Όχι στην κατεδάφιση της κοινωνικής ασφάλισης και των εργασιακών σχέσεων -- Όλοι και όλες στους δρόμους

Ανακοίνωση ΣΥΡΙΖΑ για ασφαλιστικό και εργασιακες σχέσεις

.
Εργαζόμενοι/ες, συνταξιούχοι, άνεργοι, νέες και νέοι

Οι μεγαλειώδεις πανεργατικές απεργίες της 5/5 και 20/5 με τους εκατοντάδες χιλιάδες απεργούς και διαδηλωτές έσπασε τη δημοσιονομική τρομοκρατία της κυβέρνησης και των ΜΜΕ, που τόσον καιρό επιχειρούν να μας πείσουν ότι οι εργαζόμενοι, άνεργοι, συνταξιούχοι και η νεολαία οφείλουμε να πληρώσουμε την κρίση των «αγορών». Η οργή μας εκδηλώθηκε μαζικά και μαχητικά δείχνοντας ότι μπορούμε να αντισταθούμε και να ανατρέψουμε τα σχέδιά τους.

Το κυβερνητικό ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ και το ΛΑΟΣ, που υποστηρίζουν το πρόγραμμα ΔΝΤ-ΕΕ, βάζουν στο στόχαστρό τους τα ασφαλιστικά δικαιώματά μας με το πρόσχημα ότι τα ταμεία καταρρέουν. Λένε και πάλι ψέματα. Απαιτούν να δουλεύουμε μέχρι τα βαθιά γεράματα και μετατρέπουν τη σύνταξη σε προνοιακό επίδομα αυτοί που επί χρόνια οργανώνουν μεθοδευμένα την επιδρομή στα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων κατασπαταλώντας το μόχθο γενιών και γενιών εργαζόμενων. Αυτοί που δεκαετίες τώρα έχουν αφήσει στο απυρόβλητο τα δισεκατομμύρια ευρώ της εισφοροδιαφυγής των εργοδοτών.

Ταυτόχρονα η κυβέρνηση με απλό Προεδρικό Δίαταγμα προωθεί την πλήρη διάλυση και κατεδάφιση των εργασιακών σχέσεων και ανοίγει τις πόρτες για την επάνοδο του εργασιακού και κοινωνικού μεσαίωνα στη χώρα μας.

Δεν θα τους περάσει! Δεν τους χρωστάμε ούτε ένα ευρώ! Μας χρωστάνε!
Φέρτε πίσω τα κλεμμένα αποθεματικά της κοινωνικής ασφάλισης!

Η συρρίκνωση, αποδόμηση και ιδιωτικοποίηση της κοινωνικής ασφάλισης, είναι συνέπεια των νεοφιλελεύθερων πολιτικών που υλοποιούνται στα πλαίσια του Ευρωπαϊκού Συμφώνου Σταθερότητας και οδηγούν στη μείωση των δημοσίων δαπανών και των εργοδοτικών εισφορών καθώς και στη διάλυση των εργασιακών σχέσεων και στην αύξηση της ανεργίας με στόχο την αύξηση της επιχειρηματικής κερδοφορίας.

Στην Ελλάδα η κατάσταση αυτή επιδεινώθηκε ακόμη περισσότερο με τη λεηλασία των αποθεματικών της κοινωνικής ασφάλισης, μέσω της υποχρεωτικής επί δεκαετίες άτοκης κατάθεσής τους σε ειδικό λογαριασμό της Τράπεζας της Ελλάδας και μέσω της διαρκούς καταλήστευσης των πόρων της με την εκτεταμένη εισφοροδιαφυγή, τη μαύρη εργασία και την μη απόδοση από το Κράτος και τη μεγάλη εργοδοσία θεσμοθετημένων υποχρεώσεων τους ύψους πολλών δις ευρώ στα Ασφαλιστικά Ταμεία.

Οι κυβερνήσεις της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ με αλλεπάλληλους νόμους (1902/90, 2084/92, 3029/02) κατακρεούργησαν κυριολεκτικά τα ασφαλιστικά δικαιώματα των ασφαλισμένων, ενώ με τον τελευταίο νόμο (3655/08), η κυβέρνηση της Ν.Δ. προχώρησε σε μια βίαιη ενοποίηση των ασφαλιστικών ταμείων, δημιουργώντας μια αδιέξοδη, εκρηκτική και διαλυτική κατάσταση στην κοινωνική ασφάλιση.
Κάτω τα μέτρα κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ

Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ -που ψηφίστηκε κυρίως από λαϊκούς ανθρώπους για να προστατέψει τη ζωή τους- δεν αρκείται στην αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, στη δραστική μείωση των συντάξεων και στην κατάργηση «θετικών διακρίσεων» (εργαζόμενες μητέρες, ΒΑΕ κ.λπ.).

Προχωρά σε μια «δομική» αλλαγή, ανατρέποντας τον ίδιο το δημόσιο χαρακτήρα της κοινωνικής ασφάλισης. Το κράτος αποσύρεται από την (συνταγματικά κατοχυρωμένη) υποχρέωση εγγύησης και χρηματοδότησης των συντάξεων, αναγνωρίζοντας πλέον υποχρεώσεις μόνο ως προς το ελάχιστο τμήμα των συντάξιμων αποδοχών που βαφτίζει «βασική σύνταξη», δηλαδή μόνο ως προς τα 360 ευρώ το μήνα. Όλα τα υπόλοιπα αφήνονται στην κρεατομηχανή της «ανταποδοτικότητας», δηλαδή στη λογική «όσα βάλει ο καθένας, τόσα θα πάρει», στα σκαμπανεβάσματα της αγοράς και την «επιδεξιότητα» των διοικήσεων των Ταμείων (που στην υπόθεση των ομολόγων απέδειξαν εμπράκτως για ποιους δουλεύουν…).

Με το νέο «αναλογικό» τρόπο υπολογισμού των συντάξεων, εφόσον εργαστούμε για 40 χρόνια, θα φτάσουμε σε πραγματικές συντάξεις πολύ κοντά στην έννοια του φιλοδωρήματος. Μια ανάλογης σημασίας ανατροπή γίνεται στον τομέα της περίθαλψης με στόχο την υποβάθμισή της. Η πολιτική αυτή έχει στόχο να μεταφέρει κολοσσιαίους πόρους από τα Ταμεία στην εξυπηρέτηση του χρέους και των ελλειμμάτων, δηλαδή σους πιστωτές της χώρας μας. Έχει επίσης ως στόχο να ανοίξει «χώρο» στις ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες και στον ιδιωτικό τομέα υγείας.

Όσον αφορά τις ρυθμίσεις του κυβερνητικού Π.Δ. για τις εργασιακές σχέσεις, με τις φθηνότερες και ευκολότερες απολύσεις οδηγούνται στην ανεργία χιλιάδες εργαζόμενοι που βρίσκονται στη σύνταξη γιατί οι εργοδότες θα τους απολύουν για να προσλάβουν νέους φθηνότερους εργαζόμενους. Με τους μισθούς των νέων εργαζομένων να είναι στο 80% ή 85% του κατώτερου μισθού αυτοί οδηγούνται σε δουλεμπορική εργασία, ενώ υπονομεύεται η Εθνική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας.

Με την κατάργηση της δυνατότητας των συνδικάτων να προσφεύγουν μονομερώς στην Διαιτησία, εάν η εργοδοτική πλευρά δεν δέχεται το αποτέλεσμα της διαμεσολάβησης, ουσιαστικά ακυρώνεται το συνταγματικό δικαίωμά τους (άρθρο 22 του Συντάγματος) να υπογράφουν συλλογικές συμβάσεις εργασίας και χτυπιέται στην καρδιά του το εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα.
Ξεσηκωμός μέχρι τη νίκη!

Εργαζόμενοι, εργαζόμενες

Θα μας βρίσκουν συνέχεια μπροστά τους. Θα βγούμε στο δρόμο ξανά και ξανά ενάντια στην πολιτική τους που καταδικάζει εργαζόμενους, συνταξιούχους και λαϊκά στρώματα στην εξαθλίωση και χαρίζει κέρδη στους τραπεζίτες και τους βιομήχανους.

Μπορούμε να τους ανατρέψουμε με τη μαζικότητα και τη δύναμη που δείξαμε στις Πανεργατικές Απεργίες. Με απεργίες, με διαδηλώσεις, με καταλήψεις.

Απαιτούμε από τα συνδικάτα συνέχεια, διάρκεια και κλιμάκωση των απεργιακών αγώνων.

Σε κάθε εργασιακό χώρο, σε κάθε γειτονιά, σε κάθε σχολή να στήσουμε Επιτροπές Αγώνα που θα οργανώνουν τη συλλογική μας δράση και αντίσταση μέχρι να τα πάρουν όλα πίσω.
Η ανατροπή είναι εφικτή

Ο ΣΥΡΙΖΑ προτείνει και διεκδικεί ένα ισχυρό, αναβαθμισμένο και κοινωνικά αποτελεσματικό, δημόσιο και καθολικό σύστημα κοινωνικής ασφάλισης, που θα καλύπτει πλήρως όλους όσους εργάζονται ή είναι άνεργοι που αναζητούν εργασία και θα διασφαλίζει ανθρώπινες και αξιοπρεπείς συντάξεις, μαζί με σύγχρονη, πλήρη και δωρεάν ιατροφαρμακευτική και υγειονομική περίθαλψη.
Διεκδικούμε:

* Την υπεράσπιση και ενίσχυση του δημόσιου, κοινωνικού, καθολικού, αναδιανεμητικού και αλληλέγγυου χαρακτήρα του ασφαλιστικού συστήματος.

* Την απόκρουση επιβολής του συστήματος των 3 πυλώνων και των επαγγελματικών Ταμείων. Οι βασικοί πυλώνες του δημόσιου και κοινωνικού ασφαλιστικού συστήματος είναι δύο:

α) Η κύρια ασφάλιση, που καλύπτει την κύρια σύνταξη και την υγεία και χρηματοδοτείται με το σύστημα της 3μερούς χρηματοδότησης (2/9 ο ασφαλισμένος, 4/9 ο εργοδότης και 3/9 το κράτος).

β) η επικουρική ασφάλιση, που καλύπτει την επικουρική σύνταξη και χρηματοδοτείται με ίσες εισφορές εργαζόμενου και εργοδότη.

* Την κατάργηση των αντιασφαλιστικών νόμων της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ και συγκεκριμένα των ν. 1902/90, 2084/92, 3029/02 και 3655/08.

* Την κατάργηση όλων των ασφαλιστικών διακρίσεων με βάση την ηλικία ή την ημερομηνία της πρώτης ένταξης σε ασφαλιστικό ταμείο.

* Τη βελτίωση και όχι υποβάθμιση των ασφαλιστικών όρων και παροχών. Να επανέλθουν οι θετικές διακρίσεις για τις μητέρες με ανήλικα παιδιά με επέκταση και στον πατέρα όταν έχει την επιμέλεια ως μόνος γονέας του ανηλίκου. Να ισχύει για όλους τους εργαζόμενους του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα το δικαίωμα για πλήρη συνταξιοδότηση με 35 χρόνια εργασίας χωρίς όριο ηλικίας.

* Την υπεράσπιση του θεσμού των βαρέων και ανθυγιεινών επαγγελμάτων, επέκτασή του στο δημόσιο τομέα και νέα επαγγέλματα.

* Την ασφαλιστική κάλυψη του χρόνου ανεργίας, ασθένειας, λοχείας και στρατιωτικής θητείας.

* Τον υπολογισμό των υπερωριών και όλων των ημεραργιών στο χρόνο ασφάλισης και στις συντάξιμες αποδοχές.

* Τον υπολογισμό της κύριας σύνταξης στο 80% των συντάξιμων αποδοχών του τελευταίου χρόνου ασφάλισης ή του καλύτερου χρόνου της τελευταίας 10ετίας και της επικουρικής, τουλάχιστον, στο 20% του συντάξιμου μισθού. Οι αναπροσαρμογές κύριας και επικουρικής σύνταξης να γίνονται σύμφωνα με τις ετήσιες αυξήσεις των συλλογικών συμβάσεων των εν ενεργεία εργαζομένων.

* Την καθιέρωση κατώτερης σύνταξης ίσης με 20 ημερομίσθια ανειδίκευτου εργάτης και επικουρικής ίσης με 5 ημερομίσθια.

* Την τροποποίηση του καθεστώτος διαδοχικής ασφάλισης, ώστε να μην οδηγεί σε μείωση των συντάξεων.

* Την καθιέρωση βιβλιαρίου υγείας για όλους όσους κατοικούν στην Ελλάδα.

* Την περιφρούρηση των πόρων της κοινωνικής ασφάλισης με το χτύπημα της ανασφάλιστης εργασίας, της εισφοροδιαφυγής, της εισφοροαπαλλαγής και των χαριστικών ρυθμίσεων στην απόδοση των οφειλών του κράτους και της εργοδοσίας στα Ταμεία. Ασφαλή διαχείριση των αποθεματικών και της ακίνητης περιουσίας των Ταμείων. Απαγόρευση χρηματιστηριακών παιχνιδιών με τα αποθεματικά των Ταμείων. Ενίσχυση των ελεγκτικών οργάνων με προσωπικό, μέσα και πόρους καιθεσμοθέτηση του δικαιώματος των εκπροσώπων των εργαζομένων για παρέμβαση και έλεγχο στις επιχειρήσεις και τα εργοτάξια.

* Την επιστροφή των λεηλατημένων από το Κράτος και τις τράπεζες αποθεματικών των Ταμείων και θεσμοθέτηση νέων δημοσίων πόρων για το ασφαλιστικό σύστημα.

Ο ΣΥΡΙΖΑ αγωνίζεται να καταργηθούν όλες οι ελαστικές µορφές εργασίας στο δηµόσιο και τον ιδιωτικό τοµέα (η ενοικιαζόµενη εργασία, η αμοιβή με το μπλοκάκι, το καθεστώς της υπεργολαβίας, που εξαφανίζουν βασικά δικαιώµατα των εργαζοµένων).
Διεκδικούµε:

Την απόσυρση του ΠΔ για τη διάλυση των εργασιακών σχέσεων, πλήρη, σταθερή και αξιοπρεπή εργασία με μισθούς που να καλύπτουν τις πραγματικές ανάγκες για όλους και όλες.
Ενάντια σε Κυβέρνηση-ΕΕ-ΔΝΤ
Αγώνας Διαρκείας-Εξέγερση Παντού

ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

Επιστολή του Προέδρου της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας για το θέμα του προεδρικού διατάγματος για τις εργασιακές σχέσεις

Ο Πρόεδρος της Κ.Ο του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Τσίπρας, την Κυριακή 20/6/2010 έστειλε στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας κ.Κάρολο Παπούλια την παρακάτω επιστολή, για το θέμα του Προεδρικού Διατάγματος για τις εργασιακές σχέσεις:

Αθήνα, 20 Ιουνίου 2010

Εξοχότατε κύριε Πρόεδρε.

Οι δραματικές εξελίξεις στην ελληνική οικονομία και η ενεργοποίηση του μηχανισμού στήριξης, έφεραν σημαντικές ανατροπές στην οικονομική, πολιτική και κοινωνική ζωή του τόπου. Σύμφωνα, άλλωστε, και με δικές σας δηλώσεις, η κρίση δεν είναι αποκλειστικά οικονομική. Είναι κρίση ηθική και κοινωνική. Κατά την εκτίμησή μας είναι και κρίση του κοινοβουλευτισμού.

Έτσι, για παράδειγμα, το τελευταίο διάστημα τα περισσότερα νομοσχέδια δεν έχουν έρθει με τις προβλεπόμενες διαδικασίες από τον Κανονισμό της Βουλής, αλλά με την διαδικασία του κατεπείγοντος.

Ακόμη, η ψήφιση του Ν. 3845/2010 («Μέτρα για την εφαρμογή του μηχανισμού στήριξης») θα έπρεπε να πραγματοποιηθεί με ενισχυμένη πλειοψηφία από τη Βουλή και συγκεκριμένα, με την πλειοψηφία των 3/5 της Βουλής, όπως ορίζει ακριβώς το άρθρο 28 παράγραφος 2 του Συντάγματος.

Στη συνέχεια, με τροπολογία που κατατέθηκε την επόμενη ημέρα της ψήφισης του Ν.3845/2010 αφαιρέθηκε η καθοριστική αρμοδιότητα του Ελληνικού Κοινοβουλίου να επικυρώνει οποιοδήποτε μνημόνιο, συμφωνία και σύμβαση που θα υπογράφει πλέον εν λευκώ ο Υπουργός των Οικονομικών με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το Δ.Ν.Τ. και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.

Πρόσφατα ψηφίστηκε ο Ν.3846/2010 («Εγγυήσεις για την εργασιακή ασφάλεια και άλλες διατάξεις»), παρά τις σημαντικότατες ενστάσεις της Επιστημονικής Διεύθυνσης της Βουλής.

Το Μνημόνιο, εκτός της ευρείας εξουσιοδότησης που δίνει για περαιτέρω ρυθμίσεις μέσω Προεδρικών διαταγμάτων, αποτελεί τη βάση για δραστικότατους περιορισμούς ανθρώπινων δικαιωμάτων, κλονίζει τον κοινωνικό ιστό, ωθεί ευάλωτες κατηγορίες στον κοινωνικό αποκλεισμό και την περιθωριοποίηση.

Η πρόσφατη απόφαση της Εθνικής Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου- συμβουλευτικού οργάνου της Πολιτείας σε θέματα προστασίας των δικαιωμάτων του Ανθρώπου- διατύπωσε τις έντονες ανησυχίες της για την «υπαρκτή διατάραξη των κοινωνικών ισορροπιών σε βάρος των ανθρωπίνων δικαιωμάτων με πολλαπλές, αλυσιδωτές και παράλληλες επιπτώσεις στην εγγύηση απόλαυσης των κοινωνικών δικαιωμάτων μέσω της διακινδύνευσης των ατομικών δικαιωμάτων και το αντίστροφο». Ταυτόχρονα ήγειρε θέμα αντισυνταγματικότητας, αφού διακυβεύονται βασικές αρχές του Συντάγματος και τίθεται υπό αμφισβήτηση ο δικαιοκρατικός χαρακτήρας της ελληνικής Πολιτείας.

Οι τελευταίες εξελίξεις, με την παρουσίαση του σχεδίου Προεδρικού Διατάγματος για τις εργασιακές σχέσεις και η προγραμματισμένη κατάθεση σχεδίου νόμου για το ασφαλιστικό σύστημα, είναι προτάσεις που δεν κινούνται απλώς στα όρια της συνταγματικότητας, αλλά αλλοιώνουν με πρόδηλο τρόπο βασικά χαρακτηριστικά του πολιτεύματος μας. Ενδεικτικά, η ανάγνωση και μόνον του προαναφερόμενου σχεδίου Προεδρικού Διατάγματος γεννά το ερώτημα αν οι ρυθμίσεις του μπορούν να χαρακτηριστούν ως «ειδικές» σε σχέση με τον εξουσιοδοτικό νόμο, ώστε να επιτρέπεται σύμφωνα με το άρθρο 43 παρ. 2 Συντ. η υιοθέτησή τους με κανονιστική σας πράξη.

Οι περιορισμένες αρμοδιότητες του Προέδρου της Δημοκρατίας φαίνεται να δυσκολεύουν τον εκ μέρους σας έλεγχο του σεβασμού των θεμελιωδών (εθνικών και διεθνών) αρχών που θίγονται από τις κυβερνητικές πρωτοβουλίες και σε καμία περίπτωση δεν σας εισηγούμαι τη πρόκληση θεσμικής κρίσης.

Θα ήθελα όμως να επισημάνω ότι ως ρυθμιστής του πολιτεύματος έχετε τη δυνατότητα να ελέγξετε την τήρηση και να εξασφαλίσετε την εφαρμογή του Συντάγματος τουλάχιστον ως προς τις διαδικασίες που αυτό προβλέπει .

Παίρνω, λοιπόν, το θάρρος να σας προτείνω, πριν υπογράψετε το Προεδρικό Διάταγμα για τις εργασιακές σχέσεις, να αναμείνετε την έκδοση του Πρακτικού Επεξεργασίας του από το ΣτΕ.

Μάλιστα, εισηγούμαι να ζητήσετε από τον Πρόεδρο του Συμβουλίου της Επικρατείας, έστω δια του αρμόδιου υπουργού, να παραπεμφθεί το σχέδιο του διατάγματος προς επεξεργασία σε σχηματισμό της ολομέλειας κατ΄ άρθρο 15 του π.δ. 18/1989, προκειμένου να εξεταστούν τα σπουδαιότατα νομικά ζητήματα που το σχέδιο αυτό θέτει.

Είναι, εξάλλου αυτονόητο, ότι η προθεσμία που τυχόν θα ταχθεί για την επεξεργασία του προεδρικού διατάγματος θα πρέπει να ανταποκρίνεται στην βαρύτητα των ζητημάτων που το ΣτΕ οφείλει να αντιμετωπίσει και να μην οδηγεί στην καταστρατήγηση του άρθρου 95 παρ. 1 περ. δ του Συντάγματος.

Με εξαιρετική τιμή

Αλέξης Τσίπρας

21-27 ΙΟΥΝΙΟΥ 2010 ΠΑΝΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ANTIΣΤΑΣΗΣ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

ΜΕΡΕΣ ΔΡΑΣΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΑΙ ΤΑ ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ

Σε συνέντευξη τύπου που δόθηκε σήμερα στα γραφεία του ΣΥΡΙΖΑ (Βαλτετσίου 39), παρουσιάστηκε ένας σχεδιασμός για την επόμενη εβδομάδα που θα απαντά στα όλο και πιο αντιλαϊκά μέτρα της Κυβέρνησης που υλοποιεί με «οδηγό» το μνημόνιο.

Το πρόγραμμα, που περιλαμβάνει την «Πανευρωπαϊκή Εβδομάδα Αντίστασης και Αλληλεγγύης στην Ελλάδα» και τις «Μέρες Δράσης» για το ασφαλιστικό και τα εργασιακά δικαιώματα ανέπτυξε ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Νίκος Χουντής ενώ σε ερωτήσεις απάντησαν συνδικαλιστές από τον ΟΣΕ (Τάκης Τερζόγλου), την Ολυμπιακή (Ζήκος Τσάβαλος), και την εκπαίδευση (Γρ. Καλομοίρης).

Στο σκέλος της διεθνούς αλληλεγγύης, με δράσεις σε πολλές χώρες της Ε.Ε. που οργανώνονται κυρίως από ευρωβουλευτές της Αριστεράς, σχεδιάζονται διαδηλώσεις, παραστάσεις, συγκεντρώσεις κλπ. Στην Αθήνα την Παρασκευή θα γίνει κεντρική εκδήλωση στο Θησείο στις 8 μ.μ. Η εκδήλωση, στην οποία θα μιλήσει ο ευρωβουλευτής Νίκος Χουντής, θα κλείσει με συναυλία.

Στο σκέλος του προβληματισμού του ΣΥΡΙΖΑ για αντίσταση στα μέτρα της κυβέρνησης, τη Δευτέρα θα γίνει παρέμβαση για την απόλυση των συμβασιούχων στη ΕΤ και την ΕΤ-3 στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη αντίστοιχα. Οι «Μέρες δράσης» αναφέρονται στο ασφαλιστικό, το εργασιακό και τις απολύσεις και θα αναπτυχθούν σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας και εργασιακές χώρους. Μία παρέμβαση ειδικά για τον ΟΣΕ θα υλοποιηθεί στις 27 Ιουνίου.

Ακολουθεί το αναλυτικό πρόγραμμα δράσεων στην Ελλάδα και την Ευρώπη:
21-27 Ιουνίου - Πανευρωπαϊκή Εβδομάδα Αντίστασης και Αλληλεγγύης στην Ελλάδα
Δεν πληρώνουμε την κρίση τους!

Δευτέρα 21- Τετάρτη 23 Ιουνίου

* Μέρες Δράσης σε όλη την Ελλάδα για το ασφαλιστικό και τα εργασιακά μας δικαιώματα.

Παρασκευή 25 Ιουνίου, 8μμ

* Κεντρική Εκδήλωση στο Θησείο (Απέναντι από την αρχή της Ερμού, δίπλα στον σταθμό του ΗΣΑΠ)
Παρεμβαίνουν συνδικαλιστές από εργασιακούς χώρους που βρίσκονται σε κινητοποιήσεις.
Μηνύματα από ευρωβουλευτές και συνδικαλιστές από όλη την Ευρώπη
Ομιλία του Ν. Χουντή, ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ
Θα ακολουθήσει συναυλία

Κυριακή 27 Ιουνίου

* Μέρα δράσης σε όλη την Ελλάδα ενάντια στην ιδιωτικοποίηση του ΟΣΕ

Δράσεις που σχεδιάζονται από τα κόμματα GUE/NGL για την εβδομάδα πανευρωπαϊκής δράσης και αλληλεγγύης

Ιρλανδία – Νότια

Joe Higgins

Προετοιμάζεται παν-ιρλανδική διαδήλωση στο Δουβλίνο, το Σάββατο 26 Ιουνίου, ώρα 13.00 από τα γραφεία της Κεντρικής Τράπεζας στα γραφεία της Ε.Ε. και
στη συνέχεια στην τράπεζα Anglo Irish.
Τις προηγούμενες μέρες διενεργήθηκε συνέντευξη τύπου, τυπώθηκαν 15.000 προκηρύξεις και 2.000 αφίσες. Θα υπάρξει εκστρατεία διαφημίσεων και σε εφημερίδες με χρηματοδότηση από την ευρωομάδα. Την κινητοποίηση/πορεία υποστηρίζουν και συμμετέχουν:

* Το Εργατικό Κέντρο της πόλης Drogheda
* Το συνδικάτο των Εργαζομένων στα Ταχυδρομεία (ΕΛΤΑ)
* Το συνδικάτο Γραμματέων και Εργαζομένων στα Δημόσια Έργα – τμήμα της Ομοσπονδίας Δημοσίων Υπαλλήλων
* Το Σοσιαλιστικό Κόμμα
* Η κίνηση «Για το δικαίωμα στην εργασία»
* Το Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα, κ.λπ.

Ιρλανδία – Βόρεια

Το απόγευμα της 24ης Ιουνίου θα γίνει πορεία στο Μπέλφαστ και συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από τα γραφεία της ευρωπαϊκής επιτροπής. Την οργανώνουν:

* Το Συνδικάτο των Πυροσβεστών
* Το Συνδικάτο των Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης
* Το Σοσιαλιστικό Κόμμα
* Το Εργατικό Κόμμα
* Η καμπάνια «Δεν πληρώνουμε»
* η Νεολαία ενάντια στον Ρατσισμό

Γερμανία

Υπογράφουν οι ευρωβουλευτές Μπίσκι, Βιλς, Ερνστ, Σολτζ, Τσίμμερ.

Το Die Linke μοίρασε μαζικά στις διαδηλώσεις της 12ης Ιουνίου το κάλεσμα τον ευρωβουλευτών τη μία προκήρυξη σχετική με το θέμα.

Θα θέσει το θέμα σε μια συνάντηση αριστερών οργανώσεων και ομάδων στις 18 - 20 Ιούνη στο Βερολίνο. Στη διάρκεια της πανευρωπαϊκής εβδομάδας δράσης θα αναπτύξει μια έντονη καμπάνια μέσα από το ίντερνετ. Η περιφερειακή επιτροπή και η Κοινοβουλευτική Οτης της Έσσης θα συζητήσουν σε λεπτομέρεια την οργάνωση διαμαρτυρίας έξω από τα γραφεία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας στις 26 του μηνός

Βρετανία

Το παν-βρετανικό Δίκτυο Συνδικαλιστών Βάσης καλεί σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας στις 26 Ιουνίου.

Δανία

Θα οργανωθεί συγκέντρωση διαμαρτυρίας με ομιλητή τον ευρωβουλευτή Σόρεν Σοντεργκάαρτ

Πορτογαλία

Υπογράφουν οι ευρωβουλευτές Ματίας, Πόρτας, Ταβάρας, εκπρόσωποι του πορτογαλικού Αριστερού Μπλοκ

στη Λισσαβόνα το απόγευμα της 26ης Ιουνίου θα υπάρξει ανοιχτή συγκέντρωση για το θέμα. Θα μοιραστούν 200.000 προκηρύξεις για την κρίση. Στη συγκέντρωση θα είναι παρόντες η ηγεσία του κόμματος και βουλευτές.

Γαλλία

Υπογραφές ευρωβουλευτών ΛεΧιαρικ (ΓΚΚ) Μελανσώ (Μέτωπο Αριστεράς)

Παρά την υπογραφή τους ούτε το Γαλλικό Κομμουνιστικό Κόμμα, ούτε το Μέτωπο της Αριστεράς δεν έχουν δώσει ενδείξεις για το αν σχεδιάζουν να κάνουν οτιδήποτε.

Όμως εκτελεστική επιτροπή του ΝΚΑ (ΝΡΑ) έχει υιοθετήσει την πρωτοβουλία και καλεί σε διάφορες δράσεις και κεντρική διαδήλωση στη διάρκεια της εβδομάδας
Σουηδία

Υπογράφει ο ευρωβουλευτής Σβένσον

Το Αριστερό Κόμμα οργανώνει φεστιβάλ και συναυλία σε ένα από τα νησιά της χώρας - λόγω καλοκαιρινών διακοπών
Άλλοι

την πρωτοβουλία έχουν υπογράψει επίσης ευρωβουλευτές από Ολλανδία και Κύπρο, αλλά δεν έχουν ετοιμάσει οτιδήποτε.

To Γραφείο Τύπου

Εκλογή Πολιτικής Γραμματείας και Γραμματέα της ΚΠΕ του ΣΥΝ

Ολοκληρώθηκαν οι εργασίες της πρώτης Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής του ΣΥΝ μετά από το 6ο Συνέδριο του κόμματος, όπου, κατόπιν ψηφοφορίας, εκλέχθηκαν η νέα Πολιτική Γραμματεία, καθώς και ο νέος Γραμματέας της ΚΠΕ.

Γραμματέας της ΚΠΕ εκλέχθηκε ο Δημήτρης Βίτσας, με 85 ψήφους υπέρ και 40 λευκά.

Για την εκλογή της Πολιτικής Γραμματείας: ΨΗΦΙΣΑΝ 125 ΛΕΥΚΑ 2 ΑΚΥΡΑ 1

Μέλη της Πολιτικής Γραμματείας εκλέχθηκαν:

Από το ψηφοδέλτιο της Αριστερής Ενότητας (Αριστερό Ρεύμα, Κοκκινοπράσινο Δίκτυο, ανεξάρτητοι), το οποίο έλαβε 64 ψήφους, εκλεχθήκαν οι:

ΚΟΡΩΝΑΚΗΣ ΤΑΣΟΣ 53
ΒΟΥΤΣΗΣ ΝΙΚΟΣ 49
ΣΚΟΥΡΛΕΤΗΣ ΠΑΝΟΣ 49
ΜΠΑΛΤΑΣ ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ 48
ΚΑΤΣΙΝΟΠΟΥΛΟΥ ΕΙΡΗΝΗ 46
ΛΑΣΚΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ 46
ΚΑΛΑΜΑΡΑ ΕΦΗ 41
ΚΥΠΡΙΑΝΙΔΟΥ ΕΡΜΙΝΑ 37
ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ 34
ΜΗΛΙΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ 28

Από το ψηφοδέλτιο του Αριστερού Ρεύματος, το οποίο έλαβε 37 ψήφους, εκλέχθηκαν οι:

ΣΤΡΑΤΟΥΛΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ 36
ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗ ΣΟΦΗ 35
ΛΕΟΥΤΣΑΚΟΣ ΣΤΑΘΗΣ 32
ΚΑΛΥΒΗΣ ΑΛΕΚΟΣ 31
ΗΣΥΧΟΣ ΚΩΣΤΑΣ 22
ΚΑΝΤΑΡΑΣ ΤΑΣΟΣ 22

Από το Ενιαίο Ψηφοδέλτιο Μελών ΣΥΝ 2010, το οποίο έλαβε 21 ψήφους, εκλέχθηκαν οι:

ΔΟΥΡΟΥ ΡΕΝΑ 16
ΜΠΑΛΑΦΑΣ ΓΙΑΝΝΗΣ 15
ΠΟΥΛΑΚΗΣ ΚΩΣΤΑΣ 14

Ομιλία του προέδρου της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξη Τσίπρα, στην συνεδρίαση της Κ.Π.Ε. του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ, με θέμα: Εκλογή Γραμματέα ΚΠΕ και Π.Γ. - Εκτιμήσεις

Συντρόφισσες και Σύντροφοι

Αυτή είναι η πρώτη συνεδρίαση της νέας ΚΠΕ μετά από το συνέδριο. Εύχομαι σε όλες και όλους καλή δουλειά και καλή δύναμη.

συνέχεια

Η νέα Κεντρική Πολιτική Επιτροπή

Ανανεωμένη σε σημαντικό βαθμό είναι η νέα Κεντρική Πολιτική Επιτροπή, που εκλέχθηκε από το 6ο Συνέδριο του Συνασπισμού. Στην νέα ΚΠΕ εκλέχτηκαν 89 άνδρες και 34 γυναίκες (οι 7 με την εφαρμογή της ποσόστωσης). Από την επαρχία προέρχονται 27 μέλη της ΚΠΕ, ενώ 15 εκπροσώπους έχουν οι οργανώσεις της Θεσσαλονίκης και δύο αυτές του εξωτερικού. Στην νέα ΚΠΕ θα λάβουν μέρος και 7 στελέχη που προέρχονται απ' τη Νεολαία του Συνασπισμού.

Στη συνέχεια δημοσιεύονται τα αποτελέσματα με τα ονόματα των υποψηφίων, το όνομα της λίστας από την οποία εξελέγησαν τις ψήφους και τις Π.Κ. προέλευσής τους.

`Εγγεγραμμένοι`1.354

`Ψήφισαν`1.040`76,81%

`Έγκυρα`1.036`99,62%

`Άκυρα`1``0,1%

`Λευκά`3`0,29%

Εκλέγονται

Ανεξάρτητος

Παφίλης Δημήτριος (150, Εθνική & πρώην ΕΤΒΑ).

Αριστερή Ενότητα

Βίτσας Δημήτρης (474, Δυτικά), Τσακαλώτος Ευκλείδης (451, Πρέβεζα), Διώτη Ηρώ (408, Λάρισα), Καρίτζης Ανδρέας (404, Νότια), Μπαλτάς Αριστείδης (400, Πανεπιστημιακοί), Κορωνάκης Τάσος (388, Α' Αθήνας), Μηλιός Γιάννης (378, Α' Αθήνας), Κουράκης Τάσος (369, Θεσσαλονίκη), Βούτσης Νίκος (344, Βόρεια), Καλκανδής Πέτρος (343, Βόρεια), Σκουρλέτης Παναγιώτης (293, Βόρεια), Λάσκος Χρήστος (278, Θεσσαλονίκη), Μαρματάκης Κώστας (277, Χανιά), Μπασκόζος Γιάννης (263, Υγεία), Τριγάζης Παναγιώτης (258, Ανατολικά), Σβίγγου Ράνια (258, Νεολαία), Παπαδόπουλος Χριστόφορος (237, Τράπεζες), Φλαμπουράρης Αλέκος (236, Μηχανικοί), Μπουρνούς Γιάννης (229, Α' Αθήνας), Κιτσαντά Ευαγγελία (229, Άρτα), Αποστόλου Βαγγέλης (226, Εύβοια), Γολέμης Χάρης (218, Βόρεια), Κατσινοπούλου Ειρήνη (208, Αγροτικό), Φίλης Νίκος (208, Δημοσιογράφοι), Μπίστης Αλέξανδρος (208, Νότια), Υδραίος Μιχάλης (204, Α' Αθήνας), Σακελλαρίδης Γαβριήλ (203, Νεολαία), Κυπριανίδου Ερμίνα (202, Α' Αθήνας), Παπαδόπουλος Νίκος (194, Λάρισα), Παπαδάτος - Αναγνωστόπουλος Δημοσθένης (193, Νεολαία), Κυρίτσης Γιώργος (186, Δημοσιογράφοι), Ξανθός Ανδρέας (182, Ρέθυμνο), Αξελός Ρήγας (180, Ηθοποιοί), Κλάπας Μιλτιάδης (179, Πρέβεζα), Παππάς Νίκος (172, Ανατολικά), Τσέκερης Άγγελος (172, Α' Αθήνας), Παππάς Στέλιος (171, Ανατολικά), Χαρίτος Τάκης (169, Κομοτηνή), Πέρκα Πέτη (163, Θεσσαλονίκη), Καλαμαρά Έφη (161, Εκπαιδευτικοί), Κωνσταντάτος Χάρης (160, Α' Αθήνας), Κουτσοθεοδωρής Θεόδωρος (159, Δυτικά), Καρατσιουμπάνης Γιώργος (157, Νεολαία), Βελισσαρίου Σίσσυ (149, Πανεπιστημιακοί), Βαμβουρέλλη Μαρία (145, Νότια), Κωνσταντίνου Αλέξανδρος (142, Νεολαία), Χατζηγεωργίου Ελευθερία (142, Θεσσαλονίκη), Καστρινάκης Μιχάλης (138, Μαγνησία), Βωβός Παναγιώτης (137, Α' Αθήνας), Ανανδρανιστάκης Γιώργος (137, Δημοσιογράφοι), Χαραμής Παύλος (134), Χονδρός Γιώργος (133, Τρίκαλα), Καρανίκας Νίκος (133, Θεσσαλονίκη), Μπαδογιάννη Δανάη (121, Νεολαία), Σίμος Χρήστος (118, Νεολαία), Στούμπος Δημήτρης (118, Δημοσιογράφοι), Κούβελα Φωτεινή (113, Τράπεζες), Μανιού Παναγιώτα (107, Βρυξέλλες), Γεωργίου Ζωή (92, Συνδικαλιστές), Νικολιδάκη Φλώρα (91, Α' Αθήνας), Δουδούμη Λίτσα (88, Δυτικά), Κρασοπούλου Αλέκα (82, Θεσσαλονίκη).

Αριστερό Ρεύμα

Λαφαζάνης Παναγιώτης (381, Β' Αθήνας), Ήσυχος Κώστας (349, Αερομεταφορές), Χουντής Νίκος (338, Β' Αθήνας), Καλύβης Αλέκος (307, Τράπεζες), Στρατούλης Δημήτρης (296, ΟΤΕ), Πρωτονοτάριος Γιάννης (278, ΑΕΙ Αθήνας), Γαβρίλης Γιώργος (258, Πειραιάς), Ζάννας Ζήσης (255, Κατερίνη), Αμμανατίδου - Πασχαλίδου Λίτσα (252, Β' Θεσσαλονίκης), Καλομοίρης Γρηγόρης (250, Εκπαιδευτικοί), Βλαδιμήροβιτς Μαρία (246, Β' Αθήνας), Τόλιος Γιάννης (236, Δυτική Αττική), Σπανού Δέσποινα (231, Δημόσιοι), Λεωτσάκος Στάθης (224, Πειραιάς), Παπαδόγιαννη Σόφη (221, Β' Αθήνας), Κριτσωτάκης Μιχάλης (200, Ηράκλειο), Αντωνιάδης Άλκης (197, Ρέθυμνο), Πριμικήρης Βασίλης (189, Οργανώσεις Εξωτερικού), Πετράκος Θανάσης (186, Μεσσηνία), Κανταράς Τάσος (175, Α' Θεσσαλονίκης), Σιώκος Σωτήρης (170, Τράπεζες), Παυλίδης Νίκος (168, Α' Θεσσαλονίκης), Χαραλαμπίδου Δέσποινα (166, Α' Θεσσαλονίκης), Φράγκου Λία (158, Πειραιάς), Σουλτανίδου Χριστίνα (156, Α' Θεσσαλονίκης), Παπατριανταφύλλου Νίκος (156, Α' Θεσσαλονίκης), Δούκας Γιάννης (152, ΟΤΕ), Πεπές Ζώης (151, Τράπεζες), Δελημήτρος Κώστας (148, Βόλος), Αδαμόπουλος Δημήτρης (143, Υγεία), Κυριακάκης Ηλίας (129, Β' Αθήνας), Σπηλιοπούλου Μάγδα (122, Β' Αθήνας), Παπαμιχαλοπούλου Μαρία (113, Αχαΐα), Μπαδογιάννης Άκης (111, Β' Αθήνας), Ουζουνίδου Ευγενία (109, Κοζάνη), Ζαφειροπούλου Φιλαρέτη (98, Αχαΐα), Σπαρτινός Δημήτρης (96, Αχαΐα).

Ενιαίο Ψηφοδέλτιο Μελών ΣΥΝ

Μηταφίδης Τριαντάφυλλος (300, Α' Θεσσαλονίκης), Μπαλάφας Γιάννης (267, Α' Αθήνας), Δούρου Ρένα (257, Β' Αθήνας), Μανταδάκης Άγγελος (235, Α' Αθήνας), Συρμαλένιος Νίκος (221, Κυκλάδες), Πουλάκης Κώστας (205, Μαγνησία), Θεοτοκάς Νίκος (197, ΑΕΙ Αθήνας), Ρήγας Παναγιώτης (166, Εκπαιδευτικοί Αθήνας), Στάικος Χρήστος (158, Α' Αθήνας), Θεοδωρακοπούλου Νατάσα (153, Α' Αθήνας), Παναρέτου Σούλα (149, Α' Αθήνας), Σκουρολιάκος Πάνος (142, Καλλιτέχνες), Φραγκάκη Μαρίκα (133, Α' Αθήνας), Δημητριάδης Δημήτρης (106, Α' Θεσσαλονίκης), Δραγασάκης Μπάμπης (94, Ιεράπετρα), Ζαγάρας Περικλής (86, Καστοριά), Τσαούσογλου Τάσος (76, Φλώρινα), Πάλλης Γιώργος (67, Λέσβος), Καπράνας Ζήσης (66, Β' Αθήνας), Κολτσίδα Δανάη (61, Καρδίτσα), Καλφακάκου Ρία (60, ΑΕΙ Θεσσαλονίκης).

Πρωτοβουλία για την Αριστερή Ανασύνθεση

Χελάκης Γιώργος (77, ΣΠΟΡ FM), Ιωσηφίδου Ράνια (27, Κηφισιάς)

Η ρωγμή να μη γίνει ρήγμα

Πολλοί αιφνιδιαστήκαμε από την αποχώρηση των συνέδρων της Ανανεωτικής Πτέρυγας του ΣΥΝ. Από τις ευρωεκλογές μέχρι σήμερα, ο ΣΥΝ και ο ΣΥΡΙΖΑ δονούνται από πολιτικές διαφωνίες και προσωπικές διαμάχες. Έγινε αβίωτη η συμβίωση; Είναι αναπόφευκτη η απομάκρυνση; Θα επαναληφθεί ο κανόνας σύμφωνα με τον οποίο κάθε νέο ξεκίνημα σφραγίζεται από τον φανατισμό της νέας "αλήθειας";

Κατά κανόνα οι διασπάσεις υπακούουν σε πολιτικά σχέδια, τα οποία, όμως, για να δοκιμαστούν, προϋποθέτουν να συγκεντρωθεί κρίσιμη μάζα ενεργών πολιτών. Υπάρχει χώρος "για να ανασυγκροτηθεί η ανανεωτική αριστερά" έξω από τον ΣΥΝ; Υπάρχει η ανανεωτική αριστερά στην κατάψυξη της Ιστορίας; Παράγει φερεγγυότητα για ξεχωριστή προσπάθεια, σε μια περίοδο που το επίμονο αίτημα των αριστερών πολιτών είναι η ενότητα προκειμένου να αντιμετωπιστεί η πλημμυρίδα της οικονομικής κρίσης; Πόσο αβυσσαλέες είναι οι διαφορές, όταν στη Βουλή όλοι οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ καταψήφισαν το Μνημόνιο και τον μηχανισμό ΔΝΤ - Ε.Ε.;

Σε κάθε χωριστική κίνηση οι ευθύνες δεν είναι μονοσήμαντες. Οι διαφορές τέμνονται με βάση τις δημοκρατικές διαδικασίες, αρκεί να μην έχει διαρραγεί το πλαίσιο της ιδεολογικοπολιτικής εμπιστοσύνης. Είναι, άραγε, τόσο μεγάλες οι διαφορές ώστε να μη χωράνε πλέον σ' ένα κόμμα για το οποίο καθιερώθηκε στη χώρα μας ο όρος "χώρος";

Η δυναμική της απόφασης για διαφορετική πορεία, ανεξαρτήτως προθέσεων και σχεδιασμών, ανεπαισθήτως μεταλλάσσει την ιδεολογικοπολιτική ταυτότητα, προκειμένου να δημιουργηθεί νέα δικαιολογητική βάση ύπαρξης, στη βάση του "πολιτικού ρεαλισμού".

Επιμένουμε ότι όσα χωρίζουν την Ανανεωτική Πτέρυγα με τον ΣΥΝ είναι λιγότερα απ' όσα την ενώνουν. Αυτή η αίσθηση υπάρχει στη μεγάλη πλειοψηφία των μελών του ΣΥΝ, που με αυτοπεποίθηση δίνουν μάχη μακράς πνοής για τις ιδέες και τις πολιτικές θέσεις του χώρου, αναζητώντας συμπορεύσεις και κοινή δράση με δυνάμεις στον σημερινό ΣΥΡΙΖΑ και ευρύτερα. Πόσο μάλλον μέσα στον ίδιο τον ΣΥΝ! Και αυτό είναι το μήνυμα του Συνεδρίου.

Η "Αυγή" προϋπήρξε των σημερινών οργανωτικών σχημάτων της αριστεράς και συχνά, σε περιόδους κρίσης των κομμάτων της, αποτέλεσε σχήμα αναφοράς ή και ιδιόρρυθμης "ένταξης" χιλιάδων αριστερών. Σήμερα, οργανική συνιστώσα του χώρου της ανανεωτικής και ριζοσπαστικής αριστεράς, φιλοδοξεί να παραμείνει μια ανοιχτή αριστερή εφημερίδα, πρόθυμη και ικανή να διασώσει την επικοινωνία ανάμεσα σε πολίτες της αριστεράς, σε συντρόφους που συμμερίζονται ίδιες αγωνίες και αξίες. Να συμβάλει ώστε να μην μετατραπεί η ρωγμή σε ρήγμα.

Ανακοίνωση της Εφορευτικής Επιτροπής του 6ου Συνεδρίου του ΣΥΝ για την εκλογή Προέδρου του κόμματος

Για την εκλογή του Προέδρου του ΣΥΝ σε σύνολο εκλεγμένων συνέδρων 1356 -εκ των οποίων 68 δεν παρέλαβαν κάρτα συνέδρου-

Ψήφισαν 1038, από τα οποία 162 λευκά, 35 άκυρα, 785 ο Αλέξης Τσίπρας και 56 πήρε ο Γιώργος Βλαχογιώργος.

Πρόεδρος του ΣΥΝ εκλέγεται ο Αλέξης Τσίπρας.



To Γραφείο Τύπου

Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου του ΣΥΝ, με αφορμή τη σημερινή συνέντευξη του κ. Κοροβέση στον ρ/σ ΚΑΝΑΛΙ 1 του Πειραιά

Τρεις μέρες πριν από την έναρξη του Συνεδρίου του ΣΥΝ, ο κ. Κοροβέσης μας έκανε γνωστή, για ακόμα μια φορά, τη βαθιά του επιθυμία να διασπαστεί ο ΣΥΝ. Οι σύνεδροι και τα μέλη του ΣΥΝ δεν θα του κάνουν τη χάρη.

Στην προσπάθειά του αυτή, ξαναθυμήθηκε τα όσα συκοφαντικά είχε υποστηρίξει στον ίδιο σταθμό πριν από ένα χρόνο. Ξαναζεσταμένο φαγητό. Άλλωστε, ο ΣΥΝ και η Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ είχαν δώσει από τότε την πρέπουσα απάντηση.

Το τι επιδιώκει ο κ. Κοροβέσης και σε ποιο σχέδιο εντάσσεται, είναι πλέον φανερό. Αποσκοπεί στην υπονόμευση της ενότητας του ΣΥΡΙΖΑ. Ο ΣΥΝ έχει κάνει ξεκάθαρο πως δεν θα πάψει να αγωνίζεται για την ενότητα της αριστεράς, παραγνωρίζοντας τις διχαστικές και προκλητικές φωνές.

Είναι διπλά λυπηρό όταν τέτοιες φωνές προέρχονται από άτομα που με τη σημερινή τους στάση δε σέβονται ούτε την ίδια τους την ιστορία.

To Γραφείο Τύπου

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΕ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ

-Καλούμε τους πολίτες της πόλης μας να συμμετέχουν και να στηρίξουν με όλες τους τις δυνάμεις το συλλαλητήριο καταδίκης της δολοφονικής πειρατείας, που οργανώνεται από την Επιτροπή Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό Λαό, στο χώρο του Εργατικού Κέντρου, την Τρίτη 1 Ιουνίου στις 8,00μμ.

-Καλούμε τις ΑΡΧΕΣ, για τη λήψη κάθε αναγκαίας πρωτοβουλίας, για την ασφαλή επιστροφή των αγωνιστών που συμμετείχαν στην Πρωτοβουλία του «Στόλου της Ελευθερίας» και ειδικότερα του συμπολίτη μας Χάλεντ Καμπάνι.

Η Συντονιστική Επιτροπή Πρέβεζας του ΣΥΡΙΖΑ:

Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ για τη βάναυση στάση της Αστυνομίας κατά τη συγκέντρωση έξω από την Ισραηλινή πρεσβεία

Μια μεγάλη, αυθόρμητη, απολύτως ειρηνική και αυθεντικά λαϊκή συγκέντρωση έξω από την Πρεσβεία του Ισραήλ διάλυσε, με τη γνώριμη βαναυσότητά της, η Ελληνική Αστυνομία. Γεννάται έτσι το απλό ερώτημα: Αν και σήμερα συμπεριφέρθηκε έτσι, αν επέλεξε δηλαδή να κατατρομοκρατήσει, να χτυπήσει και να συλλάβει αθώους απλούς πολίτες, δεν βρισκόμαστε μπροστά σε ένα μείζον πολιτικό πρόβλημα;

Η κυβέρνηση προφανώς δεν επιθυμούσε να γίνει, όπως όλα έδειχναν ότι θα συμβεί, μια μεγάλη συγκέντρωση. Αντί να αφήσει να εκδηλωθεί η αλληλεγγύη των πολιτών υπέρ των Παλαιστινίων, έδειξε με αυτόν τον τρόπο τη δική της αλληλεγγύη υπέρ της κυβέρνησης του Ισραήλ.

To Γραφείο Τύπου

Δήλωση του Προεδρου της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ Αλ. Τσίπρα για τη δολοφονική επίθεση του Ισραήλ σε πολίτες που μετέφεραν ανθρωπιστική βοήθεια στη Γάζα

Η κυβέρνηση του Ισραήλ διέπραξε ένα διεθνές έγκλημα. Έκανε πειρατεία σε διεθνή ύδατα. Διέπραξε μελετημένες και προαποφασισμένες δολοφονίες ενάντια σε ανθρώπους που μετέφεραν ιατροφαρμακευτική βοήθεια, ενάντια στο στόλο της ελευθερίας, των αλληλέγγυων πολιτών.

Εκφράζουμε την απόλυτη και αδιαπραγμάτευτη αλληλεγγύη μας στον Παλαιστινιακό λαό και στον αγώνα του για ελευθερία και αξιοπρέπεια. Για ανεξάρτητο Παλαιστινιακό κράτος

Η διεθνής κοινότητα όφειλε να είχε παρέμβει εγκαίρως για να διασφαλιστεί η ομαλή παράδοση της ανθρωπιστικής βοήθειας.

Οφείλει τώρα να πάρει όλα τα αναγκαία μέτρα για την παραδειγματική τιμωρία του Ισραήλ.

Η κυβέρνηση του Ισραήλ πρέπει να κάτσει στο σκαμνί της διεθνούς δικαιοσύνης

Να τερματιστεί αμέσως ο αποκλεισμός της Γάζας ο οποίος καθημερινά κοστίζει ζωές αμάχων και μικρών παιδιών.

Η ελληνική κυβέρνηση δεν δικαιούται να τηρεί ίσες αποστάσεις ανάμεσα στους δολοφόνους και τους δολοφονημένους.

Της υπενθυμίζουμε ότι έγινε επίθεση σε πλοίο με ελληνική σημαία.

Η κυβέρνηση οφείλει να πάρει όλες τις αναγκαίες πρωτοβουλίες.

• Να ζητήσει την έκτακτη σύγκληση του Συμβουλίου Υπουργών Εξωτερικών της ΕΕ.

• Να ακυρώσει αμέσως τη συμφωνία στρατιωτικής συνεργασίας με το Ισραήλ.

• Να καταγγείλει τη δολοφονική επίθεση της κυβέρνησης του Ισραήλ σε όλους τους διεθνείς οργανισμούς

• Να αντιδράσει με αποφασιστικότητα. Όχι να περιορίζεται σε εκκλήσεις για ενημέρωση.

Ο ΣΥΡΙΖΑ και η Ευρωπαϊκή Αριστερά θα συμβάλλει με όλους τους τρόπους στη μέγιστη δυνατή διεθνή κινητοποίηση και έμπρακτη αλληλεγγύη στον Παλαιστινιακό λαό

To Γραφείο Τύπου

Συνέντευξη του Προέδρου της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξη Τσίπρα στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία

1/ . Κύριε πρόεδρε πρόσφατα είπατε ότι φοβάστε ξεκαθάρισμα λογαριασμών στο συνέδριο, δεν ακούγεται δυσοίωνη η προοπτική αυτή;

Από το ρόλο μου ως Προέδρου, από αντίληψη και κουλτούρα, αλλά ιδιαίτερα και λόγω της επιτακτικής ανάγκης για την ευρύτατη δυνατή ενότητα της αριστεράς λόγω της πρωτοφανούς κρίσης και της άγριας επίθεσης που δέχονται οι δυνάμεις της εργασίας και ευρύτερα η κοινωνία, θεωρώ χρέος μου να συμβάλλω, μαζί με όλα τα μέλη και τα στελέχη του κόμματός μας, στη διαμόρφωση των ευρύτερων δυνατών πλειοψηφιών που θα εγγυηθούν μια συντεταγμένη πορεία επανεκκίνησης του Συνασπισμού. Ήδη οι προσυνεδριακές συζητήσεις έχουν δώσει το πολιτικό πεδίο της βάσης για τη διαμόρφωση των ευρύτερων συνθέσεων, καθώς ο κορμός των προτεινόμενων θέσεων από την ΚΠΕ τυγχάνει ευρείας υποστήριξης. Η πρόκληση, το διακύβευμα, είναι η ενότητα, είναι η συνύπαρξη, είναι οι προωθητικές συνθέσεις, είναι η κουλτούρα του πολιτικού πολιτισμού και της κοινής διαμόρφωσης και του σεβασμού των κανόνων λειτουργίας που θα προσδώσουν μια νέα αξιοπιστία στο εγχείρημά μας μέσα στην κοινωνία. Το συνέδριό μας θα είναι τομή και αφετηρία για μια αριστερά της ελπίδας, της αλληλεγγύης, των κοινωνικών αγώνων και της εναλλακτικής προοπτικής μέσα στις άγριες συνθήκες εκμετάλλευσης που βιώνει η κοινωνία μας.

2/. Από την άλλη οι σχέσεις των εταίρων του ΣΥΡΙΖΑ δεν διακρίνονται για την ενότητα και την αλληλεγγύη, ,ο Α. Αλαβάνος επιμένει να τραβήξει το δρόμο ενός νέου ΕΑΜ ή μιας νέας ΕΔΑ, έχει μέλλον το σχήμα;

Έχουμε τις δικές μας σοβαρές ευθύνες για τη σημερινή εικόνα που αδικεί τον πολιτικό και ακυρώνει τον κοινωνικό ΣΥΡΙΖΑ, των εκατοντάδων χιλιάδων πολιτών που επανειλημμένα μας εμπιστεύτηκαν. Ως η μεγαλύτερη δύναμη αυτής της συμμαχίας, επιτρέψαμε φαινόμενα άγονων ανταγωνισμών και δεν προσπαθήσαμε όσο έπρεπε για την εξάπλωση και τη δυναμική του κοινωνικού ΣΥΡΙΖΑ, όχι μόνο των μελών των συνιστωσών αλλά και των χιλιάδων ανένταχτων αριστερών, της σημερινής νεολαίας που δεν έλκει την καταγωγή της από τις παραδοσιακές πτέρυγες του κομμουνιστικού κινήματος. Ο ΣΥΡΙΖΑ ως ανοιχτό και ανεκτικό, ως αριστερό συμμαχικό μόρφωμα που θα εμπνέει και θα οργανώνει δυνάμεις από τη σοσιαλιστική αριστερά ως τη ριζοσπαστική οικολογία, μπορεί να υπάρξει μόνο στα πλαίσια ενός ενιαίου κοινά αποδεκτού πολιτικού σχεδίου. Δεν θα δεχτούμε να ακυρωθεί αυτό το εγχείρημα από την διαμόρφωση και ταυτόχρονη δημόσια εκφώνηση ριζικά διαφορετικών πολιτικών σχεδίων που μερικές φορές φτάνουν σε αριστερές παραδοξότητες και γραφικότητες, όπως για παράδειγμα η πρόταση για αποχώρηση του ΣΥΡΙΖΑ από τη Βουλή ή για την αναδιαμόρφωση της σημερινής αριστεράς ως νέου ΕΑΜ, απέναντι σε δυνάμεις κατοχής που μας περιτριγυρίζουν και σε δοτούς δοσίλογους κυβερνήτες.

3/. Τι θα θεωρήσετε προσωπική ήττα στο συνέδριο; Αισθάνεσθε έτοιμος, αν χρειαστεί, να συγκρουστείτε με κατεστημένες αντιλήψεις;

Το θέμα δεν είναι αν θα κερδίσει ή θα ηττηθεί ο Τσίπρας. Το ζητούμενο είναι αν το συλλογικό μας υποκείμενο, ο Συνασπισμός, θα κερδίσει το στοίχημα με την ιστορία, για μια νέα αρχή, που θα στηρίζεται στη χειραφέτηση των μελών του από κατεστημένες λειτουργίες και αντιλήψεις. Το ζητούμενο είναι η πολιτική μας επάρκεια να εμπνεύσουμε τους αγώνες της κοινωνίας, να πείσουμε την κοινωνία ότι δεν είμαστε μέρος του προβλήματος και του χρεωκοπημένου πολιτικού συστήματος διακυβέρνησης, ότι είμαστε αποφασισμένοι να διορθώσουμε την πορεία μας και να προβάλουμε τις εναλλακτικές μας προτάσεις και να σφυρηλατήσουμε μια νέα ενότητα στις γραμμές μας που θα αποκαταστήσει το πλήγμα στην πολιτική φερεγγυότητα και αξιοπιστία που έχει δεχθεί ο χώρος μας τον τελευταίο χρόνο. Άλλωστε αυτή ήταν και η εντολή που μας έδωσε, ίσως ως τελευταία ευκαιρία, το εκλογικό σώμα της αριστεράς πριν από μερικούς μήνες.

4/. Κύριε πρόεδρε η αριστερά δεν εισπράττει έστω δημοσκοπικά από την κρίση, έχει πρόταση διεξόδου ή απλώς «συμπαρίσταται»;

Θα αντισταθούμε στην απίστευτη και πρωτοφανή συγχορδία, που με επίκεντρο την κυβέρνηση και σταθερούς βραχίονες μεγάλη μερίδα των ΜΜΕ, τη συναίνεση των κομμάτων της δεξιάς αντιπολίτευσης και επιφανών παραγόντων του επιχειρηματικού κόσμου, προσπαθεί να επιτεθεί ως ιδιότυπος μηχανισμός μιας τρόικας ελληνικής έμπνευσης πάνω στην κοινωνία, απέναντι στην αριστερά, ενάντια στους αγώνες και κατά των όποιων δημοκρατικών κατακτήσεων της μεταπολιτευτικής περιόδου. Ας το πάρουν απόφαση η νέα μεταπολίτευση δεν θα είναι δικιά τους. Στη συνείδηση του κόσμου διαμορφώνονται οι προϋποθέσεις για να μετατραπεί η οργή σε μια προοδευτική πολιτική και κοινωνική μετατόπιση που θα αλλάξει άρδην το πολιτικό σκηνικό. Η διαδικασία αυτή είναι ένα ανοιχτό στοίχημα για την αριστερά που μπορεί να βρεθεί στο κέντρο αυτών των διεργασιών στην Ελλάδα αλλά και στην Ευρώπη, τουλάχιστον στην Ευρώπη του Νότου.

6/. Όμως η απαξίωση των πολιτών διαπερνά πλέον οριζόντια τα κόμματα, αρκεί το ηθικό πλεονέκτημα της Αριστεράς για να μην μπει και αυτή στο «κάδρο»;

Το κάδρο του δοκιμαζόμενου και χρεωκοπημένου πολιτικού σκηνικού διακυβέρνησης του δικομματισμού έχει ρηγματωθεί καθώς μέρα με την ημέρα αποκτά και καινούργιες χαρακιές. Αυτές της ΖΗΜΕΝΣ, των ομολόγων, του Βατοπεδίου, της ανάληψης και διαχείρισης των ολυμπιακών αγώνων, των εξοπλιστικών προγραμμάτων, της ασυλίας της εκκλησιαστικής περιουσίας. Το φόντο αυτού του κάδρου της ιδιότυπης τρικομματικής συναίνεσης είναι γκρίζο, είναι το μνημόνιο με τις νεοφιλελεύθερες ελίτ της ΕΕ και του ΔΝΤ, είναι η νέα βαρβαρότητα που κρύβει το σύνθημα «όλοι φταίμε, όλοι να πληρώσουν», είναι το ιδεολόγημα του νέου πατριωτισμού που επιχειρεί να θέσει, στον ακολουθούμενο μονόδρομο, στο περιθώριο τους εργαζόμενους, τους νέους, τους άνεργους, τις γυναίκες, τους μετανάστες. Σ΄ αυτό το κάδρο δεν έχει καμιά θέση η αριστερά και δεν πρόκειται, στο όνομα της συναίνεσης απέναντι στη κρίση, να κάνουμε πως μπαίνουμε. Ούτε καν για μια αναμνηστική φωτογραφία στο προεδρικό μέγαρο.

7/. Πολλοί μιλούν για το τέλος της μεταπολίτευσης, βλέπετε να δημιουργούνται νέα σχήματα και σε αυτό το τοπίο, πως μπορεί να «παίξει» η Αριστερά;

Το ζήτημα δεν είναι να μιλάμε στατικά για τις υπάρχουσες πολιτικές δυνάμεις, αλλά να βλέπουμε τη διαμόρφωση του νέου πολιτικού συσχετισμού ως ένα πεδίο μιας πρώτης πολιτικής και αγωνιστικής παρουσίας και παρέμβασης των νέων ανθρώπων και όλων όσων μέχρι τώρα βολεύονταν στη λογική του καναπέ και στην ευκολία της δικομματικής ψήφου ανά τετραετία. Όπως μιλάμε με όρους επανίδρυσης για την Ευρωπαϊκή Ένωση που θα είναι ανοιχτή στους λαούς και την προοπτική του σοσιαλισμού, όπως μιλάμε για ουσιαστικές ανασυνθετικές διαδικασίες στον ευρύτερο χώρο της νέας ριζοσπαστικής αριστεράς, έτσι πρέπει να μιλάμε με όρους δυναμικής για την αναδιαμόρφωση του πολιτικού τοπίου, για τη δημιουργία μιας νέας κοινωνικής πλειοψηφίας που θα εκφραστεί και πολιτικά. Η συνάντηση της κοινωνικής αριστεράς με το κοινωνικό ΠΑΣΟΚ, σε συνθήκες κοινωνικών αγώνων, μπορεί να απελευθερώσει απίστευτη ενέργεια. Ο δικός μας ρόλος θα πρέπει να είναι αυτός του καταλύτη σε μια χημική αντίδραση.

8/. Η κυβέρνηση επιμένει στην εφαρμογή των μέτρων της «τρόικα», ο πρωθυπουργός ταξιδεύει…

Δεν ξέρω αν ταξιδεύει και που πάει, αυτό που ξέρω είναι ότι ασχολείται κυρίως με την επικοινωνία και δευτερευόντως με τη πολιτική. Αυτό που τον ενδιαφέρει είναι πως θα ξεγελάσει τη κοινωνία για τα μέτρα και όχι πως θα αναζητήσει εναλλακτικές. Άλλωστε η πολιτική εμπεριέχει και την έννοια της διαπραγμάτευσης, που έδειξε ότι δεν τη γνωρίζει καν. Ο πρωθυπουργός και η κυβέρνησή του, στάθηκαν ανίκανοι να διαπραγματευτούν προς όφελος των συμφερόντων του ελληνικού λαού. Είναι προφανές ότι η χώρα χρειάζεται μια προοδευτική κυβέρνηση που να είναι αποφασισμένη να τηρήσει τη λαϊκή εντολή. Να είναι αποφασισμένη να επαναδιαπραγματευτεί στο ευρωπαϊκό πλαίσιο, άλλον μηχανισμό στήριξης, χωρίς κοινωνική κατεδάφιση, χωρίς μείωση μισθών και συντάξεων. Να είναι αποφασισμένη να υλοποιήσει ένα μίνιμουμ πρόγραμμα εξόδου από τη κρίση, με ασπίδα προστασίας για τα αδύναμα στρώματα. Αυτό η σημερινή κυβέρνηση δεν μπορεί να το κάνει. Είναι αναγκαίο να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις μιας νέας αριστερής πλειοψηφίας που θα θέλει και θα μπορεί.

9/. Η Γερμανία επιθυμεί να παίξει ηγετικό ρόλο στην Ευρώπη, εκτιμάτε ότι η ευρωζώνη μπορεί να παραμείνει με τη σημερινή της μορφή ή κάποιες χώρες θα οδηγηθούν στην έξοδο;

Αυτή τη στιγμή στην Ευρωπαϊκή Ένωση έχουν ανοίξει αντιθέσεις με τρόπο που πριν την παγκόσμια οικονομική κρίση θα ήταν αδιανόητος. Η ίδια η αρχιτεκτονική της ΟΝΕ, όμως, ευνόησε και όξυνε την κρίση μέσα στο γενικότερο διεθνές περιβάλλον. Το ίδιο το σύμφωνο σταθερότητας, που από χρόνια έχουμε ζητήσει να καταργηθεί, εμείς και όλα τα κόμματα που συμμετέχουν στο Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς. Είναι πολύ πιθανόν σήμερα να εξυφαίνονται σχέδια για μια Ευρώπη πολλών ταχυτήτων. Αλλά στον βαθμό που δεν έχουν άλλο στόχο πέρα από το να διασφαλίσουν την κερδοφορία του κεφαλαίου, δεν πρόκειται να οδηγήσουν πουθενά. Απλώς θα βαθαίνουν τα σημερινά αδιέξοδα. Γι αυτό θεωρούμε ότι σήμερα το μέλλον της Ευρώπης είναι στα χέρια των λαών της. Η έξοδος από την σημερινή κρίση, θα έρθει μέσα από τους σημερινούς αγώνες για δικαιοσύνη και αλληλεγγύη, τους αγώνες για μια δημοκρατική κοινωνική Ευρώπη.

10/. Ο ευρωπαϊκός νότος βρίσκεται στο επίκεντρο της κρίσης, θα μπορούσαν οι χώρες του να δώσουν το έναυσμα για μια διαφορετική Ευρώπη;

Οι αγώνες των λαών του Ευρωπαϊκού Νότου, μπορούν να δώσουν αυτό το έναυσμα. Όπως οι δικοί μας αγώνες, η τεράστια κινητοποίηση της 5ης του Μάη, ο περσινός Δεκέμβρης, το φοιτητικό ξέσπασμα του 2007 δώσανε έμπνευση και κουράγιο στους ευρωπαϊκούς λαούς. Σήμερα η καρδιά μας χτυπάει κοντά και μαζί με τις εκατοντάδες χιλιάδες των πολιτών που αντιστέκονται στους δρόμους αρκετών ευρωπαϊκών μεγαλουπόλεων. Το μήνυμα της αντίστασης θα το δίνουμε καθημερινά. Θα τους υποχρεώσουμε να μας ακούσουν, θα τους υποχρεώσουμε να ηττηθούν, αυτοί ως πολιτικό προσωπικό και οι περίφημοι νόμοι της αγοράς όπως και οι διεθνείς παράγοντες και οι εταιρείες πιστοποιήσεων που θέλουν να μετακυλήσουν τη δική τους κρίση στους εργαζόμενους.

To Γραφείο Τύπου

Γιάννης Δραγασάκης: Ζητούμενο η "διπλή σεισάχθεια"

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟΝ ΓΙΩΡΓΟ ΑΝΑΝΔΡΑΝΙΣΤΑΚΗ

Διεθνώς η κρίση του χρέους επιβάλλει διεθνή απάντηση



Στην αντισύνοδο της αριστεράς στη Μαδρίτη στις 14 Μαΐου, κόμματα και κινήματα και της Λατινικής Αμερικής ανέπτυξαν τις εμπειρίες τους και την "πολιτική τεχνογνωσία" για την αναδιαπραγμάτευση του δημόσιου χρέους. Ο Γιάννης Δραγασάκης και η Μαρίκα Φραγκάκη, που συμμετείχαν στη συνάντηση, μεταφέρουν τους προβληματισμούς.


* Είχατε πάει πρόσφατα σε σεμινάριο στη Μαδρίτη, όπου συζητήθηκε το ζήτημα του χρέους. Πώς ακριβώς το βλέπετε αυτό το ζήτημα και πώς γίνεται η διαπραγμάτευση πρακτικά;

Κατ’ αρχήν να σας πω ότι στη Μαδρίτη είχαμε την ευκαιρία να συμμετάσχουμε σε συζητήσεις που οργανώθηκαν από την ισπανική αριστερά, το Attac, το Transform και άλλες οργανώσεις. Υπήρχε έντονη συμμετοχή από τη Λατινική Αμερική, οικονομολόγων, εκπροσώπων κοινωνικών κινημάτων, ακόμη και κυβερνητικών παραγόντων. Αυτό επέτρεψε να ανταλλάξουμε απόψεις και σε τεχνικά ζητήματα.

Το πολιτικό πάντως συμπέρασμα είναι ότι μια προοδευτική απάντηση στην κρίση του χρέους πρέπει να συνδυάζεται με μια πολιτική εσωτερικής αναδιανομής, μείωσης των εξοπλισμών και επαναπροσδιορισμού του περιεχομένου και του τρόπου ανάπτυξης.

Τελικά εκείνο που έχει σημασία είναι το αποτέλεσμα της όποιας ρύθμισης του χρέους, ανεξάρτητα από τη συγκεκριμένη μορφή ή διαδικασία με την οποία αυτή θα γίνει, να οδηγεί σε μια διπλή σεισάχθεια: η «ελάφρυνση της χώρας» από το βάρος της υπερχρέωσης να εκφραστεί σε μια πολιτική απελευθέρωσης του κόσμου της εργασίας, των ανέργων και των φτωχών από τα δεσμά της ανεργίας, από τα βάρη της ανισοκατανομής, τις αλυσίδες της φτώχειας, την απειλή του κοινωνικού αποκλεισμού. Σ’ αυτό το έδαφος χαράσσονται οι διαχωριστικές γραμμές και όχι στις τεχνικές ή στις διαδικασίες που θα ακολουθηθούν.


Διεθνές πρόβλημα - διεθνής λύση



* Ποιες είναι οι απόψεις που συζητούνται ως προς τις εθνικές και τις διεθνείς διαστάσεις του θέματος;

Σε όποιο πεδίο, εθνικό ή διεθνές, κι αν μιλήσουμε, οι συσχετισμοί δύναμης είναι βασικός παράγοντας. Προφανώς η ρύθμιση σε ευρύτερα διεθνή πλαίσια αποτελεί την πρώτη επιλογή. Και είναι σημαντικό ότι αρχίζει να συνειδητοποιείται ο διεθνής χαρακτήρας της κρίσης του χρέους και της ανάγκης για μια διεθνή ρύθμιση. Αξίζει να επισημάνουμε ότι το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο στις 25.3.2010, με ψήφισμά του διαπιστώνει ότι «η αύξηση του χρέους στις αναπτυσσόμενες χώρες μπορεί να οδηγήσει σε μια νέα κρίση του χρέους». Στη βάση των διαπιστώσεων αυτών, το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο προτείνει τη θέσπιση δικαιοστασίου (μορατόριουμ) ή διαγραφής του χρέους για τις φτωχότερες χώρες, ώστε να τους δοθεί η δυνατότητα να εφαρμοστεί αντικυκλική πολιτική προκειμένου να αμβλύνουν τις δριμείες συνέπειες της κρίσης.

Ποιος θα το περίμενε όμως! Οι διαπιστώσεις αυτές ισχύουν και για τις περισσότερες ανεπτυγμένες χώρες. Κατά τη γνώμη μου δεν αποκλείεται καθόλου η δυναμική του χρέους να καταστήσει αναπόφευκτη μια γενικευμένη απομείωση του χρέους και στον ανεπτυγμένο κόσμο. Θα γίνει αυτό μέσω μιας πληθωριστικής ανάπτυξης; Ή θα πάρει τη μορφή της απορρόφησης και της ακύρωσης μέρους του χρέους από τις κεντρικές τράπεζες; Επειδή ο πρώτος δρόμος εμπεριέχει τον κίνδυνο συναλλαγματικών πολέμων που ίσως γίνουν ανεξέλεγκτοι, δεν αποκλείεται να προκριθεί ο δεύτερος.

Ό,τι κι αν γίνει, πάντως, αυτό είναι ένα πεδίο στο οποίο μπορεί και πρέπει να υπάρξει μια μεγάλη συνάντηση των δυνάμεων της Ευρωπαϊκής Αριστεράς, των συνδικάτων, των κοινωνικών κινημάτων για μια συνολική και δίκαιη λύση στην εντεινόμενη κρίση του χρέους στην Ευρώπη και διεθνώς. Κατά τη γνώμη μου και ο δικός μας αγώνας πρέπει να έχει έναν ορίζοντα ευρύ, ευρωπαϊκό και διεθνή, κατατείνει και να διεκδικεί μια λύση όχι μόνο στο ελληνικό χρέος, αλλά και στο γενικότερο πρόβλημα.

Αυτή η προοπτική φυσικά δεν καθιστά περιττή, αλλά αντίθετα επιβάλλει την ανάπτυξη των συναφών διεκδικήσεων και σε εθνικά πλαίσια. Το ένα θα βοηθά το άλλο.



Δημόσιος πυλώνας τραπεζών

* Σχετικά τώρα με τα πιο διαχειριστικά ζητήματα. Τι δείχνει η εμπειρία των άλλων χωρών;

Ότι δεν υπάρχουν απόλυτα αδιέξοδα, αλλά ούτε μαγικές λύσεις. Υπάρχουν περιπτώσεις διαπραγμάτευσης χρεών που είχαν θετικά αποτελέσματα και άλλες που οδήγησαν πιο βαθιά στην παγίδα του χρέους. Ένα πρώτο θέμα είναι ποιος κάνει τη διαπραγμάτευση. Αν έχει τη βούληση και την ικανότητα να διασφαλίσει ένα αποτέλεσμα υπέρ των λαϊκών τάξεων.

Το δεύτερο είναι η καλή προετοιμασία σε οικονομικό, πολιτικό, διπλωματικό, ακόμη και σε νομικό και τεχνικό επίπεδο. Η χώρα που επιχειρεί μια διαπραγμάτευση χρέους δεν θα πρέπει να είναι με την «πλάτη στον τοίχο».

Θα πρέπει να έχει επιτύχει κάποια σχετική σταθεροποίηση της οικονομίας και να έχει μειώσει τις άμεσες δανειακές της ανάγκες. Αν περιμένεις να πληρώσεις τις συντάξεις και τους μισθούς με εξωτερικά δάνεια, τι διαπραγμάτευση να κάνεις;



* Με ποιον τρόπο θα μπορούσε να γίνει αυτό; Πώς θα μπορούσε, ας πούμε, η ελληνική κυβέρνηση να έχει μειώσει τις άμεσες δανειακές ανάγκες;

Όλα όσα έχουμε προτείνει έως τώρα ως ΣΥΡΙΖΑ και ως ΣΥΝ, και πριν από τις εκλογές και μετά, για πάγωμα των εξοπλισμών, για καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, για ριζική αναδιανομή, για εσωτερικό δανεισμό, για μέτρα ανάσχεσης της ύφεσης και αύξησης της απασχόλησης, όλα αυτά απαντούσαν σ’ αυτή την ανάγκη.

Σημαντικός επίσης είναι ο δημόσιος έλεγχος του χρηματοπιστωτικού συστήματος, πράγμα που προτείναμε ήδη από τον Οκτώβριο του 2008. Με τη συγκεκριμένη πρόταση προτείναμε να δημιουργηθεί άμεσα ένας δημόσιος πυλώνας και να κρατικοποιείται κάθε τράπεζα που θα έχανε την κεφαλαιακή της επάρκεια.

Όλα αυτά παραμένουν εξαιρετικά επίκαιρα και ακόμη περισσότερο σήμερα.



Ελληνικά ευρωομόλογα “εξωτερικής” χρήσης

* Για τον εσωτερικό δανεισμό, πάντως, ενώ αρχικά η κυβέρνηση έδειχνε να τον υιοθετεί, τελικά δεν έκανε τίποτε.

Πράγματι. Η κυβέρνηση παραδόθηκε. Δεν είχε και δεν πίστεψε ότι μπορούσε να έχει «κόκκινες γραμμές». Είναι γεγονός ότι οι δυνατότητες για εσωτερικό δανεισμό εξαρτώνται από την εσωτερική αποταμίευση. Άρα η σημαντική αύξηση του εσωτερικού δανεισμού είναι ένας μάλλον μεσοπρόθεσμος στόχος.

Όμως και οι όποιες δυνατότητες υπήρχαν δεν αξιοποιήθηκαν διότι αντιδρούσαν οι τράπεζες. Αυτό όμως που συζητείται διεθνώς και μπορεί να γίνει άμεσα είναι η έκδοση έντοκων ομολόγων σε ευρώ ειδικής “εσωτερικής” χρήσης. Με τα ομόλογα αυτά το κράτος μπορεί να πληρώσει δαπάνες του, π.χ. προμηθευτές του. Οι τελευταίοι μπορούν είτε να διακρατούν τα ομόλογα αυτά ως αποταμίευση ή επένδυση είτε να πληρώνουν μ’ αυτά τους φόρους τους στο κράτος, τις εισφορές τους στο ΙΚΑ ή σε άλλους δημόσιους οργανισμούς. Βαθμιαία ο κύκλος αυτών των συναλλαγών μπορεί να διευρύνεται.

Με τον τρόπο αυτό η ύφεση θα είναι μικρότερη, άρα και τα έσοδα του κράτους υψηλότερα. Το σημαντικό όμως είναι ότι έτσι μειώνεται η εξάρτηση από τις διεθνείς αγορές και διαμορφώνεται ένα μέσο πληρωμής που μπορεί να αποδειχθεί πολύτιμο αν τα πράγματα χειροτερέψουν. Αν πάλι η κρίση αμβλυνθεί και το κράτος ανακτήσει την πιστοληπτική του ικανότητα στις διεθνείς αγορές, τα ομόλογα αυτά είτε εντάσσονται στην αγορά ομολόγων είτε αποσύρονται από την κυκλοφορία αν οι δυνατότητες των δημόσιων οικονομικών το επιτρέπουν.

Αλλά, όπως είπα, το κεφάλαιο της διαχείρισης μιας κρίσης χρέους έχει τη δική του ξεχωριστή σημασία. Ας περιοριστούμε λοιπόν στις βασικές συντεταγμένες και στις διαπιστώσεις ότι υπάρχουν λύσεις, υπάρχουν δυνατότητες και εμπειρίες που μπορούν να αξιοποιηθούν από μια κυβέρνηση που, σε αντίθεση με τη σημερινή, πιστεύει στις «κόκκινες γραμμές».



Διπλή Σεισάχθεια

* Υπάρχει κίνδυνος να γίνει μερική παραγραφή του χρέους κι αυτό να το καρπωθεί μόνο ένα μέρος της ελληνικής κοινωνίας;

Ακριβώς. Ενώ το υπόλοιπο θα συνεχίσει να πληρώνει τα βάρη. Επομένως σχηματικά θα έλεγα ότι πρέπει να σκεφτούμε με όρους διπλής σεισάχθειας, όπως ήδη είπαμε. Δηλαδή μια μείωση βαρών και σε ό,τι αφορά στις διεθνείς δανειακές υποχρεώσεις σε συνδυασμό με μια ελάφρυνση για τα οικονομικά αδύναμα στρώματα της κοινωνίας, με αναδιανομή από τους έχοντες και κατέχοντες. Πρέπει να απελευθερώσουμε κοινωνικές δυνάμεις, πρέπει ο άνεργος να βρει δουλειά και ο φτωχός να μπορεί να ικανοποιήσει τις βασικές ανάγκες του.



* Άρα μπορούμε να καταλήξουμε σε ένα γενικότερο συμπέρασμα ότι το θέμα τελικά είναι πολιτικό. Δεν είναι τόσο η μορφή ή η διαδικασία αλλά το αποτέλεσμα;

Με αυτή την έννοια ναι. θα πρόσθετα και κάτι άλλο. Δεν είναι a priori αριστερή κάθε πολιτική που αναφέρεται στη ρύθμιση, την αναδιάρθρωση του χρέους ή ακόμη και στη στάση πληρωμών. Το σωστό ερώτημα τελικά είναι: Υπό ποιες προϋποθέσεις μια ρύθμιση του χρέους μπορεί να αυξήσει τους βαθμούς ελευθερίας στην άσκηση μιας κοινωνικά δίκαιης πολιτικής και να έχει θετικό αποτέλεσμα με όρους δημόσιου συμφέροντος και αναγκών των λαϊκών τάξεων;



- Η ύπαρξη μιας κυβέρνησης με ισχυρή πολιτική βούληση και ευρεία κοινωνική βάση.

- Η εξασφάλιση των αναγκαίων συσχετισμών, συνεργασιών και συμμαχιών σε εσωτερικό και διεθνές επίπεδο.

- Ο συνδυασμός της όποιας ρύθμισης του εξωτερικού χρέους με μια αναδιανομή στο εσωτερικό.

- Η ένταξη και των δύο αυτών σε ένα σχέδιο παραγωγικής ανασυγκρότησης, απασχόλησης και ανάπτυξης.

- Η πληρέστερη δυνατή πολιτική, τεχνική, νομική και διπλωματική προετοιμασία είναι μεταξύ των προϋποθέσεων αυτών.



Το χρέος γίνεται πιο “πολιτικό”

* Πώς πρέπει να ερμηνευτούν οι κινήσεις και οι απόψεις της κ. Μέρκελ για το μέλλον του ευρώ και της Ε.Ε.;

Σε ό,τι αφορά τις δηλώσεις της κ. Μέρκελ, το θέμα δεν είναι αν, αλλά από ποιον κινδυνεύει το ευρώ. Σίγουρα όχι από την Ελλάδα. Κινδυνεύει από τη συντηρητική και νεοφιλελεύθερη αρχιτεκτονική του και από την απουσία κοινής πολιτικής απέναντι στην κρίση, πράγμα για το οποίο η ίδια η κ. Μέρκελ έχει ιδιαίτερες ευθύνες. Σε ό,τι αφορά τον «μηχανισμό», αυτός κατά κύριο λόγο πράγματι εξυπηρετεί τις τράπεζες και τους προμηθευτές του ελληνικού κράτους, όπως είναι οι πολεμικές βιομηχανίες της Γαλλίας και της Γερμανίας.

Πρώτον, γιατί με τα δάνεια που θα δοθούν θα εξοφληθούν ληξιπρόθεσμες οφειλές ή ομόλογα που είναι στην κατοχή τους. Δεύτερον, διότι οι ξένες τράπεζες που έχουν ελληνικά ομόλογα μπορούν πλέον όχι απλώς να τα καταθέσουν προσωρινά ως ενέχυρο στην κεντρική τράπεζα, αλλά και να τα ανταλλάξουν με ποιοτικά ομόλογα, π.χ. γερμανικά. Με τον τρόπο αυτόν επέρχεται και μια αναδιάρθρωση του χρέους σε ό,τι αφορά τους κατόχους του. Το χρέος γίνεται πιο πολιτικό. Διότι στο μέλλον οι κάτοχοι του ελληνικού χρέους δεν θα είναι οι τράπεζες ή οι ιδιώτες, αλλά κυρίως οι συλλογικοί και θεσμικοί τους εκπρόσωποι, τα κράτη και η ΕΚΤ.

Αυτή ήταν και η βαθύτερη στρατηγική στόχευση του «μηχανισμού». Να μεταφέρει τον κίνδυνο και τις ενδεχόμενες ζημιές από τις τράπεζες στην ΕΚΤ και τα κράτη. Τα παραπάνω βέβαια δείχνουν ότι υπήρχαν εξαρχής περιθώρια διαπραγμάτευσης, που η ελληνική κυβέρνηση δεν αξιοποίησε. Διότι, αν από την αρχή η ΕΚΤ είτε δάνειζε κατευθείαν το ελληνικό κράτος είτε αγόραζε ελληνικά ομόλογα από τις δευτερογενείς αγορές, δεν θα είχαμε φτάσει, ως εδώ. Τέλος, σε ό,τι αφορά τους πλούσιους Έλληνες, ασφαλώς, όσο δεν εφαρμόζεται μια πολιτική αναδιανομής, αυτοί βγαίνουν κερδισμένοι από την κρίση.



* Για να καταλάβω, όταν θα τελειώσει το τριετές πρόγραμμα, πλέον το ελληνικό χρέος σε μεγάλο βαθμό θα έχει περάσει στην ΕΚΤ και στα κράτη της Ευρωζώνης και θα γίνει ένας νέος γύρος διαπραγμάτευσης;

Ασφαλώς. Μόνο που εξελίξεις θα υπάρξουν, κατά τη γνώμη μου, πολύ ενωρίτερα. Ακριβώς γι' αυτό πρέπει να προετοιμαστούμε και να σκεφτόμαστε από τώρα πώς θα συγκροτήσουμε συνεργασίες και συμμαχίες μέσα στους ευρωπαϊκούς λαούς. Και πρέπει να πω ότι η Ευρωπαϊκή Αριστερά κάνει μια αξιόλογη προσπάθεια για να συνειδητοποιηθεί ότι το πρόβλημα της Ελλάδας είναι και πρόβλημα της Ευρώπης.



*Η συνέντευξη μεταδόθηκε από τον ραδιοφωνικό σταθμό “Στο κόκκινο 105,5 FM”

Συνέντευξη του Προέδρου της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξη Τσίπρα στην «ΑΥΓΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ»

1. Πως σχολιάζετε τον αποκλεισμό του Φώτη Κουβέλη από το επικείμενο συνέδριο του ΣΥΝ

Αυτό το εξαιρετικά δυσάρεστο συμβάν και η μετέπειτα δημοσιότητα που υπήρξε ανέδειξε μια σειρά από υπαρκτά προβλήματα τα οποία οφείλει το συνέδριό μας να επιλύσει. Το κόμμα μας στα είκοσι χρόνια ζωής του έχει αφήσει ένα μοναδικό αποτύπωμα στη πολιτική ζωή του τόπου. Μιαν άλλη κουλτούρα πολιτικής λειτουργίας και παραγωγής πολιτικής, με σεβασμό στη διαφορετική άποψη όσο και στα πρόσωπα που την εκφράζουν. Με εξέπληξε, λοιπόν, όχι η μη εκλογή του Φώτη αλλά η μεθόδευσή της, στην συγκεκριμένη περίπτωση, γιατί είναι έξω από τη κουλτούρα μας. Ο καθένας έχει δικαίωμα να καταψηφίσει την αντίθετη άποψη. Όχι όμως να μεθοδεύσει τον αποκλεισμό της έκφρασής της, κάνοντας μάλιστα χρήση μιας διάταξης του καταστατικού που έχει ακριβώς το αντίθετο νόημα. Σε τελική ανάλυση αναρωτιέμαι, ανεξάρτητα από προθέσεις, ποιόν τελικά εξυπηρετούν αυτές οι πρακτικές. Σίγουρα πάντως όχι όσους αγωνιούν και προσβλέπουν σε ένα συνέδριο θετικής τομής για έναν Συνασπισμό μακράς πνοής και εγγύησης για την ενότητα των δυνάμεων της ριζοσπαστικής αριστεράς.

2. Φοβάστε ότι μπορεί τελικά το Συνέδριο να είναι ξεκαθαρίσματος λογαριασμών, όπως λέει η Ανανεωτική Πτέρυγα;

Στα χέρια των μελών του κόμματος είναι, αυτή η Κασανδρική προφητεία να μην επιβεβαιωθεί. Και ακριβώς για αυτό είμαι και αισιόδοξος, επειδή είναι στα χέρια των μελών μας. Η δημοκρατική λειτουργία και η έκφραση των μελών μας στις κρίσιμες στιγμές ποτέ δεν μας έβλαψε. Το αντίθετο μάλιστα. Και σε κάθε περίπτωση αυτό που χρειάζεται, κατά γενική ομολογία, είναι να επαναπροσδιορίσουμε συλλογικά και συνθετικά, τους όρους και τους κανόνες της δημοκρατικής λειτουργίας του κόμματος και να τους σεβαστούμε όλοι. Δεν φοβάμαι, λοιπόν, ξεκαθάρισμα λογαριασμών. Αυτό που φοβάμαι είναι το τέλμα και ένα κόμμα που την επαύριο του συνεδρίου θα λειτουργεί όπως σήμερα. Δηλαδή στο όνομα της δημοκρατίας, να επιτρέπουμε εκφυλιστικά φαινόμενα και να επικρατεί εικόνα Βαβυλωνίας. Αυτό οφείλουμε να μην το επιτρέψουμε. Και δεν θα το επιτρέψουμε.

3. Θεωρείται ότι αυτό είναι εφικτό την στιγμή μάλιστα που διαφαίνεται και διάσπαση της πλειοψηφίας;

Δεν είναι μόνο εφικτό αλλά και αναγκαίο. Είναι αλήθεια ότι κατατέθηκαν διαφορετικές εκδοχές από συντρόφους οι οποίοι όλο το προηγούμενο διάστημα ήταν στην πλειοψηφία του κόμματος. Ξέρετε η ιστορία θέτει ερωτήματα και άπαντες οφείλουν να τοποθετηθούν. Οι διαφορετικές απόψεις λοιπόν είναι θεμιτές και δεν θα επηρεάσουν τη λειτουργικότητα της πλειοψηφίας που θα προκύψει από το συνέδριο. Σε κάθε περίπτωση εγώ πιστεύω ότι υπάρχουν οι όροι για τη διαμόρφωση μιας ισχυρής, πολιτικά προωθημένης και ευρύτατης πλειοψηφίας.

4. Ο Φ. Κουβέλης εξέφρασε την ανησυχία του για το ενδεχόμενο να υπάρξει διάσπαση της πολιτικής ενότητας, της συλλογικότητας και της λειτουργίας του κόμματος.

Σέβομαι τις ανησυχίες του αλλά δεν τις συμμερίζομαι, κυρίως γιατί δεν μπορώ να φανταστώ κανέναν υπαρκτό και βιώσιμό σχεδιασμό σε μια τέτοια κατεύθυνση. Κυρίως όμως γιατί πιστεύω βαθιά, ότι παρά τις κατατεθειμένες διαφορετικές απόψεις, όλα τα κορυφαία στελέχη, θα εγγυηθούν την ενότητα και τη συνέχεια του ΣΥΝ.

5. Ένα πρώτο σχόλιο για τον προσυνεδριακό διάλογο και την πορεία προς το συνέδριο.

Τα ερωτήματα που έχουν μπει στον προσυνεδριακό διάλογο, το πρωτόγνωρο πλήθος εναλλακτικών κειμένων, αλλά και η εικόνα που παράγουμε το τελευταίο διάστημα, αν μη τι άλλο δικαιώνει την επιλογή της απεύθυνσης στα μέλη του κόμματος. Κανείς δε δικαιούται να κάνει στροφές στην στρατηγική ή να αναπροσανατολίζει τις συμμαχίες του κόμματος χωρίς την εκφρασμένη συλλογική βούληση των μελών. Σε κάθε περίπτωση όλα τα κορυφαία στελέχη οφείλουν να μιλήσουν καθαρά, και νομίζω ότι το κάνουν, για το ποιό πολιτικό σχέδιο προτείνουν, με ποιες συμμαχίες και σε ποιο στρατηγικό ορίζοντα. Πρέπει, όμως, άπαντες να τοποθετηθούν και για το εάν και κατά πόσο συμφωνούν ότι πρέπει να μπουν κανόνες στη λειτουργία μας. Αν καταλαβαίνουμε ότι κάτι δεν πάει καλά, δεν μπορούμε να το κρύβουμε και να σφυρίζουμε αδιάφορα. Οφείλουμε συλλογικά να το εντοπίσουμε και να πάρουμε συγκεκριμένα μέτρα για να το αντιμετωπίσουμε.

6. Θεωρείται ότι σας αμφισβητούν προσωπικά κ. πρόεδρε;

Η αμφισβήτηση στο πρόσωπό μου είναι απολύτως θεμιτή και η κριτική επιθυμητή. Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι τον τελευταίο χρόνο αμφισβητείται συστηματικά κυρίως από δυνάμεις εκτός του κόμματος η προσφορά, η ιστορία και η προοπτική του χώρου συνολικά. Αυτή η πορεία όμως ποτέ δεν εξαρτήθηκε από την παρουσία προσώπων στην ηγεσία. Σε κάθε περίπτωση κάθε αμφισβήτηση κάθε είδους πρέπει να διατυπώνεται ανοιχτά, πολιτικά και με καθαρές κουβέντες.

7. Τελικώς έχετε καταλήξει στην απόφαση που θα λάβετε για τον ΣΥΡΙΖΑ;

Έχουμε καταλήξει ότι δε μπορούμε να κρυβόμαστε από τα προβλήματα αλλά οφείλουμε να τα αντιμετωπίσουμε με ενωτική διάθεση, με αποφασιστικότητα αλλά και την αναγκαία για όλους μας αυτοκριτική για τα προβλήματα που προέκυψαν στη συμμαχία. Και το πρώτο βήμα είναι να είμαστε ειλικρινείς και να το παραδεχτούμε ότι ένα εγχείρημα που συγκροτήθηκε στη βάση της αλληλεγγύης και της συνύπαρξης πολλών και διαφορετικών συλλογικοτήτων και οργανώσεων της ριζοσπαστικής αριστεράς, στη βάση του κοινού στόχου της ενότητας της αριστεράς, έχει μετατραπεί σε πεδίο ανταγωνισμού και αντιπαράθεσης ανταγωνιστικών πολιτικών σχεδίων. Αυτή είναι η αλήθεια. Και ο ΣΥΝ, που έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη συγκρότηση του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και οι υπόλοιπες συνιστώσες που συνιδρύσαμε αυτό το σχήμα και το πονάμε, πρέπει να αναλάβουμε την ευθύνη μας απέναντι στον κόσμο της αριστεράς που δε χρωστάει τίποτα να υφίσταται μια διαρκή, εδώ και έναν χρόνο, ταλαιπωρία. Είναι σαφές, λοιπόν, ότι ο ΣΥΝ έχει υποχρέωση μετά το συνέδριό του να αναλάβει πρωτοβουλία για μια νέα πολιτική συνεννόηση στον ΣΥΡΙΖΑ. Να ξεκαθαρίσουμε αν έχουμε ένα κοινό πολιτικό σχέδιο, που το υπηρετούμε όλοι ή πολλά αποκλίνοντα και ενδεχομένως ανταγωνιστικά. Να ανανεώσουμε το πολιτικό μας συμβόλαιο για να ξεπεράσουμε εκατέρωθεν καχυποψίες και ανταγωνισμούς που δεν αφήνουν το συμμαχικό σχήμα να αποτελέσει για την αριστερά, εργαλείο υπέρβασης της δομικής κρίσης και του κατακερματισμού του πολιτικού συστήματος και όχι μέρος της.

8. Λέγεται ότι το Μέτωπο με τις κινήσεις που κάνει (ξεχωριστές συγκεντρώσεις, εκδηλώσεις, περιοδείες στελεχών κ.α) δεν βοηθά και προχωρά στη δημιουργία κόμματος μέσα στο κόμμα;

Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι κόμμα αλλά πολιτική συμμαχία. Θα επαναλάμβανα ίσως μια εύστοχη διατύπωση ότι είναι κάτι λιγότερο από κόμμα αλλά κάτι περισσότερο από συμμαχία. Ο ΣΥΡΙΖΑ συγκροτήθηκε και προχώρησε ως ένα πολυπολικό σχήμα της ριζοσπαστικής αριστεράς, με ισότιμη συμμετοχή πολλών και διαφορετικών συνιστωσών, με σεβασμό στην οργανωτική αυτοτέλεια της καθεμιάς και με διάθεση να προχωράμε σε αυτά που μας ενώνουν και όχι να εμμένουμε σε αυτά που μας χωρίζουν. Η διοργάνωση μιας συγκέντρωσης από ορισμένες συνιστώσες δεν αποτελεί από μόνη της πρόβλημα. Έχουν κάθε δικαίωμα. Το ζήτημα είναι πια πολιτική εξυπηρετεί η κάθε εκδήλωση. Υπηρετεί τη πολιτική της ενότητας; Πάει το συμμαχικό μας σχήμα πιο μπροστά ή λειτουργεί αντίστροφα;

9. Εσείς τι πιστεύετε;

Πιστεύω ότι από μόνο του το γεγονός ότι διαφαίνεται μια τάση μετασχηματισμού του σχήματος σε διπολικό και μάλιστα όχι με όρους πολιτικής συνεννόησης αλλά με όρους πολιτικής αντιπαράθεσης, είναι ένα σοβαρό ζήτημα. Ανεξάρτητα της δυσαναλογίας των πόλων που σχηματίζονται, πρόκειται για έναν μετασχηματισμό που εγκυμονεί κινδύνους για το ενωτικό εγχείρημα και σε κάθε περίπτωση, αν είναι έτσι, μας αναγκάζει όλους να κάτσουμε στο τραπέζι ενός ειλικρινούς διαλόγου και να ανταλλάξουμε ξεκάθαρα και ανοιχτά τις απόψεις και τα σχέδιά μας. Ούτε να παίζουμε κρυφτούλι μεταξύ μας, ούτε να δίνουμε την εικόνα ότι εμείς που παλεύουμε για την ενότητα δράσης όλης της αριστεράς και στέλνουμε μήνυμα ενωτικών συγκεντρώσεων στο ΚΚΕ, οργανώνουμε χωριστές συγκεντρώσεις μεταξύ μας. Αυτά είναι αστεία πράγματα, αναντίστοιχα με τις ανάγκες των καιρών.

10. Σκληρά μέτρα σε συνδυασμό με τις κοινωνικές αντιδράσεις. Θα αντέξει η κυβέρνηση και αν όχι «μετά τι»;

Η κυβέρνηση δεν θα αντέξει. Ειδικά στην πολύ πιθανή περίπτωση νέων μέτρων το φθινόπωρο, η απονομιμοποίηση θα είναι πλήρης. Χρέος δικό μας είναι όχι μόνο να περιγράψουμε την αριστερή διέξοδο από τη οικονομική και πολιτική κρίση, αλλά να οικοδομήσουμε και το μέτωπο των δυνάμεων που θα την επιβάλλει. Προϋπόθεση, λοιπόν, για να το πετύχουμε είναι να πούμε καθαρά στο λαό το τι θέλουμε να κάνουμε. Να δώσουμε σάρκα και οστά σε αυτό που λέμε νέα μεταπολίτευση.

11. Θα υπάρξει κατά την εκτίμησή σας αποδέσμευση δυνάμεων η και στελεχών από το ΠΑΣΟΚ; Είστε έτοιμοι να τους «υποδεχτείτε»;

Αυτή η αποδέσμευση έχει ήδη αρχίσει να συμβαίνει. Το τι συνέβη στην κοινοβουλευτική ομάδα είναι ένα μικρό μόνο δείγμα της. Δυστυχώς πολλοί, όχι όλοι άκουσαν τη φωνή της κομματικής πειθαρχίας και όχι της συνείδησής τους, που είμαι βέβαιος τους έλεγε να μην ψηφίσουν. Εμείς, και δεν το κρύβουμε, οικοδομούμε κάθε μέρα την συμπόρευση των δυνάμεων του ΠΑΣΟΚ που δεν βολεύονται στον κορσέ του ΔΝΤ, με την αριστερά και τα συνδικάτα, σε ένα μέτωπο κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων που όχι μόνο θα βγάλει τη χώρα από το αδιέξοδο, αλλά και θα σφραγίσει την μελλοντική της πορεία.

12. Ακόμα και τώρα, η Αλ. Παπαρήγα δεν χάνει ευκαιρία για να επιτίθεται στο ΣΥΡΙΖΑ παρά τη δική σας προσπάθεια για προσέγγιση.

Οι διαφορές μας με το ΚΚΕ είναι γνωστές. Αυτή την ώρα όμως δεν θέλω να δώσω καμία λαβή για άγονες αντιπαραθέσεις. Εμείς Θα επιμείνουμε στην ανάγκη της ευρύτερης δυνατής συσπείρωσης δυνάμεων για να φύγουμε από τον εναγκαλισμό του μηχανισμού Ε.Ε./ΔΝΤ ο οποίος εγγυάται την ύφεση την ανεργία, τη φτώχεια αλλά και την έκρηξη χρεών και ελλειμμάτων. Από κει και πέρα ο κόσμος της αριστεράς κρίνει και αξιολογεί στάσεις και συμπεριφορές και είμαι βέβαιος ότι σε λίγο θα αρχίσει να ασκεί σημαντικές πιέσεις σε όλους για την ενότητα δράσης όλων όσων πραγματικά επιθυμούν να ανατρέψουν τα εγκληματικά μέτρα της κυβέρνησης.

13. Τα δυο μεγάλα κόμματα είναι πολύ χαμηλά στις δημοσκοπήσεις(το ίδιο είχε συμβεί, πάντως, και λίγους μήνες πριν τις εκλογές), ωστόσο και η δική σας αριστερά δεν τσιμπάει.

Έχετε δίκιο. Αν ο χώρος μας δεν σπαράσσονταν εδώ και ένα χρόνο από μια αδικαιολόγητη και παράλογη εσωτερική σύγκρουση, θα είχε ήδη ξαναφτάσει στα διψήφια δημοσκοπικά ποσοστά της προηγούμενης διετίας. Ίσως και λίγο παραπάνω. Ο δικομματισμός βρίσκεται σε απόλυτη αναντιστοιχία με τις προσδοκίες του κόσμου μιας και δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να αποκαταστήσει και να εγγυηθεί ένα βιοτικό επίπεδο το οποίο ο κόσμος προσδοκά και δικαιούται. Από την άλλη, όμως, εμείς για να γίνουμε αξιόπιστη λύση, πρέπει να σταματήσουμε να παράγουμε απλώς θόρυβο και να παράγουμε στίγμα. Να σταματήσουμε να προτάσσουμε την ιδιαιτερότητά του ο καθένας και να προτάξουμε το κοινό κεκτημένο και την πληθώρα των προτάσεων μας. Να μην σπεύδουμε να υιοθετούμε επιθέσεις των αντιπάλων όπως η ανοησία «δεν έχουμε προτάσεις». Να μην κάνουμε το έλασσον, μείζον στην προσπάθειά μας να καταγράψουμε μια ιδιαιτερότητα. Για αυτό άλλωστε προχωράμε στο έκτακτο Συνέδριο του ΣΥΝ. Για να προσπαθήσουμε από κάπου να πιάσουμε το κουβάρι και να το συμμαζέψουμε. Είμαι αισιόδοξος ότι δε θα χάσουμε αυτή την ευκαιρία για μια νέα αρχή.

14. Παρά τα επώδυνα μέτρα που παίρνουν ευρωπαϊκές κυβερνήσεις αλλά και τον πανευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης που δημιουργήθηκε, το ευρώ δείχνει να κλονίζεται. Μήπως πρέπει να σκεφτούμε σοβαρά την αποχώρηση;

Οι εξελίξεις μας δικαιώνουν δυστυχώς. Στραπατσάρουν την επιχειρηματολογία της κυβέρνησης ότι οι συνθήκες δεν αλλάζουν. Αλλάζουν μέσα σε ένα εικοσιτετράωρο. Το θέμα είναι ότι οι αλλαγές αν δεν γίνουν με την αριστερά και το κίνημα στη θέση του πρωταγωνιστή θα έχουν αρνητική φορά. Βλέπουμε για παράδειγμα η χώρα μας να γίνεται από πειραματόζωο, δούρειος ίππος ανακατέματος του ΔΝΤ στην Ευρώπη. Βλέπουμε να υπάρχουν επιδιώξεις για συνταγματική κατοχύρωση της δημοσιονομικής πειθαρχίας. Για να αποτραπούν αυτές οι εξελίξεις, πρέπει η Ευρωπαϊκή αριστερά να βαδίσει συντονισμένα στον αγώνα. Να ανοίξει πανευρωπαϊκά την προοπτική των μεγάλων απελευθερωτικών οραμάτων. Τώρα, η αποχώρηση από το ευρώ, όσο πιθανή και να είναι, δεν είναι επιλογή μας. Την απεργάζονται όσοι επιθυμούν τη βίαιη υποτίμηση των μισθών, των αμοιβών, των αξιών γης. Την επιθυμούν όσοι προσδοκούν να βγάλουν τα λεφτά του έξω για λίγες μέρες και επιστρέψουν για να αγοράσουν κοψοχρονιά υποδομές, γη, εργασία.

15. Γίνεται πολλή συζήτηση για αλλαγές στη λειτουργία του πολιτικού συστήματος, για το νόμο περί ευθύνης υπουργών, κλπ. Είστε αισιόδοξος.

Γίνεται συζήτηση αλλά κανείς από τα δύο μεγάλα κόμματα και τα μέσα ενημέρωσης δεν μπαίνει στον κόπο να θυμίσει πως για αυτά τα θέματα εδώ και μία δεκαετία έχουμε καταθέσει δέσμη προτάσεων. Πρέπει να φανούν όλοι ίδιοι, άρα να αποκρύψουμε ότι ο Συνασπισμός κατέθετε προτάσεις και ΠΑΣΟΚ και ΝΔ καταψήφιζαν. Πολλές φορές μάλιστα μας κατήγγειλαν κιόλας. Το 2001 και το 2006 χάθηκαν δύο ιστορικές ευκαιρίες για την κατοχύρωση και την εμβάθυνση της δημοκρατίας. Ο δικομματισμός ήθελε να προστατεύσει τα στελέχη του, εμείς θέλαμε το αυτονόητο, να σταματήσει η ευνοϊκή μεταχείριση υπέρ των πολιτικών προσώπων εις βάρος των πολιτών που κατηγορούνται για τις ίδιες πράξεις. Τώρα συναγωνίζονται ποιος είναι πιο ηθικός και ποιος θα το κάνει καλύτερα. Τίποτε δεν θα κάνουν, αν δεν σταματήσει η πολιτική ομερτά και οι υπόγειες συνεννοήσεις, τρεις δικοί μου τρεις δικοί σου, το πολιτικό σύστημα θα πολλαπλασιάσει την κρίση του. Βέβαια περιμένουμε και τις υπόλοιπες προτάσεις τους. Ξέρουμε καλά πως στην αναθεώρηση θα επιχειρήσουν πάλι να «εξοντώσουν» το άρθρο 16 για την παιδεία, το άρθρο 24 για το περιβάλλον και φυσικά το επίκαιρο άρθρο 28.

16. Στη βουλή έχει στηθεί μπαράζ εξεταστικών. Το σχόλιό σας.

Δεν σκοπεύουν να ματώσουν Παπανδρέου και Σαμαράς. Και τα μεγάλα σκάνδαλα, αντικείμενο συναλλαγής και συμβιβασμών μεταξύ τους είναι. Δεν είναι μόνο η Siemens και το Βατοπέδι, υπάρχουν τα τελευταία χρόνια μία σειρά σκανδάλων, χρηματισμού προσώπων και κομμάτων, που γέννησε το διαφθαρμένο πολιτικό σύστημα του δικομματισμού. Με λίγα λόγια, το μόνο που απασχολεί ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, είναι να αποδείξουν ότι ο άλλος έκλεψε περισσότερο. Από εμάς να μην περιμένουν δάνεια ηθικής. Και σε αυτή τη περίπτωση οι μόνοι που μπορούν να δώσουν τη λύση είναι οι ίδιοι οι πολίτες.

17. Μια αποτίμηση της επίσκεψης ερντογάν, θεωρείτε ότι μπαίνουμε σε νέα φάση στις σχέσεις με τη γειτονική χώρα;

Μακάρι να είναι έτσι. Δεν είμαι απόλυτα βέβαιος αν συμβαίνει αυτό ή απλά παρακολουθούμε αμήχανοι και χωρίς στρατηγική μια ενεργητική πολιτική από πλευράς Τουρκίας να προωθήσει γεωπολιτικά και οικονομικά συμφέροντα. Σε κάθε περίπτωση, τα μεγάλα ζητήματα, όπως το casus beli, η υφαλοκρηπίδα, ο εναέριος χώρος, παραμένουν άλυτα. Άλλωστε δεν είμαστε μόνο εμείς σε μία μεγάλη κρίση. Και οι δύο χώρες έχουν σοβαρά εσωτερικά προβλήματα. Είναι μία μεγάλη ευκαιρία να απαλλαγούμε από το βάρος των εξοπλιστικών προγραμμάτων, με τις μίζες και τις προμήθειες τους. Ταυτόχρονα, όμως, πρέπει να δημιουργήσουμε τις βάσεις ώστε να ξεκινήσει ένας ουσιαστικός διάλογος για την οριστική επίλυση των διαφορών μας, με βάση το διεθνές δίκαιο. Ο μόνοι που έχουν να χάσουν από αυτό είναι οι πολεμικές βιομηχανίες και οι πατριδοκάπηλοι.

To Γραφείο Τύπου

Δήλωση του Βασίλη Πριμικήρη, μέλος της Ε.Γ της ΚΠΕ του ΣΥΝ για την υποτιθέμενη αποχώρηση μελών της Ανανεωτικής Πτέρυγας στην Πρέβεζα

Αυτές τις δύσκολες ώρες για το λαό μας και την αριστερά ειδικότερα, δεν ωφελούν δημοσιεύματα που είναι εκτός πραγματικότητας που έρχονται να δυναμιτίσουν τον εσωκομματικό προσυνεδριακό διάλογο μέσα στον ΣΥΝ.

Με έκπληξη διαβάσαμε στην Αυγή της Τετάρτης 19 Μαΐου, ότι σύμφωνα με πληροφορίες της Ανανεωτικής Πτέρυγας, στην συνέλευση της ΠΚ Πρέβεζας αποχώρησαν μέλη της επειδή δέχτηκαν λεκτικές επιθέσεις.

Καμία μα καμία σχέση δεν έχει με την πραγματικότητα η παραπάνω πληροφορία.

Το Σάββατο 15 Μαΐου στις 7 μμ πραγματοποιήθηκε η προσυνεδριακή συνέλευση της ΠΚ Πρέβεζας. Ήταν μια συνέλευση που ξεπέρασε κάθε προσδοκία στο περιεχόμενο της συζήτησης και στο συντροφικό κλίμα. Μια συνέλευση που κράτησε περισσότερο από 4 ώρες με πολλούς ομιλητές.

Από κανέναν δεν υπήρξε λεκτική επίθεση σε σύντροφο. Στις τοποθετήσεις εκφράστηκε έντονη ανησυχία για την κατάσταση στο κόμμα, τα προβλήματα της κοινωνίας, την ανάγκη να βγει το κόμμα μας την επόμενη του Συνεδρίου ενωμένο και δυνατό. Κανείς δεν εξέφρασε την άποψη για δίωξη συντρόφων ή για κατάργηση των τάσεων.

Υπήρξε από πολλούς ομιλητές η απαίτηση οι σύντροφοι που έχουν κεντρικό ρόλο να σέβονται τη δεοντολογία και να εκφράζουν στις δημόσιες τοποθετήσεις τους τις συλλογικές αποφάσεις. Δεν είναι τυχαίο ότι την επόμενη μέρα που είχαμε εκλογές για την ανάδειξη των αντιπροσώπων για το συνέδριο, ψήφισε το 90% της οργάνωσης.

Η μάχη χαρακωμάτων στον ΣΥΝ δεν βοηθά στην παραπέρα πορεία του κόμματος. Αυτό θα πρέπει να το συνειδητοποιήσουν οι πάντες μέσα στον ΣΥΝ και ειδικότερα τα παπαγαλάκια της παραπληροφόρησης.

To Γραφείο Τύπου

Ανακοίνωση του Δικτύου Συνδικαλιστών Ριζοσπαστικής Αριστεράς

Εργαζόμενοι/ες

Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ-πλήρως ευθυγραμμισμένη με τις αξιώσεις του μηχανισμού στήριξης ΕΕ-ΔΝΤ- ολοκληρώνει το έγκλημα της πλήρους αποδόμησης του Δημόσιου κοινωνικού ασφαλιστικού συστήματος.

Η μοναδική της επιδίωξη είναι ο περιορισμός της δαπάνης μέσω της απαλλαγής του κράτους από θεσμοθετημένες υποχρεώσεις του και ο περιορισμός της δαπάνης αυτής στα σημερινά επίπεδα σε σχέση με το ΑΕΠ.

Το ασφαλιστικό για την κυβέρνηση δεν είναι ένα κοινωνικό ζήτημα αλλά ένα δημοσιονομικό πρόβλημα.

Η κυβέρνηση όπως και για άλλα ζητήματα επιχειρεί να μεταθέσει την ευθύνη της πολιτείας στους ίδιους τους ασφαλισμένους.

Προσπαθεί να αποσείσει την τεράστια ευθύνη των ηγεσιών του ΠΑΣΟΚ της ΝΔ και των εκπροσώπων του κεφαλαίου που λεηλάτησαν τα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων (κρατική διαχείριση, χρηματιστήριο, δομημένα ομόλογα), που αποστέρησαν τεράστιους πόρους από το ασφαλιστικό σύστημα μέσα από την εισφοροδιαφυγή και εισφοροκλοπή, τις χαριστικές ρυθμίσεις προς τους εργοδότες, την άσκηση κοινωνικής πολιτικής μέσα από το ασφαλιστικό σύστημα, την μη καταβολή θεσμοθετημένων υποχρεώσεων του κράτους.

Οι υπαίτιοι της κακοδαιμονίας δεν μπορεί να εμφανίζονται ως εξυγιαντές του συστήματος. Αυτό αποτελεί απύθμενη υποκρισία την οποία εκπέμπει πρώτα απ’ όλους ο κ. Λοβέρδος.

Το νομοσχέδιο της κυβέρνησης είναι απαράδεκτο και πρέπει να αποσυρθεί.

Με το νομοσχέδιο αυτό σφαγιάζονται τα ασφαλιστικά δικαιώματα. Μειώνονται δραστικά οι συντάξεις και των σημερινών και μελλοντικών συνταξιούχων, αυξάνονται δραματικά τα όρια ηλικίας και επιβάλλεται η διαχρονική αύξηση των γενικών ορίων ηλικίας. Αυξάνεται η δαπάνη του ασφαλισμένου ,υπονομεύεται ο κοινωνικός και διανεμητικός χαρακτήρας και οι αρχές της κοινωνικής αλληλεγγύης και της αλληλεγγύης των γενεών αφού ο κάθε ασφαλισμένος θα έχει τον ατομικό του κουμπαρά.

Με το νομοσχέδιο υποβαθμίζεται επίσης ο τομέας της υγείας και επιβάλλονται υποχρεωτικές ενοποιήσεις.

Οι ασφαλισμένοι θα δουλεύουν περισσότερο, θα πληρώνουν περισσότερα για να παίρνουν όλο και πιο μικρές συντάξεις.

Ο ΣΥΡΙΖΑ καταγγέλλει την πολιτική της κυβέρνησης και στο ασφαλιστικό. Καλεί τους εργαζομένους, όλο τον λαό, να ξεσηκωθούν και να υπερασπίσουν δικαιώματα δεκαετιών που κατακτήθηκαν με σκληρούς αγώνες και σήμερα κατεδαφίζονται από την τρόικα κυβέρνησης, Ευρωπαϊκής ένωσης και ΔΝΤ.

Υπάρχει άλλη λύση, όμως αυτή εντάσσεται σε ένα διαφορετικό σχέδιο απεμπλοκής από τον μηχανισμό Ε.Ε.-ΔΝΤ, προοδευτικής ανάπτυξης και ανόρθωσης της χώρας, ριζοσπαστικής αναδιανομής του εισοδήματος, αύξησης της φορολόγησης του κεφαλαίου, στήριξης της απασχόλησης, ουσιαστικής καταπολέμησης της εισφοροδιαφυγής, σταδιακής επιστροφής των λεηλατημένων πόρων, χτυπήματος της αφαίμαξης των οργανισμών υγείας από τις φαρμακευτικές και ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες και κατάργησης των αντιασφαλιστικών νόμων του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ.
Εργαζόμενοι/ες

Η μόνη ελπίδα σήμερα είναι ο καινούριος παίκτης που έχει εμφανιστεί στο πολιτικό και κοινωνικό σκηνικό κυρίως μετά τις πρωτοφανείς σε μαζικότητα και οργή απεργιακές συγκεντρώσεις στης 5 του Μάη, οι λαϊκές και εργατικές κινητοποιήσεις, που είναι το μόνο που πραγματικά φοβούνται οι κυρίαρχες δυνάμεις στη χώρα μας και στην Ευρώπη και το αποτελεσματικότερο οχυρωματικό έργο που μπορεί να ανακόψει τις αντεργατικές πολιτικές.

ΝΑ ΑΠΟΣΥΡΘΕΙ ΤΟ ΑΝΤΙΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ
ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ
ΚΑΤΑΡΓΟΥΝ ΚΑΤΑΚΤΗΣΕΙΣ ΕΝΟΣ ΑΙΩΝΑ, ΟΛΟΙ/ΕΣ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ
ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ την Πέμπτη 20/05

Ανακοίνωση της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΝ

Όταν η αδικία γίνεται νόμος η αντίσταση γίνεται μονόδρομος

Κάθε πολίτης της χώρας βλέπει μπροστά στα μάτια του να εξελίσσεται μια μεγάλη εκστρατεία, με στόχο να πειστεί η ελληνική κοινωνία πως τα άδικα και καταστροφικά μέτρα που πήρε η κυβέρνηση αλλά και όσα θα παρθούν στο μέλλον είναι το αναγκαίο κακό για να γλυτώσει τη χώρα από τη χρεοκοπία. Σήμερα πλέον, γίνεται συνείδηση ότι τα μέτρα, πέρα από βαθιά αντικοινωνικά, θα είναι και οικονομικά αναποτελεσματικά.

Σε αυτή την εκστρατεία και σε συνέχεια σειράς αντιδημοκρατικών ατοπημάτων η κυβέρνηση, με την αρωγή της ΝΔ και το ΛΑΟΣ συνοδοιπόρο της, προσπάθησε να μεταλλάξει την σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών σε κολυμπήθρα του Σιλωάμ.

Ματαιοπονούν.

Όλοι και όλες βλέπουν πως Κυβέρνηση, Ε.Ε. και ΔΝΤ ακολουθούν ακόμα πιο πιστά τη λογική και τις συνταγές που μας έφεραν ως εδώ.

Όλοι και όλες βλέπουν πως τα μέτρα δεν αποτελούν μόνο μέσο, αλλά κυρίως στόχο.

Σήμερα είναι σε πλήρη εξέλιξη η προσπάθεια να καταργηθούν δικαιώματα και κατακτήσεις που με αγώνες κατακτήθηκαν, τα οποία, χρόνια τώρα, το κεφάλαιο είχε βάλει στο μάτι. Ίσως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το ασφαλιστικό.
Απαντάμε στην κρίση με όπλο μας τους αγώνες μας και την αλληλεγγύη

Θεωρούμε πως σήμερα, σε αυτές τις πρωτόγνωρες συνθήκες, η κοινή δράση των εργαζόμενων σε όλη την Ευρώπη, όπως και η κοινή δράση της Αριστεράς και όλων των δυνάμεων που βρίσκονται απέναντι στις εφαρμοζόμενες πολιτικές που με δραματικό τρόπο βιώνουμε στη χώρα, αποκτά επιτακτικό χαρακτήρα.

Ο λαός είναι ο μόνος που μπορεί να βάλει τέλος στις αντιδημοκρατικές μεθοδεύσεις, το ανήθικο παρελθόν και την κοινωνική αδικία, που σκορπάει η πολιτική της κυβέρνησης και των «υπεύθυνων» συνοδοιπόρων της. Η Αριστερά πρέπει να πρωτοπορήσει.

Αυτός ο αγώνας είναι αγώνας αξιών, αλλά και αγώνας επιβίωσης για χιλιάδες συμπολίτες μας, που δεν αντέχουν να σηκώσουν άλλα βάρη.

Σε αυτή μας την προσπάθεια, αποτελεί προτεραιότητα η περιφρούρηση των κινητοποιήσεων και η ηθική και πολιτική καταδίκη πρακτικών που αντιστρέφονται το δημοκρατικό κίνημα και έφτασαν μέχρι την εγκληματική αφαίρεση της ζωής τριών αθώων εργαζόμενων στην μεγαλειώδη διαδήλωση της 5ης Μάη.

Για μας, οι μαζικές ενωτικές κινητοποιήσεις του λαού και η αμφισβήτηση των κυρίαρχων πολιτικών δεν αποτελούν στοιχείο κρίσης, αλλά ελπίδας. Η δικιά μας συμβολή στη συζήτηση για την αντιμετώπιση της κρίσης περνάει μέσα από την ενεργοποίηση των πολιτών και τη διεκδίκηση ενός πλατιού μετώπου αντίστασης, ενός νέου κοινωνικού και πολιτικού συσχετισμού.
Σήμερα είναι ώρα ευθύνης για όλους και όλες

Η Π.Γ. του ΣΥΝ εκτιμά πως η στάση του κόμματος και του ΣΥΡΙΖΑ τις τελευταίες μέρες, που σαν σκοπό είχε να δείξει πως η Αριστερά δεν έχει καμιά θέση στο κάδρο των δυνάμεων της συναίνεσης, δικαιώθηκε σε πολύ σύντομο χρόνο.

Η επιχείρηση απαξίωσης του χώρου με «ρεπορτάζ» που εμφανίζουν διαλυτικά φαινόμενα ως κυρίαρχα, με τις γνωστές πια προβοκατόρικες κατηγορίες για πράξεις που από την αρχή και με τον πιο έντονο τρόπο καταδικάσαμε και με την εμφάνιση για άλλη μια φορά του κόμματος ως ομοσπονδία τάσεων και όχι ως συγκροτημένο πολιτικό υποκείμενο, πέφτει στο κενό.

Θεωρούμε, πως ειδικά αυτή την κρίσιμη στιγμή, την ώρα που δίνουμε τη μάχη στις γειτονιές και τους χώρους εργασίας και εκπαίδευσης, υπάρχει ο τρόπος να εκφράζονται όλες οι απόψεις, χωρίς να πλήττεται το κόμμα δημόσια. Αυτό επιβάλλει μια ελάχιστη στάση ευθύνης απέναντι τουλάχιστον στους συντρόφους μας σε όλη τη χώρα, αλλά και κατανόηση της κρισιμότητας της περιόδου.

Σε κάθε περίπτωση, στους κοινωνικούς αγώνες το κόμμα, ο ΣΥΡΙΖΑ και η Αριστερά πρέπει να χαρακτηρίζονται από αποφασιστική δράση, αντοχή, ενότητα και αλληλεγγύη.

5 Μαΐου 2010: «Αλληλεγγύη του Κόμματος Ευρωπαϊκής Αριστεράς προς τους Έλληνες εργαζόμενους»

Η Ευρωπαϊκή Αριστερά χαιρετίζει την πρωτοφανή γενική απεργία και τις εργατικές κινητοποιήσεις σε όλη την Ελλάδα, που ήταν οι μεγαλύτερες που έχουν διοργανωθεί στη χώρα τα τελευταία χρόνια.

Σε πολλές πόλεις σε ολόκληρη την Ευρώπη τα κόμματα-μέλη της Ευρωπαϊκής Αριστεράς συμμετείχαν σε διαδηλώσεις και διοργάνωσαν δράσεις αλληλεγγύης προς τον ελληνικό λαό.

Από τις Βρυξέλλες, ο Πρόεδρος του ΚΕΑ, Λόταρ Μπίσκυ, δήλωσε: “Το προσφάτως εγκεκριμένο πακέτο στήριξης δεν μπορεί να φέρει σταθερότητα για τους Έλληνες πολίτες, αλλά στοχεύει στη δημιουργία κινήτρων για την συντομότερη δυνατή επιστροφή στις διεθνείς χρηματοπιστωτικές αγορές, με κόστη υψηλού ρίσκου. Τα κράτη και η Ευρώπη γενικότερα δεν πρέπει να επιμείνουν στο αποτυχημένο Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης, αλλά πρέπει να βρουν μια κοινή λύση. Δεν πρόκειται για μια Ελληνική, Πορτογαλική, Ιρλανδική ή Ισπανική κρίση. Αυτή είναι μια Ευρωπαϊκή κρίση”.

Η Ευρωπαϊκή Αριστερά απορρίπτει τον “Μηχανισμό Στήριξης” ΕΕ-ΔΝΤ, ο οποίος επιτρέπει στο ΔΝΤ να εισβάλει στην Ευρωζώνη και να καθορίσει το μέλλον της Ελληνικής κοινωνίας. Το ΚΕΑ καλεί στο σχηματισμό ενός ενωτικού, Ευρωπαϊκού Μετώπου κοινωνικών και πολιτικών φορέων, το οποίο θα αγωνιστεί για έναν εναλλακτικό δρόμο στην Ευρώπη, για ριζοσπαστικά διαφορετικούς και εναλλακτικούς μηχανισμούς αλληλεγγύης.

Ταυτόχρονα, το ΚΕΑ καταδικάζει την απαράδεκτη πράξη βίας που οδήγησε στον τραγικό θάνατο τριών τραπεζικών υπαλλήλων στο κέντρο της Αθήνας.

Βρυξέλλες, 06/05/2010

GUE/NGL (ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΕΝΩΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ): ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟΝ ΛΑΟ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ - ΛΥΠΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΓΙΑ ΤΟ ΧΑΜΟ ΤΡΙΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ

Μαθαίνοντας το τραγικά γεγονότα που συνέβησαν σήμερα στην Ελλάδα, ο Πρόεδρος της ευρωομάδας της Ευρωπαϊκής Ενωτικής Αριστεράς, Λόταρ Μπίσκυ, δήλωσε: "Εγώ και τα Μέλη της πολιτικής μας ομάδας λυπηθήκαμε βαθειά και σοκαριστήκαμε από τον τραγικό και αδικαιολόγητο θάνατο τριών ανθρώπων, εξαιτίας μιας απαράδεκτης πράξης βίας που απερίφραστα καταδικάζουμε. Σε αυτή τη θλιβερή στιγμή, οι σκέψεις μας είναι με τις οικογένειες των ανθρώπων που χάθηκαν και στις οποίες εκφράζουμε τα βαθειά μας συλλυπητήρια".

Ο Λόταρ Μπίσκυ εξέφρασε επίσης την αλληλεγγύη του στους εργαζόμενους της Ελλάδας που διαδήλωσαν κατά εκατοντάδες χιλιάδες σε όλη τη χώρα.

Κατά τη διάρκεια της συζήτησης στην ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την επικείμενη συνάντηση των αρχηγών της ευρωζώνης, ο Πρόεδρος της GUE/NGL είπε: "Υποστηρίζω πλήρως και ταυτίζομαι με όσους δικαιολογημένα διαδήλωσαν σήμερα ειρηνικά στην Ελλάδα ενάντια στα δραστικά μέτρα λιτότητας αλλά δεν κατανοώ τέτοια βία".

Σχετικά με τη συνάντηση των αρχηγών κρατών της ευρωζώνης, ο Λόταρ Μπίσκυ είπε: "Για άλλη μια φορά οι φορολογούμενοι θα πληρώσουν για τα κέρδη των Τραπεζών, για μια ακόμη φορά οι εργαζόμενοι θα δουν τους μισθούς τους να περικόπτονται όσο θα αναγκάζονται να αποδεχθούν τις επιταγές του ΔΝΤ οι οποίες σβήνουν κάθε στοιχείο δημοκρατικής λήψης αποφάσεων". Επίσης, έκανε τις ακόλουθες προτάσεις ώστε να αντιμετωπιστεί με δίκαιο τρόπο η κρίση:

- απαγόρευση στα κερδοσκοπικά αμοιβαία κεφάλαια και μέτρα για να περιοριστεί η αγορά παραγώγων

- φορολόγηση των χρηματοοικονομικών συναλλαγών

- επιπλέον φορολόγηση στα μπόνους του χρηματοπιστωτικού τομέα

Κλείνοντας είπε: "Όπως και όλοι οι υπόλοιποι, η Ελλάδα πρέπει να τακτοποιήσει το σπίτι της και να φορολογήσει τον πλούτο, να καταπολεμήσει τη διαφθορά και να μειώσει τις στρατιωτικές τις δαπάνες".

5/5/2010