Ημερομηνία δημοσίευσης: Αυγή 19/11/2011
Των Κώστα Μαρματάκη και Ξανθής Παπαδοπούλου*
Το κίνημα ενάντια στο χαράτσι της ΔΕΗ παίρνει πρωτοφανείς διαστάσεις. Η προστασία των ανθρώπων που δεν έχουν δυνατότητα να πληρώσουν και η άρνηση χιλιάδων πολιτών να δεχτούν το βάρβαρο, αντισυνταγματικό και άδικο χαράτσι εξελίσσεται σε κεντρικό πολιτικό θέμα της περιόδου και αρχίζει να απασχολεί ακόμη και τα καθεστωτικά ΜΜΕ.
Μπορούμε να εκτιμήσουμε ότι αυτή η κινητικότητα είναι δυνατόν -υπό προϋποθέσεις- να δημιουργήσει μια νέα κατάσταση στους τόπους κατοικίας των εργαζομένων, με την εμφάνιση δικτύων λαϊκής συνεννόησης και συλλογικών μορφών αλληλεγγύης, πρωτόγνωρων για τα δεδομένα των τελευταίων δεκαετιών στην Ελλάδα. Αυτό μπορεί να αποδειχτεί πολύ χρήσιμο για την οργάνωση και ανάπτυξη του λαϊκού κινήματος το επόμενο διάστημα, αλλά ακόμα και να καταφέρει να προσδώσει σημαντικά στοιχεία ταξικής συνειδητοποίησης στον κόσμο της εργασίας μέσα από νέους δρόμους:
Συγκροτούνται παντού σε όλη τη χώρα επιτροπές, συνελεύσεις, πρωτοβουλίες, σωματεία, φορείς, δημοτικές κινήσεις κοκ που οργανώνουν τους πολίτες, εκδίδουν ανακοινώσεις, διοργανώνουν δράσεις. Γίνονται συνελεύσεις με τη συμμετοχή εκατοντάδων ανθρώπων.
Αυξάνονται συνεχώς οι δήμοι που "προσχωρούν" στη λογική κάλυψης των δημοτών τους και του κινήματος ανυπακοής, ακολουθώντας το φωτεινό παράδειγμα του Δήμου Νέας Ιωνίας.
Οι παρεμβάσεις πολιτών και δημοτικών κινήσεων σε πολλά δημοτικά συμβούλια επιβάλλουν αποφάσεις στήριξης του κινήματος και κάλυψης των δημοτών.
Προχώρησε η συγκρότηση πρωτοβουλίας "Δικηγόροι ενάντια στα χαράτσια", που την Τετάρτη 23 Νοεμβρίου διοργανώνει συζήτηση-εκδήλωση στη Νομική (νέο κτήριο, είσοδος από Μασσαλίας).
Κινητικότητα για αντίστοιχες πρωτοβουλίες υπάρχει και στους χώρους του πολιτισμού και των πανεπιστημιακών.
Οι επιτροπές αρχίζουν να διακλαδώνονται ανά γειτονιά. Υπάρχουν πολλά τέτοια παραδείγματα, πολυποίκιλες μορφές αυτοοργάνωσης:
* Προγραμματίζονται πρωτότυπες πορείες-εξορμήσεις ενημέρωσης στους δρόμους και τα στενά της γειτονιάς, τα στέκια, τα σούπερ μάρκετ, μετά τις λειτουργίες στις εκκλησίες, στις πολυκατοικίες (στα κείμενα που μοιράζονται υπάρχουν τηλέφωνα επικοινωνίας).
* Ετοιμάζονται αφίσες για τις εισόδους των πολυκατοικιών με συνθήματα του τύπου "Στην πολυκατοικία μας δεν πληρώνουμε το χαράτσι - Κανείς χωρίς ρεύμα".
* Γίνονται συνελεύσεις πολυκατοικιών με αποκλειστικό θέμα το χαράτσι της ΔΕΗ.
Το συνδικαλιστικό κίνημα πρωτοστατεί στις κινηματικές δράσεις. Με πρωτοβουλία του Συντονισμού Πρωτοβάθμιων Σωματείων "Δεν χρωστάμε - Δεν πουλάμε - Δεν πληρώνουμε", προτείνεται σε όλες τις κινήσεις, επιτροπές, συνελεύσεις να συμφωνηθούν τα παρακάτω:
- Πανελλαδική Μέρα Δράσης σε πρακτορεία, γραφεία, τεχνικές υπηρεσίες της ΔΕΗ την Τρίτη 22 Νοεμβρίου.
- Παννατική συγκέντρωση έξω από το Συμβούλιο της Επικρατείας την Παρασκευή 2 Δεκεμβρίου, ημέρα εξέτασης των προσφυγών του ΔΣΑ και άλλων φορέων.
- Συνέλευση-συνάντηση όλων των κινήσεων - συνελεύσεων - φορέων που αναπτύσσουν δράσεις ενάντια στα χαράτσια, το απόγευμα της Παρασκευής 2 Δεκεμβρίου.
Για την απόπειρα διακοπής ρεύματος και την επανασύνδεση
Οι συνεννοήσεις μεταξύ εργαζομένων ΔΕΗ και δήμων (ή δημοτικών κινήσεων), συνελεύσεων, πρωτοβουλιών, επιτροπών προχωρούν σε τοπικό επίπεδο για να εμποδιστεί η απόπειρα μαζικών διακοπών ρεύματος. Υπάρχουν σημαντικές πλευρές που λύνονται μέσω αυτής της επικοινωνίας.
Η απόφαση της ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ για προστασία των ανέργων, συνταξιούχων, εργαζομένων αποτελεί τεράστιας σημασίας βήμα για την αναβάθμιση του αγώνα, θα συμβάλει στην αποφασιστική ενίσχυση των ομάδων περιφρούρησης.
Σε πολυκατοικίες ήδη γίνονται ενέργειες προφύλαξης των ρολογιών (κατασκευή ντουλαπιών, αγορά λουκέτων κ.λπ.).
Κυκλοφορούν τηλέφωνα για ειδοποίηση κόσμου αν εμφανιστούν συνεργεία διακοπής. Οργανώνονται δίκτυα ειδοποίησης με SMS.
Έχουν γίνει παρεμβάσεις σε εργολάβους συμβεβλημένους με τη ΔΕΗ για τις διακοπές. Σε επαρχιακή πόλη οι τρεις από τους τέσσερις εργολάβους αποσύρθηκαν μετά από επισκέψεις πολιτών στα γραφεία τους.
Είναι πάρα πολλές οι περιοχές που έχουν ήδη οργανωθεί συνεργεία επανασύνδεσης από ηλεκτρολόγους, πράγμα πολύ χρήσιμο για την αποφυγή κινδύνων ηλεκτροπληξίας.
Το μήνυμα που βγαίνει απ' όλα τα παραπάνω είναι ένα κι είναι ηχηρό: Ο κόσμος της εργασίας δεν φοβάται την επίθεση του μνημονιακού μπλοκ. Πιστεύει στις δυνάμεις του, συντονίζει τις αντιστάσεις του και απαντά με αυτοοργάνωση, αλληλεγγύη και αυτοπεποίθηση.
Κανένα σπίτι χωρίς ρεύμα!
Όλοι μαζί μπορούμε!
Είμαστε εκατομμύρια και είναι ελάχιστοι!
Δεν θα τους αφήσουμε να καταστρέψουν το μέλλον των παιδιών μας και τις ζωές μας!
Κυριακή 20 Νοεμβρίου 2011
Σάββατο 19 Νοεμβρίου 2011
Ανακοίνωση του Τμήματος Οικονομικής Πολιτικής του ΣΥΝ για τον προϋπολογισμό του 2012
Ο Προϋπολογισμός του 2012 που κατατέθηκε στη Βουλή από τον Υπουργό Οικονομικών αποτελεί τη συμπύκνωση της οικονομικής πολιτικής που ακολουθήθηκε ως τώρα από την κυβέρνηση Παπανδρέου και θα ακολουθηθεί και τον επόμενο χρόνο από τη συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ υπό τον κ. Παπαδήμο. Η έλλειψη της παραμικρής απόκλισης από τη μνημονιακή πολιτική, που αποτελεί την κόκκινη γραμμή που συνδέει τις δύο κυβερνήσεις, καταδεικνύει το προφανές, ότι ο κ. Παπαδήμος δεν μπορεί να παρουσιαστεί ως τίποτα περισσότερο από αυτό που είναι: ένας διεκπεραιωτής της μνημονιακής πολιτικής υπό τις ευλογίες της τρόικας και του μνημονιακού τόξου στη χώρα μας.
Οι προβλέψεις για το 2012 γίνονται στη βάση της ίδιας πολιτικής που εκτροχίασε τις προβλέψεις του Προϋπολογισμού του 2011 και οδηγεί σε έλλειμμα κοντά στο 9% (από 7,4% που ήταν ο στόχος). Η ύφεση για το 2011 προβλέπεται σε -5,5%, όσο δηλαδή προβλεπόταν και πριν από την αναθεώρηση του ΑΕΠ στην οποία προέβη πριν από λίγο καιρό η ΕΛΣΤΑΤ. Αυτό σημαίνει ότι η πραγματική ύφεση είναι κατά πολύ μεγαλύτερη από αυτή που προβλεπόταν στο Μεσοπρόθεσμο για το 2011 και επομένως καθιστά εξαιρετικά επισφαλή την πρόβλεψη για ύφεση -2,8% για το 2012. Το ίδιο ισχύει για τις προβλέψεις για την ανεργία, η οποία υπολογίζεται στο 15,4% για το 2011 και στο 17,1% για το 2012. Αν αναλογιστούμε ήδη ότι τον Αύγουστο του 2011, η ανεργία είχε ήδη ανέλθει στο 18,4%, μπορεί κάποιος πολύ εύκολα να καταλάβει ότι η επίσημη ανεργία θα πλησιάσει ή και θα ξεπεράσει το 20% το 2012.
Οι προβλέψεις για πρωτογενές πλεόνασμα ύψους 1% του ΑΕΠ το 2012 φαντάζουν να ακροβατούν ανάμεσα στις επιθυμίες των σχεδιαστών του Προϋπολογισμού και την πραγματικότητα. Η μείωση του βάρους από τους τόκους, που θα υλοποιηθεί μόνο αν εφαρμοστεί η Συμφωνία της 27ης Οκτωβρίου από το 100% των πιστωτών, δεν αρκεί για να καλύψει την αναμενόμενη μείωση των εσόδων και την αύξηση των δαπανών λόγω της ύφεσης.
Η αύξηση των εσόδων κατά 4,1 δις και μείωσης των πρωτογενών δαπανών κατά 2,75 δις προβλέπεται να επιβαρύνει ακόμα περισσότερο τους μισθωτούς, τους συνταξιούχους και τους μικρομεσαίους (αύξηση στα φορολογικά έσοδα φυσικών προσώπων κατά 29,1%), την ίδια στιγμή που τα φορολογικά έσοδα από τις επιχειρήσεις αναμένεται να μειωθούν κατά 22% λόγω (και) της μείωσης του φορολογικού συντελεστή!
Η αύξηση στο Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων σε σχέση με αυτά που προέβλεπε το Μεσοπρόθεσμο για το 2011 (που ουσιαστικά είναι μείωση σε σχέση με τον Προϋπολογισμό του 2011) δεν έχει κανένα απολύτως νόημα, αφού όλοι πλέον γνωρίζουν ότι το ΠΔΕ θα είναι το πρώτο θύμα όταν τα αποτελέσματα του Προϋπολογισμού του 2012 θα αρχίσουν να αποκλίνουν.
Ο Προϋπολογισμός του 2012 είναι ξεκάθαρα ένας ταξικός προϋπολογισμός ενταγμένος μέχρι κεραίας στη λογική των Μνημονίων. Η κυβέρνηση Παπαδήμου κάνει σαφείς τις προθέσεις της απέναντι στην ελληνική κοινωνία. Οι λαϊκές κινητοποιήσεις είναι ο μόνος αποτελεσματικός δρόμος αντίστασης, όπως διδαχτήκαμε από τη μοίρα του κ. Παπανδρέου.
Τμήμα Οικονομικής Πολιτικής
Οι προβλέψεις για το 2012 γίνονται στη βάση της ίδιας πολιτικής που εκτροχίασε τις προβλέψεις του Προϋπολογισμού του 2011 και οδηγεί σε έλλειμμα κοντά στο 9% (από 7,4% που ήταν ο στόχος). Η ύφεση για το 2011 προβλέπεται σε -5,5%, όσο δηλαδή προβλεπόταν και πριν από την αναθεώρηση του ΑΕΠ στην οποία προέβη πριν από λίγο καιρό η ΕΛΣΤΑΤ. Αυτό σημαίνει ότι η πραγματική ύφεση είναι κατά πολύ μεγαλύτερη από αυτή που προβλεπόταν στο Μεσοπρόθεσμο για το 2011 και επομένως καθιστά εξαιρετικά επισφαλή την πρόβλεψη για ύφεση -2,8% για το 2012. Το ίδιο ισχύει για τις προβλέψεις για την ανεργία, η οποία υπολογίζεται στο 15,4% για το 2011 και στο 17,1% για το 2012. Αν αναλογιστούμε ήδη ότι τον Αύγουστο του 2011, η ανεργία είχε ήδη ανέλθει στο 18,4%, μπορεί κάποιος πολύ εύκολα να καταλάβει ότι η επίσημη ανεργία θα πλησιάσει ή και θα ξεπεράσει το 20% το 2012.
Οι προβλέψεις για πρωτογενές πλεόνασμα ύψους 1% του ΑΕΠ το 2012 φαντάζουν να ακροβατούν ανάμεσα στις επιθυμίες των σχεδιαστών του Προϋπολογισμού και την πραγματικότητα. Η μείωση του βάρους από τους τόκους, που θα υλοποιηθεί μόνο αν εφαρμοστεί η Συμφωνία της 27ης Οκτωβρίου από το 100% των πιστωτών, δεν αρκεί για να καλύψει την αναμενόμενη μείωση των εσόδων και την αύξηση των δαπανών λόγω της ύφεσης.
Η αύξηση των εσόδων κατά 4,1 δις και μείωσης των πρωτογενών δαπανών κατά 2,75 δις προβλέπεται να επιβαρύνει ακόμα περισσότερο τους μισθωτούς, τους συνταξιούχους και τους μικρομεσαίους (αύξηση στα φορολογικά έσοδα φυσικών προσώπων κατά 29,1%), την ίδια στιγμή που τα φορολογικά έσοδα από τις επιχειρήσεις αναμένεται να μειωθούν κατά 22% λόγω (και) της μείωσης του φορολογικού συντελεστή!
Η αύξηση στο Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων σε σχέση με αυτά που προέβλεπε το Μεσοπρόθεσμο για το 2011 (που ουσιαστικά είναι μείωση σε σχέση με τον Προϋπολογισμό του 2011) δεν έχει κανένα απολύτως νόημα, αφού όλοι πλέον γνωρίζουν ότι το ΠΔΕ θα είναι το πρώτο θύμα όταν τα αποτελέσματα του Προϋπολογισμού του 2012 θα αρχίσουν να αποκλίνουν.
Ο Προϋπολογισμός του 2012 είναι ξεκάθαρα ένας ταξικός προϋπολογισμός ενταγμένος μέχρι κεραίας στη λογική των Μνημονίων. Η κυβέρνηση Παπαδήμου κάνει σαφείς τις προθέσεις της απέναντι στην ελληνική κοινωνία. Οι λαϊκές κινητοποιήσεις είναι ο μόνος αποτελεσματικός δρόμος αντίστασης, όπως διδαχτήκαμε από τη μοίρα του κ. Παπανδρέου.
Τμήμα Οικονομικής Πολιτικής
Παρασκευή 18 Νοεμβρίου 2011
Κατάθεση στεφάνου από τον Πρόεδρο της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξη Τσίπρα, στο χωρο του Πολυτεχνείου - δηλώσεις
Ο Πρόεδρος της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Τσίπρας, συνοδευόμενος από τον συμπρόεδρο του κόμματος Die Linke Klaus Ernst και αντιπροσωπεία της Νεολαίας του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ κατέθεσε σήμερα στεφάνι στο χώρο του Πολυτεχνείου.
Σε δηλώσεις τους αμέσως ο Klaus Ernst και ο Αλ. Τσίπρας δήλωσαν:
KLAUS ERNST: Είμαστε εδώ για να τιμήσουμε την αντίσταση κατά της δικτατορίας στην Ελλάδα. Ο ελληνικός λαός που κρατάει ζωντανή την ιστορία του τώρα βρίσκεται αντιμέτωπος με μια νέα επίθεση ενάντια στα δικαιώματά του και σ΄ αυτό μας βρίσκει εμάς τους φίλους του Die Linke από τη Γερμανία συμμάχους και συμπαραστάτες .. …..Να πληρώσουν οι τράπεζες και το τραπεζικό σύστημα και όχι οι πολίτες.
ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑΣ: Η πρόσφατη αλλά και παλιότερη ιστορία του ελληνικού λαού, κυρίως όμως η εξέγερση της νεολαίας το Νοέμβρη του ΄73 καταδεικνύει ότι μάλλον λάθος λαό διάλεξαν για πειραματόζωο τα διεθνή και ευρωπαϊκά κέντρα της οικονομικής ελίτ.
Ο ελληνικός λαός κατέκτησε με αγώνες την κυριαρχία και την ανεξαρτησία του. Δεν του χαρίστηκε από κανέναν. Και όποιος τολμήσει να του την στερήσει, θα το πληρώσει πολύ ακριβά.
Το μήνυμα της εξέγερσης του Νοέμβρη καταδεικνύει ότι, όταν οι λαοί θέλουν, μπορούν να κερδίσουν ακόμα και την πιο στυγνή δικτατορία, ακόμα και τον πιο δυνατό δυνάστη. Έτσι και τώρα θα διεκδικήσουμε και θα κατακτήσουμε ξανά την ανεξαρτησία, τη λαϊκή κυριαρχία και τη δημοκρατία σ΄ αυτό τον τόπο.
To Γραφείο Τύπου
Τρίτη 15 Νοεμβρίου 2011
Ευρωπαϊκή Αριστερά: Χρηματοπιστωτικός αυταρχισμός μεταμφιεσμένος σε “εθνική σωτηρία”
Οι ραγδαίες εξελίξεις στην Ελλάδα και την Ιταλία επιβεβαίνουν, πάνω απ' όλα, ένα πράγμα: Ο νεοφιλελευθερισμός είναι ασύμβατος με τη δημοκρατία. Οι δικομματικοί ιεροκήρυκες της ακραίας λιτότητας και της κοινωνικής καταστροφής έχουν τρομοκρατηθεί από την ιδέα της έκθεσής τους στη λαϊκή ετυμηγορία. Γι αυτό αρνήθηκαν να προχωρήσουν σε πρόωρες εκλογές, αρχικά στην Ελλάδα και τώρα στην Ιταλία, επινοώντας το τραγικά ειρωνικό καθήκον της “εθνικής σωτηρίας”. Στο όνομα αυτού του καθήκοντος διόρισαν νέο πρωθυπουργό της χώρας τον πρώην αντιπρόεδρο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ), Λουκά Παπαδήμο.
Αυτή η παράνομη “κυβέρνηση σωτηρίας” ζητά τη μέγιστη δυνατή συναίνεση, προκειμένου να επιτύχει στα καθήκοντά της: να επιβάλλει νέα αυταρχικά και βάρβαρα μέτρα λιτότητας, να ενισχύσει τις κοινωνικές περικοπές και να εκτινάξει τους δείκτες ανεργίας σε πρωτοφανή επίπεδα (18.4% στην Ελλάδα, Οκτώβριος 2011).
Αυτό το νέο κυβερνητικό “κόμμα του Μνημονίου” αποτελείται από το ΠΑΣΟΚ (μέλος του Κόμματος Ευρωπαίων Σοσιαλιστών), τη Νέα Δημοκρατία (μέλος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος) και το ακροδεξιό κόμμα ΛΑ.Ο.Σ., ενώ στηρίζεται ακόμη από τη Δημοκρατική Συμμαχία (μέλος της Συμμαχίας Φιλελευθέρων & Δημοκρατών για την Ευρώπη) και το Σύνδεσμο Ελλήνων Βιομηχάνων (ΣΕΒ). Είναι η πρώτη φορά μετά την πτώση της στρατιωτικής δικτατορίας το 1974 που τέσσερις εκπρόσωποι της λαϊκιστικής δεξιάς, οι οποίοι έχουν εκφράσει συχνά και ανοιχτά τα αντιδραστικά, ξενοφοβικά και ακραία εθνικιστικά τους ιδεώδη, αναλαμβάνουν υπουργικές και υφυπουργικές θέσεις, με την έγκριση ενός κόμματος που αυτοαποκαλείται σοσιαλιστικό.
Ο σχηματισμός αυτής της “ανίερης συμμαχίας” στην Ελλάδα δεν αποτελεί μεμονωμένο γεγονός. Η Ευρωπαϊκή Αριστερά έχει επανειλημμένα προειδοποιήσει ότι η Ελλάδα είναι το πειραματόζωο της τρόικας, των αγορών και των ντόπιων συνεργατών τους και αυτό περιλαμβάνει συνεχείς και επικίνδυνους πειραματισμούς για την παράκαμψη των δημοκρατικών διαδικασιών, του κοινοβουλευτικού και δημόσιου ελέγχου και του Συντάγματος.
Τώρα ετοιμάζονται να επεκτείνουν το πείραμα της κυβέρνησης “εθνικής σωτηρίας” στην Ιταλία, με τον Μάριο Μόντι, έναν πρώην επίτροπο, να αναλαμβάνει τη θέση του πρωθυπουργού και να ηγείται μιας κυβέρνησης που θα περιλαμβάνει τεχνοκράτες και θα υποστηριχθεί τόσο από το κόμμα του Μπερλουσκόνι, όσο και από το Δημοκρατικό Κόμμα.
Αυτές οι εξελίξεις θέτουν σε κίνδυνο τη δημοκρατία και βάζουν την Ευρώπη σε μια περίοδο πρωτοφανούς αυταρχισμού, συνεχούς περιορισμού και ωμής παραβίασης των κοινωνικών και πολιτικών δικαιωμάτων.
Σε αυτές τις κρίσιμες στιγμές, η Ευρωπαϊκή Αριστερά στέκεται σταθερά στο πλάι των αριστερών δυνάμεων και των κοινωνικών κινημάτων της Ελλάδας και της Ιταλίας. Καλούμε όλες τις αριστερές, προοδευτικές και δημοκρατικές δυνάμεις στην Ευρώπη, να κλιμακώσουμε τις κοινές μας κινητοποιήσεις και τις ενωτικές μας πρωτοβουλίες, για να υπερασπιστούμε τη δημοκρατία σε όλα τα επίπεδα, ενάντια σε αυτή τη νέα, αντιδραστική “Διεθνή του Χρηματοπιστωτικού Αυταρχισμού”.
Αυτή η παράνομη “κυβέρνηση σωτηρίας” ζητά τη μέγιστη δυνατή συναίνεση, προκειμένου να επιτύχει στα καθήκοντά της: να επιβάλλει νέα αυταρχικά και βάρβαρα μέτρα λιτότητας, να ενισχύσει τις κοινωνικές περικοπές και να εκτινάξει τους δείκτες ανεργίας σε πρωτοφανή επίπεδα (18.4% στην Ελλάδα, Οκτώβριος 2011).
Αυτό το νέο κυβερνητικό “κόμμα του Μνημονίου” αποτελείται από το ΠΑΣΟΚ (μέλος του Κόμματος Ευρωπαίων Σοσιαλιστών), τη Νέα Δημοκρατία (μέλος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος) και το ακροδεξιό κόμμα ΛΑ.Ο.Σ., ενώ στηρίζεται ακόμη από τη Δημοκρατική Συμμαχία (μέλος της Συμμαχίας Φιλελευθέρων & Δημοκρατών για την Ευρώπη) και το Σύνδεσμο Ελλήνων Βιομηχάνων (ΣΕΒ). Είναι η πρώτη φορά μετά την πτώση της στρατιωτικής δικτατορίας το 1974 που τέσσερις εκπρόσωποι της λαϊκιστικής δεξιάς, οι οποίοι έχουν εκφράσει συχνά και ανοιχτά τα αντιδραστικά, ξενοφοβικά και ακραία εθνικιστικά τους ιδεώδη, αναλαμβάνουν υπουργικές και υφυπουργικές θέσεις, με την έγκριση ενός κόμματος που αυτοαποκαλείται σοσιαλιστικό.
Ο σχηματισμός αυτής της “ανίερης συμμαχίας” στην Ελλάδα δεν αποτελεί μεμονωμένο γεγονός. Η Ευρωπαϊκή Αριστερά έχει επανειλημμένα προειδοποιήσει ότι η Ελλάδα είναι το πειραματόζωο της τρόικας, των αγορών και των ντόπιων συνεργατών τους και αυτό περιλαμβάνει συνεχείς και επικίνδυνους πειραματισμούς για την παράκαμψη των δημοκρατικών διαδικασιών, του κοινοβουλευτικού και δημόσιου ελέγχου και του Συντάγματος.
Τώρα ετοιμάζονται να επεκτείνουν το πείραμα της κυβέρνησης “εθνικής σωτηρίας” στην Ιταλία, με τον Μάριο Μόντι, έναν πρώην επίτροπο, να αναλαμβάνει τη θέση του πρωθυπουργού και να ηγείται μιας κυβέρνησης που θα περιλαμβάνει τεχνοκράτες και θα υποστηριχθεί τόσο από το κόμμα του Μπερλουσκόνι, όσο και από το Δημοκρατικό Κόμμα.
Αυτές οι εξελίξεις θέτουν σε κίνδυνο τη δημοκρατία και βάζουν την Ευρώπη σε μια περίοδο πρωτοφανούς αυταρχισμού, συνεχούς περιορισμού και ωμής παραβίασης των κοινωνικών και πολιτικών δικαιωμάτων.
Σε αυτές τις κρίσιμες στιγμές, η Ευρωπαϊκή Αριστερά στέκεται σταθερά στο πλάι των αριστερών δυνάμεων και των κοινωνικών κινημάτων της Ελλάδας και της Ιταλίας. Καλούμε όλες τις αριστερές, προοδευτικές και δημοκρατικές δυνάμεις στην Ευρώπη, να κλιμακώσουμε τις κοινές μας κινητοποιήσεις και τις ενωτικές μας πρωτοβουλίες, για να υπερασπιστούμε τη δημοκρατία σε όλα τα επίπεδα, ενάντια σε αυτή τη νέα, αντιδραστική “Διεθνή του Χρηματοπιστωτικού Αυταρχισμού”.
Γ.Δραγασάκης: Η πολιτική κρίση ήρθε για να μείνει
Η πολιτική κρίση που σήμερα ζούμε ήταν θέμα χρόνου να εκδηλωθεί ανοιχτά. Η πολιτική κρίση δεν προέκυψε από το πουθενά. Αποτελεί συνέχεια της οικονομικής και κοινωνικής κρίσης. Στην πραγματικότητα είναι η ίδια η κοινωνική κρίση που έγινε πολιτική όταν ο λαός και η νεολαία νίκησαν τον φόβο, βγήκαν στις πλατείες, ψήφιζαν καθημερινά. Καθοριστικό ρόλο γι’ αυτή την αφύπνιση έπαιξε βέβαια η χρεωκοπία της πολιτικής του Μνημονίου, η προσβολή της αξιοπρέπειας του λαού, η επίθεση στις ανάγκες του, η συνειδητοποίηση πως δεν βρισκόμαστε σε μια πορεία εξόδου από την κρίση αλλά σε ένα κυλιόμενο αδιέξοδο θυσιών χωρίς ελπίδα. Τέλος, συμβολή στην εκδήλωση και την ένταση της πολιτικής κρίσης είχαν και ενοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις και ανταγωνισμοί «κορυφών» για τον έλεγχο των τραπεζών, των μέσων μαζικής ενημέρωσης, των όποιων κερδοφόρων ευκαιριών αναδειχθούν μέσα από τα κοινωνικά ερείπια και τις οικονομικές καταστροφές.
Δεν ήταν λοιπόν οι ατυχείς χειρισμοί του κ. Παπανδρέου που οδήγησαν στην ανοιχτή πολιτική κρίση. Ήταν, αντίθετα, η ογκούμενη κοινωνική και πολιτική κρίση που υποχρέωσαν τον κ. Παπανδρέου σε ταχτικούς χειρισμούς, ελιγμούς και τελικά σε παραίτηση.
Λιτότητα χωρίς τέλος
Η πεισματική προσπάθεια παράκαμψης των εκλογών και της λαϊκής ετυμηγορίας, στο όνομα πάντα «της υπεράσπισης της πατρίδας», αποτελεί μια αρνητική ιδρυτική κληρονομιά της νέας κυβέρνησης. Η νέα κυβέρνηση θα προσπαθήσει να δώσει την επίφαση μιας διαπραγμάτευσης για μια δανειακή σύμβαση και ένα νέο Μνημόνιο, πολυετές, το πλαίσιο του οποίου είναι ήδη προσδιορισμένο με σαφήνεια στην εμπιστευτική έκθεση του διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, και στην απόφαση της Συνόδου Κορυφής.
Η νέα συμφωνία καθιστά μόνιμο ό,τι ως τώρα προβαλλόταν ως έκτακτο και προσωρινό. Θεσμοθετεί τη διαρκή λιτότητα, τη χωρίς όριο ρευστοποίηση της δημόσιας περιουσίας, τις απολύσεις και τις μειώσεις μισθών. Κι όλα αυτά για να μειωθεί το χρέος, ως ποσοστό του ΑΕΠ, στην καλύτερη των περιπτώσεων, στο 120% το 2020. Δεδομένου ότι στα επίπεδα αυτά το χρέος δεν θα είναι και πάλι «βιώσιμο», οι πιέσεις για νέους κύκλους λιτότητας εκτείνονται και πέραν του 2020. Η απουσία χρονικού ορίου στη λιτότητα σημαίνει ότι δεν υπάρχει ούτε χρονικό ούτε ποσοτικό όριο στην έκταση της φτώχειας, της ανεργίας, της υποβάθμισης της δημοκρατίας, του «εκβαρβαρισμού» της κοινωνίας. Γιατί στ’ αλήθεια ένα «εθνικό κοινοβούλιο» να επικυρώσει μια τέτοια τυφλή πορεία; Γιατί μια δύναμη, ακόμη και αστική, να δώσει θετική ψήφο σε ένα κυλιόμενο αδιέξοδο, σ’ ένα βαρέλι χωρίς πάτο, όπως και κ. Βενιζέλος ως πρόσφατα έλεγε;
Το επιχείρημα ότι δεν υπάρχει άλλη λύση αυτοαναιρείται από το γεγονός ότι δεν υπήρξε, δεν οργανώθηκε και δεν επιδιώχθηκε ποτέ καμία συνολική και επί της ουσίας διαπραγμάτευση. Το επιχείρημα ότι αν δεν επικυρωθεί η νέα συμφωνία «θα μας διώξουν από το ευρώ» είναι το άλλοθι όσων θέλουν να παριστάνουν τους σωτήρες του έθνους, ενώ με τις αποφάσεις τους οδηγούν σ’ αυτό που υποτίθεται θέλουν να αποφύγουν. Άλλωστε την ώρα που η ελληνική κοινωνία εκβιάζεται με το επιχείρημα «ή το αποδέχεστε ή φεύγετε από το ευρώ», το ίδιο το ανώτατο οικονομικό συμβούλιο, το λεγόμενο «συμβούλιο των σοφών» ενημερώνει την κ. Μέρκελ, στην έκθεση που της υπέβαλε πρόσφατα, για το ατελέσφορο της νέας συμφωνίας. «Στο πλαίσιο μιας οικονομίας σε πτώση», λένε οι σύμβουλοι της κ. Μέρκελ, «η δημοσιονομική προσαρμογή μπορεί να αποδειχθεί πιο δύσκολη, και τα αποτελέσματα μπορεί να απογοητεύσουν τις αγορές, ακόμη κι αν οι χώρες δείχνουν ετοιμότητα και θέληση να λάβουν σκληρά, περιοριστικά μέτρα» (German Council of economic experts - Annual Report, 2011/12, p.3).
Πώς λοιπόν η ελληνική βουλή θα ψηφίσει μια συμφωνία όταν κορυφαία επιτελεία προεξοφλούν ουσιαστικά την αποτυχία της προβλεπόμενης από αυτήν πολιτικής; Τι θα συμβεί και ποια θα είναι η κατάσταση της κοινωνίας όταν αυτό εκ των υστέρων διαπιστωθεί; Η λογική του «κάντε τώρα αυτά και βλέπουμε», την οποία αποδέχθηκε ο κ. Παπανδρέου, υιοθετείται τώρα και από τον κ. Σαμαρά, παρά τις καταστροφικές συνέπειες που αυτή είχε. Η νέα κυβέρνηση επομένως μπορεί να αμβλύνει πρόσκαιρα την πολιτική κρίση, αλλά δεν μπορεί να αναιρέσει τις αιτίες που την προκάλεσαν. Το Μνημονιακό Μπλοκ θα διαθέτει στη νέα φάση όντως ευρύτερη πολιτική στήριξη. Όμως η «κοινωνική του βάση» θα συρρικνώνεται από την εφαρμοζόμενη πολιτική. Για τους λόγους αυτούς δεν αποκλείονται νέοι πολιτικοί σχεδιασμοί, είτε στην κατεύθυνση ενός μεγάλου συνασπισμού ΠΑΣΟΚ - Ν.Δ. (και λοιπών προθύμων), είτε στην κατεύθυνση της υπέρβασης του χρεωκοπημένου δικομματισμού. Και βέβαια δεν αποκλείονται καθόλου προσπάθειες διάσπασης, οικειοποίησης και εγκλωβισμού τμημάτων της αριστεράς στα σχετικά εγχειρήματα, μαζί με προσπάθειες περιθωριοποίησης και φίμωσης συνολικά της αριστεράς.
Ευρώ: Η κρίση γενικεύεται
Η νέα συμφωνία «διάσωσης» δεν εντάσσεται σε κάποια συνολική ευρωπαϊκή λύση. Αντιθέτως, η στρατηγική παραμένει να εξετάζεται το χρέος της κάθε χώρας ξεχωριστά. Όμως το χρέος των περισσότερων χωρών, στον έναν ή τον άλλο βαθμό, απαιτεί ρύθμιση, διαφορετικά, με τα σημερινά δεδομένα, ούτε η Γερμανία θα είναι σε θέση να ρίξει το χρέος της στο 60%, όπως απαιτούν οι ευρωπαϊκές συνθήκες. Η ανάγκη λοιπόν για μια συνολική πολυμερή λύση, η οποία θα απαλλάξει τα κράτη, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, από ένα μεγάλο μέρος του παλιού χρέους, γίνεται πιο εμφανής τώρα που η Ιταλία μπαίνει δυναμικά στην κρίση, και η Γαλλία φαίνεται να γίνεται, ακόμη κι αυτή, στόχος κερδοσκοπικών επιθέσεων.
Στην πραγματικότητα, λόγω της διαπλοκής των δημόσιων οικονομικών με την ύφεση και την κρίση των τραπεζών, όλη η Ευρώπη βρίσκεται σε ένα φαύλο κύκλο, σε μια παγίδα του χρέους που απειλεί με γενικευμένη ύφεση, τόσο την ίδια όσο και την παγκόσμια οικονομία. Μόνο μια συνολική λύση που θα βασίζεται σε ένα νέο ρόλο της Ευρωπαϊκής Τράπεζας, σε κοινούς ευρωπαϊκούς φόρους, και σε μηχανισμούς αναδιανομής και αλληλεγγύης, θα μπορούσε να απελευθερώσει τους λαούς της Ευρώπης από την παγίδα του χρέους και της λιτότητας. Αντί γι’ αυτό, αναζητούνται βοήθειες από την Κίνα και αλλού για να στηριχθεί το σημερινό συντηρητικό ευρωπαϊκό οικοδόμημα και η συναίνεση της ευρωπαϊκής δεξιάς και της σοσιαλδημοκρατίας, που ευθύνονται γι’ αυτό. Για να πάει μπροστά η Ευρώπη πρέπει να σπάσει αυτή η συναίνεση, να αλλάξουν οι συσχετισμοί, να δυναμώσει ο ρόλος των κινημάτων και της αριστεράς, και στην Ευρώπη και στην κάθε χώρα ξεχωριστά.
Μόνο η αριστερά μπορεί να ανοίξει νέους δρόμους
Τόσο οι εσωτερικές εξελίξεις λοιπόν όσο και οι ευρωπαϊκές κάνουν αναγκαίο έναν αναβαθμισμένο ρόλο της αριστεράς στις εξελίξεις, και στην Ελλάδα και στην Ευρώπη.
Η «τούμπα» του κ. Σαμαρά και η προσχώρηση της Ν.Δ. στο μνημονιακό μπλοκ, αποδεικνύει αυτό που ήταν γνωστό εξαρχής, ότι δηλαδή μόνο η αριστερά μπορεί να εκφράσει μια εναλλακτική και ανταγωνιστική προς το Μνημόνιο στρατηγική, και να ανοίξει νέους δρόμους. Όμως ένας τέτοιος ρόλος δεν είναι χωρίς απαιτήσεις. Ασφαλώς η γενίκευση της κρίσης και τα ρήγματα στον δικομματισμό προσφέρουν στην αριστερά νέα, ευρύτερα ακροατήρια, με ζωηρό ενδιαφέρον για τις θέσεις της. Όμως το κοινό αυτό δεν ενδιαφέρεται για τις εσωτερικές έριδες της αριστεράς, αλλά για τις προοπτικές που αυτή μπορεί να δώσει.
Στις νέες συνθήκες θα γίνει πιο έντονη η απαίτηση, η εναλλακτική πολιτική της αριστεράς να αποκτά ορατότητα και να απαντά στα υπαρκτά προβλήματα, αντί να παραπέμπει τη λύση τους στο απροσδιόριστο μέλλον. Πόσο πειστική είναι αλήθεια η υπόσχεση του ΚΚΕ πως … όταν πάρει την εξουσία θα διαγράψει το χρέος; Όταν στις αντιπαραθέσεις του σήμερα δηλώνει στην πράξη αποχή; Ποιες σκοπιμότητες εξυπηρετούν οι διαμάχες στον άξονα ‘δραχμή ή ευρώ’, όταν ούτε το ΚΚΕ ούτε και καμία άλλη πολιτική δύναμη δεν προτείνουν την άμεση επιστροφή στη δραχμή;
Ασφαλώς οι αντιστάσεις είναι αναγκαίος όρος ύπαρξης της κοινωνίας, και ασφαλώς το όχι στην κατάργηση αδιαπραγμάτευτων δικαιωμάτων και δημόσιων αγαθών δεν είναι άρνηση αλλά θέση, κόκκινη γραμμή. Όμως η κρίση που ζούμε είναι κρίση των διαμορφωμένων μοντέλων οικονομίας και πολιτικής. Είναι κρίση των κυρίαρχων ιδεών και της ορθόδοξης οικονομικής σκέψης σε όλες της τις εκδοχές. Λύσεις στα προβλήματα της κοινωνίας απαιτούν νέες ιδέες, «ανορθόδοξες» πολιτικές, αδοκίμαστες μεθόδους, κοινωνικούς πειραματισμούς.
Τα περιθώρια υπεράσπισης των δικαιωμάτων είναι περιορισμένα αν ο αγώνας γι’ αυτά δεν εντάσσεται σε μια στρατηγική που να αποσκοπεί από τώρα σε νέους τρόπους παραγωγής και διανομής, με βάση τη λογική των αναγκών και όχι της μεγιστοποίησης του κέρδους. Πολλές από τις ιδέες που διατυπώσαμε στο πρόγραμμά μας στην αρχή της κρίσης, τώρα ίσως γίνονται πιο κατανοητές και πάντως πιο επίκαιρες. Όταν, για παράδειγμα, λέμε ότι έχουμε επιστρέψει στη δεκαετία του ’60 από την άποψη του όγκου της ανεργίας, δεν σημαίνει ότι διαθέτουμε σήμερα τις δυνατότητες εκείνης της εποχής, για να αντιμετωπίσουμε την ανεργία. Ακόμη λοιπόν και αν η ύφεση σταματούσε αύριο, δεν θα μπορέσει ποτέ να απορροφηθεί το «απόθεμα» του ενός εκατομμυρίου ανέργων με ορθόδοξες πολιτικές. Μόνο με νέες μορφές μιας αλληλέγγυας οικονομίας θα μπορούσε αυτό να επιτευχθεί.
Το ζητούμενο λοιπόν, από μια κοινωνία που ασφυκτιά ανάμεσα σε σενάρια καταστροφής, δεν είναι πώς θα επιλέξουμε ανάμεσα στο ένα ή στο άλλο σενάριο καταστροφής. Το ζητούμενο για μια κοινωνία που βλέπει παντού αδιέξοδα δεν είναι πώς θα επιστρέψουμε στη μια ή την άλλη μορφή του παρελθόντος. Το ζητούμενο είναι πώς θα ανοίξουμε, και για την αριστερά και για την κοινωνία, νέους δρόμους μέσα από τη συνεργασία, τον ειλικρινή διάλογο, την κοινή δράση και την ενότητα, παρά τις διαφορές, με βάση τις ανάγκες του παρόντος και του μέλλοντος, και όχι τις διαχωριστικές γραμμές ή τις προκαταλήψεις του χθες.
ΜΗΝΥΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΗΣ ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ
Η εξέγερση του 1973 είναι ένα ζωντανό παράδειγμα ανιδιοτέλειας και αγωνιστικής συλλογικής δράσης, πηγή έμπνευσης για μια ολόκληρη ζωή. Ζει στους αγώνες του σήμερα για δημοκρατία, ειρήνη, ισότητα και κοινωνική απελευθέρωση. Συνεχίζει να δείχνει το δρόμο για το πως ο λαός μπορεί να πιστέψει στις δυνάμεις του, να αμφισβητήσει τη λογική των μονόδρομων και να οργανώσει τις αντιστάσεις ενάντια στην καταπίεση και τον αυταρχισμό.
Η συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ θα ψηφιστεί από τη Βουλή, όχι από το λαό, για να ολοκληρώσει την επίθεση της στον κόσμο της εργασίας και τη νεολαία, παίρνοντας νέα σκληρά μνημονιακά μέτρα που θα υποθηκεύσουν το μέλλον της χώρας και των ανθρώπων της. Η συμμετοχή της ακροδεξιάς και των θαυμαστών του Παττακού και του Μεταξά στη νέα κυβέρνηση αποκαλύπτει τον βαθιά αντιδραστικό χαρακτήρα της. Υπενθυμίζει σε όλους και σε όλες μας ότι οι αγώνες κατά του εθνικισμού, του ρατσισμού και της μισαλλοδοξίας είναι περισσότεροι επίκαιροι από ποτέ και ότι ορισμένοι χτεσινοί υπερασπιστές των οραμάτων του Πολυτεχνείου, σήμερα έχουν μετατραπεί σε εγγυητές μιας ιδιότυπης δικτατορίας των χρηματαγορών και του κεφαλαίου. Δεκαετίες μετά την πτώση της Χούντας, η δημοκρατία είναι σε καθεστώς έκτακτης μνημονιακής ανάγκης, με την προσήλωση των εμπνευστών της στα συμφέροντα των πιστωτών και του κεφαλαίου, στη λιτότητα, την ανεργία και τη φτώχεια να στρέφεται ξεκάθαρα ενάντια στη λαϊκή κυριαρχία. Η συναίνεση που ζητούν με εκβιασμούς από το λαό ισοδυναμεί με την παραίτηση από τους αγώνες για την ελευθερία και τη δημοκρατία,.
Η μόνη διέξοδος για τους εργαζόμενους και τη νεολαία είναι αυτή της οργανωμένης πάλης και της αντίστασης, της ρήξης, της αλληλεγγύης και της συλλογικής δράσης. Η αλλαγή των κοινωνικών και πολιτικών συσχετισμών και η συγκρότηση ενός νέου συνασπισμού εξουσίας που θα αντιπαλέψει τη νεοφιλελεύθερη ορθοδοξία και θα θέσει το λαό και τις ανάγκες του στο προσκήνιο είναι πιο αναγκαία από ποτέ.
Καλούμε τους εργαζόμενους και τη νεολαία να συμμετέχουν την Πέμπτη 17/11 στα συλλαλητήρια σε όλη την Ελλάδα, να διαδηλώσουν μαχητικά, ειρηνικά και μαζικά την αντίθεσή τους στη νέα κυβέρνηση και στα σχέδια για ακόμα περισσότερες απολύσεις, μειώσεις μισθών και συντάξεων, κατάργηση του κοινωνικού κράτους και ξεπούλημα του δημόσιου τομέα.
ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ
Η συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ θα ψηφιστεί από τη Βουλή, όχι από το λαό, για να ολοκληρώσει την επίθεση της στον κόσμο της εργασίας και τη νεολαία, παίρνοντας νέα σκληρά μνημονιακά μέτρα που θα υποθηκεύσουν το μέλλον της χώρας και των ανθρώπων της. Η συμμετοχή της ακροδεξιάς και των θαυμαστών του Παττακού και του Μεταξά στη νέα κυβέρνηση αποκαλύπτει τον βαθιά αντιδραστικό χαρακτήρα της. Υπενθυμίζει σε όλους και σε όλες μας ότι οι αγώνες κατά του εθνικισμού, του ρατσισμού και της μισαλλοδοξίας είναι περισσότεροι επίκαιροι από ποτέ και ότι ορισμένοι χτεσινοί υπερασπιστές των οραμάτων του Πολυτεχνείου, σήμερα έχουν μετατραπεί σε εγγυητές μιας ιδιότυπης δικτατορίας των χρηματαγορών και του κεφαλαίου. Δεκαετίες μετά την πτώση της Χούντας, η δημοκρατία είναι σε καθεστώς έκτακτης μνημονιακής ανάγκης, με την προσήλωση των εμπνευστών της στα συμφέροντα των πιστωτών και του κεφαλαίου, στη λιτότητα, την ανεργία και τη φτώχεια να στρέφεται ξεκάθαρα ενάντια στη λαϊκή κυριαρχία. Η συναίνεση που ζητούν με εκβιασμούς από το λαό ισοδυναμεί με την παραίτηση από τους αγώνες για την ελευθερία και τη δημοκρατία,.
Η μόνη διέξοδος για τους εργαζόμενους και τη νεολαία είναι αυτή της οργανωμένης πάλης και της αντίστασης, της ρήξης, της αλληλεγγύης και της συλλογικής δράσης. Η αλλαγή των κοινωνικών και πολιτικών συσχετισμών και η συγκρότηση ενός νέου συνασπισμού εξουσίας που θα αντιπαλέψει τη νεοφιλελεύθερη ορθοδοξία και θα θέσει το λαό και τις ανάγκες του στο προσκήνιο είναι πιο αναγκαία από ποτέ.
Καλούμε τους εργαζόμενους και τη νεολαία να συμμετέχουν την Πέμπτη 17/11 στα συλλαλητήρια σε όλη την Ελλάδα, να διαδηλώσουν μαχητικά, ειρηνικά και μαζικά την αντίθεσή τους στη νέα κυβέρνηση και στα σχέδια για ακόμα περισσότερες απολύσεις, μειώσεις μισθών και συντάξεων, κατάργηση του κοινωνικού κράτους και ξεπούλημα του δημόσιου τομέα.
ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ
Δευτέρα 14 Νοεμβρίου 2011
Τι γλώσσα μιλάει ο Λουκάς Παπαδήμος;
Τις τελευταίες μέρες ακούστηκε κατά κόρον ότι το μεγάλο ατού του κ. Παπαδήμου είναι ότι μιλάει την ίδια γλώσσα με τους αξιωματούχους της ΕΕ και τους πιστωτές μας. Δεν θα σχολιάσω σε βάθος τον (άκομψο) υπαινιγμό του ισχυρισμού για τους έως τώρα διαπραγματευτές μας. Μήπως οι τελευταίοι δεν ήταν σε θέση να καταλάβουν τις απαιτήσεις της τρόικας; Μήπως είχαν διαφορετικές προτεραιότητες, βάσει μιας ριζοσπαστικότερης θεώρησης των πραγμάτων, που έκανε τη διαπραγματευτική θέση της χώρας δυσνόητη για τους εταίρους μας;
Μπορεί οι υποστηρικτές του κ. Παπαδήμου να εννοούν ότι αυτό που έχει ο νέος πρωθυπουργός είναι μια αξιοπιστία σε σχέση με το λόγο του: ένας αξιόπιστος συνομιλητής που εννοεί αυτά που λέει και λέει αυτά που εννοεί.
Όμως το θέμα δεν είναι προσωπικό: ουδείς αμφισβητεί την τεχνική (οικονομική) του κατάρτιση, πόσο μάλλον την εντιμότητα του νέου πρωθυπουργού. Στην εποχή του νεοφιλελευθερισμού, όλο και περισσότερες χώρες ανέθεσαν τη νομισματική τους πολιτική σε «ανεξάρτητες» κεντρικές τράπεζες, με το επιχείρημα ότι οι κεντρικοί τραπεζίτες είναι πιο αξιόπιστοι από τους πολιτικούς διότι έχουν τη δυνατότητα να μην ενδίδουν στις πιέσεις των ψηφοφόρων. Όμως, γιατί να μην επεκτείνουμε την αρχή αυτή, και να προστατεύεται έτσι όλη η γκάμα της πολιτικής, και όχι μόνο η νομισματική, από δημοκρατικές πιέσεις;
Έτσι κατανοούν τη δημοκρατία οι νεοφιλελεύθεροι: όχι ως αντιπαράθεση διαφορετικών συμφερόντων, αξιών, προτεραιοτήτων και προτάσεων, αλλά ως πιέσεις που εμποδίζουν αναίτια την εύρυθμη λειτουργία της αγοράς και την τεχνοκρατική επίλυση των όποιων προβλημάτων της διακυβέρνησης.
Σε κάθε περίπτωση, το ερώτημα παραμένει: τι πάει να πει «ίδια γλώσσα με τους ευρωπαίους αξιωματούχους»; Μήπως ότι ο κ. Παπαδήμος βλέπει τα πράγματα από την ίδια σκοπιά που τα βλέπουν η Μέρκελ, ο Σαρκοζύ, ο Ντράγκι και οι άλλοι κυρίαρχοι των διαπραγματεύσεων; Αν ναι, και σε αυτό έχουν δίκιο οι υποστηρικτές του. Ο κ. Παπαδήμος είναι ταυτισμένος με τις κυρίαρχες επιλογές που οδήγησαν στην κρίση του 2008, και που απέτυχαν με τόσο εμφανή τρόπο στην περίοδο που ακολούθησε. Ως στέλεχος της ΕΚΤ, ο κ. Παπαδήμος δεν μπορούσε παρά να υποστηρίξει τη φιλελευθεροποίηση των χρηματαγορών. Ας θυμίσουμε εδώ ότι μετά την κρίση, η ΕΚΤ, σε αντίθεση με άλλες κεντρικές τράπεζες και τους περισσότερους οικονομολόγους, εξακολουθούσε να ανησυχεί για τον πληθωρισμό και όχι για την ύφεση. Ο ίδιος δε ο κ. Παπαδήμος ήταν συστηματικά κατά του κουρέματος του ελληνικού χρέους, πιστεύοντας ακράδαντα ότι η λιτότητα είναι η λύση και όχι το πρόβλημα. Από πουθενά, λοιπόν, δεν προκύπτει ότι έχει καταλάβει τις δραματικές διαστάσεις που παίρνουν η ανεργία, η φτώχεια και ο κοινωνικός αποκλεισμός. Από πουθενά, επίσης, δεν προκύπτει ότι προτάσσει ως βασικό πρόβλημα την εντελώς ελλειμματική αρχιτεκτονική της ευρωζώνης που ή θα τροποποιηθεί, είτε το ευρώ θα καταρρεύσει - διότι σε αντίθεση με όσα υποστηρίζουν οι νεοφιλελεύθεροι, το ευρώ δεν θα καταρρεύσει από τις αντιστάσεις των κινημάτων και του κόσμου της εργασίας, αλλά από την ίδια την πολιτική της ευρωζώνης.
Για όλους αυτούς τους λόγους, το να μιλάς την ίδια γλώσσα με τις ελίτ της ΕΕ σημαίνει ότι δεν μπορείς να διαπραγματευτείς. Ο κ. Παπαδήμος δεν μπορεί να παρουσιάσει κανένα αντεπιχείρημα, ούτε να αναδείξει άλλες προτεραιότητες, γιατί έχει δεχτεί το κυρίαρχο επιχείρημα, γιατί συμμερίζεται το ιδεολογικό και θεωρητικό οπλοστάσιο του νεοφιλελευθερισμού. Το ότι μιλάει την ίδια γλώσσα αποτελεί, από αυτήν την άποψη, το χειρότερο χαρακτηριστικό που θα μπορούσε να έχει ο βασικός μας διαπραγματευτής. Θα μπορούσε, για παράδειγμα, να ταράξει τα νερά και να απαιτήσει η Ελλάδα να ξεπληρώνει το χρέος της όσο παρουσιάζει ανάπτυξη και πλεόνασμα στο ισοζύγιο πληρωμών, όπως και η Γερμανία το 1953; Να βάλει, μήπως, το θέμα της ανεργίας ως πρωτεύον; Δεν νομίζω.
Μετά την κρίση του 2008, και με δεδομένη την τεράστια ευθύνη των τραπεζών γι’ αυτήν, είναι προκλητικό να ηγείται μιας χώρας κάποιος που προέρχεται από το χρηματοπιστωτικό σύστημα. Ότι είναι θεσμικός (κεντρικός) τραπεζίτης είναι δευτερεύον ζήτημα: πρέπει κανείς να έχει χάψει το σύνολο της κυρίαρχης ιδεολογίας για να πιστέψει ότι οι ανεξάρτητες κεντρικές τράπεζες είναι ανεξάρτητες από τις (εμπορικές και επενδυτικές) τράπεζες. Μαζί σχεδίασαν τις πολιτικές που συνέβαλαν τόσο πολύ στην σημερινή κρίση, και μαζί σχεδίασαν να πληρώσουν τα σπασμένα κάποιοι άλλοι. Γι’ αυτό, εξάλλου, η γλώσσα του κ. Παπαδήμου είναι ξεκάθαρη. Και συνιστά μέρος του προβλήματος.
Ευκλείδης Τσακαλώτος
Παρασκευή 11 Νοεμβρίου 2011
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΥΠΟΥ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ ΓΙΑ ΤΗ ΝΕΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ
Χέρι-χέρι πορεύονται πλέον και επισήμως ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και ΛΑ.Ο.Σ, καταστρατηγώντας με τον πιο προκλητικό τρόπο κάθε έννοια λαϊκής εντολής. Η νέα κυβέρνηση Παπαδήμου θα κληθεί να ολοκληρώσει όσα καταστροφικά έπραξε για τους εργαζόμενους, τους νέους και τους συνταξιούχους η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Το μνημονιακό μπλοκ της τριμερούς συγκυβέρνησης, με επικεφαλής τραπεζίτες και με τις ευλογίες των νεοφιλελεύθερων δυνάμεων της Ευρώπης και του εγχώριου καπιταλισμού, θα συνεχίσει μια πολιτική που εξαθλιώνει τους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους και θα σπρώχνει διαρκώς περισσότερους ανθρώπους στην ανεργία. Στο όνομα του «εθνικού στόχου» της αποπληρωμής των τοκογλύφων, θα επιχειρήσει να περιστείλει κατακτήσεις χρόνων, δικαιώματα και ελευθερίες.
Σε λίγες ημέρες ο λαός μας θα βρεθεί μαζικά στους δρόμους για την επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου. 38 χρόνια μετά το σύνθημα «ψωμί, παιδεία, ελευθερία» είναι πιο επίκαιρο από ποτέ.
Ο ΣΥΡΙΖΑ καλεί τους πολίτες της χώρας, τους ανθρώπους, που δεν έχουν κανένα λόγο να στηρίξουν ή να ανεχτούν την πολιτική που οδηγεί στην εξόντωσή τους, να συνεχίσουν τους αγώνες για την ανατροπή της.
Καμιά ανοχή σε μια κυβέρνηση, που δεν εκφράζει το λαό. Καμία ανοχή σε μια κυβέρνηση, που ορκίζεται με τις ευλογίες του ΣΕΒ, των τραπεζιτών, του μεγάλου κεφαλαίου, της Μέρκελ και του Σαρκοζί. Η συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ δεν έχει καμία νομιμοποίηση και καμία απόφασή της δεν αναγνωρίζεται από την κοινωνία, η οποία ουδέποτε ρωτήθηκε αν θέλει να την κυβερνούν τραπεζίτες και άνθρωποι που τίμησαν την 28η Οκτωβρίου στο σπίτι του δικτάτορα Μεταξά.
Σε λίγες ημέρες ο λαός μας θα βρεθεί μαζικά στους δρόμους για την επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου. 38 χρόνια μετά το σύνθημα «ψωμί, παιδεία, ελευθερία» είναι πιο επίκαιρο από ποτέ.
Ο ΣΥΡΙΖΑ καλεί τους πολίτες της χώρας, τους ανθρώπους, που δεν έχουν κανένα λόγο να στηρίξουν ή να ανεχτούν την πολιτική που οδηγεί στην εξόντωσή τους, να συνεχίσουν τους αγώνες για την ανατροπή της.
Καμιά ανοχή σε μια κυβέρνηση, που δεν εκφράζει το λαό. Καμία ανοχή σε μια κυβέρνηση, που ορκίζεται με τις ευλογίες του ΣΕΒ, των τραπεζιτών, του μεγάλου κεφαλαίου, της Μέρκελ και του Σαρκοζί. Η συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ δεν έχει καμία νομιμοποίηση και καμία απόφασή της δεν αναγνωρίζεται από την κοινωνία, η οποία ουδέποτε ρωτήθηκε αν θέλει να την κυβερνούν τραπεζίτες και άνθρωποι που τίμησαν την 28η Οκτωβρίου στο σπίτι του δικτάτορα Μεταξά.
Τετάρτη 9 Νοεμβρίου 2011
Αποσπάσματα συνέντευξης Δ.Παπαδημούλη στο Ρ/Σ «Στο Κόκκινο 105,5»
Μιλώντας σήμερα στο ρ/σ «Στο Κόκκινο 105,5» (Mπ. Μιχαλοπούλου), ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Δ. Παπαδημούλης, δήλωσε μεταξύ άλλων τα εξής:
Για το τελεσίγραφο της Ευρώπης σε Παπανδρέου-Σαμαρά
O κ. Σαμαράς θα υποχρεωθεί να απολογηθεί στους οπαδούς του για την εντυπωσιακή μνημονιακή κωλοτούμπα που έχει κάνει. Η είδηση της ημέρας δεν έχει να κάνει με τη συμφωνία των δυο κομμάτων για το πρόσωπο του Πρωθυπουργού αλλά η απαίτηση του Εurogroup να βάλουν την υπογραφή τους στη δανειακή σύμβαση και το νέο μνημόνιο όχι μόνο η νέα κυβέρνηση αλλά και ο Παπανδρέου με τον Σαμαρά.
Είναι μια επανάληψη του ίδιου έργου. Αυτή η εκβιαστική απαίτηση προστίθεται στο εκβιαστικό τελεσίγραφο προ μηνών της Τρόικα και της Λαγκάρντ σε Βενιζέλο- Παπανδρέου που περιελάμβανε με κάθε λεπτομέρεια τα μέτρα που έπρεπε η κυβέρνηση να λάβει άμεσα.
Άρα, η διεθνής δεξιά που εκπροσωπείται κατά 95% στην Ευρώπη κι έχει το επάνω χέρι μαζί με το τραπεζικό σύστημα και στο ΔΝΤ, απαιτούν από ΠΑΣΟΚ-ΝΔ να βάλουν την υπογραφή τους σε πολύ συγκεκριμένα δεσμευτικά μέτρα κι όχι σε ένα θολό πλαίσιο.
Η διεθνής δεξιά θεωρεί αναμενόμενη την αντίδραση της αριστεράς σ’ αυτή την επιβαλλόμενη σκληρή νεοφιλελεύθερη πολιτική. Δεν ασχολείται καθόλου με το τι θα κάνει ο Καρατζαφέρης, η Μπακογιάννη και ο Κουβέλης. Μπορεί αυτά τα 3 κόμματα να αφήνουν ανοιχτό το ενδεχόμενο στήριξης αυτής της κυβέρνησης αλλά το χοντρό πολιτικό παιχνίδι είναι να μπει στο «σακούλι» και με τη «βούλα» των σκληρών μέτρων που λαμβάνει αυτή η κυβέρνηση, όχι ένας αχυράνθρωπός αλλά οι ηγέτες των δυο μεγάλων κομμάτων της χώρας.
Ο μεν Παπανδρέου είναι και σε διαδικασία αποδρομής ενώ αυτού του είδους οι εκβιασμοί ουσιαστικά ρίχνουν με κίνδυνο να σπάσει στο πάτωμα, την αντιμνημονιακή μάσκα του κ. Σαμαρά. Ο κ. Σαμαράς θα ήθελε μια υπηρεσιακού τύπου κυβέρνηση και τα δυο κόμματα να κάνουν καμπάνια προεκλογική μέχρι τον Φεβρουάριο. Δεν θα τους αφήσουμε.
Για την σκληρή ατζέντα της νέας κυβέρνησης και την στάση των κομμάτων
Αυτή η κυβέρνηση θα έχει πολύ σκληρή ατζέντα. Θα κληθεί να πάρει πολύ σκληρές αποφάσεις, να κλείσει τον προϋπολογισμό του 2011 με πρόσθετα μέτρα λόγω μαύρης τρύπας στα έσοδα, να ψηφίσει ένα σκληρότερο προϋπολογισμό για το 2012, να ψηφίσει το υπερδεκαετές μνημόνιο το οποίο θα συνοδεύει τη δανειακή σύμβαση και θα πρέπει πρώτα να ψηφιστεί και μετά να πάει η χώρα σε εκλογές.
Παρά τις σκόπιμη ταλάντευση της ΔΗΜΑΡ που αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο στήριξης, ανοχής ή καταψήφισης της νέας κυβέρνησης, υπό την πίεση και του κόσμου της αριστεράς, η ΔΗΜΑΡ όχι μόνο δεν θα στηρίξει αυτή τη κυβέρνηση αλλά θα την καταψηφίσει κιόλας.
Ο πονηρός Καρατζαφέρης «βγάζει την ουρά του απ’ έξω», ποντάροντας στο ότι αν η ΝΔ συνταχθεί σε μια μνημονιακή γραμμή δεν θα μπορεί μετά να κατηγορεί το ΛΑΟΣ που υπερψήφισε το μνημόνιο. Το ΛΑΟΣ θα επιδιώξει να κάνε αντιπολίτευση εκ δεξιών στον Σαμαρά.
Ωστόσο ο κ. Καρατζαφέρης θα πρέπει να ξέρει ότι όταν αποτυγχάνει ένας «γάμος», δεν ευθύνεται μόνο το ζεύγος (ΠΑΣΟΚ-ΝΔ) αλλά και ο κουμπάρος (ΛΑΟΣ). Θα είναι συνυπεύθυνος είτε δώσει ψήφο εμπιστοσύνης είτε όχι.
Η κ. Μπακογιάννη ενδεχομένως να ήταν ευχαριστημένη με ένα καλό υπουργείο αλλά μάλλον δεν πρόκειται να της το δώσουν γιατί παίζονται παιχνίδια στην δεξιά πολυκατοικία.
Για την ανάγκη άμεσης δημιουργίας του αριστερού αντιμνημονιακού μπλοκ
Αυτή η πιεστική κατάσταση φέρνει προ των ευθυνών τους κι όλες τις δυνάμεις της αριστεράς κα των δυνάμεων που αποδεσμεύονται από το μνημονιακό ΠΑΣΟΚ.
Είναι αδήριτη ανάγκη να πάρει σάρκα και οστά το αντιμνημονιακό μπλοκ των αριστερών προοδευτικών δυνάμεων, λαμβάνοντας τις κατάλληλες πρωτοβουλίες.
Ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να γίνει ο πιεστικός κήρυκας αυτής της εξέλιξης. Ακόμα κι αν οι ηγεσίες των αριστερών δυνάμεων περιχαρακώνονται. Ο ενωτικός σπόρος που ανθεί στην κοινωνία ήδη αποδίδει. Γύρω από ένα ρεαλιστικό, ενωτικό και εναλλακτικό πρόγραμμα μπορούν να συσπειρωθούν ακόμα και δυνάμεις εκτός αριστεράς.
Αν δεν είναι τώρα η ώρα συσπείρωσης των αριστερών δυνάμεων, τότε πότε;
Αναρωτιέμαι τι περιμένει και τι σκέφτεται ο φίλος μου ο Φ. Κουβέλης για να δει πως θα αντιδράσει σ’ αυτή τη νέα κυβέρνηση. Μια κυβέρνηση που θα κληθεί να εφαρμόσει αυτό το ασφυκτικό πλαίσιο της δανειακής σύμβασης και περιλαμβάνει τη συνεργασία του δεξιόστροφου ΠΑΣΟΚ με το σύνολο της δεξιάς. Είναι ολοφάνερο ότι θα ασκηθεί ακόμα πιο δεξιά πολιτική!
Όσοι είδαν τον κ. Σόιμπλε χθες, εν μέσω καγχασμών, να περιγράφει τους τραγικούς χειρισμούς της ελληνικής πολιτικής ελίτ της τελευταίας εβδομάδας .καταλαβαίνει ότι ΝΔ και ΠΑΣΟΚ αφού απέτυχαν παταγωδώς τα έτη 2004-2009 και 2009-2011 αντίστοιχα, έρχονται τώρα να αθροίσουν δυο αποτυχίες για να κάνουν μια επιτυχία. Επιπλέον δεν έχουν την εμπιστοσύνη ούτε των ομογάλακτων ευρωπαίων ηγετών. Γι’ αυτό και η Ελλάδα κινδυνεύει όχι μόνο με ακόμα μεγαλύτερη κοινωνική οπισθοδρόμηση και χρεωκοπία αλλά θα υποστεί και μεγαλύτερες ταπεινώσεις.
Επιβάλλεται να υπάρξει μια φωνή της αριστεράς, όσο το δυνατό πιο ενωμένη, που να υπερασπίζεται την εθνική αξιοπρέπεια, τους αδύναμους και την ανάπτυξη. Δεν πρέπει να βρεθούμε κατώτεροι των περιστάσεων.
To Γραφείο Τύπου
Για το τελεσίγραφο της Ευρώπης σε Παπανδρέου-Σαμαρά
O κ. Σαμαράς θα υποχρεωθεί να απολογηθεί στους οπαδούς του για την εντυπωσιακή μνημονιακή κωλοτούμπα που έχει κάνει. Η είδηση της ημέρας δεν έχει να κάνει με τη συμφωνία των δυο κομμάτων για το πρόσωπο του Πρωθυπουργού αλλά η απαίτηση του Εurogroup να βάλουν την υπογραφή τους στη δανειακή σύμβαση και το νέο μνημόνιο όχι μόνο η νέα κυβέρνηση αλλά και ο Παπανδρέου με τον Σαμαρά.
Είναι μια επανάληψη του ίδιου έργου. Αυτή η εκβιαστική απαίτηση προστίθεται στο εκβιαστικό τελεσίγραφο προ μηνών της Τρόικα και της Λαγκάρντ σε Βενιζέλο- Παπανδρέου που περιελάμβανε με κάθε λεπτομέρεια τα μέτρα που έπρεπε η κυβέρνηση να λάβει άμεσα.
Άρα, η διεθνής δεξιά που εκπροσωπείται κατά 95% στην Ευρώπη κι έχει το επάνω χέρι μαζί με το τραπεζικό σύστημα και στο ΔΝΤ, απαιτούν από ΠΑΣΟΚ-ΝΔ να βάλουν την υπογραφή τους σε πολύ συγκεκριμένα δεσμευτικά μέτρα κι όχι σε ένα θολό πλαίσιο.
Η διεθνής δεξιά θεωρεί αναμενόμενη την αντίδραση της αριστεράς σ’ αυτή την επιβαλλόμενη σκληρή νεοφιλελεύθερη πολιτική. Δεν ασχολείται καθόλου με το τι θα κάνει ο Καρατζαφέρης, η Μπακογιάννη και ο Κουβέλης. Μπορεί αυτά τα 3 κόμματα να αφήνουν ανοιχτό το ενδεχόμενο στήριξης αυτής της κυβέρνησης αλλά το χοντρό πολιτικό παιχνίδι είναι να μπει στο «σακούλι» και με τη «βούλα» των σκληρών μέτρων που λαμβάνει αυτή η κυβέρνηση, όχι ένας αχυράνθρωπός αλλά οι ηγέτες των δυο μεγάλων κομμάτων της χώρας.
Ο μεν Παπανδρέου είναι και σε διαδικασία αποδρομής ενώ αυτού του είδους οι εκβιασμοί ουσιαστικά ρίχνουν με κίνδυνο να σπάσει στο πάτωμα, την αντιμνημονιακή μάσκα του κ. Σαμαρά. Ο κ. Σαμαράς θα ήθελε μια υπηρεσιακού τύπου κυβέρνηση και τα δυο κόμματα να κάνουν καμπάνια προεκλογική μέχρι τον Φεβρουάριο. Δεν θα τους αφήσουμε.
Για την σκληρή ατζέντα της νέας κυβέρνησης και την στάση των κομμάτων
Αυτή η κυβέρνηση θα έχει πολύ σκληρή ατζέντα. Θα κληθεί να πάρει πολύ σκληρές αποφάσεις, να κλείσει τον προϋπολογισμό του 2011 με πρόσθετα μέτρα λόγω μαύρης τρύπας στα έσοδα, να ψηφίσει ένα σκληρότερο προϋπολογισμό για το 2012, να ψηφίσει το υπερδεκαετές μνημόνιο το οποίο θα συνοδεύει τη δανειακή σύμβαση και θα πρέπει πρώτα να ψηφιστεί και μετά να πάει η χώρα σε εκλογές.
Παρά τις σκόπιμη ταλάντευση της ΔΗΜΑΡ που αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο στήριξης, ανοχής ή καταψήφισης της νέας κυβέρνησης, υπό την πίεση και του κόσμου της αριστεράς, η ΔΗΜΑΡ όχι μόνο δεν θα στηρίξει αυτή τη κυβέρνηση αλλά θα την καταψηφίσει κιόλας.
Ο πονηρός Καρατζαφέρης «βγάζει την ουρά του απ’ έξω», ποντάροντας στο ότι αν η ΝΔ συνταχθεί σε μια μνημονιακή γραμμή δεν θα μπορεί μετά να κατηγορεί το ΛΑΟΣ που υπερψήφισε το μνημόνιο. Το ΛΑΟΣ θα επιδιώξει να κάνε αντιπολίτευση εκ δεξιών στον Σαμαρά.
Ωστόσο ο κ. Καρατζαφέρης θα πρέπει να ξέρει ότι όταν αποτυγχάνει ένας «γάμος», δεν ευθύνεται μόνο το ζεύγος (ΠΑΣΟΚ-ΝΔ) αλλά και ο κουμπάρος (ΛΑΟΣ). Θα είναι συνυπεύθυνος είτε δώσει ψήφο εμπιστοσύνης είτε όχι.
Η κ. Μπακογιάννη ενδεχομένως να ήταν ευχαριστημένη με ένα καλό υπουργείο αλλά μάλλον δεν πρόκειται να της το δώσουν γιατί παίζονται παιχνίδια στην δεξιά πολυκατοικία.
Για την ανάγκη άμεσης δημιουργίας του αριστερού αντιμνημονιακού μπλοκ
Αυτή η πιεστική κατάσταση φέρνει προ των ευθυνών τους κι όλες τις δυνάμεις της αριστεράς κα των δυνάμεων που αποδεσμεύονται από το μνημονιακό ΠΑΣΟΚ.
Είναι αδήριτη ανάγκη να πάρει σάρκα και οστά το αντιμνημονιακό μπλοκ των αριστερών προοδευτικών δυνάμεων, λαμβάνοντας τις κατάλληλες πρωτοβουλίες.
Ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να γίνει ο πιεστικός κήρυκας αυτής της εξέλιξης. Ακόμα κι αν οι ηγεσίες των αριστερών δυνάμεων περιχαρακώνονται. Ο ενωτικός σπόρος που ανθεί στην κοινωνία ήδη αποδίδει. Γύρω από ένα ρεαλιστικό, ενωτικό και εναλλακτικό πρόγραμμα μπορούν να συσπειρωθούν ακόμα και δυνάμεις εκτός αριστεράς.
Αν δεν είναι τώρα η ώρα συσπείρωσης των αριστερών δυνάμεων, τότε πότε;
Αναρωτιέμαι τι περιμένει και τι σκέφτεται ο φίλος μου ο Φ. Κουβέλης για να δει πως θα αντιδράσει σ’ αυτή τη νέα κυβέρνηση. Μια κυβέρνηση που θα κληθεί να εφαρμόσει αυτό το ασφυκτικό πλαίσιο της δανειακής σύμβασης και περιλαμβάνει τη συνεργασία του δεξιόστροφου ΠΑΣΟΚ με το σύνολο της δεξιάς. Είναι ολοφάνερο ότι θα ασκηθεί ακόμα πιο δεξιά πολιτική!
Όσοι είδαν τον κ. Σόιμπλε χθες, εν μέσω καγχασμών, να περιγράφει τους τραγικούς χειρισμούς της ελληνικής πολιτικής ελίτ της τελευταίας εβδομάδας .καταλαβαίνει ότι ΝΔ και ΠΑΣΟΚ αφού απέτυχαν παταγωδώς τα έτη 2004-2009 και 2009-2011 αντίστοιχα, έρχονται τώρα να αθροίσουν δυο αποτυχίες για να κάνουν μια επιτυχία. Επιπλέον δεν έχουν την εμπιστοσύνη ούτε των ομογάλακτων ευρωπαίων ηγετών. Γι’ αυτό και η Ελλάδα κινδυνεύει όχι μόνο με ακόμα μεγαλύτερη κοινωνική οπισθοδρόμηση και χρεωκοπία αλλά θα υποστεί και μεγαλύτερες ταπεινώσεις.
Επιβάλλεται να υπάρξει μια φωνή της αριστεράς, όσο το δυνατό πιο ενωμένη, που να υπερασπίζεται την εθνική αξιοπρέπεια, τους αδύναμους και την ανάπτυξη. Δεν πρέπει να βρεθούμε κατώτεροι των περιστάσεων.
To Γραφείο Τύπου
Δευτέρα 7 Νοεμβρίου 2011
ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ Κ.Π.Ε. ΤΟΥ ΣΥΝ 5/11/2011
• Να τους χαλάσουμε τα σχέδια
• Να μιλήσει ο λαός. Εκλογές τώρα.
• Νέος συνασπισμός εξουσίας με πυρήνα την Αριστερά, η λύση.
1. Η κυβέρνηση και το πολιτικό σύστημα παραπαίει κάτω από το βάρος της οργής και της αγανάκτησης της κοινωνίας. Το πολιτικό σύστημα, η τροϊκα, τα ισχυρά οικονομικά συμφέροντα από-νομιμοποιούνται από τη λαϊκή κινητοποίηση. Το κίνημα στις πλατείες τον Ιούνιο και Ιούλιο, οι εκατοντάδες χιλιάδες εργαζομένων, η δυναμική εμφάνιση γυναικών και νέων, ανέργων, συνταξιούχων, αγροτών και μικρομεσαίων, η κοινή δράση τους στις πρόσφατες κινητοποιήσεις και τη μεγάλη απεργία και η πάνδημη λαϊκή έκρηξη κατά την διάρκεια της 28ης Οκτωβρίου ανάγκασε τον πρωθυπουργό και την κυβέρνηση σε υποχώρηση και οδήγησαν την κυβερνητική πλειοψηφία σε κρίση. Χρειάζεται να σημειώσουμε την ανάπτυξη ενός νέου επιπέδου συνειδησης που συνδέει το ατομικό συμφέρον με το συλλογικό και κοινωνικό. Χρειάζεται να τονίσουμε τις δημοκρατικές, μαζικές, μαχητικές μορφές που αξιοποίησε με επιτυχία το συνδικαλιστικό κίνημα που δείχνουν τον δρόμο ανάταξης του για την υπεράσπιση των συμφερόντων της μισθωτής εργασίας.
2. Μέσα σε κλίμα αβεβαιότητας το πολιτικό σύστημα, προσπαθεί να ανασυνταχθεί.. Κάτω από τον ψευδώνυμο τίτλο της «εθνικής σωτηρίας και συναίνεσης», προσπαθεί να κερδίσει χρόνο, να ανατάξει την ηγεμονία του, ώστε με καλύτερους όρους να συνεχίσει να υλοποιεί τις επιλογές εξόδου από την κρίση σε βάρος των δυνάμεων της εργασίας.
Σε κάθε περίπτωση προεκλογικά, προεικονίζοντας τις μετεκλογικές συναινέσεις, επιχειρεί να συντάξει το «κόμμα του Μνημονίου», ορίζοντας από τώρα τα περιεχόμενα των συναινέσεων σε βάρος των συμφερόντων των λαϊκών στρωμάτων με μια πρωτοφανή αναδιανομή εισοδημάτων και δικαιωμάτων σε βάρος των δυνάμεων της εργασίας. Σ’ αυτή τη λογική όλα τα σενάρια είναι ανοιχτά.
Ο πρωθυπουργός, με την πρότασή του για τη διενέργεια δημοψηφίσματος το οποίο συνέδεε με την παρουσία ή όχι της Ελλάδας στην ευρωζώνη, είχε στόχο τον εκβιασμό του ελληνικού λαού και την εξουδετέρωση των αντιδράσεών του. Με τον τρόπο αυτό, όχι μόνο ευτέλισε μια κορυφαία δημοκρατική διαδικασία, αλλά ακύρωσε και ένα ισχυρό διαπραγματευτικό χαρτί που, εγκαίρως και αποφασιστικά χρησιμοποιούμενο, θα μπορούσε να αποκρούσει τις πιέσεις της τρόϊκας και να προκαλέσει αλυσιδωτές πανευρωπαϊκές εξελίξεις σε προοδευτική κατεύθυνση. Πολύ ορθώς ο ΣΥΝ και ο ΣΥΡΙΖΑ απέρριψαν αυτόν τον εκβιασμό και ζήτησαν την άμεση διενέργεια εκλογών, τονίζοντας ταυτόχρονα ότι, ακόμα και σ’ αυτές τις συνθήκες, ένα δημοψήφισμα με ερώτημα ΝΑΙ ή ΟΧΙ στην σύμβαση (και όχι παραμονή ή όχι στην ευρωζώνη, όπως διέταξαν η Μέρκελ και ο Σαρκοζί) ήταν καλοδεχούμενο.
Η ΝΔ αντιμετώπισε το ενδεχόμενο της διενέργειας δημοψηφίσματος με τον ίδιο ακριβώς εκβιαστικό τρόπο και, προκειμένου να μην υλοποιηθεί, αποφάσισε ότι αποδέχεται τη δανειακή σύμβαση, την οποία αρνιόταν ως και ώρες πριν φορώντας το αντιμνημονιακό της προσωπείο. Έγινε πια από όλους ξεκάθαρο ότι πίσω από τις αντιμνημονιακές κορώνες του κ. Σαμαρά για τη σωτηρία της χώρας κρυβόταν επιμελώς η μία και μοναδική στόχευση: να ανοίξει ο δρόμος για την πρωθυπουργία.
Κυβερνητικοί βουλευτές οι οποίοι στην προηγούμενη δόση φώναζαν ότι δεν πρόκειται να συνεχίσουν να παρέχουν στήριξη στη μνημονιακή πολιτική της ύφεσης ξέχασαν ξαφνικά τα Μνημόνια και άρχισαν να συζητούν πώς το κόστος αυτής της απαράδεκτης πολιτικής θα επιμεριστεί και σε άλλους, μέσα από μια κυβέρνηση υποτιθέμενης εθνικής ενότητας. Ή, για την ακρίβεια, Μνημονιακής Ενότητας.
Η χτεσινή οπερέτα έληξε με τη ψήφο εμπιστοσύνης σε μια κυβέρνηση που υπόσχεται να γίνει άλλη. Ο πρωθυπουργός καταχειροκροτήθηκε από τους βουλευτές που το μόνο που εμπιστεύτηκαν ήταν την υπόσχεσή του να φύγει. Η μελοδραματική χθεσινή αφήγηση του μας έδωσε να καταλάβουμε πλήρως ποιος είναι ο αληθινός του φόβος και ποιες οι αληθινές του προθέσεις.
Να αποφύγει τη λαϊκή ετυμηγορία.
Οι παραινέσεις για κυβερνήσεις εθνικής συναίνεσης και συνεργασίας, ήταν απολύτως υποκριτικές.Το μόνο που θέλουν είναι να εγκλωβίσουν συνενόχους σε ένα παιχνίδι παρασκηνίου, με μοναδικό δεδομένο τη συνέπεια στην πολιτική της υποτέλειας και της κοινωνικής διάλυσης.
Αν ήθελαν ειλικρινά κυβερνήσεις προγραμματικών συμπτώσεων και διαφανών συγκλίσεων, θα έφερναν τη Δευτέρα το πρωί την απλή αναλογική και την Τρίτη θα οδηγούσαν τη χώρα με ομαλό τρόπο σε εκλογές.
Αυτή τη στιγμή, η απαίτηση προώθησης των αποφάσεων της 26/10 στην Ελλάδα, δημιουργεί ουσιαστικό πρόβλημα Δημοκρατίας.
ΟΙ θεσμοί απαξιώνονται και το κοινοβούλιο ακόμα περισσότερο.
Τον πρώτο λόγο στα δημόσια πράγματα διεκδικούν αυτοί που θέλουν να επιβάλουν το Μνημόνιο, είτε πρόκειται για τραπεζίτες, είτε για βαρόνους των Μέσων, είτε για κάθε λογής τεχνοκράτες και πολιτικούς ταγούς του Μνημονίου.
Όλο αυτό το συνονθύλευμα αποτελεί το υλικό, από το οποίο θα κατασκευαστεί, αν τα πράγματα προχωρήσουν προς τα εκεί, η περίφημη «κυβέρνηση εθνικής ανάγκης».
Συνεπώς η υπεράσπιση της Δημοκρατίας και το δικαίωμα της λαϊκής βούλησης να εκφράζεται και να αποφασίζει για την πορεία του τόπου, οφείλει να είναι αυτή τη στιγμή κυρίαρχο ζήτημα για την αριστερά.
Αυτός είναι και ο λόγος που έχουμε δηλώσει σε όλους τους τόνους ότι αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει δημοκρατική διέξοδος, εκτός από την άμεση προκήρυξη εκλογών. Αυτό απαιτείται για να εκφραστεί ελεύθερα η λαϊκή βούληση. Καλούμε λοιπόν τον πρωθυπουργό να πράξει το αυτονόητο. Να καταθέσει στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας την παραίτηση της κυβέρνησης, να ζητήσει τη διάλυση της βουλής και την άμεση προκήρυξη εκλογών.
Όλα τα άλλα είναι παιχνίδια εκτροπής.
Η πολιτική και επικοινωνιακή επίθεση ενάντια στην Αριστερά και συνολικά ενάντια στις αντιμνημονιακές δυνάμεις πρέπει να θεωρείται δεδομένη. Δεδομένο πρέπει να θεωρείται ότι η κρατική καταστολή –με τη συνηγορία των καναλιών και των μεγάλων εφημερίδων, τους προνομιακούς ιδεολογικούς μηχανισμούς του κράτους- θα επιχειρήσει να απαντήσει στο πρόβλημα που δημιουργεί στο σύστημα η απουσία συναίνεσης και η διάρρηξη του μπλοκ εξουσίας της μεταπολιτευτικής περιόδου, που επιφέρει η εκτεταμένη καταστροφή των μεσαίων στρωμάτων.
3. Η πολιτική μας βρίσκει απήχηση στην Ελληνική κοινωνία, και την απήχηση αυτή οφείλουμε να την κεφαλαιοποιήσουμε πολιτικά και να την διευρύνουμε.
Απέναντι στο Μνημονιακό Μπλοκ, οφείλουμε να αντιπαρατάξουμε το δικό μας μέτωπο, έναν Νέο Συνασπισμό Εξουσίας, στηριγμένο στην δυναμική των κοινωνικών κινητοποιήσεων.
Το μήνυμά μας είναι: η κοινωνία πρέπει να απελευθερωθεί από τον φόβο και την αβεβαιότητα απέναντι σε μια εναλλακτική λύση.
Μια κυβέρνηση στηριγμένη στα ευρύτατα λαϊκά στρώματα και στην δυναμική των κοινωνικών αγώνων, μπορεί να δρομολογήσει ένα εναλλακτικό πολιτικό σχέδιο.
Πρώτα από όλα, αξιοποιώντας τις ευαίσθητες ισορροπίες στο ευρωπαϊκό και παγκόσμιο οικονομικό σύστημα, και ξεκινώντας διεκδικήσεις σε εντελώς νέα βάση. Οι αποφάσεις της Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης του ΣΥΡΙΖΑ και της τελευταίας ΚΠΕ του ΣΥΝ παρέχουν ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο παρεμβάσεων.
Με εξοικονόμηση πόρων για την ανάπτυξη – αειφόρο ανάπτυξη υπέρ των κοινωνικών αναγκών και όχι με όρους κεφαλαίου - (αγροτική οικονομία, ΑΠΕ, τουρισμός, Παιδεία κ.λ.π.) και ενίσχυση και υπεράσπιση αλληλέγγυων και αυτοδιαχειριζόμενων κοινωνικών οικονομικών δραστηριοτήτων.
Με ριζική αναδιανομή πλούτου.
Με διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους, χωρίς μνημόνια, μεσοπρόθεσμα και αντικοινωνικούς όρους, αξιοποιώντας όλα τα όπλα αποφασιστικής και σκληρής διαπραγμάτευσης (λογιστικό έλεγχο, αμφισβήτηση, αθέτηση πληρωμών κ .α.).
Με αναζήτηση εναλλακτικών πηγών δανεισμού.
Με εθνικοποίηση-κοινωνικοποίηση του τραπεζικού τομέα προς όφελος της κοινωνίας και την άμεση επαναφορά στην ιδιοκτησία του Δημοσίου, με εργατικό και κοινωνικό έλεγχο, των Δημόσιων Επιχειρήσεων και Οργανισμών, που ξεπουλήθηκαν ή βρίσκονται στη διαδικασία να ξεπουληθούν.
Με κριτήριο την υπεράσπιση των λαϊκών συμφερόντων, τονίζουμε πως η εξυπηρέτηση των κοινωνικών αναγκών (μισθοί, συντάξεις, κοινωνικά δικαιώματα κλπ) είναι το πρώτο καθήκον μιας προοδευτικής διακυβέρνησης και όχι η εξυπηρέτηση των τοκογλύφων.
Ο νέος Συνασπισμός εξουσίας δεν θα αναγνωρίσει τις αντισυνταγματικές δανειακές συμβάσεις της υποτέλειας.
Ούτε τους εκβιαστικούς μονόδρομους της κοινωνικής χρεοκοπίας.
Η φωτιά έχει ήδη ανάψει σε όλη την Ευρώπη.
Καλούμε τον ελληνικό λαό να απορρίψει τη νέα δανειακή σύμβαση.
Γνωρίζουμε ότι εδώ που έχουν φτάσει τα πράγματα δεν υπάρχουν εύκολοι δρόμοι.
Αλλά δεν υπάρχουν και μονόδρομοι.
Αν οι εταίροι μας και οι πιστωτές μας δεν αποδεχτούν αυτή τη βάση διαλόγου, υπάρχει και ο δρόμος των μονομερών επιλογών.
Το πρόβλημα δεν είναι μόνο δικό μας. Είναι και δικό τους.
Μπορούμε να τους χαλάσουμε τα σχέδια. Ο κόσμος της εργασίας, η κοινωνία που διαλύεται από την πολιτική τους, η Αριστερά, σηκώνουν το γάντι και θα συντρίψουν κάθε απόπειρα εκβιασμού τους. Η υλοποίηση της πολιτικής μας πρότασης για τη συγκρότηση κοινωνικού και πολιτικού αντινεοφιλελεύθερου – αντιμνημονιακού μετώπου, που θα δώσει πολιτική ελπίδα και θα αποτελέσει την εναλλακτική λύση για μια τελείως αντίθετη από την ασκούμενη πολιτική διακυβέρνησης της χώρας, είναι επείγουσα ανάγκη.
Ξεκινάμε από το αυτονόητο. Δεν υπάρχει διέξοδος προς την ανάκαμψη, που να μην ξεκινάει με την απαλλαγή από το Μνημόνιο, και την χειραφέτηση από τις επιλογές του κεφαλαίου.
Είναι, λοιπόν, σημαντική ευθύνη να εμπεδώσουμε στα πλατιά κοινωνικά στρώματα την αυτοπεποίθηση μιας εναλλακτικής λύσης.
Και αυτό περνά μέσα από την ενδυνάμωση των κοινωνικών αγώνων.
Είναι ανάγκη, όμως, το κίνημα αυτό να πάρει και πολιτικά χαρακτηριστικά.
Και στη βάση αυτή προτάσσουμε τη γραμμή της ευρύτερης δυνατής ενότητας ανάμεσα σε πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις που αμφισβητούν από προοδευτική σκοπιά το Μνημόνιο.
Ξέρουμε πως η συγκρότηση ενωτικών συμμαχιών δεν είναι εύκολη υπόθεση.
Αλλά το αίτημα της πλατιάς ενότητας ωριμάζει στον κόσμο.
Και πλατιά ενότητα σημαίνει μίνιμουμ και ξεκάθαρο προγραμματικό πλαίσιο.
Δεν είναι ώρα να ξεψαχνίσουμε τις διαφορές μας ούτε να φέρουμε στο προσκήνιο το απωθημένο μας για εσωτερική αλλαγή συσχετισμών στην Αριστερά.
Ούτε βεβαίως να ασχοληθούμε με τη μερική βελτίωση των ποσοστών του χώρου μας.
Όλα αυτά είναι εκφράσεις ενός σεχταρισμού αναντίστοιχου με τις σημερινές συνθήκες και με τις απαιτήσεις των εργαζομένων, της νεολαίας και ολόκληρης της κοινωνίας.
Η συγκυρία στην οποία ζούμε δεν είναι κατάλληλη ούτε για ηγεμονισμούς ούτε για ξεκαθαρίσματα ούτε για ασκήσεις ιδεολογικής καθαρότητας.
Είναι η εποχή να διεκδικήσουμε από τον νεοφιλελευθερισμό την ηγεμονία.
Στις διαμορφούμενες συνθήκες ο ΣΥΝ και ο ΣΥΡΙΖΑ αναλαμβάνει ιδιαίτερες ευθύνες απέναντι στο λαό και την πορεία της χώρας μας αλλά και το μέλλον των λαών της Ευρώπης. Στην, πριν ένα μήνα, συνεδρίαση της ΚΠΕ, καθορίσαμε την τακτική και τις πρωτοβουλίες μας. Χρειάζεται να προσθέσουμε ένταση και ακούραστη δράση.
Όπως και αν εξελιχθούν τα πράγματα τις αμέσως επόμενες κρίσιμες μέρες ο μόνος δρόμος για τους εργαζομένους και την νεολαία είναι η συνέχιση των ανυποχώρητων αγώνων για κοινωνική δικαιοσύνη, λαϊκή κυριαρχία και δημοκρατία. Τίποτα δεν, μπορεί να σταματήσει την κοινωνία να διεκδικήσει το δίκιο της, να επιβάλει τη θέληση της. Σε αυτή την πορεία οι δικές μας δυνάμεις θα συνεχίσουν να πρωτοστατούν σε όλα τα κοινωνικά μέτωπα του αγώνα αντίστασης, σε όλες τις πρωτοβουλίες αλληλεγγύης.
4. Ραγδαίες είναι οι εξελίξεις στην Ε.Ε. αλλά και στο κόσμο. Αυξάνουν οι πιθανότητες μιας νέας όξυνσης της καπιταλιστικής κρίσης δεδομένου πως οι πολιτικές λιτότητας στην Ε.Ε. και σε όλο τον κόσμο κάθε άλλο παρά επιλύουν το πρόβλημα υπερσυσώρευσης του κεφαλαίου. Ο ανταγωνισμός μερίδων του κεφαλαίου δεν επιτρέπει την απρόσκοπτη αναπαραγωγή του καπιταλισμού, που προϋποθέτει την καταστροφή μέρους του κεφαλαίου, με συνέπεια όλα τα ενδεχόμενα να είναι δυνατά.
Σήμερα με την αποδυνάμωση του ιμπεριαλισμού των ΗΠΑ και την ανάδυση πολλαπλών οικονομικών κέντρων, της Κίνας, της Ρωσίας κ.α., δεν υπάρχει η ηγέτιδα δύναμη για να εκπροσωπήσει τα γενικά συμφέροντα του καπιταλισμού με συνέπεια η περίοδος να θυμίζει έντονα την προηγούμενη μεγάλη καπιταλιστική κρίση, εκείνη του ’30.
Στο πεδίο της Ε.Ε. η κρίση επεκτείνεται πέρα από τον Ευρωπαϊκό Νότο και απειλεί της ηγέτιδες οικονομικές και πολιτικές δυνάμεις, σήμερα την Ιταλία και πιθανότατατα αύριο την Γαλλία. Με αυταρχικό τρόπο οι πολιτικές ελίτ που επιμένουν στον νεοφιλελευθερισμό της λιτότητας και της ύφεσης, προσπαθούν να καταδυναστεύσουν τις κοινωνίες, να υποτάξουν την ανάδυση του κοινωνικού υποκειμένου που εκδηλώνεται ήδη με αγώνες και αντιστάσεις –ακόμα και με εκρήξεις κοινωνικής απόγνωσης-σε κάθε ευρωπαϊκή μεγαλούπολη, αυταρχοποιώντας την αρχιτεκτονική των ευρωπαϊκών θεσμών, δημιουργώντας ένα ολιγαρχικό σύστημα λήψης των πολιτικών και οικονομικών αποφάσεων με πρόσχημα τη διάσωση του ευρώ.
Η στάση των Μέρκελ – Σαρκοζί, με αφορμή την ελληνική περίπτωση, στάση επικυρίαρχων, που προσβάλλει την ελάχιστη αξιοπρέπεια ενός λαού, είναι ένα αξιοσημείωτο δείγμα για το τι εννοούν οικονομική διακυβέρνηση. Η αποδοχή από την κυβέρνηση Μπερλουσκόνι της εποπτείας ΔΝΤ- ΕΚΤ- ΕΕ δεν είναι ένα απλό επεισόδιο στη συνέχεια του ίδιου δρόμου. Σημειώνει μια νέα κατάσταση σε επίπεδο Ε.Ε. αλλά και της παγκόσμιας κοινωνίας. Η προκλητική παρέμβαση στα εσωτερικά της χώρας μας επιβεβαιώνει τον αντιδημοκρατικό κατήφορο στον οποίο οδηγείται η λεγόμενη οικονομική διακυβέρνηση της ευρωζώνης, σύμφωνα και με τη δήλωση της Συνόδου Κορυφής για το Ευρώ της 26/10/2011. Και δίνει το πραγματικό περιεχόμενο στη μόνιμη εποπτεία της Ελλάδας: να λαμβάνονται όλες οι σημαντικές αποφάσεις από κέντρα και επιτελεία που λογοδοτούν απευθείας στις Βρυξέλλες και στους τραπεζίτες εκχωρώντας κυριαρχία και, κυρίως, εκχωρώντας τη λαϊκή αξιοπρέπεια. Όπως περίπου το διατύπωσε ο Σόιμπλε, να σύρεται η Ελλάδα πίσω από το όχημα της Ευρώπης για παραδειγματισμό των υπολοίπων.
Η δήλωση της Συνόδου Κορυφής για το Ευρώ της 26/10/2011 εκτός από τις ρυθμίσεις που αφορούν στη δανειακή σύμβαση της χώρας, για την οποία ο ΣΥΝ έχει αναλυτικά τοποθετηθεί και έχει απορρίψει, περιλαμβάνει και ρυθμίσεις που αφορούν στην οικονομική διακυβέρνηση της ζώνης του Ευρώ. Μέσω αυτών επιχειρείται η συγκρότηση μηχανισμού εκτελεστικής εξουσίας, ακραία αντιδημοκρατικού, στο μέτρο που δεν διασφαλίζεται καμιά απολύτως δημοκρατική νομιμοποίηση, ούτε δημοκρατικός έλεγχος και διαφάνεια, της σκοπιμότητας και της νομιμότητας των αποφάσεών του.
Οι υπερεξουσίες του, σε συνδυασμό με την υποχρέωση των χωρών - μελών της ευρωζώνης να ενσωματώσουν τα κριτήρια του Συμφώνου Σταθερότητας στο εθνικό δίκαιο με συνταγματική ισχύ, αναγορεύουν την οικονομική διακυβέρνηση σε ένα ακραία αυταρχικό θεσμικό πλαίσιο που αντίκειται σε βασικές αρχές εθνικής κυριαρχίας.
Ο ΣΥΝ και η Ευρωπαϊκή Αριστερά βρίσκονται σήμερα στην πρώτη γραμμή της μάχης που δίνουν οι λαοί της Ευρώπης για να ανατρέψουν τη στρατηγική της ΕΕ, που οδηγεί τους λαούς στην κοινωνική καταστροφή.
Ο ΣΥΝ σ’ αυτή τη μάχη επαναθεμελιώνει το διακηρυγμένο στόχο του για την Ευρώπη της δημοκρατίας, της ειρήνης, της κοινωνικής δικαιοσύνης, του σεβασμού στο περιβάλλον και στα πολιτικά και τα κοινωνικά δικαιώματα. Η ανατροπή των νεοφιλελεύθερων πολιτικών αποτελεί όρο για τη σωτηρία και την ενότητα των λαών της Ευρώπης. Με ενθουσιασμό χαιρετίζουμε τις κινητοποιήσεις της αντισυνόδου στη Νίκαια της Γαλλίας, που πραγματοποιήθηκαν 1-3 Νοεμβρίου, στις οποίες συμετείχαν αγωνιστές από ολόκληρο τον κόσμο. Το σύνθημα ‘Πρώτα οι λαοί, όχι στο χρηματοπιστωτικό σύστημα’ κυριάρχησε στη μεγάλη πορεία της 1ης Νοεμβρίου. Η αντισύνοδος εξέδωσε ψήφισμα αλληλεγγύης προς τον ελληνικό λαό και τους αγώνες του.
Οι ευθύνες της Ευρωπαϊκής Αριστεράς αυξάνουν. Στην συνολική επίθεση του κεφαλαίου και των πολιτικών εκπροσώπων του πρέπει να αντιτάξουμε εθνική και διεθνική δράση πάνω σε ένα ενωτικό και ριζοσπαστικό εναλλακτικό πρόγραμμα σύγκρουσης σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Μια από τις άμεσες προτεραιότητες της Ευρωπαϊκής Αριστεράς είναι η καθοριστική ήττα της νεοφιλελεύθερης πολιτικής που υλοποιείται είτε από δεξιές είτε από ΄΄σοσιαλδημοκρατικές΄΄ κυβερνήσεις, στις επερχόμενες εκλογικές αναμετρήσεις στην Ισπανία, τη Γαλλία και τη Γερμανία. Μια ήττα που περνά μέσα από τη ριζική αλλαγή των συσχετισμών υπέρ των δυνάμεων της Αριστεράς, ώστε να ανοίξουν νέοι δρόμοι για τους λαούς ολόκληρης της Ευρώπης, μακριά από το νεοφιλελεύθερο αυταρχισμό της λιτότητας. Ο ΣΥΝ θα πάρει άμεσα πρωτοβουλίες με στόχο τις επόμενες 15 ημέρες να συνέλθει στην Αθήνα το Προεδρείο του ΚΕΑ με συγκεκριμένη ατζέντα: ανάπτυξη πανευρωπαϊκών κινητοποιήσεων, συγκρότηση ομάδας για μια εναλλακτική πολιτική πρόταση σε επίπεδο Ε.Ε. Συγκροτούμε ομάδα από τον Ευρωβουλευτή, την αντιπροσωπεία μας στο ΚΕΑ, την υπεύθυνη Ευρωπαϊκής Πολιτικής και τον υπεύθυνο Εξωτερικής Πολιτικής που άμεσα να επικοινωνήσουν και συζητήσουν με όλα τα αδελφά Ευρωπαϊκά Κόμματα.
5. Το Κόμμα, η Νεολαία ΣΥΝ και ο ΣΥΡΙΖΑ μπαίνουν από τώρα σε πλήρη δημοκρατική και εκλογική ετοιμότητα όχι μόνο για να υπερασπιστούμε την δημοκρατία στην ελληνική κοινωνία αλλά και για να καταγραφεί με τον πιο αυθεντικό τρόπο η βούληση του λαού όταν και όποτε γίνουν οι εκλογές. Μέσα στην επόμενη εβδομάδα η Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ θα πρέπει να συγκροτήσει εκλογική επιτροπή υποστήριξης, τεχνική εκλογική επιτροπή, επιτροπή εκλογικού προγράμματος. Η Π.Γ. του Κόμματος στην πρώτη συνεδρίαση της θα ορίσει τα μέλη του Κόμματος που θα στελεχώσουν τις αντίστοιχες επιτροπές. Θα πρέπει σύντομα να προγραμματιστεί ειδική συνεδρίαση της ΚΠΕ με θέμα τις εξελίξεις στην Ευρώπη και τις συμμαχίες
• Να μιλήσει ο λαός. Εκλογές τώρα.
• Νέος συνασπισμός εξουσίας με πυρήνα την Αριστερά, η λύση.
1. Η κυβέρνηση και το πολιτικό σύστημα παραπαίει κάτω από το βάρος της οργής και της αγανάκτησης της κοινωνίας. Το πολιτικό σύστημα, η τροϊκα, τα ισχυρά οικονομικά συμφέροντα από-νομιμοποιούνται από τη λαϊκή κινητοποίηση. Το κίνημα στις πλατείες τον Ιούνιο και Ιούλιο, οι εκατοντάδες χιλιάδες εργαζομένων, η δυναμική εμφάνιση γυναικών και νέων, ανέργων, συνταξιούχων, αγροτών και μικρομεσαίων, η κοινή δράση τους στις πρόσφατες κινητοποιήσεις και τη μεγάλη απεργία και η πάνδημη λαϊκή έκρηξη κατά την διάρκεια της 28ης Οκτωβρίου ανάγκασε τον πρωθυπουργό και την κυβέρνηση σε υποχώρηση και οδήγησαν την κυβερνητική πλειοψηφία σε κρίση. Χρειάζεται να σημειώσουμε την ανάπτυξη ενός νέου επιπέδου συνειδησης που συνδέει το ατομικό συμφέρον με το συλλογικό και κοινωνικό. Χρειάζεται να τονίσουμε τις δημοκρατικές, μαζικές, μαχητικές μορφές που αξιοποίησε με επιτυχία το συνδικαλιστικό κίνημα που δείχνουν τον δρόμο ανάταξης του για την υπεράσπιση των συμφερόντων της μισθωτής εργασίας.
2. Μέσα σε κλίμα αβεβαιότητας το πολιτικό σύστημα, προσπαθεί να ανασυνταχθεί.. Κάτω από τον ψευδώνυμο τίτλο της «εθνικής σωτηρίας και συναίνεσης», προσπαθεί να κερδίσει χρόνο, να ανατάξει την ηγεμονία του, ώστε με καλύτερους όρους να συνεχίσει να υλοποιεί τις επιλογές εξόδου από την κρίση σε βάρος των δυνάμεων της εργασίας.
Σε κάθε περίπτωση προεκλογικά, προεικονίζοντας τις μετεκλογικές συναινέσεις, επιχειρεί να συντάξει το «κόμμα του Μνημονίου», ορίζοντας από τώρα τα περιεχόμενα των συναινέσεων σε βάρος των συμφερόντων των λαϊκών στρωμάτων με μια πρωτοφανή αναδιανομή εισοδημάτων και δικαιωμάτων σε βάρος των δυνάμεων της εργασίας. Σ’ αυτή τη λογική όλα τα σενάρια είναι ανοιχτά.
Ο πρωθυπουργός, με την πρότασή του για τη διενέργεια δημοψηφίσματος το οποίο συνέδεε με την παρουσία ή όχι της Ελλάδας στην ευρωζώνη, είχε στόχο τον εκβιασμό του ελληνικού λαού και την εξουδετέρωση των αντιδράσεών του. Με τον τρόπο αυτό, όχι μόνο ευτέλισε μια κορυφαία δημοκρατική διαδικασία, αλλά ακύρωσε και ένα ισχυρό διαπραγματευτικό χαρτί που, εγκαίρως και αποφασιστικά χρησιμοποιούμενο, θα μπορούσε να αποκρούσει τις πιέσεις της τρόϊκας και να προκαλέσει αλυσιδωτές πανευρωπαϊκές εξελίξεις σε προοδευτική κατεύθυνση. Πολύ ορθώς ο ΣΥΝ και ο ΣΥΡΙΖΑ απέρριψαν αυτόν τον εκβιασμό και ζήτησαν την άμεση διενέργεια εκλογών, τονίζοντας ταυτόχρονα ότι, ακόμα και σ’ αυτές τις συνθήκες, ένα δημοψήφισμα με ερώτημα ΝΑΙ ή ΟΧΙ στην σύμβαση (και όχι παραμονή ή όχι στην ευρωζώνη, όπως διέταξαν η Μέρκελ και ο Σαρκοζί) ήταν καλοδεχούμενο.
Η ΝΔ αντιμετώπισε το ενδεχόμενο της διενέργειας δημοψηφίσματος με τον ίδιο ακριβώς εκβιαστικό τρόπο και, προκειμένου να μην υλοποιηθεί, αποφάσισε ότι αποδέχεται τη δανειακή σύμβαση, την οποία αρνιόταν ως και ώρες πριν φορώντας το αντιμνημονιακό της προσωπείο. Έγινε πια από όλους ξεκάθαρο ότι πίσω από τις αντιμνημονιακές κορώνες του κ. Σαμαρά για τη σωτηρία της χώρας κρυβόταν επιμελώς η μία και μοναδική στόχευση: να ανοίξει ο δρόμος για την πρωθυπουργία.
Κυβερνητικοί βουλευτές οι οποίοι στην προηγούμενη δόση φώναζαν ότι δεν πρόκειται να συνεχίσουν να παρέχουν στήριξη στη μνημονιακή πολιτική της ύφεσης ξέχασαν ξαφνικά τα Μνημόνια και άρχισαν να συζητούν πώς το κόστος αυτής της απαράδεκτης πολιτικής θα επιμεριστεί και σε άλλους, μέσα από μια κυβέρνηση υποτιθέμενης εθνικής ενότητας. Ή, για την ακρίβεια, Μνημονιακής Ενότητας.
Η χτεσινή οπερέτα έληξε με τη ψήφο εμπιστοσύνης σε μια κυβέρνηση που υπόσχεται να γίνει άλλη. Ο πρωθυπουργός καταχειροκροτήθηκε από τους βουλευτές που το μόνο που εμπιστεύτηκαν ήταν την υπόσχεσή του να φύγει. Η μελοδραματική χθεσινή αφήγηση του μας έδωσε να καταλάβουμε πλήρως ποιος είναι ο αληθινός του φόβος και ποιες οι αληθινές του προθέσεις.
Να αποφύγει τη λαϊκή ετυμηγορία.
Οι παραινέσεις για κυβερνήσεις εθνικής συναίνεσης και συνεργασίας, ήταν απολύτως υποκριτικές.Το μόνο που θέλουν είναι να εγκλωβίσουν συνενόχους σε ένα παιχνίδι παρασκηνίου, με μοναδικό δεδομένο τη συνέπεια στην πολιτική της υποτέλειας και της κοινωνικής διάλυσης.
Αν ήθελαν ειλικρινά κυβερνήσεις προγραμματικών συμπτώσεων και διαφανών συγκλίσεων, θα έφερναν τη Δευτέρα το πρωί την απλή αναλογική και την Τρίτη θα οδηγούσαν τη χώρα με ομαλό τρόπο σε εκλογές.
Αυτή τη στιγμή, η απαίτηση προώθησης των αποφάσεων της 26/10 στην Ελλάδα, δημιουργεί ουσιαστικό πρόβλημα Δημοκρατίας.
ΟΙ θεσμοί απαξιώνονται και το κοινοβούλιο ακόμα περισσότερο.
Τον πρώτο λόγο στα δημόσια πράγματα διεκδικούν αυτοί που θέλουν να επιβάλουν το Μνημόνιο, είτε πρόκειται για τραπεζίτες, είτε για βαρόνους των Μέσων, είτε για κάθε λογής τεχνοκράτες και πολιτικούς ταγούς του Μνημονίου.
Όλο αυτό το συνονθύλευμα αποτελεί το υλικό, από το οποίο θα κατασκευαστεί, αν τα πράγματα προχωρήσουν προς τα εκεί, η περίφημη «κυβέρνηση εθνικής ανάγκης».
Συνεπώς η υπεράσπιση της Δημοκρατίας και το δικαίωμα της λαϊκής βούλησης να εκφράζεται και να αποφασίζει για την πορεία του τόπου, οφείλει να είναι αυτή τη στιγμή κυρίαρχο ζήτημα για την αριστερά.
Αυτός είναι και ο λόγος που έχουμε δηλώσει σε όλους τους τόνους ότι αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει δημοκρατική διέξοδος, εκτός από την άμεση προκήρυξη εκλογών. Αυτό απαιτείται για να εκφραστεί ελεύθερα η λαϊκή βούληση. Καλούμε λοιπόν τον πρωθυπουργό να πράξει το αυτονόητο. Να καταθέσει στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας την παραίτηση της κυβέρνησης, να ζητήσει τη διάλυση της βουλής και την άμεση προκήρυξη εκλογών.
Όλα τα άλλα είναι παιχνίδια εκτροπής.
Η πολιτική και επικοινωνιακή επίθεση ενάντια στην Αριστερά και συνολικά ενάντια στις αντιμνημονιακές δυνάμεις πρέπει να θεωρείται δεδομένη. Δεδομένο πρέπει να θεωρείται ότι η κρατική καταστολή –με τη συνηγορία των καναλιών και των μεγάλων εφημερίδων, τους προνομιακούς ιδεολογικούς μηχανισμούς του κράτους- θα επιχειρήσει να απαντήσει στο πρόβλημα που δημιουργεί στο σύστημα η απουσία συναίνεσης και η διάρρηξη του μπλοκ εξουσίας της μεταπολιτευτικής περιόδου, που επιφέρει η εκτεταμένη καταστροφή των μεσαίων στρωμάτων.
3. Η πολιτική μας βρίσκει απήχηση στην Ελληνική κοινωνία, και την απήχηση αυτή οφείλουμε να την κεφαλαιοποιήσουμε πολιτικά και να την διευρύνουμε.
Απέναντι στο Μνημονιακό Μπλοκ, οφείλουμε να αντιπαρατάξουμε το δικό μας μέτωπο, έναν Νέο Συνασπισμό Εξουσίας, στηριγμένο στην δυναμική των κοινωνικών κινητοποιήσεων.
Το μήνυμά μας είναι: η κοινωνία πρέπει να απελευθερωθεί από τον φόβο και την αβεβαιότητα απέναντι σε μια εναλλακτική λύση.
Μια κυβέρνηση στηριγμένη στα ευρύτατα λαϊκά στρώματα και στην δυναμική των κοινωνικών αγώνων, μπορεί να δρομολογήσει ένα εναλλακτικό πολιτικό σχέδιο.
Πρώτα από όλα, αξιοποιώντας τις ευαίσθητες ισορροπίες στο ευρωπαϊκό και παγκόσμιο οικονομικό σύστημα, και ξεκινώντας διεκδικήσεις σε εντελώς νέα βάση. Οι αποφάσεις της Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης του ΣΥΡΙΖΑ και της τελευταίας ΚΠΕ του ΣΥΝ παρέχουν ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο παρεμβάσεων.
Με εξοικονόμηση πόρων για την ανάπτυξη – αειφόρο ανάπτυξη υπέρ των κοινωνικών αναγκών και όχι με όρους κεφαλαίου - (αγροτική οικονομία, ΑΠΕ, τουρισμός, Παιδεία κ.λ.π.) και ενίσχυση και υπεράσπιση αλληλέγγυων και αυτοδιαχειριζόμενων κοινωνικών οικονομικών δραστηριοτήτων.
Με ριζική αναδιανομή πλούτου.
Με διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους, χωρίς μνημόνια, μεσοπρόθεσμα και αντικοινωνικούς όρους, αξιοποιώντας όλα τα όπλα αποφασιστικής και σκληρής διαπραγμάτευσης (λογιστικό έλεγχο, αμφισβήτηση, αθέτηση πληρωμών κ .α.).
Με αναζήτηση εναλλακτικών πηγών δανεισμού.
Με εθνικοποίηση-κοινωνικοποίηση του τραπεζικού τομέα προς όφελος της κοινωνίας και την άμεση επαναφορά στην ιδιοκτησία του Δημοσίου, με εργατικό και κοινωνικό έλεγχο, των Δημόσιων Επιχειρήσεων και Οργανισμών, που ξεπουλήθηκαν ή βρίσκονται στη διαδικασία να ξεπουληθούν.
Με κριτήριο την υπεράσπιση των λαϊκών συμφερόντων, τονίζουμε πως η εξυπηρέτηση των κοινωνικών αναγκών (μισθοί, συντάξεις, κοινωνικά δικαιώματα κλπ) είναι το πρώτο καθήκον μιας προοδευτικής διακυβέρνησης και όχι η εξυπηρέτηση των τοκογλύφων.
Ο νέος Συνασπισμός εξουσίας δεν θα αναγνωρίσει τις αντισυνταγματικές δανειακές συμβάσεις της υποτέλειας.
Ούτε τους εκβιαστικούς μονόδρομους της κοινωνικής χρεοκοπίας.
Η φωτιά έχει ήδη ανάψει σε όλη την Ευρώπη.
Καλούμε τον ελληνικό λαό να απορρίψει τη νέα δανειακή σύμβαση.
Γνωρίζουμε ότι εδώ που έχουν φτάσει τα πράγματα δεν υπάρχουν εύκολοι δρόμοι.
Αλλά δεν υπάρχουν και μονόδρομοι.
Αν οι εταίροι μας και οι πιστωτές μας δεν αποδεχτούν αυτή τη βάση διαλόγου, υπάρχει και ο δρόμος των μονομερών επιλογών.
Το πρόβλημα δεν είναι μόνο δικό μας. Είναι και δικό τους.
Μπορούμε να τους χαλάσουμε τα σχέδια. Ο κόσμος της εργασίας, η κοινωνία που διαλύεται από την πολιτική τους, η Αριστερά, σηκώνουν το γάντι και θα συντρίψουν κάθε απόπειρα εκβιασμού τους. Η υλοποίηση της πολιτικής μας πρότασης για τη συγκρότηση κοινωνικού και πολιτικού αντινεοφιλελεύθερου – αντιμνημονιακού μετώπου, που θα δώσει πολιτική ελπίδα και θα αποτελέσει την εναλλακτική λύση για μια τελείως αντίθετη από την ασκούμενη πολιτική διακυβέρνησης της χώρας, είναι επείγουσα ανάγκη.
Ξεκινάμε από το αυτονόητο. Δεν υπάρχει διέξοδος προς την ανάκαμψη, που να μην ξεκινάει με την απαλλαγή από το Μνημόνιο, και την χειραφέτηση από τις επιλογές του κεφαλαίου.
Είναι, λοιπόν, σημαντική ευθύνη να εμπεδώσουμε στα πλατιά κοινωνικά στρώματα την αυτοπεποίθηση μιας εναλλακτικής λύσης.
Και αυτό περνά μέσα από την ενδυνάμωση των κοινωνικών αγώνων.
Είναι ανάγκη, όμως, το κίνημα αυτό να πάρει και πολιτικά χαρακτηριστικά.
Και στη βάση αυτή προτάσσουμε τη γραμμή της ευρύτερης δυνατής ενότητας ανάμεσα σε πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις που αμφισβητούν από προοδευτική σκοπιά το Μνημόνιο.
Ξέρουμε πως η συγκρότηση ενωτικών συμμαχιών δεν είναι εύκολη υπόθεση.
Αλλά το αίτημα της πλατιάς ενότητας ωριμάζει στον κόσμο.
Και πλατιά ενότητα σημαίνει μίνιμουμ και ξεκάθαρο προγραμματικό πλαίσιο.
Δεν είναι ώρα να ξεψαχνίσουμε τις διαφορές μας ούτε να φέρουμε στο προσκήνιο το απωθημένο μας για εσωτερική αλλαγή συσχετισμών στην Αριστερά.
Ούτε βεβαίως να ασχοληθούμε με τη μερική βελτίωση των ποσοστών του χώρου μας.
Όλα αυτά είναι εκφράσεις ενός σεχταρισμού αναντίστοιχου με τις σημερινές συνθήκες και με τις απαιτήσεις των εργαζομένων, της νεολαίας και ολόκληρης της κοινωνίας.
Η συγκυρία στην οποία ζούμε δεν είναι κατάλληλη ούτε για ηγεμονισμούς ούτε για ξεκαθαρίσματα ούτε για ασκήσεις ιδεολογικής καθαρότητας.
Είναι η εποχή να διεκδικήσουμε από τον νεοφιλελευθερισμό την ηγεμονία.
Στις διαμορφούμενες συνθήκες ο ΣΥΝ και ο ΣΥΡΙΖΑ αναλαμβάνει ιδιαίτερες ευθύνες απέναντι στο λαό και την πορεία της χώρας μας αλλά και το μέλλον των λαών της Ευρώπης. Στην, πριν ένα μήνα, συνεδρίαση της ΚΠΕ, καθορίσαμε την τακτική και τις πρωτοβουλίες μας. Χρειάζεται να προσθέσουμε ένταση και ακούραστη δράση.
Όπως και αν εξελιχθούν τα πράγματα τις αμέσως επόμενες κρίσιμες μέρες ο μόνος δρόμος για τους εργαζομένους και την νεολαία είναι η συνέχιση των ανυποχώρητων αγώνων για κοινωνική δικαιοσύνη, λαϊκή κυριαρχία και δημοκρατία. Τίποτα δεν, μπορεί να σταματήσει την κοινωνία να διεκδικήσει το δίκιο της, να επιβάλει τη θέληση της. Σε αυτή την πορεία οι δικές μας δυνάμεις θα συνεχίσουν να πρωτοστατούν σε όλα τα κοινωνικά μέτωπα του αγώνα αντίστασης, σε όλες τις πρωτοβουλίες αλληλεγγύης.
4. Ραγδαίες είναι οι εξελίξεις στην Ε.Ε. αλλά και στο κόσμο. Αυξάνουν οι πιθανότητες μιας νέας όξυνσης της καπιταλιστικής κρίσης δεδομένου πως οι πολιτικές λιτότητας στην Ε.Ε. και σε όλο τον κόσμο κάθε άλλο παρά επιλύουν το πρόβλημα υπερσυσώρευσης του κεφαλαίου. Ο ανταγωνισμός μερίδων του κεφαλαίου δεν επιτρέπει την απρόσκοπτη αναπαραγωγή του καπιταλισμού, που προϋποθέτει την καταστροφή μέρους του κεφαλαίου, με συνέπεια όλα τα ενδεχόμενα να είναι δυνατά.
Σήμερα με την αποδυνάμωση του ιμπεριαλισμού των ΗΠΑ και την ανάδυση πολλαπλών οικονομικών κέντρων, της Κίνας, της Ρωσίας κ.α., δεν υπάρχει η ηγέτιδα δύναμη για να εκπροσωπήσει τα γενικά συμφέροντα του καπιταλισμού με συνέπεια η περίοδος να θυμίζει έντονα την προηγούμενη μεγάλη καπιταλιστική κρίση, εκείνη του ’30.
Στο πεδίο της Ε.Ε. η κρίση επεκτείνεται πέρα από τον Ευρωπαϊκό Νότο και απειλεί της ηγέτιδες οικονομικές και πολιτικές δυνάμεις, σήμερα την Ιταλία και πιθανότατατα αύριο την Γαλλία. Με αυταρχικό τρόπο οι πολιτικές ελίτ που επιμένουν στον νεοφιλελευθερισμό της λιτότητας και της ύφεσης, προσπαθούν να καταδυναστεύσουν τις κοινωνίες, να υποτάξουν την ανάδυση του κοινωνικού υποκειμένου που εκδηλώνεται ήδη με αγώνες και αντιστάσεις –ακόμα και με εκρήξεις κοινωνικής απόγνωσης-σε κάθε ευρωπαϊκή μεγαλούπολη, αυταρχοποιώντας την αρχιτεκτονική των ευρωπαϊκών θεσμών, δημιουργώντας ένα ολιγαρχικό σύστημα λήψης των πολιτικών και οικονομικών αποφάσεων με πρόσχημα τη διάσωση του ευρώ.
Η στάση των Μέρκελ – Σαρκοζί, με αφορμή την ελληνική περίπτωση, στάση επικυρίαρχων, που προσβάλλει την ελάχιστη αξιοπρέπεια ενός λαού, είναι ένα αξιοσημείωτο δείγμα για το τι εννοούν οικονομική διακυβέρνηση. Η αποδοχή από την κυβέρνηση Μπερλουσκόνι της εποπτείας ΔΝΤ- ΕΚΤ- ΕΕ δεν είναι ένα απλό επεισόδιο στη συνέχεια του ίδιου δρόμου. Σημειώνει μια νέα κατάσταση σε επίπεδο Ε.Ε. αλλά και της παγκόσμιας κοινωνίας. Η προκλητική παρέμβαση στα εσωτερικά της χώρας μας επιβεβαιώνει τον αντιδημοκρατικό κατήφορο στον οποίο οδηγείται η λεγόμενη οικονομική διακυβέρνηση της ευρωζώνης, σύμφωνα και με τη δήλωση της Συνόδου Κορυφής για το Ευρώ της 26/10/2011. Και δίνει το πραγματικό περιεχόμενο στη μόνιμη εποπτεία της Ελλάδας: να λαμβάνονται όλες οι σημαντικές αποφάσεις από κέντρα και επιτελεία που λογοδοτούν απευθείας στις Βρυξέλλες και στους τραπεζίτες εκχωρώντας κυριαρχία και, κυρίως, εκχωρώντας τη λαϊκή αξιοπρέπεια. Όπως περίπου το διατύπωσε ο Σόιμπλε, να σύρεται η Ελλάδα πίσω από το όχημα της Ευρώπης για παραδειγματισμό των υπολοίπων.
Η δήλωση της Συνόδου Κορυφής για το Ευρώ της 26/10/2011 εκτός από τις ρυθμίσεις που αφορούν στη δανειακή σύμβαση της χώρας, για την οποία ο ΣΥΝ έχει αναλυτικά τοποθετηθεί και έχει απορρίψει, περιλαμβάνει και ρυθμίσεις που αφορούν στην οικονομική διακυβέρνηση της ζώνης του Ευρώ. Μέσω αυτών επιχειρείται η συγκρότηση μηχανισμού εκτελεστικής εξουσίας, ακραία αντιδημοκρατικού, στο μέτρο που δεν διασφαλίζεται καμιά απολύτως δημοκρατική νομιμοποίηση, ούτε δημοκρατικός έλεγχος και διαφάνεια, της σκοπιμότητας και της νομιμότητας των αποφάσεών του.
Οι υπερεξουσίες του, σε συνδυασμό με την υποχρέωση των χωρών - μελών της ευρωζώνης να ενσωματώσουν τα κριτήρια του Συμφώνου Σταθερότητας στο εθνικό δίκαιο με συνταγματική ισχύ, αναγορεύουν την οικονομική διακυβέρνηση σε ένα ακραία αυταρχικό θεσμικό πλαίσιο που αντίκειται σε βασικές αρχές εθνικής κυριαρχίας.
Ο ΣΥΝ και η Ευρωπαϊκή Αριστερά βρίσκονται σήμερα στην πρώτη γραμμή της μάχης που δίνουν οι λαοί της Ευρώπης για να ανατρέψουν τη στρατηγική της ΕΕ, που οδηγεί τους λαούς στην κοινωνική καταστροφή.
Ο ΣΥΝ σ’ αυτή τη μάχη επαναθεμελιώνει το διακηρυγμένο στόχο του για την Ευρώπη της δημοκρατίας, της ειρήνης, της κοινωνικής δικαιοσύνης, του σεβασμού στο περιβάλλον και στα πολιτικά και τα κοινωνικά δικαιώματα. Η ανατροπή των νεοφιλελεύθερων πολιτικών αποτελεί όρο για τη σωτηρία και την ενότητα των λαών της Ευρώπης. Με ενθουσιασμό χαιρετίζουμε τις κινητοποιήσεις της αντισυνόδου στη Νίκαια της Γαλλίας, που πραγματοποιήθηκαν 1-3 Νοεμβρίου, στις οποίες συμετείχαν αγωνιστές από ολόκληρο τον κόσμο. Το σύνθημα ‘Πρώτα οι λαοί, όχι στο χρηματοπιστωτικό σύστημα’ κυριάρχησε στη μεγάλη πορεία της 1ης Νοεμβρίου. Η αντισύνοδος εξέδωσε ψήφισμα αλληλεγγύης προς τον ελληνικό λαό και τους αγώνες του.
Οι ευθύνες της Ευρωπαϊκής Αριστεράς αυξάνουν. Στην συνολική επίθεση του κεφαλαίου και των πολιτικών εκπροσώπων του πρέπει να αντιτάξουμε εθνική και διεθνική δράση πάνω σε ένα ενωτικό και ριζοσπαστικό εναλλακτικό πρόγραμμα σύγκρουσης σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Μια από τις άμεσες προτεραιότητες της Ευρωπαϊκής Αριστεράς είναι η καθοριστική ήττα της νεοφιλελεύθερης πολιτικής που υλοποιείται είτε από δεξιές είτε από ΄΄σοσιαλδημοκρατικές΄΄ κυβερνήσεις, στις επερχόμενες εκλογικές αναμετρήσεις στην Ισπανία, τη Γαλλία και τη Γερμανία. Μια ήττα που περνά μέσα από τη ριζική αλλαγή των συσχετισμών υπέρ των δυνάμεων της Αριστεράς, ώστε να ανοίξουν νέοι δρόμοι για τους λαούς ολόκληρης της Ευρώπης, μακριά από το νεοφιλελεύθερο αυταρχισμό της λιτότητας. Ο ΣΥΝ θα πάρει άμεσα πρωτοβουλίες με στόχο τις επόμενες 15 ημέρες να συνέλθει στην Αθήνα το Προεδρείο του ΚΕΑ με συγκεκριμένη ατζέντα: ανάπτυξη πανευρωπαϊκών κινητοποιήσεων, συγκρότηση ομάδας για μια εναλλακτική πολιτική πρόταση σε επίπεδο Ε.Ε. Συγκροτούμε ομάδα από τον Ευρωβουλευτή, την αντιπροσωπεία μας στο ΚΕΑ, την υπεύθυνη Ευρωπαϊκής Πολιτικής και τον υπεύθυνο Εξωτερικής Πολιτικής που άμεσα να επικοινωνήσουν και συζητήσουν με όλα τα αδελφά Ευρωπαϊκά Κόμματα.
5. Το Κόμμα, η Νεολαία ΣΥΝ και ο ΣΥΡΙΖΑ μπαίνουν από τώρα σε πλήρη δημοκρατική και εκλογική ετοιμότητα όχι μόνο για να υπερασπιστούμε την δημοκρατία στην ελληνική κοινωνία αλλά και για να καταγραφεί με τον πιο αυθεντικό τρόπο η βούληση του λαού όταν και όποτε γίνουν οι εκλογές. Μέσα στην επόμενη εβδομάδα η Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ θα πρέπει να συγκροτήσει εκλογική επιτροπή υποστήριξης, τεχνική εκλογική επιτροπή, επιτροπή εκλογικού προγράμματος. Η Π.Γ. του Κόμματος στην πρώτη συνεδρίαση της θα ορίσει τα μέλη του Κόμματος που θα στελεχώσουν τις αντίστοιχες επιτροπές. Θα πρέπει σύντομα να προγραμματιστεί ειδική συνεδρίαση της ΚΠΕ με θέμα τις εξελίξεις στην Ευρώπη και τις συμμαχίες
Κυριακή 6 Νοεμβρίου 2011
Ομιλία του Προεδρου της Κ.Ο. Αλ. Τσίπρα στην Πανελλαδική Συντονιστική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ
Κυριακή 6/11 - ΑΣΟΕΕ
• Προχωράνε σε διαβουλεύσεις παρασκηνίου για να φτιάξουν κυβέρνηση δήθεν εθνικής σωτηρίας, με μοναδικό στόχο να αποφύγουν την πιθανότητα οι εκλογές και η λαϊκή βούληση να αλλάξουν τους συσχετισμούς μιας Βουλής, η οποία σήμερα δεν μπορεί να σταθεί. Είναι μια Βουλή η οποία έχει αποδεχθεί την υποτέλεια και την κηδεμονία. Είναι μια Βουλή η οποία έχει ψηφίσει μια σειρά από καταστροφικούς κοινωνικά νόμους και ετοιμάζεται να ψηφίσει κι άλλους
• Ο κ. Σαμαράς έκανε το λάθος να προχωρήσει στα αποκαλυπτήρια των πολιτικών του προθέσεων πριν πάρει σοβαρές εγγυήσεις γι αυτά που ζητούσε. Κι όταν κάποιος κάνει την πρώτη υποχώρηση, μετά είναι πολύ εύκολη και η δεύτερη και η τρίτη.. και η τέταρτη. Θα αποδεχθεί από δω και στο εξής ή αποδέχεται για την επόμενη δεκαετία πραγματικός πρωθυπουργός της Ελλάδας να είναι ο κ. Ράιχνεμπαχ ή δεν ξέρω γω ποιος άλλος θα οριστεί από την επιτροπεία της τρόικα.
Προσπαθεί, παίζοντας κρυφτό, να ρίξει στάχτη στα μάτια λέγοντας ότι άλλο είναι η δανειακή σύμβαση και άλλο είναι τα μέτρα, τα οποία θα την συνοδεύσουν. αυτά τα δύο πάνε πακέτο
• Ξέρετε τι θα κληθεί να κάνει αυτή η κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας;..
Πρώτον, θα κληθεί να ψηφίσει τον προϋπολογισμό. Έναν προϋπολογισμό φτώχειας και κοινωνικής εξαθλίωσης.
Δεύτερον. Θα κληθεί άμεσα να συντάξεις καταλόγους εφεδρείας για απολύσεις στον ευρύτερο δημόσιο και στο στενό δημόσιο τομέα.
Τρίτον. Θα κληθεί να είναι αυτή η οποία θα υλοποιήσει τους εφαρμοστικούς νόμους του μνημονίου και του μεσοπροθέσμου και θα εισπράξει τα παλιά και τα νέα χαράτσια. Δηλαδή αυτή η οποία θα δώσει εντολή να κλείσουν το ρεύμα στα φτωχά νοικοκυριά που δεν θάχουν να πληρώσουν.
Τέταρτον. Θα κληθεί να δρομολογήσει διαδικασίες εκποίησης, ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας .
Και βεβαίως, πέμπτον, να διαχειριστεί την τραπεζική κρίση, την περιβόητη ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, προκειμένου σε σύντομες διαδικασίες να δρομολογήσουν τη μεταφορά του πλειοψηφικού πακέτου των τραπεζών σε ξένα χέρια ή σε χέρια,
Όλα αυτά είναι εξόχως πολιτικά και είναι η ταμπακέρα και δεν πάνε χώρια από τη δανειακή σύμβαση.
• Εμείς λέμε ότι υπάρχει ζήτημα ομαλής λειτουργίας της δημοκρατίας. Να το πω διαφορετικά. Υπό άλλες συνθήκες, τέτοια μέτρα. Να το πω διαφορετικά. Υπό άλλες συνθήκες, τέτοια μέτρα ποδηγέτησης του λαού και κοινωνικής εξαθλίωσης, θα πέρναγαν με πραξικοπήματα. δεν θα έχουμε πραξικοπήματα . Θα έχουμε όμως τον εκφυλισμό της δημοκρατίας, θα έχουμε την καταστρατήγηση του Συντάγματος, θα έχουμε τη γελοιοποίησης του Κοινοβουλίου και θα έχουμε ενδεχομένως και τερατογενέσεις και εκτρώματα.
Ο κ. Καρατζαφέρης αυτή τη στιγμή να καθορίζει την πολιτική ζωή του τόπου και να μας προστάζει ποιος θα είναι ο επόμενος πρωθυπουργός, ο άνθρωπος ο οποίος πήγε να τιμήσει το όχι στο σπίτι του δικτάτορα Μεταξά.
Αυτή θα είναι η εικόνα το επόμενο διάστημα.
Και η κα Μπακογιάννη να μας εγκαλεί ότι είμαστε μια δύναμη αμοραλισμού, γιατί δεν εξηγούμε πώς θα καταφέρει ο λαός μας να κάνει Χριστούγεννα αν δεν ψηφίσουμε τη δανειακή σύμβαση. Ε, λοιπόν εμείς της απαντάμε, θα πάμε να τα πάρουμε για να κάνει ο λαός μας Χριστούγεννα απ΄ αυτούς που ήταν στις λίστες του Χριστοφοράκου
Μας κουνάνε και το δάχτυλο οι στυλοβάτες του διεφθαρμένου συστήματος διαπλοκής πολιτικής και οικονομικής εξουσίας και οι ακροδεξιοί, οι νοσταλγοί του Μεταξά και των δικτατόρων.
• Μας απείλησαν, κάτι το οποίο δεν έχουν τη δυνατότητα να το κάνουν θεσμικά και νομικά. Αλλά δεν είναι το θεσμικό και το νομικό. Αυτό είναι το λιγότερο. Δεν αντέχουν να το κάνουν.
Η Ιταλία σήμερα απειλείται, είναι η χώρα που μπαίνει στην κόλαση του Δάντη. Τα επιτόκια δανεισμού στην Ιταλία αυτή τη στιγμή είναι μεγαλύτερα από τα επιτόκια δανεισμού στην Ελλάδα όταν μπήκαμε στο ΔΝΤ Και η Ιταλία έχει χρέος 1,9 τρις, κοντά στα 2 τρις. Εάν η Ιταλία είναι η επόμενη στο ντόμινο που θα ακολουθήσει της εξόδου της Ελλάδας, είτε της άρνησης του ελληνικού λαού να εφαρμοστούν αυτές οι επονείδιστες συμφωνίες, τότε το ευρωπαϊκό αλλά και το παγκόσμιο τραπεζικό σύστημα θα κινδυνεύσει άμεσα με κατάρρευση
Γι αυτό τρέμουν. Όχι γιατί τους έχει πιάσει καμιά κρίση αλληλεγγύης και φοβούνται ότι τυχόν ο ελληνικός λαός πάθει καμιά μεγαλύτερη ζημιά.
• Ή θα αποδεχθούμε την υποτέλεια και την κοινωνική διάλυση για μια δεκαετία τουλάχιστον και βάλε και στην καλύτερη περίπτωση να φτάσουμε να βγούμε από τη δεκαετία αυτή χωρίς μισθούς, χωρίς συντάξεις, χωρίς κοινωνικά δικαιώματα, χωρίς κυριαρχία και με χρέος όσο είχαμε, ακριβώς όσο είχαμε όταν μπήκαμε σ΄ αυτή την περιπέτεια ή να αρνηθούμε αυτή τη δανειακή σύμβαση, να αρνηθούμε την υποτέλεια και την κοινωνική χρεοκοπία.
Και γι αυτό λοιπόν εμείς λέμε εκλογές πριν κυρωθεί η δανειακή σύμβαση και δεσμεύσει τον ελληνικό λαό για μια δεκαετία. Εκλογές άμεσα.
• Εμείς πρέπει να συνεχίσουμε, ανοίγοντας δρόμους, δείχνοντας προοπτική αλλά και παλεύοντας για την ενότητα των δυνάμεων της αριστεράς που αποτελεί κρίσιμο βήμα για να προχωρήσει και μια ευρύτερη δυνατή συσπείρωση συμπαράταξης και ενότητας που έχει ανάγκη ο λαός μας για την ανατροπή αυτής της πολιτικής.
Να είμαστε σε εκλογική ετοιμότητα. Θα πρέπει το επόμενο διάστημα να επιμείνουμε ώστε ο λαός μας να παραμείνει βασικός παράγοντας στις εξελίξεις. Να επιμείνουμε στις μαζικές, λαϊκές ενωτικές κινητοποιήσεις σε κάθε πόλη, σε κάθε χωριό και βεβαίως στις μεγάλες πόλεις. ας μην ξεχνάμε ότι φτάσαμε εδώ εξ αιτίας του γεγονότος ότι ο λαός και το κίνημα τους εξώθησε. Εάν ο λαός μας και το κίνημα παραμείνει στους δρόμους, θα τους ρίξει και θα επιβάλει μια άλλη πολιτική, μια πραγματική ανατροπή της εφαρμοζόμενης πολιτικής και θα ανοίξει δρόμους διεξόδου και ελπίδας.
*********
Συντρόφισσες και σύντροφοι,
Νομίζω ότι πρέπει να κάνουμε μια διαφορετική ανάγνωση των γεγονότων από την αισιόδοξη πλευρά τους. Γιατί πράγματι δεν έχει νόημα να πούμε τα χιλιοπειπωμένα, ότι ζούμε μια πρωτοφανή κρίση, μια επίθεση στο εισόδημα, στα δικαιώματα, στη δημοκρατία, σε ότι γνωρίσαμε ως κατακτήσεις των λαών στα πλαίσια μιας αστικής δημοκρατίας βέβαια, από τον πόλεμο και μετά.
Αυτό όμως που πρέπει να καταλάβουμε είναι ότι, πρώτον, ζούμε ιστορικές στιγμές, που κάθε δυο γενιές τουλάχιστον, μπορεί να συμβούν και άρα είμαστε, υπό μία άποψη, τυχεροί που ζούμε σε ενδιαφέρουσες εποχές. Δεύτερον, ότι έχουμε μια πολύ μεγάλη ευθύνη ιστορική ευθύνη να ηγηθούμε μιας σημαντικής αφύπνισης και χειραφέτησης του λαού μας , που τέτοια έχουμε να δούμε στη χώρα μας από , άλλοι λένε από τη μεταπολίτευση, εγώ θα έλεγα από μια άλλη τομή στη σύγχρονη ιστορία που ήταν η περίοδος της Εθνικής Αντίστασης.
Και πρέπει να δούμε επίσης τη θετική πλευρά του φεγγαριού, δηλαδή οι εξελίξεις των τελευταίων ημερών στην Ευρώπη και στην Ελλάδα αποδεικνύουν αυτό που θεωρητικά εμείς προσπαθούσαμε να επισημάνουμε, ότι υπάρχουν σημαντικότατες δυνατότητες στα χέρια του ελληνικού λαού να αντιστρέψει τα πράγματα, να πάρει τα πράγματα στα χέρια του, να διεκδικήσει μια άλλη προοπτική απ΄ αυτήν της υποτέλειας, της υποταγής και της κοινωνικής διάλυσης που μας ορίζουν οι αποφάσεις της παγκόσμιας και της ευρωπαϊκής οικονομικής και πολιτικής ελίτ και που με μεγάλη ευκολία έρχονται και υιοθετούν και συνυπογράφουν στη χώρα μας τα δυο κόμματα εξουσίας. Και να δούμε ότι η Ελλάδα των δέκα εκατομμυρίων κατοίκων, η Ελλάδα που παρουσιάζεται ως παρίας των διεθνών εξελίξεων, η Ελλάδα των «τεμπέληδων και των διεφθαρμένων», ήταν η χώρα που απασχόλησε τις τελευταίες μέρες τους G 20, ταρακούνησε την παγκόσμια οικονομία και την χρηματοπιστωτική σταθερότητα, την «ευρωπαϊκή» σταθερότητα και ανάγκασε τον Ομπάμα να έρθει εσπευσμένα και να συναντηθεί με την Μέρκελ και τον Σαρκοζί για να βρουν λύσεις στο πρόβλημα της Ελλάδας.
Εάν η Ελλάδα, λοιπόν, που έχει 350 δις χρέος, που είναι το 2,8% του ευρωπαϊκού ΑΕΠ, ήταν ένα τόσο εύκολο πρόβλημα με το οποίο θα μπορούσαν να ξεμπερδέψουν πετάγοντάς την έξω από την ευρωζώνη, θα είχαν ξεμπερδέψει ήδη.
Τι ήταν αυτό που τους ανησύχησε; Το γεγονός ότι το πειραματόζωο σ΄ ένα παγκόσμιο και ευρωπαϊκό πείραμα αντέδρασε. Αντέδρασε πολλαπλώς και έδειξε ότι δεν μπορεί να ανεχθεί, εθελοντικά τουλάχιστον, την κοινωνική διάλυση και την υποτέλεια. Γιατί κανένας λαός δεν αποδέχεται εθελοντικά να οδηγηθεί στην αγχόνη.
Έχουμε εξελίξεις σημαντικές. Κάθε στιγμή που μιλάμε αλλάζουν. Στην προηγούμενη συνεδρίαση της κοινοβουλευτικής ομάδας και της γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ, ξεκινήσαμε τη συνεδρίαση έχοντας ως δεδομένο ότι πάμε για δημοψήφισμα και σηκώσαμε το γάντι. Τελείωσε η συνεδρίαση και είχαμε ως δεδομένο ότι δεν πάμε για δημοψήφισμα, πάμε σε εκλογές ή διαλύεται η κυβέρνηση. Το βράδυ, μετά από δυο μέρες, αποδείχθηκε ότι αυτή η κυβέρνηση άντεξε. Διότι αποδεικνύεται τελικά ότι η μεγαλύτερη συντεχνία σ΄ αυτή τη χώρα είναι η κυβέρνηση που κατηγορεί όλο τον ελληνικό λαό για συντεχνίες- είναι η κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ. Όσες διαφωνίες και αντιπαραθέσεις κι αν υπάρξουν, στο τέλος αποδεικνύεται ότι έχουν μια υπερφυσική δυνατότητα να βγαίνουν ενωμένοι.
Όμως αυτό που ζήσαμε τις τελευταίες μέρες και συνεχίζεται, είναι μια οπερέτα, μια φαρσοκωμωδία, που ξεγυμνώνει τις πραγματικές τους προθέσεις. Ποιο είναι το μεγάλο τους πρόβλημα; Μην τυχόν και δοθεί ο λόγος στον ελληνικό λαό. Μη τυχόν και εκφραστεί ο ελληνικός λαός. Και προχωράνε σε διαβουλεύσεις παρασκηνίου για να φτιάξουν κυβέρνηση δήθεν εθνικής σωτηρίας, με μοναδικό στόχο να αποφύγουν την πιθανότητα οι εκλογές και η λαϊκή βούληση να αλλάξουν τους συσχετισμούς μιας Βουλής, η οποία σήμερα δεν μπορεί να σταθεί. Είναι μια Βουλή η οποία έχει αποδεχθεί την υποτέλεια και την κηδεμονία. Είναι μια Βουλή η οποία έχει ψηφίσει μια σειρά από καταστροφικούς κοινωνικά νόμους και ετοιμάζεται να ψηφίσει κι άλλους. Ποιο είναι το πραγματικό πρόβλημα; Ότι η Βουλή αυτή εκλέχτηκε σε άλλες συνθήκες, υπέκλεψαν την εντολή του ελληνικού λαού και σήμερα έχουμε μια κοινοβουλευτική ομάδα ΠΑΣΟΚ να έχει το 52% των εδρών στη Βουλή περίπου, 153 βουλευτές, ενώ στην ελληνική κοινωνία, σε όλες τις δημοσκοπήσεις, το κυβερνών κόμμα δεν συγκεντρώνει μεγαλύτερο ποσοστό από το ποσοστό της επίσημης ανεργίας. Της ονομαστικής, όχι της πραγματικής.
Αυτό είναι το πραγματικό πρόβλημα αυτή τη στιγμή. Η δυσαρμονία της ασκούμενης πολιτικής με τη λαϊκή βούληση. Κι αυτό προσπαθούν να παρακάμψουν.
Και πέφτουν οι μάσκες. Γιατί ο κ. Σαμαράς έκανε το λάθος να προχωρήσει στα αποκαλυπτήρια των πολιτικών του προθέσεων πριν πάρει σοβαρές εγγυήσεις γι αυτά που ζητούσε. Κι όταν κάποιος κάνει την πρώτη υποχώρηση, μετά είναι πολύ εύκολη και η δεύτερη και η τρίτη.. και η τέταρτη. Ο κ. Σαμαράς μέχρι προχθές, σε ρητορικό επίπεδο τουλάχιστον, διεμήνυε ότι είναι αντίθετος με το μνημόνιο και αυτή την πολιτική και ότι οι αποφάσεις της 26ης Οκτωβρίου οδηγούν στην υποτέλεια και στην οικονομική και πολιτική κηδεμονία. Έκανε όμως την υποχώρηση να αποδεχθεί ότι θα ψηφίσει τη δανειακή σύμβαση. Με λίγα λόγια δηλαδή, ότι θα αποδεχθεί από δω και στο εξής ή αποδέχεται για την επόμενη δεκαετία πραγματικός πρωθυπουργός της Ελλάδας να είναι ο κ. Ράιχνεμπαχ ή δεν ξέρω γω ποιος άλλος θα οριστεί από την επιτροπεία της τρόικα.
Και τώρα προσπαθεί, παίζοντας κρυφτό, να ρίξει στάχτη στα μάτια λέγοντας ότι άλλο είναι η δανειακή σύμβαση και άλλο είναι τα μέτρα, τα οποία θα την συνοδεύσουν.
Εμείς γνωρίζουμε πάρα πολύ καλά ότι αυτά τα δύο πάνε πακέτο. Και το πραγματικό τους πρόβλημα.. Μάλιστα ο κ. Βενιζέλος σε μια αποστροφή ειλικρίνειας, γιατί ξέρετε το πρόβλημα με τον κ. Βενιζέλο είναι ότι μιλάει πιο γρήγορα απ΄ όσο μπορεί να σκεφτεί, έχει αυτή τη ρητορική δεινότητα.. Αυτή η ρητορική δεινότητα τον έχει καταστρέψει.. Απαντώντας στη Βουλή στον τοποθέτηση που είχα μετά τον κ. Παπανδρέου, μου είπε, μα κι εσείς ζητάτε μια άλλη κυβέρνηση η οποία θα προκύψει από εκλογές και το πρόβλημα είναι ότι αν προκύψει από εκλογές δεν θα έχουμε δεδομένη και την πολιτική της. Ενώ τώρα έχουμε δεδομένη την πολιτική της. Του ξέφυγε, αλλά αυτή είναι η πραγματικότητα.
Γιατί ξέρετε τι θα κληθεί να κάνει αυτή η κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας;.. Και δεν είναι ζήτημα ο χρόνος. Βεβαίως και ο χρόνος είναι πολύ σημαντικός. Θέλει μέχρι τον Μάρτη, γιατί είναι πολλά τα λεφτά να αφήσουν να τα διαχειριστούν άλλοι. 8 δις είναι το έκτο πακέτο, 80 δις το έβδομο. Αλλά ξέρετε τι θα κληθεί να κάνει αυτή η κυβέρνηση; Ακόμα κι αν είναι μικρότερης χρονικής διάρκειας από τον Μάρτη. Ακόμα κι αν είναι μέχρι το Γενάρη, τον Φλεβάρη.
Πρώτον, θα κληθεί να ψηφίσει τον προϋπολογισμό. Έναν προϋπολογισμό φτώχειας και κοινωνικής εξαθλίωσης.
Δεύτερον. Θα κληθεί άμεσα να συντάξει καταλόγους εφεδρείας για απολύσεις στον ευρύτερο δημόσιο και στο στενό δημόσιο τομέα.
Τρίτον. Θα κληθεί να είναι αυτή η οποία θα υλοποιήσει τους εφαρμοστικούς νόμους του μνημονίου και του μεσοπροθέσμου και θα εισπράξει τα παλιά και τα νέα χαράτσια. Δηλαδή αυτή η οποία θα δώσει εντολή να κλείσουν το ρεύμα στα φτωχά νοικοκυριά που δεν θάχουν να πληρώσουν.
Τέταρτον. Θα κληθεί να δρομολογήσει διαδικασίες εκποίησης, ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας .
Και βεβαίως, πέμπτον, να διαχειριστεί την τραπεζική κρίση, την περιβόητη ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, προκειμένου σε σύντομες διαδικασίες να δρομολογήσουν τη μεταφορά του πλειοψηφικού πακέτου των τραπεζών σε ξένα χέρια ή σε χέρια, μπορεί να είναι και ελληνικά.. δεν ξέρω, αλλά το πιθανότερο είναι να έρθουν κάποιοι και κοψοχρονιά να πάρουν το τραπεζικό σύστημα.
Όλα αυτά είναι εξόχως πολιτικά και είναι η ταμπακέρα και δεν πάνε χώρια από τη δανειακή σύμβαση.
Και οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, οι οποίοι έλεγαν διαρκώς για τελευταία φορά.. για τελευταία φορά, έξω από τη συνείδησή μας, τι εννοούσαν; Για τελευταία φορά μόνοι μας. Είμαστε πρόθυμοι να προχωρήσουμε σ΄ αυτή την πολιτική, όλα τα περί προβλήματος συνείδησης ήταν φύκια για μεταξωτές κορδέλες. Το μοναδικό τους πρόβλημα ήταν δεν ήθελαν μόνοι τους. Ήθελαν συνενόχους. Και φαίνεται ότι ο κ. Σαμαράς και η Ν.Δ. είναι έτοιμοι να τους δώσουν αυτή τη συνενοχή.
Εμείς λέμε ότι υπάρχει ζήτημα ομαλής λειτουργίας της δημοκρατίας. Δεν είναι μια ιδιομορφία θεσμολαγνική. Τούτη την ώρα η αριστερά πρέπει να προτάξει το ζήτημα της «ομαλότητας». Να το πω διαφορετικά. Υπό άλλες συνθήκες, τέτοια μέτρα ποδηγέτησης του λαού και κοινωνικής εξαθλίωσης, θα πέρναγαν με πραξικοπήματα. Επειδή βρισκόμαστε στο 2011 και όχι στη δεκαετία του ΄70 και είμαστε μια χώρα στον πυρήνα της Ευρώπης, των δημοκρατικών κατακτήσεων -που θα τις ξεχάσουμε βέβαια σε όλη την Ευρώπη αυτές τις δημοκρατικές κατακτήσεις σε λίγα χρόνια- δεν θα έχουμε πραξικοπήματα . Θα έχουμε όμως τον εκφυλισμό της δημοκρατίας, θα έχουμε την καταστρατήγηση του Συντάγματος, θα έχουμε τη γελοιοποίηση του Κοινοβουλίου και θα έχουμε ενδεχομένως και τερατογενέσεις και εκτρώματα. Ο κ. Καρατζαφέρης αυτή τη στιγμή να καθορίζει την πολιτική ζωή του τόπου και να μας προστάζει ποιος θα είναι ο επόμενος πρωθυπουργός, ο άνθρωπος ο οποίος πήγε να τιμήσει το ΟΧΙ στο σπίτι του δικτάτορα Μεταξά.
Αυτή θα είναι η εικόνα το επόμενο διάστημα.
Και η κα Μπακογιάννη να μας εγκαλεί ότι είμαστε μια δύναμη αμοραλισμού, γιατί δεν εξηγούμε πώς θα καταφέρει ο λαός μας να κάνει Χριστούγεννα αν δεν ψηφίσουμε τη δανειακή σύμβαση. Ε, λοιπόν εμείς της απαντάμε, θα πάμε να τα πάρουμε για να κάνει ο λαός μας Χριστούγεννα απ΄ αυτούς που ήταν στις λίστες του Χριστοφοράκου, για να τελειώσει η πλάκα. Έχουν αφήσει δισεκατομμύρια στις τράπεζες της Ελβετίας, δεν έχουν αγγίξει τον πλούτο, έχουν ξεζουμίσει τους εργαζόμενους, τους μισθωτούς, οι νέοι άνθρωποι φεύγουν κατά χιλιάδες στο εξωτερικό και μας κουνάνε και το δάχτυλο. Οι στυλοβάτες του διεφθαρμένου συστήματος διαπλοκής πολιτικής και οικονομικής εξουσίας και οι ακροδεξιοί, οι νοσταλγοί του Μεταξά και των δικτατόρων.
Λοιπόν το πραγματικό τους πρόβλημα είναι ότι ο ελληνικός λαός τους εξανάγκασε να αλλάξουν στρατηγική. Αυτοί δεν θα πήγαιναν σε εκλογές, ούτε σε δημοψήφισμα αν δεν υπήρχε αυτός ο λαϊκός ξεσηκωμός, το γεγονός ότι δεν μπορούσαν να σταθούν πουθενά όλο το προηγούμενο διάστημα, αυτό το πρωτοφανές που έγινε τις 28 του Οκτώβρη.. δεν θα άλλαζαν στρατηγική. Αναγκάζονται, οδηγούνται σε μια κρίση του πολιτικού συστήματος, που έχω την αίσθηση ότι αυτή η κρίση δεν είναι και εύκολο να ξεπεραστεί ό,τι και να πράξουν.
Θέλω να κλείσω όμως λέγοντας δυο τρία πράγματα για τις διεθνείς εξελίξεις και, τέλος, για το τι πρέπει να κάνουμε από εδώ και στο εξής.
Ξεκίνησα λέγοντας ότι οι διεθνείς εξελίξεις μας δείχνουν, αν τις διαβάσουμε από τη θετική τους πλευρά, τις δυνατότητες που έχει ο λαός μας και οι λαοί γενικά αν παρέμβουν στις εξελίξεις, να αλλάξουν τα πράγματα.
Τι είναι αυτό που τρέμουν τελικά; Αυτό που τρέμουν είναι ότι η μικρή Ελλάδα και ο λαός της μπορεί να αντιδράσει. Κι αν αντιδράσει, να καταστρέψει τα ούτως ή άλλως αποτυχημένα σχέδια λιτότητας, τα οποία δεν τα επιλέγουν επειδή κάνουν λάθος. Τα επιλέγουν ενδεχομένως από λάθος ιδεοληψία και λάθος γιατί είναι αυτοκαταστροφική. Αλλά ο στόχος τους είναι πολύ συγκεκριμένος και πρέπει να τον ξεκαθαρίσουμε. Ο στόχος τους είναι να ανατρέψουν το κοινωνικό συμβόλαιο στην Ευρώπη.. Ο στόχος τους είναι, με τις πολιτικές της λιτότητας, να μεταφέρουν όλη την κρίση στις πλάτες των εργαζόμενων και να δημιουργήσουν τις δυνατότητες και τις προϋποθέσεις για να συνεχίσουν να κερδίζουν και ακόμη περισσότερα οι ισχυροί.
Νομίζω ότι οι εξελίξεις επιβεβαίωσαν αυτό που λέγαμε, ότι έχουμε έναν παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό πόλεμο, η Ευρώπη είναι στην καρδιά αυτού του πολέμου, αλλά στην Ελλάδα είναι το μέτωπο του πολέμου.
Μας απείλησαν ότι θα μας διώξουν, λέει, από την ευρωζώνη. Εμείς δεν μασήσαμε αυτή την απειλή. Αλλά, προσέξτε. Μας απείλησαν, κάτι το οποίο δεν έχουν τη δυνατότητα να το κάνουν θεσμικά και νομικά. Αλλά δεν είναι το θεσμικό και το νομικό. Αυτό είναι το λιγότερο. Δεν αντέχουν να το κάνουν.
Η Ιταλία σήμερα απειλείται, είναι η χώρα που μπαίνει στην κόλαση του Δάντη. Τα επιτόκια δανεισμού στην Ιταλία αυτή τη στιγμή είναι μεγαλύτερα από τα επιτόκια δανεισμού στην Ελλάδα όταν μπήκαμε στο ΔΝΤ Και η Ιταλία έχει χρέος 1,9 τρις, κοντά στα 2 τρις. Εάν η Ιταλία είναι η επόμενη στο ντόμινο που θα ακολουθήσει της εξόδου της Ελλάδας, είτε της άρνησης του ελληνικού λαού να εφαρμοστούν αυτές οι επονείδιστες συμφωνίες, τότε το ευρωπαϊκό αλλά και το παγκόσμιο τραπεζικό σύστημα θα κινδυνεύσει άμεσα με κατάρρευση. Γιατί; Μόνον οι απαιτήσεις, τα άμεσα απαιτητά κεφάλαια των ευρωπαϊκών τραπεζών από τις ιταλικές τράπεζες είναι 800 δις. Και δεν είναι μονάχα αυτό που λένε τα CDS ή πόσο είναι το ελληνικό χρέος, αλλά είναι ότι υπάρχουν παράγωγοι στοιχηματισμοί στο ελληνικό χρέος. Παράγωγοι στοιχηματισμοί ανάλογοι αυτών που είχαμε δει στη Lehman Brothers, όταν κατάρρευσε και έλεγαν, δεν τρέχει και τίποτα, μια μικρομεσαία τράπεζα.. Αλλά κόντεψε να βουλιάξει όλο το χρηματοπιστωτικό σύστημα σε όλες τις ΗΠΑ. Γι αυτό τρέμουν. Όχι γιατί τους έχει πιάσει καμιά κρίση αλληλεγγύης και φοβούνται ότι τυχόν ο ελληνικός λαός πάθει καμιά μεγαλύτερη ζημιά. Αλληλεγγύη υπάρχει και τη βλέπουμε και τους ευχαριστούμε στους συντρόφους μας στη Γερμανία, στους συντρόφους μας στη Γαλλία, στους συντρόφους μας στην Ιταλία, στην Ισπανία. Ήταν καθοριστικής σημασίας η παρέμβαση του Γκρέγκορ Γκίζι στη γερμανική Βουλή που καταψήφισε την πρόταση Μέρκελ για τη νέα δανειακή συμφωνία. Αλλά βεβαίως όλους αυτούς τους έχει πιάσει ο φόβος κι όχι η αλληλεγγύη για την Ελλάδα.
Άρα λοιπόν, συντρόφισσες και σύντροφοι, να δούμε τη θετική πλευρά, να δούμε ότι ο λαός μας έχει δυνατότητες ότι μπορούμε να ανατρέψουμε και για λογαριασμό των λαών της Ευρώπης αυτή την εξαιρετικά οδυνηρή πορεία που έχουν πάρει τα πράγματα, ότι έχουμε μπροστά μας πράγματι ένα δίλημμα που είναι το εξής: Ή θα αποδεχθούμε την υποτέλεια και την κοινωνική διάλυση για μια δεκαετία τουλάχιστον και βάλε και στην καλύτερη περίπτωση να φτάσουμε να βγούμε από τη δεκαετία αυτή χωρίς μισθούς, χωρίς συντάξεις, χωρίς κοινωνικά δικαιώματα, χωρίς κυριαρχία και με χρέος όσο είχαμε, ακριβώς όσο είχαμε όταν μπήκαμε σ΄ αυτή την περιπέτεια ή να αρνηθούμε αυτή τη δανειακή σύμβαση, να αρνηθούμε την υποτέλεια και την κοινωνική χρεοκοπία.
Και γι αυτό λοιπόν εμείς λέμε εκλογές πριν κυρωθεί η δανειακή σύμβαση και δεσμεύσει τον ελληνικό λαό για μια δεκαετία. Εκλογές άμεσα.
Συντρόφισσες και σύντροφοι,
Η πολιτική μας πρόταση είναι μια πρόταση που, ακριβώς επειδή απαντάει στο άμεσο, στο κύριο διακύβευμα, στη λαίλαπα που έρχεται στον ελληνικό λαό και πρέπει να αποτραπεί, έχει απήχηση στην κοινωνία. Πέραν των παραδοσιακών δυνάμεων που εμείς είχαμε τη δυνατότητα να επικοινωνούμε.
Η στάση μας το τελευταίο διάστημα έδωσε ένα ευρύτερο κύρος και θα ήθελα να ευχαριστήσω ειδικότερα τον Μανώλη Γλέζο που τις μέρες εκείνες της 28ης θύμισε στον ελληνικό λαό ότι έτσι αποκαθίσταται το πραγματικό νόημα του ΟΧΙ και της αντίστασης, μέσα από τη διαρκή παρουσία και αντίσταση στους δρόμους. Και πιστεύω ότι το επόμενο διάστημα εμείς πρέπει να συνεχίσουμε, ανοίγοντας δρόμους, δείχνοντας προοπτική αλλά και παλεύοντας για την ενότητα των δυνάμεων της αριστεράς που αποτελεί κρίσιμο βήμα για να προχωρήσει και μια ευρύτερη δυνατή συσπείρωση συμπαράταξης και ενότητας που έχει ανάγκη ο λαός μας για την ανατροπή αυτής της πολιτικής.
Κλείνοντας, θα ήθελα να πω ότι θα πρέπει να είμαστε σε εκλογική ετοιμότητα. Θα πρέπει το επόμενο διάστημα να επιμείνουμε ώστε ο λαός μας να παραμείνει βασικός παράγοντας στις εξελίξεις. Να επιμείνουμε στις μαζικές, λαϊκές ενωτικές κινητοποιήσεις σε κάθε πόλη, σε κάθε χωριό και βεβαίως στις μεγάλες πόλεις, γιατί θα κρίνουν πάρα πολλά. Όσο κι αν προσπαθήσουν με θεσμικές εκτροπές να παρακάμψουν τη λαϊκή βούληση, ας μην ξεχνάμε ότι φτάσαμε εδώ εξ αιτίας του γεγονότος ότι ο λαός και το κίνημα τους εξώθησε. Εάν ο λαός μας και το κίνημα παραμείνει στους δρόμους, θα τους ρίξει και θα επιβάλει μια άλλη πολιτική, μια πραγματική ανατροπή της εφαρμοζόμενης πολιτικής και θα ανοίξει δρόμους διεξόδου και ελπίδας.
Και κλείνω, λέγοντας.. ο Μανώλης Γλέζος έχει καταθέσει μια πρόταση: Να πάρει σάρκα και οστά, θα έλεγε κανείς, αυτή η δημοκρατική εμβάθυνση την οποία επιχειρήσαμε στην πανελλαδική συνδιάσκεψη και στη συγκρότηση της πανελλαδικής συντονιστικής επιτροπής. Να συνειδητοποιήσουμε ότι αυτό είναι το βουλευόμενο όργανο και αυτό που αποφασίζει.
Συνεπώς εγώ προτείνω να αποδεχθούμε, την πρότασή του, να συγκροτηθεί προεδρείο, προτείνοντας όμως ο ίδιος να είναι επικεφαλής αυτού του προεδρείου.
ΘΕΣΕΙΣ ΣΥΡΙΖΑ ΓΙΑ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ Κ.Λ.Π.
01/11/2011
ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ Κ.Ο. ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ ΑΛΕΞΗ ΤΣΙΠΡΑ
O κ. Παπανδρέου και η κυβέρνησή του, κάτω από την ασφυκτική πίεση του λαϊκού ξεσηκωμού, μετά την περήφανη στάση του λαού μας στην επέτειο του ΟΧΙ, τελικά σύρεται σε κάλπες.
Απ΄ ότι φαίνεται και παρά τη θέλησή του, τελικά δεν θα είναι κάλπες δημοψηφίσματος, αλλά κάλπες εκλογών.
Ό,τι και νάναι, ένα είναι σίγουρο. Ο λαός μας θα σηκώσει το ανάστημά του και θα πει ένα συντριπτικό ΟΧΙ στην πολιτική της λιτότητας και της κοινωνικής χρεοκοπίας, ανοίγοντας νέους δρόμους ελπίδας για λογαριασμό και των λαών της Ευρώπης, αλλά κυρίως για τη χώρα μας και την ελληνική κοινωνία.
- Η κα Β. Παπανδρέου πριν από λίγο είπε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας να καλέσει συμβούλιο πολιτικών αρχηγών. Συμφωνείτε μ΄ αυτό;..
Δεν έχει κανένα νόημα αυτή τη στιγμή.
To Γραφείο Τύπου
02/11/2011
Συνέντευξη του Προέδρου της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ, Αλ. Τσίπρα στον Real FM
• Ο πρωθυπουργός αναγκάζεται να συρθεί τελικά σε κάλπες, διότι έχει την αίσθηση ότι αυτός είναι ο τελευταίος εκβιασμός με τον οποίο θα συνεχίσει να κυβερνά, όπως κυβερνά δυο χρόνια τώρα με μια σειρά από εκβιασμούς
• Εμείς ήμασταν πρώτοι που θέσαμε το ζήτημα του δημοψηφίσματος, στην ώρα του, όταν ο πρωθυπουργός αποφάσισε εν κρυπτώ να οδηγήσει τη χώρα σε αυτήν την πολύ μεγάλη εθνική περιπέτεια και μας είπαν όχι.
• Όποια κάλπη και αν στήσει πρώτη ο κ. Παπανδρέου θα εισπράξει τη λαϊκή οργή, αλλά και τη λαϊκή απαίτηση για αλλαγή πορείας.
• Εμείς θα αντιμετωπίσουμε το δημοψήφισμα ως μια ιστορική ευκαιρία προκειμένου ο λαός μας να ανοίξει δρόμους ανατροπής και ελπίδας και για λογαριασμό των άλλων λαών της Ευρώπης. Διότι το συντριπτικό ΟΧΙ στη δανειακή σύμβαση από τον ελληνικό λαό θα αποτελέσει μια ιστορική ευκαιρία προκειμένου όχι μονάχα η Ελλάδα και ο ελληνικός λαός να σωθούν από τη χρεοκοπία που μας οδηγεί η απόφαση της 26ης Οκτωβρίου, αλλά θα είναι και σωτηρία για τους άλλους λαούς.
• Ανάγκη συμπόρευσης όλων των δυνάμεων που από αριστερή προοδευτική σκοπιά αντιτίθενται σε αυτήν την λαίλαπα του μνημονίου και της πολιτικής της λιτότητας που ασκείται εδώ και δυο χρόνια στη χώρα μας, προκειμένου να δημιουργηθεί μια νέα πλειοψηφία, ένας νέος συνασπισμός εξουσίας που θα βγάλει τη χώρα από τη λαίλαπα του μνημονίου, θα μας οδηγήσει σε μια παραγωγική ανασυγκρότηση,θα προασπίσει τους μισθούς,τις συντάξεις και την κοινωνική συνοχή.
****************************
02/11/2011
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΥΠΟΥ ΤΟΥ ΣΥΝ ΓΙΑ ΤΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ
Η καταλυτική παρέμβαση του λαϊκού προάγοντα οδηγεί την κυβέρνηση Παπανδρέου σε άτακτη υποχώρηση και επιταχύνει την κατάρρευσή της. Η απαίτηση για προσφυγή σε εθνικές εκλογές δεν υποκαθίσταται και το έλλειμμα πολιτικής νομιμοποίησης δεν καλύπτεται από κανενός είδους δημοψήφισμα .
Το όχι στη δανειακή συμφωνία και στο σύνολο της μνημονιακής πολιτικής που την συνοδεύει και χρεοκοπεί το μεγαλύτερο μέρος της ελληνικής κοινωνίας θα εκφρασθεί με κάθε τρόπο και σε κάθε κάλπη . Πρόκειται για ένα μήνυμα που θα στείλει ο ελληνικός λαός προς κάθε κατεύθυνση και για λογαριασμό του συνόλου των ευρωπαϊκών λαών ενάντια στην κοινωνική εξαθλίωση και τη νεοφιλελεύθερη ορθοδοξία που ευθύνεται για την κρίση .
To Γραφείο Τύπου
ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ Κ.Ο. ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ ΑΛΕΞΗ ΤΣΙΠΡΑ
O κ. Παπανδρέου και η κυβέρνησή του, κάτω από την ασφυκτική πίεση του λαϊκού ξεσηκωμού, μετά την περήφανη στάση του λαού μας στην επέτειο του ΟΧΙ, τελικά σύρεται σε κάλπες.
Απ΄ ότι φαίνεται και παρά τη θέλησή του, τελικά δεν θα είναι κάλπες δημοψηφίσματος, αλλά κάλπες εκλογών.
Ό,τι και νάναι, ένα είναι σίγουρο. Ο λαός μας θα σηκώσει το ανάστημά του και θα πει ένα συντριπτικό ΟΧΙ στην πολιτική της λιτότητας και της κοινωνικής χρεοκοπίας, ανοίγοντας νέους δρόμους ελπίδας για λογαριασμό και των λαών της Ευρώπης, αλλά κυρίως για τη χώρα μας και την ελληνική κοινωνία.
- Η κα Β. Παπανδρέου πριν από λίγο είπε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας να καλέσει συμβούλιο πολιτικών αρχηγών. Συμφωνείτε μ΄ αυτό;..
Δεν έχει κανένα νόημα αυτή τη στιγμή.
To Γραφείο Τύπου
02/11/2011
Συνέντευξη του Προέδρου της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ, Αλ. Τσίπρα στον Real FM
• Ο πρωθυπουργός αναγκάζεται να συρθεί τελικά σε κάλπες, διότι έχει την αίσθηση ότι αυτός είναι ο τελευταίος εκβιασμός με τον οποίο θα συνεχίσει να κυβερνά, όπως κυβερνά δυο χρόνια τώρα με μια σειρά από εκβιασμούς
• Εμείς ήμασταν πρώτοι που θέσαμε το ζήτημα του δημοψηφίσματος, στην ώρα του, όταν ο πρωθυπουργός αποφάσισε εν κρυπτώ να οδηγήσει τη χώρα σε αυτήν την πολύ μεγάλη εθνική περιπέτεια και μας είπαν όχι.
• Όποια κάλπη και αν στήσει πρώτη ο κ. Παπανδρέου θα εισπράξει τη λαϊκή οργή, αλλά και τη λαϊκή απαίτηση για αλλαγή πορείας.
• Εμείς θα αντιμετωπίσουμε το δημοψήφισμα ως μια ιστορική ευκαιρία προκειμένου ο λαός μας να ανοίξει δρόμους ανατροπής και ελπίδας και για λογαριασμό των άλλων λαών της Ευρώπης. Διότι το συντριπτικό ΟΧΙ στη δανειακή σύμβαση από τον ελληνικό λαό θα αποτελέσει μια ιστορική ευκαιρία προκειμένου όχι μονάχα η Ελλάδα και ο ελληνικός λαός να σωθούν από τη χρεοκοπία που μας οδηγεί η απόφαση της 26ης Οκτωβρίου, αλλά θα είναι και σωτηρία για τους άλλους λαούς.
• Ανάγκη συμπόρευσης όλων των δυνάμεων που από αριστερή προοδευτική σκοπιά αντιτίθενται σε αυτήν την λαίλαπα του μνημονίου και της πολιτικής της λιτότητας που ασκείται εδώ και δυο χρόνια στη χώρα μας, προκειμένου να δημιουργηθεί μια νέα πλειοψηφία, ένας νέος συνασπισμός εξουσίας που θα βγάλει τη χώρα από τη λαίλαπα του μνημονίου, θα μας οδηγήσει σε μια παραγωγική ανασυγκρότηση,θα προασπίσει τους μισθούς,τις συντάξεις και την κοινωνική συνοχή.
****************************
02/11/2011
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΥΠΟΥ ΤΟΥ ΣΥΝ ΓΙΑ ΤΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ
Η καταλυτική παρέμβαση του λαϊκού προάγοντα οδηγεί την κυβέρνηση Παπανδρέου σε άτακτη υποχώρηση και επιταχύνει την κατάρρευσή της. Η απαίτηση για προσφυγή σε εθνικές εκλογές δεν υποκαθίσταται και το έλλειμμα πολιτικής νομιμοποίησης δεν καλύπτεται από κανενός είδους δημοψήφισμα .
Το όχι στη δανειακή συμφωνία και στο σύνολο της μνημονιακής πολιτικής που την συνοδεύει και χρεοκοπεί το μεγαλύτερο μέρος της ελληνικής κοινωνίας θα εκφρασθεί με κάθε τρόπο και σε κάθε κάλπη . Πρόκειται για ένα μήνυμα που θα στείλει ο ελληνικός λαός προς κάθε κατεύθυνση και για λογαριασμό του συνόλου των ευρωπαϊκών λαών ενάντια στην κοινωνική εξαθλίωση και τη νεοφιλελεύθερη ορθοδοξία που ευθύνεται για την κρίση .
To Γραφείο Τύπου
Παρασκευή 4 Νοεμβρίου 2011
Ομιλία του Προέδρου της Κ.Ο. ΣΥΡΙΖΑ στη συζήτηση «επί της προτάσεως του Πρωθυπουργού για παροχή ψήφου εμπιστοσύνης στην Κυβέρνηση, σύμφωνα με τα άρθρα
«Είχα την ελπίδα, την προσμονή αλλά και την αυταπάτη ότι ο Πρωθυπουργός που ομνύει στον δημοκρατικό διάλογο δεν θα έρθει και αυτός όπως ο κ. Σαμαράς σήμερα στην Αίθουσα για μια ομιλία μονόλογο και να αποχωρήσει αμέσως μετά, δίχως να μπει στον κόπο να ακούσει τι έχουν να του πουν οι πολιτικοί του αντίπαλοι.
Βέβαια, εδώ δεν μπήκε στον κόπο να ακούσει τις ομιλίες των Βουλευτών του στην Κοινοβουλευτική Ομάδα θα έμπαινε στον κόπο να ακούσει τους πολιτικούς του αντιπάλους; Όμως μας ακούει ο λαός και αυτό έχει σημασία.
Και αυτός ο λαός βλέπει τούτες τις μέρες και τούτες τις ώρες μπροστά του μια σουρεαλιστική φαρσοκωμωδία ούτε οι Monty Pythons δεν θα έφτιαχναν τέτοια σενάρια. Μια φαρσοκωμωδία που δεν τιμά την πολιτική ζωή και τη δημοκρατία.
Την ώρα που η κοινωνία στενάζει, την ώρα που η χώρα απειλείται με μακροχρόνια στέρηση κυριαρχίας, την ώρα που ο λαός μας βαρυγκωμά και φιμώνεται. Αυτή την ώρα οι κυρίαρχες πολιτικές δυνάμεις και τα δυο κόμματα εξουσίας, σε κρίση πανικού μην τυχόν και εκφραστεί ο λαός, μην τυχόν και μιλήσει ο λαός ψάχνουν τρόπο να σώσουν εαυτούς και να ικανοποιήσουν φιλοδοξίες.
Στην ουσία όμως κάνουν κάτι ακόμη πολύ χειρότερο. Κουκουλώνουν, συγκαλύπτουν βαριές ευθύνες του καταρρέοντος πολιτικού συστήματος.
Άκουσα τον κύριο Πρωθυπουργό, και στην ομιλία του πριν από λίγο στην κοινοβουλευτική ομάδα -παρεμπιπτόντως σε αυτό το φοβερό σουρεαλισμό το περισσότερο χειροκρότημα εδώ μέσα από τους Βουλευτές της κυβερνητικής πλειοψηφίας το εισέπραξε ο Πρωθυπουργός όταν άφησε να εννοηθεί ότι είναι έτοιμος να αποχωρήσει- ότι δεν είναι γαντζωμένος στην καρέκλα και βεβαίως δεν έχω καμία αυταπάτη και θα το πω απ’ αυτό το βήμα, ο κ. Παπανδρέου με αυτό τον τρόπο επιχειρεί έναν ελιγμό αφήνοντας ανοικτό το ζήτημα ότι μπορεί και να φύγει, προκειμένου να πάρει ψήφο εμπιστοσύνης. Και μετά να καθίσει πάνω σε αυτή την ψήφο εμπιστοσύνης.
Δικαιώματά του να το κάνει, όμως τα κολπάκια και οι μπλόφες είναι πια τόσο προβλέψιμα και προβλέψιμες που δεν μπορεί να αιφνιδιάζουν κανέναν.
Άκουσα λοιπόν τον Πρωθυπουργό στην ομιλία του στην κοινοβουλευτική ομάδα, ότι ακόμη και δυνάμεις που πρώτες πρότειναν δημοψήφισμα τώρα σιωπούν. Φαίνεται ότι δεν ενημερώθηκε καλά ο κύριος Πρωθυπουργός διότι ήταν διαρκώς σε αεροπλάνα και σε ταξίδια.
Όμως κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εμείς είπαμε ένα πράγμα. Αν θέλετε δημοψήφισμα για την δανειακή σύμβαση ιδού η Ρόδος. Αν θέλετε κάτω από το βάρος φυσικά της λαϊκής κινητοποίησης, της λαϊκής οργής, της αγανάκτησης που εκφράστηκε στις πλατείες και τους δρόμους, στην περήφανη στάση του λαού μας στην επέτειο του όχι που είπε ένα νέο όχι στην εκχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων και στην μετατροπή της χώρας σε μπανανία και σε προτεκτοράτο. Τότε ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα.
Αλλά ο κύριος Παπανδρέου αυτή την ωραία ιδέα που όπως είπατε ήταν ένα δημιουργικό σοκ, για αυτό το έκανε, για να κάνει ένα δημιουργικό σοκ στην ελληνική κοινωνία στην ευρωπαϊκή κοινωνία, στις χρηματαγορές, στην παγκόσμια οικονομία, πολύ ενδιαφέρον κατά την άποψή μου αυτό το σοκ. Την πήρε πίσω. Γιατί την πήρε πίσω ο κ. Παπανδρέου αυτή την ιδέα. Επειδή η κυρία Μέρκελ και ο κ. Σαρκοζί με περισσή αυθάδεια χθες βράδυ έδωσαν πρώτοι συνέντευξη τύπου αντί του κ. Παπανδρέου και καθόρισαν και την ημερομηνία και το ερώτημα στο πιθανό δημοψήφισμα. Ποιοι είναι λοιπόν ο κ. Σαρκοζί και η κυρία Μέρκελ; Είναι εκλεγμένοι από τον ελληνικό λαό; Έχουμε εκλέξει Πρωθυπουργό τον κ. Παπανδρέου ή μήπως την κυρία Μέρκελ και τον κ. Σαρκοζί και τον κ. Ράιχενμπαχ;
Είναι κυρίαρχος πρωθυπουργός ο κ. Παπανδρέου και κυρίαρχη αυτή η κυβέρνηση ενός κυρίαρχου κράτους; Τότε γιατί δεν θέτετε σε δημοψήφισμα το ερώτημα της δανειακής σύμβασης και κάνετε πίσω μόλις ο κ. Σαρκοζί και η κυρία Μέρκελ σας βάζουν τα δυο πόδια σε ένα παπούτσι. Ή μήπως τώρα θέλετε στα αλήθεια να πιστέψουμε ότι το παίρνετε πίσω επειδή συναίνεσε ο κ. Σαμαράς; Δηλαδή η συναίνεση του κ. Σαμαρά σημαίνει για σας και συναίνεση του ελληνικού λαού; Τόσο βαθειά νυχτωμένοι είσαστε; Τόσο δεν έχετε καταλάβει τι έρχεται από την οργή του κόσμου. Τόσο δεν έχετε καταλάβει και αυτές τις μετρήσεις τις δημοσκοπικές που δείχνουν ότι ΠΑ.ΣΟ.Κ. και Νέα Δημοκρατία αθροιστικά δεν βγάζουν ποσοστά που παίρνουν αυτοδυναμία.
Προχωρήστε λοιπόν στο δημοψήφισμα για τη δανειακή σύμβαση να δείτε πόσα απίδια πιάνει ο σάκος. Όχι τίποτα άλλο δηλαδή, αλλά πριν από 15 μέρες σε αυτή την αίθουσα, σε αυτό το βήμα ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης μίλησε για τζάμπα μάγκες. Οι τζάμπα μαγκιές οι δικές σας όμως κοστίζουν στον ελληνικό λαό δισεκατομμύρια, πόνο, αίμα, βάρη σε χαράτσια, σε μείωση εισοδήματος.
Αλλά έχω ένα ερώτημα το οποίο θα ήθελα να το καταθέσω, μόνο ο κ. Παπουτσής είναι στα κυβερνητικά έδρανα, δεν πειράζει είναι ρητορικό, να το ακούσει ο ελληνικός λαός, τώρα σας έπιασε ο πόνος για τη δανειακή σύμβαση και κάνετε τόσο μεγάλο ντόρο; Η προηγούμενη σύμβαση που είναι; Γιατί επί 1,5 και πλέον χρόνο, την έχετε φέρει και την έχετε δημοσιεύσει στο επίσημο site της Βουλής από τον Ιούνιο του 2010 γιατί δεν την έχετε κυρώσει τόσο καιρό; Και για τη νέα δανειακή σύμβαση ζητάτε και δημοψήφισμα, το κάνετε μέγα γεγονός. Είναι μέγα γεγονός. Η προηγούμενη που είναι;
Δεν τη φέρατε στη Βουλή για κύρωση παρά το γεγονός σας θυμίζω κάνατε ένα κοινοβουλευτικό πραξικόπημα και δώσατε τη δυνατότητα στον κ. Παπακωνσταντίνου να υπογράφει χωρίς την ανάγκη κύρωσης συμβάσεων από τη Βουλή μονάχα με τη δική του υπογραφή και με απλή ενημέρωση. Αλλά για κακή σας τύχη επειδή το κοινοβουλευτικό αυτό πραξικόπημα το κάνατε δυο μέρες μετά την ψήφιση του μνημονίου, το ΦΕΚ εκδόθηκε στις 11 του Μάη, ενώ νόμος του κράτους η δανειακή διευκόλυνση με τις 16 χώρες της ευρωζώνης έγινε στις 8 του Μάη και με το ΔΝΤ στις 10 του Μάη. Αλλά δεν καλύπτεστε νομικά και καθυστερείτε 1,5 χρόνο την πρώτη δανειακή σύμβαση για τον απλό απλούστατο λόγο ότι στερείται προφανώς αντισυνταγματικότητας και εμπεριέχει διατάξεις περί παραίτησης της χώρας μας από την ασυλία λόγω κυριαρχίας.
Και προφανώς δεν θα μπορούσατε να την περάσετε με 151 Βουλευτές χωρίς την συνενοχή και την συνευθύνη του κ. Σαμαρά.
Μια σύμβαση βάσει της οποίας στην ουσία καταλύεται η ίδια η υπόσταση της ελληνικής πολιτείας.
Τώρα όμως που βλέπετε να τελειώνει η κλεψύδρα των ημερών σας στα κυβερνητικά έδρανα, ανησυχείτε μην έρθει κάποια στιγμή που θα σας ζητήσουν τον λογαριασμό ευθυνών για πτώχευση και την εξαθλίωση της χώρας και τι ζητάτε; Ζητάτε συνευθύνη από τον κ. Σαμαρά.
Και ο κ. Σαμαράς για να λέμε καθαρές κουβέντες, προκειμένου να γίνει ο νέος εκλεκτός της τρόικας και του μιντιακού κατεστημένου στη χώρα, φαίνεται να σας τη δίνει αυτή τη συνευθύνη άλλο που παίρνει τους Βουλευτές του και φεύγει. Φαίνεται να σας τη δίνει αυτή τη συνευθύνη, αποδέχεται να ψηφίσει και μάλιστα πριν από τις εκλογές αυτό που ο ίδιος εδώ και καιρό κατήγγειλε δηλαδή την δανειακή σύμβαση εκχώρησης της εθνικής μας κυριαρχίας;
Και είπε σήμερα εδώ ότι από τις 27 Οκτώβρη το έχει πει αυτό. Το ακούσατε και εγώ δεν το κατάλαβα; Εγώ δεν το κατάλαβα. Διάβασα και ξαναδιάβασα την τοποθέτηση του κ. Σαμαρά μετά τη σύνοδο κορυφής στις 26 Οκτώβρη και αυτό δεν το κατάλαβα.
Και μάλιστα είπε ο κ. Σαμαράς ότι δεν θέλει συγκυβέρνηση αλλά κυβέρνηση περιορισμένου σκοπού από μη πολιτικά στελέχη. Δηλαδή τι εννοεί ο κ. Σαμαράς. Ότι επειδή δεν θα έχει πολιτικά στελέχη αυτή η κυβέρνηση και πολιτικό στέλεχος επί κεφαλής δεν θα είναι πολιτική αυτή η κυβέρνηση ή πολιτικός ο σκοπός τη και ο στόχος της;
Δηλαδή μια κυβέρνηση η οποία μάλιστα σε σύντομο χρονικό διάστημα θα κληθεί να ψηφίσει τη δανειακή σύμβαση, αυτό το οποίο ξορκίζαμε από κοινού με τον κ. Σαμαρά –εμείς συνεχίζουμε να το ξορκίζουμε- η οποία θα κληθεί να ψηφίσει προϋπολογισμό, η οποία θα κληθεί να υλοποιήσει τα απομεινάρια του μεσοπροθέσμου και του εφαρμοστικού, να υλοποιήσει το πολυνομοσχέδιο που ψηφίστηκε πριν από λίγες μέρες, τα χαράτσια. Μια κυβέρνηση που θα κληθεί να δώσει εντολή να κόψουν το ρεύμα από τα φτωχά νοικοκυριά που δεν έχουν να πληρώσουν τα χαράτσια. Αυτή η κυβέρνηση δεν θα είναι πολιτική κυβέρνηση;
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σταματήστε να παίζετε θέατρο στις πλάτες του ελληνικού λαού. Σταματήστε να παίζετε τις κουμπάρες. Αφήστε το θέατρο και αν θέλετε να τα βρείτε με γεια σας με χαρά σας, καθίστε επίσημα και με διαφάνεια να τα βρείτε. Εμείς δεν πρόκειται να σας κάνουμε τη χάρη. Αλλά όχι να παίζετε θέατρο στις πλάτες του ελληνικού λαού και υπό τις εντολές της τρόικα και της εγχώριας διαπλοκής βεβαίως, να στήνετε όλο αυτό το παρασκηνιακό παιχνίδι διεργασιών και διαβουλεύσεων με μοναδικό στόχο να φιμωθεί ο λαός. Να μην κληθεί ο λαός να πει την ετυμηγορία του για την εφαρμοζόμενη πολιτική. Διότι η δανειακή σύμβαση που θα ψηφίσετε από κοινού πέραν της εκχώρησης των κυριαρχικών δικαιωμάτων, θα επιφέρει χιλιάδες απολύσεις στον δημόσιο τομέα, θα επιφέρει νέες μειώσεις στο εισόδημα, θα επιφέρει χαράτσια και νέα βάρη στους αδύναμους. Γιατί δεν λέτε λοιπόν την αλήθεια.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το κόμμα του μνημονίου απ’ ότι φαίνεται διευρύνεται όμως ο λαός έχει καταλάβει το παιχνίδι που παίζεται. Και ελπίζω να το καταλάβει γιατί ο κ. Σαμαράς, ο κ. Βενιζέλος, ο κ. Παπανδρέου οι οποίοι κόπτονται τώρα στην ευρωζώνη και στο ευρώ. Εγώ θα σας το πω όσο πιο απλά μπορώ για να το καταλάβετε. Η μόνη απειλή για την πορεία της χώρας μας στην ευρωζώνη αλλά και για την ίδια την ευρωζώνη που κινδυνεύει με διάλυση είναι τα μνημόνια οι δανειακές συμβάσεις και οι πολιτικές που αποφασίζονται στις συνόδους κορυφής και που εσείς εδώ έρχεστε και εφαρμόζετε.
Οι πολιτικές της λιτότητας, η δογματική προσήλωση στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές. Αυτό θα διαλύσει το ευρώ. Αυτό θα διαλύσει την ευρωζώνη με μαθηματικό ακρίβεια. Είναι οδικός χάρτης για την έξοδο της χώρας μας από το ευρώ αυτή η πολιτική.
Το ναι στη δανειακή σύμβαση αργά ή γρήγορα θα οδηγήσει στην διάλυση της ευρωζώνης.
Και πείτε μου και κάτι ακόμη, διαρκώς μας λέτε ότι κινδυνεύει η έκτη δόση. Κινδυνεύει από δημοψήφισμα, κινδυνεύει από τις διαδηλώσεις, κινδυνεύει από τη λαϊκή παρέμβαση στις παρελάσεις. Μας είπε πριν ο κ. Πρωθυπουργός στην ομιλία του στους Βουλευτές του ΠΑ.ΣΟ.Κ., ότι ακόμη και από τις εκλογές κινδυνεύει η έκτη δόση.
Επιτρέψτε μου μια απορία. Πότε ακριβώς τελειώνουν αυτά τα έρμα τα ταμειακά διαθέσιμα της χώρας; διότι διαρκώς τελειώνουν και όλο και υπάρχουν απ’ ότι φαίνεται.
Η εκταμίευση των δόσεων αποδεικνύεται ότι είναι ένα εργαλείο, ένα πρόσχημα για να επιβάλλονται διαρκώς πρόσθετες περικοπές στον ελληνικό λαό. Γιατί δεν βλέπω ανάλογη ανησυχία σαν αυτή που κάθε φορά έχουμε κινητοποιήσεις ή πιθανότητα εκλογών με αυτό που συνέβη χθες. Με την αναστολή εκταμίευσης της έκτης δόσης που ανακοίνωσαν χθες Μέρκελ και Σαρκοζί.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της κυβέρνησης δεν ξέρω αν θα πάρετε ψήφο εμπιστοσύνης από την κοινοβουλευτική σας ομάδα. Επισημαίνω βέβαια το γεγονός ότι ήδη επισήμως είστε 152 ότι είναι πάνω από 10 αυτοί που τις τελευταίες μέρες έχουν αμφισβητήσει δημόσια την επάρκεια και την ικανότητα της σημερινής κυβέρνησης να εξακολουθεί να κυβερνά. Δεν ξέρω τι θα συμβεί στην ψηφοφορία είναι δικό σας θέμα, βρείτε τα μεταξύ σας. Αυτό που μας ενδιαφέρει εμάς είναι η πανθομολογούμενη αναντιστοιχία σε αυτό που ψήφισε ο ελληνικός λαός το 2008 και σε αυτό που υφίσταται σήμερα. Όχι λοιπόν, κύριε Παπανδρέου. Δεν σας έδωσε αυτή τη λαϊκή εντολή ο λαός. Δεν σας έδωσε τη λαϊκή εντολή να διαλύσετε την κοινωνία και να εκχωρήσετε κυριαρχικά δικαιώματα και να παίζετε με τις τύχες της χώρας.
Και παρεμπιπτόντως τι ήταν αυτό που κάνατε προχθές; Μια δυο μέρες πριν την ψήφο εμπιστοσύνης στη Βουλή την ώρα που καταρρέει η κυβέρνηση να καλείται και τους τρεις αρχηγούς των όπλων και τον αρχηγό ΓΕΕΘΑ και να τους δίνετε απολυτήριο. Παίζετε επικίνδυνα παιχνίδια και σε σχέση με τις σχέσεις με το Ισραήλ και με την Τουρκία. Επικίνδυνα παιχνίδια!\
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εμείς πιστεύουμε πραγματικά ότι ο ελληνικός λαός είναι ο κυρίαρχος και το μόνο σχέδιο εθνικής σωτηρίας είναι να δοθεί επιτέλους ο λόγος στον λαό. Να αποφασίσει ποια κυβέρνηση με ποιο πρόγραμμα και με ποια προοπτική εξόδου από την κρίση. Όλα τα άλλα είναι παιχνίδια επικίνδυνα και σχέδια εκτροπής.
Εμείς καταθέτουμε συγκεκριμένη πρόταση εξόδου από την κρίση. Με έμφαση στο να φορολογηθεί επιτέλους ο πλούτος και το κεφάλαιο, πράγμα που εσείς αρνείστε να κάνετε.
Να αναζητηθούν εναλλακτικές πηγές δανεισμού, πράγμα που επίσης δεν είστε σε θέση να κάνετε.
Ζητάμε να αρνηθούμε τη δανειακή σύμβαση και προστατέψουμε τα ασφαλιστικά ταμεία.
Να τεθεί επιτέλους υπό δημόσιο έλεγχο το τραπεζικό σύστημα πριν κινδυνεύσουν οι καταθέσεις του κόσμου. Για να γίνουν οι τράπεζες εργαλείο για την κάλυψη των κοινωνικών αναγκών και όχι της κερδοφορίας του μεγάλου κεφαλαίου.
Για να μπορέσουμε να διασφαλίσουμε την βάση για έναν εναλλακτικό δρόμο ανάπτυξης που θα περνάει μέσα από την προστασία της σταθερής και μόνιμης δουλειάς, την στήριξη των ασθενέστερων εισοδημάτων που σήμερα πλήττονται και την ενίσχυση της πραγματικής οικονομίας.
Εσείς όμως επιμένετε στην πολιτική της λιτότητας που διαλύει την κοινωνία και μας οδηγεί στο χείλος του γκρεμού.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η χώρα χρειάζεται εναλλακτική πορεία, όχι σχέδια κυβερνήσεων μεσοπρόθεσμης διάρκειας που θα μας φορέσουν μακροπρόθεσμα βάρη και δουλείες. Η εθνική σωτηρία είναι ο λαός μας να δώσει νωπή λαϊκή εντολή σε έναν νέο συνασπισμό εξουσίας για μια εναλλακτική πορεία.
Και εμείς, καλούμε, όλες τις δυνάμεις που αντιτίθενται σε αυτή την επονείδιστη δανειακή σύμβαση τις δυνάμεις που αν ετίθετο τελικά στην κρίση του λαού ένα δημοψήφισμα γι αυτή τη σύμβαση θα έδιναν αγώνα για ένα περήφανο όχι του λαού μας σε αυτή τη δουλεία.
Τους καλούμε να ενώσουμε δυνάμεις να συμπαραταχθούμε, να δώσουμε ελπίδα και προοπτική σε αυτό τον τόπο είτε πριν από τις εκλογές με μια ευρεία εκλογική συμπαράταξη είτε και μετά από τις εκλογές ώστε με μια νέα πλειοψηφία και με μια κοινοβουλευτική σύνθεση που θα απηχεί την πραγματική επιθυμία του λαού μας, να προστατέψουμε το λαό και τη χώρα δίνοντας προοπτική και ελπίδα. Κυρίαρχο ρόλο σε αυτό τον συνασπισμό έχουν οι δυνάμεις της Αριστεράς αλλά μετά και τις τελευταίες κωλοτούμπες του κ. Σαμαρά πιστεύουμε ότι υπάρχουν και υγιείς δυνάμεις, εννοώ πολίτες που βρέθηκαν στην κάλπη της Νέας Δημοκρατίας όλο το προηγούμενο διάστημα και που πίστεψαν ότι ο κ. Σαμαράς θα προασπίσει τα συμφέροντα του τόπου, τους καλούμε να δουν την πραγματική αλήθεια και η πραγματική αλήθεια είναι ότι ο λαός μας χρειάζεται σήμερα όσο ποτέ άλλοτε συσπείρωση για αλλαγή πορείας, για κοινωνική συνοχή, για κοινωνική προστασία για ένα καλύτερο μέλλον για τα παιδιά μας».
Βέβαια, εδώ δεν μπήκε στον κόπο να ακούσει τις ομιλίες των Βουλευτών του στην Κοινοβουλευτική Ομάδα θα έμπαινε στον κόπο να ακούσει τους πολιτικούς του αντιπάλους; Όμως μας ακούει ο λαός και αυτό έχει σημασία.
Και αυτός ο λαός βλέπει τούτες τις μέρες και τούτες τις ώρες μπροστά του μια σουρεαλιστική φαρσοκωμωδία ούτε οι Monty Pythons δεν θα έφτιαχναν τέτοια σενάρια. Μια φαρσοκωμωδία που δεν τιμά την πολιτική ζωή και τη δημοκρατία.
Την ώρα που η κοινωνία στενάζει, την ώρα που η χώρα απειλείται με μακροχρόνια στέρηση κυριαρχίας, την ώρα που ο λαός μας βαρυγκωμά και φιμώνεται. Αυτή την ώρα οι κυρίαρχες πολιτικές δυνάμεις και τα δυο κόμματα εξουσίας, σε κρίση πανικού μην τυχόν και εκφραστεί ο λαός, μην τυχόν και μιλήσει ο λαός ψάχνουν τρόπο να σώσουν εαυτούς και να ικανοποιήσουν φιλοδοξίες.
Στην ουσία όμως κάνουν κάτι ακόμη πολύ χειρότερο. Κουκουλώνουν, συγκαλύπτουν βαριές ευθύνες του καταρρέοντος πολιτικού συστήματος.
Άκουσα τον κύριο Πρωθυπουργό, και στην ομιλία του πριν από λίγο στην κοινοβουλευτική ομάδα -παρεμπιπτόντως σε αυτό το φοβερό σουρεαλισμό το περισσότερο χειροκρότημα εδώ μέσα από τους Βουλευτές της κυβερνητικής πλειοψηφίας το εισέπραξε ο Πρωθυπουργός όταν άφησε να εννοηθεί ότι είναι έτοιμος να αποχωρήσει- ότι δεν είναι γαντζωμένος στην καρέκλα και βεβαίως δεν έχω καμία αυταπάτη και θα το πω απ’ αυτό το βήμα, ο κ. Παπανδρέου με αυτό τον τρόπο επιχειρεί έναν ελιγμό αφήνοντας ανοικτό το ζήτημα ότι μπορεί και να φύγει, προκειμένου να πάρει ψήφο εμπιστοσύνης. Και μετά να καθίσει πάνω σε αυτή την ψήφο εμπιστοσύνης.
Δικαιώματά του να το κάνει, όμως τα κολπάκια και οι μπλόφες είναι πια τόσο προβλέψιμα και προβλέψιμες που δεν μπορεί να αιφνιδιάζουν κανέναν.
Άκουσα λοιπόν τον Πρωθυπουργό στην ομιλία του στην κοινοβουλευτική ομάδα, ότι ακόμη και δυνάμεις που πρώτες πρότειναν δημοψήφισμα τώρα σιωπούν. Φαίνεται ότι δεν ενημερώθηκε καλά ο κύριος Πρωθυπουργός διότι ήταν διαρκώς σε αεροπλάνα και σε ταξίδια.
Όμως κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εμείς είπαμε ένα πράγμα. Αν θέλετε δημοψήφισμα για την δανειακή σύμβαση ιδού η Ρόδος. Αν θέλετε κάτω από το βάρος φυσικά της λαϊκής κινητοποίησης, της λαϊκής οργής, της αγανάκτησης που εκφράστηκε στις πλατείες και τους δρόμους, στην περήφανη στάση του λαού μας στην επέτειο του όχι που είπε ένα νέο όχι στην εκχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων και στην μετατροπή της χώρας σε μπανανία και σε προτεκτοράτο. Τότε ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα.
Αλλά ο κύριος Παπανδρέου αυτή την ωραία ιδέα που όπως είπατε ήταν ένα δημιουργικό σοκ, για αυτό το έκανε, για να κάνει ένα δημιουργικό σοκ στην ελληνική κοινωνία στην ευρωπαϊκή κοινωνία, στις χρηματαγορές, στην παγκόσμια οικονομία, πολύ ενδιαφέρον κατά την άποψή μου αυτό το σοκ. Την πήρε πίσω. Γιατί την πήρε πίσω ο κ. Παπανδρέου αυτή την ιδέα. Επειδή η κυρία Μέρκελ και ο κ. Σαρκοζί με περισσή αυθάδεια χθες βράδυ έδωσαν πρώτοι συνέντευξη τύπου αντί του κ. Παπανδρέου και καθόρισαν και την ημερομηνία και το ερώτημα στο πιθανό δημοψήφισμα. Ποιοι είναι λοιπόν ο κ. Σαρκοζί και η κυρία Μέρκελ; Είναι εκλεγμένοι από τον ελληνικό λαό; Έχουμε εκλέξει Πρωθυπουργό τον κ. Παπανδρέου ή μήπως την κυρία Μέρκελ και τον κ. Σαρκοζί και τον κ. Ράιχενμπαχ;
Είναι κυρίαρχος πρωθυπουργός ο κ. Παπανδρέου και κυρίαρχη αυτή η κυβέρνηση ενός κυρίαρχου κράτους; Τότε γιατί δεν θέτετε σε δημοψήφισμα το ερώτημα της δανειακής σύμβασης και κάνετε πίσω μόλις ο κ. Σαρκοζί και η κυρία Μέρκελ σας βάζουν τα δυο πόδια σε ένα παπούτσι. Ή μήπως τώρα θέλετε στα αλήθεια να πιστέψουμε ότι το παίρνετε πίσω επειδή συναίνεσε ο κ. Σαμαράς; Δηλαδή η συναίνεση του κ. Σαμαρά σημαίνει για σας και συναίνεση του ελληνικού λαού; Τόσο βαθειά νυχτωμένοι είσαστε; Τόσο δεν έχετε καταλάβει τι έρχεται από την οργή του κόσμου. Τόσο δεν έχετε καταλάβει και αυτές τις μετρήσεις τις δημοσκοπικές που δείχνουν ότι ΠΑ.ΣΟ.Κ. και Νέα Δημοκρατία αθροιστικά δεν βγάζουν ποσοστά που παίρνουν αυτοδυναμία.
Προχωρήστε λοιπόν στο δημοψήφισμα για τη δανειακή σύμβαση να δείτε πόσα απίδια πιάνει ο σάκος. Όχι τίποτα άλλο δηλαδή, αλλά πριν από 15 μέρες σε αυτή την αίθουσα, σε αυτό το βήμα ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης μίλησε για τζάμπα μάγκες. Οι τζάμπα μαγκιές οι δικές σας όμως κοστίζουν στον ελληνικό λαό δισεκατομμύρια, πόνο, αίμα, βάρη σε χαράτσια, σε μείωση εισοδήματος.
Αλλά έχω ένα ερώτημα το οποίο θα ήθελα να το καταθέσω, μόνο ο κ. Παπουτσής είναι στα κυβερνητικά έδρανα, δεν πειράζει είναι ρητορικό, να το ακούσει ο ελληνικός λαός, τώρα σας έπιασε ο πόνος για τη δανειακή σύμβαση και κάνετε τόσο μεγάλο ντόρο; Η προηγούμενη σύμβαση που είναι; Γιατί επί 1,5 και πλέον χρόνο, την έχετε φέρει και την έχετε δημοσιεύσει στο επίσημο site της Βουλής από τον Ιούνιο του 2010 γιατί δεν την έχετε κυρώσει τόσο καιρό; Και για τη νέα δανειακή σύμβαση ζητάτε και δημοψήφισμα, το κάνετε μέγα γεγονός. Είναι μέγα γεγονός. Η προηγούμενη που είναι;
Δεν τη φέρατε στη Βουλή για κύρωση παρά το γεγονός σας θυμίζω κάνατε ένα κοινοβουλευτικό πραξικόπημα και δώσατε τη δυνατότητα στον κ. Παπακωνσταντίνου να υπογράφει χωρίς την ανάγκη κύρωσης συμβάσεων από τη Βουλή μονάχα με τη δική του υπογραφή και με απλή ενημέρωση. Αλλά για κακή σας τύχη επειδή το κοινοβουλευτικό αυτό πραξικόπημα το κάνατε δυο μέρες μετά την ψήφιση του μνημονίου, το ΦΕΚ εκδόθηκε στις 11 του Μάη, ενώ νόμος του κράτους η δανειακή διευκόλυνση με τις 16 χώρες της ευρωζώνης έγινε στις 8 του Μάη και με το ΔΝΤ στις 10 του Μάη. Αλλά δεν καλύπτεστε νομικά και καθυστερείτε 1,5 χρόνο την πρώτη δανειακή σύμβαση για τον απλό απλούστατο λόγο ότι στερείται προφανώς αντισυνταγματικότητας και εμπεριέχει διατάξεις περί παραίτησης της χώρας μας από την ασυλία λόγω κυριαρχίας.
Και προφανώς δεν θα μπορούσατε να την περάσετε με 151 Βουλευτές χωρίς την συνενοχή και την συνευθύνη του κ. Σαμαρά.
Μια σύμβαση βάσει της οποίας στην ουσία καταλύεται η ίδια η υπόσταση της ελληνικής πολιτείας.
Τώρα όμως που βλέπετε να τελειώνει η κλεψύδρα των ημερών σας στα κυβερνητικά έδρανα, ανησυχείτε μην έρθει κάποια στιγμή που θα σας ζητήσουν τον λογαριασμό ευθυνών για πτώχευση και την εξαθλίωση της χώρας και τι ζητάτε; Ζητάτε συνευθύνη από τον κ. Σαμαρά.
Και ο κ. Σαμαράς για να λέμε καθαρές κουβέντες, προκειμένου να γίνει ο νέος εκλεκτός της τρόικας και του μιντιακού κατεστημένου στη χώρα, φαίνεται να σας τη δίνει αυτή τη συνευθύνη άλλο που παίρνει τους Βουλευτές του και φεύγει. Φαίνεται να σας τη δίνει αυτή τη συνευθύνη, αποδέχεται να ψηφίσει και μάλιστα πριν από τις εκλογές αυτό που ο ίδιος εδώ και καιρό κατήγγειλε δηλαδή την δανειακή σύμβαση εκχώρησης της εθνικής μας κυριαρχίας;
Και είπε σήμερα εδώ ότι από τις 27 Οκτώβρη το έχει πει αυτό. Το ακούσατε και εγώ δεν το κατάλαβα; Εγώ δεν το κατάλαβα. Διάβασα και ξαναδιάβασα την τοποθέτηση του κ. Σαμαρά μετά τη σύνοδο κορυφής στις 26 Οκτώβρη και αυτό δεν το κατάλαβα.
Και μάλιστα είπε ο κ. Σαμαράς ότι δεν θέλει συγκυβέρνηση αλλά κυβέρνηση περιορισμένου σκοπού από μη πολιτικά στελέχη. Δηλαδή τι εννοεί ο κ. Σαμαράς. Ότι επειδή δεν θα έχει πολιτικά στελέχη αυτή η κυβέρνηση και πολιτικό στέλεχος επί κεφαλής δεν θα είναι πολιτική αυτή η κυβέρνηση ή πολιτικός ο σκοπός τη και ο στόχος της;
Δηλαδή μια κυβέρνηση η οποία μάλιστα σε σύντομο χρονικό διάστημα θα κληθεί να ψηφίσει τη δανειακή σύμβαση, αυτό το οποίο ξορκίζαμε από κοινού με τον κ. Σαμαρά –εμείς συνεχίζουμε να το ξορκίζουμε- η οποία θα κληθεί να ψηφίσει προϋπολογισμό, η οποία θα κληθεί να υλοποιήσει τα απομεινάρια του μεσοπροθέσμου και του εφαρμοστικού, να υλοποιήσει το πολυνομοσχέδιο που ψηφίστηκε πριν από λίγες μέρες, τα χαράτσια. Μια κυβέρνηση που θα κληθεί να δώσει εντολή να κόψουν το ρεύμα από τα φτωχά νοικοκυριά που δεν έχουν να πληρώσουν τα χαράτσια. Αυτή η κυβέρνηση δεν θα είναι πολιτική κυβέρνηση;
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σταματήστε να παίζετε θέατρο στις πλάτες του ελληνικού λαού. Σταματήστε να παίζετε τις κουμπάρες. Αφήστε το θέατρο και αν θέλετε να τα βρείτε με γεια σας με χαρά σας, καθίστε επίσημα και με διαφάνεια να τα βρείτε. Εμείς δεν πρόκειται να σας κάνουμε τη χάρη. Αλλά όχι να παίζετε θέατρο στις πλάτες του ελληνικού λαού και υπό τις εντολές της τρόικα και της εγχώριας διαπλοκής βεβαίως, να στήνετε όλο αυτό το παρασκηνιακό παιχνίδι διεργασιών και διαβουλεύσεων με μοναδικό στόχο να φιμωθεί ο λαός. Να μην κληθεί ο λαός να πει την ετυμηγορία του για την εφαρμοζόμενη πολιτική. Διότι η δανειακή σύμβαση που θα ψηφίσετε από κοινού πέραν της εκχώρησης των κυριαρχικών δικαιωμάτων, θα επιφέρει χιλιάδες απολύσεις στον δημόσιο τομέα, θα επιφέρει νέες μειώσεις στο εισόδημα, θα επιφέρει χαράτσια και νέα βάρη στους αδύναμους. Γιατί δεν λέτε λοιπόν την αλήθεια.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το κόμμα του μνημονίου απ’ ότι φαίνεται διευρύνεται όμως ο λαός έχει καταλάβει το παιχνίδι που παίζεται. Και ελπίζω να το καταλάβει γιατί ο κ. Σαμαράς, ο κ. Βενιζέλος, ο κ. Παπανδρέου οι οποίοι κόπτονται τώρα στην ευρωζώνη και στο ευρώ. Εγώ θα σας το πω όσο πιο απλά μπορώ για να το καταλάβετε. Η μόνη απειλή για την πορεία της χώρας μας στην ευρωζώνη αλλά και για την ίδια την ευρωζώνη που κινδυνεύει με διάλυση είναι τα μνημόνια οι δανειακές συμβάσεις και οι πολιτικές που αποφασίζονται στις συνόδους κορυφής και που εσείς εδώ έρχεστε και εφαρμόζετε.
Οι πολιτικές της λιτότητας, η δογματική προσήλωση στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές. Αυτό θα διαλύσει το ευρώ. Αυτό θα διαλύσει την ευρωζώνη με μαθηματικό ακρίβεια. Είναι οδικός χάρτης για την έξοδο της χώρας μας από το ευρώ αυτή η πολιτική.
Το ναι στη δανειακή σύμβαση αργά ή γρήγορα θα οδηγήσει στην διάλυση της ευρωζώνης.
Και πείτε μου και κάτι ακόμη, διαρκώς μας λέτε ότι κινδυνεύει η έκτη δόση. Κινδυνεύει από δημοψήφισμα, κινδυνεύει από τις διαδηλώσεις, κινδυνεύει από τη λαϊκή παρέμβαση στις παρελάσεις. Μας είπε πριν ο κ. Πρωθυπουργός στην ομιλία του στους Βουλευτές του ΠΑ.ΣΟ.Κ., ότι ακόμη και από τις εκλογές κινδυνεύει η έκτη δόση.
Επιτρέψτε μου μια απορία. Πότε ακριβώς τελειώνουν αυτά τα έρμα τα ταμειακά διαθέσιμα της χώρας; διότι διαρκώς τελειώνουν και όλο και υπάρχουν απ’ ότι φαίνεται.
Η εκταμίευση των δόσεων αποδεικνύεται ότι είναι ένα εργαλείο, ένα πρόσχημα για να επιβάλλονται διαρκώς πρόσθετες περικοπές στον ελληνικό λαό. Γιατί δεν βλέπω ανάλογη ανησυχία σαν αυτή που κάθε φορά έχουμε κινητοποιήσεις ή πιθανότητα εκλογών με αυτό που συνέβη χθες. Με την αναστολή εκταμίευσης της έκτης δόσης που ανακοίνωσαν χθες Μέρκελ και Σαρκοζί.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της κυβέρνησης δεν ξέρω αν θα πάρετε ψήφο εμπιστοσύνης από την κοινοβουλευτική σας ομάδα. Επισημαίνω βέβαια το γεγονός ότι ήδη επισήμως είστε 152 ότι είναι πάνω από 10 αυτοί που τις τελευταίες μέρες έχουν αμφισβητήσει δημόσια την επάρκεια και την ικανότητα της σημερινής κυβέρνησης να εξακολουθεί να κυβερνά. Δεν ξέρω τι θα συμβεί στην ψηφοφορία είναι δικό σας θέμα, βρείτε τα μεταξύ σας. Αυτό που μας ενδιαφέρει εμάς είναι η πανθομολογούμενη αναντιστοιχία σε αυτό που ψήφισε ο ελληνικός λαός το 2008 και σε αυτό που υφίσταται σήμερα. Όχι λοιπόν, κύριε Παπανδρέου. Δεν σας έδωσε αυτή τη λαϊκή εντολή ο λαός. Δεν σας έδωσε τη λαϊκή εντολή να διαλύσετε την κοινωνία και να εκχωρήσετε κυριαρχικά δικαιώματα και να παίζετε με τις τύχες της χώρας.
Και παρεμπιπτόντως τι ήταν αυτό που κάνατε προχθές; Μια δυο μέρες πριν την ψήφο εμπιστοσύνης στη Βουλή την ώρα που καταρρέει η κυβέρνηση να καλείται και τους τρεις αρχηγούς των όπλων και τον αρχηγό ΓΕΕΘΑ και να τους δίνετε απολυτήριο. Παίζετε επικίνδυνα παιχνίδια και σε σχέση με τις σχέσεις με το Ισραήλ και με την Τουρκία. Επικίνδυνα παιχνίδια!\
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εμείς πιστεύουμε πραγματικά ότι ο ελληνικός λαός είναι ο κυρίαρχος και το μόνο σχέδιο εθνικής σωτηρίας είναι να δοθεί επιτέλους ο λόγος στον λαό. Να αποφασίσει ποια κυβέρνηση με ποιο πρόγραμμα και με ποια προοπτική εξόδου από την κρίση. Όλα τα άλλα είναι παιχνίδια επικίνδυνα και σχέδια εκτροπής.
Εμείς καταθέτουμε συγκεκριμένη πρόταση εξόδου από την κρίση. Με έμφαση στο να φορολογηθεί επιτέλους ο πλούτος και το κεφάλαιο, πράγμα που εσείς αρνείστε να κάνετε.
Να αναζητηθούν εναλλακτικές πηγές δανεισμού, πράγμα που επίσης δεν είστε σε θέση να κάνετε.
Ζητάμε να αρνηθούμε τη δανειακή σύμβαση και προστατέψουμε τα ασφαλιστικά ταμεία.
Να τεθεί επιτέλους υπό δημόσιο έλεγχο το τραπεζικό σύστημα πριν κινδυνεύσουν οι καταθέσεις του κόσμου. Για να γίνουν οι τράπεζες εργαλείο για την κάλυψη των κοινωνικών αναγκών και όχι της κερδοφορίας του μεγάλου κεφαλαίου.
Για να μπορέσουμε να διασφαλίσουμε την βάση για έναν εναλλακτικό δρόμο ανάπτυξης που θα περνάει μέσα από την προστασία της σταθερής και μόνιμης δουλειάς, την στήριξη των ασθενέστερων εισοδημάτων που σήμερα πλήττονται και την ενίσχυση της πραγματικής οικονομίας.
Εσείς όμως επιμένετε στην πολιτική της λιτότητας που διαλύει την κοινωνία και μας οδηγεί στο χείλος του γκρεμού.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η χώρα χρειάζεται εναλλακτική πορεία, όχι σχέδια κυβερνήσεων μεσοπρόθεσμης διάρκειας που θα μας φορέσουν μακροπρόθεσμα βάρη και δουλείες. Η εθνική σωτηρία είναι ο λαός μας να δώσει νωπή λαϊκή εντολή σε έναν νέο συνασπισμό εξουσίας για μια εναλλακτική πορεία.
Και εμείς, καλούμε, όλες τις δυνάμεις που αντιτίθενται σε αυτή την επονείδιστη δανειακή σύμβαση τις δυνάμεις που αν ετίθετο τελικά στην κρίση του λαού ένα δημοψήφισμα γι αυτή τη σύμβαση θα έδιναν αγώνα για ένα περήφανο όχι του λαού μας σε αυτή τη δουλεία.
Τους καλούμε να ενώσουμε δυνάμεις να συμπαραταχθούμε, να δώσουμε ελπίδα και προοπτική σε αυτό τον τόπο είτε πριν από τις εκλογές με μια ευρεία εκλογική συμπαράταξη είτε και μετά από τις εκλογές ώστε με μια νέα πλειοψηφία και με μια κοινοβουλευτική σύνθεση που θα απηχεί την πραγματική επιθυμία του λαού μας, να προστατέψουμε το λαό και τη χώρα δίνοντας προοπτική και ελπίδα. Κυρίαρχο ρόλο σε αυτό τον συνασπισμό έχουν οι δυνάμεις της Αριστεράς αλλά μετά και τις τελευταίες κωλοτούμπες του κ. Σαμαρά πιστεύουμε ότι υπάρχουν και υγιείς δυνάμεις, εννοώ πολίτες που βρέθηκαν στην κάλπη της Νέας Δημοκρατίας όλο το προηγούμενο διάστημα και που πίστεψαν ότι ο κ. Σαμαράς θα προασπίσει τα συμφέροντα του τόπου, τους καλούμε να δουν την πραγματική αλήθεια και η πραγματική αλήθεια είναι ότι ο λαός μας χρειάζεται σήμερα όσο ποτέ άλλοτε συσπείρωση για αλλαγή πορείας, για κοινωνική συνοχή, για κοινωνική προστασία για ένα καλύτερο μέλλον για τα παιδιά μας».
Τετάρτη 2 Νοεμβρίου 2011
Υπόμνημα προς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας: Οι εκλογές είναι η μοναδική δημοκρατική διέξοδος
«Αξιότιμε κ. Πρόεδρε της Δημοκρατίας.
Η χώρα μας βρίσκεται σε μια ιστορική καμπή. Η οικονομική κρίση μετατρέπεται σταδιακά σε μια γενικευμένη κρίση που απειλεί να διαλύσει την κοινωνική συνοχή και να συρρικνώσει την εθνική και λαϊκή μας κυριαρχία.
Στον λαό μας κυριαρχούν αισθήματα αδικίας, ταπείνωσης και λεηλασίας. Η δυσαρμονία της εφαρμοζόμενης πολιτικής της κυβέρνησης με τη λαϊκή βούληση είναι πρωτοφανής.
Η χώρα δεν αντιμετωπίζει μόνο μεγάλο πρόβλημα χρέους και δημοσιονομικού ελλείμματος. Έχει να αντιμετωπίσει και ένα τεράστιο έλλειμμα δημοκρατίας.
Οι κρισιμότερες πολιτικές αποφάσεις που αφορούν τις επόμενες δεκαετίες, δηλαδή το παρόν και το μέλλον του τόπου, ελήφθησαν ερήμην του ελληνικού λαού. Η κυβέρνηση του κ. Παπανδρέου εξελέγη σε άλλες συνθήκες, τον Οκτώβρη του 2009, και με εντελώς αντίθετες εξαγγελίες προς τον λαό από όσα εδώ και δύο χρόνια αποφασίζει.
Οι επιλογές της αποδεικνύονται εγκληματικές γιατί καταστρέφουν την παραγωγική και κοινωνική συνοχή, τη συλλογική απαίτηση για δικαιοσύνη και αλληλεγγύη, τη δημοκρατική αυτονομία διακυβέρνησης και κυριαρχίας, τον εσωτερικό πυρήνα των συνταγματικών εγγυήσεων για τη λειτουργία του πολιτεύματος και την κοινωνική αποστολή του κράτους.
Πρώτο θύμα αυτών των επιλογών είναι η ίδια η κοινοβουλευτική δημοκρατία και η μετατροπή της Βουλής σε επικυρωτικό όργανο αποφάσεων που λαμβάνονται από την τρόικα και υπερεθνικούς οργανισμούς.
Η δανειακή σύμβαση, βάσει της οποίας εκπονήθηκαν τόσο το μνημόνιο όσο και το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα, δεν έχει έρθει ακόμη στη Βουλή για κύρωση, ενώ ο υπουργός Οικονομικών έχει εξουσιοδοτηθεί να υπογράφει και να κυρώνει οποιαδήποτε νέα σύμβαση.
Τα τελευταία δύο χρόνια από επιστημονικούς φορείς, ακόμα και από την Επιστημονική Διεύθυνση της Βουλής, έχει διατυπωθεί η γνώμη ότι πολλά σχέδια νόμων, που απορρέουν από το μνημόνιο και το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα, ελέγχονται ως αντισυνταγματικά ή είναι στα όρια της νομιμότητας. Παρόλα αυτά, αυτά τα σχέδια νόμου έγιναν νόμοι του κράτους.
Ενδεικτικά σας αναφέρω:
Αντισυνταγματικός ο 'Καλλικράτης'. Αντισυνταγματική η κατάργηση του αυτοδιοίκητου και της αυτοτέλειας των Ανώτατων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων. Αντισυνταγματική η κατάργηση της διαιτησίας και των συλλογικών συμβάσεων εργασίας. Αντισυνταγματικοί φόροι και περικοπές μισθών και συντάξεων. Αντισυνταγματική η εργασιακή εφεδρεία και οι απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων.
Ταυτόχρονα τα τελευταία δύο χρόνια είμαστε μάρτυρες πρωτοφανών ενεργειών εκ μέρους της κυβέρνησης και του πρωθυπουργού, που όμοιές τους δεν έχουν παρατηρηθεί ξανά στην κοινοβουλευτική ιστορία του τόπου.
Ενδεικτικά σας αναφέρω :
Ο πρωθυπουργός της χώρας αφενός απορεί γιατί το Ελληνικό Σύνταγμα τον εμποδίζει να πραγματοποιήσει αυτά που μπορούν να γίνουν σε άλλες χώρες και αφετέρου, μιλώντας ενώπιον των Γερμανών βιομηχάνων, δήλωσε ότι δεν είναι πρόβλημά του αν έχει τη λαϊκή υποστήριξη, παραδεχόμενος έτσι την πασιφανή αναντιστοιχία αυτής της κυβερνητικής πλειοψηφίας με τη λαϊκή βούληση.
Ο πρωθυπουργός και ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Οικονομικών στέλνουν επιστολές στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, στις οποίες δεσμεύονται για θέματα που αγνοεί ακόμα και το υπουργικό συμβούλιο. Τέτοιες ενέργειες ακυρώνουν τον ρόλο της Βουλής των Ελλήνων, ακόμα και τον ρόλο των κυβερνητικών βουλευτών, οι οποίοι ομολογούν ότι ψηφίζουν υπό το καθεστώς εκβιασμών.
Ταυτόχρονα, παράγοντες του δημόσιου βίου εκτοξεύουν απειλές εκτροπής και διατυπώνουν δημόσια την άποψη ότι πρέπει να περιοριστούν συνταγματικές ελευθερίες καθώς η Ελλάδα 'δεν αντέχει να είναι δημοκρατία'.
Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε της Δημοκρατίας,
Από όσα σας περιέγραψα παραπάνω είναι φανερό πως οι θεσμοί της χώρας έχουν υποστεί τεράστιο πλήγμα και βρισκόμαστε σε κατάσταση εκτροπής από όσα υπαγορεύουν το Σύνταγμα και το πολίτευμα της χώρας.
Οι πολίτες αναμένουν από όλους να υπερασπιστούν τη δημοκρατία και να συμβάλουν στη δημοκρατική διέξοδο.
Από τη στιγμή που στην πατρίδα μας γίνεται κοινωνικός και πολιτικός σεισμός, όλοι όσοι μπορούμε, από τον τελευταίο εκλεγμένο εκπρόσωπο μέχρι την εξοχότητά σας, έχουμε εθνικό χρέος να ασκήσουμε τη δυναμική της άμεσης παρέμβασης, για να διαμορφώσουμε μια νέα αντίληψη συλλογικής πολιτικής αποστολής και προοπτικής, έξω από τις αιχμαλωσίες και δουλείες κομματικών συσχετισμών και παρασκηνίων.
Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε της Δημοκρατίας.
Πιστεύουμε ότι οι εκλογές είναι η μοναδική δημοκρατική διέξοδος. Οι λόγοι που συντρέχουν για τη διεξαγωγή τους πριν το πέρας της τετραετίας είναι πολύ σοβαρότεροι από αυτούς που πρόωρα επικαλέστηκαν οι κυβερνώντες κατά το πρόσφατο παρελθόν. Γνωρίζω τις προτροπές που διατυπώνονται είτε από εκδότες είτε από πολιτικές δυνάμεις, που σας ζητούν να πάρετε πρωτοβουλίες για συγκρότηση άλλης κυβέρνησης από την παρούσα Βουλή. Η άποψή μας είναι ότι οποιαδήποτε κυβερνητική αλλαγή ερήμην της λαϊκής ετυμηγορίας θα συνιστά εκτροπή και απαράδεκτη παράκαμψη της λαϊκής βούλησης. Γνωρίζω επίσης ότι το Σύνταγμα δεν σας δίνει αποφασιστικές αρμοδιότητες, αλλά σας παρέχει, ως ρυθμιστή του πολιτεύματος, την ευχέρεια της παρέμβασης. Σας δίνει τη δυνατότητα να συγκαλέσετε εκτάκτως τη Βουλή, όπως έχετε δικαίωμα με βάση το άρθρο 40 παρ.1, ώστε να συζητηθούν παρουσία σας οι τελευταίες δραματικές εξελίξεις και αποφάσεις της Συνόδου Κορυφής.
Σας δίνει την ευχέρεια να παρέμβετε με το κύρος που αντλεί ο θεσμός του ΠτΔ έτσι ώστε να αποκατασταθεί η κοινωνική ηρεμία, να προστατευτεί η λαϊκή κυριαρχία και να μην ισχύσουν και να μη ληφθούν άλλες αποφάσεις που δεσμεύουν τις επόμενες γενιές, ερήμην της λαϊκής βούλησης.
Αξιότιμε Κύριε Πρόεδρε,
Η απώλεια εθνικής και λαϊκής κυριαρχίας, η εκχώρηση του δημόσιου πλούτου της χώρας, η κατάρρευση του κοινωνικού κράτους και η φτωχοποίηση των εργαζομένων είναι καταστάσεις τις οποίες όλοι μας έχουμε χρέος να αποτρέψουμε.
Με τιμή, εκ μέρους της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Τσίπρας»
Η χώρα μας βρίσκεται σε μια ιστορική καμπή. Η οικονομική κρίση μετατρέπεται σταδιακά σε μια γενικευμένη κρίση που απειλεί να διαλύσει την κοινωνική συνοχή και να συρρικνώσει την εθνική και λαϊκή μας κυριαρχία.
Στον λαό μας κυριαρχούν αισθήματα αδικίας, ταπείνωσης και λεηλασίας. Η δυσαρμονία της εφαρμοζόμενης πολιτικής της κυβέρνησης με τη λαϊκή βούληση είναι πρωτοφανής.
Η χώρα δεν αντιμετωπίζει μόνο μεγάλο πρόβλημα χρέους και δημοσιονομικού ελλείμματος. Έχει να αντιμετωπίσει και ένα τεράστιο έλλειμμα δημοκρατίας.
Οι κρισιμότερες πολιτικές αποφάσεις που αφορούν τις επόμενες δεκαετίες, δηλαδή το παρόν και το μέλλον του τόπου, ελήφθησαν ερήμην του ελληνικού λαού. Η κυβέρνηση του κ. Παπανδρέου εξελέγη σε άλλες συνθήκες, τον Οκτώβρη του 2009, και με εντελώς αντίθετες εξαγγελίες προς τον λαό από όσα εδώ και δύο χρόνια αποφασίζει.
Οι επιλογές της αποδεικνύονται εγκληματικές γιατί καταστρέφουν την παραγωγική και κοινωνική συνοχή, τη συλλογική απαίτηση για δικαιοσύνη και αλληλεγγύη, τη δημοκρατική αυτονομία διακυβέρνησης και κυριαρχίας, τον εσωτερικό πυρήνα των συνταγματικών εγγυήσεων για τη λειτουργία του πολιτεύματος και την κοινωνική αποστολή του κράτους.
Πρώτο θύμα αυτών των επιλογών είναι η ίδια η κοινοβουλευτική δημοκρατία και η μετατροπή της Βουλής σε επικυρωτικό όργανο αποφάσεων που λαμβάνονται από την τρόικα και υπερεθνικούς οργανισμούς.
Η δανειακή σύμβαση, βάσει της οποίας εκπονήθηκαν τόσο το μνημόνιο όσο και το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα, δεν έχει έρθει ακόμη στη Βουλή για κύρωση, ενώ ο υπουργός Οικονομικών έχει εξουσιοδοτηθεί να υπογράφει και να κυρώνει οποιαδήποτε νέα σύμβαση.
Τα τελευταία δύο χρόνια από επιστημονικούς φορείς, ακόμα και από την Επιστημονική Διεύθυνση της Βουλής, έχει διατυπωθεί η γνώμη ότι πολλά σχέδια νόμων, που απορρέουν από το μνημόνιο και το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα, ελέγχονται ως αντισυνταγματικά ή είναι στα όρια της νομιμότητας. Παρόλα αυτά, αυτά τα σχέδια νόμου έγιναν νόμοι του κράτους.
Ενδεικτικά σας αναφέρω:
Αντισυνταγματικός ο 'Καλλικράτης'. Αντισυνταγματική η κατάργηση του αυτοδιοίκητου και της αυτοτέλειας των Ανώτατων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων. Αντισυνταγματική η κατάργηση της διαιτησίας και των συλλογικών συμβάσεων εργασίας. Αντισυνταγματικοί φόροι και περικοπές μισθών και συντάξεων. Αντισυνταγματική η εργασιακή εφεδρεία και οι απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων.
Ταυτόχρονα τα τελευταία δύο χρόνια είμαστε μάρτυρες πρωτοφανών ενεργειών εκ μέρους της κυβέρνησης και του πρωθυπουργού, που όμοιές τους δεν έχουν παρατηρηθεί ξανά στην κοινοβουλευτική ιστορία του τόπου.
Ενδεικτικά σας αναφέρω :
Ο πρωθυπουργός της χώρας αφενός απορεί γιατί το Ελληνικό Σύνταγμα τον εμποδίζει να πραγματοποιήσει αυτά που μπορούν να γίνουν σε άλλες χώρες και αφετέρου, μιλώντας ενώπιον των Γερμανών βιομηχάνων, δήλωσε ότι δεν είναι πρόβλημά του αν έχει τη λαϊκή υποστήριξη, παραδεχόμενος έτσι την πασιφανή αναντιστοιχία αυτής της κυβερνητικής πλειοψηφίας με τη λαϊκή βούληση.
Ο πρωθυπουργός και ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Οικονομικών στέλνουν επιστολές στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, στις οποίες δεσμεύονται για θέματα που αγνοεί ακόμα και το υπουργικό συμβούλιο. Τέτοιες ενέργειες ακυρώνουν τον ρόλο της Βουλής των Ελλήνων, ακόμα και τον ρόλο των κυβερνητικών βουλευτών, οι οποίοι ομολογούν ότι ψηφίζουν υπό το καθεστώς εκβιασμών.
Ταυτόχρονα, παράγοντες του δημόσιου βίου εκτοξεύουν απειλές εκτροπής και διατυπώνουν δημόσια την άποψη ότι πρέπει να περιοριστούν συνταγματικές ελευθερίες καθώς η Ελλάδα 'δεν αντέχει να είναι δημοκρατία'.
Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε της Δημοκρατίας,
Από όσα σας περιέγραψα παραπάνω είναι φανερό πως οι θεσμοί της χώρας έχουν υποστεί τεράστιο πλήγμα και βρισκόμαστε σε κατάσταση εκτροπής από όσα υπαγορεύουν το Σύνταγμα και το πολίτευμα της χώρας.
Οι πολίτες αναμένουν από όλους να υπερασπιστούν τη δημοκρατία και να συμβάλουν στη δημοκρατική διέξοδο.
Από τη στιγμή που στην πατρίδα μας γίνεται κοινωνικός και πολιτικός σεισμός, όλοι όσοι μπορούμε, από τον τελευταίο εκλεγμένο εκπρόσωπο μέχρι την εξοχότητά σας, έχουμε εθνικό χρέος να ασκήσουμε τη δυναμική της άμεσης παρέμβασης, για να διαμορφώσουμε μια νέα αντίληψη συλλογικής πολιτικής αποστολής και προοπτικής, έξω από τις αιχμαλωσίες και δουλείες κομματικών συσχετισμών και παρασκηνίων.
Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε της Δημοκρατίας.
Πιστεύουμε ότι οι εκλογές είναι η μοναδική δημοκρατική διέξοδος. Οι λόγοι που συντρέχουν για τη διεξαγωγή τους πριν το πέρας της τετραετίας είναι πολύ σοβαρότεροι από αυτούς που πρόωρα επικαλέστηκαν οι κυβερνώντες κατά το πρόσφατο παρελθόν. Γνωρίζω τις προτροπές που διατυπώνονται είτε από εκδότες είτε από πολιτικές δυνάμεις, που σας ζητούν να πάρετε πρωτοβουλίες για συγκρότηση άλλης κυβέρνησης από την παρούσα Βουλή. Η άποψή μας είναι ότι οποιαδήποτε κυβερνητική αλλαγή ερήμην της λαϊκής ετυμηγορίας θα συνιστά εκτροπή και απαράδεκτη παράκαμψη της λαϊκής βούλησης. Γνωρίζω επίσης ότι το Σύνταγμα δεν σας δίνει αποφασιστικές αρμοδιότητες, αλλά σας παρέχει, ως ρυθμιστή του πολιτεύματος, την ευχέρεια της παρέμβασης. Σας δίνει τη δυνατότητα να συγκαλέσετε εκτάκτως τη Βουλή, όπως έχετε δικαίωμα με βάση το άρθρο 40 παρ.1, ώστε να συζητηθούν παρουσία σας οι τελευταίες δραματικές εξελίξεις και αποφάσεις της Συνόδου Κορυφής.
Σας δίνει την ευχέρεια να παρέμβετε με το κύρος που αντλεί ο θεσμός του ΠτΔ έτσι ώστε να αποκατασταθεί η κοινωνική ηρεμία, να προστατευτεί η λαϊκή κυριαρχία και να μην ισχύσουν και να μη ληφθούν άλλες αποφάσεις που δεσμεύουν τις επόμενες γενιές, ερήμην της λαϊκής βούλησης.
Αξιότιμε Κύριε Πρόεδρε,
Η απώλεια εθνικής και λαϊκής κυριαρχίας, η εκχώρηση του δημόσιου πλούτου της χώρας, η κατάρρευση του κοινωνικού κράτους και η φτωχοποίηση των εργαζομένων είναι καταστάσεις τις οποίες όλοι μας έχουμε χρέος να αποτρέψουμε.
Με τιμή, εκ μέρους της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Τσίπρας»
Τρίτη 1 Νοεμβρίου 2011
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΚΗΣ ΟΜΑΔΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑΣ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ
Οι συνεχόμενες, μεγαλειώδεις λαϊκές κινητοποιήσεις δημιούργησαν σοβαρές ρωγμές στην κυβέρνηση και στο μέτωπο του μνημονίου. Ήταν αυτές που δρομολόγησαν, ουσιαστικά, τις τελευταίες ραγδαίες εξελίξεις, που οδηγούν την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ στα πρόθυρα της κατάρρευσης.
Οι επόμενες ημέρες, οι επόμενες ώρες ακόμα, είναι απολύτως κρίσιμες. Ο λαός, οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, οι άνθρωποι που έχασαν σε μια ημέρα τη ζωή και τα όνειρά τους, οι νέες και οι νέοι, θα είναι αυτοί που θα εμποδίσουν αντιδημοκρατικά σενάρια που δρομολογούνται από εξωθεσμικά κέντρα διαπλοκής και συστημικές δυνάμεις, ώστε να συνεχιστεί η ίδια πολιτική, η πολιτική της φτώχειας και της εξαθλίωσης, και μετά το τέλος της υπό κατάρρευσης κυβέρνησης του Γ. Παπανδρέου.
Αυτή τη στιγμή είναι η ώρα του λαού, των κοινωνικών κινημάτων, του κόσμου της εργασίας. Όλοι και όλες στους δρόμους. Την Πέμπτη 03/11, με τα πρωτοβάθμια σωματεία, αλλά και τις επόμενες ημέρες, ώστε να πέσει μια ώρα αρχύτερα η κυβέρνηση του μνημονίου και να ανοίξει ένας άλλος δρόμος για τον τόπο και τους ανθρώπους που ζουν σε αυτόν.
Οι επόμενες ημέρες, οι επόμενες ώρες ακόμα, είναι απολύτως κρίσιμες. Ο λαός, οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, οι άνθρωποι που έχασαν σε μια ημέρα τη ζωή και τα όνειρά τους, οι νέες και οι νέοι, θα είναι αυτοί που θα εμποδίσουν αντιδημοκρατικά σενάρια που δρομολογούνται από εξωθεσμικά κέντρα διαπλοκής και συστημικές δυνάμεις, ώστε να συνεχιστεί η ίδια πολιτική, η πολιτική της φτώχειας και της εξαθλίωσης, και μετά το τέλος της υπό κατάρρευσης κυβέρνησης του Γ. Παπανδρέου.
Αυτή τη στιγμή είναι η ώρα του λαού, των κοινωνικών κινημάτων, του κόσμου της εργασίας. Όλοι και όλες στους δρόμους. Την Πέμπτη 03/11, με τα πρωτοβάθμια σωματεία, αλλά και τις επόμενες ημέρες, ώστε να πέσει μια ώρα αρχύτερα η κυβέρνηση του μνημονίου και να ανοίξει ένας άλλος δρόμος για τον τόπο και τους ανθρώπους που ζουν σε αυτόν.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)