕΑ
Στο 3ο Συνέδριο του ΚΕΑ αποφασίστηκε ένα νέο, συλλογικό μοντέλο ηγεσίας του κόμματος, με στόχο την εμβάθυνση της δημοκρατίας, την εκπροσώπηση όλων των υπαρκτών ρευμάτων και πολιτικών δυνάμεων, την μέγιστη δυνατή αποτελεσματικότητα του ΚΕΑ στην παρούσα, εξαιρετικά κρίσιμη περίοδο.
Πιο συγκεκριμένα, μετά από ομόφωνη πρόταση του Συμβουλίου Προέδρων της Ευρωπαϊκής Αριστεράς στο σώμα του 3ου Συνεδρίου, νέος Πρόεδρος του ΚΕΑ εξελέγη ο Εθνικός Γραμματέας του Γαλλικού Κομμουνιστικού Κόμματος (PCF), Πιέρ Λοράν, ενώ σύμφωνα με το νέο συλλογικό μοντέλο, νέοι Αντιπρόεδροι της Ευρωπαϊκής Αριστεράς εξελέγησαν ο Αλέξης Τσίπρας (Πρόεδρος του ΣΥΝ), η Μαρίζα Ματίας (Ευρωβουλευτής του Πορτογαλικού Μπλόκο της Αριστεράς), η Μαϊτέ Μόλα (μέλος του Πολιτικού Γραφείου του Κομμουνιστικού Κόμματος Ισπανίας) και ο Γκρεγκόρι Πετρένκο (Βουλευτής του Κόμματος των Μολδαβών Κομμουνιστών, πρώην Γ.Γ. του Μολδαβικού ΥΠ.ΕΞ). Τέλος, νέος Οικονομικός Υπεύθυνος του ΚΕΑ εξελέγη ο Βουλευτής της Γερμανικής Αριστεράς (Die Linke), Ντίτερ Ντεμ.
- Ατζέντα για μια Κοινωνική Ευρώπη
Μετά από πολύμηνη διαβούλευση ανάμεσα στα 37 κόμματα που συμμετέχουν στο ΚΕΑ, το 3ο Συνέδριο ενέκρινε με συντριπτική πλειοψηφία την “Ατζέντα για μια Κοινωνική Ευρώπη”, την πλατφόρμα, δηλαδή, της Ευρωπαϊκής Αριστεράς για την ανάπτυξη αντιστάσεων, άμεσης δράσης και εναλλακτικών προτάσεων ενάντια στην κρίση.
Με το κείμενο αυτό, η Ευρωπαϊκής Αριστερά προτείνει και διεκδικεί την εφαρμογή μιας σειράς άμεσα εφαρμόσιμών πολιτικών, με βασικό άξονα τη ρήξη με τη νεοφιλελεύθερη αρχιτεκτονική της Ε.Ε. και την προώθηση μιας διαδικασίας επανίδρυσης της Ευρώπης. Με παρέμβαση της αντιπροσωπείας του ΣΥΝ, ως βασικές αιχμές των διεκδικήσεων του ΚΕΑ υιοθετήθηκαν:
1) η ευρωπαϊκή ρύθμιση της κρίσης χρέους, που περνά μέσα από τη διαγραφή μέρους του δημοσίου χρέους, προκειμένου να αποτραπεί η κατάρρευση και να προωθηθεί η ανασυγκρότηση των οικονομιών των πιο αδύναμων κρατών-μελών της Ε.Ε.
2) η δημιουργία, αντί του υπάρχοντος, τιμωρητικού “Μηχανισμού Στήριξης”, ενός μόνιμου μηχανισμού προστασίας και αλληλεγγύης, που θα παρεμβαίνει για να αποσοβήσει τις μελλοντικές κρίσεις και όχι εκ των υστέρων.
3) η επιτακτική ανάγκη για τη ριζική αλλαγή του ρόλου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Η ΕΚΤ οφείλει να είναι σε θέση να τυπώνει νόμισμα, να κυκλοφορεί ευρωομόλογα και να δανείζει απευθείας τα κράτη-μέλη με χαμηλό επιτόκιο.
Στην “Ατζέντα για μια Κοινωνική Ευρώπη” περιλαμβάνονται και αναλυτικές θέσεις και διεκδικήσεις του ΚΕΑ για την περιβαλλοντική κρίση, την εργασία, την κοινωνική ασφάλιση, την παιδεία, την ευρωπαϊκή μεταναστευτική πολιτική κ.α.
- Συνέλευση Γυναικών
Ξεχωριστό ρόλο στο 3ο Συνέδριο του ΚΕΑ έπαιξε η καθιερωμένη Συνέλευση Γυναικών, στην οποία εκ μέρους του ΣΥΝ παρενέβησαν η Ελευθερία Χατζηγεωργίου (μέλος της ΚΠΕ) και η Ρένα Δούρου (μέλος της ΠΓ), μετά από πρόταση της οποίας, αποφασίστηκε ομόφωνα η διεξαγωγή εκδήλωσης στην Ελλάδα για τις συνέπειες της κρίσης στη ζωή των γυναικών.
- Ειδικά ψηφίσματα του 3ου Συνεδρίου του ΚΕΑ
Το 3ο Συνέδριο του ΚΕΑ ενέκρινε συνολικά 19 θεματικά ψηφίσματα, 5 από τα οποία κατατέθηκαν από την αντιπροσωπεία του ΣΥΝ. Τα πέντε αυτά ψηφίσματα αφορούν:
1. Την κρίσιμη επικείμενη Σύνοδο Κορυφής της Ε.Ε. στα μέσα Δεκεμβρίου.
2. Ένα σχέδιο δράσης του ΚΕΑ για τα Βαλκάνια, που περιλαμβάνει τη συγκρότηση ενός Βαλκανικού Δικτύου της Ευρωπαϊκής Αριστεράς.
3. Μια ευρωπαϊκή εκστρατεία ενάντια στην ξενοφοβία, το ρατσισμό και το νεοναζισμό.
4. Την αλληλεγγύη της Ευρωπαϊκής Αριστεράς στον Παλαιστινιακό λαό και το αίτημα για μια ειρηνική, αποπυρηνικοποιημένη Μέση Ανατολή.
5. Την αλληλεγγύη του ΚΕΑ με τους αγώνες στην Ελλάδα κατά του λεγόμενου “νέου σχολείου”, που προωθεί η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ.
Ξεχωριστή στιγμή του Συνεδρίου η ομόφωνη υιοθέτηση από τους συνέδρους ειδικής ανακοίνωσης με αφορμή τη δεύτερη θλιβερή επέτειο της εν ψυχρώ δολοφονίας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου από την Ελληνική Αστυνομία, στις 6 Δεκεμβρίου 2008.
Κατά τη διάρκεια του Συνεδρίου, εκ μέρους του ΣΥΝ μίλησαν ο Πρόεδρος του κόμματος, Αλέξης Τσίπρας, η Ρένα Δούρου και ο Κώστας Ήσυχος (μέλη της ΠΓ).
Κατά την παρουσίαση της υποψηφιότητάς του για τη θέση του Αντιπροέδρου του ΚΕΑ, ο Πρόεδρος του ΣΥΝ τόνισε: “Δεν είναι ώρα για πολλά λόγια. Είναι ώρα να δεσμευτούμε ότι βγαίνουμε από το 3ο Συνέδριό μας αποφασισμένοι να δουλέψουμε μαζί για μια πιο αποτελεσματική, πιο ριζοσπαστική, πιο ευρωπαϊκή Αριστερά”.
Η Ρένα Δούρου στην παρέμβασή της έκανε λόγο για την ανάγκη του Κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς να παρεμβαίνει με συγκροτημένες προτάσεις και αποτελεσματική δράση και αναφέρθηκε στη διαγραφή μέρους του χρέους και στην ανάγκη ύπαρξης ενός μηχανισμού αλληλεγγύης και στήριξης των πιο αδύναμων ευρωπαϊκών κοινωνιών.
Ο Κώστας Ήσυχος κατά τη διάρκεια της ομιλίας του τόνισε την ανάγκη στελέχωσης των Δικτύων και των Ομάδων Εργασίας της Ευρωπαϊκής Αριστεράς (Συνδικαλιστές, Φεμινιστικό, Παιδεία, Περιβάλλον, Λατινική Αμερική κ.α.) από μέλη όλων των κομμάτων του ΚΕΑ, αλλά και για την ανάγκη γείωσης των Δικτύων αυτών με τα κινήματα της Ευρώπης, για την πιο αποτελεσματική τους συμβολή στον αγώνα για μια σοσιαλιστική Ευρώπη.
Το Συνέδριο εξέλεξε στη νέα Εκτελεστική Επιτροπή του ΚΕΑ, εκ μέρους του ΣΥΝ, τη Νατάσα Θεοδωρακοπούλου και το Γιάννη Μπουρνού (μέλη της ΚΠΕ).
Σάββατο 4 Δεκεμβρίου 2010
Ομιλία του Προέδρου του ΣΥΝ Αλέξη Τσίπρα στο 3ο Συνέδριο του Κόμματος Ευρωπαϊκής Αριστεράς στο Παρίσι
Συντρόφισσες και σύντροφοι,
Το 3ο συνέδριο του κόμματός μας διεξάγεται τη κατάλληλη στιγμή. Τη στιγμή που είμαστε υποχρεωμένοι να ξεπεράσουμε τους εαυτούς και τις αδυναμίες μας και να δώσουμε κρίσιμες απαντήσεις στα δραματικά διλήμματα που προκαλούν οι δραματικές εξελίξεις των ημερών.
Βρισκόμαστε μπροστά σε μια βαθειά δομική κρίση του καπιταλισμού.
Το ακραίο νεοφιλελεύθερο μοντέλο της ανεξέλεγκτης λειτουργίας των αγορών, γέννησε ένα χρηματοπιστωτικό τομέα τέρας, που τώρα καταβροχθίζει ότι βρει μπροστά του. Ακόμα και τα χέρια που το ταΐζουν.
Η επιλογή διάσωσης του χρηματοπιστωτικού τομέα με άπειρο κρατικό χρήμα, είχε ως φυσικό αποτέλεσμα να μεταφερθεί η κρίση στα δημοσιονομικά.
Στην Ευρώπη, όμως, η κρίση του χρέους φανερώνει τη γύμνια του βασιλιά. Το μοντέλο πάνω στο οποίο οικοδομήθηκε η ΟΝΕ ήταν σαθρό. Το ευρώ οικοδομήθηκε στη βάση του μονεταρισμού, μόνο και μόνο για να εξυπηρετεί τους βαθιά ταξικούς όρους των συμφερόντων του κεφαλαίου και μάλιστα του χρηματοπιστωτικού.
Η οικονομική κρίση, λοιπόν, που πλήττει ήδη ολόκληρη την Ευρώπη και όχι μόνο τις χώρες της περιφέρειας, αφού ήδη έχουμε 80 εκατομμύρια ευρωπαίους κάτω από τα όρια της φτώχειας, δεν είναι απλά συνέχεια της παγκόσμιας κρίσης.
Εν πολλοίς οφείλεται και στην ίδια την φύση της ευρωπαϊκής οικοδόμησης.
Στην μονεταριστική αντίληψη οικοδόμησής της.
Στην απουσία άμεσου και δημοκρατικού ελέγχου.
Στην απουσία ευρωπαϊκού προϋπολογισμού
Στην απονενοημένη απόπειρα νομισματικής ενοποίησης, χωρίς στοιχειώδεις λειτουργίες οικονομικής ενοποίησης.
Στην ύπαρξη, με δυο λόγια, ενός νομίσματος χωρίς τις ιδιότητες του νομίσματος.
Η Ευρωπαϊκή αριστερά που άσκησε από τη πρώτη στιγμή έντονη κριτική στο δογματικό μονεταρισμό του Μάαστριχ και του Άμστερνταμ, που έδωσε τη μάχη εναντίον του Ευρωσυντάγματος και της Συνθήκης της Λισσαβόνας, ακριβώς γιατί κατοχύρωναν συνταγματικά το νεοφιλελευθερισμό ως μοντέλο οικονομίας και ανάπτυξης, σήμερα βρίσκεται σε σημείο καμπής, όπως ακριβώς και η Ευρωπαϊκή ενοποίηση.
Γιατί δεν αρκεί να επιχαίρουμε ότι οι αναλύσεις μας δικαιώθηκαν αφού έρχεται η καταστροφή που ορθώς προβλέψαμε . Καθήκον μας είναι να δώσουμε απαντήσεις που θα αποτρέπουν τη καταστροφή, αλλά και να οργανώσουμε τους κοινωνικούς αγώνες των λαών της Ευρώπης που θα ανοίξουν δρόμους για τη δημοκρατική της επανίδρυση, στη βάση της οικονομίας των κοινωνικών αναγκών και όχι της ασυδοσίας των αγορών.
Αγαπητοί σύντροφοι και συντρόφισσες,
Σήμερα γνωρίζουμε όλοι, ότι αν δεν επιλυθούν τα δομικά ελλείμματα της ΟΝΕ, αν δεν υπάρξει μια νέα αρχιτεκτονική οικονομικής ενοποίησης, το ευρώ και μαζί του η ευρωζώνη αλλά και η Ε.Ε. δεν πρόκειται να επιβιώσουν.
Και αυτή η νέα αρχιτεκτονική δε μπορεί παρά να βασίζεται σε δυο πυλώνες.
Ο πρώτος αφορά στο ρόλο της ΕΚΤ.
Στη δυνατότητα της, όχι μόνο να δανείζει και να διασώζει εμπορικές τράπεζες, αλλά κυρίως να αποτελεί καταφύγιο έκτακτης ανάγκης για τις αδύναμες οικονομίες.
Τυπώνοντας νόμισμα και ομόλογα, δανείζοντας με 1% επιτόκιο, αγοράζοντας τα επισφαλή δάνεια.
Προχωρώντας γοργά σε μια διαδικασία δίκαιης ρύθμιση του χρέους, με διαγραφή μεγάλου μέρους του. Αλλά και στη δημιουργία ενός μόνιμου προληπτικού μηχανισμού αλληλεγγύης -και όχι τιμωρίας των αδύνατων χωρών- που να περιλαμβάνει και τις εκτός ευρωζώνης χώρες, και που κυρίως θα παρεμβαίνει πριν από την κρίση και όχι κατόπιν εορτής.
Ο δεύτερος πυλώνας αφορά μια αναγκαία διαδικασία αναδιανομής του πλούτου ανάμεσα στις δυνατές και στις αδύναμες οικονομίες. Με ισχυρό κοινοτικό προϋπολογισμό για μεταφορά πόρων προς τη περιφέρεια που θα εξισορροπεί τις τεράστιες αντιθέσεις.
Προς τούτο ένα άλλο Σύμφωνο σταθερότητας που δε θα βασίζεται σε άχρηστους δείκτες μονεταριστικής εμμονής, όπως π.χ. ο πληθωρισμός και το έλλειμμα, αλλά σε δείκτες όπως η διαφορές του εμπορικών ισοζυγίων ή των ισοζυγίων πληρωμών, η ανεργία, η ανάπτυξη, θα μπορούσε να αποτελέσει μοχλό ισόρροπης ανάπτυξης και κοινωνικής προστασίας.
Συντρόφισσες και σύντροφοι,
Το Κόμμα μας, η «Ευρωπαϊκή Αριστερά», έχει ιστορική ευθύνη, να μην επιτρέψει στις νεοφιλελεύθερες δυνάμεις της Ευρωπαϊκής δεξιάς και της σοσιαλδημοκρατίας να οδηγήσουν τους λαούς της Ευρώπης σε ανυπολόγιστες καταστροφές.
Έχουμε ευθύνη να ανασυντάξουμε τις δυνάμεις μας και να αναβαθμίσουμε τη παρέμβασή μας.
Να προτείνουμε σχέδιο επιβίωσης της Ευρώπης μέσα από τη ριζική ανατροπή του νεοφιλελεύθερου μοντέλου οικοδόμησής της.
Να αγωνιστούμε συντονισμένα σε κάθε χώρα ξεχωριστά αλλά με κοινό σχέδιο και στόχο, ώστε να βάλουμε σε θέση πρωταγωνιστή των εξελίξεων τους εργαζόμενους και τους αγώνες τους, αποτρέποντας τη επερχόμενη κοινωνική καταστροφή.
Να δουλέψουμε μεθοδικά για κοινούς και συντονισμένους πανευρωπαϊκούς αγώνες, για μια μεγάλη πανευρωπαϊκή εξέγερση των εργαζομένων και των αποκλεισμένων που θα ανατρέψει την Ευρώπη των αγορών και θα οικοδομήσει την Ευρώπη των λαών, την Ευρώπη των κοινωνικών αλλαγών.
Για όλα αυτά όμως χρειαζόμαστε Ευρωπαϊκό Κόμμα ισχυρό, σύγχρονο και ριζοσπαστικό, με ηγεσία συλλογική, ευέλικτη και αποτελεσματική.
Ας αξιοποιήσουμε, λοιπόν, την ευκαιρία του 3ου Συνεδρίου, μας για να αλλάξουμε πρώτα από όλα τους εαυτούς μας, ώστε όλοι μαζί να δώσουμε τις δυνάμεις μας για να αλλάξουμε την Ευρώπη.
Συνασπισμός της Αριστεράς των Κινημάτων και της Οικολογίας
Πέμπτη 2 Δεκεμβρίου 2010
Απόφαση Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής
Στις 27 και 28 Νοεμβρίου συνεδρίασε η ΚΠΕ του ΣΥΝ με θέμα: Εκτίμηση των εκλογικών αποτελεσμάτων των Περιφερειακών και Δημοτικών εκλογών και κατευθύνσεις δράσης. Επιχειρήσαμε να αποτιμήσουμε όχι μόνο τα αποτελέσματα των εκλογών, αλλά μια ολόκληρη περίοδο από το Έκτακτο Συνέδριο ως τώρα και ταυτόχρονα να αναλύσουμε όσα πολύ σημαντικά συμβαίνουν παγκοσμίως, στην Ευρώπη και στην χώρα μας. Οι κατευθύνσεις δράσεις και οι πρακτικές αποφάσεις στις οποίες καταλήξαμε αφορούν στο σύνολο της δουλειάς μας στο πολιτικό και κοινωνικό πεδίο, την ενιαία δράση της Αριστεράς και τη λειτουργία του Κόμματος την αμέσως επόμενη περίοδο και έρχονται ως άξονες υλοποίησης των αποφάσεων του τελευταίου μας συνεδρίου.
Ολόκληρη η απόφαση
Ολόκληρη η απόφαση
ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΚΑΤΕΔΑΦΙΣΗΣ ΤΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΒΑΘΕΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΥΦΕΣΗΣ
Ο Προϋπολογισμός του 2011 ολοκληρώνει την προσπάθεια αποδόμησης της ελληνικής κοινωνίας που ξεκίνησε η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, σε συνεργασία με την τρόϊκα και τις δυνάμεις του κεφαλαίου. Τα νέα εισπρακτικά μέτρα ύψους 13,5 δις δίνουν την χαριστική βολή στην ελληνική οικονομία αφού θα την βυθίσουν σε ακόμα μεγαλύτερη ύφεση και θα δημιουργήσουν συνθήκες κοινωνικής διάλυσης.
.
Τα νέα μέτρα βασίζονται σε μία εν πολλοίς πολιτικά μεθοδευμένη, αναθεώρηση προς τα πάνω του δημοσιονομικού ελλείμματος και του δημόσιου χρέους με την οποία για πρώτη φορά στα δημοσιονομικά χρονικά της χώρας, εντάσσονται οι ΔΕΚΟ και τα ελλείμματά τους στη γενική κυβέρνηση, - πράγμα που επίσης δεν συνέβαινε και δεν συμβαίνει στις περισσότερες, αν όχι σε όλες, τις χώρες της ΕΕ- εκτινάσσοντας έτσι έλλειμμα και χρέος.
.
Ο κ. Παπανδρέου και ο κ. Παπακωνσταντίνου συνεχίζουν ακάθεκτοι και το 2011 το έργο που ξεκίνησαν το 2010, στο δρόμο που τους χαράζει το ΔΝΤ και η ΕΕ. Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ που στάθηκε ανίκανη να υλοποίησει τον Προϋπολογισμό του 2010, απαιτεί από τους ίδιους που πλήρωσαν το τίμημα της λεγόμενης «δημοσιονομικής προσαρμογής» να το πράξουν κάτι άνάλογο και το 2011 σε εντονότερο βαθμό!
.
Ο Προϋπολογισμός του 2011 είναι σχεδιασμένος με βάση τους πιο απροκάλυπτα ταξικούς όρους. Την ίδια στιγμή που τα υψηλοτέρα εισοδήματα παραμένουν στο απυρόβλητο, ένα πλήθος έμμεσων φόρων έρχεται να επιβαρύνει τα χαμηλά και μεσαία εισοδηματικά στρώματα. Ταυτόχρονα, θα συνεχιστεί η επίθεση στους εργαζόμενους του ευρύτερου δημόσιου τομέα, με απολύσεις, μετατάξεις και εξαναγκασμό σε εθελούσια έξοδο, με περικοπές εισοδημάτων ενώ οι συμβάσεις δεκάδων χιλιάδων συμβασιούχων δεν θα ανανεωθούν.
Την στιγμή που η ανεργία εκτινάσσεται σε επίπεδα πρωτόγνωρα για την χώρα μας, που όλοι οι δείκτες της ανάπτυξης καταρρέουν και ο πληθωρισμός απειλεί τα νοικοκυριά, οι πολιτικές περικοπών στα εισοδήματα και τις δημόσιες επενδύσεις αναδεικνύονται σε αυτοκαταστροφικές για την ελληνική οικονομία καταδεικνύοντας τα αδιέξοδα της κυβερνητικής πολιτικής.
.
Οι πολιτικές της κυβέρνησης και τη τρόϊκας είναι καταδικασμένες να αποτύχουν να διασώσουν την ελληνική οικονομία, γιατί στην πραγματικότητα ούτε καν το επιθυμούν! Όπως προκύπτει από τον Προϋπολογισμό του 2011, μοναδικός στόχος της οικονομικής πολιτικής και για το επόμενο έτος θα είναι η διάσωση των δανειστών μας και του μεγάλου κεφαλαίου. Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και η τρόικα όχι μόνο επιμένουν να αγνοούν αυτή την ζοφερή πραγματικότητα, αλλά καταστρώνουν προϋπολογισμούς που οδηγούν την ελληνική οικονομία στην καταστροφή.
.
- Τμήμα Οικονομικής Πολιτικής του Συνασπισμού, 18/11/2010
.
Τα νέα μέτρα βασίζονται σε μία εν πολλοίς πολιτικά μεθοδευμένη, αναθεώρηση προς τα πάνω του δημοσιονομικού ελλείμματος και του δημόσιου χρέους με την οποία για πρώτη φορά στα δημοσιονομικά χρονικά της χώρας, εντάσσονται οι ΔΕΚΟ και τα ελλείμματά τους στη γενική κυβέρνηση, - πράγμα που επίσης δεν συνέβαινε και δεν συμβαίνει στις περισσότερες, αν όχι σε όλες, τις χώρες της ΕΕ- εκτινάσσοντας έτσι έλλειμμα και χρέος.
.
Ο κ. Παπανδρέου και ο κ. Παπακωνσταντίνου συνεχίζουν ακάθεκτοι και το 2011 το έργο που ξεκίνησαν το 2010, στο δρόμο που τους χαράζει το ΔΝΤ και η ΕΕ. Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ που στάθηκε ανίκανη να υλοποίησει τον Προϋπολογισμό του 2010, απαιτεί από τους ίδιους που πλήρωσαν το τίμημα της λεγόμενης «δημοσιονομικής προσαρμογής» να το πράξουν κάτι άνάλογο και το 2011 σε εντονότερο βαθμό!
.
Ο Προϋπολογισμός του 2011 είναι σχεδιασμένος με βάση τους πιο απροκάλυπτα ταξικούς όρους. Την ίδια στιγμή που τα υψηλοτέρα εισοδήματα παραμένουν στο απυρόβλητο, ένα πλήθος έμμεσων φόρων έρχεται να επιβαρύνει τα χαμηλά και μεσαία εισοδηματικά στρώματα. Ταυτόχρονα, θα συνεχιστεί η επίθεση στους εργαζόμενους του ευρύτερου δημόσιου τομέα, με απολύσεις, μετατάξεις και εξαναγκασμό σε εθελούσια έξοδο, με περικοπές εισοδημάτων ενώ οι συμβάσεις δεκάδων χιλιάδων συμβασιούχων δεν θα ανανεωθούν.
Την στιγμή που η ανεργία εκτινάσσεται σε επίπεδα πρωτόγνωρα για την χώρα μας, που όλοι οι δείκτες της ανάπτυξης καταρρέουν και ο πληθωρισμός απειλεί τα νοικοκυριά, οι πολιτικές περικοπών στα εισοδήματα και τις δημόσιες επενδύσεις αναδεικνύονται σε αυτοκαταστροφικές για την ελληνική οικονομία καταδεικνύοντας τα αδιέξοδα της κυβερνητικής πολιτικής.
.
Οι πολιτικές της κυβέρνησης και τη τρόϊκας είναι καταδικασμένες να αποτύχουν να διασώσουν την ελληνική οικονομία, γιατί στην πραγματικότητα ούτε καν το επιθυμούν! Όπως προκύπτει από τον Προϋπολογισμό του 2011, μοναδικός στόχος της οικονομικής πολιτικής και για το επόμενο έτος θα είναι η διάσωση των δανειστών μας και του μεγάλου κεφαλαίου. Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και η τρόικα όχι μόνο επιμένουν να αγνοούν αυτή την ζοφερή πραγματικότητα, αλλά καταστρώνουν προϋπολογισμούς που οδηγούν την ελληνική οικονομία στην καταστροφή.
.
- Τμήμα Οικονομικής Πολιτικής του Συνασπισμού, 18/11/2010
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)