Η ιλαροτραγωδία που ζούμε τις τελευταίες ημέρες συνεχίζεται με τον σημερινό ανασχηματισμό. Τίποτα όμως δεν φαίνεται ικανό να ανακόψει την πορεία προς την πλήρη κατάρρευση της κυβέρνησης. Είναι παντελώς αδιάφορο το ποιος υλοποιεί την πιο άδικη και αντικοινωνική πολιτική των τελευταίων δεκαετιών, όταν το ζητούμενο είναι η πλήρης ανατροπή της .
Η ευκολία με την οποία κυβέρνηση και αξιωματική αντιπολίτευση ανταλλάσσουν κατηγορίες και προσκλήσεις για κοινή «εθνική» προσπάθεια αποτυπώνει το πόσο όμοιες είναι οι πολιτικές τους και πόσο υποκριτική απέναντι στο λαό είναι η στάση τους. ΠΑΣΟΚ και ΝΔ είναι μέρος του κατεστημένου φαύλου πολιτικού συστήματος των τελευταίων δεκαετιών που κλείνει τον κύκλο του .
Η φωνή και το μήνυμα του λαού και της νεολαίας μας από τις πλατείες δεν προσπερνιέται και είναι σαφές. Απεμπλοκή από το μνημόνιο, όχι στο μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα, πραγματική δημοκρατία.
To Γραφείο Τύπου
Παρασκευή 17 Ιουνίου 2011
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑΣ ΤΟΥ ΣΥΝ ΓΙΑ ΤΙΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ
Η κυβέρνηση καταρρέει κάτω από το βάρος της αποτυχίας της πολιτικής της και των μαζικών κοινωνικών κινητοποιήσεων σε όλη τη χώρα. Ο λαός στις πλατείες και στους δρόμους δείχνει στην κυβέρνηση το δρόμο της εξόδου.
1. Τα επικοινωνιακά τεχνάσματα, οι τακτικισμοί των τελευταίων ημερών δεν μπορούν να κρύψουν τη χρεοκοπία του δικομματικού πολιτικού συστήματος, που προσπαθεί με νύχια και με δόντια να διατηρηθεί. Ο προαναγγελθείς από τον πρωθυπουργό ανασχηματισμός και η νέα ψήφος εμπιστοσύνης στη βουλή δεν συνιστά απάντηση στα αίτια της κρίσης. Αντίθετα, αποτελεί την πιο ξεκάθαρη απόδειξη αυτή. Οι εναλλαγές στα πρόσωπα δεν μπορούν να κρύψουν την πλήρη διάσταση μεταξύ της κυβέρνησης και της κοινωνίας, την οριστική απώλεια της κοινωνικής της νομιμοποίησής.
2. Τίποτα, όμως, δεν θα ήταν το ίδιο αν ο κόσμος δεν έβγαινε μαζικά και ειρηνικά στις πλατείες και τους δρόμους, διεκδικώντας δημοκρατία, δικαιώματα και ανατροπή της ασκούμενης πολιτικής. Η πολιτική του μνημονίου απέτυχε, ενώ η κυβερνητική κατάρρευση δεν είναι αναστρέψιμη, ακριβώς επειδή η νεολαία και οι εργαζόμενοι διεκδικούν πίσω τις ζωές τους, το παρόν και το μέλλον τους.
3. Ο ΣΥΝ στέκεται αλληλέγγυος στα δίκαια αιτήματα των εργαζομένων, της νεολαίας, των αγροτών, των αυτοαπασχολούμενων και των μικρών και μεσαίων επαγγελματιών. Ο ΣΥΝ «ακούει» τους διαδηλωτές σε όλη τη χώρα, που με τους αγώνες τους αμφισβητούν το υπάρχον πολιτικό σύστημα και την εφαρμοζόμενη πολιτική.
4. Η προσφυγή στη λαϊκή ετυμηγορία και σε εκλογές είναι ο μόνος δρόμος. Είναι ο δρόμος που τόσο το ΠΑΣΟΚ όσο και η ΝΔ φοβούνται και γι΄ αυτό χτες και τα δύο κόμματα συζητούσαν για κυβέρνηση συνεργασίας.
5. Στα αιτήματα του λαού για μια ζωή με αξιοπρέπεια και δικαιώματα δεν μπορούν να απαντήσουν κανένα από τα κόμματα που έφεραν τη χώρα στη σημερινή κατάσταση, που στήριξαν και στηρίζουν την ουσία των πολιτικών του μνημονίου, παρά τις επιμέρους διαφωνίες τους. Ούτε το ΠΑΣΟΚ, ούτε η ΝΔ.
6. Η απάντηση στις αγωνίες του ελληνικού λαού προϋποθέτει τη συγκρότηση μιας νέας κοινωνικής και πολιτικής πλειοψηφίας, με πυρήνα τις δυνάμεις της αριστεράς, που θα απεμπλέξει τη χώρα από το μνημόνιο και θα χαράξει μια νέα πολιτική προς όφελος των εργαζομένων και της νεολαίας, με άξονες την αναδιανομή του πλούτου, τη δημοκρατία, την ανάπτυξη, την κοινωνική δικαιοσύνη και την επιθετική αναδιαπραγμάτευση του χρέους.
Πολιτική Γραμματεία του Συνασπισμού
1. Τα επικοινωνιακά τεχνάσματα, οι τακτικισμοί των τελευταίων ημερών δεν μπορούν να κρύψουν τη χρεοκοπία του δικομματικού πολιτικού συστήματος, που προσπαθεί με νύχια και με δόντια να διατηρηθεί. Ο προαναγγελθείς από τον πρωθυπουργό ανασχηματισμός και η νέα ψήφος εμπιστοσύνης στη βουλή δεν συνιστά απάντηση στα αίτια της κρίσης. Αντίθετα, αποτελεί την πιο ξεκάθαρη απόδειξη αυτή. Οι εναλλαγές στα πρόσωπα δεν μπορούν να κρύψουν την πλήρη διάσταση μεταξύ της κυβέρνησης και της κοινωνίας, την οριστική απώλεια της κοινωνικής της νομιμοποίησής.
2. Τίποτα, όμως, δεν θα ήταν το ίδιο αν ο κόσμος δεν έβγαινε μαζικά και ειρηνικά στις πλατείες και τους δρόμους, διεκδικώντας δημοκρατία, δικαιώματα και ανατροπή της ασκούμενης πολιτικής. Η πολιτική του μνημονίου απέτυχε, ενώ η κυβερνητική κατάρρευση δεν είναι αναστρέψιμη, ακριβώς επειδή η νεολαία και οι εργαζόμενοι διεκδικούν πίσω τις ζωές τους, το παρόν και το μέλλον τους.
3. Ο ΣΥΝ στέκεται αλληλέγγυος στα δίκαια αιτήματα των εργαζομένων, της νεολαίας, των αγροτών, των αυτοαπασχολούμενων και των μικρών και μεσαίων επαγγελματιών. Ο ΣΥΝ «ακούει» τους διαδηλωτές σε όλη τη χώρα, που με τους αγώνες τους αμφισβητούν το υπάρχον πολιτικό σύστημα και την εφαρμοζόμενη πολιτική.
4. Η προσφυγή στη λαϊκή ετυμηγορία και σε εκλογές είναι ο μόνος δρόμος. Είναι ο δρόμος που τόσο το ΠΑΣΟΚ όσο και η ΝΔ φοβούνται και γι΄ αυτό χτες και τα δύο κόμματα συζητούσαν για κυβέρνηση συνεργασίας.
5. Στα αιτήματα του λαού για μια ζωή με αξιοπρέπεια και δικαιώματα δεν μπορούν να απαντήσουν κανένα από τα κόμματα που έφεραν τη χώρα στη σημερινή κατάσταση, που στήριξαν και στηρίζουν την ουσία των πολιτικών του μνημονίου, παρά τις επιμέρους διαφωνίες τους. Ούτε το ΠΑΣΟΚ, ούτε η ΝΔ.
6. Η απάντηση στις αγωνίες του ελληνικού λαού προϋποθέτει τη συγκρότηση μιας νέας κοινωνικής και πολιτικής πλειοψηφίας, με πυρήνα τις δυνάμεις της αριστεράς, που θα απεμπλέξει τη χώρα από το μνημόνιο και θα χαράξει μια νέα πολιτική προς όφελος των εργαζομένων και της νεολαίας, με άξονες την αναδιανομή του πλούτου, τη δημοκρατία, την ανάπτυξη, την κοινωνική δικαιοσύνη και την επιθετική αναδιαπραγμάτευση του χρέους.
Πολιτική Γραμματεία του Συνασπισμού
Δευτέρα 13 Ιουνίου 2011
Ομιλία του Προέδρου της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξη Τσίπρα, κατά τη διάρκεια της συζήτησης της επίκαιρης ερώτησής του στον Πρωθυπουργό
Στην ανάπτυξη της ερώτησης ο πρόεδρος της Κ.Ο. τόνισε: «Κύριε Πρωθυπουργέ, πριν από ενάμισι-δυο χρόνια, τον Οκτώβρη του 2009, εκλεχτήκατε Πρωθυπουργός και δηλώσατε τότε ότι θέλετε να είστε ένας αντιεξουσιαστής στην εξουσία και πολλοί χαιρετήσαμε αυτή τη δήλωσή σας. Βλέπουμε ότι με τη στάση σας, σήμερα που ο κόσμος είναι στους δρόμους και ζητά δημοκρατία και λαϊκή κυριαρχία και εσείς κάνετε ότι δεν καταλαβαίνετε, όχι αντιεξουσιαστής στην εξουσία δεν είστε αλλά είστε ένας εξουσιομανής στην εξουσία, γαντζωμένος στην πρωθυπουργική καρέκλα, στο Μέγαρο Μαξίμου.
Κύριε Πρωθυπουργέ, τι άλλο πρέπει να γίνει για να καταλάβετε ότι αυτός ο λαός που κατά εκατοντάδες χιλιάδες βγαίνει στο δρόμο ζητά δυο πράγματα, αλλαγή πολιτικής και δημοκρατία, ζητάει λαϊκή κυριαρχία –αυτό το αίτημα με το οποίο πριν από τριάντα χρόνια ο ιδρυτής του ΠΑΣΟΚ γέμιζε τις πλατείες έχοντας το λαό υπέρ του– ενώ εσείς τις γεμίζετε έχοντας το λαό εναντίον σας.
Λέτε ότι θα πάτε σε δημοψηφίσματα για να παρακάμψετε το αίτημα του λαού για πραγματική δημοκρατία με κολπάκια και τερτίπια. Τι δημοψήφισμα κύριε Πρωθυπουργέ; Αν θέλετε να δώσετε πολιτική λύση και να βάλετε το λαό να επιλέξει το μέλλον του έχετε και μία και μοναδική λύση, να προχωρήσετε στη λαϊκή κρίση, στη λαϊκή ετυμηγορία, δημοψήφισμα για ποιο πράγμα αφ’ ότου περάσετε αυτά τα μέτρα για τα οποία ο κόσμος εξεγείρεται; Δημοψήφισμα για να αποφασίζουμε εδώ ποιο είναι το γένος των αγγέλων; Τι είδους δημοψήφισμα; Αυτός ο κόσμος που συρρέει στις πλατείες, αυτό που ζητάει είναι όχι γενικά και αόριστα «να φύγουν όλοι», ζητά να φύγουν αυτοί που μας έφεραν το Μνημόνιο, να φύγετε εσείς και το Μνημόνιο και να υπάρξει δημοκρατική λύση. Δεν διαδηλώνει γιατί έχουμε πολλούς δημόσιους υπαλλήλους, ούτε διαδηλώνει γιατί δεν προχώρησαν οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις.
Το ερώτημά μου, λοιπόν, είναι ένα και μοναδικό και θέλω μια ειλικρινή απάντηση. Θεωρείτε και έχετε, έστω και τη στοιχειώδη, δημοκρατική νομιμοποίηση –εσείς θεωρείτε ότι σώζετε την πατρίδα– εμείς σας λέμε κύριε Πρωθυπουργέ «μη μας σώσετε άλλο, έλεος, φτάνει τόσο σώσιμο ένα χρόνο τώρα», έχετε λοιπόν έστω και τη στοιχειώδη δημοκρατική νομιμοποίηση να προχωράτε σε αυτή την πολιτική ερήμην του λαού και μάλιστα με το λαό όχι στους καναπέδες αλλά στους δρόμους να διαδηλώνει και να διεκδικεί δημοκρατία και λαϊκή κυριαρχία;»
Στην ομιλία του είπε:
«Κύριε Πρωθυπουργέ, για άλλη μια φορά ήρθατε εδώ στο Κοινοβούλιο και σας ακούσαμε να μιλάτε με τη γλώσσα των δανειστών, τη γλώσσα των πιστωτών. Αν ερχόταν εδώ η κυρία Μέρκελ τα ίδια θα μας έλεγε. «Ότι τα λεφτά που σας δίνουμε, τα δίνουμε για να σωθείτε, ότι είναι τα λεφτά των φορολογούμενων Γερμανών και σεις πρέπει να τα τιμάτε. Και αφού σας δίνουμε αυτά τα λεφτά εσείς πρέπει να κάνετε αυτό που σας λέμε».
Όμως, κύριε Πρωθυπουργέ, ακόμη και σε μια ιδιωτική επιχείρηση όταν στέλνουν διευθύνοντα σύμβουλο να διαπραγματευθεί με τους δανειστές για καλύτερους όρους και αυτός επιστρέφει και χρησιμοποιεί τη γλώσσα των πιστωτών και τα επιχειρήματά τους, τότε το πρώτο πράγμα που κάνει το διοικητικό συμβούλιο της επιχείρησης είναι να τον απολύσει αυτό το διευθύνοντα σύμβουλο.
Εσείς τόσο καιρό μας λέτε διαρκώς τη γλώσσα των πιστωτών. Ευτυχώς όμως δεν μας είπατε τώρα ότι είναι και ευλογία το μνημόνιο, όπως μας έλεγε ο κ. Πάγκαλος, ένα χρόνο τώρα. Παραδεχθήκατε ότι δεν είναι ευλογία σήμερα.
Σε ποια χώρα ζείτε κύριε Πρωθυπουργέ;»
Θ. Πάγκαλος: Να μην είσαι κακοήθης.
Α. Τσίπρας: Δεν μιλώ σε σας κύριε Πάγκαλε, αν θέλετε να πείτε κάτι να πάρετε το λόγο. Και να μη βρίζετε. Δεν είναι τσιφλίκι σας η βουλή για να βρίζετε. Να βρίζετε στα κανάλια.
Θ. Πάγκαλος: Εσύ με ανέφερες και ψεύδεσαι ασυστόλως. Να μην με αναφέρεις.
Α. Τσίπρας: Κύριε Πρωθυπουργέ, σε σας απευθύνομαι και παρακαλώ, κύριε Πρόεδρε, να σεβαστεί ο κ. Πάγκαλος το θεσμό του Κοινοβουλίου. Να το σεβαστεί!
«Λέτε για πατριωτική ευθύνη. Χρησιμοποιείτε την ίδια γλώσσα που χρησιμοποιούσαν κάποτε για την Αριστερά αυτοί που λεγόντουσαν εθνικόφρονες και η Αριστερά ήταν οι εθνοπροδότες, οι συμμορίτες. Δεν μας λέτε συμμορίτες τώρα, μας λέτε Γκοτζαμάνηδες. Αλλά μόλις ανεβήκατε στο βήμα εξήρατε την στάση του κ. Καρατζαφέρη ότι είναι πατριώτης. Και εμείς δεν είμαστε πατριώτες. Είστε εσείς πατριώτης.
Κύριε Πρωθυπουργέ, έχετε καταλάβει ότι αυτούς που πάτε να σώσετε με το μνημόνιο που εφαρμόζετε τους έχετε ξεκληρίσει; Εκατόν είκοσι χιλιάδες λουκέτα σε μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Εκατό χιλιάδες νέοι άνθρωποι εγκαταλείπουν την πατρίδα και πάνε στο εξωτερικό. Γιατί; Για να μας σώσετε το κάνετε αυτό; Ένα εκατομμύριο θα φθάσουν οι άνεργοι μέσα στο 2011. Κραχ ανεργίας. Περισσότερος είναι ο οικονομικά μη ενεργός πληθυσμός από τους απασχολούμενους λέει το ΙΝΕ της ΓΣΕΕ. Για να μας σώσετε το κάνετε αυτό;
Με ρωτήσατε ευθέως για τα δάνεια. Αν θέλουμε το δάνειο ή όχι. Ακούστε κύριε Πρωθυπουργέ, ρωτήστε όλους με τους οποίους έχετε πολύ καλή σχέση τον Στίνγκλιτς, τον Κρούγκμαν, όποιον οικονομολόγο θέλετε, και πείτε τους. Σώζεται κάποιος χρεοκοπημένος με νέα ακριβά δάνεια ακόμη πιο σκληρά και μάλιστα με την απαίτηση αυτά τα δάνεια να μην τα δίνει για παραγωγική διαδικασία και για ανάπτυξη, αλλά για να αποπληρώνει τα προηγούμενα;
Μας είπατε ότι φταίει η Νέα Δημοκρατία. Βεβαίως φταίει η Νέα Δημοκρατία. Ο κ. Γιούγκερ λέει οι κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και ΝΔ 35 χρόνια φταίνε. Βεβαίως. Και είχατε την δικαιολογία πέρσι τέτοιο καιρό ότι η ΝΔ μας οδήγησε στα τάρταρα και ο κ. Καραμανλής σηκώθηκε και έφυγε και σεις βρεθήκατε με την πλάτη στον τοίχο. Αλήθεια λοιπόν, είναι αυτό. Το παραδέχομαι και εγώ.
Ένα χρόνο όμως τώρα τι κάνετε; Τώρα ποιος σας φταίει; Εσείς το ψηφίσατε αυτό το μνημόνιο. Εσείς εφαρμόσατε αυτή την πολιτική. Ο Τσίπρας μπορεί να δημιουργούσε προβλήματα με την παρουσία του όπως λέτε εσείς εδώ, αλλά δεν σας εμπόδισε να το εφαρμόσετε. Γιατί εκεί που αποτύχατε χθες θα πετύχετε σήμερα. Και μάλιστα με μια πολιτική η οποία φθάνει τα όρια του παραλογισμού.
Θέλετε, να βάλετε φόρο κεφαλικό πάνω από 12.000 εισόδημα και μάλιστα με αναδρομική ισχύ. Και σας ερωτώ ένας μικρομεσαίος που έχει εισόδημα το 2010 900 ευρώ –και είναι πολλοί αυτοί, 250.000 άνθρωποι έχουν μπει στην ανεργία μέσα στο 2010– θα πάει τώρα που είναι άνεργος και δεν έχει και ταμείο γιατί είναι μικρομεσαίος να πληρώσει 300 ευρώ αναδρομικά ο άνεργος, ο απολυμένος. Και ύστερα μου λέτε γιατί σας κατηγορώ ότι έχετε ξεπεράσει τη Θάτσερ και την πολιτική –προσέξτε, την πολιτική, δεν σας είπα ποτέ δικτάτορα Πινοσέτ– με τις αποκρατικοποιήσεις. Το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα τα ξεπερνάει.
Να σας θυμίσω όμως ότι κάποτε ήσασταν ΠΑΣΟΚ κύριε Πρωθυπουργέ, πραγματικό ΠΑΣΟΚ. Τρία χρόνια πριν τι λέγατε;
Επίκαιρη ερώτηση στον Πρωθυπουργό Καραμανλή για τις αποκρατικοποιήσεις. Εσείς τα λέγατε αυτά. «Η Ελλάδα θα είναι η μόνη ευρωπαϊκή χώρα στην οποία τα μεγαλύτερα λιμάνια, το σύνολο των μεγάλων αεροδρομίων, οι τηλεπικοινωνίες, η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας και άλλοι ζωτικοί τομείς της οικονομίας, θα είναι ιδιωτικοί ή και θα ελέγχονται από αντίστοιχους οργανισμούς άλλων χωρών. Αυτή η πολιτική είναι και ξεπερασμένη και αποτυχημένη – την εφάρμοσαν στο παρελθόν μονάχα ακραίες νεοφιλελεύθερες κυβερνήσεις όπως της Θάτσερ και του κ. Μητσοτάκη». Εσείς τα λέγατε. Και τώρα τι κάνετε;
Κύριε Πρωθυπουργέ, μας λέτε να κάνουμε οικονομίες, πρέπει να μειώσουμε το έλλειμμα. Συμφωνούμε. Μόνος τρόπος για να μειώσουμε το έλλειμμα είναι να γδάρουμε μισθωτούς και συνταξιούχους; Άλλος τρόπος δεν υπάρχει; Εσείς πολύ σωστά λέγατε προεκλογικά «λεφτά υπάρχουν». Γιατί δεν πήγατε εκεί που υπάρχουν τα λεφτά; Ξέρετε ότι δημοσιεύματα λένε για 600 δις καταθέσεις στις ελβετικές τράπεζες, τις αυστριακές, τις ευρωπαϊκές. Και δεν σας έχω ακούσει ποτέ να πάτε στον κ. Γιούνγκερ και στον κ. Τρισέ και να του πείτε, για ελάτε εδώ, για να δούμε πώς θα παγώσουμε αυτές τις καταθέσεις για να τις φορολογήσουμε.
Ο Κον Μπεντίτ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο το έβαλε αυτό στον Μπαρόζο. Και του είπε, «θέλετε να παγώσουμε τις καταθέσεις του Καντάφι, αλλά των πλουσίων Ελλήνων που φοροδιαφεύγουν και χρηματοδοτούν με ρευστότητα τις ευρωπαϊκές τράπεζες από τα φοροκλεμμένα των Ελλήνων πολιτών δεν τις παγώνετε». Γιατί λοιπόν δεν κάνετε κάτι τέτοιο; Να ορίστε, μια πρόταση που θα βρει την ομοψυχία του λαού, μέσα στην αίθουσα και έξω από την αίθουσα. Γιατί; Δεν σας άκουσα ποτέ να το κάνετε αυτό. Μονάχα περαιώσεις για να πληρώνουν και να ξεμπερδεύουν με 3-4 χιλιάρικα αυτοί που χρωστάνε εκατομμύρια και οι «συνήθεις ύποπτοι» οι μικρομεσαίοι και οι έντιμοι φορολογούμενοι να πληρώνουν ένα ολόκληρο εισόδημα σε φόρους.
Και κλείνω κύριε Πρωθυπουργέ. Το δυστύχημα για σας είναι ότι δεν σκέφτεστε οποιαδήποτε άλλη λύση, πέραν απ’ αυτή τη λύση που μας προτείνουν οι δανειστές και οι πιστωτές μας. Και ότι δεν σκέφτεστε και οποιαδήποτε άλλη λύση που να έχει ως προοπτική την πιθανότητα να μην είστε Πρωθυπουργός. Σκεφθείτε ότι μπορεί να υπάρχει και αυτή η λύση όταν ο κόσμος βγαίνει στους δρόμους. Θέλετε να φέρετε τεχνοκράτες; Τι θα αλλάξει; Θέλετε να φέρετε την κρατικοδίαιτη τραπεζοκρατία να τους κάνετε υπουργούς; Τι θα αλλάξει; Θα σταματήσει ο κόσμος να βγαίνει στους δρόμους;
Και είναι και δημοκρατική εκτροπή. Γιατί ο κόσμος σας ψήφισε για να κυβερνήσετε εσείς. Όχι με τον κ. Καρατζαφέρη και την κα Μπακογιάννη και τους τραπεζίτες. Είναι αλλοίωση της λαϊκής εντολής. Και αυτό που σας ζητάει ο κόσμος είναι να φέρετε πίσω αυτή τη λαϊκή εντολή. Ο κόσμος δεν λέει γενικά και αόριστα φύγετε. Ο κόσμος λέει δημοκρατία. Και μην προσπαθείτε να τον κοροϊδέψετε με τερτίπια. Τα ψέματα τελείωσαν. Όταν ο κόσμος είναι στους δρόμους τα ψέματα τελείωσαν.
Και αυτός ο εκβιασμός να φέρνετε με ένα άρθρο, να εκβιάζετε την κοινοβουλευτική σας ομάδα, με ένα άρθρο το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας και την εξόντωση του λαού, επιτρέψτε μου να σας πω είναι στα διεθνή χρονικά και σίγουρα στα χρονικά της χώρας μας –ακόμη και αν εσείς θέλετε να συγκρίνεστε με τον Τρικούπη και το Βενιζέλο– ένας πρωτοφανής ιστορικού χαρακτήρα ευτελισμός του Κοινοβουλίου και της δημοκρατίας».
Κύριε Πρωθυπουργέ, τι άλλο πρέπει να γίνει για να καταλάβετε ότι αυτός ο λαός που κατά εκατοντάδες χιλιάδες βγαίνει στο δρόμο ζητά δυο πράγματα, αλλαγή πολιτικής και δημοκρατία, ζητάει λαϊκή κυριαρχία –αυτό το αίτημα με το οποίο πριν από τριάντα χρόνια ο ιδρυτής του ΠΑΣΟΚ γέμιζε τις πλατείες έχοντας το λαό υπέρ του– ενώ εσείς τις γεμίζετε έχοντας το λαό εναντίον σας.
Λέτε ότι θα πάτε σε δημοψηφίσματα για να παρακάμψετε το αίτημα του λαού για πραγματική δημοκρατία με κολπάκια και τερτίπια. Τι δημοψήφισμα κύριε Πρωθυπουργέ; Αν θέλετε να δώσετε πολιτική λύση και να βάλετε το λαό να επιλέξει το μέλλον του έχετε και μία και μοναδική λύση, να προχωρήσετε στη λαϊκή κρίση, στη λαϊκή ετυμηγορία, δημοψήφισμα για ποιο πράγμα αφ’ ότου περάσετε αυτά τα μέτρα για τα οποία ο κόσμος εξεγείρεται; Δημοψήφισμα για να αποφασίζουμε εδώ ποιο είναι το γένος των αγγέλων; Τι είδους δημοψήφισμα; Αυτός ο κόσμος που συρρέει στις πλατείες, αυτό που ζητάει είναι όχι γενικά και αόριστα «να φύγουν όλοι», ζητά να φύγουν αυτοί που μας έφεραν το Μνημόνιο, να φύγετε εσείς και το Μνημόνιο και να υπάρξει δημοκρατική λύση. Δεν διαδηλώνει γιατί έχουμε πολλούς δημόσιους υπαλλήλους, ούτε διαδηλώνει γιατί δεν προχώρησαν οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις.
Το ερώτημά μου, λοιπόν, είναι ένα και μοναδικό και θέλω μια ειλικρινή απάντηση. Θεωρείτε και έχετε, έστω και τη στοιχειώδη, δημοκρατική νομιμοποίηση –εσείς θεωρείτε ότι σώζετε την πατρίδα– εμείς σας λέμε κύριε Πρωθυπουργέ «μη μας σώσετε άλλο, έλεος, φτάνει τόσο σώσιμο ένα χρόνο τώρα», έχετε λοιπόν έστω και τη στοιχειώδη δημοκρατική νομιμοποίηση να προχωράτε σε αυτή την πολιτική ερήμην του λαού και μάλιστα με το λαό όχι στους καναπέδες αλλά στους δρόμους να διαδηλώνει και να διεκδικεί δημοκρατία και λαϊκή κυριαρχία;»
Στην ομιλία του είπε:
«Κύριε Πρωθυπουργέ, για άλλη μια φορά ήρθατε εδώ στο Κοινοβούλιο και σας ακούσαμε να μιλάτε με τη γλώσσα των δανειστών, τη γλώσσα των πιστωτών. Αν ερχόταν εδώ η κυρία Μέρκελ τα ίδια θα μας έλεγε. «Ότι τα λεφτά που σας δίνουμε, τα δίνουμε για να σωθείτε, ότι είναι τα λεφτά των φορολογούμενων Γερμανών και σεις πρέπει να τα τιμάτε. Και αφού σας δίνουμε αυτά τα λεφτά εσείς πρέπει να κάνετε αυτό που σας λέμε».
Όμως, κύριε Πρωθυπουργέ, ακόμη και σε μια ιδιωτική επιχείρηση όταν στέλνουν διευθύνοντα σύμβουλο να διαπραγματευθεί με τους δανειστές για καλύτερους όρους και αυτός επιστρέφει και χρησιμοποιεί τη γλώσσα των πιστωτών και τα επιχειρήματά τους, τότε το πρώτο πράγμα που κάνει το διοικητικό συμβούλιο της επιχείρησης είναι να τον απολύσει αυτό το διευθύνοντα σύμβουλο.
Εσείς τόσο καιρό μας λέτε διαρκώς τη γλώσσα των πιστωτών. Ευτυχώς όμως δεν μας είπατε τώρα ότι είναι και ευλογία το μνημόνιο, όπως μας έλεγε ο κ. Πάγκαλος, ένα χρόνο τώρα. Παραδεχθήκατε ότι δεν είναι ευλογία σήμερα.
Σε ποια χώρα ζείτε κύριε Πρωθυπουργέ;»
Θ. Πάγκαλος: Να μην είσαι κακοήθης.
Α. Τσίπρας: Δεν μιλώ σε σας κύριε Πάγκαλε, αν θέλετε να πείτε κάτι να πάρετε το λόγο. Και να μη βρίζετε. Δεν είναι τσιφλίκι σας η βουλή για να βρίζετε. Να βρίζετε στα κανάλια.
Θ. Πάγκαλος: Εσύ με ανέφερες και ψεύδεσαι ασυστόλως. Να μην με αναφέρεις.
Α. Τσίπρας: Κύριε Πρωθυπουργέ, σε σας απευθύνομαι και παρακαλώ, κύριε Πρόεδρε, να σεβαστεί ο κ. Πάγκαλος το θεσμό του Κοινοβουλίου. Να το σεβαστεί!
«Λέτε για πατριωτική ευθύνη. Χρησιμοποιείτε την ίδια γλώσσα που χρησιμοποιούσαν κάποτε για την Αριστερά αυτοί που λεγόντουσαν εθνικόφρονες και η Αριστερά ήταν οι εθνοπροδότες, οι συμμορίτες. Δεν μας λέτε συμμορίτες τώρα, μας λέτε Γκοτζαμάνηδες. Αλλά μόλις ανεβήκατε στο βήμα εξήρατε την στάση του κ. Καρατζαφέρη ότι είναι πατριώτης. Και εμείς δεν είμαστε πατριώτες. Είστε εσείς πατριώτης.
Κύριε Πρωθυπουργέ, έχετε καταλάβει ότι αυτούς που πάτε να σώσετε με το μνημόνιο που εφαρμόζετε τους έχετε ξεκληρίσει; Εκατόν είκοσι χιλιάδες λουκέτα σε μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Εκατό χιλιάδες νέοι άνθρωποι εγκαταλείπουν την πατρίδα και πάνε στο εξωτερικό. Γιατί; Για να μας σώσετε το κάνετε αυτό; Ένα εκατομμύριο θα φθάσουν οι άνεργοι μέσα στο 2011. Κραχ ανεργίας. Περισσότερος είναι ο οικονομικά μη ενεργός πληθυσμός από τους απασχολούμενους λέει το ΙΝΕ της ΓΣΕΕ. Για να μας σώσετε το κάνετε αυτό;
Με ρωτήσατε ευθέως για τα δάνεια. Αν θέλουμε το δάνειο ή όχι. Ακούστε κύριε Πρωθυπουργέ, ρωτήστε όλους με τους οποίους έχετε πολύ καλή σχέση τον Στίνγκλιτς, τον Κρούγκμαν, όποιον οικονομολόγο θέλετε, και πείτε τους. Σώζεται κάποιος χρεοκοπημένος με νέα ακριβά δάνεια ακόμη πιο σκληρά και μάλιστα με την απαίτηση αυτά τα δάνεια να μην τα δίνει για παραγωγική διαδικασία και για ανάπτυξη, αλλά για να αποπληρώνει τα προηγούμενα;
Μας είπατε ότι φταίει η Νέα Δημοκρατία. Βεβαίως φταίει η Νέα Δημοκρατία. Ο κ. Γιούγκερ λέει οι κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και ΝΔ 35 χρόνια φταίνε. Βεβαίως. Και είχατε την δικαιολογία πέρσι τέτοιο καιρό ότι η ΝΔ μας οδήγησε στα τάρταρα και ο κ. Καραμανλής σηκώθηκε και έφυγε και σεις βρεθήκατε με την πλάτη στον τοίχο. Αλήθεια λοιπόν, είναι αυτό. Το παραδέχομαι και εγώ.
Ένα χρόνο όμως τώρα τι κάνετε; Τώρα ποιος σας φταίει; Εσείς το ψηφίσατε αυτό το μνημόνιο. Εσείς εφαρμόσατε αυτή την πολιτική. Ο Τσίπρας μπορεί να δημιουργούσε προβλήματα με την παρουσία του όπως λέτε εσείς εδώ, αλλά δεν σας εμπόδισε να το εφαρμόσετε. Γιατί εκεί που αποτύχατε χθες θα πετύχετε σήμερα. Και μάλιστα με μια πολιτική η οποία φθάνει τα όρια του παραλογισμού.
Θέλετε, να βάλετε φόρο κεφαλικό πάνω από 12.000 εισόδημα και μάλιστα με αναδρομική ισχύ. Και σας ερωτώ ένας μικρομεσαίος που έχει εισόδημα το 2010 900 ευρώ –και είναι πολλοί αυτοί, 250.000 άνθρωποι έχουν μπει στην ανεργία μέσα στο 2010– θα πάει τώρα που είναι άνεργος και δεν έχει και ταμείο γιατί είναι μικρομεσαίος να πληρώσει 300 ευρώ αναδρομικά ο άνεργος, ο απολυμένος. Και ύστερα μου λέτε γιατί σας κατηγορώ ότι έχετε ξεπεράσει τη Θάτσερ και την πολιτική –προσέξτε, την πολιτική, δεν σας είπα ποτέ δικτάτορα Πινοσέτ– με τις αποκρατικοποιήσεις. Το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα τα ξεπερνάει.
Να σας θυμίσω όμως ότι κάποτε ήσασταν ΠΑΣΟΚ κύριε Πρωθυπουργέ, πραγματικό ΠΑΣΟΚ. Τρία χρόνια πριν τι λέγατε;
Επίκαιρη ερώτηση στον Πρωθυπουργό Καραμανλή για τις αποκρατικοποιήσεις. Εσείς τα λέγατε αυτά. «Η Ελλάδα θα είναι η μόνη ευρωπαϊκή χώρα στην οποία τα μεγαλύτερα λιμάνια, το σύνολο των μεγάλων αεροδρομίων, οι τηλεπικοινωνίες, η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας και άλλοι ζωτικοί τομείς της οικονομίας, θα είναι ιδιωτικοί ή και θα ελέγχονται από αντίστοιχους οργανισμούς άλλων χωρών. Αυτή η πολιτική είναι και ξεπερασμένη και αποτυχημένη – την εφάρμοσαν στο παρελθόν μονάχα ακραίες νεοφιλελεύθερες κυβερνήσεις όπως της Θάτσερ και του κ. Μητσοτάκη». Εσείς τα λέγατε. Και τώρα τι κάνετε;
Κύριε Πρωθυπουργέ, μας λέτε να κάνουμε οικονομίες, πρέπει να μειώσουμε το έλλειμμα. Συμφωνούμε. Μόνος τρόπος για να μειώσουμε το έλλειμμα είναι να γδάρουμε μισθωτούς και συνταξιούχους; Άλλος τρόπος δεν υπάρχει; Εσείς πολύ σωστά λέγατε προεκλογικά «λεφτά υπάρχουν». Γιατί δεν πήγατε εκεί που υπάρχουν τα λεφτά; Ξέρετε ότι δημοσιεύματα λένε για 600 δις καταθέσεις στις ελβετικές τράπεζες, τις αυστριακές, τις ευρωπαϊκές. Και δεν σας έχω ακούσει ποτέ να πάτε στον κ. Γιούνγκερ και στον κ. Τρισέ και να του πείτε, για ελάτε εδώ, για να δούμε πώς θα παγώσουμε αυτές τις καταθέσεις για να τις φορολογήσουμε.
Ο Κον Μπεντίτ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο το έβαλε αυτό στον Μπαρόζο. Και του είπε, «θέλετε να παγώσουμε τις καταθέσεις του Καντάφι, αλλά των πλουσίων Ελλήνων που φοροδιαφεύγουν και χρηματοδοτούν με ρευστότητα τις ευρωπαϊκές τράπεζες από τα φοροκλεμμένα των Ελλήνων πολιτών δεν τις παγώνετε». Γιατί λοιπόν δεν κάνετε κάτι τέτοιο; Να ορίστε, μια πρόταση που θα βρει την ομοψυχία του λαού, μέσα στην αίθουσα και έξω από την αίθουσα. Γιατί; Δεν σας άκουσα ποτέ να το κάνετε αυτό. Μονάχα περαιώσεις για να πληρώνουν και να ξεμπερδεύουν με 3-4 χιλιάρικα αυτοί που χρωστάνε εκατομμύρια και οι «συνήθεις ύποπτοι» οι μικρομεσαίοι και οι έντιμοι φορολογούμενοι να πληρώνουν ένα ολόκληρο εισόδημα σε φόρους.
Και κλείνω κύριε Πρωθυπουργέ. Το δυστύχημα για σας είναι ότι δεν σκέφτεστε οποιαδήποτε άλλη λύση, πέραν απ’ αυτή τη λύση που μας προτείνουν οι δανειστές και οι πιστωτές μας. Και ότι δεν σκέφτεστε και οποιαδήποτε άλλη λύση που να έχει ως προοπτική την πιθανότητα να μην είστε Πρωθυπουργός. Σκεφθείτε ότι μπορεί να υπάρχει και αυτή η λύση όταν ο κόσμος βγαίνει στους δρόμους. Θέλετε να φέρετε τεχνοκράτες; Τι θα αλλάξει; Θέλετε να φέρετε την κρατικοδίαιτη τραπεζοκρατία να τους κάνετε υπουργούς; Τι θα αλλάξει; Θα σταματήσει ο κόσμος να βγαίνει στους δρόμους;
Και είναι και δημοκρατική εκτροπή. Γιατί ο κόσμος σας ψήφισε για να κυβερνήσετε εσείς. Όχι με τον κ. Καρατζαφέρη και την κα Μπακογιάννη και τους τραπεζίτες. Είναι αλλοίωση της λαϊκής εντολής. Και αυτό που σας ζητάει ο κόσμος είναι να φέρετε πίσω αυτή τη λαϊκή εντολή. Ο κόσμος δεν λέει γενικά και αόριστα φύγετε. Ο κόσμος λέει δημοκρατία. Και μην προσπαθείτε να τον κοροϊδέψετε με τερτίπια. Τα ψέματα τελείωσαν. Όταν ο κόσμος είναι στους δρόμους τα ψέματα τελείωσαν.
Και αυτός ο εκβιασμός να φέρνετε με ένα άρθρο, να εκβιάζετε την κοινοβουλευτική σας ομάδα, με ένα άρθρο το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας και την εξόντωση του λαού, επιτρέψτε μου να σας πω είναι στα διεθνή χρονικά και σίγουρα στα χρονικά της χώρας μας –ακόμη και αν εσείς θέλετε να συγκρίνεστε με τον Τρικούπη και το Βενιζέλο– ένας πρωτοφανής ιστορικού χαρακτήρα ευτελισμός του Κοινοβουλίου και της δημοκρατίας».
Τρίτη 7 Ιουνίου 2011
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ: Οι πλατείες στην Ελλάδα διεκδικούν πραγματική δημοκρατία και κοινωνική δικαιοσύνη!
Η Ευρωπαϊκή Αριστερά χαιρετίζει τις εκατοντάδες χιλιάδες πολιτών που πλημμύρισαν προχθές την Πλατεία Συντάγματος στην Αθήνα και δεκάδες άλλες κεντρικές πλατείες σε ολόκληρη την Ελλάδα.
Ολοένα και μεγαλύτερα τμήματα της ελληνικής κοινωνίας διαμορφώνουν σήμερα ένα μέτωπο αντίστασης, δημοκρατίας και αξιοπρέπειας. Η απάντηση της κοινωνίας γίνεται δυνατότερη κάθε μέρα που περνά: Φτάνει πια με τα συνεχή Μνημόνια! Φτάνει πια με τη λιτότητα, την ανεργία, την κατάθλιψη, τον αυταρχισμό! Οι άνθρωποι στις πλατείες της Ελλάδας ανακαλύπτουν ξανά την αλληλεγγύη και τη συλλογική δράση, ενάντια στην απομόνωση και τη βία της φτώχειας. Αρνούνται να παραμείνουν σιωπηλοί και να θυματοποιούνται βάναυσα από τις καταστροφικές και κατασταλτικές πολιτικές της κυβέρνησης Παπανδρέου και της τρόϊκα του ΔΝΤ, της ΕΚΤ και της Ε.Ε. Ενώνουν τις φωνές τους και διεκδικούν πραγματική δημοκρατία, κοινωνική δικαιοσύνη, αξιοπρεπείς μισθούς και συντάξεις, εγγυημένη κοινωνική προστασία.
Δεσμευόμαστε να βοηθήσουμε αυτή τη φωνή να δυναμώσει και να γίνει μια νέα νικηφόρα ελπίδα σε ολόκληρη την Ευρώπη.
Κόμμα Ευρωπαϊκής Αριστεράς
Βρυξέλλες, 07/06/2011
Ο Πρόεδρος της Κ.Ο του Συ Ριζ Α, Αλέξης Τσίπρας, κατέθεσε Επίκαιρη Ερώτηση στον Πρωθυπουργό
Τους τελευταίους 20 μήνες η χώρα βρέθηκε στην δίνη της καταστροφικής επιλογής του Μνημονίου και της δανειακής σύμβασης. Με πλαστά και εκβιαστικά διλήμματα, το Μνημόνιο ψηφίστηκε με απλή αντί για αυξημένη πλειοψηφία. Η δανειακή σύμβαση εδώ και 12 μήνες δεν έχει έρθει προς κύρωση στη Βουλή των Ελλήνων ενώ ταυτόχρονα η κυβέρνηση ετοιμάζεται να υπογράψει και δεύτερη δανειακή σύμβαση. Πολλοί νόμοι, ειδικά όσοι αφορούν σε εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα, είναι σύμφωνα με έγκριτους νομικούς καταφανώς αντισυνταγματικοί. Με το Μνημόνιο εκχωρήθηκε μέρος της εθνικής κυριαρχίας και με την παρουσία εποπτών και «επιτρόπων» σε κάθε υπουργείο, εκχωρείται πλέον και τυπικά η διακυβέρνηση και αλλοιώνεται ευθέως η λαϊκή εντολή, που αποτελεί μέρος της λαϊκής κυριαρχίας.
Επιπλέον, η κυβέρνηση ετοιμάζεται να φέρει προς ψήφιση ένα νέο μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα που ξεπερνά κατά πολύ τον χρόνο της θητείας της, δεσμεύοντας έτσι για τις επόμενες δεκαετίες τον ελληνικό λαό.
Επειδή εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες στις πλατείες και τους δημόσιους χώρους, διαδηλώνουν εδώ και δύο εβδομάδες καθημερινά, με αιτήματα: πραγματική δημοκρατία, αξιοπρέπεια και ανατροπή της πολιτικής του μνημονίου και του νεοφιλελευθερισμού,
Ερωτάται ο κ. Πρωθυπουργός
* Εκτιμά ότι έχει τη στοιχειώδη, έστω, δημοκρατική νομιμοποίηση να προχωρήσει, ερήμην του ελληνικού λαού, στην υπογραφή ενός νέου μνημονίου, μίας νέας δανειακής σύμβασης, που υπαγορεύει την εκποίηση του δημόσιου πλούτου της πατρίδας μας;
* Βάση ποιάς λαϊκής εντολής, προτίθεται να παραχωρήσει μέρος της εθνικής και λαϊκής κυριαρχίας, σε υπερεθνικούς οργανισμούς που κατάφορα μεροληπτούν υπέρ των συμφερόντων των τραπεζών, της εγχώριας διαπλοκής και της διεθνούς τοκογλυφίας;
Ο ερωτών Βουλευτής
Αλέξης Τσίπρας
Επιπλέον, η κυβέρνηση ετοιμάζεται να φέρει προς ψήφιση ένα νέο μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα που ξεπερνά κατά πολύ τον χρόνο της θητείας της, δεσμεύοντας έτσι για τις επόμενες δεκαετίες τον ελληνικό λαό.
Επειδή εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες στις πλατείες και τους δημόσιους χώρους, διαδηλώνουν εδώ και δύο εβδομάδες καθημερινά, με αιτήματα: πραγματική δημοκρατία, αξιοπρέπεια και ανατροπή της πολιτικής του μνημονίου και του νεοφιλελευθερισμού,
Ερωτάται ο κ. Πρωθυπουργός
* Εκτιμά ότι έχει τη στοιχειώδη, έστω, δημοκρατική νομιμοποίηση να προχωρήσει, ερήμην του ελληνικού λαού, στην υπογραφή ενός νέου μνημονίου, μίας νέας δανειακής σύμβασης, που υπαγορεύει την εκποίηση του δημόσιου πλούτου της πατρίδας μας;
* Βάση ποιάς λαϊκής εντολής, προτίθεται να παραχωρήσει μέρος της εθνικής και λαϊκής κυριαρχίας, σε υπερεθνικούς οργανισμούς που κατάφορα μεροληπτούν υπέρ των συμφερόντων των τραπεζών, της εγχώριας διαπλοκής και της διεθνούς τοκογλυφίας;
Ο ερωτών Βουλευτής
Αλέξης Τσίπρας
Δευτέρα 30 Μαΐου 2011
Ομιλία του Προέδρου του ΣΥΝ, Αλέξη Τσίπρα, στη συνεδρίαση της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής
Ευρώπη Δανειστές και κρίση χρέους.
Οι καταστάσεις που βιώνουμε είναι εξαιρετικά κρίσιμες.
ΟΙ φωνές που αναγνωρίζουν ότι η εξυπηρέτηση του ελληνικού χρέους είναι πρακτικά αδύνατη, πληθαίνουν.
Πριν από ένα χρόνο μπήκαμε στο περίφημο Μνημόνιο.
Αυτοί που υποστήριξαν ότι η πολιτική του Μνημονίου, κάπου σήμερα θα μας οδηγούσε ξανά στις αγορές είναι εκτεθειμένοι.
Και αναφέρομαι στην ελληνική κυβέρνηση και την τρόικα. Είναι ψεύτες και αποτυχημένοι.
Ενοχοποίησαν συλλογικά τον ελληνικό λαό και τους εργαζόμενους.
Είπαν ότι για την κρίση φταίει η ελληνική τεμπελιά, οι μισθοί και οι συντάξεις.
Επέβαλλαν μια πρωτοφανή πολιτική κοινωνικής κατεδάφισης.
Ιδού το αποτέλεσμα. Η πολιτική της ύφεσης και της φτώχειας, επιδείνωσε σε τρομακτικό βαθμό τα προβλήματα τα οποία υποτίθεται ότι θα έλυνε.
Προφανώς οι αδυναμίες της ελληνικής οικονομίας, η στρεβλή ανάπτυξη, η λεηλασία του παραγόμενου πλούτου και η φορολογική ασυλία του κεφαλαίου, έπαιξαν το ρόλο τους στο να πέσει πρώτη η Ελλάδα στο γκρεμό της κρίσης χρέους.
Σημαντικό ρόλο, όμως, έπαιξε και η κυβέρνηση Παπανδρέου, που διευκόλυνε τις επιθέσεις στα ελληνικά ομόλογα.
Θεώρησαν ότι ένα γρήγορο ξήλωμα του κοινωνικού κράτους θα έλυνε το πρόβλημα και θα ικανοποιούσε τις αγορές.
Άνοιξαν τον ασκό του Αιόλου και μας έβαλαν σε έναν κατήφορο χωρίς τέλος.
Μπροστά σε αυτή την κραυγαλέα αποτυχία, έρχονται σήμερα και ζητάνε πολύ χειρότερα πράγματα.
Σχεδιάζουν μια ακόμα πιο επιθετική και ισοπεδωτική πολιτική.
Ζητάνε το συνολικό ξεπούλημα της χώρας στα ιδιωτικά συμφέροντα.
Γιατί; Για να βρεθούμε πάλι, σε σύντομο χρονικό διάστημα μπροστά σε ένα ακόμα πιο τραγικό αδιέξοδο, σε μια ακόμα πιο ηχηρή αποτυχία.
Είναι προφανές ότι όλο αυτό δεν γίνεται για να βγει η χώρα από την κρίση.
Κανείς πια δεν πιστεύει, ούτε καν για τα προσχήματα, ότι μια τέτοια λεηλασία συνιστά θεραπεία του προβλήματος.
Πιο βαθειά μέσα στην απελπισία μας οδηγούν. Και όσο πιο μεγάλη και ηχηρή είναι η αποτυχία τους, τόσο πιο κυνικοί γίνονται.
Σήμερα ομολογείται ανοιχτά αυτό που η αριστερά είπε πριν από έναν χρόνο.
Δεν πρόκειται για μια κρίση της Ελλάδας. Είναι μια συνολική κρίση της Ευρώπης και της ευρωζώνης.
Είναι η αδυναμία και η ανικανότητα του ευρωπαϊκού μονεταριστικού μοντέλου ανάπτυξης να λειτουργήσει σε συνθήκες κρίσης.
Το ενδεχόμενο μιας ελληνικής χρεωκοπίας δημιουργεί πανικό στην Ευρώπη. Και γι αυτό είναι αποφασισμένοι να πάρουν από εμάς ότι προλάβουν.
Σήμερα ζητάνε επιτακτικά το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας. Και κάθε τόσο επανέρχονται απαιτώντας μερικά δισεκατομμύρια ακόμα σε μορφή περικοπών και έμμεσης φορολογίας.
Ο στόχος είναι να εξασφαλίσουν οι δανειστές και το τελευταίο ευρώ που είναι δυνατόν να τους δώσουμε, πριν από οποιαδήποτε κίνηση αναδιάρθρωσης.
Μόνο που αυτά τα χρήματα αφαιρούνται από την ελληνική οικονομία.
Το ελληνικό χρέος είναι μη βιώσιμο. Το παραδέχθηκε μέχρι και ο κ. Γιούνκερ. Μπήκε και αυτός στη λέσχη με τις Κασσάνδρες.
Η επαναδιαπραγμάτευση λοιπόν του χρέους είναι αναπόφευκτη.
Αλλά την προωθούν φροντίζοντας να αφήσουν μια Ελλάδα εξουθενωμένη, με το μισό πληθυσμό στο απόλυτο κοινωνικό και πολιτικό περιθώριο.
Αυτό είναι το περιεχόμενο του μεσοπρόθεσμου πλαισίου δημοσιονομικής σταθερότητας.
Συναίνεση και κυβερνητικοί εκβιασμοί.
Και έρχεται σήμερα η κυβέρνηση που μας οδήγησε με τις επιλογές της στο γκρεμό και θυμάται την ανάγκη της συναίνεσης και μιας άλλης κουλτούρας πολιτικής συνεννόησης.
Τώρα θυμήθηκε ο κ. Παπανδρέου την κουλτούρα πολιτικής συνεννόησης;
Όταν ενάμισι χρόνο πριν έκανε υπόγειες συνεννοήσεις με το ΔΝΤ, ούτε ενημέρωσε τις πολιτικές δυνάμεις ούτε ζήτησε τη γνώμη μας.
Μόνο καλούσε σύσκεψη αρχηγών για να συζητήσουμε το μείζον εθνικό πρόβλημα των διεφθαρμένων Ελλήνων.
Ένα χρόνο τώρα για να εφαρμόσει το μνημόνιο που θα ήταν ευλογία, έτσι μας έλεγαν, τσαλάκωσε το Σύνταγμα και τη Βουλή, χρησιμοποίησε τη λάσπη των ΜΜΕ και τη βία της αστυνομίας.
Και τώρα θυμάται το κλίμα και τη κουλτούρα πολιτικής συνεννόησης.
Είναι άραγε δείγμα αυτής της διαφορετικής κουλτούρας πολιτικής συνεννόησης η παρουσία του κατ εξακολούθηση υβριστή και συκοφάντη Πάγκαλου στην αντιπροεδρία της κυβέρνησής του;
Είναι δείγμα διαφορετικής κουλτούρας συνεννόησης τα ψέματα και η λάσπη για τον ΣΥΡΙΖΑ όλη αυτή τη περίοδο σε σχέση με τη βία.
Ας μη μιλάει λοιπόν ο κος Παπανδρέου για κουλτούρα συνεννόησης, γιατί στις μέρες του είδαμε τη πιο δεξιά κυβέρνηση της μεταπολίτευσης και όχι μόνο σε ότι έχει να κάνει με τα θέματα της οικονομίας.
Ενάμισι χρόνο τώρα κυβερνά με εργαλείο το φόβο και σύμμαχο τον κ. Καρατζαφέρη και την ακροδεξιά.
Και τώρα προκειμένου να κρατηθεί στην εξουσία ανασύρει και το τελευταίο του χαρτί, που είναι ο εκβιασμός και η κινδυνολογία για το ευρώ και για την πέμπτη δόση.
Και εδώ τα πράγματα γίνονται σοβαρά και επικίνδυνα.
Οι άνθρωποι δεν διστάζουν να παίζουν με τη φωτιά, να παίζουν πολιτικά παιχνίδια με τις αποταμιεύσεις του λαού, να παίζουν με το βιός των απλών ανθρώπων.
Ποια άλλη κυβέρνηση στον κόσμο προαναγγέλλει τη χρεωκοπία της χώρας της με τρόπο που προκαλεί την απόσυρση των λαϊκών αποταμιεύσεων.
Ποια άλλη κυβέρνηση στο κόσμο επί ενάμισι χρόνο διατυμπανίζει την πιθανότητα χρεοκοπίας με τρόπο που τείνει να αποτελεί τη βασική αιτία για να φτάσει η χώρα ως εκεί.
Ποια άλλη κυβέρνηση στον κόσμο, αφήνει ανοιχτά και αδιάψευστα σενάρια εξόδου από το ευρώ και ταυτόχρονα συγκαλεί με δραματικούς τόνους έκτακτη σύγκλιση των αρχηγών.
Στην οποία σύσκεψη έρχεται ο υπουργός των Οικονομικών και μας λέει επισήμως ότι δεν θα εκταμιευτεί η 5η δόση και θα γίνει στάση πληρωμών και λίγες ώρες αργότερα διαβεβαιώνει ότι δεν υπάρχει πρόβλημα.
Ε, επιτέλους αυτές οι γελοιότητες πρέπει να σταματήσουν.
Δεν με αφορά αν βρίσκονται σε πολιτικό αδιέξοδο, δεν με αφορά αν γίνονται μπλοφαδόροι της πλάκας στην αγωνία τους να αποκτήσουν συνενόχους στο φόνο. Αυτό που με απασχολεί είναι ότι έχουν γίνει εξαιρετικά επικίνδυνοι και η χώρα πλέον απειλείται ανοιχτά με ενδεχόμενο Αργεντινοποίησης.
Και τη ίδια ώρα ο πρωθυπουργός πελαγοδρομεί ανάμεσα σε εκβιασμούς, δραματοποιήσεις, πατριωτικές κορώνες, αλλά και τρομακτικές αντιφάσεις που δείχνουν έλλειψη σχεδίου και στρατηγικής.
Είναι χαρακτηριστικό ότι ξεκίνησε χθες την τοποθέτησή του λέγοντας ότι το πρόγραμμα πάει καλά, ότι θα αναλάβει και μόνος του την ευθύνη υλοποίησης του και ότι εκλογές θα κάνει το 2013.
Και εγώ τον ρώτησα: τότε, γιατί μας έφερες εδώ εκτάκτως; Αφού δεν υπάρχει πρόβλημα, γιατί δεν πας να πείσεις τους βουλευτές σου και να φέρεις τα μέτρα στη Βουλή;
Είναι λοιπόν προφανές ότι η μόνη στρατηγική της κυβέρνησης είναι ο εκβιασμός της συναίνεσης στο σχέδιο κατεδάφισης της κοινωνίας.
Και αυτό είναι εγκληματικό γιατί έστω και τούτη την ώρα υπάρχουν ακόμα ισχυρές διαπραγματευτικές δυνατότητες για τη χώρα.
Η κυβέρνηση όμως, αντί να διαπραγματεύεται απέναντι στους δανειστές, αντιγράφει τα επιχειρήματά τους και εμφανίζεται ως να εκπροσωπεί αυτούς και τα συμφέροντά τους, απέναντι στον ελληνικό λαό.
Αντί να διεκδικεί επαναδιαπραγμάτευση του χρέους, κινδυνολογεί μαζί τους ότι αν «δεν συναινέσουμε θα οδηγηθεί η χώρα σε χρεωκοπία».
Βρέθηκαν βέβαια και οι πρόθυμοι λαγοί να προωθήσουν το εκβιαστικό αυτό δίλημμα. Ο κ. Δασκαλόπουλος του ΣΕΒ και η κα Δαμανάκη της Κομισιόν.
Είναι προφανές ότι δεν μιλάνε εκ μέρους του εαυτού τους.
Εντάσσονται στο επικίνδυνο παιχνίδι που εξυπηρετεί την κυβέρνηση.
Και αναπαράγουν τον εκβιασμό προς το λαό: Δεχτείτε τα σκληρά μέτρα.
Ναι, θα πεινάσετε, θα υποφέρετε, θα χάσετε τις δουλειές και την αξιοπρέπειά σας, αλλά η άλλη εναλλακτική είναι η συντέλεια του κόσμου, η στάση πληρωμών και η αποπομπή της χώρας από το ευρώ.
Τα επιχειρήματά τους όμως έχουν μια λογική αντίφαση που εμείς πρέπει να αναδείξουμε στο λαό για να τον βοηθήσουμε να νικήσει το φόβο.
Τι μας λένε ότι ενώ η Κεντρική Ευρωπαϊκή Τράπεζα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το ΔΝΤ, οι μεγάλες τράπεζες, το ίδιο το Ευρώ δεν αντέχουν την επαναδιαπραγμάτευση και τη διαγραφή χρέους της τάξης του 20%, 30%, άντε 40%, είναι αποφασισμένες να μη δώσουν τη δόση των 12 δις και άρα προτιμούν το ασύντακτο κούρεμα του 100%.
Αυτή την αντίφαση πρέπει να την αναδείξουμε για να κατανοήσει ο λαός το μέγεθος του εκβιασμού και κυρίως ότι τη πιθανότητα χρεοκοπίας δεν τη προκαλεί η αντίδρασή του στα νέα μέτρα και στο ξεπούλημα της περιουσίας, αλλά η ίδια η κυβέρνηση με τις επιλογές και τους τακτικισμούς της.
Οι όροι της αναδιαπραγμάτευσης
Σήμερα η κατάσταση είναι η εξής. Το χρέος είναι μη βιώσιμο.
Το ερώτημα είναι με ποιους όρους θα γίνει. Αν θα γίνει με τους όρους των δανειστών, δηλαδή με ολοκληρωτική καταστροφή της Ελλάδας και με την καταδίκη της σε μια ύφεση χωρίς τέλος. ¨Η αν θα γίνει με τους δικούς μας όρους, ακόμα καλύτερα με τους όρους όλων των χωρών που βρίσκονται σε ανάλογη κατάσταση. ¨Έτσι ώστε να εξοικονομηθούν οι πόροι που απαιτούνται για την αναθέρμανση της πραγματικής οικονομίας και την προώθηση ενός νέου αναπτυξιακού σχεδίου.
Η επιθετική αναδιαπραγμάτευση του χρέους με διαγραφή μεγάλου μέρους του είναι αυτή τη στιγμή μονόδρομος.
Και βασικός παράγοντας για κάτι τέτοιο είναι η πίεση από τα κάτω, από την πλευρά της κοινωνίας.
Προφανώς η κυβέρνηση δεν είναι σε θέση να διαπραγματευτεί ούτε στο ελάχιστο προς το συμφέρον της χώρας.
Είναι σα να νομίζει ότι η χώρα κατοικείται αποκλειστικά από τραπεζίτες.
Το ίδιο ακριβώς θεωρεί και η Νέα Δημοκρατία.
Το παραδοσιακό πολιτικό σκηνικό, έχει χρεοκοπήσει πριν από οποιονδήποτε άλλον.
Το αίτημα για εκλογές
Στη δημοκρατία, διέξοδο δίνει μόνο ο λαός. Και ο λαός δε μπορεί να χειραγωγείται με το φόβο και τους εκβιασμούς.
Ο κ. Παπανδρέου και η κυβέρνηση έδωσαν μέρος της εθνικής κυριαρχίας, ε, δεν θα δώσουν και τη λαϊκή κυριαρχία.
Είναι αναγκαίο να γίνουν άμεσα εκλογές.
Να ανοίξει η συζήτηση για τις εναλλακτικές προτάσεις απέναντι στη σημερινή κατάσταση.
ΚΑΙ να αποφασίσει δημοκρατικά ο ελληνικός λαός.
ΝΑ αποφασίσει αν θέλει μια κυβέρνηση υποταγμένη στους καταναγκασμούς μιας ατελείωτης σειράς Μνημονίων. ΄Η αν θέλει τον εναλλακτικό δρόμο: την απαλλαγή από το Μνημόνιο, την επιθετική αναδιαπραγμάτευση του χρέους και την ανάπτυξη μέσα από την αναδιανομή του πλούτου, την στήριξη των χαμηλότερων εισοδημάτων και την προώθηση της σταθερής και μόνιμης απασχόλησης.
Γύρω από ένα τέτοιο εναλλακτικό σχέδιο, θεωρούμε ότι μπορεί να δημιουργηθεί ένας νέος συνασπισμός εξουσίας.
Που θα περιλαμβάνει ολόκληρη την Αριστερά, πέρα από διαφωνίες σε επιμέρους ζητήματα.
Που θα συσπειρώνει δυνάμεις από τον χώρο της σοσιαλδημοκρατίας, και δυνάμεις από τον χώρο της ριζοσπαστικής οικολογίας.
Και το σημαντικότερο που θα έχει στέρεες κοινωνικές αναφορές και την δυναμική αποφασιστική στήριξη των εργαζομένων και της νεολαίας.
Αυτός είναι ο δρόμος που θα μας βγάλει από την κρίση.
Δημοψήφισμα
Πριν από αυτό όμως και εξ ίσου σημαντικό είναι να τεθεί το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα και η πολιτική του Μνημονίου σε δημοψήφισμα.
Δεν αναφερόμαστε προφανώς στα ψευτοδιλήμματα που έθεσαν ο κ. Δασκαλόπουλος, η κα Δαμανάκη και εμμέσως το πρωθυπουργικό περιβάλλον, δημοψηφίσματα με το εκβιαστικό ερώτημα διαρκές μνημόνιο ή επιστροφή στη δραχμή.
Αυτό το δίλημμα έχει νόημα μόνο στα κεφάλια όσων θα ήθελαν τον ελληνικό λαό έντρομο, καθηλωμένο και χειραγωγημένο.
Το ερώτημα είναι ένα: Το Μνημόνιο και οι διαρκείς ανανεώσεις του με τη μια ή την άλλη μορφή.
Το ερώτημα είναι αν η κυβέρνηση και η τρόικα έχουν το δικαίωμα να δεσμεύσουν τον τόπο σε μια διαρκή και συνεχώς βαθύτερη ύφεση με προοπτική τη φτώχεια, την ανεργία και την εξαθλίωση.
Η αν ο ελληνικός λαός, και γενικότερα οι λαοί της Ευρώπης, έχουν το δικαίωμα να ακολουθήσουν άλλον δρόμο.
Το δημοψήφισμα χρειάζεται γιατί η κυβέρνηση αυτή δεν έχει καμιά δημοκρατική νομιμοποίηση να προχωρήσει σε συμφωνίες και μέτρα, με ορίζοντα δεκαετίες.
Δεν έχει εξουσιοδότηση από κανέναν να διαλύσει τον κοινωνικό ιστό και να πουλήσει φτηνά την δημόσια περιουσία.
Δεν έχει δικαίωμα να καταστρέψει ολοκληρωτικά το μέλλον για τις επόμενες γενιές.
Υπάρχει άλλος δρόμος.
Κάνουν ότι δεν τον βλέπουν, για να επικαλούνται το επιχείρημα του μονόδρομου.
Κάνουν ότι δεν τον βλέπουν γιατί έτσι αποκρύπτουν την απόλυτη και ολόθερμη ταύτιση τους με τους κερδοσκόπους, τις αγορές, τους τραπεζίτες και το κεφάλαιο, όλους αυτούς που μπροστά στην κρίση, για να σώσουν τα ευρώ τους είναι αποφασισμένοι να ξηλώσουν την Ευρώπη συθέμελα.
Η απάντηση λοιπόν είναι: δημοκρατία τώρα.
Το σχέδιο και η πορεία που προτείνεται να τεθεί στην κρίση του ελληνικού λαού.
Οι πλατείες και οι κοινωνικοί αγώνες
Συντρόφισσες και Σύντροφοι.
Ζούμε σε εποχές ραγδαίων εξελίξεων.
Το κίνημα των πλατειών, που ξεκίνησε από την Τυνησία και την Αίγυπτο και μεταφέρθηκε στην Ισπανία, έχει ήδη εκδηλωθεί στην χώρα μας.
Δεκάδες χιλιάδες πολιτών βρίσκονται στις πλατείες, στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη και τις άλλες ελληνικές πόλεις, υψώνοντας μια τεράστια κραυγή διαμαρτυρίας απέναντι στο Μνημόνιο, τα κυβερνητικά μέτρα, την έλλειψη ελπίδας για το μέλλον.
Το κίνημα αυτό υπερβαίνει τους παραδοσιακούς τρόπους διαμαρτυρίας όπως τους ξέραμε μέχρι σήμερα.
Δεν εντάσσεται σε πανό κομμάτων, οργανώσεων ή συνδικάτων.
Και επίσης έχει παλλαϊκά χαρακτηριστικά. Και απλώνει χέρι αλληλεγγύης και όχι ανταγωνισμού στους Ισπανούς και στους άλλους λαούς της Ευρώπης.
Με τέτοια χαρακτηριστικά, είναι λογικό και επόμενο να έχει και τα θετικά τους στοιχεία και τις αντιφάσεις του.
Αλλά η ουσία είναι μία. Είναι ένα κίνημα ελπιδοφόρο, μια εκδήλωση της λαϊκής αγανάκτησης, που μπορεί να καταστήσει την κοινωνία και τον κόσμο, παράγοντα στις προσεχείς εξελίξεις.
Η δυναμική της μαζικής κοινωνικής αντίστασης κάνει αισθητή την παρουσία της και αυτό είναι σημαντικό.
Προφανώς δεν μπορούμε με ελιτίστικο και σεχταριστικό τρόπο να γυρίζουμε την πλάτη σε όλο αυτό τον κόσμο.
Η λογική αυτή, που θεωρεί λανθασμένο και ύποπτο οτιδήποτε δεν ελέγχει είναι πέρα για πέρα λάθος.
Δεν είναι η δική μας λογική.
Και προφανώς δεν είναι δυνατόν ,αλλά ούτε και μέσα στη δική μας αντίληψη για τα μαζικά κινήματα η σκέψη να επιχειρήσουμε να καπελώσουμε όλον αυτό τον κόσμο, να τον βάλουμε με το ζόρι στο δικό μας πλαίσιο.
Εμείς πρέπει να είμαστε μέσα σε αυτούς τους αγώνες.
Να τους στηρίξουμε και να τους ενισχύσουμε.
ΝΑ πούμε την δική μας άποψη και να ακούσουμε απόψεις άλλων.
ΝΑ συμβάλλουμε στις μαζικές διαδικασίες που έχουν δρομολογηθεί.
ΝΑ είμαστε κομμάτι αυτού του πολύμορφου κοινωνικού κινήματος, με τη δική μας συμβολή, αλλά με σεβασμό στους κανόνες και στην πολυμορφία του.
Και να επιδιώξουμε την επαφή με τις μάζες, με τις ιδέες μας, τις προτάσεις μας και το αγωνιστικό μας παράδειγμα.
Αλλά πάντοτε με σεβασμό στους κανόνες και τις αρχές του κινήματος αυτού. Όχι με πρακτικές εισοδισμού και καπελώματος.
Ας μην ξεχνάμε ότι τα κινήματα αυτά, που έπιασαν τον κοινωνικό παλμό, τη δύναμη του αυθόρμητου και την ανάγκη ολόκληρης της κοινωνίας να κάνει κάτι απέναντι στην ανασφάλεια, την αγωνία και το φόβο, είναι σήμερα η ελπίδα για πάρα πολύ κόσμο.
Πρέπει να προχωρήσουν.
Πρέπει να αναγκάσουν την κυβέρνηση και την πολιτική και οικονομική εξουσία να απαντήσουν και να απολογηθούν.
Πρέπει να κερδίσουν νίκες και να προχωρήσουν.
Και εμείς πρέπει να κάνουμε ότι μπορούμε γι αυτό.
Παράλληλα υπάρχουν και άλλα μέτωπα.
Οι εργαζόμενοι της ΔΕΗ έχουν ξεκινήσει έναν εμβληματικό αγώνα για να αποτρέψουν το ξεπούλημα της επιχείρησης.
Ο αγώνας αυτός θα πάρει διαστάσεις στο άμεσο μέλλον. Και θα επεκταθεί και στις άλλες δημόσιες επιχειρήσεις, κομμάτι του κοινωνικού κράτους που θυσιάζεται σήμερα και μάλιστα σε πολύ χαμηλό αντίτιμο, για να ηρεμήσουν οι δανειστές μας.
Ο αγώνας αυτός πρέπει να γιγαντωθεί, να γίνει συντονισμένα, να κερδίσει την υποστήριξη και τη συμπαράσταση της ελληνικής κοινωνίας.
Και ακόμα υπάρχουν και άλλα μέτωπα στα οποία θα δοθεί η μάχη.
Είναι ο χώρος της εργασιακής επισφάλειας, όπου η κατάργηση κάθε προστασίας για την εργασία, δημιουργεί πια ασφυκτικές καταστάσεις.
Είναι ο χώρος της υγείας και της παιδείας, που καταστρέφονται ολοκληρωτικά. Και είναι βεβαίως το πεδίο της κοινωνικής αλληλεγγύης, όπου οφείλουμε να είμαστε παρόντες.
Μέσα από τοπικές πρωτοβουλίες αλληλεγγύης στις γειτονιές και τους χώρους δουλειάς, μέσα από εναλλακτικούς τρόπους κοινωνικής οργάνωσης, που βοηθούν, ιδιαίτερα τους πιο αδύναμου, να αντιμετωπίσουν τις τρομακτικές επιπτώσεις της κρίσης.
Υπάρχει λοιπόν τεράστιο πεδίο για πολιτική και κοινωνική δράση.
Και το πιο καλό, είναι ότι υπάρχει τώρα πια διάθεση και αισιοδοξία.
Τα πράγματα μπορούν να αλλάξουν. Αλλά θα αλλάξουν μόνο με δράση, πρωτοβουλία και αποφασιστικότητα.
Αυτό είναι το μήνυμα των καιρών που έρχονται.
Επανεκκίνηση ΣΥΡΙΖΑ
Συντρόφισσες και Σύντροφοι
Μέσα στις συνθήκες αυτές, καλούμαστε να υλοποιήσουμε την επανεκκίνηση και την ανασυγκρότηση του ΣΥΡΙΖΑ.
Η ευθύνη πέφτει σε όλες τις δυνάμεις που τον συναποτελούν.
ΟΙ προϋποθέσεις για δυναμική δράση και άνοιγμα στην κοινωνία υπάρχουν.
Το ζήτημα είναι να υπερβούμε οριστικά τις αδυναμίες και τα εκφυλιστικά φαινόμενα.
Όπως αναφέρεται και στο κοινά συμφωνημένο πλαίσιο,
Εγγύηση για να μην επαναληφθούν παρόμοια λάθη, είναι η ειλικρινής επιβεβαίωση της συμφωνίας μας ότι πορευόμαστε όλοι μαζί , η κοινωνική μας γείωση ,η συνεχής εξωστρεφής δράση μας , η ενεργοποίηση του κόσμου του ΣΥΡΙΖΑ και η συμμετοχή του στις πολιτικές διαδικασίες που αφορούν στην κεντρική πολιτική μας παρουσία.
Ας έχουμε επίσης στο μυαλό μας ότι ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι και δεν μπορεί να είναι μόνο η Βαλτετσίου.
Ο ΣΥΡΙΖΑ απευθύνεται σε πάρα πολύ κόσμο της αριστεράς, οργανωμένους και ανένταχτους. Ανθρώπους που ενδεχομένως το προηγούμενο διάστημα πληγώθηκαν και απογοητεύτηκαν.
Πρώτο μέλημα όλων μας πρέπει να είναι η επανενεργοποίηση του κόσμου αυτού.
ΝΑ τους δώσουμε τη δυνατότητα να επανεμπλακεί σε γόνιμες διαδικασίες και σε πλούσια κοινωνική δράση.
Η υπέρβαση του εαυτού μας και των αρνητικών χαρακτηριστικών που παρουσίασε η ριζοσπαστική αριστερά είναι το μεγάλο μας στοίχημα.
Και πρέπει να το αντιμετωπίσουμε με σοβαρότητα και υπευθυνότητα αν θέλουμε να αντιστοιχηθεί η αριστερά στις απαιτήσεις των καιρών, να συσπειρώσει γύρω της ευρύτερες μάζες και να παίξει ρόλο στις κοινωνικές εξελίξεις.
Οικονομική εξόρμηση
Τέλος αλλά όχι έσχατο. Τα οικονομικά του κόμματος.
Η οικονομική εξόρμηση που σχεδιάζουμε πρέπει να γίνει υπόθεση όλων.
Το κόμμα έχει αυξημένες ανάγκες λόγω των συνθηκών.
Αυτό είναι αυτονόητο.
Και αυτό που χρειαζόμαστε περισσότερο από κάθε άλλη φορά, είναι ένα κόμμα οικονομικά ανεξάρτητο.
Που θα στηρίζεται στις δικές του δυνάμεις και στους δικούς του ανθρώπους.
Πρέπει να δώσουμε τον καλύτερο εαυτό μας για την επιτυχία της εξόρμησης αυτής.
Η εφημερίδα και ο σταθμός, που μας φέρνουν σε επαφή με πάρα πολλούς ανθρώπους, αλλά και η ανάγκη για δράση και παρουσία των οργανώσεων, εξαρτώνται άμεσα από τη συμμετοχή του καθενός μας στην προσπάθεια αυτή.
Δεν είναι απλά μια οικονομική εξόρμηση.
ΤΑ χαρακτηριστικά της καμπάνιας αυτής είναι πολιτικά.
Ακόμα και μια συμβολική συμμετοχή από κάποιους ανθρώπους, κάνει πιο στενή την σχέση τους με την οργανωμένη αριστερά και με το κόμμα.
Δική μας υποχρέωση είναι να πείσουμε και να δεσμευτούμε ότι ούτε ένα ευρώ από την εξόρμηση αυτή δεν θα πάει χαμένο.
Κάθε κουπόνι που κόβουμε, κάνει ακόμα πιο δυνατό τον αγώνα ενάντια στο Μνημόνιο και τα κυβερνητικά μέτρα, κάνει ακόμα πιο δυνατή την αριστερά, στην προσπάθεια να αλλάξουμε την τροπή των πραγμάτων.
Τετάρτη 25 Μαΐου 2011
Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου του ΣΥΝ για το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα και τα νέα μέτρα
Κάθε μέρα που περνάει, η αποτυχία του μνημονίου γίνεται τόσο φανερή, που πλέον το μνημόνιο έχει ήδη ξεπεραστεί και έχει ήδη περάσει στην Ιστορία ως η απόλυτη αποτυχία από όποια πλευρά και αν το δει κανείς. Έχει αποτύχει σε όλους τους στόχους που έθεσαν η τρόικα με την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και έχει «επιτύχει» να καταστρέφει μέρα με τη μέρα την πλειοψηφία της κοινωνίας, δημιουργώντας παράλληλα ανασφάλεια και φόβο.
Το χειρότερο, ωστόσο, είναι η επιμονή στην ίδια νεοφιλελεύθερη πολιτική που επιφυλάσσει τη διάλυση των πάντων σε κοινωνικό επίπεδο. Αφού πρώτα χρησιμοποίησαν το δημόσιο για τις πελατειακές τους επιδιώξεις, στη συνέχεια το διέλυσαν και τώρα φτάνουν στο σημείο να θέλουν να κάνουν απολύσεις. Τις δημόσιες επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας, που θα έπρεπε να αποτελούν το βασικό πυλώνα για την ενίσχυση της απασχόλησης και της ανάπτυξης, τις απαξιώνουν, τις διαλύουν, τις «ξεφορτώνουν» από προσωπικό για να της πουλήσουν όσο-όσο σε ιδιώτες, αποκομίζοντας πρόσκαιρα ελάχιστα οφέλη ώστε να καλύψουν μερικές μαύρες τρύπες.
Σε αυτά τα μέτρα έρχεται να προστεθεί η νομιμοποίηση των αυθαιρέτων παράλληλα με την επιβολή ειδικού φόρου κατανάλωσης στην γκαζόζα, δείχνοντας αδιέξοδο, αλλά και πόσο επικίνδυνη είναι για την κοινωνία και το περιβάλλον αυτή η νεοφιλελεύθερη πολιτική σε συνάρτηση με έναν ιδιόμορφο λαϊκισμό, που οδηγεί σε όλα αυτά τα άδικα και καταστροφικά αποτελέσματα.
Όλα τα παραπάνω και ακόμα περισσότερα, βαφτίζονται μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής, που εκτός των άλλων είναι και αντιδημοκρατικά, μιας και ξεπερνάνε την κοινοβουλευτική θητεία της κυβέρνησης και υποθηκεύουν το μέλλον των επόμενων γενεών.
Υπάρχει άλλος δρόμος και αυτός περνάει μέσα από την ενεργοποίηση του λαϊκού παράγοντα ώστε να ανατραπεί το μνημόνιο και να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για μια εναλλακτική πολιτική σε όφελος της κοινωνίας.
To Γραφείο Τύπου
Το χειρότερο, ωστόσο, είναι η επιμονή στην ίδια νεοφιλελεύθερη πολιτική που επιφυλάσσει τη διάλυση των πάντων σε κοινωνικό επίπεδο. Αφού πρώτα χρησιμοποίησαν το δημόσιο για τις πελατειακές τους επιδιώξεις, στη συνέχεια το διέλυσαν και τώρα φτάνουν στο σημείο να θέλουν να κάνουν απολύσεις. Τις δημόσιες επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας, που θα έπρεπε να αποτελούν το βασικό πυλώνα για την ενίσχυση της απασχόλησης και της ανάπτυξης, τις απαξιώνουν, τις διαλύουν, τις «ξεφορτώνουν» από προσωπικό για να της πουλήσουν όσο-όσο σε ιδιώτες, αποκομίζοντας πρόσκαιρα ελάχιστα οφέλη ώστε να καλύψουν μερικές μαύρες τρύπες.
Σε αυτά τα μέτρα έρχεται να προστεθεί η νομιμοποίηση των αυθαιρέτων παράλληλα με την επιβολή ειδικού φόρου κατανάλωσης στην γκαζόζα, δείχνοντας αδιέξοδο, αλλά και πόσο επικίνδυνη είναι για την κοινωνία και το περιβάλλον αυτή η νεοφιλελεύθερη πολιτική σε συνάρτηση με έναν ιδιόμορφο λαϊκισμό, που οδηγεί σε όλα αυτά τα άδικα και καταστροφικά αποτελέσματα.
Όλα τα παραπάνω και ακόμα περισσότερα, βαφτίζονται μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής, που εκτός των άλλων είναι και αντιδημοκρατικά, μιας και ξεπερνάνε την κοινοβουλευτική θητεία της κυβέρνησης και υποθηκεύουν το μέλλον των επόμενων γενεών.
Υπάρχει άλλος δρόμος και αυτός περνάει μέσα από την ενεργοποίηση του λαϊκού παράγοντα ώστε να ανατραπεί το μνημόνιο και να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για μια εναλλακτική πολιτική σε όφελος της κοινωνίας.
To Γραφείο Τύπου
Τρίτη 10 Μαΐου 2011
ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ 11 ΜΑΗ. 1 χρόνος μνημονιο-100 χρόνια πίσω σε δικαιώματα και κατακτήσεις. Να στείλουμε μήνυμα καθολικής αντίστασης.
Η συμπλήρωση ενός χρόνου από την ένταξη της χώρας μας στο Μηχανισμό Στήριξης και την εφαρμογή του νεοφιλελεύθερου Μνημονίου με τις αλλεπάλληλες επικαιροποιήσεις του, βρίσκει το σύνολο του κόσμου της μισθωτής εργασίας, των συνταξιούχων, των νέων και της μεγάλης πλειοψηφίας του ελληνικού λαού, σε μια οδυνηρή και βίαιη φτωχοποίηση, χωρίς τέλος.
Οι εργαζόμενοι πρέπει να μετατρέψουν Την Γενική Απεργία στις 11 Μάη σε μια διαφορετική απεργία. Πρέπει και μπορούμε να στείλουμε το μήνυμα της καθολικής κοινωνικής αντίστασης απέναντι στον πόλεμο που έχουν κηρύξει η κυβέρνηση, η Τρόικα και οι δυνάμεις του κεφαλαίου ενάντια στους εργαζόμενους, στους συνταξιούχους, τους ανέργους.
Η 11η Μάη πρέπει να είναι μια μεγάλη απεργία - απάντηση στη νέα πρωτοφανή επίθεση που έχουν εξαπολύσει η νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και η Τρόικα, μέσω του προγράμματος δημοσιονομικής προσαρμογής, και του «Συμφώνου για το Ευρώ», που «θεσμοθετεί» τη διαρκή λιτότητα και καταδικάζει ολόκληρη τα λαϊκά στρώματα στη φτώχεια.
Η κυβέρνηση και η Τρόικα με εργαλείο το Μνημόνιο, το Σύμφωνο του ευρώ και το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής τσακίζουν ότι κτίσαμε με αγώνες και θυσίες τις τελευταίες δεκαετίες και καταστρέφουν και τα τελευταία ψήγματα των κοινωνικών δικαιωμάτων και της δημοκρατίας. Τσακίζουν μισθούς, συντάξεις, εργασιακές σχέσεις. Τσακίζουν την υγεία, την παιδεία και την Κοινωνική Πρόνοια.
Με τη μαζική συμμετοχή μας στην πανεργατική απεργία στις 11 Μάη, που πρέπει να συνοδευτεί με συγκεκριμένο σχέδιο κλιμάκωσής της, πρέπει να δείξουμε στην Τρόικα, την κυβέρνηση, το κεφάλαιο και τους πρόθυμους πολιτικούς συμμάχους τους, ότι δεν θα τους επιτρέψουμε να μας γυρίσουν πίσω σε εργασιακό καθεστώς δουλείας και ανασφάλειας. Πρέπει να τους απαντήσουμε με την πιο πλατιά εργατική ενότητα.
Να αμφισβητήσουμε το δημόσιο χρέος ως χρέος του ελληνικού λαού, να διεκδικήσουμε τη διαγραφή ενός μεγάλου μέρους του, την εθνικοποίηση – κοινωνικοποίηση των τραπεζών, την αναπτυξιακή παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας μας, τη διέξοδο από την κρίση και τη σοσιαλιστική προοπτική.
Μπορούμε να ξεπεράσουμε την συμβιβαστική στάση της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας (ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ) με την οργάνωση και κινητοποίηση της εργατικής βάσης και την συγκρότηση Επιτροπών Αγώνα και αλληλεγγύης σε κάθε χώρο εργασίας, κατοικίας και σπουδών.
Η κυβέρνηση δεν έχει καμία δημοκρατική νομιμοποίηση να σύρει τους εργαζόμενους σε διαρκή λιτότητα και να εκποιήσει το δημόσιο πλούτο
Η πανεργατική απεργία στις 11 Μάη πρέπει να είναι οι αγωνιστική αφετηρία του εργατικού κινήματος για την ανατροπή της κυβέρνησης του Γ. Παπανδρέου και των αντικοινωνικών πολιτικών της. Για τη συγκρότηση μιας νέας κοινωνικής και πολιτικής πλειοψηφίας με πυρήνα την Αριστερά, η οποία θα βγάλει την χώρα μας από το μνημόνιο και θα προωθήσει μια πολιτική που θα καλύπτει τις ανάγκες του λαού και όχι των πιστωτών και του κεφαλαίου.
Οι εργαζόμενοι δεν χρωστούν τίποτε σ’ αυτούς που λήστεψαν και λεηλάτησαν τη χώρα μας.
Να διαγραφεί ένα μεγάλο μέρος το χρέους.
Να φορολογηθούν οι πλούσιοι και οι μεγάλες επιχειρήσεις
Μειώστε τώρα τους εξοπλισμούς
Εθνικοποίηση – κοινωνικοποίηση των τραπεζών
Απαγόρευση των απολύσεων- Μαζικές προσλήψεις σε υγεία, παιδεία, σε όλες τις κοινωνικές υπηρεσίες Καμιά περικοπή σε μισθούς και συντάξεις
Όχι ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου
ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΜΑΖΙΚΑ ΚΑΙ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΑ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ
Όλοι στη συγκέντρωση στις 10.30π.μ στο Εργατικό Κέντρο
ΔΙΚΤΥΟ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΩΝ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ
Οι εργαζόμενοι πρέπει να μετατρέψουν Την Γενική Απεργία στις 11 Μάη σε μια διαφορετική απεργία. Πρέπει και μπορούμε να στείλουμε το μήνυμα της καθολικής κοινωνικής αντίστασης απέναντι στον πόλεμο που έχουν κηρύξει η κυβέρνηση, η Τρόικα και οι δυνάμεις του κεφαλαίου ενάντια στους εργαζόμενους, στους συνταξιούχους, τους ανέργους.
Η 11η Μάη πρέπει να είναι μια μεγάλη απεργία - απάντηση στη νέα πρωτοφανή επίθεση που έχουν εξαπολύσει η νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και η Τρόικα, μέσω του προγράμματος δημοσιονομικής προσαρμογής, και του «Συμφώνου για το Ευρώ», που «θεσμοθετεί» τη διαρκή λιτότητα και καταδικάζει ολόκληρη τα λαϊκά στρώματα στη φτώχεια.
Η κυβέρνηση και η Τρόικα με εργαλείο το Μνημόνιο, το Σύμφωνο του ευρώ και το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής τσακίζουν ότι κτίσαμε με αγώνες και θυσίες τις τελευταίες δεκαετίες και καταστρέφουν και τα τελευταία ψήγματα των κοινωνικών δικαιωμάτων και της δημοκρατίας. Τσακίζουν μισθούς, συντάξεις, εργασιακές σχέσεις. Τσακίζουν την υγεία, την παιδεία και την Κοινωνική Πρόνοια.
Με τη μαζική συμμετοχή μας στην πανεργατική απεργία στις 11 Μάη, που πρέπει να συνοδευτεί με συγκεκριμένο σχέδιο κλιμάκωσής της, πρέπει να δείξουμε στην Τρόικα, την κυβέρνηση, το κεφάλαιο και τους πρόθυμους πολιτικούς συμμάχους τους, ότι δεν θα τους επιτρέψουμε να μας γυρίσουν πίσω σε εργασιακό καθεστώς δουλείας και ανασφάλειας. Πρέπει να τους απαντήσουμε με την πιο πλατιά εργατική ενότητα.
Να αμφισβητήσουμε το δημόσιο χρέος ως χρέος του ελληνικού λαού, να διεκδικήσουμε τη διαγραφή ενός μεγάλου μέρους του, την εθνικοποίηση – κοινωνικοποίηση των τραπεζών, την αναπτυξιακή παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας μας, τη διέξοδο από την κρίση και τη σοσιαλιστική προοπτική.
Μπορούμε να ξεπεράσουμε την συμβιβαστική στάση της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας (ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ) με την οργάνωση και κινητοποίηση της εργατικής βάσης και την συγκρότηση Επιτροπών Αγώνα και αλληλεγγύης σε κάθε χώρο εργασίας, κατοικίας και σπουδών.
Η κυβέρνηση δεν έχει καμία δημοκρατική νομιμοποίηση να σύρει τους εργαζόμενους σε διαρκή λιτότητα και να εκποιήσει το δημόσιο πλούτο
Η πανεργατική απεργία στις 11 Μάη πρέπει να είναι οι αγωνιστική αφετηρία του εργατικού κινήματος για την ανατροπή της κυβέρνησης του Γ. Παπανδρέου και των αντικοινωνικών πολιτικών της. Για τη συγκρότηση μιας νέας κοινωνικής και πολιτικής πλειοψηφίας με πυρήνα την Αριστερά, η οποία θα βγάλει την χώρα μας από το μνημόνιο και θα προωθήσει μια πολιτική που θα καλύπτει τις ανάγκες του λαού και όχι των πιστωτών και του κεφαλαίου.
Οι εργαζόμενοι δεν χρωστούν τίποτε σ’ αυτούς που λήστεψαν και λεηλάτησαν τη χώρα μας.
Να διαγραφεί ένα μεγάλο μέρος το χρέους.
Να φορολογηθούν οι πλούσιοι και οι μεγάλες επιχειρήσεις
Μειώστε τώρα τους εξοπλισμούς
Εθνικοποίηση – κοινωνικοποίηση των τραπεζών
Απαγόρευση των απολύσεων- Μαζικές προσλήψεις σε υγεία, παιδεία, σε όλες τις κοινωνικές υπηρεσίες Καμιά περικοπή σε μισθούς και συντάξεις
Όχι ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου
ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΜΑΖΙΚΑ ΚΑΙ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΑ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ
Όλοι στη συγκέντρωση στις 10.30π.μ στο Εργατικό Κέντρο
ΔΙΚΤΥΟ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΩΝ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ
Σάββατο 30 Απριλίου 2011
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ
1η ΜΑΗ 2011 και πανεργατική απεργία στις 11 Μάη: Αγωνιζόμαστε ενάντια στα αντεργατικά μέτρα κυβέρνησης και τρόικας
Όλοι/ες στις Πρωτομαγιάτικες και απεργιακές Συγκεντρώσεις των Συνδικάτων
Πρέβεζα, 10:00 πμ στο χώρο του Εργατικού Κέντρου
Εργαζόμενοι, εργαζόμενες, νέοι, νέες, άνεργοι, μετανάστες
Η Εργατική Πρωτομαγιά είναι μια μέρα μνήμης και τιμής στους αγώνες της εργατικής τάξης, που ξεκίνησαν από το Σικάγο το 1886 για τη διεκδίκηση του 8ωρου και συνεχίζονται ακατάπαυστα μέχρι σήμερα ενάντια στην καπιταλιστική εκμετάλλευση, στην κάθε είδους καταπίεση, στον πόλεμο και τον ιμπεριαλισμό.
Αυτή την περίοδο στη χώρα μας οι εργαζόμενοι, οι νέοι και οι νέες, δέχονται μια πρωτοφανή επίθεση από την κυβέρνηση, την τρόικα και το κεφάλαιο.
Η χρονική επιμήκυνση της αποπληρωμής του δανείου των 110 δισ. της Τρόικας συνοδεύεται με νέους ακόμα πιο επαχθείς για τους εργαζόμενους όρους, με ληστρικά επιτόκια και διαρκή λιτότητα και επιτήρηση της χώρας μας.
Η κυβέρνηση και η Τρόικα, την ίδια στιγμή που δίνουν χαριστικά στις τράπεζες άλλα 30 δισ. (συνολικά μέχρι τώρα 108 δις.), ετοιμάζουν ως συνέχεια του μνημονίου με το ενδιάμεσο δημοσιονομικό πλαίσιο 2012-2015 μία νέα πιο μεγάλη λεηλασία, ύψους 26 δισ. σε βάρος των εργαζομένων. Με το πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων των 50 δισ. «ξεπουλούν» τον δημόσιο πλούτο προωθώντας το μεγαλύτερο στην ιστορία της χώρας μας εθνικό, οικονομικό, κοινωνικό και οικολογικό έγκλημα.
Τα αλλεπάλληλα κυβερνητικά και τροικανά αντιλαϊκά μέτρα αυξάνουν την ύφεση, τη φτώχεια και την ανεργία, διαλύουν το κοινωνικό κράτος (παιδεία, υγεία, ασφάλιση, πρόνοια). Η τρομοκρατία της πιθανής χρεοκοπίας της χώρας χρησιμοποιείται από την κυβέρνηση για την χρεοκοπία των λαϊκών στρωμάτων με το «κούρεμα» μισθών και συντάξεων και την κατάργηση δημοκρατικών δικαιωμάτων.
Η προωθούμενη υπό την κηδεμονία της τρόικας αναδιάρθρωση του δημοσίου χρέους θα είναι προς όφελος των τοκογλύφων πιστωτών της χώρας μας και σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων.
Η κυβέρνηση για να αντιμετωπίσει τις κοινωνικές αντιστάσεις έχει εξαπολύσει ένα τσουνάμι αυταρχισμού, κρατικής καταστολής, ποινικοποίησης των κοινωνικών αγώνων και στοχοποίησης του ΣΥΡΙΖΑ και των κινημάτων κοινωνικής αντίστασης (διόδια, εισιτήρια, κλπ). Επίσης με την υπονόμευση των κλαδικών συλλογικών συμβάσεων και την γενίκευση των ατομικών συμβάσεων εργασίας οδηγεί σε περιθωριοποίηση και απαξίωση το εργατικό-συνδικαλιστικό κίνημα.
Το «Σύμφωνο για το ευρώ», που ψηφίστηκε στη σύνοδο κορυφής της ΕΕ και από την κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου, οδηγεί σε αιώνια λιτότητα, δραματική μείωση των μισθών, πλήρη ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης. Ο ΣΥΡΙΖΑ ζητάει να γίνει δημοψήφισμα για να μιλήσει ο ελληνικός λαός.
Ορισμένα από τα μέτρα που θα παρθούν στη χώρα μας σε εφαρμογή του «συμφώνου για το ευρώ» και του μεσοπρόθεσμου δημοσιονομικού πλαισίου 2012-2015, είναι:
• Απολύσεις σε όλο το φάσμα του Δημόσιου, ευρύτερου Δημόσιου και ιδιωτικού τομέα και περικοπές μέσα στο 2012 των επιδομάτων ανεργίας.
• Διάλυση των εργασιακών σχέσεων.
• Ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου, που έχει απομείνει υπό δημόσια ιδιοκτησία ή έλεγχο, συρρίκνωση και εν συνεχεία ακόμα μεγαλύτερη εμπορευματοποίηση των δημοσίων κοινωνικών αγαθών (υγείας, παιδείας, πρόνοιας κλπ).
• Δραστική μείωση των επικουρικών συντάξεων, περικοπή της λίστας των βαρέων και ανθυγιεινών επαγγελμάτων και των δικαιούχων του ΕΚΑΣ, αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης.
• Νέα μείωση των μισθών στο Δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα.
• Περικοπές των κοινωνικών επιδομάτων (ΑΜΕΑ, πολυτέκνων κλπ) μέσω της σύνδεσής τους με εισοδηματικά και περιουσιακά κριτήρια.
• Περικοπή ή μερική κατάργηση 980 κοινωνικών φοροαπαλλαγών (ιατρικές δαπάνες, ενοίκια, δίδακτρα, τόκοι στεγαστικών δανείων κλπ).
• Ένταξη στον ανώτατο συντελεστή ΦΠΑ (23%) δεκάδων ειδών πλατιάς λαϊκής κατανάλωσης και αυξήσεις στα τιμολόγια των ΔΕΚΟ.
Εργαζόμενοι, εργαζόμενες, άνεργοι και συνταξιούχοι,
Με τη μαζική συμμετοχή μας στις Πρωτομαγιάτικες συγκεντρώσεις και στην πανεργατική απεργία στις 11 Μάη, που πρέπει να συνοδευτεί με συγκεκριμένο σχέδιο κλιμάκωσής της, πρέπει να δείξουμε στην Τρόικα, την κυβέρνηση, το κεφάλαιο και τους πρόθυμους πολιτικούς συμμάχους τους, ότι δεν θα τους επιτρέψουμε να μας γυρίσουν πίσω σε εργασιακό καθεστώς δουλείας και ανασφάλειας. Πρέπει να τους απαντήσουμε με την κοινή δράση όλης της Αριστεράς, την πιο πλατιά εργατική ενότητα, με λαϊκή - εργατική εξέγερση.
Να αμφισβητήσουμε το δημόσιο χρέος ως χρέος του ελληνικού λαού, να διεκδικήσουμε τη διαγραφή ενός μεγάλου μέρους του, την εθνικοποίηση – κοινωνικοποίηση των τραπεζών, την αναπτυξιακή παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας μας, τη διέξοδο από την κρίση και τη σοσιαλιστική προοπτική.
Μπορούμε να ξεπεράσουμε την συμβιβαστική στάση της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας (ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ) και την πολιτική περιχαράκωσης του ΠΑΜΕ με την οργάνωση και κινητοποίηση της εργατικής βάσης και την συγκρότηση Επιτροπών Αγώνα και αλληλεγγύης σε κάθε χώρο εργασίας, κατοικίας και σπουδών.
Η κυβέρνηση δεν έχει καμία δημοκρατική νομιμοποίηση να σύρει τους εργαζόμενους σε διαρκή λιτότητα και να εκποιήσει το δημόσιο πλούτο. Δεν εκλέχτηκε με βάση τέτοια προγραμματική δέσμευση και ο χρονικός ορίζοντας εφαρμογής των προωθούμενων νέων αντικοινωνικών μέτρων υπερβαίνει την κυβερνητική θητεία της.
Η φετινή Πρωτομαγιά και η πανεργατική απεργία στις 11 Μάη πρέπει να είναι οι αγωνιστικές αφετηρίες του εργατικού κινήματος για την ανατροπή της κυβέρνησης του Γ. Παπανδρέου και των αντικοινωνικών πολιτικών της. Για τη συγκρότηση μιας νέας κοινωνικής και πολιτικής πλειοψηφίας με πυρήνα την Αριστερά, η οποία θα βγάλει την χώρα μας από το μνημόνιο και θα προωθήσει μια πολιτική που θα καλύπτει τις ανάγκες του λαού και όχι των πιστωτών και του κεφαλαίου.
Οι εργαζόμενοι δεν χρωστούν τίποτε σε αυτούς που λήστεψαν και λεηλάτησαν τη χώρα μας.
Φορολογήστε τους πλούσιους και τις μεγάλες επιχειρήσεις
Μειώστε τώρα τους εξοπλισμούς Εθνικοποίηση – κοινωνικοποίηση των τραπεζών Απαγόρευση των απολύσεων Κατάργηση της ελαστικής και ανασφάλιστης εργασίας Μαζικές προσλήψεις σε υγεία, παιδεία, σε όλες τις κοινωνικές υπηρεσίες Καμιά περικοπή σε μισθούς και συντάξεις Ίσα δικαιώματα σε όλους τους μετανάστες
Δίκτυο Συνδικαλιστών Ριζοσπαστικής Αριστεράς
Όλοι/ες στις Πρωτομαγιάτικες και απεργιακές Συγκεντρώσεις των Συνδικάτων
Πρέβεζα, 10:00 πμ στο χώρο του Εργατικού Κέντρου
Εργαζόμενοι, εργαζόμενες, νέοι, νέες, άνεργοι, μετανάστες
Η Εργατική Πρωτομαγιά είναι μια μέρα μνήμης και τιμής στους αγώνες της εργατικής τάξης, που ξεκίνησαν από το Σικάγο το 1886 για τη διεκδίκηση του 8ωρου και συνεχίζονται ακατάπαυστα μέχρι σήμερα ενάντια στην καπιταλιστική εκμετάλλευση, στην κάθε είδους καταπίεση, στον πόλεμο και τον ιμπεριαλισμό.
Αυτή την περίοδο στη χώρα μας οι εργαζόμενοι, οι νέοι και οι νέες, δέχονται μια πρωτοφανή επίθεση από την κυβέρνηση, την τρόικα και το κεφάλαιο.
Η χρονική επιμήκυνση της αποπληρωμής του δανείου των 110 δισ. της Τρόικας συνοδεύεται με νέους ακόμα πιο επαχθείς για τους εργαζόμενους όρους, με ληστρικά επιτόκια και διαρκή λιτότητα και επιτήρηση της χώρας μας.
Η κυβέρνηση και η Τρόικα, την ίδια στιγμή που δίνουν χαριστικά στις τράπεζες άλλα 30 δισ. (συνολικά μέχρι τώρα 108 δις.), ετοιμάζουν ως συνέχεια του μνημονίου με το ενδιάμεσο δημοσιονομικό πλαίσιο 2012-2015 μία νέα πιο μεγάλη λεηλασία, ύψους 26 δισ. σε βάρος των εργαζομένων. Με το πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων των 50 δισ. «ξεπουλούν» τον δημόσιο πλούτο προωθώντας το μεγαλύτερο στην ιστορία της χώρας μας εθνικό, οικονομικό, κοινωνικό και οικολογικό έγκλημα.
Τα αλλεπάλληλα κυβερνητικά και τροικανά αντιλαϊκά μέτρα αυξάνουν την ύφεση, τη φτώχεια και την ανεργία, διαλύουν το κοινωνικό κράτος (παιδεία, υγεία, ασφάλιση, πρόνοια). Η τρομοκρατία της πιθανής χρεοκοπίας της χώρας χρησιμοποιείται από την κυβέρνηση για την χρεοκοπία των λαϊκών στρωμάτων με το «κούρεμα» μισθών και συντάξεων και την κατάργηση δημοκρατικών δικαιωμάτων.
Η προωθούμενη υπό την κηδεμονία της τρόικας αναδιάρθρωση του δημοσίου χρέους θα είναι προς όφελος των τοκογλύφων πιστωτών της χώρας μας και σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων.
Η κυβέρνηση για να αντιμετωπίσει τις κοινωνικές αντιστάσεις έχει εξαπολύσει ένα τσουνάμι αυταρχισμού, κρατικής καταστολής, ποινικοποίησης των κοινωνικών αγώνων και στοχοποίησης του ΣΥΡΙΖΑ και των κινημάτων κοινωνικής αντίστασης (διόδια, εισιτήρια, κλπ). Επίσης με την υπονόμευση των κλαδικών συλλογικών συμβάσεων και την γενίκευση των ατομικών συμβάσεων εργασίας οδηγεί σε περιθωριοποίηση και απαξίωση το εργατικό-συνδικαλιστικό κίνημα.
Το «Σύμφωνο για το ευρώ», που ψηφίστηκε στη σύνοδο κορυφής της ΕΕ και από την κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου, οδηγεί σε αιώνια λιτότητα, δραματική μείωση των μισθών, πλήρη ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης. Ο ΣΥΡΙΖΑ ζητάει να γίνει δημοψήφισμα για να μιλήσει ο ελληνικός λαός.
Ορισμένα από τα μέτρα που θα παρθούν στη χώρα μας σε εφαρμογή του «συμφώνου για το ευρώ» και του μεσοπρόθεσμου δημοσιονομικού πλαισίου 2012-2015, είναι:
• Απολύσεις σε όλο το φάσμα του Δημόσιου, ευρύτερου Δημόσιου και ιδιωτικού τομέα και περικοπές μέσα στο 2012 των επιδομάτων ανεργίας.
• Διάλυση των εργασιακών σχέσεων.
• Ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου, που έχει απομείνει υπό δημόσια ιδιοκτησία ή έλεγχο, συρρίκνωση και εν συνεχεία ακόμα μεγαλύτερη εμπορευματοποίηση των δημοσίων κοινωνικών αγαθών (υγείας, παιδείας, πρόνοιας κλπ).
• Δραστική μείωση των επικουρικών συντάξεων, περικοπή της λίστας των βαρέων και ανθυγιεινών επαγγελμάτων και των δικαιούχων του ΕΚΑΣ, αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης.
• Νέα μείωση των μισθών στο Δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα.
• Περικοπές των κοινωνικών επιδομάτων (ΑΜΕΑ, πολυτέκνων κλπ) μέσω της σύνδεσής τους με εισοδηματικά και περιουσιακά κριτήρια.
• Περικοπή ή μερική κατάργηση 980 κοινωνικών φοροαπαλλαγών (ιατρικές δαπάνες, ενοίκια, δίδακτρα, τόκοι στεγαστικών δανείων κλπ).
• Ένταξη στον ανώτατο συντελεστή ΦΠΑ (23%) δεκάδων ειδών πλατιάς λαϊκής κατανάλωσης και αυξήσεις στα τιμολόγια των ΔΕΚΟ.
Εργαζόμενοι, εργαζόμενες, άνεργοι και συνταξιούχοι,
Με τη μαζική συμμετοχή μας στις Πρωτομαγιάτικες συγκεντρώσεις και στην πανεργατική απεργία στις 11 Μάη, που πρέπει να συνοδευτεί με συγκεκριμένο σχέδιο κλιμάκωσής της, πρέπει να δείξουμε στην Τρόικα, την κυβέρνηση, το κεφάλαιο και τους πρόθυμους πολιτικούς συμμάχους τους, ότι δεν θα τους επιτρέψουμε να μας γυρίσουν πίσω σε εργασιακό καθεστώς δουλείας και ανασφάλειας. Πρέπει να τους απαντήσουμε με την κοινή δράση όλης της Αριστεράς, την πιο πλατιά εργατική ενότητα, με λαϊκή - εργατική εξέγερση.
Να αμφισβητήσουμε το δημόσιο χρέος ως χρέος του ελληνικού λαού, να διεκδικήσουμε τη διαγραφή ενός μεγάλου μέρους του, την εθνικοποίηση – κοινωνικοποίηση των τραπεζών, την αναπτυξιακή παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας μας, τη διέξοδο από την κρίση και τη σοσιαλιστική προοπτική.
Μπορούμε να ξεπεράσουμε την συμβιβαστική στάση της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας (ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ) και την πολιτική περιχαράκωσης του ΠΑΜΕ με την οργάνωση και κινητοποίηση της εργατικής βάσης και την συγκρότηση Επιτροπών Αγώνα και αλληλεγγύης σε κάθε χώρο εργασίας, κατοικίας και σπουδών.
Η κυβέρνηση δεν έχει καμία δημοκρατική νομιμοποίηση να σύρει τους εργαζόμενους σε διαρκή λιτότητα και να εκποιήσει το δημόσιο πλούτο. Δεν εκλέχτηκε με βάση τέτοια προγραμματική δέσμευση και ο χρονικός ορίζοντας εφαρμογής των προωθούμενων νέων αντικοινωνικών μέτρων υπερβαίνει την κυβερνητική θητεία της.
Η φετινή Πρωτομαγιά και η πανεργατική απεργία στις 11 Μάη πρέπει να είναι οι αγωνιστικές αφετηρίες του εργατικού κινήματος για την ανατροπή της κυβέρνησης του Γ. Παπανδρέου και των αντικοινωνικών πολιτικών της. Για τη συγκρότηση μιας νέας κοινωνικής και πολιτικής πλειοψηφίας με πυρήνα την Αριστερά, η οποία θα βγάλει την χώρα μας από το μνημόνιο και θα προωθήσει μια πολιτική που θα καλύπτει τις ανάγκες του λαού και όχι των πιστωτών και του κεφαλαίου.
Οι εργαζόμενοι δεν χρωστούν τίποτε σε αυτούς που λήστεψαν και λεηλάτησαν τη χώρα μας.
Φορολογήστε τους πλούσιους και τις μεγάλες επιχειρήσεις
Μειώστε τώρα τους εξοπλισμούς Εθνικοποίηση – κοινωνικοποίηση των τραπεζών Απαγόρευση των απολύσεων Κατάργηση της ελαστικής και ανασφάλιστης εργασίας Μαζικές προσλήψεις σε υγεία, παιδεία, σε όλες τις κοινωνικές υπηρεσίες Καμιά περικοπή σε μισθούς και συντάξεις Ίσα δικαιώματα σε όλους τους μετανάστες
Δίκτυο Συνδικαλιστών Ριζοσπαστικής Αριστεράς
Παρασκευή 25 Μαρτίου 2011
ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ Κ.Ο. ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ,ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑ
Είναι πια απολύτως σαφές ότι με πλήρη κυβερνητική κάλυψη εξυφαίνεται μια πρωτοφανής πολιτική σκευωρία σε βάρος του ΣΥΡΙΖΑ.
Αφορμή, η απόλυτα δικαιολογημένη αγανάκτηση του κόσμου και οι αυθόρμητες αντιδράσεις του στην κυβερνητική πολιτική.
Αιτία, το πλήρες αδιέξοδο στο οποίο έχει περιέλθει η κυβέρνηση.
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος χθες έκανε ένα βήμα παραπέρα στον ολισθηρό δρόμο που έχει επιλέξει η κυβέρνηση. Από τα συστηματικά ψεύδη πέρασε στην προαναγγελία προβοκάτσιας. Προβοκάτσια εις βάρος του ΣΥΡΙΖΑ, εις βάρος της αριστεράς, εις βάρος του λαϊκού κινήματος.
Αν η κυβέρνηση πιστεύει ότι είμαστε μια αριστερά παντός καιρού για να της αποδίδει όσα δεν αντέχει, πολύ σύντομα θα κατανοήσει ότι δεν είμαστε ο αδύναμος κρίκος της πολιτικής ζωής, ούτε οι πανταχού παρόντες.
Είμαστε μία αριστερά με ιστορία δημοκρατικών αγώνων, που έχει υποστεί τη βία και σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται να αποστασιοποιηθεί από τις δικαιολογημένες αντιδράσεις και από τους αγώνες του ελληνικού λαού.
Η βία αποτελούσε πάντοτε το καταφύγιο των πιο σκοτεινών κύκλων εξουσίας όταν αισθάνονται ότι χάνουν το έδαφος κάτω από τα πόδια τους. Δεν ήταν ποτέ και ούτε είναι επιλογή της αριστεράς. Τη βία την επιλέγουν όλοι όσοι θέλουν τον κόσμο κλεισμένο στο σπίτι του και όχι πρωταγωνιστή.
Καταστούμε λοιπόν σαφές: Δεν πρόκειται να κάνουμε δηλώσεις μετάνοιας για τις μελλοντικές κινητοποιήσεις του λαού, για τις οποίες εργαζόμαστε και επιθυμούμε να καταστούν κόμβοι πολιτικών εξελίξεων και ορόσημα μιας μεγάλης δημοκρατικής αλλαγής που έχει ανάγκη ο τόπος.
Κατανοούμε απολύτως ότι η κυβέρνηση, στον πανικό που βρίσκεται, έχει κάθε λόγο να αποτρέψει τη συνάντηση της λαϊκής δυσαρέσκειας με την εναλλακτική ρεαλιστική πρόταση της αριστεράς. Δεν θα επιτρέψουμε όμως ούτε την κατασυκοφάντηση του χώρου μας, ούτε βέβαια και την πολιτική απομόνωση των πολιτών που αντιδρούν στην κυβερνητική πολιτική. Στέλνουμε ένα σαφές μήνυμα στους κυβερνητικούς κύκλους που προαναγγέλλουν ευρείας κλίμακας προβοκάτσιες: Να εγκαταλείψετε αμέσως τα σχέδια αυτά. Και καλούμε τα μέλη και τους φίλους του ΣΥΡΙΖΑ σε αγωνιστική εγρήγορση. Καλούμε όμως και όλο το δημοκρατικό λαό να υπερασπιστεί την αξιοπρέπεια και το μέλλον του με μαζικές ειρηνικές παρεμβάσεις και διαδηλώσεις.
23/3/2011
ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ
Αφορμή, η απόλυτα δικαιολογημένη αγανάκτηση του κόσμου και οι αυθόρμητες αντιδράσεις του στην κυβερνητική πολιτική.
Αιτία, το πλήρες αδιέξοδο στο οποίο έχει περιέλθει η κυβέρνηση.
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος χθες έκανε ένα βήμα παραπέρα στον ολισθηρό δρόμο που έχει επιλέξει η κυβέρνηση. Από τα συστηματικά ψεύδη πέρασε στην προαναγγελία προβοκάτσιας. Προβοκάτσια εις βάρος του ΣΥΡΙΖΑ, εις βάρος της αριστεράς, εις βάρος του λαϊκού κινήματος.
Αν η κυβέρνηση πιστεύει ότι είμαστε μια αριστερά παντός καιρού για να της αποδίδει όσα δεν αντέχει, πολύ σύντομα θα κατανοήσει ότι δεν είμαστε ο αδύναμος κρίκος της πολιτικής ζωής, ούτε οι πανταχού παρόντες.
Είμαστε μία αριστερά με ιστορία δημοκρατικών αγώνων, που έχει υποστεί τη βία και σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται να αποστασιοποιηθεί από τις δικαιολογημένες αντιδράσεις και από τους αγώνες του ελληνικού λαού.
Η βία αποτελούσε πάντοτε το καταφύγιο των πιο σκοτεινών κύκλων εξουσίας όταν αισθάνονται ότι χάνουν το έδαφος κάτω από τα πόδια τους. Δεν ήταν ποτέ και ούτε είναι επιλογή της αριστεράς. Τη βία την επιλέγουν όλοι όσοι θέλουν τον κόσμο κλεισμένο στο σπίτι του και όχι πρωταγωνιστή.
Καταστούμε λοιπόν σαφές: Δεν πρόκειται να κάνουμε δηλώσεις μετάνοιας για τις μελλοντικές κινητοποιήσεις του λαού, για τις οποίες εργαζόμαστε και επιθυμούμε να καταστούν κόμβοι πολιτικών εξελίξεων και ορόσημα μιας μεγάλης δημοκρατικής αλλαγής που έχει ανάγκη ο τόπος.
Κατανοούμε απολύτως ότι η κυβέρνηση, στον πανικό που βρίσκεται, έχει κάθε λόγο να αποτρέψει τη συνάντηση της λαϊκής δυσαρέσκειας με την εναλλακτική ρεαλιστική πρόταση της αριστεράς. Δεν θα επιτρέψουμε όμως ούτε την κατασυκοφάντηση του χώρου μας, ούτε βέβαια και την πολιτική απομόνωση των πολιτών που αντιδρούν στην κυβερνητική πολιτική. Στέλνουμε ένα σαφές μήνυμα στους κυβερνητικούς κύκλους που προαναγγέλλουν ευρείας κλίμακας προβοκάτσιες: Να εγκαταλείψετε αμέσως τα σχέδια αυτά. Και καλούμε τα μέλη και τους φίλους του ΣΥΡΙΖΑ σε αγωνιστική εγρήγορση. Καλούμε όμως και όλο το δημοκρατικό λαό να υπερασπιστεί την αξιοπρέπεια και το μέλλον του με μαζικές ειρηνικές παρεμβάσεις και διαδηλώσεις.
23/3/2011
ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ
Δευτέρα 21 Μαρτίου 2011
Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου του ΣΥΝ για τη Λιβύη
Στεκόμαστε αλληλέγγυοι στους αγώνες του λιβυκού λαού για δημοκρατία, ανεξαρτησία και λαϊκή κυριαρχία και είμαστε ενάντια στις επεμβάσεις των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων για το μοίρασμα των πετρελαίων και τη διασφάλιση της ηγεμονίας τους στην περιοχή.
Καταδικάζουμε την πολεμική επιχείρηση ενάντια στη Λιβύη. Η γαλλοβρετανικής εμπνεύσεως συμμαχία με τη συμμετοχή ΗΠΑ και ΝΑΤΟ δε μπορεί να είναι η απάντηση στην ανάγκη του λιβυκού λαού για δημοκρατία και αυτοδιάθεση, μακριά από τις φρικαλεότητες του καθεστώτος Καντάφι.
Οι χώρες που συμμετέχουν στην επίθεση έχουν συγκεκριμένα οικονομικά και γεωστρατηγικά συμφέροντα και το δήθεν ανθρωπιστικό τους ενδιαφέρον είναι το προκάλυμμα των ιμπεριαλιστικών τους επιδιώξεων. Ο Καντάφι υπήρξε προνομιακός τους συνομιλητής, έχει δικά τους όπλα και μέχρι πρόσφατα εξυπηρετούσε τα δικά τους συμφέροντα.
Είμαστε κατηγορηματικά αντίθετοι στην εμπλοκή της Ελλάδας στις στρατιωτικές επιχειρήσεις. Η Ελλάδα έχει υπογράψει μνημόνιο με το ΝΑΤΟ από το 2009 επί κυβέρνησης ΝΔ και με τη σύμφωνη γνώμη του ΛΑΟΣ, το οποίο δίνει εν λευκώ επιταγή στο ΝΑΤΟ για χρησιμοποίηση των βάσεων στην Ελλάδα. Η ελληνική κυβέρνηση εγκρίνει μια νατοϊκή επιχείρηση, και οι επακόλουθες νατοϊκές ενέργειες είναι μόνο στη δικαιοδοσία του ΝΑΤΟ και όχι της Ελλάδας. Μέχρι το 2009 απαιτούνταν έγκριση της κάθε νατοϊκής ενέργειας χωριστά. Αυτό καταλύει πλήρως τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας, πράγμα για το οποίο το ΠΑΣΟΚ ως αντιπολίτευση κατηγορούσε την τότε κυβέρνηση της ΝΔ, ενώ τώρα θα το δούμε να εφαρμόζεται και στην πράξη με το ίδιο ως κυβέρνηση.
Σε αυτόν τον πόλεμο η Ελλάδα δεν έχει καμία θέση και η ελληνική κυβέρνηση δεν έχει καμία νομιμοποίηση να σύρει τη χώρα σε επικίνδυνους σχεδιασμούς, τόσο για τη σταθερότητα και την ασφάλεια στην περιοχή, όσο και για τον ίδιο το λιβυκό λαό. Το ελληνικό κοινοβούλιο δεν μπορεί απλώς να παρατηρεί τις αποφάσεις της κυβέρνησης για συμμετοχή στους πολεμικούς σχεδιασμούς και το θέμα πρέπει άμεσα να συζητηθεί στη Βουλή.
To Γραφείο Τύπου
Καταδικάζουμε την πολεμική επιχείρηση ενάντια στη Λιβύη. Η γαλλοβρετανικής εμπνεύσεως συμμαχία με τη συμμετοχή ΗΠΑ και ΝΑΤΟ δε μπορεί να είναι η απάντηση στην ανάγκη του λιβυκού λαού για δημοκρατία και αυτοδιάθεση, μακριά από τις φρικαλεότητες του καθεστώτος Καντάφι.
Οι χώρες που συμμετέχουν στην επίθεση έχουν συγκεκριμένα οικονομικά και γεωστρατηγικά συμφέροντα και το δήθεν ανθρωπιστικό τους ενδιαφέρον είναι το προκάλυμμα των ιμπεριαλιστικών τους επιδιώξεων. Ο Καντάφι υπήρξε προνομιακός τους συνομιλητής, έχει δικά τους όπλα και μέχρι πρόσφατα εξυπηρετούσε τα δικά τους συμφέροντα.
Είμαστε κατηγορηματικά αντίθετοι στην εμπλοκή της Ελλάδας στις στρατιωτικές επιχειρήσεις. Η Ελλάδα έχει υπογράψει μνημόνιο με το ΝΑΤΟ από το 2009 επί κυβέρνησης ΝΔ και με τη σύμφωνη γνώμη του ΛΑΟΣ, το οποίο δίνει εν λευκώ επιταγή στο ΝΑΤΟ για χρησιμοποίηση των βάσεων στην Ελλάδα. Η ελληνική κυβέρνηση εγκρίνει μια νατοϊκή επιχείρηση, και οι επακόλουθες νατοϊκές ενέργειες είναι μόνο στη δικαιοδοσία του ΝΑΤΟ και όχι της Ελλάδας. Μέχρι το 2009 απαιτούνταν έγκριση της κάθε νατοϊκής ενέργειας χωριστά. Αυτό καταλύει πλήρως τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας, πράγμα για το οποίο το ΠΑΣΟΚ ως αντιπολίτευση κατηγορούσε την τότε κυβέρνηση της ΝΔ, ενώ τώρα θα το δούμε να εφαρμόζεται και στην πράξη με το ίδιο ως κυβέρνηση.
Σε αυτόν τον πόλεμο η Ελλάδα δεν έχει καμία θέση και η ελληνική κυβέρνηση δεν έχει καμία νομιμοποίηση να σύρει τη χώρα σε επικίνδυνους σχεδιασμούς, τόσο για τη σταθερότητα και την ασφάλεια στην περιοχή, όσο και για τον ίδιο το λιβυκό λαό. Το ελληνικό κοινοβούλιο δεν μπορεί απλώς να παρατηρεί τις αποφάσεις της κυβέρνησης για συμμετοχή στους πολεμικούς σχεδιασμούς και το θέμα πρέπει άμεσα να συζητηθεί στη Βουλή.
To Γραφείο Τύπου
Τετάρτη 16 Μαρτίου 2011
Ομιλία του Προέδρου της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξη Τσίπρα, στην προ ημερησίας διάταξης συζήτηση στη Βουλή
«Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα μας επιτρέψετε να μη συμμεριστούμε καθόλου την αισιοδοξία που εξέπεμψε η αισιοδοξία του κυρίου Πρωθυπουργού, σε σχέση με τα αποτελέσματα της συνόδου κορυφής. Άποψή μας είναι ότι οι ηγέτες των χωρών-κρατών της Ευρωπαϊκής Ένωσης για άλλη μια φορά αποδείχθηκαν κατώτεροι των περιστάσεων, να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά και να δώσουν μια ουσιαστική και ριζική λύση στην κρίση του χρέους που δεν αντιμετωπίζει μονάχα η Ελλάδα, συνολικά η ευρωζώνη, οι χώρες της περιφέρειας και πολύ γρήγορα θα αντιμετωπίζουν και οι χώρες του κέντρου της ευρωζώνης.
Αποφάσισαν στην πραγματικότητα να μην αποφασίσουν, περί αυτού πρόκειται. Είναι σαν να έχουμε έναν εκρηκτικό μηχανισμό συνδεδεμένο με χρονοδιακόπτη και αυτοί αντί να τον απασφαλίζουν, ανανεώνουν το χρόνο και ταυτόχρονα αυξάνουν και την εκρηκτική ύλη. Αποφάσισαν να βαθύνουν την κρίση και στην πραγματικότητα να μεταθέσουν την επικείμενη χρεοκοπία –ελεγχόμενη τη θέλουν για να πάρουν τα λεφτά τους από τη χώρα μας- πέρα από το 2014 που είχε προδιαγραφεί.
Χωρίς δομικές αλλαγές στην αρχιτεκτονική της ευρωζώνης, καμία επιμήκυνση, κανένας δανεισμός, καμία μικροαλλαγή των όρων του υπάρχοντος δανεισμού δεν πρόκειται να σταματήσει την κρίση.
Θέλω όμως πολύ επιγραμματικά διότι ο χρόνος είναι εξαιρετικά λίγος για να μπορέσει κανείς να αναλύσει τις εξελίξεις αυτές, να αναφερθώ και στη σπουδή του Πρωθυπουργού να αντιμετωπίζει με όρους επικοινωνιακής πολιτικής μια επικείμενη εθνική και κοινωνική καταστροφή. Και αυτό δεν συνάδει με την κρισιμότητα της στιγμής. Τι είδους επιτυχία τόσο μεγάλη για να πανηγυρίζουμε ήταν αυτή της επιμήκυνσης και βεβαίως της δυνατότητας επαναδανεισμού μετά το 2013 που ούτως ή άλλως είχε προαναγγελθεί και από τον κ. Στρος Καν από τον Δεκέμβρη και είχε μπει και στις αποφάσεις του ECOFIN τον Δεκέμβρη; Χωρίς την επιμήκυνση αυτή, η χώρα μας αναγκαστικά θα οδηγείτο σε στάση πληρωμών μετά το 2013. Διότι θα ήταν αναγκασμένη μέσα σε δυο χρόνια το ʼ14 και ʼ15 να αποπληρώσει το σύνολο του δανείου των 110 δισ. μαζί με ένα πολύ μεγάλο εύρος ομολόγων που θα λήξουν το ʼ14-ʼ15 από το συνολικό χρέος, το οποίο το ξεχνάμε των 300 δισ.
Το ίδιο ισχύει και με τη δυνατότητα αγοράς νέων ελληνικών ομολόγων από το EFSF μετά το 2013, από τον μηχανισμό που σημαίνει και στην πραγματικότητα ομολογία ότι το 2013 δεν θα είμαστε σε θέση να βγούμε στις αγορές για να δανειστούμε, άρα τι θα κάνουμε; Θα δανειστούμε ξανά επιπλέον των 110 δισ.
Και όλα αυτά σημαίνουν ταυτόχρονα ότι το μνημόνιο το οποίο πριν από 10 μήνες μας το παρουσιάζατε ως σωτηρία απέναντι στη χρεοκοπία που θα διαρκούσε τρία χρόνια, θα είναι σε διάρκεια τουλάχιστον ως το 2023.
Πανηγυρίζετε κύριε Πρωθυπουργέ, για τα 6 δις. που κερδίσαμε υποτίθεται από την επιμήκυνση. Και εδώ αυτού του είδους οι αλχημείες δεν είναι σοβαρές. Διότι τα 6 δις. τα βγάζετε κάνοντας έναν υπολογισμό σε αυτά που υποτίθεται ότι θα πληρώναμε αν είχαμε εξασφαλίσει την επιμήκυνση στα 10 χρόνια και είχαμε το επιτόκιο 5,2. Γιατί δεν λέτε συνολικά την αύξηση του ποσού που έχουμε να αποπληρώσουμε σε τόκους απʼ αυτή την επιμήκυνση;
Στην πραγματικότητα κύριε Πρωθυπουργέ και κύριοι της κυβέρνησης για να πείτε ότι κερδίσαμε θα έπρεπε να είχαμε κατακτήσει κάτι το οποίο δεν ήθελαν να μας δώσουν. Κερδίζω σε μια διαπραγμάτευση σημαίνει ότι αποσπώ από τον αντίπαλο μέρος, κάτι που εκείνος δεν έχει συμφέρον να δώσει. Υπό αυτή την έννοια νομίζω ότι δεν κερδίσαμε τίποτα ό,τι πήραμε θα μας το έδιναν και να μη το ζητάγαμε, προκειμένου να εξασφαλίσουν τουλάχιστον ότι δεν θα χάσουν τα λεφτά τους τόσο γρήγορα.
Και έρχομαι στο πιο ουσιαστικό ζήτημα. Το περίφημο πακέτο το οποίο λέγατε μετά τις συναντήσεις μας, την προηγούμενη εβδομάδα και ειρήσθω εν παρόδω αυτή τη σκλήρυνση της στάσης σας απέναντι στους ευρωπαίους ηγέτες κράτησε μόνο λίγα 24ωρα. Είχαμε εμείς την αίσθηση -αν και είναι πολύ προβλεπόμενες οι κινήσεις σας πια- ότι θα κρατήσετε μια για τα μάτια του κόσμου σκληρή στάση μέχρι τις 25 του Μάρτη, εσείς δεν την κρατήσατε παρά μονάχα δυο, τρία 24ωρα.
Γιατί οι Ιρλανδοί δεν ενέδωσαν από τις 11 του μηνός και τους εγκαλείτε μάλιστα γιʼ αυτό; Γιατί δεν ενέδωσαν να συνυπογράψουν και αυτοί να πουν ότι θα ψηφίσουν το σύμφωνο ανταγωνιστικότητας, το σύμφωνο για το ευρώ; Αγνοείτε βεβαίως -και τους εγκαλείτε- ότι οι Ιρλανδοί το επιτόκιο που δήθεν εμείς κερδίσαμε θα το είχαν ότι ώρα ήθελαν, δεν το έκαναν ακριβώς γιατί δεν βιάστηκαν να παραδοθούν άνευ όρων όπως βιαστήκατε εσείς.
Και έρχομαι στο σκληρό πακέτο. Το πακέτο το οποίο έρχεται ως παρελκόμενο αυτής της συμφωνίας είναι τόσο σκληρό που ο ελληνικός λαός οφείλει να το γνωρίζει. Πρόκειται για νέα μέτρα, σκληρά μέτρα, πρόκειται για το τέλος της διαπραγμάτευσης, διότι το σύμφωνο για το ευρώ πια θα τελειώσει την πολιτική διαπραγμάτευση στην Ευρωπαϊκή Ένωση, διότι δεν θα υπάρχει ούτε το δικαίωμα του βέτο σε ζητήματα κρίσιμης σημασίας για την οικονομική πολιτική, πρόκειται για 25 δισ. μέχρι το 2015 όταν μέχρι στιγμής έχουμε μέτρα μόλις 8 δισ. και έχουμε στενάξει και γονατίσει, πρόκειται για 4 δισ. επιπλέον μέτρα μέσα στο 2011 γιατί δεν βγαίνει ο λογαριασμός και πρόκειται για 50 δισ. αξιοποίηση λέτε τώρα, αλλά θέλω μια ειλικρινή απάντηση που θα βρείτε 50 δισ. αν δεν πουλήσετε δημόσια γη, δημόσια περιουσία, διότι έχετε δεσμευθεί ότι δεν θα το κάνετε και που θα βρείτε 50 δισ. χωρίς αξιοποίηση ορυκτού και ενεργειακού πλούτου.
Κύριε Πρωθυπουργέ και κύριοι της κυβέρνησης, υπάρχει ζήτημα δημοκρατίας. Δεν δικαιούστε να πανηγυρίζετε, είναι ύβρις όταν έχουμε μια εθνική τραγωδία μπροστά μας και δεν δικαιούστε να μη λέτε την αλήθεια στον ελληνικό λαό γιατί πρόκειται να πληρώσει. Και κυρίως δεν δικαιούσθε να παίρνετε επιλογές που τόσο ηθικά όσο και χρονικά υπερβαίνουν τα όρια της εντολής που πριν από 1,5 χρόνο λάβατε από τον ελληνικό λαό.
Διότι ο ελληνικός λαός δεν γνώριζε βεβαίως πριν 15 μήνες τι τον περίμενε, γνωρίζει όμως σήμερα και σεις οφείλετε να ζητήσετε τουλάχιστον την κρίση του για επιλογές που αφορούν όχι εμάς εδώ, τα παιδιά μας, ενδεχομένως και τα εγγόνια μας».
Αποφάσισαν στην πραγματικότητα να μην αποφασίσουν, περί αυτού πρόκειται. Είναι σαν να έχουμε έναν εκρηκτικό μηχανισμό συνδεδεμένο με χρονοδιακόπτη και αυτοί αντί να τον απασφαλίζουν, ανανεώνουν το χρόνο και ταυτόχρονα αυξάνουν και την εκρηκτική ύλη. Αποφάσισαν να βαθύνουν την κρίση και στην πραγματικότητα να μεταθέσουν την επικείμενη χρεοκοπία –ελεγχόμενη τη θέλουν για να πάρουν τα λεφτά τους από τη χώρα μας- πέρα από το 2014 που είχε προδιαγραφεί.
Χωρίς δομικές αλλαγές στην αρχιτεκτονική της ευρωζώνης, καμία επιμήκυνση, κανένας δανεισμός, καμία μικροαλλαγή των όρων του υπάρχοντος δανεισμού δεν πρόκειται να σταματήσει την κρίση.
Θέλω όμως πολύ επιγραμματικά διότι ο χρόνος είναι εξαιρετικά λίγος για να μπορέσει κανείς να αναλύσει τις εξελίξεις αυτές, να αναφερθώ και στη σπουδή του Πρωθυπουργού να αντιμετωπίζει με όρους επικοινωνιακής πολιτικής μια επικείμενη εθνική και κοινωνική καταστροφή. Και αυτό δεν συνάδει με την κρισιμότητα της στιγμής. Τι είδους επιτυχία τόσο μεγάλη για να πανηγυρίζουμε ήταν αυτή της επιμήκυνσης και βεβαίως της δυνατότητας επαναδανεισμού μετά το 2013 που ούτως ή άλλως είχε προαναγγελθεί και από τον κ. Στρος Καν από τον Δεκέμβρη και είχε μπει και στις αποφάσεις του ECOFIN τον Δεκέμβρη; Χωρίς την επιμήκυνση αυτή, η χώρα μας αναγκαστικά θα οδηγείτο σε στάση πληρωμών μετά το 2013. Διότι θα ήταν αναγκασμένη μέσα σε δυο χρόνια το ʼ14 και ʼ15 να αποπληρώσει το σύνολο του δανείου των 110 δισ. μαζί με ένα πολύ μεγάλο εύρος ομολόγων που θα λήξουν το ʼ14-ʼ15 από το συνολικό χρέος, το οποίο το ξεχνάμε των 300 δισ.
Το ίδιο ισχύει και με τη δυνατότητα αγοράς νέων ελληνικών ομολόγων από το EFSF μετά το 2013, από τον μηχανισμό που σημαίνει και στην πραγματικότητα ομολογία ότι το 2013 δεν θα είμαστε σε θέση να βγούμε στις αγορές για να δανειστούμε, άρα τι θα κάνουμε; Θα δανειστούμε ξανά επιπλέον των 110 δισ.
Και όλα αυτά σημαίνουν ταυτόχρονα ότι το μνημόνιο το οποίο πριν από 10 μήνες μας το παρουσιάζατε ως σωτηρία απέναντι στη χρεοκοπία που θα διαρκούσε τρία χρόνια, θα είναι σε διάρκεια τουλάχιστον ως το 2023.
Πανηγυρίζετε κύριε Πρωθυπουργέ, για τα 6 δις. που κερδίσαμε υποτίθεται από την επιμήκυνση. Και εδώ αυτού του είδους οι αλχημείες δεν είναι σοβαρές. Διότι τα 6 δις. τα βγάζετε κάνοντας έναν υπολογισμό σε αυτά που υποτίθεται ότι θα πληρώναμε αν είχαμε εξασφαλίσει την επιμήκυνση στα 10 χρόνια και είχαμε το επιτόκιο 5,2. Γιατί δεν λέτε συνολικά την αύξηση του ποσού που έχουμε να αποπληρώσουμε σε τόκους απʼ αυτή την επιμήκυνση;
Στην πραγματικότητα κύριε Πρωθυπουργέ και κύριοι της κυβέρνησης για να πείτε ότι κερδίσαμε θα έπρεπε να είχαμε κατακτήσει κάτι το οποίο δεν ήθελαν να μας δώσουν. Κερδίζω σε μια διαπραγμάτευση σημαίνει ότι αποσπώ από τον αντίπαλο μέρος, κάτι που εκείνος δεν έχει συμφέρον να δώσει. Υπό αυτή την έννοια νομίζω ότι δεν κερδίσαμε τίποτα ό,τι πήραμε θα μας το έδιναν και να μη το ζητάγαμε, προκειμένου να εξασφαλίσουν τουλάχιστον ότι δεν θα χάσουν τα λεφτά τους τόσο γρήγορα.
Και έρχομαι στο πιο ουσιαστικό ζήτημα. Το περίφημο πακέτο το οποίο λέγατε μετά τις συναντήσεις μας, την προηγούμενη εβδομάδα και ειρήσθω εν παρόδω αυτή τη σκλήρυνση της στάσης σας απέναντι στους ευρωπαίους ηγέτες κράτησε μόνο λίγα 24ωρα. Είχαμε εμείς την αίσθηση -αν και είναι πολύ προβλεπόμενες οι κινήσεις σας πια- ότι θα κρατήσετε μια για τα μάτια του κόσμου σκληρή στάση μέχρι τις 25 του Μάρτη, εσείς δεν την κρατήσατε παρά μονάχα δυο, τρία 24ωρα.
Γιατί οι Ιρλανδοί δεν ενέδωσαν από τις 11 του μηνός και τους εγκαλείτε μάλιστα γιʼ αυτό; Γιατί δεν ενέδωσαν να συνυπογράψουν και αυτοί να πουν ότι θα ψηφίσουν το σύμφωνο ανταγωνιστικότητας, το σύμφωνο για το ευρώ; Αγνοείτε βεβαίως -και τους εγκαλείτε- ότι οι Ιρλανδοί το επιτόκιο που δήθεν εμείς κερδίσαμε θα το είχαν ότι ώρα ήθελαν, δεν το έκαναν ακριβώς γιατί δεν βιάστηκαν να παραδοθούν άνευ όρων όπως βιαστήκατε εσείς.
Και έρχομαι στο σκληρό πακέτο. Το πακέτο το οποίο έρχεται ως παρελκόμενο αυτής της συμφωνίας είναι τόσο σκληρό που ο ελληνικός λαός οφείλει να το γνωρίζει. Πρόκειται για νέα μέτρα, σκληρά μέτρα, πρόκειται για το τέλος της διαπραγμάτευσης, διότι το σύμφωνο για το ευρώ πια θα τελειώσει την πολιτική διαπραγμάτευση στην Ευρωπαϊκή Ένωση, διότι δεν θα υπάρχει ούτε το δικαίωμα του βέτο σε ζητήματα κρίσιμης σημασίας για την οικονομική πολιτική, πρόκειται για 25 δισ. μέχρι το 2015 όταν μέχρι στιγμής έχουμε μέτρα μόλις 8 δισ. και έχουμε στενάξει και γονατίσει, πρόκειται για 4 δισ. επιπλέον μέτρα μέσα στο 2011 γιατί δεν βγαίνει ο λογαριασμός και πρόκειται για 50 δισ. αξιοποίηση λέτε τώρα, αλλά θέλω μια ειλικρινή απάντηση που θα βρείτε 50 δισ. αν δεν πουλήσετε δημόσια γη, δημόσια περιουσία, διότι έχετε δεσμευθεί ότι δεν θα το κάνετε και που θα βρείτε 50 δισ. χωρίς αξιοποίηση ορυκτού και ενεργειακού πλούτου.
Κύριε Πρωθυπουργέ και κύριοι της κυβέρνησης, υπάρχει ζήτημα δημοκρατίας. Δεν δικαιούστε να πανηγυρίζετε, είναι ύβρις όταν έχουμε μια εθνική τραγωδία μπροστά μας και δεν δικαιούστε να μη λέτε την αλήθεια στον ελληνικό λαό γιατί πρόκειται να πληρώσει. Και κυρίως δεν δικαιούσθε να παίρνετε επιλογές που τόσο ηθικά όσο και χρονικά υπερβαίνουν τα όρια της εντολής που πριν από 1,5 χρόνο λάβατε από τον ελληνικό λαό.
Διότι ο ελληνικός λαός δεν γνώριζε βεβαίως πριν 15 μήνες τι τον περίμενε, γνωρίζει όμως σήμερα και σεις οφείλετε να ζητήσετε τουλάχιστον την κρίση του για επιλογές που αφορούν όχι εμάς εδώ, τα παιδιά μας, ενδεχομένως και τα εγγόνια μας».
Πέμπτη 10 Μαρτίου 2011
Αποσπάσματα από την ομιλία του Γ. Δραγασάκη στην Εναρκτήρια Δημόσια Εκδήλωση στο πλαίσιο του Διεθνούς Συνεδρίου:«Δημόσιο Χρέος και Πολιτικές Λιτότητας
«Υπάρχει προοδευτική λύση στο πρόβλημα του χρέους. Όμως η λύση αυτή περνά μέσα από μια διαπραγμάτευση με δύο κυρίως επίδικα θέματα: τη μείωση του χρέους και του κόστους εξυπηρέτησής του και τη χρηματοδότηση της ανάκαμψης, της ανασυγκρότησης της οικονομίας και της νέας ανάπτυξης» υποστήριξε ο πρώην βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Γιάννης Δραγασάκης, κατά την ομιλία του στο Διεθνές Συνέδριο «Δημόσιο Χρέος και Πολιτικές Λιτότητας στην Ευρώπη. Η απάντηση της Ευρωπαϊκής Αριστεράς».
Σύμφωνα με τον Γ. Δραγασάκη, το πρόβλημα της δημόσιας και της ιδιωτικής υπερχρέωσης δεν ήταν ένα λάθος αλλά μια συνειδητή και συστημική επιλογή «στο πλαίσιο των νεοφιλελεύθερων αντιλήψεων που κυριάρχησαν, με στόχο την αποκομιδή εύκολων κερδών από τις τράπεζες κυρίως, αλλά όχι μόνο, την πρόσκαιρη συγκάλυψη των κοινωνικών ανισοτήτων και την άμβλυνση των κυκλικών κρίσεων του καπιταλισμού με την πιστωτική επέκταση και με μια μεγέθυνση που γινόταν κυρίως μέσω δανεισμού».
Όπως ανέφερε ο πρώην βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, στην Ελλάδα το πρόβλημα του Δημόσιου Χρέους επιτείνεται και από ειδικότερες αιτίες όπως:
α) Η φορολογική ασυλία των ισχυρών, η διάχυτη φοροδιαφυγή και η υστέρηση των φορολογικών εσόδων σε σχέση με τα μέσα επίπεδα της ευρωζώνης.
β) Οι υψηλές στρατιωτικές δαπάνες και οι εξοπλισμοί, που ευθύνονται για το 1/3 περίπου του πριν την κρίση χρέους.
γ) Η απουσία κάθε συστήματος ελέγχου και αξιολόγησης της κοινωνικής αποτελεσματικότητας των δημόσιων δαπανών και η μετατροπή του δημοσίου σε χώρο ελεύθερης δράσης των ιδιωτικών συμφερόντων, ιδίως μετά την επέλαση του νεοφιλελευθερισμού.
Σύμφωνα με τον Γ. Δραγασάκη, το συσσωρευμένο ελληνικό δημόσιο χρέος αντιπροσωπεύει «μια κατανάλωση που δεν υπάρχει πλέον, εξοπλισμούς οι οποίοι δεν παράγουν εισόδημα, υποδομές που φθείρονται ή κέρδη και φοροκλοπές που και τα δύο έχουν φυγαδευτεί στο εξωτερικό». Για το λόγο αυτό «αυτό το αναλωθέν κεφάλαιο δεν μπορεί να αναπαραχθεί, άρα δεν μπορεί να πληρωθεί». Κατά συνέπεια η δίκαιη και βιώσιμη ρύθμιση του συσσωρευμένου χρέους είναι άμεση και επιτακτική ανάγκη διότι «όσο αυξάνει, μεγαλώνει την επισφάλεια της εργασίας και την πίεση στο κοινωνικό κράτος. Αξιοποιείται ως μοχλός πίεσης, εκβιασμού και τρομοκράτησης της κοινωνίας».
Ως βασικά σημεία της προοδευτικής ευρωπαϊκής απάντησης στο πρόβλημα του χρέους, όπως αυτά αναδεικνύονται από το δημόσιο διάλογο, ο Γ. Δραγασάκης έθεσε τα εξής:
*
να επιτραπεί ο κατευθείαν δανεισμός και των κρατών από την ΕΚΤ, όπως συμβαίνει και με τις τράπεζες.
*
να δημιουργηθεί κοινός μηχανισμός δανεισμού για την έκδοση ευρωομολόγων που, υπό όρους και προϋποθέσεις, θα μπορούσε να περιορίσει τη δύναμη των αγορών να κερδοσκοπούν με τις διαφορές επιτοκίων.
*
να μετατραπεί μέρος των εθνικών χρεών σε κοινό ευρωπαϊκό χρέος.
*
να γίνει διαγραφή, αδρανοποίηση ή επαναγορά μέρους του χρέους με τους πόρους ενός φόρου επί των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών ή και της περιουσίας.
*
να εξασφαλισθεί αναπτυξιακή ώθηση, με αιχμή την απασχόληση, την κοινωνική ανάπτυξη και την αλληλεγγύη, μέσα από έναν ενισχυμένο προϋπολογισμό και νέους θεσμούς διαφανείς και δημοκρατικά ελεγχόμενους».
Ο πρώην βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ υποστήριξε την ανάγκη πραγματοποίησης μιας πολυμερούς ευρωπαϊκής διάσκεψης που θα αντιμετωπίσει τα προβλήματα με τρόπο ριζικό και συνολικό για όλες τις χώρες με υπερβολικό χρέος, με ενεργή παρουσία του λαϊκού παράγοντα, των συνδικάτων, των προοδευτικών επιστημόνων. Διευκρίνισε, πάντως, πως σε όποια ρύθμιση ορισμένοι δικαιούχοι, όπως είναι τα ασφαλιστικά ταμεία σε Ελλάδα και Ευρώπη και οι μικροαποταμιευτές, θα πρέπει να εξαιρεθούν από το όποιο κόστος ή να αποζημιωθούν. Επιπλέον «η ρύθμιση του Δημόσιου Χρέους, για να έχει πρακτικό αποτέλεσμα, πρέπει να περιλαμβάνει τη ρύθμιση του χρέους των τραπεζών και μέρος του ιδιωτικού χρέους, ιδίως αυτό των φτωχών νοικοκυριών» όπως σημείωσε.
Αναφέρθηκε στις νομικές και ηθικές διαστάσεις του προβλήματος του χρέους, προτείνοντας «να τροποποιηθεί άμεσα ο Κανονισμός της Βουλής, ώστε στη σχετική επιτροπή για τη διερεύνηση και τον έλεγχο του χρέους, που προτείνει ο ΣΥΡΙΖΑ να συσταθεί, να μπορούν να συμμετάσχουν ως ισότιμα μέλη και εκπρόσωποι συλλογικών φορέων και ειδικοί επιστήμονες».
Παράλληλα όμως επεσήμανε παράλληλα όμως ότι «η ρύθμιση του χρέους από μόνη της, ακόμη κι αν γίνει με τους πλέον ευνοϊκούς όρους, δεν αρκεί για μια επανεκκίνηση της οικονομίας και αντιμετώπιση του κοινωνικού προβλήματος, αν δεν ανατραπεί το σύστημα που δημιουργεί το χρέος». Στο πλαίσιο αυτό υποστήριξε ότι η απελευθέρωση από τη θηλιά του χρέους θα είναι αποτέλεσμα μιας βαθιάς συστημικής αλλαγής του τρόπου ανάπτυξης, του τρόπου χρηματοδότησης της οικονομίας και του τρόπου διανομής και αναδιανομής των εισοδημάτων. Αυτό σημαίνει ότι, «ο ριζικός μετασχηματισμός του κράτους, της οικονομίας και της κοινωνίας, η δίκαιη διανομή και αναδιανομή, ο κοινωνικός έλεγχος του τραπεζικού συστήματος και η άμεση δημιουργία ενός ισχυρού δημόσιου πυλώνα, η εφαρμογή μιας στρατηγικής κοινωνικής ανάπτυξης, με επίκεντρο τη διεύρυνση της απασχόλησης και την αναβάθμιση της εργασίας είναι το πλαίσιο μέσα στο οποίο μια δίκαιη και βιώσιμη ρύθμιση του συσσωρευμένου χρέους».
Σύμφωνα με τον Γ. Δραγασάκη, το πρόβλημα της δημόσιας και της ιδιωτικής υπερχρέωσης δεν ήταν ένα λάθος αλλά μια συνειδητή και συστημική επιλογή «στο πλαίσιο των νεοφιλελεύθερων αντιλήψεων που κυριάρχησαν, με στόχο την αποκομιδή εύκολων κερδών από τις τράπεζες κυρίως, αλλά όχι μόνο, την πρόσκαιρη συγκάλυψη των κοινωνικών ανισοτήτων και την άμβλυνση των κυκλικών κρίσεων του καπιταλισμού με την πιστωτική επέκταση και με μια μεγέθυνση που γινόταν κυρίως μέσω δανεισμού».
Όπως ανέφερε ο πρώην βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, στην Ελλάδα το πρόβλημα του Δημόσιου Χρέους επιτείνεται και από ειδικότερες αιτίες όπως:
α) Η φορολογική ασυλία των ισχυρών, η διάχυτη φοροδιαφυγή και η υστέρηση των φορολογικών εσόδων σε σχέση με τα μέσα επίπεδα της ευρωζώνης.
β) Οι υψηλές στρατιωτικές δαπάνες και οι εξοπλισμοί, που ευθύνονται για το 1/3 περίπου του πριν την κρίση χρέους.
γ) Η απουσία κάθε συστήματος ελέγχου και αξιολόγησης της κοινωνικής αποτελεσματικότητας των δημόσιων δαπανών και η μετατροπή του δημοσίου σε χώρο ελεύθερης δράσης των ιδιωτικών συμφερόντων, ιδίως μετά την επέλαση του νεοφιλελευθερισμού.
Σύμφωνα με τον Γ. Δραγασάκη, το συσσωρευμένο ελληνικό δημόσιο χρέος αντιπροσωπεύει «μια κατανάλωση που δεν υπάρχει πλέον, εξοπλισμούς οι οποίοι δεν παράγουν εισόδημα, υποδομές που φθείρονται ή κέρδη και φοροκλοπές που και τα δύο έχουν φυγαδευτεί στο εξωτερικό». Για το λόγο αυτό «αυτό το αναλωθέν κεφάλαιο δεν μπορεί να αναπαραχθεί, άρα δεν μπορεί να πληρωθεί». Κατά συνέπεια η δίκαιη και βιώσιμη ρύθμιση του συσσωρευμένου χρέους είναι άμεση και επιτακτική ανάγκη διότι «όσο αυξάνει, μεγαλώνει την επισφάλεια της εργασίας και την πίεση στο κοινωνικό κράτος. Αξιοποιείται ως μοχλός πίεσης, εκβιασμού και τρομοκράτησης της κοινωνίας».
Ως βασικά σημεία της προοδευτικής ευρωπαϊκής απάντησης στο πρόβλημα του χρέους, όπως αυτά αναδεικνύονται από το δημόσιο διάλογο, ο Γ. Δραγασάκης έθεσε τα εξής:
*
να επιτραπεί ο κατευθείαν δανεισμός και των κρατών από την ΕΚΤ, όπως συμβαίνει και με τις τράπεζες.
*
να δημιουργηθεί κοινός μηχανισμός δανεισμού για την έκδοση ευρωομολόγων που, υπό όρους και προϋποθέσεις, θα μπορούσε να περιορίσει τη δύναμη των αγορών να κερδοσκοπούν με τις διαφορές επιτοκίων.
*
να μετατραπεί μέρος των εθνικών χρεών σε κοινό ευρωπαϊκό χρέος.
*
να γίνει διαγραφή, αδρανοποίηση ή επαναγορά μέρους του χρέους με τους πόρους ενός φόρου επί των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών ή και της περιουσίας.
*
να εξασφαλισθεί αναπτυξιακή ώθηση, με αιχμή την απασχόληση, την κοινωνική ανάπτυξη και την αλληλεγγύη, μέσα από έναν ενισχυμένο προϋπολογισμό και νέους θεσμούς διαφανείς και δημοκρατικά ελεγχόμενους».
Ο πρώην βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ υποστήριξε την ανάγκη πραγματοποίησης μιας πολυμερούς ευρωπαϊκής διάσκεψης που θα αντιμετωπίσει τα προβλήματα με τρόπο ριζικό και συνολικό για όλες τις χώρες με υπερβολικό χρέος, με ενεργή παρουσία του λαϊκού παράγοντα, των συνδικάτων, των προοδευτικών επιστημόνων. Διευκρίνισε, πάντως, πως σε όποια ρύθμιση ορισμένοι δικαιούχοι, όπως είναι τα ασφαλιστικά ταμεία σε Ελλάδα και Ευρώπη και οι μικροαποταμιευτές, θα πρέπει να εξαιρεθούν από το όποιο κόστος ή να αποζημιωθούν. Επιπλέον «η ρύθμιση του Δημόσιου Χρέους, για να έχει πρακτικό αποτέλεσμα, πρέπει να περιλαμβάνει τη ρύθμιση του χρέους των τραπεζών και μέρος του ιδιωτικού χρέους, ιδίως αυτό των φτωχών νοικοκυριών» όπως σημείωσε.
Αναφέρθηκε στις νομικές και ηθικές διαστάσεις του προβλήματος του χρέους, προτείνοντας «να τροποποιηθεί άμεσα ο Κανονισμός της Βουλής, ώστε στη σχετική επιτροπή για τη διερεύνηση και τον έλεγχο του χρέους, που προτείνει ο ΣΥΡΙΖΑ να συσταθεί, να μπορούν να συμμετάσχουν ως ισότιμα μέλη και εκπρόσωποι συλλογικών φορέων και ειδικοί επιστήμονες».
Παράλληλα όμως επεσήμανε παράλληλα όμως ότι «η ρύθμιση του χρέους από μόνη της, ακόμη κι αν γίνει με τους πλέον ευνοϊκούς όρους, δεν αρκεί για μια επανεκκίνηση της οικονομίας και αντιμετώπιση του κοινωνικού προβλήματος, αν δεν ανατραπεί το σύστημα που δημιουργεί το χρέος». Στο πλαίσιο αυτό υποστήριξε ότι η απελευθέρωση από τη θηλιά του χρέους θα είναι αποτέλεσμα μιας βαθιάς συστημικής αλλαγής του τρόπου ανάπτυξης, του τρόπου χρηματοδότησης της οικονομίας και του τρόπου διανομής και αναδιανομής των εισοδημάτων. Αυτό σημαίνει ότι, «ο ριζικός μετασχηματισμός του κράτους, της οικονομίας και της κοινωνίας, η δίκαιη διανομή και αναδιανομή, ο κοινωνικός έλεγχος του τραπεζικού συστήματος και η άμεση δημιουργία ενός ισχυρού δημόσιου πυλώνα, η εφαρμογή μιας στρατηγικής κοινωνικής ανάπτυξης, με επίκεντρο τη διεύρυνση της απασχόλησης και την αναβάθμιση της εργασίας είναι το πλαίσιο μέσα στο οποίο μια δίκαιη και βιώσιμη ρύθμιση του συσσωρευμένου χρέους».
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΗΣ Κ.Ο. ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΓΙΑ ΣΥΣΤΑΣΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΧΡΕΟΥΣ
9.3.11
Ο Πρόεδρος της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας και οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι Παναγιώτης Λαφαζάνης και Θοδωρής Δρίτσας επισκέφθησαν σήμερα στο γραφείο του, τον Πρόεδρο της Βουλής κ. Πετσάλνικο και του επέδωσαν επιστολή με το αίτημα για σύσταση κοινοβουλευτικής επιτροπής σύμφωνα με το άρθρο 44 του Κανονισμού της Βουλής, για τον έλεγχο του δημόσιου χρέους.
Επίσης του έθεσαν εκ νέου το ζήτημα της εκκρεμούσης πρότασης της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ με θέμα: «Οι κρίσιμες εξελίξεις και η στάση της ελληνικής κυβέρνησης στην Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ στις 25 Μαρτίου» για διεξαγωγή προ ημερησίας διατάξεως συζήτησης στην Ολομέλεια πριν από την κρίσιμη Σύνοδο Κορυφής.
Επισυνάπτεται η επιστολή:
«Προς τον Αξιότιμο Πρόεδρο της Βουλής
κ. Φ. Πετσάλνικο
Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε,
Το συσσωρευμένο δημόσιο χρέος της χώρα μας αποτελεί γόρδιο δεσμό για τον ελληνικό λαό, που καλείται να υποβληθεί σε οδυνηρές θυσίες για την αποπληρωμή του.
Ήδη εδώ και αρκετό καιρό, τα μέλη της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ και εγώ προσωπικά, έχουμε εκφράσει την εκτίμηση πως το συσσωρευμένο υπέρογκο δημόσιο χρέος είναι σε σημαντικό βαθμό αποτέλεσμα της άνισης διανομής και αναδιανομής των εισοδημάτων, της φοροασυλίας των ισχυρών, της διάχυτης φοροδιαφυγής και των ετεροβαρών συμβάσεων.
Αποτελεί σημαντική έκφραση της άρνησης του κυρίαρχου πολιτικού συστήματος να επιβάλει ένα στοιχειωδώς δίκαιο και αποτελεσματικό φορολογικό σύστημα και μια αποτελεσματική διαχείριση σημαντικών πόρων, εθνικών και ευρωπαϊκών, που είχε στη διάθεσή του όλα τα προηγούμενα χρόνια.
Και βεβαίως σημαντική συμβολή στη δημιουργία του είχαν και οι επί σειρά ετών υπέρογκες στρατιωτικές και εξοπλιστικές δαπάνες, οι «ύποπτες» υπερτιμολογήσεις στις προμήθειες και στα δημόσια έργα, καθώς και το όργιο σπατάλης των Ολυμπιακών αγώνων του 2004.
Η ουσία όμως είναι πως το δημόσιο χρέος που στο τρέχον έτος αναμένεται να υπερβεί το 160% του ΑΕΠ, δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί παρά μόνο μέσα από μια διαδικασία δίκαιης ρύθμισης του, που θα είναι αποτέλεσμα μιας διαδικασίας πολυμερούς διαπραγμάτευσης.
Απαραίτητη διαδικασία που θα δημιουργήσει τις προϋποθέσεις ώστε μια τέτοια εξέλιξη να είναι προς όφελος του ελληνικού λαού, είναι η αποσαφήνιση των όρων της δημιουργίας του χρέους, που ενδεχομένως σε σημαντική του έκταση είναι παράνομο και επαχθές.
Σας ζητώ λοιπόν βάσει του άρθρου 44 του Κανονισμού της Βουλής τη σύσταση επιτροπής από το Ελληνικό Κοινοβούλιο για το εθνικό θέμα του δημόσιου χρέους που θα ασκήσει αυστηρό έλεγχο της προέλευσης και της σύστασης του, ώστε να μάθει ο ελληνικός λαός πως δημιουργήθηκε αυτό και ποιο μέρος του είναι παράνομο, άκυρο και επαχθές, ώστε η Ελλάδα να αρνηθεί την αποπληρωμή του.
Αρμοδιότητα της επιτροπής θα πρέπει να είναι επίσης η διερεύνηση και απόδοση ευθυνών σε όσους εκμεταλλεύτηκαν τις δανειακές συμβάσεις, καθώς και η σαφής αποτύπωση των αιτιών δημιουργίας του χρέους, τόσο στο σκέλος των πραγματοποιούμενων δαπανών όσο και στην υστέρηση των εσόδων.
Παράλληλα σας ενημερώνω πως βρίσκεται σε εξέλιξη μία μεγάλη διεθνής πρωτοβουλία, ώστε να δημιουργηθεί μία Διεθνής Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου επί του ελληνικού δημόσιου χρέους, στα πρότυπα αντίστοιχων επιτροπών που συστήθηκαν για άλλες χώρες, ώστε να ελεγχθεί η νομιμότητα του χρέους.
Θεωρώ πως η Βουλή των Ελλήνων, μέσα στα πλαίσια που καθορίζει ο Κανονισμός της Βουλής, θα πρέπει να συνδράμει στο έργο κάθε έγκυρης επιτροπής ελέγχου, ώστε να συμβάλει αποτελεσματικά σε έναν πλήρη και εξονυχιστικό έλεγχο του δημόσιου χρέους.
Με εκτίμηση
Αλέξης Τσίπρας
Πρόεδρος της Κ.Ο του ΣΥΡΙΖΑ»
Ο Πρόεδρος της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας και οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι Παναγιώτης Λαφαζάνης και Θοδωρής Δρίτσας επισκέφθησαν σήμερα στο γραφείο του, τον Πρόεδρο της Βουλής κ. Πετσάλνικο και του επέδωσαν επιστολή με το αίτημα για σύσταση κοινοβουλευτικής επιτροπής σύμφωνα με το άρθρο 44 του Κανονισμού της Βουλής, για τον έλεγχο του δημόσιου χρέους.
Επίσης του έθεσαν εκ νέου το ζήτημα της εκκρεμούσης πρότασης της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ με θέμα: «Οι κρίσιμες εξελίξεις και η στάση της ελληνικής κυβέρνησης στην Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ στις 25 Μαρτίου» για διεξαγωγή προ ημερησίας διατάξεως συζήτησης στην Ολομέλεια πριν από την κρίσιμη Σύνοδο Κορυφής.
Επισυνάπτεται η επιστολή:
«Προς τον Αξιότιμο Πρόεδρο της Βουλής
κ. Φ. Πετσάλνικο
Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε,
Το συσσωρευμένο δημόσιο χρέος της χώρα μας αποτελεί γόρδιο δεσμό για τον ελληνικό λαό, που καλείται να υποβληθεί σε οδυνηρές θυσίες για την αποπληρωμή του.
Ήδη εδώ και αρκετό καιρό, τα μέλη της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ και εγώ προσωπικά, έχουμε εκφράσει την εκτίμηση πως το συσσωρευμένο υπέρογκο δημόσιο χρέος είναι σε σημαντικό βαθμό αποτέλεσμα της άνισης διανομής και αναδιανομής των εισοδημάτων, της φοροασυλίας των ισχυρών, της διάχυτης φοροδιαφυγής και των ετεροβαρών συμβάσεων.
Αποτελεί σημαντική έκφραση της άρνησης του κυρίαρχου πολιτικού συστήματος να επιβάλει ένα στοιχειωδώς δίκαιο και αποτελεσματικό φορολογικό σύστημα και μια αποτελεσματική διαχείριση σημαντικών πόρων, εθνικών και ευρωπαϊκών, που είχε στη διάθεσή του όλα τα προηγούμενα χρόνια.
Και βεβαίως σημαντική συμβολή στη δημιουργία του είχαν και οι επί σειρά ετών υπέρογκες στρατιωτικές και εξοπλιστικές δαπάνες, οι «ύποπτες» υπερτιμολογήσεις στις προμήθειες και στα δημόσια έργα, καθώς και το όργιο σπατάλης των Ολυμπιακών αγώνων του 2004.
Η ουσία όμως είναι πως το δημόσιο χρέος που στο τρέχον έτος αναμένεται να υπερβεί το 160% του ΑΕΠ, δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί παρά μόνο μέσα από μια διαδικασία δίκαιης ρύθμισης του, που θα είναι αποτέλεσμα μιας διαδικασίας πολυμερούς διαπραγμάτευσης.
Απαραίτητη διαδικασία που θα δημιουργήσει τις προϋποθέσεις ώστε μια τέτοια εξέλιξη να είναι προς όφελος του ελληνικού λαού, είναι η αποσαφήνιση των όρων της δημιουργίας του χρέους, που ενδεχομένως σε σημαντική του έκταση είναι παράνομο και επαχθές.
Σας ζητώ λοιπόν βάσει του άρθρου 44 του Κανονισμού της Βουλής τη σύσταση επιτροπής από το Ελληνικό Κοινοβούλιο για το εθνικό θέμα του δημόσιου χρέους που θα ασκήσει αυστηρό έλεγχο της προέλευσης και της σύστασης του, ώστε να μάθει ο ελληνικός λαός πως δημιουργήθηκε αυτό και ποιο μέρος του είναι παράνομο, άκυρο και επαχθές, ώστε η Ελλάδα να αρνηθεί την αποπληρωμή του.
Αρμοδιότητα της επιτροπής θα πρέπει να είναι επίσης η διερεύνηση και απόδοση ευθυνών σε όσους εκμεταλλεύτηκαν τις δανειακές συμβάσεις, καθώς και η σαφής αποτύπωση των αιτιών δημιουργίας του χρέους, τόσο στο σκέλος των πραγματοποιούμενων δαπανών όσο και στην υστέρηση των εσόδων.
Παράλληλα σας ενημερώνω πως βρίσκεται σε εξέλιξη μία μεγάλη διεθνής πρωτοβουλία, ώστε να δημιουργηθεί μία Διεθνής Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου επί του ελληνικού δημόσιου χρέους, στα πρότυπα αντίστοιχων επιτροπών που συστήθηκαν για άλλες χώρες, ώστε να ελεγχθεί η νομιμότητα του χρέους.
Θεωρώ πως η Βουλή των Ελλήνων, μέσα στα πλαίσια που καθορίζει ο Κανονισμός της Βουλής, θα πρέπει να συνδράμει στο έργο κάθε έγκυρης επιτροπής ελέγχου, ώστε να συμβάλει αποτελεσματικά σε έναν πλήρη και εξονυχιστικό έλεγχο του δημόσιου χρέους.
Με εκτίμηση
Αλέξης Τσίπρας
Πρόεδρος της Κ.Ο του ΣΥΡΙΖΑ»
Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ για τη λήξη της απεργίας πείνας των μεταναστών
Η θετική έκβαση της απεργίας πείνας των μεταναστών, η επιτυχία ενός αγώνα που διακινδύνευε το υπέρτατο αγαθό της ζωής, έφερε στην ελληνική κοινωνία ικανοποίηση και αισιοδοξία.
Χρειάστηκαν 44 μέρες απεργίας πείνας για να αποφασίσει η κυβέρνηση, κυριολεκτικά στο παρά πέντε, να δώσει λύση στο πρόβλημα των απεργών.
Ο ΣΥΡΙΖΑ από την αρχή, στη βάση της αντίληψης ότι δεν υπάρχει καμία ανθρώπινη ύπαρξη παράνομη, συμπαραστάθηκε έμπρακτα στον αγώνα των απεργών και ενίσχυσε τους πολίτες που οργάνωσαν την αναγκαία αλληλεγγύη προς τους μετανάστες, αντιμετωπίζοντας με θετικό τρόπο την κινδυνολογία που αναπτύχθηκε από διάφορους κύκλους.
Η επιτυχία αυτή όμως είναι ένας μόνο σταθμός σε έναν αγώνα και μία προσπάθεια που πρέπει να συνεχιστεί. Ούτε η Ευρώπη μπορεί να είναι φρούριο, ούτε η Ελλάδα. Οι συμπολίτες μας μετανάστες έχουν σοβαρούς λόγους που εγκαταλείπουν την πατρώα γη και έχουν κάθε δικαίωμα να ζήσουν με αξιοπρέπεια.
To Γραφείο Τύπου
Χρειάστηκαν 44 μέρες απεργίας πείνας για να αποφασίσει η κυβέρνηση, κυριολεκτικά στο παρά πέντε, να δώσει λύση στο πρόβλημα των απεργών.
Ο ΣΥΡΙΖΑ από την αρχή, στη βάση της αντίληψης ότι δεν υπάρχει καμία ανθρώπινη ύπαρξη παράνομη, συμπαραστάθηκε έμπρακτα στον αγώνα των απεργών και ενίσχυσε τους πολίτες που οργάνωσαν την αναγκαία αλληλεγγύη προς τους μετανάστες, αντιμετωπίζοντας με θετικό τρόπο την κινδυνολογία που αναπτύχθηκε από διάφορους κύκλους.
Η επιτυχία αυτή όμως είναι ένας μόνο σταθμός σε έναν αγώνα και μία προσπάθεια που πρέπει να συνεχιστεί. Ούτε η Ευρώπη μπορεί να είναι φρούριο, ούτε η Ελλάδα. Οι συμπολίτες μας μετανάστες έχουν σοβαρούς λόγους που εγκαταλείπουν την πατρώα γη και έχουν κάθε δικαίωμα να ζήσουν με αξιοπρέπεια.
To Γραφείο Τύπου
Δευτέρα 21 Φεβρουαρίου 2011
ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΗΝ ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ, 23 ΦΛΕΒΑΡΗ, στις 10 π.μ.
ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ
ΚΑΛΕΣΜΑ
ΤΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΩΝ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ
ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΜΑΣΤΕ – ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ – ΔΙΑΔΗΛΩΝΟΥΜΕ
Εργαζόμενοι/ες , συνταξιούχοι, νέες και νέοι, άνεργοι.
Μπορούμε και πρέπει να αγωνιστούμε για να ανατρέψουμε: Τη συρρίκνωση των μισθών και των εισοδημάτων μας, το ξεπούλημα και την λεηλασία του δημόσιου πλούτου, την επιβολή της ακρίβειας και τον πληθωρισμό, το κλείσιμο και τον αφανισμό των μικροεπιχειρήσεων, την καταστροφή του κοινωνικού κράτους και των δημόσιων αγαθών, τη βαρβαρότητα της εργοδοτικής αυθαιρεσίας και των απολύσεων, την διάλυση της κοινωνικής ασφάλισης, την επελαύνουσα μάστιγα της ανεργίας, την αντεργατική ανατροπή των εργασιακών σχέσεων και των εργατικών δικαιωμάτων, την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων, την ολόπλευρη επίθεση ενάντια στο συνδικαλιστικό κίνημα, την κυβέρνηση του μνημονίου και κάθε κυβέρνηση που θα επιχειρεί να το υπηρετεί.
Μπορούμε και πρέπει να συμπαραταχθούμε: με τις εργατικές αντιστάσεις και τα ευρύτερα λαϊκά κινήματα, με τους αγώνες των εργαζομένων για την υπεράσπιση των δημόσιων αγαθών στην υγεία, την παιδεία, στα μέσα μαζικής μεταφοράς και τους ελεύθερους χώρους, με τα κινήματα «δεν πληρώνω» και τις επιτροπές αγώνα στις γειτονιές, με τον αγώνα των μεταναστών για τα δικαιώματα τους, με την νεολαία και τους εκπαιδευτικούς για δημόσια και δωρεάν παιδεία και την υπεράσπιση του πανεπιστημιακού ασύλου, με τις πρωτοβουλίες αγώνα για τα δικαιώματα των ανέργων με πρώτο το δικαίωμα στην εργασία, με τα κινήματα για την υπεράσπιση και αναβάθμιση του περιβάλλοντος, με τις κοινωνικές αντιστάσεις στην κρατική αυθαιρεσία και την καταστολή.
Η εργατική τάξη πρέπει να δώσει δυναμικό παρόν στην πανεργατική απεργία της Τετάρτης, 23/2, δημιουργώντας τις προϋποθέσεις κλιμάκωσης ενός πολύμορφου κινήματος με στόχο την απεμπλοκή από το μνημόνιο, την ακύρωση των πολιτικών της κυβέρνησης και της τρόικας που έχουν λεηλατήσει τα εισοδήματα και τα δικαιώματα της.
Μπορούμε με τους αγώνες μας να ανοίξουμε τον δρόμο για μια άλλη προοδευτική σοσιαλιστική πορεία της χώρας μας , προς όφελος των εργαζόμενων.
ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΗΝ ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ
ΚΑΙ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ
ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ, 23 ΦΛΕΒΑΡΗ, στις 10 π.μ.
ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ στους ΔΡΟΜΟΥΣ
ΚΑΛΕΣΜΑ
ΤΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΩΝ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ
ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΜΑΣΤΕ – ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ – ΔΙΑΔΗΛΩΝΟΥΜΕ
Εργαζόμενοι/ες , συνταξιούχοι, νέες και νέοι, άνεργοι.
Μπορούμε και πρέπει να αγωνιστούμε για να ανατρέψουμε: Τη συρρίκνωση των μισθών και των εισοδημάτων μας, το ξεπούλημα και την λεηλασία του δημόσιου πλούτου, την επιβολή της ακρίβειας και τον πληθωρισμό, το κλείσιμο και τον αφανισμό των μικροεπιχειρήσεων, την καταστροφή του κοινωνικού κράτους και των δημόσιων αγαθών, τη βαρβαρότητα της εργοδοτικής αυθαιρεσίας και των απολύσεων, την διάλυση της κοινωνικής ασφάλισης, την επελαύνουσα μάστιγα της ανεργίας, την αντεργατική ανατροπή των εργασιακών σχέσεων και των εργατικών δικαιωμάτων, την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων, την ολόπλευρη επίθεση ενάντια στο συνδικαλιστικό κίνημα, την κυβέρνηση του μνημονίου και κάθε κυβέρνηση που θα επιχειρεί να το υπηρετεί.
Μπορούμε και πρέπει να συμπαραταχθούμε: με τις εργατικές αντιστάσεις και τα ευρύτερα λαϊκά κινήματα, με τους αγώνες των εργαζομένων για την υπεράσπιση των δημόσιων αγαθών στην υγεία, την παιδεία, στα μέσα μαζικής μεταφοράς και τους ελεύθερους χώρους, με τα κινήματα «δεν πληρώνω» και τις επιτροπές αγώνα στις γειτονιές, με τον αγώνα των μεταναστών για τα δικαιώματα τους, με την νεολαία και τους εκπαιδευτικούς για δημόσια και δωρεάν παιδεία και την υπεράσπιση του πανεπιστημιακού ασύλου, με τις πρωτοβουλίες αγώνα για τα δικαιώματα των ανέργων με πρώτο το δικαίωμα στην εργασία, με τα κινήματα για την υπεράσπιση και αναβάθμιση του περιβάλλοντος, με τις κοινωνικές αντιστάσεις στην κρατική αυθαιρεσία και την καταστολή.
Η εργατική τάξη πρέπει να δώσει δυναμικό παρόν στην πανεργατική απεργία της Τετάρτης, 23/2, δημιουργώντας τις προϋποθέσεις κλιμάκωσης ενός πολύμορφου κινήματος με στόχο την απεμπλοκή από το μνημόνιο, την ακύρωση των πολιτικών της κυβέρνησης και της τρόικας που έχουν λεηλατήσει τα εισοδήματα και τα δικαιώματα της.
Μπορούμε με τους αγώνες μας να ανοίξουμε τον δρόμο για μια άλλη προοδευτική σοσιαλιστική πορεία της χώρας μας , προς όφελος των εργαζόμενων.
ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΗΝ ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ
ΚΑΙ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ
ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ, 23 ΦΛΕΒΑΡΗ, στις 10 π.μ.
ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ στους ΔΡΟΜΟΥΣ
Πέμπτη 10 Φεβρουαρίου 2011
ΣΤΑΘΗΣ ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ: τα ντόμπερμαν της ενημέρωσης
09/02/2011
(ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ)
Τι Τρόμος είναι αυτός;!
Το κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Μέγκα.
Τι οργουελικός εφιάλτης!
Σαν τα κοράκια παραμονεύουν οι δύο απ'' τους παρουσιαστές, η κυρία Τρέμη και ο κ. Πρετεντέρης
να αρπάξουν απ'' το στόμα του καλεσμένου τους, όταν δεν είναι φιλοκυβερνητικός, την κουβέντα του, να την δαγκώσουν
να την διαστρέψουν, να την ανασκολοπίσουν
και να του τη δώσουν πίσω να την φάει, να τού κάτσει στον λαιμό, να πνιγεί, να σκάσει -και
αυτό το λένε διάλογο, ενημέρωση, ειδήσεις.
*****
Τι οργουελικός τρόμος είναι αυτός! Αυτό το φρικτό δίδυμο δεν επιτίθεται με μένος ταλιμπάν εναντίον των στόχων του μόνον με το (απύλωτο, ιταμό και υπερφίαλο) στόμα του, αλλά
με όλην τη γλώσσα του σώματός του να κορυβαντιά, να ωρύεται, να σκούζει, να προσβάλλει, να ειρωνεύεται -είναι αυτό ειδήσεις; έστω σχόλιο μέσα στις ειδήσεις; είναι άποψη;
Οχι, είναι τρομοκρατία! Είναι προπαγάνδα! Είναι κουστουμάτος ταλιμπανισμός, είναι φασισμός,
είναι, ακόμα χειρότερα, εθισμός των θεατών στον φασισμό.
...................................
Τίποτα απ'' όσα γίνονται σε αυτό το δελτίο δεν έχει σχέση με τη δημοσιογραφική δεοντολογία, ρωτάνε και απαντάνε οι ίδιοι,
διακόπτουν όποιον γουστάρουν
και το στόμα τους στάζει μέλι μόνον μπροστά στους κυβερνητικούς και τους φίλους τους. Αλλά, το πιο θλιβερό είναι όταν για «ξεκάρφωμα» οι δύο αυτοί παρουσιαστές (των οποίων, τουλάχιστον η ταπεινότης μου δεν είναι συνάδελφος) κάνουν τάχα ζόρικες ερωτήσεις στους υπουργούς, ανάλογες
με εκείνες που θα έκαναν δουλικά στους αφεντάδες τους σε άλλες εποχές.
Δεν ξέρω αν λέει αλήθεια η AGB ή η Πωστηλέν τώρα, για τη θεαματικότητα αυτού του δελτίου, ούτε με νοιάζει αν είναι πρώτο ή έσχατο. Με νοιάζει ότι είναι όνειδος για τη δημοσιογραφία, πληγή για τη δημοκρατία, ντροπή για την πολιτική.
Ούτε απορώ με τους πολιτικούς που πάνε και προσκυνάνε τα ξόανα της τηλεοπτικής τυραννίδας στην πιο απεχθή τους μορφή, αμφισβητώ όμως ότι οι πολίτες δεν αισθάνονται έστω κι απ'' τον καναπέ τους τον κίνδυνο που πηγάζει απ'' αυτήν την τηλεοπτική χούντα -αυτό
το διαρκές εξουσιαστικό ξεσάλωμα
του πρασινοφρουρισμού. Αυτής της ανωφελούς γλίτσας που σπαράζει τη χώρα παραπάνω από δυο δεκαετίες τώρα.
Αυτός ο συνδυασμός γκαιμπελισμού και σταλινισμού παντός καιρού, όστις υποστήριξε υπό την δορά του εκσυγχρονισμού με τον πιο καθωσπρεπίστικο τρόπο ό,τι πιο αισχρό μάς έχει συμβεί τα τελευταία χρόνια, απ'' το άγος του Χρηματιστηρίου έως την αποκοπή των μισθών και τις επιχειρησιακές ή ατομικές συμβάσεις,
αυτός ο συνδυασμός, καλά οχυρωμένος από αφεντικά, χορηγούς, διαφημιστές, τραπεζίτες και συν-ένοχους δημοσιογράφους, έχει βλάψει τον λαό και το πολίτευμα περισσότερο απ'' όσον έβλαψε η μαύρη πανώλης το Λονδίνο και τις τρεις φορές που το επισκέφθηκε.
Η ενημέρωση είναι δικαίωμα του λαού.
Το δελτίο του Μέγκα και τα άλλα δελτία όπως αυτό δεν ενημερώνουν τον λαό, τον στραβώνουν, τον αιχμαλωτίζουν, τον χειραγωγούν.
Βγαίνουν στον αέρα, που είναι περιουσία του λαού, μόνο και μόνο για να τον τρομοκρατήσουν, για να τον κάνουν να κάθεται σούζα,
οι σταθμοί αυτοί είναι η μαύρη χειρ και η σιδερένια φτέρνα των διαπλεκόμενων - είναι εχθροί του λαού με περικεφαλαία.
Την περικεφαλαία της οίησης, του (ραγιάδικου) θράσους, του κυνισμού, του αμοραλισμού, της αναισχυντίας, της αγένειας - με έναν λόγο: μιλάνε στον λαό σαν να μιλούν σε κατσαρίδες...
Ντροπή!
ΣΤΑΘΗΣ Σ. 9.ΙΙ.2011 stathis@enet.gr
(ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ)
Τι Τρόμος είναι αυτός;!
Το κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Μέγκα.
Τι οργουελικός εφιάλτης!
Σαν τα κοράκια παραμονεύουν οι δύο απ'' τους παρουσιαστές, η κυρία Τρέμη και ο κ. Πρετεντέρης
να αρπάξουν απ'' το στόμα του καλεσμένου τους, όταν δεν είναι φιλοκυβερνητικός, την κουβέντα του, να την δαγκώσουν
να την διαστρέψουν, να την ανασκολοπίσουν
και να του τη δώσουν πίσω να την φάει, να τού κάτσει στον λαιμό, να πνιγεί, να σκάσει -και
αυτό το λένε διάλογο, ενημέρωση, ειδήσεις.
*****
Τι οργουελικός τρόμος είναι αυτός! Αυτό το φρικτό δίδυμο δεν επιτίθεται με μένος ταλιμπάν εναντίον των στόχων του μόνον με το (απύλωτο, ιταμό και υπερφίαλο) στόμα του, αλλά
με όλην τη γλώσσα του σώματός του να κορυβαντιά, να ωρύεται, να σκούζει, να προσβάλλει, να ειρωνεύεται -είναι αυτό ειδήσεις; έστω σχόλιο μέσα στις ειδήσεις; είναι άποψη;
Οχι, είναι τρομοκρατία! Είναι προπαγάνδα! Είναι κουστουμάτος ταλιμπανισμός, είναι φασισμός,
είναι, ακόμα χειρότερα, εθισμός των θεατών στον φασισμό.
...................................
Τίποτα απ'' όσα γίνονται σε αυτό το δελτίο δεν έχει σχέση με τη δημοσιογραφική δεοντολογία, ρωτάνε και απαντάνε οι ίδιοι,
διακόπτουν όποιον γουστάρουν
και το στόμα τους στάζει μέλι μόνον μπροστά στους κυβερνητικούς και τους φίλους τους. Αλλά, το πιο θλιβερό είναι όταν για «ξεκάρφωμα» οι δύο αυτοί παρουσιαστές (των οποίων, τουλάχιστον η ταπεινότης μου δεν είναι συνάδελφος) κάνουν τάχα ζόρικες ερωτήσεις στους υπουργούς, ανάλογες
με εκείνες που θα έκαναν δουλικά στους αφεντάδες τους σε άλλες εποχές.
Δεν ξέρω αν λέει αλήθεια η AGB ή η Πωστηλέν τώρα, για τη θεαματικότητα αυτού του δελτίου, ούτε με νοιάζει αν είναι πρώτο ή έσχατο. Με νοιάζει ότι είναι όνειδος για τη δημοσιογραφία, πληγή για τη δημοκρατία, ντροπή για την πολιτική.
Ούτε απορώ με τους πολιτικούς που πάνε και προσκυνάνε τα ξόανα της τηλεοπτικής τυραννίδας στην πιο απεχθή τους μορφή, αμφισβητώ όμως ότι οι πολίτες δεν αισθάνονται έστω κι απ'' τον καναπέ τους τον κίνδυνο που πηγάζει απ'' αυτήν την τηλεοπτική χούντα -αυτό
το διαρκές εξουσιαστικό ξεσάλωμα
του πρασινοφρουρισμού. Αυτής της ανωφελούς γλίτσας που σπαράζει τη χώρα παραπάνω από δυο δεκαετίες τώρα.
Αυτός ο συνδυασμός γκαιμπελισμού και σταλινισμού παντός καιρού, όστις υποστήριξε υπό την δορά του εκσυγχρονισμού με τον πιο καθωσπρεπίστικο τρόπο ό,τι πιο αισχρό μάς έχει συμβεί τα τελευταία χρόνια, απ'' το άγος του Χρηματιστηρίου έως την αποκοπή των μισθών και τις επιχειρησιακές ή ατομικές συμβάσεις,
αυτός ο συνδυασμός, καλά οχυρωμένος από αφεντικά, χορηγούς, διαφημιστές, τραπεζίτες και συν-ένοχους δημοσιογράφους, έχει βλάψει τον λαό και το πολίτευμα περισσότερο απ'' όσον έβλαψε η μαύρη πανώλης το Λονδίνο και τις τρεις φορές που το επισκέφθηκε.
Η ενημέρωση είναι δικαίωμα του λαού.
Το δελτίο του Μέγκα και τα άλλα δελτία όπως αυτό δεν ενημερώνουν τον λαό, τον στραβώνουν, τον αιχμαλωτίζουν, τον χειραγωγούν.
Βγαίνουν στον αέρα, που είναι περιουσία του λαού, μόνο και μόνο για να τον τρομοκρατήσουν, για να τον κάνουν να κάθεται σούζα,
οι σταθμοί αυτοί είναι η μαύρη χειρ και η σιδερένια φτέρνα των διαπλεκόμενων - είναι εχθροί του λαού με περικεφαλαία.
Την περικεφαλαία της οίησης, του (ραγιάδικου) θράσους, του κυνισμού, του αμοραλισμού, της αναισχυντίας, της αγένειας - με έναν λόγο: μιλάνε στον λαό σαν να μιλούν σε κατσαρίδες...
Ντροπή!
ΣΤΑΘΗΣ Σ. 9.ΙΙ.2011 stathis@enet.gr
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
Σε μια περίοδο, που από τις δυνάμεις του κεφαλαίου, της Κυβέρνησης και της συμμαχίας των προθύμων, προβάλλεται ως μονόδρομος η πολιτική του Μνημονίου και της Τρόικας
Σε μια περίοδο, που η εξάρθρωση των κοινωνικών δικαιωμάτων, η θυσία μισθών και συντάξεων, κοινωνικής ασφάλισης, συλλογικών συμβάσεων και κάθε έννοιας κοινωνικής προστασίας, θεωρείται από τις κυρίαρχες δυνάμεις απαραίτητος όρος για τη σωτηρία της χώρας, ενώ η φορολογία του κεφαλαίου και της μεγάλης περιουσίας δε συνιστά αποδεκτό τρόπο ενίσχυσης των ταμείων του κράτους
Σας προσκαλούμε στην πολιτική εκδήλωση - συζήτηση που διοργανώνει, η Νομαρχιακή Επιτροπή Πρέβεζας του ΣΥΝ το Σάββατο, 12 Φεβρουαρίου 2010, ώρα 7:00 μ.μ., στην αίθουσα της “ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΑΓΟΡΑΣ”, με θέμα:
«Οικονομική κρίση - Διέξοδος με βάση τις κοινωνικές ανάγκες - Οι θέσεις του Συνασπισμού».
Ομιλητής ο Γιάννης Μηλιός, Οικονομολόγος, Καθηγητής στο Ε.Μ.Π. και μέλος της Π.Γ. της ΚΠΕ του ΣΥΝ.
Πρέβεζα 07.02.2011
Το Γραφείο Τύπου
Σε μια περίοδο, που η εξάρθρωση των κοινωνικών δικαιωμάτων, η θυσία μισθών και συντάξεων, κοινωνικής ασφάλισης, συλλογικών συμβάσεων και κάθε έννοιας κοινωνικής προστασίας, θεωρείται από τις κυρίαρχες δυνάμεις απαραίτητος όρος για τη σωτηρία της χώρας, ενώ η φορολογία του κεφαλαίου και της μεγάλης περιουσίας δε συνιστά αποδεκτό τρόπο ενίσχυσης των ταμείων του κράτους
Σας προσκαλούμε στην πολιτική εκδήλωση - συζήτηση που διοργανώνει, η Νομαρχιακή Επιτροπή Πρέβεζας του ΣΥΝ το Σάββατο, 12 Φεβρουαρίου 2010, ώρα 7:00 μ.μ., στην αίθουσα της “ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΑΓΟΡΑΣ”, με θέμα:
«Οικονομική κρίση - Διέξοδος με βάση τις κοινωνικές ανάγκες - Οι θέσεις του Συνασπισμού».
Ομιλητής ο Γιάννης Μηλιός, Οικονομολόγος, Καθηγητής στο Ε.Μ.Π. και μέλος της Π.Γ. της ΚΠΕ του ΣΥΝ.
Πρέβεζα 07.02.2011
Το Γραφείο Τύπου
Δευτέρα 7 Φεβρουαρίου 2011
Γιάννης Δραγασάκης: Το χρέος μοχλός για την επιβολή ενός «νέου καπιταλισμού»
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟΝ ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΡΗΣΤΟΥ
Αν η οικονομία είναι σε ύφεση, το χρέος, αν και «κουρεμένο», δεν θα μπορεί να εξυπηρετηθεί. Χρειάζεται λοιπόν μια ρήτρα απασχόλησης. Θα πληρώνουμε ανάλογα με το αν η οικονομία πηγαίνει καλά και η ανεργία μειώνεται. Αν η οικονομία είναι σε ύφεση και η ανεργία αυξάνεται, οι δόσεις θα πρέπει να μειώνονται ή να παγώνουν.
"Αν υποτιμούμε τα προβλήματα που θέτει αυτή η καπιταλιστική κρίση και στην αριστερά, αν απαντάμε σ’ αυτά με προχειρότητα, αν ψάχνουμε εύκολες λύσεις ή μαγικές συνταγές μακριά ή πάνω από τις άμεσες ανάγκες των ανθρώπων, οι δοκιμασίες, φοβούμαι, θα παρατείνονται" σημειώνει ο Γιάννης Δραγασάκης στη συνέντευξή του στην "Αυγή της Κυριακής".
"Οι εξελίξεις στην Ευρώπη τρέχουν, αλλά με τα βασικά σενάρια που επιλέγουν, θεωρώ", σημειώνει, "πως είναι αυταπάτη, ότι από μόνη της, ακόμη και μια δραστική διαγραφή του χρέους θα είναι αυτόματα ανάσα για τον λαό. Για να είναι επωφελής και βιώσιμη μια αναδιάρθρωση του χρέους, θα πρέπει να εντάσσεται σε ένα συνολικό σχέδιο ανακατανομής των φορολογικών βαρών, αναδιανομής του πλούτου και εξόδου από τον φαύλο κύκλο: χρέος - λιτότητα - ανεργία. Αναλυτικά η συνέντευξη.
* Από την αρχή ήταν φανερό, και δεν υπήρξε ούτε ένας σοβαρός οικονομολόγος που να μη διαφωνεί, πως το δάνειο των 110 δισ. ευρώ της τρόικας δεν μπορούσε να βγει και η κρίση χρέους που αντιμετώπιζε και αντιμετωπίζει η χώρα, στο τέλος της τριετούς συμφωνίας, θα ήταν δυσμενέστερη. Τώρα μας μιλούν για επιμηκύνσεις και Μνημόνια διαρκείας 30 ετών. Τι σημαίνει η επιμήκυνση και τι αποτελέσματα θα έχει;
Συζητούνται ποικίλα σενάρια αυτού του τύπου. Η επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής μέρους του χρέους δεν το καθιστά εξυπηρετήσιμο. Ταυτόχρονα, ακόμη και αυτό το μέτρο συζητείται σε συνδυασμό με σκληρούς όρους και άλλα ανταλλάγματα. Ο κίνδυνος, λοιπόν, είναι έναντι ενός ατελέσφορου μέτρου να αποδεχθούμε δυσανάλογες δεσμεύσεις και βαρείς όρους.
Ακριβώς γι’ αυτό, από την αρχή της κρίσης, υποστηρίζουμε ότι χρειάζεται συνολικό σχέδιο και συγκροτημένη στρατηγική. Διαπραγμάτευση με ποιους στόχους; Σε ποιο χρόνο; Σε ποιο πλαίσιο;
* Υπό ποιους όρους η επιμήκυνση μπορεί να αποτελέσει διέξοδο ή να δώσει έστω μια ανάσα;
Το κλειδί σε κάθε αναδιαπραγμάτευση του χρέους δεν είναι τόσο οι τεχνικές, αν δηλαδή θα είναι τόση η επιμήκυνση, τόση η διαγραφή, τόση η μείωση των επιτοκίων, τόση η επαναγορά ομολόγων κ.λπ. Το κλειδί είναι τελικά η μείωση του ετήσιου κόστους εξυπηρέτησης του χρέους, τουλάχιστον στα πριν το «Μνημόνιο» επίπεδα, έτσι ώστε να μείνει επαρκής «δημοσιονομικός χώρος» για την άσκηση κοινωνικής και αναπτυξιακής πολιτικής.
Γι’ αυτό πιστεύω ότι και οι αριστερές δυνάμεις εκεί πρέπει να στρέψουν το ενδιαφέρον του κόσμου, στο τελικό αποτέλεσμα, και, ανεξάρτητα από διαφορές σε άλλα ζητήματα, μπορεί αυτός να είναι ένας κοινός τους στόχος.
Ενώ όμως μια τέτοια αναδιάρθρωση του χρέους είναι αναγκαία, δεν είναι και επαρκής. Είναι αυταπάτη ότι από μόνη της ακόμη και μια δραστική διαγραφή του χρέους θα είναι αυτόματα ανάσα για τον λαό. Για να είναι επωφελής και βιώσιμη μια αναδιάρθρωση του χρέους, θα πρέπει να εντάσσεται σε ένα συνολικό σχέδιο ανακατανομής των φορολογικών βαρών, αναδιανομής του πλούτου και εξόδου από τον φαύλο κύκλο: χρέος - λιτότητα - ανεργία.
* Σε πρόσφατη ομιλία σας αναφερθήκατε στην ανάγκη μιας «βιώσιμης αναδιάρθρωσης του χρέους με ρήτρα απασχόλησης». Ποια τα βασικά στοιχεία μιας τέτοιας αναδιάρθρωσης;
Για την έννοια της «βιωσιμότητας» μιλήσαμε ήδη. Αυτή προσδιορίζεται από τη συνολική πολιτική, τον τρόπο παραγωγής και διανομής του πλούτου καθώς και από το ύψος των ετήσιων τόκων, ώστε οι καταβαλλόμενοι τόκοι να αφήνουν χώρο για δημόσιες επενδύσεις, κοινωνική πολιτική κ.λπ.
Με τη ρήτρα απασχόλησης, τώρα, εννοώ το εξής: ας υποθέσουμε ότι έχουμε επιτύχει τη διαγραφή ενός μεγάλου μέρους του χρέους. Η δυνατότητα εξυπηρέτησης του υπολοίπου θα είναι συνάρτηση της κατάστασης της οικονομίας και της απασχόλησης. Αν η οικονομία είναι σε ύφεση, το χρέος, αν και «κουρεμένο», δεν θα μπορεί να εξυπηρετηθεί. Χρειάζεται λοιπόν μια τέτοια ρήτρα. Θα πληρώνουμε ανάλογα με το αν η οικονομία πηγαίνει καλά και η ανεργία μειώνεται. Αν η οικονομία είναι σε ύφεση και η ανεργία αυξάνεται, οι δόσεις θα πρέπει να μειώνονται ή να παγώνουν.
* Έχει εφαρμοστεί αυτή ρήτρα σε άλλες περιπτώσεις;
Το πιο κλασικό παράδειγμα είναι η ρύθμιση των γερμανικών δανείων το 1953. Διαγράφτηκε το 62,5% του χρέους και η εξυπηρέτηση του υπολοίπου συμφωνήθηκε να γίνεται σε συνάρτηση με τις οικονομικές δυνατότητες της Γερμανίας και το ύψος των εξαγωγών της.
Δικαιούμαστε για πολλούς λόγους να έχουμε τη ρύθμιση αυτή, όχι βεβαίως ως μοντέλο, αλλά ως ένα σημείο αναφοράς και μέτρο σύγκρισης.
* Στο πρόσφατο άρθρο του ο κ. Κρούγκμαν καταρρίπτει τον μύθο των κρίσεων χρέους ως υποχρέωση για πολιτικές λιτότητας και με αφορμή την Βρετανία μιλάει ουσιαστικά για επίθεση στα δικαιώματα και στις αμοιβές των εργαζομένων σε όλη την Ευρώπη. Βιώνουμε την επίθεση του κεφαλαίου για να τους επιστραφούν όσα είχαν κατακτήσει οι εργαζόμενοι τώρα που δεν υπάρχει το σκιάχτρο του υπαρκτού σοσιαλισμού;
Δεν αμφιβάλω γι’ αυτό. Το δημόσιο χρέος, έχει πει ο Μαρξ, ενίοτε χρησιμοποιείται και ως μέσο ή ως μοχλός για την επίτευξη άσχετων με το χρέος σκοπών.
Πράγματι, σε άλλες εποχές, το δημόσιο χρέος χρησιμοποιήθηκε ως μοχλός πρωταρχικής συσσώρευσης του κεφαλαίου, σε άλλες ως μέσο ιμπεριαλιστικής εξάρτησης και επιβολής.
Στις μέρες μας, το δημόσιο χρέος χρησιμοποιείται ως μοχλός για την επιβολή μιας πρωτόγνωρης και κοινωνικά βάρβαρης λιτότητας, μισθολογικής και δημοσιονομικής, αλλά και για τη διαμόρφωση ενός «νέου καπιταλισμού», με βάση νόρμες που, σε πολλές περιπτώσεις, θυμίζουν τον καπιταλισμό του 19ου και όχι του 20ού αιώνα.
* Η πολιτική της κυβέρνησης με την απελευθέρωση του τζόγου, την εγκατάσταση 30.000 κουλοχέρηδων σε όλη την Ελλάδα και την παραχώρηση 50 αδειών για ηλεκτρονικά καζίνο και στοίχημα είναι μια πονηριά για έσοδα ή μια συνειδητή επιλογή διάβρωσης συνειδήσεων και λουμπενοποίησης των λαϊκών μαζών προς όφελος των διαπλεκομένων σε τέτοιες συνθήκες φτώχειας;
Η κρίση καθιστά άμεση ανάγκη τη διεύρυνση και αναβάθμιση της παραγωγικής βάσης, νέες παραγωγικές εξειδικεύσεις, νέους τομείς απασχόλησης και ένα παραγωγικό σύστημα συμβατό με τα νέα κοινωνικά, τεχνολογικά και οικολογικά δεδομένα.
Όλα αυτά προϋποθέτουν παιδεία και έρευνα. Όμως οι δαπάνες για την έρευνα στην Ελλάδα είναι στάσιμες, στο 0,50% περίπου, όταν στην υπόλοιπη Ευρωζώνη είναι πάνω από 2%. Οι δε δαπάνες ανά σπουδαστή της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης είναι στη χώρα μας περίπου 6.000 έναντι 12.000 στις βόρειες ευρωπαϊκές χώρες.
Η κυβέρνηση απαντά στις προκλήσεις αυτές με δύο ιδέες. Η μία είναι τα «φρουτάκια» και τα καζίνο. Και η άλλη είναι η κατασκευή και πώληση παραθεριστικών κατοικιών στους συνταξιούχους της βόρειας Ευρώπης. Αυτό είναι το νέο αναπτυξιακό πρότυπο που προσφέρεται στη νέα γενιά.
* Η καταστροφή των μεσαίων και μεγάλων εμπορικών μονάδων, η συρρίκνωση και της μεσαίας τάξης γιατί αφήνουν παντελώς αδιάφορη την κυβέρνηση και το σύστημα; Τι περιμένουν και πώς θα προκύψει σύντομα κατάσταση ισορροπίας;
Δεν νομίζω πως πρόκειται για λάθος ή για παράλειψη. Η ύφεση, η συρρίκνωση της οικονομίας, η καταστροφή θέσεων εργασίας και η ανεργία είναι τα μέσα για τη συμπίεση των μισθών στον ιδιωτικό τομέα και για την αναδιάρθρωσή του μέσω των αγορών. Αυτή είναι μια ουσιώδης πλευρά του νεοφιλελευθερισμού, αυτό ζητούσε χρόνια ο ΣΕΒ, αυτό είναι η βάση του «Μνημονίου» και η νέα ιδεολογία του ΠΑΣΟΚ, όπως ζήτησε ο κ. Γ.Α. Παπανδρέου πρόσφατα από τους βουλευτές του. Το πλήγμα βέβαια για την κοινωνία είναι βαρύ, διότι αυτή η σκληρή καπιταλιστική λογική οδηγεί σε μη αναστρέψιμες οικονομικές και κοινωνικές καταστροφές, που αυξάνουν από το γεγονός ότι δεν υπάρχει κάποιο σχέδιο για τη δημιουργία θέσεων εργασίας σε νέους τομείς.
* Αν σε τόσο άγριες οικονομικά και κοινωνικά κρίσεις η αριστερά δεν καταφέρει να αντιπροσωπεύσει πολιτικά μεγάλα πληττόμενα τμήματα του ελληνικού λαού, πότε και πώς θα μπορέσει να γίνει σοβαρή και ανταγωνιστική πολιτική δύναμη;
Μια καπιταλιστική κρίση συνιστά από μόνη της ένα επιχείρημα κατά του καπιταλισμού, μια ισχυρή υπενθύμιση για την ανάγκη υπέρβασής του. Κι όμως, πολλές φορές, ο καπιταλισμός βγήκε από τις κρίσεις του πιο ισχυρός. Ο λόγος είναι ότι οι κρίσεις συνιστούν μια δοκιμασία, ένα τεστ διαρκείας και για την αριστερά.
Αν λοιπόν υποτιμούμε τα προβλήματα που θέτει η κρίση και στην αριστερά, αν απαντάμε σ’ αυτά με προχειρότητα, αν ψάχνουμε εύκολες λύσεις ή μαγικές συνταγές μακριά ή πάνω από τις άμεσες ανάγκες των ανθρώπων, οι δοκιμασίες, φοβούμαι, θα παρατείνονται.
Αν, αντίθετα, στραφούμε με σοβαρότητα, διάρκεια και επιμονή στα καθήκοντα ανάλυσης και σύνθεσης στρατηγικής που θέτει η κρίση, αν δώσουμε με συλλογικότητα τις μάχες που έρχονται, αν αναζητήσουμε αυτό που ενώνει μέσα στις υπαρκτές διαφορές, αν σταθούμε δίπλα στους απλούς ανθρώπους και τους δώσουμε διεξόδους στις άμεσες, ζωτικές ανάγκες τους, οι δυνατότητες ανάκαμψης είναι εδώ και είναι μεγάλες.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)